{1:1} Павле, слуга на Исуса Христа, повикан за апостол, одделен за Евангелието од Бога,
{1:2} кое Тој го вети однапред преку Своите пророци во Светите писма,
{1:3} а кое зборува за Неговиот Син, по тело роден од Давидовото семе,
{1:4} по Духот на осветувањето посведочен за Божји Син во сила - преку воскресението од мртвите - Исус Христос, нашиот Господ;
{1:5} преку Кого добивме благодат и апостолство, за да ги приведеме сите народи, кон послушноста на верата, заради Името Негово,
{1:6} меѓу кои сте и вие повикани од Исуса Христа,
{1:7} - до сите возљубени од Бога, повиканите свети, кои се во Рим: благодат вам и мир од Бога нашиот Татко и од Господа Исуса Христа.
{1:8} Пред сè Му благодарам на мојот Бог преку Исуса Христа за сите вас, зашто за вашата вера се зборува по целиот свет.
{1:9} И Бог, Кому Му служам со својот дух во објавувањето на Евангелието за Неговиот Син, ми е сведок дека постојано си спомнувам за вас
{1:10} секогаш во моите молитви, да успеам барем еднаш, по Божја волја, да дојдам при вас;
{1:11} зашто сакам да ве видам, да ви дадам некој духовен дар за ваше зацврстување,
{1:12} односно: меѓу вас, заедно со вас, да најдам утеха преку заедничката вера - вашата и мојата.
{1:13} Не сакам, браќа, да ви остане непознато, дека многупати имав намера да дојдам при вас - но бев спречуван досега - за да имам некој плод и меѓу вас, како и меѓу другите народи.
{1:14} Јас сум им должник и на Грците и на варварите, и на мудрите и на неразумните.
{1:15} И така, доколку е од мене, готов сум да ви го проповедам Евангелието и вам, кои сте во Рим.
{1:16} Зашто, јас не се срамам од Евангелието, бидејќи тоа е Божја сила за спасение на секој кој верува, првин за Јудеецот, а и за Гркот.
{1:17} Зашто во него се открива Божјата правда, од вера во вера, како што е напишано: „Праведникот ќе живее од верата.”
{1:18} Зашто Божјиот гнев се открива од небото на секоја безбожност и неправда на луѓето, кои со неправдата ја задржуваат вистината;
{1:19} зашто ним им е познато она што може да се знае за Бога; Бог им го јави тоа.
{1:20} Па и Неговите невидливи својства, Неговата вечна сила и Божеството, можат да се согледаат од создавањето на светот, набљудувани преку творбите. Па така немаат изговор.
{1:21} Зашто, иако Го познаа Бога, не Го прославија како Бог, ниту покажаа благодарност; туку станаа суетни во своите мисли и нивното неразумно срце се помрачи.
{1:22} Зборувајќи дека се мудри, станаа безумни,
{1:23} и ја заменија славата на нераспадливиот Бог со слика слична на распадлив човек, на птици, на четвороножни животни, и на лазачи.
{1:24} Затоа Бог ги предаде, според желбите на нивните срца, на нечистотата, така што сами да ги обесчестат своите тела;
{1:25} нив, кои Божјата вистина ја заменија со лага, и му се поклонуваа и служеа на созданието место на Создателот, Кој е благословен довека, Амин!
{1:26} Затоа Бог ги предаде на срамни страсти: нивните жени го заменија природното општење со неприродно;
{1:27} мажите, исто така, го оставија природното општење со жена и се распалија со сладострасност еден кон друг, правејќи - мажи со мажи - срамни работи, добивајќи заслужена плата во себе за својата заблуда.
{1:28} И бидејќи не се обидоа да Го имаат Бога во нивните мисли, Бог ги предаде на нивниот изопачен ум, за да прават што не прилега:
{1:29} исполнети со секаков вид неправда, расипаност, алчност, зло; полни со завист, убиства, расправии, лукавства, подмолност; озборувачи,
{1:30} клеветници, мразители на Бога, насилници, горди, самопофалувачи, измислувачи на зла, непокорни на родителите,
{1:31} неразумни, неповерливи, без љубов и без милосрдие.
{1:32} Тие ја знаат Божјата правда: дека оние, кои прават така, заслужуваат смрт, па сепак не само што го прават тоа, туку им одобруваат и на другите, кои прават.
{2:1} Затоа немаш изговор човеку, кој судиш - кој и да си ти - зашто судејќи го другиот, самиот се осудуваш; бидејќи ти кој судиш, го правиш истото.
{2:2} А знаеме дека Божјиот суд е според вистината врз тие, кои прават такви работи.
{2:3} Мислиш ли, о човеку, кој им судиш на оние, кои прават такви работи, а истото го правиш, дека ќе го избегнеш Божјиот суд?
{2:4} Или ги презираш: богатството на Неговата благост, кротоста и долготрпеливоста, а не знаеш дека Божјата добрина те води кон покајание?
{2:5} Но со твојата закоравеност и со непокајаното срце самиот собираш гнев врз себе, за денот на гневот и на откривањето на праведниот Божји суд,
{2:6} Кој ќе му даде секому според неговите дела:
{2:7} на оние, кои со трпение прават добро и бараат слава, чест и непропадливост - вечен живот;
{2:8} а на оние, кои се противаат и не и се покоруваат на вистината, а се покоруваат на неправдата - гнев и јарост.
{2:9} Неволја и мака на секоја човечка душа, која прави зло; а најпрвин на Јудеец, па и на Грк!
{2:10} А слава, чест и мир за секого, кој прави добро; а најпрвин на Јудеец, па и на Грк!
{2:11} Зашто Бог не гледа на лице.
{2:12} Зашто, кои згрешиле без Закон, без Закон и ќе загинат; а сите кои згрешиле под Закон, според Законот ќе бидат осудени.
{2:13} Бидејќи, пред Бога не се праведни оние, кои само го слушаат Законот, а ќе бидат оправдани оние, кои се извршители на Законот.
{2:14} Зашто кога народите, кои немаат Закон, го исполнуваат - по природа - она што Законот го бара; тогаш тие се, немајќи Закон, сами за себе закон.
{2:15} Тие покажуваат дека делото на Законот е напишано во нивните срца, за што сведочат: нивната совест и нивните мисли, што меѓусебно се обвинуваат или се бранат,
{2:16} во Денот, кога Бог преку Исуса Христа, според моето Евангелие, ќе ги суди човечките тајни.
{2:17} Ако ти, кој се наречуваш Јудеец, се потпираш на Законот и се фалиш со Бога,
{2:18} ја знаеш Неговата волја и, поучен од Законот, знаеш да го избереш подоброто;
{2:19} и си уверен дека си водач на слепци, светлина на оние, кои се во темнина,
{2:20} воспитач на неразумните, учител на младите, зашто имаш во Законот олицетворување на знаењето и вистината;
{2:21} и така, ти, кој го учиш другиот, не ли се учиш самиот себе? Ти, кој проповедаш да не се краде, крадеш ли?
{2:22} Ти, кој зборуваш да не се прави прељуба, не вршиш ли прељуба? Ти, кој се гнасиш од идолите, ги ограбуваш ли нивните храмови?
{2:23} Ти, кој се фалиш со Законот, Го обесчестуваш ли Бога со престапување на Законот?
{2:24} ”Па заради вас се хули Божјото име меѓу народите” - како што е напишано.
{2:25} Секако, обрезанието е полезно, ако го исполнуваш Законот; но ако си престапник на Законот, твоето обрезание станува необрезание.
{2:26} И така, ако необрезаниот ги пази прописите на Законот, нема ли неговото необрезание да му биде сметано како обрезание?
{2:27} И така, оној, кој не е телесно обрезан, а го исполнува Законот, ќе ти суди тебе, кој си престапник на Законот - и покрај тоа што го имаш словото на Законот и обрезанието.
{2:28} Зашто не е Јудеец оној, кој е тоа надворешно, ниту е вистинско обрезание она, што е надворешно - врз телото -
{2:29} туку Јудеец е оној, кој е тоа во внатрешноста; а вистинското обрезание на срцето е по Дух, а не по буква. Неговата пофалба не е од луѓето, а од Бога.
{3:1} И така, каква предност има Јудеецот? Или: каква е ползата од обрезанието?
{3:2} Голема, во секој однос. Прво: ним им се доверени Божјите слова.
{3:3} Па што! Ако некои беа неверни, зар нивната неверност ќе ја уништи Божјата верност?
{3:4} Далеку од тоа! Но, Бог нека е вистинит, а секој човек лажец, како што е напишано: „Да бидеш оправдан во своите зборови и да победиш кога се судиш.”
{3:5} Ако нашата неправда ја покажува Божјата правда, што ќе речеме? Дали е Бог неправеден, кога се гневи? (човечки зборувам).
{3:6} Далеку од тоа! Како Бог би можел тогаш да му суди на светот?
{3:7} Зашто, ако преку мојата лага се покаже уште повозвишена Божјата вистина за Неговата слава, зошто ми се суди уште како на грешник?
{3:8} ”Зошто да не правиме зло, за да дојде добро?” - како што нè клеветат некои и велат за нас, дека ние зборуваме така? Осудувањето на таквите е праведно.
{3:9} Што тогаш! Дали имаме предност? Никако, зашто веќе ги обвинуваме Јудејците и Грците, дека се сите под грев,
{3:10} како што е напишано: „Нема никој праведен, нема ниту еден;
{3:11} нема разумен, нема кој да Го бара Бога;
{3:12} сите застранија, сите заедно станаа неполезни, нема кој да прави добро, нема ниту еден.”
{3:13} Нивното грло е отворен гроб, измамуваат со јазиците; змиски отров е под нивните усни.
{3:14} Устата им е полна со клевета и горчина.
{3:15} Нозете им се брзи за пролевање крв;
{3:16} запустување и беда се по нивните патишта;
{3:17} тие не го познаваат патот на мирот.
{3:18} Нема Божји страв пред нивните очи.”
{3:19} А знаеме дека сè што вели Законот, им го зборува на оние, кои се под Законот, за да занеми секоја уста и за да биде целиот свет виновен пред Бога,
{3:20} зашто со делата на Законот ниедно тело нема да се оправда пред Него; зашто преку Законот доаѓа самото познавање на гревот.
{3:21} А сега, независно од Законот, се јави Божјата правда, за која сведочат Законот и пророците,
{3:22} и тоа Божјата правда, преку верата во Исуса Христа, за сите кои веруваат, бидејќи нема разлика;
{3:23} зашто сите згрешија и им недостасува Божјата слава,
{3:24} но се оправдуваат од Неговата благодат, преку откупот во Христа Исуса,
{3:25} Кого Бог Го постави за жртва на помирувањето преку вера, во Неговата крв, за да се покаже Неговата правда во пропуштањето на поранешните гревови, во времето на Божјото долготрпение;
{3:26} та да ја покаже Својата правда во сегашно време, за да биде Самиот праведен и за да го оправда оној, кој е од верата на Исуса.
{3:27} И така, каде е фалењето? Исклучено е. Според кој закон? Според законот на делата ли? Не, туку според законот на верата.
{3:28} И така, ние заклучуваме дека човекот се оправдува преку верата, без делата на Законот.
{3:29} Или Бог е само на Јудејците, а не и на народите? Да, и на народите,
{3:30} зашто е само еден Бог, Кој ќе ги оправда обрезаните по вера и необрезаните преку вера.
{3:31} Според тоа, дали го укинуваме Законот преку верата? Далеку од тоа! Туку, со тоа го утврдуваме Законот.
{4:1} И така, што ќе речеме дека нашиот прататко Авраам добил по тело?
{4:2} Зашто, ако е Авраам оправдан врз основа на своите дела, може да се фали, но не пред Бога!
{4:3} Но, што вели Писмото: „Авраам Му поверува на Бога и тоа му се засмета за праведност.”
{4:4} А на оној, кој работи, платата не му се засметува по милост, туку по долг;
{4:5} додека на оној, кој не работи, а верува во Оној, Кој го оправдува безбожникот, неговата вера му се засметува за праведност,
{4:6} така и Давид го наречува блажен човекот, кому Бог му ја засметува праведноста без дела:
{4:7} ”Блажени се оние, чии беззаконија се простени и чии гревови се покриени!
{4:8} ”Блажен е човекот, кому Господ не му засметува грев!”
{4:9} Дали блаженството се однесува само за обрезаните, или и за необрезаните? Зашто ние велиме: „На Авраама верата му се засмета за праведност.”
{4:10} Па како му се засмета? Кога беше обрезан или кога беше необрезан? Не кога беше обрезан, туку кога беше необрезан.
{4:11} И го прими знакот на обрезанието како печат на праведноста, што ја доби преку верата како необрезан, за да им биде татко на сите, кои веруваат како необрезани; за да им се засмета и ним тоа во праведност,
{4:12} и да им биде татко и на обрезаните, но не на оние, кои се само обрезани, туку кои и одат по стапките на верата на нашиот татко Авраам, која ја имаше додека уште беше необрезан.
{4:13} Зашто, ветувањето на Авраама, или на неговото потомство, дека ќе биде наследник на светот, не дојде преку Законот, туку преку праведноста од верата.
{4:14} Имено, ако се наследници само оние од Законот, тогаш верата е без значење; и ветувањето е поништено.
{4:15} Зашто Законот донесува гнев; а каде нема Закон нема ни престапување!
{4:16} Затоа тоа е од верата, за да биде по благодат, така што ветувањето да му биде обезбедено на сето потомство; не само на она од Законот, туку и на она од Авраамовата вера; кој е татко на сите нас,
{4:17} како што е напишано: „Те поставив татко на многу народи” - пред Бога; Кому Му поверува; Кој ги оживува мртвите и ги повикува оние нешта што не се во битие.
{4:18} Без надеж, тој се надеваше и поверува дека ќе стане татко на многу народи, според реченото: „Такво ќе биде твоето семе.”
{4:19} И не ослабна во верата, кога го имаше во предвид своето веќе умртвено тело, зашто беше околу сто години, и умртвеноста на Сарината утроба;
{4:20} не се посомнева во Божјото ветување, туку зајакна во верата и Му даде слава на Бога,
{4:21} наполно уверен дека е силен да го исполни она што го ветил.
{4:22} Затоа тоа му се засмета за праведност.
{4:23} Но не е напишано само за него „дека му се засмета”
{4:24} туку и за нас на кои ќе ни се засмета, затоа што веруваме во Оној, Кој Го воскресна од мртвите Исуса, нашиот Господ.
{4:25} Кој беше предаден за нашите гревови и беше воскреснат за наше оправдание.
{5:1} И така, бидејќи оправдани преку верата, имаме мир со Бога, преку нашиот Господ Исус Христос,
{5:2} преку Кого и пристапивме со вера во оваа благодат, во која стоиме, и се фалиме во надежта на Божјата слава.
{5:3} Но не само тоа, туку се фалиме и во неволјите, знаејќи дека неволјата раѓа трпение,
{5:4} трпението - искуство, а искуството - надеж;
{5:5} а надежта пак не разочарува, зашто Божјата љубов е излеана во нашите срца преку Светиот Дух, Кој ни е даден.
{5:6} Зашто, додека уште бевме слаби, Христос умре во определено време за безбожниците.
{5:7} За праведник одвај некој ќе умре, а за добриот можеби некој и ќе се осмели да умре.
{5:8} Но Бог ја покажа Својата љубов кон нас со тоа, што Христос умре за нас, додека уште бевме грешници.
{5:9} Сега, откако сме оправдани во Неговата крв, многу повеќе ќе се спасиме од гневот Божји преку Него.
{5:10} Зашто, ако сме помирени со Бога преку смртта на Неговиот Син, додека бевме непријатели; толку повеќе - веќе помирени - ќе се спасиме во Неговиот живот.
{5:11} И не само тоа, туку и се фалиме со Бога преку нашиот Господ Исус Христос, преку Кого добивме сега помирување.
{5:12} Затоа, како што гревот влезе во светот преку еден човек, а преку гревот - смртта; така смртта помина на сите луѓе, зашто сите згрешија.
{5:13} Имено: гревот беше во светот уште пред Законот; но гревот не се засметува кога нема Закон.
{5:14} Смртта пак царуваше од Адама до Мојсеја и над оние, кои не згрешија со сличен престап како Адам, кој е слика на Оној кој доаѓа.
{5:15} Но дарот на благодатта не е како престапувањето; зашто ако преку престапувањето на еден изумреа мнозина; многу поизобилно се излеа на мнозина Божјата благодат и дарот преку благодатта на еден Човек, Исус Христос.
{5:16} И дарот не бидува како што се случи кога згреши еден. Имено, судот произлезе од еден кој погреши и така доведе до осуда, а благодатниот дар доведе од многу престапи, до оправдување.
{5:17} Зашто, ако смртта зацари, заради престапувањето на еден; тоа многу повеќе оние - кои примаат изобилство на благодатта и дар на правдата - ќе царуваат во животот преку Едниот - Исус Христос.
{5:18} И така, како што преку еден престап дојде осудување на сите луѓе, така и преку едно праведно дело дојде за сите луѓе оправданието, што донесува живот;
{5:19} зашто, како што со непослушноста на еден човек мнозина станаа грешници, така и со послушноста на Еден мнозина ќе станат праведни.
{5:20} А покрај тоа, Законот дојде за да се зголеми престапувањето; но каде што гревот се зголеми, таму благодатта се излеа преизобилно:
{5:21} и како што гревот царуваше во смртта, така и благодатта да царува преку правдата за вечен живот преку нашиот Господ Исус Христос!
{6:1} И така, што ќе речеме? Да останеме ли и натаму во гревот, за да се умножи благодатта?
{6:2} Далеку од тоа! Ние, кои умревме за гревот, како ќе живееме уште во него?
{6:3} Или зар не знаете дека сите ние, кои сме крстени во Исуса Христа, крстени сме во Неговата смрт?
{6:4} И така, преку крштавањето во смртта, погребани сме заедно со Него, - та како што Христос воскресна од мртвите преку славата на Таткото, - така и ние да одиме во нов живот.
{6:5} Зашто ако сме соединети со Него во смртта слична на Неговата, ќе бидеме и во воскресението слично на Неговото.
{6:6} Тоа го знаеме: нашиот стар човек е распнат заедно со Него, за да биде уништено телото на гревот, па да не му робуваме веќе на гревот,
{6:7} зашто тој кој умрел, е оправдан од гревот.
{6:8} А ако умревме со Христа, веруваме дека и ќе живееме со Него,
{6:9} зашто знаеме дека Христос, Кој воскресна од мртвите, веќе не умира: смртта нема веќе власт над Него.
{6:10} Зашто, ако умрел - умрел за гревот еднаш засекогаш, а што живее - живее за Бога.
{6:11} Така и вие сметајте се себеси мртви за гревот, но живи за Бога во Исуса Христа нашиот Господ!
{6:12} И така, нека не царува гревот во вашето смртно тело, па да ги слушате неговите страсни желби!
{6:13} И не давајте му ги вашите членови на гревот за оружје на неправдата, туку предавајте Му се сами себеси на Бога, како оживени од мртвите, а вашите членови на Бога за оружје на правдата!
{6:14} Имено, гревот не ќе има веќе власт над вас, зашто не сте под Законот, туку под благодатта.
{6:15} Па што? Да грешиме ли, зашто не сме под Законот, а под благодатта? Да не биде!
{6:16} Не знаете ли: ако некому му се предадете за робови во послушност - робови сте му на оној, кому му се покорувате: или на гревот - за смрт; или на послушноста - за праведност?
{6:17} Но благодарејќи Му на Бога, зашто вие, откако му бевте робови на гревот, му станавте послушни од сè срце на примерот на науката, на која и бевте предадени
{6:18} па така, ослободени од гревот, станавте слуги на правдата.
{6:19} Зборувам по човечки заради слабоста на вашето тело: како што некогаш ги предадовте вашите членови да им служат на нечистотата и на беззаконието, за беззаконство; така сега предадете ги вашите членови да и служат на правдата, за осветување!
{6:20} Зашто, кога бевте робови на гревот, бевте слободни од правдата.
{6:21} А каков плод имавте тогаш, од оние работи, заради кои се срамите денес, зашто нивниот крај е смртта?!
{6:22} Но сега, откако сте ослободени од гревот и откако се поставивте во служба на Бога - го имате вашиот плод - осветувањето; а вечниот живот - за крај,
{6:23} зашто смртта е плата за грев, но благодатниот Божји дар е - вечен живот во Христа Исуса, нашиот Господ.
{7:1} Или не знаете ли, браќа - им зборувам на оние, кои го познаваат Законот, дека законот има власт над човекот додека е жив?
{7:2} Така, омажената жена преку закон е врзана за мажот, додека е тој жив; но ако мажот умре, слободна е од законот, што ја сврзал со мажот.
{7:3} Според тоа, ако му стане жена на друг, додека нејзиниот маж живее, ќе биде прељубница; но ако мажот и умре, слободна е од законот, и не е прељубница, ако се омажи за друг.
{7:4} Така и вие, браќа мои, умревте за законот преку Христовото тело, за да Му припаднете на Другиот, Кој воскресна од мртвите, за да Му донесеме плод на Бога.
{7:5} Зашто, додека бевме во телото, во нашите членови дејствуваа грешни страсти, кои Законот ги побудуваше, така што ги донесувавме плодовите на смртта.
{7:6} А сега, се ослободивме од Законот, откако умревме за оној, кој нè потчинуваше, за да служиме во нов дух, а не во старата буква.
{7:7} И така, што да речеме? Дали е Законот грев? Далеку од тоа! Сепак, јас го запознав гревот само преку Законот, зашто не би ја запознал страсната желба, ако Законот не рече: „Не ќе пожелуваш!”
{7:8} А гревот најде повод во заповедта и предизвика во мене секаква желба, зашто без Закон - гревот е мртов.
{7:9} И јас живеев некогаш без Законот; но кога дојде заповедта гревот оживе, а јас умрев;
{7:10} и се покажа дека заповедта, што беше дадена за живот, ме водеше во смрт;
{7:11} имено, гревот, откако доби повод во заповедта, ме заведе и ме уби преку неа.
{7:12} Затоа Законот е свет; а и заповедта е света, и праведна, и добра.
{7:13} Дали тоа значи дека доброто стана смрт за мене? Да не биде! Туку гревот, за да се покаже како грев, се послужи со доброто и ми предизвика смрт, за да стане гревот - со посредство на заповедта - прекумерно грешен.
{7:14} Зашто знаеме дека Законот е духовен, а јас сум телесен, продаден, под грев.
{7:15} Така, не знам што правам; зашто не го правам она, што го сакам, туку го правам она, што го мразам.
{7:16} Ако пак го правам, она што не го сакам, се согласувам со Законот дека тој е добар.
{7:17} Зашто тоа веќе не го правам јас, туку гревот, кој живее во мене.
{7:18} Имено, јас знам дека никакво добро не живее во мене, односно во моето тело; зашто, желба за добро има во мене, но не и сила за да го правам тоа,
{7:19} зашто не го правам доброто, што го сакам, туку го правам злото, што не го сакам.
{7:20} А ако го правам она што не го сакам, не го правам веќе јас, туку гревот, кој живее во мене.
{7:21} И така, го наоѓам овој закон: дека кога сакам да правам добро, злото е близу.
{7:22} Вистина, со мојот внатрешен човек наоѓам наслада во Божјиот Закон,
{7:23} но, гледам друг закон во моите членови, кој војува против законот на мојот ум, и ме заробува под законот на гревот, што е во моите членови.
{7:24} Беден човек сум јас! Кој ќе ме спаси од ова смртоносно тело!
{7:25} Му благодарам на Бога преку Исуса Христа, нашиот Господ! И така, јас самиот со умот му служам на Божјиот Закон, а со телото на законот на гревот.
{8:1} И така, сега нема осудување за оние, кои се во Христа Исуса, и одат не по телото, а по Духот.
{8:2} Зашто законот на Духот на животот во Христа Исуса ме ослободи од законот на гревот и смртта.
{8:3} Зашто тоа, што му беше невозможно на Законот, зашто беше слаб заради телото, Бог го изврши: испраќајќи Го - заради гревот - Својот Син во обличје слично на грешното тело и, поради грев, го осуди гревот во телото,
{8:4} па, праведноста, што Законот ја бара, да се исполни во нас, - кои не одиме по телото, туку по Духот.
{8:5} Зашто, кои се по телото, мислат за телото, додека оние, по Духот, мислат за нештата на Духот.
{8:6} Бидејќи мудрувањето на телото, е смрт; а мудрувањето на Духот: живот и мир;
{8:7} зашто мудрувањето на телото е непријателство против Бога, бидејќи не му се покорува на Божјиот Закон, ниту пак може.
{8:8} Оние, кои се во телото, не можат да Му угодат на Бога.
{8:9} Но вие не сте во телото, туку во Духот, ако Божјиот Дух навистина живее во вас. Но, ако некој Го нема Христовиот Дух, не е Негов.
{8:10} А ако е Христос во вас, тогаш телото е мртво заради гревот, а духот е жив заради правдата.
{8:11} Ако навистина во вас живее Духот на Оној, Кој Го воскресна Исуса од мртвите; Оној Кој Го воскресна Христа, ќе ги оживи и вашите смртни тела преку Својот Дух, Кој живее во вас.
{8:12} Според тоа, браќа, не сме му должници на телото, за да живееме по телото.
{8:13} Зашто, ако живеете по телото, ќе умрете; но ако преку Духот ги умртвувате телесните дејства - ќе живеете.
{8:14} Сите оние, кои ги води Божјиот Дух - тие се Божји синови.
{8:15} Имено, не го примивте духот на ропството, за да бидете пак во страв, туку го примивте Духот на посинувањето, со кој викаме: „Ава - Татко!”
{8:16} Самиот Дух сведочи заедно со нашиот дух дека сме Божји чеда.
{8:17} Ако сме чеда, тогаш сме и наследници: Божји наследници, а Христови сонаследници - ако страдаме со Него, со Него и да се прославиме.
{8:18} Зашто сметам дека страдањата на сегашното време не се ништо во споредба со славата, која ќе ни се открие нам.
{8:19} Зашто сето создание со нетрпелив копнеж го очекува откривањето на Божјите синови -
{8:20} имено, созданието и беше потчинето на суетата, не доброволно, туку од оној, кој го потчини - во надеж
{8:21} дека и самото создание ќе биде ослободено од ропството на распаѓањето; во слобода на славата на Божјите деца.
{8:22} Имено, знаеме дека целото создание заедно воздивнува и страда во родилни маки досега.
{8:23} И не само тоа, туку и ние, кои го имаме Духот како прв дар; ние самите воздивнуваме во себе чекајќи го посинувањето: откупувањето на нашето тело.
{8:24} Зашто, во оваа надеж ние се спасивме. А надежта која се гледа не е надеж; зашто, кога некој нешто гледа, зошто да му се надева?
{8:25} Но ако се надеваме на она што не го гледаме, тогаш го чекаме со трпение.
{8:26} Исто така и Духот и помага на нашата слабост, зашто ние не знаеме за што да се молиме, како што треба: но Самиот Дух посредува за нас со неискажливи воздишки.
{8:27} А Оној, Кој ги испитува срцата, знае какво е значењето на Духот, зашто по Божјата волја се моли за светите.
{8:28} Но знаеме дека сите работи содејствуваат за добро на оние, кои Го љубат Бога, кои се повикани по Неговата намера;
{8:29} зашто оние кои ги познаваше однапред, нив и ги предопредели да се преобразат според ликот на Неговиот Син, за Тој да биде Првороденец меѓу многуте браќа.
{8:30} А оние кои ги предопредели, тие и ги повика; кои ги повика, тие и ги оправда; кои ги оправда, тие и ги прослави.
{8:31} И така, што да речеме на ова? Ако е Бог за нас, кој ќе биде против нас?
{8:32} Оној, Кој не Го поштеди ни сопствениот Син, туку Го предаде за сите нас, како не ќе ни подари сè друго со Него?
{8:33} Кој ќе ги обвини Божјите избраници? Бог ли, Кој ги оправдува?
{8:34} Кој е оној кој ќе ги осуди? Христос Исус ли, Кој умре - но уште и воскресна - Кој е од десната страна на Бога и Кој се застапува за нас?
{8:35} Кој ќе нè одвои од Христовата љубов? Неволјата ли, или притеснувањето, или гонењето, или гладот, или голотата, или гибелта или мечот?
{8:36} Како што е напишано: „Заради Тебе нè убиваат постојано, нè сметаат како овци за клање.”
{8:37} Но во сè ова победуваме надмоќно преку Оној, Кој нè возљуби.
{8:38} Зашто сум уверен дека ни смртта, ни животот, ни ангелите, ни властите, ни сегашноста, ни иднината, ни силите,
{8:39} ни височината, ни длабочината, ниту некое друго создание, ќе може да нè оддели од Божјата љубов, која е во Христа Исуса, нашиот Господ.
{9:1} Зборувам вистина во Христа - не лажам - мојата совест ми сведочи за тоа во Светиот Дух,
{9:2} дека ми е многу жал и дека срцето ме боли непрестано.
{9:3} Имено, би сакал да бидам самиот - како проколнат - одвоен од Христа, за моите браќа, за моите роднини по тело,
{9:4} кои се Израелци; на кои им припаѓаат: посинувањето и славата, заветите и законодавството, богослужението и ветувањата;
{9:5} чии се и татковците, од кои потекнува и Христос по тело, Кој е Бог над сите, благословен во сите векови! Амин!
{9:6} Но не треба да се мисли дека пропадна Божјото слово; зашто не сите, кои водат потекло од Израел, се вистински Израелци,
{9:7} ниту сите се Авраамови деца, затоа што се негово потомство; но „во Исака ќе се нарече Твоето семе,”
{9:8} тоа значи: дека сите деца по тело не се Божји деца, туку децата на ветувањето се сметаат за потомство.
{9:9} А словото на ветувањето е ова: „Ќе дојдам во ова време, и Сара ќе има син.”
{9:10} Но не само таа, туку и Ревека, која зачна од еден, од нашиот татко Исак.
{9:11} Зашто уште додека не беа ни родени близнаците, ниту направиле нешто добро или зло; за да остане онака како што Бог определил по свој избор, да не зависи од делата, туку од Оној Кој повикува;
{9:12} нејзе и беше речено: „Поголемиот ќе му служи на помалиот,”
{9:13} како што е напишано: „Јакова го возљубив, а Исава го замразив.”
{9:14} И така, што ќе речеме? Има ли неправда во Бога? Да не биде!
{9:15} Зашто му вели на Мојсеја: „Ќе го помилувам, кого го милувам и ќе го сожалам, кого го сожалувам.”
{9:16} Според тоа, не зависи од оној, кој сака; ниту од оној, кој трча, туку од милостивиот Бог.
{9:17} Зашто Писмото му вели на фараонот: „Имено, затоа те издигнав, за да ја покажам Мојата сила во тебе и за да се разгласи Моето име по целата земја.”
{9:18} Па така: му искажува милост кому сака, а кого сака го прави корав.
{9:19} Сега, ти ќе ми речеш: „Тогаш, зошто укорува? Зашто, кој може да му се воспротиви на Неговиот совет?”
{9:20} Та кој си ти, о човеку, да одговараш против Бога? Зар ракотворбата ќе му рече на својот творец: „Зошто си ме направил така?”
{9:21} Или зар грнчарот нема власт над глината: од истата смеса да направи еден сад за чесна, а друг за нечесна употреба?
{9:22} А што ако Бог - сакајќи да го покаже Својот гнев и да ја пројави Својата сила - со големо долготрпение, ги трпел садовите на гневот, приготвени за погибел,
{9:23} за да го пројави истовремено богатството на Својата слава над садовите на милоста, што ги приготвил отпорано за слава;
{9:24} како такви, нè повика и нас, не само од Јудејците, туку и од народите,
{9:25} како што вели и кај Осија: „Народ, кој не е Мој народ, ќе го наречам Мој; и онаа, која не е возљубена, ќе ја наречам возљубена,”
{9:26} и така ќе се случи дека на местото, каде им беше речено: „Вие не сте Мој народ,” таму ќе бидат наречени синови на живиот Бог.”
{9:27} А Исаија вика за Израел: „Иако бројот на Израелевите синови е колку морскиот песок, ќе се спаси само Остатокот,
{9:28} зашто Господ ќе го спроведе Својот збор на земјата и ќе го заврши брзо.”
{9:29} И како што прорече Исаија: „Ако Господ над Воинствата не ни остави потомство, ќе бевме како Содом и ќе станевме слични на Гомор.”
{9:30} И така, што ќе кажеме? Народите - кои не се стремеа кон праведноста, ја примија праведноста, и тоа праведноста која е преку верата;
{9:31} а Израел - стремејќи се кон законот на праведноста, не стигна до Законот.
{9:32} Зошто? Зашто не настојуваше да го постигне со верата, туку со делата на Законот; се сопна од каменот на сопнување,
{9:33} како што е напишано: „Еве, на Сион поставувам камен за сопнување и стена на соблазан; и кој верува во Него, нема да се посрами.”
{10:1} Браќа, желбата на моето срце и мојата молитва кон Бога за нив е: да се спасат.
{10:2} Зашто, сведочам за нив, дека имаат ревност за Бога, но без правилно знаење.
{10:3} Имено, не знаејќи, што е Божјата правда и сакајќи да ја воспостават својата сопствена, не и се покорија на Божјата правда.
{10:4} Зашто Христос е свршетокот на Законот, за правда на секој, кој верува.
{10:5} Зашто, Мојсеј пишува за праведноста, која е од Законот: „Човекот, кој ја исполнува, ќе живее од неа.”
{10:6} А праведноста, која е од верата, зборува вака: „Да не речеш во своето срце: „Кој ќе се искачи на небото?” односно, да Го симне Христа;
{10:7} или: „Кој ќе слезе во бездната?” односно, да Го изведе Христа од мртвите!
{10:8} Но што зборува таа: „Словото е близу до тебе, во твојата уста и во твоето срце,” односно, словото на верата, која ја проповедаме.
{10:9} Зашто, ако со твојата уста исповедаш, дека Исус е Господ и ако во твоето срце поверуваш, дека Бог Го воскреснал од мртвите, ќе бидеш спасен.
{10:10} Зашто со срцето се верува за праведност, а со устата се исповедува за спасение,
{10:11} зашто Писмото вели: „Секој, кој верува во Него, нема да се засрами.”
{10:12} Но нема разлика меѓу Јудеец и Грк; зашто еден и ист е Господ на сите; богат за сите, кои Го повикуваат,
{10:13} зашто: „Секој, кој ќе го повика Господовото име, ќе се спаси.”
{10:14} Но, како ќе Го повикаат Оној, во Кого не поверувале? А како ќе поверуваат во Оној, за Кого не чуле? А како ќе чујат без проповедник?
{10:15} И како ќе проповедаат, ако не се испратени, како што е напишано: „Колку се прекрасни нозете на оние, што проповедаат мир, кои го навестуваат доброто!”
{10:16} Но сите не го послушаа Евангелието, зашто Исаија вели: „Господи, кој и поверувал на нашата проповед?”
{10:17} И така, верата доаѓа од слушањето, а слушањето од Христовото слово.
{10:18} Но велам: „Зар тие не слушнаа?” Напротив: „Гласот им излезе по целата земја, и нивните зборови до крајот на светот.”
{10:19} Пак прашувам: „Зар Израел не разбра? Мојсеј прв рече: „Јас ќе предизвикам ревност во вас - преку оние, што не се народ и ќе разбудам во вас гнев, против еден неразумен народ.”
{10:20} А Исаија пак се осмелува да рече: „Ме најдоа оние, кои не Ме бараа, и им се јавив на оние, кои не прашуваа за Мене.”
{10:21} А за Израел говори: „Цел ден ги протегав Своите раце кон народ непослушен и противречлив.”
{11:1} И така, прашувам: „Дали Бог го отфрли Својот народ? Далеку од тоа! Зашто и јас сум Израелец, од Авраамовото потомство, од Венијаминовото племе.
{11:2} Бог не го отфрли Својот народ, кого го знаеше однапред. Или не знаете што вели Писмото, за Илија, како вика кон Бога против Израел, велејќи:
{11:3} ”Господи, ги погубија Твоите пророци, ги разурнаа Твоите жртвеници; а јас останав сам, па и мојот живот го бараат.”
{11:4} А што му вели Божјиот одговор: „Си оставив за себе седум илјади луѓе, кои не ги преклонија колената пред Ваала.”
{11:5} Така е и во сегашното време, остана еден Остаток избран по благодатта.
{11:6} Но, ако е по благодат, тогаш не е по дела; зашто инаку благодатта не би била веќе благодат.
{11:7} Тогаш што? Израел не го доби она, што го бараше, а избраните го добија; а другите беа закоравени,
{11:8} како што е напишано: „Бог им даде дух на мртвило, очи да не гледаат и уши да не слушаат до денешниот ден.”
{11:9} И Давид зборува: „Нивната трпеза да им биде стапица, и мрежа и соблазан и одмазда!
{11:10} Очите нека им се помрачат, за да не гледаат! А плеќите свиткај им ги засекогаш!”
{11:11} И така прашувам: да не се сопнаа, за да паднат сосем? Да не биде! Туку преку нивното сопнување им дојде спасение на народите, за да ги поттикнат на ревност.
{11:12} Ако нивното сопнување значи богатство за светот, а нивното отпаѓање богатство за народите, колку повеќе ќе биде нивната полнота!
{11:13} Но ви зборувам вам, народи; бидејќи сум апостол на народите, јас ја прославувам мојата служба,
{11:14} та на некој начин да го поттикнам на ревност својот род и да спасам некои од нив.
{11:15} Зашто, ако нивното отфрлање е помирување за светот, какво ли ќе биде нивното примање, ако не живот од мртвите?
{11:16} Ако се свети првите плодови - и тестото е; ако е коренот свет - и гранките се.
{11:17} Ако се откршени некои гранки, и ти, кој си дива маслинка, си накалемен меѓу нив и си станал соучесник во сочниот корен на маслинката,
{11:18} не фали се пред гранките! Ако се фалиш, знај дека ти не го носиш коренот, туку коренот - тебе!
{11:19} Но ќе речеш: „Гранките се откршени, за да бидам јас прикалемен!”
{11:20} Добро! Поради неверието се откршија, а ти стоиш преку верата.
{11:21} Не гордеј се, туку бој се! Зашто, ако Бог не ги поштеди природните гранки, не ќе те поштеди ни тебе.
{11:22} И така, гледај ги Божјата благодат и строгост: строгоста се пројавува кон паднатите, а Божјата благодат кон тебе, ако истраеш во благодатта - зашто инаку и ти ќе бидеш отсечен.
{11:23} А и тие, ако не останат во неверието, ќе бидат прикалемени, зашто Бог може пак да ги прикалеми.
{11:24} Зашто, ако си ти отсечен од природната дива маслинка и, против природата - си прикалемен на питомата маслинка, колку полесно ќе бидат прикалемени врз сопствената маслинка оние, кои и се природни.
{11:25} Не сакам, браќа, да ви остане непозната оваа тајна, за да не мудрувате по своја мудрост: еден дел на Израел закораве, додека народите не влезат во полн број.
{11:26} И така, целиот Израел ќе се спаси, како што е напишано: „Избавителот ќе дојде од Сион; ќе ја одврати безбожноста од Јакова.
{11:27} И ова им е Завет од Мене кон нив, кога ќе им ги отстранам гревовите.”
{11:28} Со оглед на Евангелието, тие се непријатели заради вас, но по изборот возљубени се, заради татковците.
{11:29} Зашто Божјите дарови и Неговиот позив не го познаваат каењето.
{11:30} Како што и вие му бевте некогаш непокорни на Бога, а сега добивте милост поради нивното непокорство,
{11:31} така и тие станаа сега непокорни, заради вашето помилување, за да бидат и тие помилувани.
{11:32} Зашто Бог ги затвори сите во непокорство, за да покаже милост кон сите.
{11:33} О длабочино на богатството, премудроста и Божјото знаење! Колку се недостижни Неговите судови и неиспитливи Неговите патишта!
{11:34} Зашто кој ја запознал Господовата мисла? Или кој Му бил советник?
{11:35} Или кој Му дал нешто однапред, за да му биде вратено?”
{11:36} Зашто сè е од Него, преку Него и за Него. Нему слава во векови. Амин!
{12:1} Затоа ве молам, браќа, заради Божјата милост, да ги принесете вашите тела во жива, света и угодна жртва на Бога, тоа да биде ваша разумна служба.
{12:2} Немојте да се прилагодувате со овој свет; туку, преобразувајте се преку обновувањето на вашиот ум, за да можете да ја дознаете која е добрата, угодна, и совршена Божја волја!
{12:3} Зашто, преку благодатта што ми е дадена, му велам на секој еден помеѓу вас: да не мисли за себе повеќе отколку што треба да мисли - туку мислите нека ви бидат насочени кон разумно размислување, според мерата на верата, која Бог му ја доделил секому.
{12:4} Зашто, како што во едно тело имаме многу членови, а сите членови немаат иста служба,
{12:5} така и ние, мнозината, сме едно тело во Христа, а како поединци - членови сме еден на друг.
{12:6} И имаме разни дарби, според дадената ни благодат: ако е пророштво, нека е согласно со верата!
{12:7} Ако е служење нека служи! Ако е некој учител - нека поучува!
{12:8} Кој има дар за утеха - нека утешува! Кој раздава, нека дава богато! Кој управува, нека биде ревносен! Кој покажува милост, нека го прави тоа весело!
{12:9} Љубовта нека ви биде нелицемерна! Отстранувајте се од злото, прилепувајте се кон доброто!
{12:10} Љубете се еден друг срдечно со братска љубов! Натпреварувајте се во почитување еден кон друг!
{12:11} Бидете неуморни во ревноста! Бидете пламени во духот! Служете Му на Господа.
{12:12} Радувајте се во надежта, бидете трпеливи во неволја; постојани во молитва!
{12:13} Помагајте им на светите во нивните потреби! Ревнувајте во гостољубие!
{12:14} Благословувајте ги оние, кои ве гонат: благословувајте ги, а не проколнувајте ги!
{12:15} Радувајте се со оние, кои се радуваат и плачете со оние, кои плачат!
{12:16} Бидете едномислени едни кон други! Не стремете се кон високи нешта, туку држете се за скромните! Не сметајте се сами себеси мудри!
{12:17} Никому не враќајте зло за зло! А размислувајте за тоа што е добро пред сите луѓе!
{12:18} Ако е можно, доколку зависи од вас, бидете во мир со сите луѓе!
{12:19} Не одмаздувајте се за себе, возљубени; туку дајте му место на Божјиот гнев, зашто е напишано: „Одмаздата е Моја, Јас ќе ја отплатам! - говори Господ.”
{12:20} Туку, ако твојот непријател е гладен, нахрани го; ако е жеден - напој го! Зашто, ако го правиш тоа, ќе натрупаш жар на неговата глава.”
{12:21} Не оставај да те победи злото; туку победи го злото со добро!
{13:1} Секоја душа да им се покорува на претпоставените власти, зашто нема власт, а да не е од Бога; и колку и да се властите, од Бога се поставени.
{13:2} Затоа оној, кој и се противи на власта, и се противи на Божјата наредба; а кои и се противат, ќе ја примат својата осуда.
{13:3} Зашто владетелите не се страв за добро дело, туку за зло. Сакаш ли пак да не се боиш од власта, прави добро, па ќе бидеш пофален од неа.
{13:4} Таа Му служи на Бога за твое добро. Но, ако правиш зло, бој се; зашто не носи напразно меч. Таа е во служба на Бога, гневен одмаздник за оној, кој прави зло.
{13:5} Затоа треба да и се покорувате, не само поради гневот, туку и заради совеста.
{13:6} Затоа плаќате и даноци, зашто се Божји службеници, кои се занимаваат со тоа.
{13:7} Дајте му секому она што сте му должни: кому данок - данок; кому царина - царина; кому страв - страв; кому чест - чест!
{13:8} Не должете му никому ништо, освен да се љубите еден друг, зашто кој го љуби другиот, го исполнува Законот.
{13:9} Зашто заповедите: „Не прави прељуба! Не убивај! Не кради! Не посакувај!” - и ако има уште некоја друга заповед - содржани се во овие зборови: „Љуби го својот ближен како себеси!”
{13:10} Љубовта не му прави зло на ближниот. И така: љубовта е исполнување на Законот.
{13:11} И правете го тоа затоа што го знаете времето во кое сме, зашто е веќе време да се разбудите од сонот; зашто сега спасението ни е поблизу, отколку кога поверувавме.
{13:12} Ноќта помина, а денот наближи. Затоа да ги офрлиме делата на темнината, а да се облечеме во оружјето на светлината!
{13:13} Да одиме пристојно како дење, не во гозби и пијанки, не во блуд и страстољубие, не во препирки и зависти,
{13:14} туку облечете се во нашиот Господ Исус Христос, и не мислете како да ги задоволите похотите на телото.
{14:1} Примајте го слабиот во верата, не со препирки за мислењата!
{14:2} Еден верува дека смее да јаде сè; а кој е слаб, јаде само зеленчук.
{14:3} Кој јаде, нека не го презира оној, што не јаде; а оној, кој не јаде, нека не го осудува оној, што јаде, зашто Бог го примил.
{14:4} Кој си ти, за да му судиш на туѓ слуга? Тој стои или паѓа пред својот господар; а ќе стои, зашто Господ е силен да го постави да стои.
{14:5} Еден разликува ден од ден, а друг ги смета сите денови еднакви. Само секој да биде наполно уверен во своето мнение!
{14:6} Кој го пази денот, го пази за Господа; кој јаде, јаде за Господа, зашто Му благодари на Бога; и кој не јаде, за Господа не јаде, и тој Му благодари на Бога.
{14:7} Никој од нас не живее за себеси и никој не умира за себеси,
{14:8} зашто ако живееме, живееме за Господа; ако умираме - умираме за Господа. Затоа: живееме ли, умираме ли, Господови сме,
{14:9} зашто Христос затоа умре и оживе, - за да господари и над мртвите и над живите.
{14:10} А ти, зошто го осудуваш својот брат? Или ти, зошто го презираш својот брат? Зашто, сите ќе застанеме пред Христовиот судски престол,
{14:11} зашто е напишано: „Јас Сум жив - вели Господ - Мене ќе Ми се поклони секое колено; и секој јазик ќе Го исповеда Бога.”
{14:12} И така, секој од нас ќе одговара пред Бога за себе.
{14:13} Затоа, да не се осудуваме веќе еден друг, туку подобро да мислиме за тоа: никој да не поставува пред братот сопки или соблазни!
{14:14} Знам, и уверен сум во Господа Исуса, дека ништо не е нечисто само по себе, туку само за оној, кој смета дека нешто е нечисто - нему му е нечисто.
{14:15} Зашто, ако се жалости твојот брат заради јадење, ти веќе не постапуваш според љубовта. Не погубувај го со твоето јадење оној, за кого Христос умрел.
{14:16} И така, не дозволувајте да се хули на вашето добро!
{14:17} Зашто Божјото Царство не се состои во јадење и пиење, туку во правда, и мир и радост во Светиот Дух.
{14:18} Имено, кој со ова Му служи на Христа, угоден Му е на Бога и мил им е на луѓето.
{14:19} И така, да го бараме она, што е за мир и за заемна надградба!
{14:20} Не разурнувај го Божјото дело - заради јадење! Сè е чисто; но е зло за човекот, кој јаде на соблазан.
{14:21} Добро е да не се јаде месо, ниту да се пие вино, ни да се прави нешто, поради што твојот брат се сопнува или соблазнува, или слабее.
{14:22} Имаш ли вера? Имај си ја за себе пред Бога! Блажен е оној, кој не се осудува себеси за она, што го смета за добро.
{14:23} А кој се сомнева кога јаде, се осудува, зашто не е од вера; а сè што не е од вера, грев е.
{15:1} Ние силните должни сме да ги носиме слабостите на слабите, а да не си угодуваме сами на себеси.
{15:2} Секој од нас нека му угодува на ближниот, во негова полза, за добро,
{15:3} зашто ни Христос не Си угодуваше Сам на Себеси, туку како што е напишано: „Хулите на оние, кои Те хулеа, паднаа на Мене.”
{15:4} Навистина, сè што е напишано некогаш, напишано ни е нам за поука, за да имаме надеж преку трпението и преку утехата од Писмата.
{15:5} И Бог на трпението и утехата да ви даде едномислие меѓу вас по примерот на Исуса Христа,
{15:6} за да Го славите, еднодушно, со една уста, Бог, Таткото на нашиот Господ Исус Христос.
{15:7} Затоа примајте се еден со друг, како што и Христос ве прими за Божјата слава!
{15:8} Зашто велам, дека Христос им послужи на обрезаните поради Божјата вистина, за да ги потврди ветувањата дадени на татковците;
{15:9} а пак народите Го прославуваат Бога поради Неговото милосрдие, како што е напишано: „Затоа ќе Те исповедам меѓу народите и ќе Му пеам на Твоето име.”
{15:10} И пак рече:” Веселете се, народи, со Неговиот народ!”
{15:11} И пак: „Фалете Го Господа сите народи и да Го слават сите племиња!”
{15:12} И пак Исаија вели: „Ќе се јави подник од Јесеевиот корен, и Оној Кој станува за да владее над народите; на Него ќе се надеваат народите!”
{15:13} А Бог на надежта да ве исполни со сета радост и мир во верата, та преку силата на Светиот Дух да ви се збогати надежта.
{15:14} И јас самиот, браќа мои, сум уверен за вас, дека сте и самите полни со доброта, исполнети со секакво знаење и дека можете да се поучувате еден со друг.
{15:15} Но, делумно ви пишав малку послободно, за да ве потсетам на благодатта, која ми ја даде Бог,
{15:16} за да Му бидам служител на Исуса Христа меѓу народите, кој врши света служба на Божјото Евангелие, и да биде мојот принос од народите пријатен, и осветен преку Светиот Дух.
{15:17} И така, можам да се фалам во Христа Исуса за тоа, за Бога,
{15:18} зашто не се осмелувам да кажам нешто што Христос не го извршил преку мене, за да ги доведам народите до послушност, со слово и дело,
{15:19} во силата на знаци и чудеса, во силата на Божјиот Дух. Така што од Ерусалим и наоколу, сè до Илирик, наполно го проповедав Евангелието за Христа.
{15:20} Но, при тоа сметав за чест да не го проповедам Евангелието таму, каде што Христовото име веќе беше познато, за да не ѕидам врз туѓи основи,
{15:21} туку како што е напишано: „Ќе Го видат оние, на кои ништо не им беше навестено за Него, и ќе разберат оние, кои не чуле.”
{15:22} Тоа ме спречи многупати да дојдам при вас.
{15:23} Но сега, зашто веќе немам поле за работа во овие краишта и зашто копнеам веќе многу години да дојдам при вас,
{15:24} кога ќе тргнам за Шпанија; имено, се надевам дека ќе ве видам на минување и дека вие ќе ме испратите натаму, откако најнапред ќе се наситам донекаде со вас.
{15:25} А сега одам за Ерусалим, за да им послужам на светите,
{15:26} зашто Македонија и Ахаја одлучија да соберат некаква заедничка помош за бедните меѓу светите во Ерусалим.
{15:27} Навистина, го одлучија тоа, а и должни им се, зашто, ако народите станаа соучесници на нивните духовни блага, должни се да им послужат во телесните потреби.
{15:28} Кога ќе го свршам ова и кога ќе им го доставам овој плод, ќе тргнам за Шпанија преку вас.
{15:29} И знам, кога ќе дојдам при вас, дека ќе дојдам со полн Христов благослов.
{15:30} Покрај тоа, ве молам, браќа, преку нашиот Господ Исус Христос и преку љубовта на Духот, да се борите со мене, молејќи Му се на Бога за мене,
{15:31} за да се избавам од непокорните во Јудеја и за да им биде благопријатна мојата служба на светите во Ерусалим,
{15:32} та да можам, по Божја волја, радосно да дојдам при вас и да се освежам заедно со вас.
{15:33} А Бог на мирот да биде со сите вас, Амин!
{16:1} Ви ја препорачувам нашата сестра Фива, која е на служба во црквата во Кенхреа:
{16:2} да ја примите во Господа, како што им прилега на светите, и помогнете и во сè, во што ќе има потреба од вас; зашто и таа им помагаше на мнозина и на мене самиот.
{16:3} Поздравете ги моите соработници во Христа Исуса: Прискила и Акила,
{16:4} кои ги подметнаа своите вратови за мојот живот и на кои не им благодарам само јас, туку и сите цркви од народите,
{16:5} и црквата во нивниот дом! Поздравете го мојот возљубен Епенет, кој е првиот плод за Христа од Азија!
{16:6} Поздравете ја Марија, која се трудеше многу за вас!
{16:7} Поздравете ги Андроника и Јунија, моите роднини и другари во заточеништвото; кои се угледни меѓу апостолите и кои поверуваа во Христа пред мене.
{16:8} Поздравете го мојот возљубен во Господа Амплија!
{16:9} Поздравете ги: нашиот сотрудник во Христа - Урбан и мојот возљубен Стахиј!
{16:10} Поздравете го Апелиј, испитаниот во Христа! Поздравете ги оние од кружокот на Аристовулови!
{16:11} Поздравете го мојот роднина Иродион! Поздравете ги оние и од Наркисовиот кружок, кои се во Господа!
{16:12} Поздравете ги Трифена и Трифоса, жените, кои се трудат во Господа! Поздравете ја возљубената Персида, која се трудеше многу во Господа!
{16:13} Поздравете го Руф, избраниот во Господа, и неговата мајка и моја!
{16:14} Поздравете ги Асинкринта, Флегонта, Ерма, Патрова, Ермија и браќата, кои се со нив!
{16:15} Поздравете ги Филолога и Јулија, Ниреја и неговата сестра, потоа Олимпана и сите свети, кои се со нив!
{16:16} Поздравете се еден со друг со свет целив! Ве поздравуваат сите Христови цркви.
{16:17} Ве молам, браќа, пазете се од оние, кои прават раздори и соблазни против науката, која вие ја научивте, и отстранувајте се од нив!
{16:18} Зашто, таквите не Му служат на нашиот Господ Христос, туку на својот желудник, и со благи и ласкави зборови ги заведуваат срцата на простодушните.
{16:19} Вашата послушност им е позната на сите. Затоа се радувам со вас, но сакам да бидете мудри за доброто, а прости за злото!
{16:20} А Бог на мирот ќе го сотре наскоро сатаната под вашите нозе. Благодатта на нашиот Господ Исус Христос да биде со вас. Амин!
{16:21} Ве поздравуваат: мојот соработник Тимотеј и моите роднини: Луциј, Јасон и Сосипатар.
{16:22} Ве поздравувам во Господа јас, Тертиј, кој го напиша ова писмо.
{16:23} Ве поздравува Гај, домаќинот мој и на целата црква. Ве поздравуваат градскиот благајник Ераст и братот Кварт.
{16:24} Благодатта на нашиот Господ Исус Христос да биде со сите вас!
{16:25} А на Оној, кој може да ве утврди преку моето Евангелие и проповедта за Исуса Христа, преку откровението на тајната, за која се молчеше од вечни времиња;
{16:26} а сега се јавила и по заповедта на вечниот Бог, а преку пророчките списи, соопштена на сите народи, приведувајќи ги кон послушност на верата,
{16:27} - на единствениот премудар Бог да биде слава - преку Исуса Христа - во сите векови. Амин!