{1:1} Соломоновата Песна над песните
{1:2} Бакни ме со бакнеж на својата уста, твојата љубов е послатка од вино.
{1:3} Мирис на најдобрите мириси, твоето име е разлеано масло, затоа те љубат девиците.
{1:4} Повлечи ме по себе, да бегаме! Царот ме воведе во своите соби. Ќе се веселиме и ќе се радуваме заради тебе, ќе ја славиме твојата љубов повеќе од виното; достојно е да те љубат!
{1:5} Ерусалимски ќерки, црна сум, но убава, како кедровите шатори, како Соломоновите завеси.
{1:6} Не гледајте дека сум поцрнета, зашто сонцето ме опали. Синовите на мајка ми се разгневија на мене, ме поставија да ги чувам лозјата; а моето лозје, не го чував.
{1:7} Кажи ми ти, кого го љуби мојата душа: каде пасеш? Каде одмараш на пладне? за да не скитам, барајќи те, околу стадата на твоите другари!
{1:8} Ако не го знаеш тоа, о, најпрекрасна меѓу жените, излези и следи ги трагите на стадата, и паси ги твоите јариња околу пастирските шатори.
{1:9} Те споредувам со коњите во фараоновите коли, моја возљубена.
{1:10} Прекрасни се твоите образи меѓу ушниците; твојот врат со ѓерданите;
{1:11} ќе направиме златни обетки, за тебе, со сребрени приврзоци.
{1:12} Додека царот се одморува на своите постели, мојот нард мириса.
{1:13} Мојот возљубен е како страк смирна, што почива меѓу моите гради.
{1:14} Мојот возљубен е како кипров грозд од енгадските лозја.
{1:15} О, ти си прекрасна, моја возљубена; колку си убава! имаш очи како гулабица.
{1:16} О, ти си прекрасен, мој возљубен, и љубезен! Зеленилото е наша постела.
{1:17} Кедрите се греди на нашите куќи, а кипарисите покрив.
{2:1} Јас сум саронски цвет, лилјан во долина!
{2:2} Што е лилјанот меѓу трњето, тоа е мојата возљубена меѓу девиците.
{2:3} Што е јаболкницата сред горските дрва, тоа е мојот возљубен меѓу младите. Сакам да седам во нејзината сенка; а нејзините плодови му се слатки на моето грло.
{2:4} Ме воведе во собите на виното и ме покри со знамето на љубовта.
{2:5} Поткрепете ме со колачиња, освежете ме со јаболка, зашто јас сум изнемоштена од љубов.
{2:6} Неговата лева рака ми е под главата, а со десната ме прегрнува.
{2:7} Ве заколнувам, ерусалимски ќерки, во полските срни и елени, не ја будете и не ја тревожете мојата љубов, додека самата не посака.
{2:8} Гласот на мојот возљубен! ете го, доаѓа, прелетува преку гори, прескокнува брегови.
{2:9} Мојот возљубен е како срна, тој е како еленче. Ете, тој стои зад нашиот ѕид; гледа низ прозорците, наѕира низ решетките.
{2:10} Мојот возљубен почнува да ми зборува: „Стани, моја возљубена, убавице моја, и дојди!
{2:11} зашто, ете, зимата веќе помина, дождот замина и прекрати.
{2:12} Цвеќињата се покажуваат по земјата, дојде време за пеење; и грличиниот глас се слуша во нашиот крај.
{2:13} Смоквата ги исфрли првите плодови, лозјето мириса во цветање. Стани, моја возљубена, убавице моја, и дојди!
{2:14} Гулабице моја, во каменливи пештери, во стрмните и карпести засолништа! дај да ти го видам лицето и да ти го чујам гласот; зашто твојот глас е милозвучен, а твоето лице е прекрасно!”
{2:15} Ловете ги лисиците, малите лисици, што ги оштетуваат лозјата, нашите лозја во цутењето.
{2:16} Мојот возљубен ми припаѓа мене, а јас нему; тој пасе меѓу лилјаните.
{2:17} Пред денот да издивне и пред да се спуштат сенките, врати се, возљубен мој: биди лесен како срна, како срниче на гората Бетер.
{3:1} Во своето легло, во ноќите, го барав оној, кого го љуби мојата душа; го барав, но не го најдов.
{3:2} И така, ќе станам и ќе го оптрчам градот, по улиците и раскрсниците, ќе го барам оној, кого го љуби мојата душа: го барав, но не го најдов.
{3:3} Ме сретнаа стражарите, кои го обиколуваат градот: „Дали го видовте оној, кого го љуби мојата душа?”
{3:4} Туку што тргнав од нив, го најдов оној, кого го љуби мојата душа. Го фатив и нема да го пуштам, додека не го воведам во домот на мојата мајка, во спалната на мојата родителка.
{3:5} Ве заколнувам, ерусалимски ќерки, во полските срни и елени, не ја будете и не ја тревожете мојата возљубена, додека самата не посака!
{3:6} Што се дига тоа од пустината како столб од дим, од кадењето на смирната и темјанот и на сите милномирисни правови?
{3:7} Ете, тоа е Соломоновата носилка, околу неа, шеесет стројни момчиња, од најсилните во Израел!
{3:8} Сите се вешти со мечевите, обучени се за војна; секому мечот му е на бедрото, заради ноќните опасности.
{3:9} Царот Соломон си направи престол за себе од ливанско дрво.
{3:10} Ги направи неговите столпчиња од сребро, потпирачите за лакти од злато; седиштето од црвено сукно; сè е украсено внатре, со љубовта на ерусалимските ќерки.
{3:11} Излезете, сионски ќерки, и видете го царот Соломон со венецот, со кој го овенча неговата мајка, во денот на неговата свадба, во денот на радоста на неговото срце.
{4:1} Колку си убава, моја возљубена, Колку си прекрасна! Имаш очи како гулабица, под твојот превез; косата ти е како стадо кози, што слегуваат од гората Галад.
{4:2} Забите ти се како стадо на остригани овци, кога се враќаат од капење: одат две по две како близначки и ниедна не е осамена.
{4:3} Твоите усни се како лента од црвено предено и твоите зборови се љубезни; твоите образи се како калинкини половинки, под твојот превез.
{4:4} Вратот ти е како Давидова кула изградена за одбрана: илјада штитови висат во неа, сè јуначки оклопи.
{4:5} Твоите две гради, како две срничиња, близначиња, што пасат меѓу лилјаните.
{4:6} Пред денот да издивне и пред да се опуштат сенките, ќе тргнам на смирнината гора и на темјановото бреже.
{4:7} Целата си прекрасна, возљубена моја, и нема недостаток на тебе!
{4:8} Дојди со мене од Ливан, невесто! Дојди со мене од Ливан! Слези од врвот на Аман, од лавските пештери, од горите на рисовите!
{4:9} Срцето ми го плени, сестро моја, невесто; срцето ми го плени само со еден твој поглед, само со еден бисер од твојот ѓердан.
{4:10} Колку е слатка твојата љубов, сестро моја, невесто! Твојата љубов е послатка од виното, а мирисот на твоите масла е попријатен од сите мириси.
{4:11} Саќин мед капе од твоите усни, невесто, мед и млеко се под твојот јазик, а мирисот на твоите облеки е како ливански мирис.
{4:12} Ти си затворена градина - сестро моја, невесто, затворена градина и запечатен кладенец.
{4:13} Твоите подници се калинкина градина, полна со најодбрани плодови: калинка и шафран,
{4:14} мирислива трска и цимет, со сите темјанови стракови, со смирна и алој, со најдобри мириси.
{4:15} Кладенецот е во мојата градина, извор на жива вода што тече од Ливан.
{4:16} Стани: северец! дувни: јужен ветре! Повеј над мојата градина, нека се разнесат нејзините мириси. Мојот возљубен нека дојде во својата градина, за да ги вкуси нејзините најслатки плодови.
{5:1} Дојдов во мојата градина, сестро моја, невесто, ги берам мојата смирна и моите мириси, ги јадам мојот мед и моите саќи, ги пијам моето вино и моето млеко. Јадете, пријатели, пијте и наситувајте се, возљубени мои!
{5:2} Јас спијам, но моето срце бдее. Одненадеж глас! Мојот возљубен ми потчукнува: „Отвори ми, сестро моја, возљубена моја; гулабице моја, совршена моја; зашто главата ми е полна со роса, а косата со ноќна влага.”
{5:3} „Ја соблеков мојата облека, како да ја облечам? Ги измив нозете, како да ги извалкам пак?”
{5:4} Мојот возљубен ја провна раката низ отворот и сета моја внатрешност се возбуди од него.
{5:5} Станав, за да му отворам на мојот возљубен, а од мојата рака капеше смирна и потече низ прстите на рачката на клучалката.
{5:6} Му отворив на мојот возљубен, а тој веќе се беше оддалечил и исчезнал; останав без здив кога замина. Го барав, но не го најдов, го викав, но не се одѕва.
{5:7} Ме сретнаа стражарите, кои го обиколуваат градот; ме биеја, ме ранија; и ми ја зедоа наметката чуварите на ѕидовите.
{5:8} Ве заколнувам, ерусалимски ќерки, ако го сретнете мојот возљубен, што ќе му речете? Дека јас изнемоштувам од љубов.
{5:9} „Во што е твојот возљубен подобар од другите, о, најлична меѓу жените? Во што е твојот возљубен подобар од другите, па нè заколнуваш така?”
{5:10} Мојот возљубен е бел и румен, повеќе од десет илјади други.
{5:11} Неговата глава е како злато - чисто злато; кадриците од косата, како млади палмини гранчиња, црни како гавран.
{5:12} Неговите очи се како гулаби над поточната вода. Забите му се како измиени со млеко, наредени во рамка.
{5:13} Неговите образи се како леи со мирисливи билки; како благомирисно цвеќе, усните му се лилјани, од кои тече смирна.
{5:14} Рацете му се златно прстење, полно со скапоцености; неговите гради - како извајани од слонова коска, покриена со сафири.
{5:15} Нозете му се столбови од мрамор на златни подножја; растот му е како Ливан, величествен како кедар.
{5:16} Говорот му е сладок и сиот е од љубезност. Таков е мојот возљубен, таков е мојот пријател, ерусалимски ќерки!
{6:1} „Каде отишол твојот возљубен, о, нјубава меѓу жените? Каде го снема твојот возљубен, за да го бараме со тебе?”
{6:2} Мојот возљубен слезе во својата градина, при леите со мирисливи билки, да пасе по градините и да собира лилјани.
{6:3} Јас му припаѓам на мојот возљубен, мојот возљубен ми припаѓа мене; тој пасе меѓу лилјаните.
{6:4} Убава си, моја возљубена, како Терса, красна си како Ерусалим, страшна како војска под знамињата.
{6:5} Одврати ги твоите очи од мене, зашто ме збунуваат.
{6:6} Твојата коса е како стадо кози, што слегуваат од Галад. Забите ти се како стадо истригани овци кога доаѓаат од капење: идат две и две како близначки, и ниедна не е осамена.
{6:7} Твоите образи се како калинкини половинки под твојот превез.
{6:8} Има шеесет царици и осумдесет наложници и безброј девици.
{6:9} Но само една е мојата гулабица, мојата совршена единствена на мајката, избраница на својата родителка. Девиците ја видоа и и заблажеваа, а цариците и наложниците ја пофалија.
{6:10} Која е оваа која доаѓа како мугрите што осамнуваат, прекрасна е како месечината, сјајна како сонцето, страшна како војска под знамињата?
{6:11} Слегов низ ореови насади, за да ги видам младите растенија во долината, за да видам дали распупиле лозјата, дали цветаат калинките?
{6:12} Не дознав ништо, а душата моја ме постави на колите Аминадавови.
{6:13} „Врати се, врати се, Суламко, врати се за да те гледаме.” Што ќе видите на Суламка, која игра во две дружини?
{7:1} Колку се убави твоите нозе во обувките, кнежевска ќерко! Заобленоста на твоите бедра се како огрлици, дело на рацете на искусен уметник.
{7:2} Папокот ти е тркалезна чаша, што никогаш не е без пијалак; мевот ти е како стог пченица, заграден со лилјани.
{7:3} Твоите две гради се како две срничиња- близначиња на срната.
{7:4} Твојот врат е како столб од слонова коска. Твоите очи се како езерчињата во Есевон, кај Ватравимската Врата. Носот ти е како ливанска стражарница, што гледа кон Дамаск.
{7:5} Твојата глава е како гората Кармил, а косата на главата како црвено сукно, и царот се сплетка во нејзините плетенки.
{7:6} Колку си прекрасна, колку си привлечна, о, највозљубена, меѓу милините!
{7:7} Растот твој е како палма, твоите гради се гроздови.
{7:8} Си реков: ќе се искачам на палмата, да ги дофатам нејзините врвови; а твоите гради ќе бидат како гроздови на лоза; мирисот на твојот здив како јаболка.
{7:9} Твојата уста е како најдобро вино, што тече направо кон мојот возљубен, како што тече низ усните на заспаните.
{7:10} Јас му припаѓам на мојот возљубен, и тој има желба по мене.
{7:11} Дојди, возљубен мој, ќе одиме во полето, ќе ноќеваме во селата.
{7:12} Наутро ќе одиме во лозјата, за да видиме дали распупува лозата, дали се зафаќа грозјето, дали расцветаа калинките? Таму ќе му ја дадам мојата љубов.
{7:13} Калинките шират мирис, во нашите куќи има секакви овошки: нови и стари, за тебе ги чував, о највозљубен мој!
{8:1} О, да си ми брат, да ги цицаше градите на мојата мајка! Тогаш, сретнувајќи те на улица, ќе те пољубев и никој немаше да ме осуди за тоа.
{8:2} Би те повела и би те вовела во домот на мајка ми; ти би ме учел, а јас би те поела со најдобро вино и со сок од калинки.
{8:3} Неговата лева рака ми е под главата, а со десната ме прегрнува.
{8:4} Ве заколнувам, ерусалимски ќерки, не будете ја и не тревожете ја мојата возљубена, додека самата не посака!
{8:5} Која е таа што доаѓа од пустината, потпрена врз својот возљубен? Те разбудив под јаболкницата, каде те роди мајка ти, каде твојата родителка те донесе на свет.
{8:6} Стави ме како знак на срце, како печат на твојата рака; зашто љубовта е силна како смртта, а љубомората е цврста како гроб. Нејзиниот жар е жар на огнот, нејзините пламења, Господови пламења.
{8:7} Големи води не можат да ја угаснат љубовта, ниту реките да ја потопат. Да го дава некој за љубовта сето богатство на својот дом, тој би навлекол презир врз себе.
{8:8} Имаме мала сестра, која уште нема гради; што ќе правиме со нашата сестра, кога ќе стане збор за неа?
{8:9} Ако биде како ѕид, ќе изградиме врз него сребрен дворец; ако биде како врата, ќе ја обложиме со кедрови даски.
{8:10} Јас сум ѕид и моите гради се стражарници, затоа јас ќе бидам во неговите очи, како онаа што достигнала до полнота.
{8:11} Соломон има лозје во Вал Амон; им го даде на чуварите и секој треба да донесе за неговите плодови илјада сребреници.
{8:12} Моето лозје е пред мене: а Соломоне, за тебе илјада, а двеста на оние што ги чуваат плодовите.
{8:13} О ти, која живееш во градините, другарите го слушаат твојот глас, дај и јас да го чујам.
{8:14} Побрзај, возљубен мој; биди како срна и како еленче во мирисливите гори!