{i1:1} โมเสส ทบทวน เรื่อง การ เดินทาง ใน ถิ่น ทุรกันดาร กับ คน อิสราเอล
{1:1} ข้อความ ต่อ ไป นี้ เป็น คำ ที่ โมเสส กล่าว แก่ คน อิสราเอล ทั้งปวง ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ คือ ใน ที่ราบ ข้าง หน้า ทะเล แดง ระหว่าง ปา ราน และ โท เฟล ลา บาน ฮา เซ โรท และ ดี ซา หับ
{1:2} (หนทาง จาก โฮ เร บ ตาม ทาง ภูเขา เส อีร์ จน ถึง คา เดช บา รเนีย นั้น เป็น ทาง เดิน สิบ เอ็ด วัน)
{1:3} อยู่ มา ใน วัน ที่ หนึ่ง เดือน ที่ สิบ เอ็ด ปี ที่ สี่ สิบ โมเสส ได้ กล่าว แก่ คน อิสราเอล ตาม บรรดา พระ ดำรัส ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน แก่ ท่าน เป็น พระ บัญญัติ ให้ แก่ เขา ทั้งหลาย
{1:4} หลัง จาก ที่ ท่าน ได้ ฆ่า สิ โหน กษัตริย์ คน อา โม ไรต์ ที่ อยู่ เมือง เฮ ชโบน และ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ผู้ ซึ่ง อยู่ ใน อัชทาโรท ณ ตำบล เอ เด ร อี นั้น แล้ว
{1:5} โมเสส ได้ เริ่ม อธิบาย พระ ราช บัญญัติ นี้ ที่ ใน แผ่นดิน โม อับ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ ว่า
{1:6} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ตรัส สั่ง เรา ทั้งหลาย ที่ โฮ เร บว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย ได้ พัก ที่ ภูเขา นี้ นาน พอ แล้ว
{1:7} เจ้า ทั้งหลาย จง หัน ไป เดิน ตาม ทาง ที่ ไป ยัง แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์ และ ที่ ใกล้ เคียง กัน ใน ที่ราบ และ ใน แดน เทือกเขา และ ใน หุบเขา ใน ทาง ใต้ และ ที่ ฝั่ง ทะเล แผ่นดิน ของ คน คา นา อัน และ ที่ เลบานอน จน ถึง แม่น้ำ ใหญ่ คือ แม่น้ำ ยู เฟรติส
{1:8} ดู เถิด เรา ได้ ตั้ง แผ่นดิน นั้น ไว้ ตรง หน้า เจ้า ทั้งหลาย เจ้า ทั้งหลาย จง เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ว่า จะ ให้ แก่ เขา ทั้งหลาย และ แก่ เชื้อสาย ของ เขา ที่ มา ภายหลัง เขา ด้วย’
{1:9} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ ข้าพเจ้า ผู้ เดียว แบก พวก ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ไหว
{1:10} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ให้ ท่าน ทั้งหลาย ทวี มาก ขึ้น และ ดู เถิด ทุก วัน นี้ พวก ท่าน ทั้งหลาย มี จำนวน มาก ดุจ ดวง ดาว ทั้งหลาย ใน ท้อง ฟ้า
{1:11} (ขอ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย ทวี ขึ้น พัน เท่า และ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ได้ ทรง สัญญา ไว้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว นั้น)
{1:12} ข้าพเจ้า คน เดียว จะ แบก ท่าน ทั้งหลาย ผู้ เป็น ภาระ และ เป็น ความ ยาก ลำบาก และ การ ทุ่มเถียง ของ ท่าน ทั้งหลาย อย่างไร ได้
{1:13} จง เลือก คน ที่ มี ปัญญา มี ความ เข้าใจ และ มี ชื่อ ตาม ตระกูล ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ข้าพเจ้า จะ ตั้ง เขา ให้ เป็น หัวหน้า ของ ท่าน ทั้งหลาย’
{1:14} ท่าน ทั้งหลาย ได้ ตอบ ข้าพเจ้า ว่า ‘ สิ่ง ที่ ท่าน กล่าว นั้น ดี แล้ว ควร ที่ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ กระทำ’
{1:15} ข้าพเจ้า จึง ได้ เลือก หัวหน้า จาก ทุก ตระกูล ซึ่ง เป็น คน มี ปัญญา และ มี ชื่อ ตั้ง ไว้ เป็น ใหญ่ เหนือ ท่าน ทั้งหลาย ให้ เป็น นาย พัน นาย ร้อย นาย ห้า สิบ นาย สิบ และ พนักงาน ต่างๆ ตาม ตระกูล ของ ท่าน
{1:16} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ กล่าว กำชับ พวก ตุลาการ ของ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ จง พิจารณา คดี ของ พี่น้อง และ ตัดสิน ความ ตาม ยุติธรรม ระหว่าง ชาย คน หนึ่ง และ พี่น้อง ของ ตน หรือ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ กับ ท่าน
{1:17} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ลำเอียง ใน การ พิพากษา จง ฟัง ผู้น้อย และ ผู้ใหญ่ ให้ เหมือน กัน ท่าน ทั้งหลาย อย่า กลัว หน้า มนุษย์ เลย เพราะ การ พิพากษา นั้น เป็น การ ของ พระเจ้า และ คดี ใด ที่ ยาก เกิน ไป สำหรับ ท่าน จง นำ มา ให้ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ พิจารณา เอง’
{1:18} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ สั่ง ท่าน ทั้งหลาย ถึง บรรดา สิ่ง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ควร กระทำ
{1:19} เรา ได้ ออก ไป จาก โฮ เร บ เดิน ทะลุ ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ อัน เป็น ที่ น่า กลัว ตาม ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น นั้น เดิน ไป ตาม แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ตรัส สั่ง เรา ไว้ และ เรา มา ถึง คา เดช บา รเนีย
{1:20} และ ข้าพเจ้า ได้ กล่าว แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ ท่าน ทั้งหลาย มา ถึง แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์แล้ว เป็น ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน แก่ เรา ทั้งหลาย
{1:21} ดู เถิด พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ได้ ทรง ตั้ง แผ่นดิน นั้น ไว้ ตรง หน้า ท่าน แล้ว จง ขึ้น ไป ยึด แผ่นดิน นั้น ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน ได้ ตรัส สั่ง ไว้ อย่า กลัว หรือ อย่า ตกใจ ไป เลย’
{1:22} แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ทุก คน ได้ เข้า มา หา ข้าพเจ้า พูด ว่า ‘ ให้ เรา ทั้งหลาย ใช้ คน ไป ก่อน เรา และ สอดแนม ดู แผ่นดิน นั้น แทน เรา นำ ข่าว เรื่อง ทาง ที่ เรา จะ ต้อง ขึ้น ไป และ เรื่อง หัว เมือง ที่ เรา จะ ไป นั้น มา ให้ เรา’
{1:23} เรื่อง นั้น ข้าพเจ้า เห็น ดี ด้วย ข้าพเจ้า จึง ได้ เลือก สิบ สอง คน มา จาก ท่าน ทั้งหลาย ตระกูล ละ คน
{1:24} แล้ว คน เหล่า นั้น ได้ หัน ไป ขึ้น แดน เทือกเขา มา ถึง หุบเขา เอช โคล์ และ สอดแนม ดู ที่ นั่น
{1:25} เขา ทั้งหลาย ได้ เก็บ ผลไม้ เมือง นั้น ติด มือ มา ให้ เรา ทั้งหลาย และ นำ ข่าว มา ให้ เรา ว่า ‘ ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน แก่ เรา นั้น เป็น แผ่นดิน ที่ ดี’
{1:26} แต่ กระนั้น ท่าน ทั้งหลาย ก็ ไม่ ยอม ขึ้น ไป กลับ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย
{1:27} และ ท่าน ทั้งหลาย ได้ บ่น อยู่ ใน เต็นท์ ของ ตน และ ว่า ‘ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ชัง พวก เรา พระองค์ จึง ทรง พา เรา ทั้งหลาย ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ จะ ได้ มอบ เรา ไว้ ใน มือ คน อา โม ไรต์ เพื่อ จะ ทำลาย เรา เสีย
{1:28} เรา ทั้งหลาย จะ ขึ้น ไป ที่ไหน เล่า พวก พี่น้อง ของ เรา ได้ ทำ อก ใจ ของ เรา ให้ ฝ่อ ท้อถอย ไป โดย ที่ ว่า “ คน เหล่า นั้น ใหญ่ กว่า และ สูง กว่า พวก เรา อีก เมือง เหล่า นั้น ก็ ใหญ่ มี กำแพง สูง เทียม ฟ้า และ ยิ่ง กว่า นั้น เรา ได้ เห็น พวก คน อา นาค อยู่ ที่ นั่น ด้วย”’
{1:29} แล้ว ข้าพเจ้า จึง ได้ พูด กับ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ อย่า ครั่น คร้าม หรือ กลัว เขา เลย
{1:30} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้นำ หน้า ท่าน ทั้งหลาย พระองค์ จะ ทรง ต่อสู้ เผื่อ ท่าน ทั้งหลาย ดัง ที่ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ใน อียิปต์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน ทั้งหลาย
{1:31} และ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ซึ่ง ใน ที่ นั้น พวก ท่าน ได้ เห็น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อุ้มชู พวก ท่าน ดัง พ่อ อุ้ม ลูกชาย ของ ตน ตลอด ทาง ที่ ท่าน ได้ ไป นั้น จน ท่าน ทั้งหลาย ได้ มา ถึง ที่ นี่’
{1:32} แต่ อย่างไร ก็ ตาม ท่าน ทั้งหลาย มิ ได้ เชื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย
{1:33} ผู้ ได้ ทรง นำทาง ข้าง หน้า ท่าน เพื่อ จะ หา ที่ ให้ ท่าน ทั้งหลาย ตั้ง เต็นท์ ของ ท่าน เป็น ไฟ ใน กลางคืน เพื่อ โปรด ให้ ท่าน ทั้งหลาย เห็น ทาง ที่ ควร จะ ไป และ เป็น เมฆ ใน กลางวัน
{1:34} พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง สดับ เสียง คำ พูด ของ ท่าน ทั้งหลาย จึง ทรง กริ้ว และ ปฏิญาณ ว่า
{1:35} ‘ แท้ จริง จะ ไม่ มี ผู้ ใด ใน ยุค ที่ ชั่ว นี้ สัก คน เดียว ที่ จะ ได้ เห็น แผ่นดิน ดี นั้น ที่ เรา ได้ ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ทั้งหลาย
{1:36} เว้น แต่ คา เลบ บุตร ชาย เย ฟุน เนห์ เขา จะ เห็น แผ่นดิน นั้น และ เรา จะ ให้ แผ่นดิน ที่ เขา ได้ เหยียบ นั้น แก่ เขา และ แก่ ลูกหลาน เพราะ เขา ได้ ตาม พระ เยโฮวาห์ อย่าง สุด ใจ’
{1:37} เพราะ เหตุ ท่าน ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ ก็ ทรง พิโรธ เรา ด้วย ตรัส ว่า ‘ เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน ที่ นั้น ด้วย เหมือน กัน
{1:38} แต่ โย ชู วา บุตร ชาย นูน ผู้ ยืน อยู่ ตรง หน้า เจ้า จะ ได้ เข้า ไป จง สนับสนุน เขา เพราะ เขา จะ พา คน อิสราเอล ไป ถือ กรรมสิทธิ์ พื้น ดิน นั้น
{1:39} ยิ่ง กว่า นั้น เด็ก เล็ก ของ เจ้า ทั้งหลาย ที่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า จะ ตก เป็น เหยื่อ และ บุตร ของ เจ้าที่ ใน วัน นี้ ยัง ไม่ รู้จัก ผิด และ ชอบ จะ ได้ เข้า ไป ที่ นั่น เรา จะ ให้ แผ่นดิน นั้น แก่ เขา และ เขา จะ ถือ กรรมสิทธิ์ อยู่ ที่ นั่น
{1:40} แต่ ฝ่าย เจ้า ทั้งหลาย จง กลับ เดิน เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง ที่ ไป สู่ ทะเล แดง เถิด’
{1:41} ครั้ง นั้น ท่าน ทั้งหลาย ได้ ตอบ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เรา ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ แล้ว เรา ทั้งหลาย จะ ขึ้น ไป สู้ รบ ตาม บรรดา พระ ดำรัส ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย ได้ ตรัส สั่ง นั้น’ และ ท่าน ทั้งหลาย ได้ คาด อาวุธ เตรียม ตัว ไว้ ทุก คน คิด ว่าที่ จะ ขึ้น ไป ยัง แดน เทือกเขา นั้น เป็น เรื่อง ง่าย
{1:42} พระ เยโฮวาห์ ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง กล่าว แก่ คน ทั้งหลาย นั้น ว่า อย่า ขึ้น ไป สู้ รบ เลย เกรง ว่า เจ้า ทั้งหลาย จะ แพ้ ศัตรู เพราะ เรา มิ ได้ อยู่ ท่ามกลาง เจ้า ทั้งหลาย’
{1:43} ข้าพเจ้า จึง ได้ กล่าว แก่ ท่าน ดังนั้น และ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ฟัง แต่ ได้ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระ เยโฮวาห์ มี ใจ องอาจ และ ได้ ขึ้น ไป ที่ แดน เทือกเขา นั้น
{1:44} และ คน อา โม ไรต์ ที่ อยู่ ใน แดน เทือกเขา นั้น ได้ ออก มา ต่อสู้ และ ไล่ ตี ท่าน ทั้งหลาย ดุจ ฝูง ผึ้ง ไล่ และ ได้ ฆ่า ท่าน ทั้งหลาย ใน ตำบล เส อีร์ จน ถึง โฮ รมาห์
{1:45} และ ท่าน ทั้งหลาย กลับ มา ร้องไห้ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ แต่ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ทรง ฟัง เสียง ร้อง หรือ เงี่ย พระ กรรณ สดับ ท่าน ทั้งหลาย
{1:46} ท่าน ทั้งหลาย จึง พัก อยู่ ที่ คา เดช หลาย วัน ตาม วัน ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ อยู่ นั้น”
{i2:1} โมเสส ทบทวน ต่อ ไป เรื่อง การ เดินทาง ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{2:1} “ ครั้ง นั้น เรา ทั้งหลาย ได้ กลับ เดิน เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง ที่ ไป สู่ ทะเล แดง ตาม ที่ พระ เยโฮวาห์ สั่ง ข้าพเจ้า และ เรา ทั้งหลาย ได้ เดิน เวียน ภูเขา เส อีร์หลายวัน
{2:2} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า
{2:3} ‘ เจ้า ทั้งหลาย ได้ เดิน เวียน ที่ แดน เทือกเขา นี้ นาน พอ แล้ว จง หัน ไป เดินทาง ทิศ เหนือ เถิด
{2:4} และ จง บัญชา คน ทั้งปวง ว่า เจ้า ทั้งหลาย จวน จะ เดิน ผ่าน เขต แดน เมือง พี่น้อง ของ เจ้า คือ ลูกหลาน ของ เอ ซาว ที่ อยู่ ตำบล เส อีร์แล้ว และ เขา ทั้งหลาย จะ กลัว พวก เจ้า ฉะนั้น เจ้า ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว
{2:5} อย่า ต่อสู้ เขา เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ ของ เขา แก่ เจ้า เลย จะ ไม่ ให้ ที่ดิน แม้ เพียง ฝ่า เท้า เหยียบ ได้ ด้วย ว่า ภูเขา เส อีร์ นั้น เรา ได้ ให้ เอ ซาว ยึดครอง แล้ว
{2:6} เจ้า ทั้งหลาย จง เอา เงิน ซื้อ เสบียง อาหาร จาก เขา เพื่อ จะ ได้ กิน และ จง เอา เงิน ซื้อ น้ำ จาก เขา ด้วย เพื่อ จะ ได้ ดื่ม
{2:7} เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก เจ้า ได้ อำนวย พระ พร แก่ บรรดา การ ที่ มือ ของ พวก เจ้า ได้ กระทำ พระองค์ ทรง ทราบ ทาง ที่ เจ้า ได้ เดิน ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ นี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก เจ้า ได้ อยู่ กับ เจ้า สี่ สิบ ปี นี้ มา แล้ว พวก เจ้า มิ ได้ ขัด สน สิ่ง ใด เลย’
{2:8} แล้ว เรา ทั้งหลาย ได้ เดิน เลย ไป จาก พี่น้อง ของ เรา พวก ลูกหลาน เอ ซาว ผู้ อยู่ ที่ เส อีร์ ไป จาก ทาง ที่ราบ จาก เอ ลัท และ จาก เอ ซี โอน เก เบอร์ และ เรา ได้ เลี้ยว ไป เดิน ตาม ทาง ถิ่น ทุรกันดาร โม อับ
{2:9} และ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ราวี พวก โม อับ หรือ สู้ รบ กับ เขา เลย เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ ของ เขา แก่ เจ้า เพื่อ ยึดครอง ด้วย เรา ได้ ให้ ที่ ตำบล อาร์ นั้น แก่ ลูกหลาน ของ โลท ให้ ปกครอง แล้ว’
{2:10} แต่ ก่อน คน เอ มิ มอ ยู่ ที่ นั่น เป็น ชน ชาติ ใหญ่ และ มาก และ สูง อย่าง คน อา นาค
{2:11} คน เหล่า นี้ ได้ นับ ว่า เป็น พวก มนุษย์ ยักษ์ เหมือน คน อา นาค แต่ คน โม อับ เรียก ชื่อ พวก นี้ ว่า เอ มิ ม
{2:12} เมื่อ ก่อน พวก โฮ รี ได้ อยู่ ที่ เส อีร์ด้วย แต่ ลูกหลาน เอ ซาว ได้ มา อยู่ แทน เขา และ ได้ ทำลาย เขา เสีย ให้ พ้น หน้า และ ได้ อาศัย อยู่ ใน ที่ ของ เขา เหมือน พวก อิสราเอล ได้ กระทำ แก่ เมือง ที่ พระ เยโฮวาห์ ประทาน ให้ เขา ยึดครอง นั้น
{2:13} ข้าพเจ้า กล่าว ว่า ‘ บัดนี้ เจ้า ทั้งหลาย จง ยก เดิน ข้าม ลำธาร เศเรด’ เรา ทั้งหลาย จึง ข้าม ลำธาร เศเรด
{2:14} และ นับ ตั้งแต่ เรา มา จาก คา เดช บา รเนีย จน ถึง ได้ ข้าม ลำธาร เศเรด นั้น ได้ สาม สิบ แปด ปี จน สิ้น ยุค นั้น คือ คน ทั้งหลาย ที่ จะ ออก ทัพ ได้ นั้น ตาย หมด จาก ท่ามกลาง ค่าย ตาม ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ กับ เขา ไว้
{2:15} แท้ จริง พระ หัตถ์ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง ต่อสู้ เขา เพื่อ ทรง ทำลาย เขา จาก ท่ามกลาง ค่าย จน เขา ทั้งหลาย สูญเสีย หมด
{2:16} ต่อ มา เมื่อ คน ที่ ออก ทัพ ได้ มา ตาย เสีย หมด จาก ท่ามกลาง คน เหล่า นั้น แล้ว
{2:17} พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า
{2:18} ‘ วัน นี้ เจ้า ทั้งหลาย จะ เดิน ข้าม ตำบล อาร์ เขต แดน ของ คน โม อับ
{2:19} และ เมื่อ เข้า ใกล้ แนวหน้า ของ คน อัม โม นอ ย่า ราวี หรือ รบ กับ เขา เลย เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ที่ อยู่ ของ ลูกหลาน คน อัมโมน แก่ เจ้า ให้ ยึดครอง เลย ด้วย เรา ได้ ให้ ที่ นั่น แก่ ลูกหลาน ของ โลท เป็น ผู้ ยึดครอง แล้ว’
{2:20} (ทั้ง ที่ นั่น ก็ นับ ว่า เป็น แผ่นดิน ของ พวก มนุษย์ ยักษ์ แต่ ก่อน มนุษย์ ยักษ์ ได้ อยู่ ใน นั้น แต่ คน อัมโมน ได้ เรียก ชื่อ ของ เขา ว่า ศัมซุมมิม
{2:21} คน เหล่า นั้น ใหญ่ และ มาก และ สูง อย่าง คน อา นาค แต่ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง ทำลาย เขา เสีย ให้ พ้น หน้า และ พวก อัมโมน ได้ เข้า ยึด ที่ ของ เขา และ ตั้ง อยู่ แทน
{2:22} เหมือน พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ แก่ พวก ลูกหลาน เอ ซาว ผู้ อยู่ ที่ เส อีร์ เมื่อ พระองค์ ทรง ทำลาย พวก โฮ รี เสีย ให้ พ้น หน้า และ เขา ได้ ยึด ที่ ของ พวก โฮ รี แล้ว ตั้ง อยู่ แทน จน ทุก วัน นี้
{2:23} ส่วน ชาว อิฟวาห์ ที่ อยู่ ใน เฮ เซ ริม จน ถึง กาซา คน คัฟโทร์ ซึ่ง มา จาก ตำบล คัฟโทร์ ก็ ได้ ทำลาย เขา และ ตั้ง อยู่ แทน)
{2:24} ‘ พวก เจ้า จง ลุก เดินทาง ไป ข้าม ลุ่ม แม่น้ำ อา รโนน ดู เถิด เรา ได้ มอบ สิ โหน ชาว อา โม ไรต์ ผู้ เป็น กษัตริย์ เมือง เฮ ชโบน และ เมือง ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ พวก เจ้า เจ้า ทั้งหลาย จง ตั้งต้น ยึด เมือง นั้น และ สู้ รบ กับ เขา
{2:25} ตั้งแต่ วัน นี้ ไป เรา จะ ให้ ชน ชาติ ทั้งหลาย ทั่ว ใต้ ฟ้า ครั่น คร้าม ต่อ พวก เจ้า และ กลัว เจ้า คน ประเทศ ผู้ จะ ได้ยิน ข่าว เรื่อง เจ้า จะ กลัว ตัว สั่น และ มี ความ ระทม เพราะ เจ้า’
{2:26} ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ใช้ ผู้ สื่อสาร จาก ถิ่น ทุรกันดาร เค เดโม ท ไป เฝ้า สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ชโบนนั้น ทูล ถ้อยคำ อัน สันติ ว่า
{2:27} ‘ ขอ ให้ ข้าพเจ้า เดิน ข้าม แผ่นดิน ของ ท่าน ข้าพเจ้า จะ เดิน ไป ตาม ทางหลวง จะ ไม่ เลี้ยว ไป ทาง ขวา มือ หรือ ซ้าย มือ เลย
{2:28} ขอ ท่าน ได้ ขาย เสบียง เอา เงิน ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ กิน และ ขอ ขาย น้ำ เอา เงิน ของ ข้าพเจ้า เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ ดื่ม ขอ ให้ ข้าพเจ้า เดิน เท้า ข้าม ประเทศ ของ ท่าน เท่านั้น
{2:29} (ดุจ พวก ลูกหลาน เอ ซาว ที่ อยู่ ตำบล เส อีร์ และ พวก โม อับ ที่ อยู่ ตำบล อาร์ ได้ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า นั้น) จน ข้าพเจ้า ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ได้ ทรง ประทาน แก่ ข้าพเจ้า’
{2:30} แต่ สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ชโบน ไม่ ยอม ให้ เรา ทั้งหลาย ข้าม ประเทศ ของ ท่าน เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ได้ ทรง กระทำ จิตใจ ของ สิ โหน ให้ กระด้าง กระทำ ใจ ของ ท่าน ให้ แข็ง ไป เพื่อ จะ ได้ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ พวก ท่าน ดัง เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{2:31} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ ดู เถิด เรา ได้ เริ่ม มอบ สิ โหน และ เมือง ของ เขา ไว้ กับ เจ้า จง ตั้งต้น เข้า ยึดครอง ที่ นั่น เพื่อ เจ้า จะ ได้ แผ่นดิน ของ เขา เป็น กรรมสิทธิ์’
{2:32} แล้ว สิ โหน ยก ออก มา ต่อสู้ กับ เรา ทั้ง ท่าน และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน ที่ ตำบล ยา ฮา ส
{2:33} และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย ได้ ทรง มอบ ท่าน ไว้ ต่อ หน้า เรา และ เรา ได้ ตี ทำลาย ท่าน กับ โอรส และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน เสีย
{2:34} ครั้ง นั้น เรา ได้ ยึด เมือง ทั้งปวง ของ ท่าน และ เรา ได้ ทำลาย เสีย สิ้น คือ ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ทั้งหลาย ใน ทุก เมือง ไม่ ให้ มี เหลือ เลย
{2:35} แต่ ฝูง สัตว์ เรา ได้ ยึด มา เป็น ของ เรา ทั้ง ของ ริบ ได้ ใน เมือง เหล่า นั้น ที่ เรา ตี มา
{2:36} ตั้งแต่ อา โร เออร์ ที่ อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน และ ตั้งแต่ เมือง ที่ อยู่ ใน ลุ่ม แม่น้ำ นั้น จน ถึง เมือง กิเลอาด ไม่ มี เมือง ใด ที่ ต่อต้าน เรา ได้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง มอบ ทั้งหมด ไว้ แก่ เรา
{2:37} แต่ ท่าน ทั้งหลาย มิ ได้ เข้า ใกล้ แผ่นดิน คน อัมโมน คือ ฝั่ง แม่น้ำ ยับ บอก และ เมือง ที่ อยู่ บน ภูเขา และ ที่ ใดๆ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส ห้าม เรา นั้น”
{i3:1} อิสราเอล ยึด แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน
{3:1} “ เรา ทั้งหลาย จึง ได้ หัน ไป ขึ้น ทาง สู่ เมือง บา ชาน แล้ว โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ก็ ออก มา สู้ รบ กับ เรา ตัว โอก เอง และ พล โยธา ทั้งหมด ของ ท่าน มา รบ กับ เรา ที่ ตำบล เอ เด รอี
{3:2} แต่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เจ้า อย่า กลัว เขา เลย เพราะ เรา จะ มอบ เขา กับ พล โยธา ทั้งหมด ของ เขา และ แผ่นดิน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า เจ้า จะ กระทำ แก่ เขา เหมือน เจ้า ได้ กระทำ แก่ สิ โหน กษัตริย์ ของ คน อา โม ไรต์ ซึ่ง อยู่ ตำบล เฮ ชโบนนั้น’
{3:3} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา จึง ได้ ทรง มอบ ไว้ ใน มือ ของ เรา ทั้ง โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน และ พล โยธา ทั้งหลาย ของ ท่าน และ เรา ทั้งหลาย ได้ ฆ่า ตี เขา จน ไม่ มี เหลือ
{3:4} ครั้ง นั้น เรา ทั้งหลาย ได้ ตี เอา บ้านเมือง ทั้งหลาย ของ เขา จน ไม่ มี เหลือ สัก เมือง เดียว ซึ่ง เรา ไม่ ได้ ยึด มา รวม หก สิบ เมือง ดินแดน อา รโกบทั้งหมด ซึ่ง เป็น ราช อาณาจักร ของ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน
{3:5} บรรดา เมือง เหล่า นี้ เป็น เมือง ที่ มี กำแพง สูง โดย รอบ มี ประตู มี ดาล ประตู และ ยัง มี เมือง อีก มาก ที่ ไม่ มี กำแพง
{3:6} เรา ได้ ตี ทำลาย สิ้น ได้ ทำลาย ทุกๆ เมือง เสีย สิ้น รวม ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ทั้งหลาย เหมือน เรา ได้ กระทำ กับ สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ชโบนนั้น
{3:7} แต่ ฝูง สัตว์ ทั้งหมด และ ของ ริบ ได้ ใน เมือง เหล่า นั้น เรา ได้ ยึด มา เป็น ของ เรา
{3:8} ครั้ง นั้น เรา ได้ ยึด แผ่นดิน เสีย จาก มือ ของ กษัตริย์ ทั้ง สอง ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ ตั้งแต่ ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน ถึง ภูเขา เฮอร์โมน
{3:9} (ภูเขา เฮอร์โมน นั้น ชาว ไซ ดอน เรียก ชื่อ ว่า สี รี ออ น และ ชาว อา โม ไรต์ เรียก ชื่อ ว่า เส นีร์)
{3:10} คือ เมือง ทั้งหลาย ใน ที่ราบ สูง และ กิเล อาด ทั้งหมด และ บา ชาน ทั้งหมด จน ถึง สา เลคาห์ และ เอ เด รอี ซึ่ง เป็น หัว เมือง แห่ง ราช อาณาจักร โอก ใน เมือง บา ชาน
{3:11} ด้วย ยัง เหลือ อยู่ แต่ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ซึ่ง เป็น พวก มนุษย์ ยักษ์ ดู เถิด เตียง นอน ของ ท่าน ทำ ด้วย เหล็ก เตียง นอน นั้น ไม่ อยู่ ที่ เมือง รับ บาห์แห่งคนอัมโมนดอกหรือ ยาว ตั้ง เก้า ศอก กว้าง สี่ ศอก ขนาด ศอก คน เรา
{3:12} แผ่นดิน นี้ ที่ เรา ยึดครอง ได้ ครั้ง นั้น คือ ตั้งแต่ อา โร เออร์ ซึ่ง อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา รโนน และ แดน เทือกเขา กิเล อาด ครึ่ง หนึ่ง กับ หัว เมือง ทั้งหลาย เหล่า นั้น เรา ก็ ได้ ให้ แก่ คน รู เบน และ คน กาด
{3:13} ส่วน กิเล อาด ที่ ยัง เหลือ อยู่ กับ เมือง บา ชาน ทั้งหมด ซึ่ง เป็น ราช อาณาจักร ของ โอก คือ ดินแดน อา รโกบทั้งหมด เรา ก็ ได้ ให้ ไว้ กับ ครึ่ง หนึ่ง ของ คน ตระกูล มนัส เสห์ ทั้งหมด เมือง บา ชาน นั้น เรียก ว่า ดินแดน ของ พวก มนุษย์ ยักษ์
{3:14} ยา อีร์คนมนัสเสห์ ก็ ตี ได้ ดินแดน อา รโกบทั้งหมด จน ถึง เขต แดน เมือง ชาว เก ชูร์ และ เมือง มา อา คาห์ และ ได้ เรียก ชื่อ เมือง เหล่า นั้น ตาม ชื่อ ของ ตน ว่า บา ชาน ฮา โว ทยาอีร์ จน ถึง ทุก วัน นี้
{3:15} เมือง กิเล อาด นั้น เรา ให้ แก่ มา คีร์
{3:16} แก่ คน รู เบน และ คน กาด นั้น เรา ให้ ตำบล ตั้งแต่ กิเล อาด ถึง ลุ่ม แม่น้ำ อา รโนน ถือ เอา กลาง ลุ่มน้ำ เป็น แดน เรื่อย มา ถึง แม่น้ำ ยับ บอก อัน เป็น แดน ของ คน อัมโมน
{3:17} ทั้ง แถบ ที่ราบ ด้วย มี แม่น้ำ จอร์แดน เป็น พรมแดน ตั้งแต่ ทะเล คินเนเรท จน ถึง ทะเล แห่ง ที่ราบ คือ ทะเล เค็ม ที่ อัชโดดปิสกาห์ ซึ่ง อยู่ ทิศ ตะวัน ออก
{3:18} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ให้ ท่าน ทั้งหลาย ยึดครอง แผ่นดิน นี้ ทแกล้ว ทหาร ทั้งสิ้น ของ ท่าน จง ถือ อาวุธ ยก ข้าม ไป ก่อน คน อิสราเอล ผู้ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน
{3:19} แต่ ภรรยา ของ ท่าน บุตร เล็กๆ ทั้งหลาย ของ ท่าน กับ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน (เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ แล้ว ว่า ท่าน ทั้งหลาย มี ฝูง สัตว์ เป็น อัน มาก) จง อยู่ ใน เขต เมือง ที่ เรา ยก ให้ นั้น ก่อน
{3:20} กว่า พระ เยโฮวาห์ จะ โปรด ให้ พี่น้อง ของ ท่าน ได้ หยุด พัก เหมือน ได้ ประทาน แก่ ท่าน แล้ว จน เขา ทั้งหลาย จะ ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ เขา ที่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ต่าง จึง จะ กลับ มา ยัง ที่ อยู่ ของ ตน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ให้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย’
{3:21} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ สั่ง โย ชู วา ว่า ‘ นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น บรรดา กิจการ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง กระทำ แก่ กษัตริย์ ทั้ง สอง นั้น แล้ว ดังนั้น พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ แก่ อาณาจักร ทั้งปวง ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม ไป อยู่ เช่น เดียวกัน
{3:22} ท่าน อย่า ได้ กลัว เขา เลย เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ นั้น ทรง สู้ รบ เพื่อ ท่าน’
{3:23} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ อ้อนวอน พระ เยโฮวาห์ ว่า
{3:24} ‘ โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า พระองค์ เพิ่ง ทรง สำแดง อานุภาพ และ ฤทธิ์ พระ หัตถ์ ของ พระองค์ แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เพราะ มี พระเจ้า องค์ ไหน เล่า ใน สวรรค์ หรือ ใน แผ่นดิน โลก ซึ่ง สามารถ กระทำ ตาม การ สำคัญ และ การ อิทธิฤทธิ์ ดัง พระองค์ ได้
{3:25} ขอ พระองค์ ทรง โปรด อนุญาต ให้ ข้า พระองค์ ข้าม ไป ดู แผ่นดิน อัน ดี ที่ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น ดู แดน เทือกเขา งดงาม และ เลบานอน ด้วย’
{3:26} แต่ พระ เยโฮวาห์ ได้ พระ พิโรธ ต่อ ข้าพเจ้า เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น เหตุ พระองค์ จึง มิ ได้ ทรง โปรด ฟัง ข้าพเจ้า และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ พอ แล้ว เจ้า อย่า ได้ พูด กับ เรา ด้วย เรื่อง นี้ ต่อ ไป เลย
{3:27} เจ้า จง ขึ้น ไป ถึง ยอด เขา ปิสกาห์ และ เพ่ง ตา ของ เจ้า ดู ทิศ ตะวัน ตก ทิศ เหนือ ทิศ ใต้ และ ทิศ ตะวัน ออก และ ดู แผ่นดิน นั้น ด้วย นัยน์ตา ของ เจ้า เพราะ เจ้า จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นี้ ไป ไม่ ได้ เลย
{3:28} แต่ เจ้า จง กำชับ โย ชู วา จง สนับสนุน และ ชู ใจ ของ เขา ให้ เข้มแข็ง เพราะ เขา จะ ต้อง นำ หน้า ชน ชาติ นี้ ข้าม ไป และ จะ ให้ เขา ทั้งหลาย เข้า ถือ กรรมสิทธิ์ ใน แผ่นดิน ที่ เจ้า แล เห็น นั้น’
{3:29} ฉะนั้น เรา ทั้งหลาย จึง ยับยั้ง อยู่ ใน หุบเขา ตรง หน้า เบธเปโอร์”
{i4:1} คำ สั่งสอน และ คำ ตักเตือน
{4:1} “ ฉะนั้น บัดนี้ โอ คน อิสราเอล ทั้งหลาย จง ฟัง กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง ข้าพเจ้า สอน ท่าน ทั้งหลาย จง ประพฤติ ตาม เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต อยู่ และ เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{4:2} ท่าน ทั้งหลาย อย่า เสริม เติม คำ ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ และ อย่า ตัด ออก เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน
{4:3} นัยน์ตา ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น การ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ เพราะ เหตุ พระ บา อัลเปโอร์แล้ว ด้วย ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทรง ทำลาย บรรดา คน ที่ ติดตาม พระ บา อัลเปโอร์ จาก ท่ามกลาง ท่าน
{i4:4} ชื่อ ของ เมือง ลี้ภัย ต่างๆ
{4:4} แต่ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ได้ ยึด พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย มั่นคง อยู่ ทุก คน ได้ มี ชีวิต อยู่ ถึง วัน นี้
{4:5} ดู เถิด ข้าพเจ้า ได้ สั่งสอน กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน แก่ ท่าน ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ได้ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า ไว้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ กระทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{4:6} จง รักษา กฎ เหล่า นั้น และ กระทำ ตาม เพราะ นี่ เป็น สติปัญญา ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ความ เข้าใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย ท่ามกลาง สายตา ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง จะ ได้ยิน ถึง กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ แล้ว เขา จะ กล่าว ว่า ‘ แน่ ที เดียว ประชาชาติ ใหญ่ นี้ เป็น ชน ชาติ ที่ มี ปัญญา และ ความ เข้าใจ’
{4:7} เพราะ มี ประชาชาติ ใหญ่ ชาติ ใด เล่า ซึ่ง มี พระเจ้า อยู่ ใกล้ ตน อย่าง กับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก เรา ทรง อยู่ ใกล้ เรา ใน สิ่ง สารพัด เมื่อ เรา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์
{4:8} และ มี ประชาชาติ ใหญ่ ชาติ ใด เล่า ซึ่ง มี กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน อัน ชอบธรรม อย่าง กับ พระ ราช บัญญัติ ทั้งหมด นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้
{4:9} แต่ จง ระวัง ตัว และ รักษา จิต วิญญาณ ของ ตัว ให้ ดี เกรง ว่า พวก ท่าน จะ ลืม สิ่ง ซึ่ง นัยน์ตา ได้ เห็น นั้น และ เกรง ว่า สิ่ง เหล่า นั้น จะ หัน ไป เสีย จาก ใจ ของ ท่าน ตลอด วัน คืน แห่ง ชีวิต ของ พวก ท่าน จง สอน เรื่อง เหล่า นี้ ให้ แก่ ลูก ของ พวก ท่าน และ หลาน ของ พวก ท่าน ว่า
{4:10} ใน วัน นั้น ที่ พวก ท่าน ได้ ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ที่ โฮ เร บ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง รวบรวม ประชาชน ให้ เข้า มา ต่อ หน้า เรา เพื่อ เรา จะ ให้ เขา ได้ยิน คำ ของ เรา เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ฝึก ตน ที่ จะ ยำเกรง เรา ตลอด วัน คืน ที่ เขา มี ชีวิต อยู่ ใน โลก และ เพื่อ ว่า เขา จะ ได้ สอน ลูกหลาน ของ เขา ด้วย’
{4:11} ท่าน ทั้งหลาย ได้ เข้า มา ใกล้ ยืน อยู่ ที่ เชิง ภูเขา และ ภูเขา นั้น มี เพลิง ลุก ขึ้น ถึง ท้อง ฟ้า มี ความ มืด เมฆ และ ความ มืด คลุ้ม คลุม อยู่
{4:12} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน สำเนียง พระ วจนะ แต่ ไม่ เห็น รูป สัณฐาน มี แต่ ได้ยิน พระ สุรเสียง เท่านั้น
{4:13} และ พระองค์ ทรง ประกาศ พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ แก่ ท่าน ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ท่าน ทั้งหลาย ปฏิบัติ ตาม คือ พระ บัญญัติ สิบ ประการ และ พระองค์ ทรง จารึก พระ บัญญัติ นั้น ไว้ บน ศิลา สอง แผ่น
{4:14} ใน ครั้ง นั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ให้ ข้าพเจ้า สั่งสอน กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน แก่ ท่าน ทั้งหลาย เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ กระทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม ไป ยึดครอง นั้น
{4:15} เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว ให้ ดี เพราะ ใน วัน นั้น พวก ท่าน ไม่ เห็น สัณฐาน อัน ใด เมื่อ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย ที่ โฮ เร บ จาก ท่ามกลาง เพลิง
{4:16} เกรง ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ หลง ทำ รูป เคารพ แกะ สลัก สำหรับ ตัว ท่าน ทั้งหลาย เป็น สัณฐาน สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด เป็น รูป ตัวผู้ หรือ ตัวเมีย
{4:17} เหมือน สัตว์ เดียรัจฉาน อย่าง ใด ใน โลก เหมือน นก ที่ มี ปีก บิน ไป ใน อากาศ
{4:18} เหมือน สิ่ง ใดๆ ที่ คลาน อยู่ บน ดิน เหมือน ปลา อย่าง ใด ที่ อยู่ ใน น้ำ ใต้ แผ่นดิน โลก
{4:19} เกรง ว่า พวก ท่าน เงย หน้า ขึ้น ดู ท้อง ฟ้า และ เมื่อ ท่าน เห็น ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ ดวง ดาว คือ บริวาร ของ ท้อง ฟ้า พวก ท่าน จะ ถูก เหนี่ยวรั้ง ให้ นมัสการ และ ปรนนิบัติ สิ่ง เหล่า นั้น เป็น สิ่ง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง แบ่ง แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย ทั่ว ใต้ ฟ้า ทั้งสิ้น
{4:20} แต่ พระ เยโฮวาห์ ทรง เลือก ท่าน ทั้งหลาย และ นำ ท่าน ออก มา จาก เตา เหล็ก คือ จาก อียิปต์ ให้ เป็น ประชาชน ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ อย่าง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{4:21} ยิ่ง กว่า นั้น เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น เหตุ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ข้าพเจ้า และ ทรง ปฏิญาณ ว่า ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน และ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ประทาน แก่ ท่าน ให้ เป็น มรดก
{4:22} แต่ ข้าพเจ้า จะ ตาย เสีย ใน แผ่นดิน นี้ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน แต่ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ ข้าม ไป และ ถือ แผ่นดิน ดี นั้น เป็น กรรมสิทธิ์
{4:23} จง ระวัง ตัว ให้ ดี เกรง ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ลืม พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ไว้ แก่ ท่าน และ สร้าง รูป เคารพ สลัก เป็น สัณฐาน สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ห้าม ไว้ นั้น
{4:24} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เป็น เพลิง ที่ เผา ผลาญ เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง หวงแหน
{4:25} เมื่อ พวก ท่าน มี ลูก และ มี หลาน และ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น มา ช้านาน และ ท่าน กระทำ ตัว ให้ เสื่อมทราม โดย การ ทำ รูป เคารพ สลัก เป็น สัญ ฐาน สิ่ง ใด และ กระทำ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ซึ่ง เป็น การ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง กริ้ว โกรธ
{4:26} ข้าพเจ้า ขอ อัญเชิญ ฟ้า และ ดิน มา เป็น พยาน กล่าวโทษ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ อย่าง สิ้นเชิง จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น ท่าน จะ ไม่ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น นาน แต่ ท่าน จะ ถูก ทำลาย อย่าง สิ้นเชิง
{4:27} และ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย กระจัด กระจาย ไป อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย และ ท่าน ทั้งหลาย จะ เหลือ จำนวน น้อย ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ขับ ไล่ ให้ ท่าน เข้า ไป อยู่ นั้น
{4:28} ณ ที่ นั่น ท่าน ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ พระ ที่ ทำ ด้วย ไม้ และ ศิลา เป็น งาน ที่ มือ คน ทำ ไว้ ซึ่ง ไม่ ดู ไม่ ฟัง ไม่ รับประทาน ไม่ ดม กลิ่น
{4:29} แต่ ณ ที่ นั่นแหละ ท่าน ทั้งหลาย จะ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ถ้า พวก ท่าน ค้น หา พระองค์ ด้วย สุด จิต และ สุด ใจ พวก ท่าน จะ พบ พระองค์
{4:30} เมื่อ พวก ท่าน มี ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง สิ่ง สารพัด เหล่า นี้ มา ถึง ท่าน ใน กาล ภายหลัง ถ้า พวก ท่าน จะ กลับ มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{4:31} (เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง กอปร ด้วย พระ เมตตา) พระองค์ จะ ไม่ ทรง ละทิ้ง หรือ ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย หรือ ลืม พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน โดย การ ปฏิญาณ
{4:32} เพราะ บัดนี้ จง ถาม ดู เถอะ ว่า ใน กาล วัน ที่ ล่วง มา แล้ว นั้น คือ วัน ที่ อยู่ ก่อน ท่าน ทั้งหลาย ตั้งแต่ วัน ที่ พระเจ้า ทรง สร้าง มนุษย์ ไว้ บน โลก และ ถาม ดู จาก ฟ้า ข้าง นี้ ถึง ฟ้า ข้าง โน้น ว่า เคย มี เรื่อง ใหญ่ โต อย่าง นี้ เกิด ขึ้น บ้าง หรือ หรือ เคย ได้ยิน ถึง เรื่อง อย่าง นี้ บ้าง หรือ
{4:33} มี ชน ชาติ ใด ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ตรัส ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง ดัง ที่ ท่าน ได้ยิน และ ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้
{4:34} หรือ มี พระเจ้า องค์ ใด ได้ ทรง เพียร พยายาม ไป นำ ประชาชาติ หนึ่ง จาก ท่ามกลาง อีก ประชาชาติ หนึ่ง ด้วย การ ลอง ใจ ด้วย การ ทำ หมาย สำคัญ ด้วย การ มหัศจรรย์ ด้วย การ สงคราม ด้วย พระ หัตถ์ ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ ทรง เหยียด ออก และ ด้วย เหตุ น่า กลัว ยิ่ง ตาม สิ่ง สารพัด ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง กระทำ เพื่อ ท่าน ใน อียิปต์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน
{4:35} ที่ ได้ ทรง สำแดง แก่ ท่าน ทั้งหลาย นั้น ก็ เพื่อ ท่าน จะ ได้ ทราบ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า นอกจาก พระองค์ แล้ว ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด อีก เลย
{4:36} พระองค์ ทรง โปรด ให้ พวก ท่าน ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์ จาก ฟ้า สวรรค์ เพื่อ ว่า ท่าน จะ อยู่ ใน วินัย ปกครอง พระองค์ ทรง โปรด ให้ ท่าน เห็น เพลิง ใหญ่ ของ พระองค์ ใน โลก และ พวก ท่าน ได้ยิน พระ วจนะ ของ พระองค์ จาก กอง เพลิง
{4:37} และ เพราะ พระองค์ ทรง รัก บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน จึง ทรง เลือก เชื้อสาย ของ เขา ที่ มา ภายหลัง เขา และ ทรง พา ท่าน ออก จาก อียิปต์ ท่ามกลาง สาย พระ เนตร ของ พระองค์ ด้วย เดชานุภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์
{4:38} ทรง ขับ ไล่ ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า พวก ท่าน เสีย ให้ พ้น หน้า ท่าน และ นำ ท่าน เข้า มา และ ทรง ประทาน แผ่นดิน ของ เขา ให้ แก่ ท่าน เป็น มรดก ดัง ทุก วัน นี้
{4:39} เหตุ ฉะนั้น จง ทราบ เสีย ใน วัน นี้ และ ตรึกตรอง อยู่ ใน ใจ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า ใน ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน และ บน แผ่นดิน เบื้อง ล่าง หา มี พระเจ้า อื่น ใด อีก ไม่ เลย
{4:40} เพราะ ฉะนั้น พวก ท่าน จง รักษา กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา แก่ ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน และ ลูกหลาน ที่ เกิด มา ภายหลัง ท่าน จะ ไป ดี มา ดี และ วัน คืน ของ ท่าน จะ ยืน นาน อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น นิตย์ นั้น”
{4:41} แล้ว โมเสส กำหนด หัว เมือง ทาง ดวง อาทิตย์ ขึ้น ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ สาม หัว เมือง
{4:42} เพื่อ ผู้ ใด ที่ ฆ่า คน จะ ได้ หลบ หนี ไป อยู่ ที่ นั่น คือ ผู้ ที่ ฆ่า เพื่อนบ้าน โดย มิ ได้ เจตนา โดย มิ ได้ เกลียด ชัง เขา แต่ ก่อน และ เมื่อ หนี ไป อยู่ ใน เมือง นี้ เมือง ใด เมือง หนึ่ง ก็ จะ รอดชีวิต
{4:43} หัว เมือง เหล่า นี้ คือ เมือง เบ เซอร์ อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร บน ที่ราบ สูง สำหรับ คน รู เบน และ เมือง รา โม ทที่กิเล อาด สำหรับ คน กาด และ เมือง โก ลาน ใน บา ชาน สำหรับ คน มนัส เสห์
{4:44} ต่อ ไป นี้ เป็น พระ ราช บัญญัติ ที่ โมเสส ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า คน อิสราเอล
{4:45} เหล่า นี้ เป็น พระ โอวาท เป็น กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง โมเสส กล่าว แก่ คน อิสราเอล เมื่อ เขา ออก จาก อียิปต์ แล้ว
{4:46} ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ ที่ หุบเขา ตรง ข้าม เบธเปโอร์ ใน แผ่นดิน ของ สิ โหน กษัตริย์ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ที่ เฮ ชโบน ซึ่ง โมเสส และ คน อิสราเอล ได้ ตี พ่าย ไป ครั้ง เมื่อ ออก มา จาก อียิปต์ แล้ว
{4:47} คน อิสราเอล ได้ เข้า ยึด แผ่นดิน ของ ท่าน และ แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน เป็น กษัตริย์ สอง องค์ ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ทาง ดวง อาทิตย์ ขึ้น ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้
{4:48} ตั้งแต่ อา โร เออร์ ที่ อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา รโนน ไป จน ถึง ภูเขา สี ออ น คือ เฮอร์โมน
{4:49} รวม กับ ที่ราบ ทั้งหมด ซึ่ง อยู่ ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง นี้ จน ถึง ทะเล แห่ง ที่ราบ ที่ น้ำพุ แห่ง ปิสกาห์
{i5:1} พัน ธ สัญญา ที่ โฮ เร บ
{5:1} โมเสส ได้ เรียก คน อิสราเอล ทั้งหมด เข้า มา แล้ว กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า “ โอ คน อิสราเอล ทั้งหลาย จง ฟัง กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง ข้าพเจ้า กล่าว ให้ เข้า หู ของ ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ เรียนรู้ รักษา ไว้ และ กระทำ ตาม
{5:2} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ เรา ทั้งหลาย ที่ โฮ เร บ
{5:3} มิ ใช่ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา นี้ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา ทั้งหลาย แต่ ทรง กระทำ กับ เรา คือ เรา ทั้งหลาย ผู้ มี ชีวิต อยู่ ที่ นี่ ใน วัน นี้
{5:4} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย ที่ ภูเขา นั้น จาก ท่ามกลาง เพลิง หน้า ต่อ หน้า
{5:5} (ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ยืน อยู่ ระหว่าง พระ เยโฮวาห์ กับ ท่าน ทั้งหลาย เพื่อ จะ ประกาศ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ แก่ ท่าน ทั้งหลาย เพราะ ท่าน ทั้งหลาย กลัว เพลิง จึง มิ ได้ ขึ้น ไป บน ภูเขา) พระองค์ ตรัส ว่า
{5:6} ‘ เรา คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ผู้ ได้ นำ เจ้า ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส
{i5:7} การ กล่าว ซ้ำ ถึง พระ บัญญัติ สิบ ประการ
{5:7} อย่า มี พระ อื่น ใด นอกเหนือ จาก เรา
{5:8} อย่า ทำ รูป เคารพ สลัก สำหรับ ตน เป็น รูป สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ซึ่ง มี อยู่ ใน ฟ้า เบื้องบน หรือ ซึ่ง มี อยู่ ที่ แผ่นดิน เบื้อง ล่าง หรือ ซึ่ง มี อยู่ ใน น้ำ ใต้ แผ่นดิน
{5:9} อย่า กราบ ไหว้ หรือ ปรนนิบัติ รูป เหล่า นั้น เพราะ เรา คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า เป็น พระเจ้า ที่ หวงแหน ให้ โทษ เพราะ ความ ชั่วช้า ของ บิดา ตกทอด ไป ถึง ลูกหลาน ของ ผู้ ที่ ชัง เรา จน ถึง สาม ชั่ว สี่ ชั่ว อายุ คน
{5:10} แต่ แสดง ความ เมตตา ต่อ คน ที่ รัก เรา และ รักษา บัญญัติ ของ เรา จน ถึง พัน ชั่ว อายุ คน
{5:11} อย่า ออก พระ นาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า อย่าง ไร้ ประโยชน์ เพราะ ผู้ ที่ ออก พระ นาม พระองค์ อย่าง ไร้ ประโยชน์ นั้น พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ถือ ว่า ไม่ มี โทษ ก็ หา มิ ได้
{5:12} จง ถือ วัน สะ บา โต ถือ เป็น วัน บริสุทธิ์ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทรง บัญชา ไว้ แก่ เจ้า
{5:13} จง ทำ การ งาน ทั้งสิ้น ของ เจ้า หก วัน
{5:14} แต่ วัน ที่ เจ็ด นั้น เป็น สะ บา โต ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ใน วัน นั้น อย่า กระทำ การ งาน ใดๆ ไม่ ว่า เจ้า เอง หรือ บุตร ชาย บุตร สาว ของ เจ้า หรือ ทาส ทาสี ของ เจ้า หรือ วัว ของ เจ้า หรือ ลา ของ เจ้า หรือ สัตว์ ใช้งาน ของ เจ้า หรือ แขก ที่ อาศัย อยู่ ใน ประตู เมือง ของ เจ้า เพื่อ ทาส ทาสี ของ เจ้า จะ ได้ หยุด พัก อย่าง เจ้า
{5:15} จง ระลึก ว่า เจ้า เคย เป็น ทาส อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ พา เจ้า ออก มา จาก ที่ นั่น ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก เหตุ ฉะนี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ ทรง บัญชา ให้ เจ้า รักษา วัน สะ บา โต
{5:16} จง ให้ เกียรติ แก่ บิดา มารดา ของ เจ้า ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทรง บัญชา เจ้า ไว้ เพื่อ เจ้า จะ มี ชีวิต ยืน นาน และ เจ้า จะ ไป ดี มา ดี ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ประทาน ให้ แก่ เจ้า
{5:17} อย่า ฆ่า คน
{5:18} อย่า ล่วง ประเวณี ผัว เมีย เขา
{5:19} อย่า ลัก ทรัพย์
{5:20} อย่า เป็น พยาน เท็จ ใส่ ร้าย เพื่อนบ้าน
{5:21} อย่า อยาก ได้ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน และ อย่า โลภ ครัว เรือน ของ เพื่อนบ้าน คือ ไร่ นา ของ เขา หรือ ทาส ทาสี ของ เขา หรือ วัว ลา ของ เขา หรือ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง เป็น ของ ของ เพื่อนบ้าน’
{5:22} พระ วจนะ เหล่า นี้ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส แก่ ชุมนุมชน ทั้งปวง ของ ท่าน ที่ ภูเขา ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง เมฆ และ ความ มืด คลุ้ม หนา ทึบ ด้วย พระ สุรเสียง อัน ดัง และ มิ ได้ ทรง เพิ่มเติม สิ่ง ใด อีก และ พระองค์ ทรง จารึก ไว้ บน แผ่น ศิลา สอง แผ่น และ ประทาน แก่ ข้าพเจ้า
{5:23} ต่อ มา เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน พระ สุรเสียง ออก มา จาก ท่ามกลาง ความ มืด นั้น (ขณะ เมื่อ ภูเขา นั้น มี เพลิง ลุก อยู่) ท่าน ทั้งหลาย เข้า มา ใกล้ ข้าพเจ้า คือ หัวหน้า ตระกูล ของ ท่าน ทั้งหมด และ พวก ผู้ใหญ่ ของ ท่าน
{5:24} และ ท่าน ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ ดู เถิด พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง สำแดง สง่าราศี และ ความ ใหญ่ ยิ่ง ของ พระองค์ และ เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์ จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน นี้ เรา ได้ เห็น พระเจ้า ตรัส กับ มนุษย์ และ มนุษย์ ยัง คง ชีวิต อยู่ ได้
{5:25} ฉะนั้น บัดนี้ เรา ทั้งหลาย จะ ต้อง ตาย เสีย ทำไม เพราะ เพลิง ใหญ่ ยิ่ง นี้ จะ เผา ผลาญ เรา ถ้า เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา อีก เรา ก็ จะ ต้อง ตาย
{5:26} เพราะ ใน บรรดา มนุษย์ ทั้งหลาย ใคร เล่า ผู้ ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ ตรัส ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง อย่าง ที่ เรา ได้ยิน และ ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้
{5:27} ท่าน จง เข้า ไป ใกล้ และ ฟัง ทุก สิ่ง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส และ นำ พระ วจนะ ทั้งสิ้น ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส แก่ ท่าน นั้น มา กล่าว แก่ เรา ทั้งหลาย และ เรา ทั้งหลาย จะ ฟัง และ กระทำ ตาม’
{5:28} เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย พูด กับ ข้าพเจ้า นั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง สดับ เสียง แห่ง ถ้อยคำ ของ ท่าน ทั้งหลาย และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เรา ได้ยิน เสียง แห่ง ถ้อยคำ ของ ชน ชาติ ซึ่ง เขา พูด กับ เจ้า แล้ว สารพัด ซึ่ง เขา พูด กับ เจ้า เช่น นั้น ก็ ดี อยู่
{5:29} โอ อยาก ให้ มี จิตใจ เช่น นี้ อยู่ เสมอ ไป หนอ คือ ที่ จะ ยำเกรง เรา และ รักษา บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ เรา เขา ทั้งหลาย ก็ จะ สุข เจริญ อยู่ ตลอด ชั่ว ลูกหลาน ของ เขา เป็น นิตย์
{5:30} จง กลับ ไป บอก แก่ เขา ว่า “ เจ้า จง กลับ ไป เต็นท์ ของ เจ้า ทุก คน เถิด”
{5:31} แต่ ตัว เจ้า จง ยืน อยู่ ที่ นี่ ใกล้ เรา และ เรา จะ บอก ข้อ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ทั้งสิ้น แก่ เจ้า ซึ่ง เจ้า จะ ต้อง สอน เขา ทั้งหลาย เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ กระทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ให้ เขา ยึดครอง นั้น’
{5:32} เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทรง บัญชา ไว้ นั้น ท่าน ทั้งหลาย อย่า หัน ไป ทาง ขวา มือ หรือ ทาง ซ้าย เลย
{5:33} ท่าน จง ดำเนิน ตาม วิถีทาง ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง บัญชา ท่าน ไว้ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ เพื่อ ท่าน จะ ไป ดี มา ดี และ มี ชีวิต ยืน นาน อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ ยึดครอง นั้น”
{i6:1} พระ บัญญัติ ที่ ใหญ่ ที่สุด
{6:1} “ ต่อ ไป นี้ เป็น พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง บัญชา ให้ สอน ท่าน เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ กระทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม ไป ยึดครอง นั้น
{6:2} เพื่อ ว่า พวก ท่าน จะ ได้ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย รักษา กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน ตลอด วัน คืน แห่ง ชีวิต ของ ท่าน เพื่อ ว่า วัน คืน ของ พวก ท่าน จะ ได้ ยืน ยาว
{6:3} โอ คน อิสราเอล ทั้งหลาย เหตุ ฉะนั้น ขอ จง ฟัง และ จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม เพื่อ พวก ท่าน จะ ไป ดี มา ดี และ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทวี มาก ยิ่งนัก ใน แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ได้ ทรง สัญญา กับ ท่าน
{6:4} โอ คน อิสราเอล จง ฟัง เถิด พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย เป็น พระ เยโฮวาห์ เดียว
{6:5} พวก ท่าน จงรัก พระ เยโฮวาห์ ผู้ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน และ ด้วย สิ้นสุด กำลัง ของ ท่าน
{i6:6} จง อุตส่าห์ สอน พระ วจนะ ของ พระเจ้า แก่ ลูกหลาน ของ ตน
{6:6} และ จง ให้ ถ้อยคำ ที่ ข้าพเจ้า บัญชา พวก ท่าน ใน วัน นี้ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน
{6:7} และ พวก ท่าน จง อุตส่าห์ สอน ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ ลูกหลาน ของ ท่าน เมื่อ ท่าน นั่ง อยู่ ใน เรือน เดิน อยู่ ตาม ทาง และ นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น จง พูด ถึง ถ้อยคำ นี้
{6:8} จง เอา ถ้อยคำ เหล่า นี้ พัน ไว้ ที่ มือ ของ ท่าน เป็น หมาย สำคัญ และ จง เป็น ดัง เครื่องหมาย ระหว่าง นัยน์ตา ของ ท่าน
{6:9} และ เขียน ไว้ ที่ เสา ประตู เรือน และ ที่ ประตู ของ ท่าน
{6:10} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ พา ท่าน มา ถึง แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ แก่ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ว่า จะ ให้ แก่ ท่าน มี หัว เมือง ใหญ่ โต และ ดี ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ สร้าง
{6:11} และ เรือน ที่ มี ของ ดี เต็ม ซึ่ง พวก ท่าน มิ ได้ สะสม ไว้ และ บ่อ ขัง น้ำ ที่ ท่าน มิ ได้ ขุด และ สวน องุ่น กับ ต้น มะกอก เทศ ซึ่ง ท่าน มิ ได้ ปลูก ไว้ และ เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน ก็ อิ่มหนำ
{6:12} แล้ว จง ระวัง กลัว ว่า พวก ท่าน จะ ลืม พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง พา ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส นั้น
{6:13} พวก ท่าน จง ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ ปฏิญาณ โดย ออก พระ นาม ของ พระองค์
{6:14} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง เป็น พระ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ล้อม รอบ ท่าน
{6:15} (เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ผู้ ทรง สถิต ท่ามกลาง ท่าน เป็น พระเจ้า หวงแหน) กลัว ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ทรง พิโรธ ต่อ ท่าน และ ทำลาย ท่าน เสีย จาก พื้น แผ่นดิน โลก
{6:16} อย่า ทดลอง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ดัง ที่ ได้ ทดลอง พระองค์ ที่ มัสสาห์
{6:17} ท่าน ทั้งหลาย จง อุตส่าห์ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ พระ โอวาท ของ พระองค์ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ท่าน ไว้
{6:18} พวก ท่าน จง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง และ ที่ ประเสริฐ ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ เพื่อ พวก ท่าน จะ มี สวัสดิภาพ และ เพื่อ ท่าน จะ ได้ เข้า ไป ครอบครอง แผ่นดิน ที่ ดี ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{6:19} โดย ขับ ไล่ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ ท่าน ออก ไป ให้ พ้น หน้า พวก ท่าน ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ไว้
{6:20} เมื่อ เวลา ต่อ ไป บุตร ชาย ของ ท่าน จะ ถาม ท่าน ว่า ‘ พระ โอวาท กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย ได้ บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ไว้ นั้น มี ความหมาย ว่า กระไร’
{6:21} แล้ว ท่าน จะ ตอบ บุตร ชาย ของ ท่าน ว่า ‘ เรา เป็น ทาส ของ ฟาโรห์ อยู่ ใน อียิปต์ และ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง พา เรา ออก มา จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{6:22} และ พระ เยโฮวาห์ ทรง สำแดง หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ ทั้ง ที่ ใหญ่ โต และ ที่ ร้าย เหนือ อียิปต์ และ เหนือ ฟาโรห์ ตลอด จน ทั้ง ราชวงศ์ ของ ท่าน ต่อ หน้า ต่อ ตา เรา ทั้งหลาย
{6:23} แล้ว พระองค์ ได้ ทรง พา เรา ออก มา จาก ที่ นั่น เพื่อ จะ ทรง นำ เรา เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ว่า จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เรา และ ประทาน แผ่นดิน นั้น แก่ เรา
{6:24} พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ให้ เรา กระทำ ตาม กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น คือ ให้ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เพื่อ เป็น ผล ดี แก่ เรา เสมอ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง รักษา ชีวิต ของ เรา ไว้ ให้ คง อยู่ ดัง ทุก วัน นี้
{6:25} ถ้า เรา ทั้งหลาย จะ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น นี้ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ดัง ที่ พระองค์ ทรง บัญชา เรา ไว้ ก็ จะ เป็น ความ ชอบธรรม แก่ เรา ทั้งหลาย’”
{i7:1} ห้าม แต่งงาน หรือ นมัสการ กับ คน ต่าง ความ เชื่อ
{7:1} “ เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง พา ท่าน เข้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง จะ เข้า ยึดครอง และ กวาด ไล่ ประชาชาติ หลาย ชาติ ให้ ออก ไป พ้น หน้า ท่าน คือ คน ฮิต ไทต์ คน เกอร์กาชี คน อา โม ไรต์ คน คา นา อัน คน เปริสซี คน ฮีไวต์ และ คน เย บุ ส เป็น เจ็ด ประชาชาติ ซึ่ง ใหญ่ โตก ว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน
{7:2} และ เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ต่อ หน้า ท่าน พวก ท่าน จะ ต้อง ตี เขา ให้ พ่าย แพ้ ไป นั้น และ ทำลาย เขา ให้ สิ้น ที เดียว อย่า ได้ กระทำ พัน ธสัญญาใดๆ กับ เขา เลย และ อย่า มี ความ เมตตา ต่อ เขา ด้วย
{7:3} พวก ท่าน อย่า ทำ การ แต่งงาน กับ พวก เขา อย่า ยก บุตร สาว ของ ท่าน ให้ แก่ บุตร ชาย ของ เขา หรือ รับ บุตร สาว ของ เขา มา ให้ แก่ บุตร ชาย ของ ท่าน
{7:4} เพราะ ว่า พวก เขา จะ ทำให้ บุตร ชาย ของ พวก เจ้า หันเห ไป จาก การ ติดตาม เรา ไป ปฏิบัติ พระ อื่นๆ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ท่าน ทั้งหลาย และ จะ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย โดย เร็ว
{7:5} แต่ จง กระทำ แก่ เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ท่าน ทั้งหลาย จง ทำลาย แท่น บูชา ของ เขา เสีย และ หัก ทำลาย เสา ศักดิ์สิทธิ์ ของ เขา เสีย จง โค่น เสา รูป เคารพ ของ เขา ลง เสีย และ เผา รูป เคารพ แกะ สลัก ของ เขา เสีย ด้วย ไฟ
{7:6} เพราะ ว่า พวก ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ สำหรับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ท่าน ออก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ บน พื้น โลก ให้ มา เป็น ชน ชาติ ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์
{7:7} ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง รัก และ ทรง เลือก ท่าน ทั้งหลาย นั้น มิ ใช่ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย มี จำนวน มาก กว่า ประชาชน ชาติ อื่น ด้วย ว่า ใน บรรดา ชน ชาติ ทั้งหลาย ท่าน เป็น จำนวน น้อย ที่สุด
{7:8} แต่ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง รัก ท่าน ทั้งหลาย และ พระองค์ ทรง รักษา คำ ปฏิญาณ ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง พา ท่าน ทั้งหลาย ออก มา ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ทรง ไถ่ ท่าน ทั้งหลาย ให้ พ้น จาก เรือน ทาส จาก หัตถ์ ฟาโรห์ กษัตริย์ อียิปต์
{7:9} เหตุ ฉะนี้ พึง ทราบ เถิด ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน เป็น พระเจ้า เป็น พระเจ้า สัตย์ ซื่อ ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ เมตตา ต่อ บรรดา ผู้ ที่ รัก พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ถึง พัน ชั่ว อายุ คน
{7:10} และ ทรง ตอบแทน ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระองค์ ต่อ หน้า ตัว เขา เอง ด้วย ทรง ทำลาย เขา เสีย พระองค์ จะ ไม่ ทรง ลดหย่อน โทษ ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระองค์ พระองค์ จะ ทรง ตอบแทน ต่อ หน้า ตัว เขา เอง
{7:11} เหตุ ฉะนี้ พวก ท่าน จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{i7:12} ผล ของ การ เชื่อฟัง พระเจ้า คือ จะ มี ชัย และ รับ พระ พร
{7:12} ต่อ มา ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เชื่อฟัง คำ ตัดสิน เหล่า นี้ รักษา และ กระทำ ตาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ทรง กระทำ ตาม พัน ธ สัญญา และ ความ เมตตา กับ ท่าน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{7:13} พระองค์ จะ ทรง รัก ท่าน อวย พระ พร แก่ ท่าน ให้ จำเริญ ยิ่ง ทวี ขึ้น พระองค์ จะ ทรง อำนวย พระ พร ผู้ บังเกิด จาก ครรภ์ ของ พวก ท่าน และ ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ทั้ง ข้าว น้ำ องุ่น และ น้ำมัน ของ ท่าน ทั้งหลาย ให้ ลูก วัว และ ลูก แพะ แกะ ของ ท่าน ทวี ขึ้น ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ที่ จะ ให้ แก่ ท่าน
{7:14} ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ รับ พระ พร เหนือ ชน ชาติ ทั้งหลาย หมด จะ ไม่ มี ชาย หรือ หญิง เป็น หมัน ท่ามกลาง ท่าน หรือ ใน หมู่ สัตว์ เลี้ยง ของ ท่าน ด้วย
{7:15} และ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ยก ความ เจ็บ ไข้ ทั้งสิ้น ไป เสีย จาก พวก ท่าน และ โรค ร้าย อย่าง ใน อียิปต์ ซึ่ง ท่าน ได้ ทราบ นั้น พระองค์ จะ ไม่ ทรง ให้ เกิด แก่ ท่าน แต่ จะ ทรง ให้ เกิด แก่ ทุก คน ที่ เกลียด ชัง พวก ท่าน
{7:16} พวก ท่าน จง ทำลาย ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ทรง มอบ ให้ ท่าน อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน มี เมตตา ต่อ เขา เลย พวก ท่าน อย่า ปฏิบัติ พระ ของ เขา เพราะ การ อย่าง นั้น จะ เป็น บ่วง ดัก ท่าน ทั้งหลาย
{7:17} ถ้า ท่าน ทั้งหลาย จะ นึก ใน ใจ ว่า ‘ ประชาชาติ เหล่า นี้ โตก ว่า เรา เรา จะ ขับ ไล่ เขา อย่างไร ได้’
{7:18} ท่าน ทั้งหลาย อย่า กลัว เขา เลย แต่ จง ระลึก ถึง การ ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน กระทำ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ ชาว อียิปต์ ทั้งสิ้น นั้น
{7:19} การ ทดลอง ใหญ่ ยิ่ง ซึ่ง นัยน์ตา ท่าน ได้ เห็น แล้ว ทั้ง หมาย สำคัญ การ มหัศจรรย์ พระ หัตถ์ ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ใช้ พา ท่าน ทั้งหลาย ออก มา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง กระทำ ต่อ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ ท่าน กลัว อย่าง นั้น แหละ
{7:20} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง ใช้ ฝูง ต่อ มา ท่ามกลาง เขา จน กว่า ผู้ ที่ เหลือ อยู่ และ ซ่อน ตัว หลบ จาก ท่าน จะ ถูก ทำลาย สิ้น
{7:21} พวก ท่าน อย่า วิตก เพราะ เขา ด้วย ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ยิ่งใหญ่ ที่ น่า กลัว
{7:22} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ กวาด ไล่ ประชาชาติ เหล่า นี้ ให้ พ้น หน้า ท่าน ที ละ เล็ก ที ละ น้อย ท่าน อย่า กำจัด เขา เสีย ทันที กลัว ว่า สัตว์ ทุ่ง จะ เพิ่ม แก่ ท่าน ขึ้น มาก ไป
{7:23} แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ เขา ไว้ ให้ ท่าน ทั้งหลาย และ จะ กระทำ ให้ เขา เกิด โกลาหล ใหญ่ จน เขา ทั้งหลาย จะ พินาศ
{7:24} และ พระองค์ จะ ทรง มอบ กษัตริย์ ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน และ ท่าน ทั้งหลาย จะ กระทำ ให้ ชื่อ ของ เขา พินาศ ไป จาก ใต้ ฟ้า จะ ไม่ มี ผู้ ใด ต่อต้าน ท่าน ทั้งหลาย ได้ จน กว่า ท่าน จะ ทำลาย เขา เสีย
{7:25} ท่าน ทั้งหลาย จง เผา รูป แกะ สลัก อัน เป็น รูป พระ ทั้งหลาย ของ เขา เสีย ด้วย ไฟ ท่าน ทั้งหลาย อย่า ปรารถนา อยาก ได้ เงิน หรือ ทอง ซึ่ง ปิด รูป พระ อยู่ นั้น หรือ นำ ไป เป็น ของ ท่าน เกรง ว่า ท่าน จะ ติด กับดัก อยู่ ภายใน นั้น เอง เพราะ ว่า นั่น เป็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{7:26} พวก ท่าน อย่า นำ สิ่ง พึง รังเกียจ เข้า ไป ใน เรือน ของ ท่าน กลัว ว่า ท่าน จะ เป็น ที่ ต้อง ห้าม เหมือน ของ นั้น พวก ท่าน จง รังเกียจ และ เกลียด มัน อย่าง ที่สุด ด้วย เป็น ของ ที่ ต้อง ห้าม”
{i8:1} คำ ตักเตือน และ คำ เตือน ใจ
{8:1} “ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง กระทำ ตาม เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต และ ทวี มาก ขึ้น และ เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{8:2} ท่าน ทั้งหลาย จง ระลึก ถึง ทาง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง สี่ สิบ ปี เพื่อ พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ถ่อม ใจ และ ทดลอง ให้ ทราบ ว่า จิตใจ ของ ท่าน เป็น อย่างไร ดู ว่า ท่าน จะ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ หรือ ไม่
{8:3} พระองค์ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ถ่อม ใจ และ ปล่อย ท่าน ให้ หิว และ เลี้ยง ท่าน ด้วย มา นา ซึ่ง ท่าน เอง หรือ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ก็ ไม่ ทราบ ว่า เป็น อะไร เพื่อ พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ตระหนัก แก่ ใจ ว่า มนุษย์ จะ บำรุง ชีวิต ด้วย อาหาร สิ่ง เดียว ก็ หา มิ ได้ แต่ มนุษย์ จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย พระ วจนะ ทุก คำ ซึ่ง ออก มา จาก พระ โอษฐ์ ของ พระ เยโฮวาห์
{8:4} ใน เวลา สี่ สิบ ปี นั้น เสื้อ ผ้า ของ ท่าน ก็ ไม่ ขาด วิ่น และ เท้า ของ ท่าน ก็ ไม่ บวม
{8:5} ท่าน ทั้งหลาย จง พิจารณา อยู่ ใน ใจ เถอะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ตี สอน ท่าน เหมือน กับ บิดา ตี สอน บุตร ของ ตน เช่น กัน
{8:6} เหตุ ฉะนั้น ท่าน จง รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ดำเนิน ตาม พระ มรรคา ของ พระองค์ และ เกรงกลัว พระองค์
{8:7} เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง พา ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ที่ ดี เป็น แผ่นดิน ที่ มี ธาร น้ำ น้ำพุ และ น้ำบาดาล ไหล ออก มาก ลาง หุบเขา และ เนิน เขา
{8:8} แผ่นดิน ที่ มี ข้าว สาลี และ ข้าว บาร์เลย์ เถา องุ่น ต้น มะเดื่อ ต้น ทับทิม เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำมัน มะกอก เทศ และ น้ำผึ้ง
{8:9} เป็น แผ่นดิน ที่ ท่าน จะ รับประทาน อาหาร อย่าง อุดม ซึ่ง ท่าน จะ ไม่ ขาด สิ่ง ใด เลย เป็น แผ่นดิน ที่ ศิลา เป็น เหล็ก และ ท่าน จะ ขุด ทองสัมฤทธิ์ ได้ จาก ภูเขา
{8:10} เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน อิ่มหนำ แล้ว ท่าน จง สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ใน เรื่อง แผ่นดิน อัน ดี ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ท่าน นั้น
{8:11} ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว อย่า ลืม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ไม่ รักษา พระ บัญญัติ และ คำ ตัดสิน และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{8:12} เกรง ว่า เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน อิ่มหนำ ได้ สร้าง บ้านเรือน ดีๆ และ ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น
{8:13} และ เมื่อ ฝูง วัว และ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน ทวี ขึ้น มี เงิน ทอง มาก ขึ้น และ บรรดา ซึ่ง ท่าน มี อยู่ ก็ ทวี ขึ้น
{8:14} จิตใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ผยอง ขึ้น และ ท่าน ทั้งหลาย ก็ ลืม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ทรง นำ ท่าน ทั้งหลาย ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส
{8:15} ผู้ ทรง นำ ท่าน มา ตลอด ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ น่า กลัว ซึ่ง มี งู แมวเซา และ แมลง ป่อง และ ดิน แห้ง แล้ง ไม่ มี น้ำ ผู้ ทรง ประทาน น้ำ จาก หิน แข็ง ให้ แก่ ท่าน
{8:16} ผู้ ทรง เลี้ยง ท่าน ทั้งหลาย ด้วย มา นา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ ทราบ เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ถ่อม ใจ และ ทดลอง ท่าน เพื่อ กระทำ ให้ เกิด ประโยชน์ แก่ ท่าน ใน บั้นปลาย
{8:17} เกรง ว่า ท่าน จะ นึก ใน ใจ ว่า ‘ กำลัง และ เรี่ยวแรง ของ ข้า นำ ทรัพย์ มี ค่า นี้ มา ให้’
{8:18} ท่าน ทั้งหลาย จง จำ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เพราะ ว่า พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ให้ กำลัง แก่ ท่าน ที่ จะ ได้ ทรัพย์ สมบัติ นี้ เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง ดำรง พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ โดย ปฏิญาณ ต่อ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ดัง วัน นี้
{8:19} และ ถ้า ท่าน ลืม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไป ดำเนิน ตาม พระ อื่น และ ปฏิบัติ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ข้าพเจ้า ขอ เตือน ท่าน จริงๆ ใน วัน นี้ ว่า ท่าน จะ ต้อง พินาศ เป็น แน่
{8:20} อย่าง กับ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ พินาศ ไป ต่อ หน้า ท่าน ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ อย่าง นั้น แหละ เพราะ ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย”
{i9:1} รูป วัว ทองคำ และ แผ่น ศิลา ที่ แตก
{9:1} “ โอ คน อิสราเอล จง ฟัง เถิด ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ใน วัน นี้ เพื่อ จะ เข้า ไป ยึดครอง ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน ทั้ง เมือง ที่ ใหญ่ มี กำแพง สูง เทียม ฟ้า
{9:2} ประชาชน ที่ สูง ใหญ่ เป็น ลูกหลาน ของ คน อา นาค ผู้ ที่ ท่าน ทั้งหลาย รู้จัก แล้ว และ ผู้ ที่ ท่าน ได้ยิน เขา พูด ว่า ‘ ใคร จะ ยืนหยัด ต่อสู้ กับ ลูกหลาน ของ อา นาค ได้’
{9:3} วัน นี้ ท่าน ทั้งหลาย จง เข้าใจ เถอะ ว่า ผู้ ที่ ไป ข้าง หน้า ท่าน นั้น คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ จะ ทรง ทำลาย เขา ดัง เพลิง เผา ผลาญ และ ทรง กระทำ ให้ เขา พ่าย แพ้ ต่อ หน้า ท่าน ดังนั้น ท่าน จะ ได้ ขับ ไล่ เขา ออก ไป กระทำ ให้ เขา พินาศ โดย เร็ว ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ตรัส ไว้ กับ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว นั้น
{9:4} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ขับ ไล่ เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน ทั้งหลาย แล้ว ท่าน ทั้งหลาย อย่า นึก ใน ใจ ว่า ‘ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ข้า พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง นำ ข้า มา ให้ ยึดครอง แผ่นดิน นี้’ แต่ เพราะ ความ ชั่ว ของ ประชาชาติ เหล่า นี้ พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง ขับ ไล่ เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน
{9:5} ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน นี้ นั้น มิ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ท่าน หรือ ความ สัตย์ ธรรม ใน ใจ ของ ท่าน แต่ เป็น เพราะ ความ ชั่ว ของ ประชาชาติ นี้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ต้อง ขับ ไล่ เขา ออก เสีย ต่อ หน้า ท่าน ทั้งหลาย และ เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง ให้ เป็น จริง ตาม พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ ต่อ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ ต่อ อับราฮัม ต่อ อิส อัค และ ต่อ ยา โค บ
{9:6} เพราะ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง เข้าใจ เถิด ว่า ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แผ่นดิน ดี นี้ ให้ ท่าน ยึดครอง นั้น มิ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ท่าน เพราะ ว่า ท่าน ทั้งหลาย เป็น ชน ชาติ คอ แข็ง
{9:7} จง จำ ไว้ และ อย่า ลืม เสีย ว่า พวก ท่าน ได้ กระทำ ให้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พิโรธ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ตั้งแต่ วัน ที่ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ กระทั่ง ท่าน มา ถึง ที่ นี่ ท่าน มัก กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์ อยู่
{9:8} แม้ ว่าที่ โฮ เร บ ท่าน ก็ กระทำ ให้ พระ เยโฮวาห์ ทรง พิโรธ และ พระ เยโฮวาห์ ก็ ทรง กริ้ว มาก ถึง กับ จะ ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย เสีย
{9:9} เมื่อ ข้าพเจ้า ขึ้น ไป บน ภูเขา เพื่อ จะ รับ แผ่น ศิลา เป็น แผ่น ศิลา พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ กระทำ ไว้ กับ ท่าน ข้าพเจ้า อยู่ บน ภูเขา สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ข้าพเจ้า ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร หรือ ดื่ม น้ำ
{9:10} และ พระ เยโฮวาห์ ได้ ประทาน แผ่น ศิลา สอง แผ่น ที่ จารึก ด้วย นิ้ว พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า ให้ แก่ ข้าพเจ้า บน ศิลา นั้น มี พระ วจนะ ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย บน ภูเขา จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน ที่ ประชุม กัน อยู่
{9:11} ต่อ มา เมื่อ สิ้น สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน แล้ว พระ เยโฮวาห์ ประทาน แผ่น ศิลา สอง แผ่น เป็น แผ่น ศิลา พัน ธสัญญา
{9:12} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง ลุก ขึ้น ลง ไป จาก ที่ นี่ โดย เร็ว เถิด เพราะ ชน ชาติ ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า นำ ออก จาก อียิปต์ ได้ หลง กระทำ ผิด เขา ได้ หัน เสีย จาก ทาง ซึ่ง เรา บัญชา เขา ไว้ นั้น อย่าง รวดเร็ว เขา ได้ หล่อ รูป เคารพ ไว้ สำหรับ ตัว เขา ทั้งหลาย’
{9:13} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระ เยโฮวาห์ ยัง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เรา ได้ เห็น ชน ชาติ นี้ แล้ว และ ดู เถิด เขา ทั้งหลาย เป็น ชน ชาติ คอ แข็ง
{9:14} ขอ อย่า ทักท้วง เรา ให้ เรา ทำลาย เขา และ ลบ ชื่อ ของ เขา เสีย จาก ใต้ ฟ้า และ เรา จะ ตั้ง เจ้า ให้ เป็น ประชาชาติ ที่ มี กำลัง กว่า และ ใหญ่ กว่า เขา’
{9:15} ข้าพเจ้า จึง กลับ ลง มา จาก ภูเขา และ ภูเขา นั้น ก็ มี เพลิง ลุก อยู่ และ ศิลา พัน ธ สัญญา สอง แผ่น นั้น ก็ อยู่ ใน มือ ทั้ง สอง ของ ข้าพเจ้า
{9:16} ดู เถิด เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู ก็ แล เห็น ท่าน ทั้งหลาย กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ได้ หล่อ รูป ลูก วัว ไว้ สำหรับ ท่าน ท่าน ได้ หัน จาก พระ มรรคา ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ บัญชา แก่ ท่าน อย่าง รวดเร็ว
{9:17} ข้าพเจ้า จึง ยก ศิลา ทั้ง สอง แผ่น เหวี่ยง เสีย จาก มือ ทั้ง สอง ของ ข้าพเจ้า และ ทำ ศิลา ให้ แตก ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ ท่าน ทั้งหลาย
{9:18} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ทรุด กราบ ลง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ อย่าง ครั้ง ก่อน สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน มิ ได้ รับประทาน อาหาร หรือ ดื่ม น้ำ เพราะ เหตุ บาป ทั้งสิ้น ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ กระทำ คือ ได้ ประพฤติ อย่าง ชั่วช้า ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง เป็น การ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง กริ้ว โกรธ
{9:19} เพราะ ข้าพเจ้า กลัว พระ พิโรธ และ ความ ไม่ พอ พระทัย อย่าง รุนแรง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง มี ต่อ ท่าน พระองค์ ก็ จะ ทรง ทำลาย ท่าน อยู่ แล้ว แต่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า ใน ครั้ง นั้น ด้วย
{9:20} พระ เยโฮวาห์ ทรง พิโรธ ต่อ อา โร น มาก จะ ทำลาย เขา อยู่ แล้ว ใน ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ก็ อธิษฐาน เผื่อ อา โร นด้วย
{9:21} แล้ว ข้าพเจ้า จึง เอา สิ่ง ที่ บาป หนา นั้น คือ รูป ลูก วัว ซึ่ง ท่าน สร้าง ขึ้น นั้น เผา เสีย ด้วย ไฟ แล้ว ทุบ แล้ว บด ให้ เป็น ผง ละเอียด อย่าง กับ ฝุ่น แล้ว ข้าพเจ้า ก็ โยน ผง นั้น ลง ไป ใน ลำธาร ซึ่ง ไหล ลง มา จาก ภูเขา
{9:22} ท่าน ทั้งหลาย ได้ กระทำ ให้ พระ เยโฮวาห์ ทรง พิโรธ ที่ ทา เบราห์ และ ที่ มัสสาห์ และ ที่ ขิบโรทหัทธาอาวาห์
{9:23} และ เมื่อ พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ท่าน ไป จาก คา เดช บา รเนีย ตรัส ว่า ‘ จง ขึ้น ไป ยึดครอง แผ่นดิน นั้น ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เจ้า’ และ ท่าน ก็ กบฏ ต่อ พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ยอม เชื่อ พระองค์ หรือ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{9:24} ท่าน ทั้งหลาย ได้ กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์ เสมอ ตั้งแต่ วัน ที่ ข้าพเจ้า รู้จัก ท่าน ทั้งหลาย
{9:25} ข้าพเจ้า จึง กราบ ลง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน นี้ อย่าง ข้าพเจ้า กราบ ลง ครั้ง ก่อน นั้น เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส ว่า จะ ทรง ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย เสีย
{9:26} ข้าพเจ้า ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ ว่า ‘ โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ขอ อย่า ทรง ทำลาย ประชาชน ของ พระองค์ และ มรดก ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ไถ่ เขา ทั้งหลาย มา ด้วย ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ เป็น คน ที่ พระองค์ ทรง นำ ออก มา จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{9:27} ขอ ทรง ระลึก ถึง บรรดา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ขอ อย่า ทรง ใส่ พระทัย ใน ความ ดื้อดึง ความ ชั่ว ร้าย หรือ บาป ของ ชน ชาติ นี้
{9:28} กลัว ว่า ชาว แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง พา ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จาก มา นั้น จะ ว่า เพราะ พระ เยโฮวาห์ ไม่ สามารถ จะ พา เขา ทั้งหลาย เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา กับ เขา ไว้ และ เพราะ ว่า พระองค์ ทรง เกลียด ชัง เขา พระองค์ จึง ทรง พา เขา ออก มา ฆ่า เสีย ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{9:29} เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย เป็น ประชาชน ของ พระองค์ และ เป็น มรดก ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง นำ เขา ออก มา ด้วย เดชานุภาพ ยิ่งใหญ่ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์’”
{i10:1} ไม่ มี พระ อื่น ใด เหมือน พระ เยโฮวาห์
{10:1} “ ครั้ง นั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง สกัด ศิลา สอง แผ่น ให้ เหมือน อย่าง เดิม และ ขึ้น มา หา เรา ที่ บน ภูเขา และ ทำ หีบ ไม้ ไว้ ด้วย
{10:2} และ เรา จะ จารึก ถ้อยคำ ที่ อยู่ ใน แผ่น ศิลา แผ่น เดิม ที่ เจ้า ทำ แตก เสีย นั้น จง เก็บ ศิลา นั้น ไว้ ใน หีบ ไม้’
{10:3} ข้าพเจ้า จึง ทำ หีบ ด้วย ไม้ กระถิน เทศ และ สกัด ศิลา สอง แผ่น เหมือน อย่าง เดิม ขึ้น ไป บน ภูเขา มี ศิลา สอง แผ่น อยู่ ใน มือ ของ ข้าพเจ้า
{10:4} แล้ว พระองค์ จึง ทรง จารึก พระ บัญญัติ สิบ ประการ ลง บน แผ่น ศิลา อย่าง ครั้ง ก่อน ซึ่ง เป็น พระ วจนะ ที่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ท่าน บน ภูเขา จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน ที่ ประชุม นั้น และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน แผ่น ศิลา นั้น แก่ ข้าพเจ้า
{10:5} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ กลับ ลง มา จาก ภูเขา และ เก็บ แผ่น ศิลา นั้น ไว้ ใน หีบ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ทำ ขึ้น และ แผ่น ศิลา ก็ ยัง อยู่ ใน หีบ นั้น ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า ไว้
{10:6} คน อิสราเอล เดินทาง จาก เบ เอ โรท ของ คน ยา อา คัน มา ถึง โม เส ราห์ อา โร น ก็ สิ้น ชีวิต และ ฝัง ไว้ ที่ นั่น และ เอ เล อา ซาร์ บุตร ชาย ของ เขา จึง ปฏิบัติ หน้าที่ ปุโรหิต แทน เขา
{10:7} เขา ทั้งหลาย เดินทาง ออก จาก ที่ นั่น มา ถึง กุด โก ดาห์ และ จาก กุด โก ดาห์ถึงโยทบาธาห์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี แม่น้ำ ลำธาร มาก
{10:8} ครั้ง นั้น พระ เยโฮวาห์ ได้ แยก ตระกูล เลวี ให้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮวาห์ ให้ เฝ้า พระ เยโฮวาห์ เพื่อ ปรนนิบัติ พระองค์ และ ให้ อำนวย พร ใน พระ นาม ของ พระองค์ จน ถึง ทุก วัน นี้
{10:9} เหตุ ฉะนี้ คน เล วี จึง หา มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก กับ พวก พี่น้อง ของ ตน ไม่ พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น ส่วน มรดก ของ เขา ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง สัญญา กับ เขา นั้น
{10:10} ข้าพเจ้า ก็ อยู่ บน ภูเขา อย่าง ครั้ง ก่อน สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ครั้ง นั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า ด้วย พระ เยโฮวาห์ ไม่ พอ พระทัย ที่ จะ ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย
{10:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง ลุก ขึ้น เดินทาง นำ หน้า ประชาชน ต่อ ไป เถิด เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ เข้า ไป ยึด แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ แก่ บรรพบุรุษ ว่า จะ ให้ แก่ เขา นั้น’
{10:12} และ บัดนี้ คน อิสราเอล พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ประสงค์ ให้ ท่าน กระทำ อย่างไร คือ ให้ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ ดำเนิน ตาม พระ มรรคา ทั้งปวง ของ พระองค์ ให้ รัก พระองค์ ให้ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย
{10:13} และ ให้ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ประโยชน์ ของ ท่าน ทั้งหลาย
{10:14} ดู เถิด ฟ้า สวรรค์ และ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง สุด และ โลก กับ บรรดา สิ่ง สารพัด ที่ อยู่ ใน โลก เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{10:15} แต่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ฝัง พระทัย ใน บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ทรง รัก เขา และ ทรง เลือก เชื้อสาย ของ เขา ที่ มา ภายหลัง เขา คือ ท่าน ทั้งหลาย จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย อย่าง เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{10:16} เพราะ ฉะนั้น จง ตัด หนัง ปลาย หัวใจ ของ ท่าน เสีย อย่า คอ แข็ง อีก ต่อ ไป
{10:17} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เป็น พระเจ้า ของ พระ ทั้งหลาย และ เป็น จอม ของ เจ้า ทั้งปวง เป็น พระเจ้า ที่ ยิ่งใหญ่ ทรง ฤทธิ์ และ น่า กลัว ทรง ปราศจาก อคติ และ มิ ได้ ทรง เห็นแก่ อามิษ สินบน
{10:18} พระองค์ ประทาน ความ ยุติธรรม แก่ ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย และ ทรง รัก คน ต่าง ด้าว ประทาน อาหาร และ เครื่อง นุ่งห่ม แก่ เขา
{10:19} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง มี ความ รัก ต่อ คน ต่าง ด้าว เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ก็ เป็น คน ต่าง ด้าว ใน แผ่นดิน อียิปต์
{10:20} ท่าน ทั้งหลาย จง ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ ติดพัน อยู่ กับ พระองค์ จง ปฏิญาณ ด้วย ออก พระ นาม ของ พระองค์
{10:21} พระองค์ ทรง เป็น ที่ สรรเสริญ ของ ท่าน ทั้งหลาย พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง กระทำ การ ใหญ่ และ น่า กลัว ซึ่ง นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น นี้
{10:22} บรรพบุรุษ ของ ท่าน ลง ไป ใน อียิปต์ เจ็ด สิบ คน และ บัดนี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย มี มาก ดัง ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า”
{i11:1} บทเรียน ต่างๆ จาก การ อพยพ และ ภัย พิบัติ ทั้งหลาย
{11:1} “ เหตุ ฉะนี้ พวก ท่าน จงรัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง รักษา พระ ดำรัส สั่ง กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน และ พระ บัญญัติ ของ พระองค์ เสมอ ไป
{11:2} ท่าน ทั้งหลาย จง ทราบ ใน วัน นี้ เพราะ ข้าพเจ้า มิ ได้ กล่าว กับ ลูกหลาน ของ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ไม่ ได้ รู้เรื่อง หรือ เห็น ถึง วินัย ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์
{11:3} ถึง การ อัศจรรย์ และ ถึง พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ใน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ กษัตริย์ อียิปต์ และ ต่อ แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ ท่าน
{11:4} และ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ต่อ กองทัพ อียิปต์ ต่อ ม้า ของ เขา และ ต่อ รถ รบ ของ เขา และ ที่ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ น้ำ ใน ทะเล แดง ท่วม เขา เมื่อ เขา ไล่ ติดตาม ท่าน ทั้งหลาย และ ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ทำลาย เขา ทั้งหลาย จน ทุก วัน นี้
{11:5} และ ที่ พระองค์ ทรง กระทำ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร จน ท่าน ทั้งหลาย มา ถึง ที่ นี่
{11:6} และ ที่ ทรง กระทำ ต่อ ดา ธาน และ อา บี รัม บุตร ชาย ของ เอ ลี อับ บุตร ชาย ของ รู เบน คือ แผ่นดิน ได้ อ้า ปาก กลืน เขา เข้า ไป ทั้ง ครัว เรือน เต็นท์ และ สิ่ง มี ชีวิต ทุก อย่าง ที่ ติดตาม เขา ไป ใน ท่ามกลาง คน อิสราเอล ทั้งปวง
{11:7} เพราะ นัยน์ตา ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น พระ ราชกิจ อัน ยิ่งใหญ่ ทั้งหมด ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ นั้น
{11:8} เหตุ ฉะนี้ ท่าน ทั้งหลาย จง รักษา บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา แก่ ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ เข้มแข็ง และ เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง จะ ข้าม ไป ครอบครอง นั้น มา เป็น กรรมสิทธิ์
{11:9} และ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ว่า จะ ให้ แก่ เขา และ แก่ เชื้อสาย ของ เขา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{11:10} เพราะ ว่า แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง เข้า ไป ยึดครอง นั้น ไม่ เหมือน แผ่นดิน อียิปต์ ซึ่ง ท่าน ได้ จาก มา ใน ที่ นั้น ท่าน หว่าน พืช และ เอา เท้า รด น้ำ เหมือน เป็น สวน ผัก
{11:11} แต่ แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ ไป ยึดครอง นั้น เป็น แผ่นดิน ที่ มี เนิน เขา และ หุบเขา ซึ่ง มี น้ำ ฝน จาก ฟ้า รด อยู่
{11:12} เป็น แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ดูแล พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน อยู่ เหนือ แผ่นดิน นั้น เสมอ ตั้งแต่ ต้น ปี จน ถึง สิ้น ปี
{11:13} ต่อ มา ถ้า ท่าน ทั้งหลาย จะ เชื่อฟัง บัญญัติ ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ ใน วัน นี้ ให้ รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ปรนนิบัติ พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{11:14} ‘ เรา จะ ให้ ฝน ตก บน แผ่นดิน ของ เจ้า ตาม ฤดูกาล คือ ฝน ต้น ฤดู และ ฝน ชุก ปลาย ฤดู เพื่อ เจ้า ทั้งหลาย จะ ได้ เก็บ พืช ผล น้ำ องุ่น และ น้ำมัน
{11:15} และ เรา จะ ให้ หญ้า ใน ทุ่ง สำหรับ ฝูง สัตว์ ของ เจ้า และ เจ้า จะ ได้ รับประทาน อิ่มหนำ’
{11:16} จง ระวัง ตัว อย่า ให้ จิตใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย ลุ่มหลง และ หันเห ไป ปรนนิบัติ นมัสการ พระ อื่น
{11:17} และ พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง กริ้ว ต่อ ท่าน ปิด ฟ้า สวรรค์ ไม่ ให้ ฝน ตก และ แผ่นดิน ก็ ไม่ งอก พืช ผล และ ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ จาก แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ประทาน แก่ ท่าน นั้น เสีย อย่าง รวดเร็ว
{11:18} เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง จดจำ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ของ ข้าพเจ้า ไว้ ใน จิต ใน ใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย จง เอา ถ้อยคำ เหล่า นี้ พัน ไว้ ที่ มือ ของ ท่าน เป็น หมาย สำคัญ จง เป็น ดัง เครื่องหมาย ระหว่าง นัยน์ตา ของ ท่าน
{11:19} และ ท่าน จง สอน ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ ลูกหลาน ของ ท่าน ทั้งหลาย จง พูด ถึง ถ้อยคำ เหล่า นี้ เมื่อ ท่าน นั่ง อยู่ ใน เรือน และ เมื่อ ท่าน เดิน อยู่ ตาม ทาง เมื่อ ท่าน นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น
{11:20} ท่าน จง เขียน คำ เหล่า นี้ ไว้ ที่ เสา ประตู เรือน และ ที่ ประตู ของ ท่าน
{11:21} เพื่อ อายุ ของ ท่าน และ อายุ ของ ลูกหลาน ของ ท่าน จะ ได้ ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ ที่ จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ตราบ เท่า บรรดา วัน ที่ ฟ้า สวรรค์ อยู่ เหนือ โลก
{11:22} เพราะ ถ้า ท่าน ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม บัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน คือ รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ดำเนิน ใน พระ มรรคา ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ ติด สนิท อยู่ กับ พระองค์ แล้ว
{11:23} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ขับ ไล่ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ ให้ ออก ไป พ้น หน้า ท่าน ทั้งหลาย แล้ว ท่าน จะ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ของ ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน
{11:24} ฝ่า เท้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ เหยียบ ลง ที่ ใด ที่ นั่น จะ เป็น ของ ท่าน อาณาเขต ของ ท่าน จะ เริ่ม จาก ถิ่น ทุรกันดาร ไป จน ถึง เลบานอน และ จาก แม่น้ำ คือ แม่น้ำ ยู เฟรติส ไป จน ถึง ทะเล ตะวัน ตก
{11:25} จะ ไม่ มี ผู้ ใด สามารถ ต่อต้าน ท่าน ได้ เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ที่ เกรงขาม และ ตกใจ กลัว ของ แผ่นดิน ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ เหยียบ ย่ำ ไป ตาม ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{11:26} ดู เถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ นำ คำ อวยพร และ คำ สาปแช่ง มา ไว้ ตรง หน้า ท่าน ทั้งหลาย
{11:27} ถ้า ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ท่าน ก็ จะ เป็น ไป ตาม พร นั้น
{11:28} ถ้า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน แต่ หันเห ไป เสีย จาก ทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ไป ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง ท่าน ไม่ รู้จัก ท่าน ก็ จะ เป็น ไป ตาม คำ สาปแช่ง นั้น
{11:29} และ ต่อ มา เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน นำ ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ไป ยึดครอง นั้น ท่าน จง ตั้ง คำ อวยพร ไว้ บน ภูเขา เก ริ ซิม และ ตั้ง คำ สาปแช่ง ไว้ บน ภูเขา เอ บาล
{11:30} ภูเขา เหล่า นี้ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น ไป ตาม ทาง ที่ ดวง อาทิตย์ ตก ใน แผ่นดิน คน คา นา อัน ผู้ อาศัย อยู่ ใน ที่ราบ ตรง หน้า กิล กาล ข้าง ที่ราบ โม เรห์ มิ ใช่ หรือ
{11:31} เพราะ ท่าน ทั้งหลาย จะ ต้อง ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน และ ท่าน จะ ยึดครอง และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น
{11:32} ท่าน จง ระวัง ที่ จะ รักษา กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้”
{i12:1} กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ต่างๆ สำหรับ อิสราเอล ใน แผ่นดิน คา นา อัน
{12:1} “ ต่อ ไป นี้ เป็น กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ซึ่ง ท่าน จะ ต้อง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน ยึดครอง ตลอด วัน คืน ซึ่ง ท่าน มี ชีวิต อยู่ ใน โลก
{12:2} ท่าน ทั้งหลาย จง ทำลาย บรรดา สถานที่ ซึ่ง ประชาชาติ ที่ ท่าน จะ ยึดครอง นั้น ใช้ เป็น ที่ ปรนนิบัติ พระ ของ เขา ซึ่ง อยู่ บน ภูเขา สูง และ บน เนิน เขา และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น
{12:3} ท่าน จง รื้อ แท่น บูชา ของ เขา และ ทุ่ม เสา ศักดิ์สิทธิ์ ของ เขา ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ และ เผา เสา รูป เคารพ ของ เขา เสีย ด้วย ไฟ ท่าน จง ฟัน ทำลาย รูป แกะ สลัก อัน เป็น รูป พระ ของ เขา เสีย และ ลบ ชื่อ ของ พระ เหล่า นั้น ออก เสีย จาก ที่ นั่น
{12:4} ท่าน ทั้งหลาย อย่า กระทำ ดังนั้น แก่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{12:5} ท่าน จง แสวง หา สถานที่ จาก เขต แดน ของ บรรดา ตระกูล ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง เลือก เพื่อ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ คือ ให้ เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ ท่าน ทั้งหลาย จง ไป เฝ้า พระองค์ ที่ นั่น
{12:6} และ ท่าน ทั้งหลาย จง นำ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัต ว บูชา ของ ท่าน ไป ที่ นั่น ทั้ง สิบ ชัก หนึ่ง และ เครื่องบูชา ที่ จะ ยื่น ถวาย ทั้ง เครื่องบูชา ปฏิญาณ เครื่องบูชา ตามใจ สมัคร และ ผล รุ่น แรก ที่ ได้ จาก ฝูง วัว และ ฝูง แพะ แกะ
{12:7} ท่าน ทั้งหลาย จง รับประทาน ที่ นั่น ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ใน บรรดา กิจการ ซึ่ง มือ ท่าน ได้ กระทำ นั้น ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน อวย พระ พร แก่ ท่าน ทั้งหลาย
{12:8} ท่าน ทั้งหลาย อย่า กระทำ ตาม บรรดา กิจการ ที่ เรา กระทำ อยู่ ที่ นี่ ทุก วัน นี้ คือ ทุก คน ทำ ตาม อะไร ก็ ตาม ที่ ถูกต้อง ใน สายตา ของ ตนเอง
{12:9} เพราะ ว่า ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไป ไม่ ถึง ที่ หยุด พัก และ ถึง มรดก ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{12:10} แต่ เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป แล้ว และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ประทาน เป็น มรดก แก่ ท่าน และ เมื่อ พระองค์ โปรด ให้ ท่าน พัก พ้น ศัตรู รอบ ข้าง ของ ท่าน ทั้งสิ้น ท่าน จึง อยู่ อย่าง ปลอดภัย
{12:11} แล้ว จง ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น จง นำ บรรดา สิ่ง ต่างๆ ไป ด้วย ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ทั้งหลาย คือ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัต ว บูชา ของ ท่าน ทั้ง สิบ ชัก หนึ่ง และ เครื่องบูชา ที่ จะ ยื่น ถวาย ทั้ง บรรดา เครื่องบูชา ปฏิญาณ ที่ ดี ที่สุด ซึ่ง ท่าน ได้ ปฏิญาณ ไว้ ต่อ พระ เยโฮวาห์
{12:12} และ ท่าน ทั้งหลาย จง ปีติ ร่าเริง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน ทั้งหลาย และ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน ทั้ง ทาส ชาย หญิง ของ ท่าน และ คน เล วี ซึ่ง อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ ส่วน มรดก กับ ท่าน
{12:13} ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ให้ ดี อย่า ถวาย เครื่อง เผา บูชา ตาม ที่ ทุก แห่ง ซึ่ง ท่าน เห็น
{12:14} แต่ จง ถวาย ใน สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เลือก ใน ท่ามกลาง ตระกูล หนึ่ง ของ ท่าน ท่าน จง ถวาย เครื่อง เผา บูชา ของ ท่าน ที่ นั่น และ ที่ นั่น ท่าน จง กระทำ ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้
{12:15} อย่างไร ก็ ตาม ท่าน จะ ฆ่า สัตว์ และ รับประทาน เนื้อ ใน ประตู เมือง ทั้งหลาย ของ ท่าน ตาม ที่ ท่าน ปรารถนา ก็ ได้ ตาม ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน อำนวย พระ พร ประทาน แก่ ท่าน ทั้งหลาย ทั้ง ผู้ ที่ สะอาด และ ผู้ ที่ มลทิน ก็ รับประทาน ได้ อย่าง ที่ รับประทาน เนื้อ ละมั่ง และ เนื้อ กวาง
{12:16} แต่ ท่าน ทั้งหลาย อย่า รับประทาน เลือด สัตว์ เลย ท่าน จง เท ลง บน พื้น ดิน เหมือน เท น้ำ
{12:17} ส่วน สิบ ชัก หนึ่ง ของ พืช หรือ น้ำ องุ่น หรือ น้ำมัน หรือ ลูกคอ กรุ่น แรก จาก ฝูง วัว หรือ ฝูง แพะ แกะ หรือ ของ ถวาย ปฏิญาณ ตาม ที่ ท่าน ปฏิญาณ ไว้ หรือ ของ ถวาย ตามใจ สมัคร หรือ ของ ที่ ท่าน นำ มา ยื่น ถวาย ท่าน ทั้งหลาย อย่า รับประทาน ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน
{12:18} แต่ว่า ท่าน จง รับประทาน ของ เหล่า นี้ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ทั้ง ตัว ท่าน และ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน ทาส ชาย หญิง ของ ท่าน และ คน เล วี ผู้ อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน และ ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน บรรดา กิจการ ซึ่ง มือ ท่าน ได้ กระทำ นั้น
{12:19} ท่าน จง ระวัง อย่า ทอดทิ้ง คน เล วี ตราบ เท่า วัน ที่ ท่าน อาศัย อยู่ ใน โลก
{12:20} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขยาย อาณาเขต ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน แล้ว นั้น และ ท่าน กล่าว ว่า ‘ เรา จะ กิน เนื้อ สัตว์’ เพราะ พวก ท่าน อยาก รับประทาน เนื้อ สัตว์ ท่าน จะ รับประทาน เนื้อ ตามใจ ปรารถนา ของ ท่าน ได้
{12:21} ถ้า สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ เพื่อ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ ที่ นั่น นั้น ห่าง จาก ท่าน เกิน ไป ท่าน จง ฆ่า สัตว์ จาก ฝูง วัว ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน เถอะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน แก่ ท่าน ดัง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ แล้ว นั้น ท่าน จง รับประทาน ใน ประตู เมือง ของ ท่าน ตาม ที่ ใจ ของ ท่าน ปรารถนา เถิด
{12:22} ท่าน จะ รับประทาน ได้ อย่าง ที่ ท่าน รับประทาน เนื้อ ละมั่ง หรือ เนื้อ กวาง ทั้ง ผู้ ที่ มลทิน และ ผู้ ที่ สะอาด ด้วย ก็ รับประทาน ได้
{12:23} แต่ พึง แน่ใจ ว่า ท่าน ไม่ รับประทาน เลือด สัตว์ เลย เพราะ ว่า เลือด เป็น ชีวิต ของ มัน ท่าน อย่า รับประทาน ชีวิต พร้อม กับ เนื้อ
{12:24} ท่าน อย่า รับประทาน เลือด แต่ ท่าน จง เท เลือด ลง บน ดิน อย่าง เท น้ำ
{12:25} ท่าน อย่า รับประทาน เลือด เพื่อ ท่าน เอง และ ลูกหลาน ของ ท่าน ที่ มา ภายหลัง ท่าน จะ จำเริญ เป็น สุข เมื่อ ท่าน กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ตาม สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์
{12:26} แต่ สิ่ง บริสุทธิ์ ซึ่ง เป็น ส่วน กำหนด จาก ท่าน และ ของ ปฏิญาณ ของ ท่าน นั้น ท่าน จง นำ ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เลือก ไว้
{12:27} และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ทั้ง เนื้อ และ เลือด บน แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน จง เท เลือด แห่ง เครื่อง สัต ว บูชา ลง บน แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน แต่ ส่วน เนื้อ นั้น ท่าน รับประทาน ได้
{12:28} จง ระวัง ที่ จะ ฟัง บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ เพื่อ ท่าน เอง และ ลูกหลาน ของ ท่าน ที่ มา ภายหลัง ท่าน จะ จำเริญ เป็น นิตย์ เมื่อ ท่าน กระทำ สิ่ง ที่ ประเสริฐ และ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{12:29} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ขจัด ประชาชาติ ซึ่ง ท่าน เข้า ไป ยึดครอง นั้น ออก ไป ให้ พ้น หน้า ท่าน และ ท่าน ก็ ยึดครอง เข้า อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น
{12:30} จง ระวัง ตัว ว่า ท่าน จะ ไม่ หลง ติดตาม เขา ภายหลัง จาก ที่ เขา ถูก ทำลาย ต่อ หน้า ท่าน แล้ว นั้น และ จะ ไม่ ไต่ถาม เรื่อง พระ ของ เขา โดย กล่าว ว่า ‘ ประชาชาติ นี้ นมัสการ พระ ของ เขา อย่างไร เพื่อ เรา จะ กระทำ ด้วย’
{12:31} ท่าน อย่า กระทำ อย่าง นั้น แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เพราะ ว่า สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ทุก อย่าง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง เกลียด ชัง พวก เขา กระทำ สิ่ง นั้น ต่อ พระ ทั้งหลาย ของ เขา แม้ แต่ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา เขา ก็ เผา ด้วย ไฟ บูชา แด่ พระ ของ เขา
{12:32} ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ นั้น จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ท่าน อย่า เพิ่ม อะไร เข้า หรือ ตัด อะไร ออก ไป จาก สิ่ง เหล่า นั้น”
{i13:1} คำ ตักเตือน เรื่อง ผู้ พยากรณ์ เท็จ
{13:1} “ ถ้า ใน หมู่ พวก ท่าน เกิด มี ผู้ พยากรณ์ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ ขึ้น และ สำแดง หมาย สำคัญ หรือ การ มหัศจรรย์ แก่ ท่าน
{13:2} และ หมาย สำคัญ หรือ การ มหัศจรรย์ ซึ่ง เขา บอก ท่าน นั้น สำเร็จ จริง ถ้า เขา กล่าว ว่า ‘ ให้ เรา ติดตาม พระ อื่น กัน เถิด’ ซึ่ง เป็น พระ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก ‘ และ ให้ เรา มา ปรนนิบัติ พระ นั้น’
{13:3} ท่าน อย่า เชื่อฟัง คำ ของ ผู้ พยากรณ์ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ คน นั้น เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ลอง ใจ ท่าน ดู เพื่อ ให้ ทรง ทราบ ว่า ท่าน ทั้งหลาย รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน หรือ ไม่
{13:4} ท่าน ทั้งหลาย จง ดำเนิน ตาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ยำเกรง พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ ติด สนิท อยู่ กับ พระองค์
{13:5} แต่ ผู้ พยากรณ์ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ คน นั้น ต้อง มี โทษ ถึง ตาย เพราะ ว่า เขา ได้ สั่งสอน ให้ กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ทรง ไถ่ ท่าน ออก จาก เรือน ทาส เขา กระทำ ให้ ท่าน ทิ้ง หนทาง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน บัญชา ให้ ท่าน ดำเนิน ตาม เสีย ดังนั้น แหละ ท่าน จะ ต้อง ล้าง ความ ชั่ว เช่น นี้ จาก ท่ามกลาง ท่าน
{13:6} ถ้า พี่ ชาย น้อง ชาย ของ ท่าน มารดา เดียวกัน กับ ท่าน หรือ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน หรือ ภรรยา ที่ อยู่ ใน อ้อม อก ของ ท่าน หรือ มิตรสหาย ร่วมใจ ของ ท่าน ชักชวน ท่าน อย่าง ลับๆ ว่า ‘ ให้ เรา ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น กัน เถิด’ ซึ่ง เป็น พระ ที่ ท่าน เอง หรือ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก
{13:7} เป็น พระ บาง องค์ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง อยู่ รอบ ท่าน ไม่ ว่า ใกล้ หรือ ไกล จาก สุด ปลาย แผ่นดิน โลก ข้าง นี้ ถึง ที่สุด ปลาย โลก ข้าง โน้น
{13:8} ท่าน อย่า ยอม ตาม หรือ เชื่อฟัง เขา อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน เมตตา ปรานี เขา ท่าน อย่า ไว้ ชีวิต เขา หรือ อย่า ซ่อน เขา ไว้ เลย
{13:9} ท่าน จง ประหาร ชีวิต เขา เสีย เป็น แน่ ท่าน ควร ลงมือ ก่อน ใน การ ทำโทษ เขา ถึง ตาย และ ต่อ ไป ให้ บรรดา ประชาชน ร่วมมือ ด้วย
{13:10} ท่าน จง เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย เพราะ เขา แสวง หา ช่อง ที่ จะ พา ท่าน ไป จาก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง พา ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส
{13:11} และ คน อิสราเอล ทั้งปวง จะ ฟัง และ ยำเกรง ไม่ กระทำ ความ ชั่ว เช่น นี้ ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย อีก เลย
{13:12} ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน ว่า ใน หัว เมือง หนึ่ง หัว เมือง ใด ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน อาศัย อยู่ นั้น
{13:13} มี บาง คน ที่ เป็น คน อันธพาล ได้ ออก ไป จาก ท่ามกลาง ท่าน ชักชวน ชาว เมือง นั้น ว่า ‘ ให้ เรา ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น กัน เถิด’ ซึ่ง เป็น พระ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก
{13:14} ท่าน ทั้งหลาย จง สอบถาม และ อุ ตสาห์ ค้น หา และ ถาม ดู อย่าง ขะมักเขม้น และ ดู เถิด ถ้า เป็น ความ จริง และ เป็น เรื่อง แน่นอน ว่า สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน นั้น มี คน กระทำ กัน อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน
{13:15} ท่าน จง ฆ่า ชาว เมือง นั้น เสีย ด้วย คม ดาบ ทำลาย เสีย ให้ สิ้นเชิง ด้วย คม ดาบ ทั้งคน ทั้งหลาย ที่ อาศัย ใน เมือง นั้น และ ฝูง สัตว์ ด้วย
{13:16} ท่าน จง เก็บ ข้าวของ ทั้งสิ้น ใน เมือง นั้น ไป กอง ไว้ ที่ กลาง ถนน และ เผา เมือง นั้น กับ บรรดา ข้าวของ ใน เมือง นั้น เสีย ด้วย ไฟ เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ เมือง นั้น ร้าง อยู่ เป็น นิตย์ อย่า สร้าง ขึ้น มา ใหม่ อีก เลย
{13:17} อย่า ให้ ของ ต้อง ห้าม นั้น มา ติดพัน มือ ของ ท่าน เพื่อ ว่า พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง หัน จาก พระ พิโรธ ยิ่ง ของ พระองค์ และ ทรง สำแดง พระ กรุณา คุณ ต่อ ท่าน และ ทรง เมตตา ท่าน ให้ ท่าน ทวี มาก ขึ้น ดัง ที่ พระองค์ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน นั้น
{13:18} เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ดัง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ ใน วัน นี้ และ กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ตาม สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน”
{i14:1} คำ สั่งสอน เรื่อง อาหาร
{14:1} “ ท่าน ทั้งหลาย เป็น บุตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน อย่า เชือด เนื้อตัว เอง หรือ กระทำ หน้าผาก ให้ โล้น เพื่อ คน ตาย
{14:2} เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ พระ เยโฮวาห์ ทรง เลือก จาก ประชาชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ บน พื้น โลก ให้ เป็น ชน ชาติ ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์
{14:3} ท่าน ทั้งหลาย อย่า รับประทาน สิ่ง พึง รังเกียจ ใดๆ เลย
{14:4} สัตว์ ที่ รับประทาน ได้ มี ดัง ต่อ ไป นี้ คือ วัว แกะ แพะ
{14:5} กวาง ละมั่ง อี เก้ง แพะ ป่า สมัน โค ป่า และ แกะ ป่า
{14:6} ท่าน รับประทาน สัตว์ ทุก ชนิด ที่ แยก กีบ และ กีบ ผ่า ออก เป็น สอง และ เคี้ยวเอื้อง นั้น ได้
{14:7} อย่างไร ก็ ตาม ใน จำพวก สัตว์ ทั้งหลาย ที่ เคี้ยวเอื้อง หรือ มี กีบ ผ่า ท่าน อย่า รับประทาน สัตว์ ต่อ ไป นี้ คือ อูฐ กระต่าย ตัว กระจง ผา เพราะ ว่า สัตว์ เหล่า นี้ เคี้ยวเอื้อง แต่ กีบ ไม่ ผ่า จึง เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน
{14:8} และ หมู ด้วย เพราะ หมู มี กีบ ผ่า แต่ ไม่ เคี้ยวเอื้อง จึง เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน ท่าน อย่า รับประทาน เนื้อ ของ มัน และ ซาก ของ มัน ท่าน ก็ อย่า แตะ ต้อง
{14:9} ใน บรรดา สัตว์ น้ำ ทั้งสิ้น ท่าน รับประทาน สัตว์ เหล่า นี้ ได้ คือ สัตว์ ใดๆ ที่ มี ครีบ และ เกล็ด ท่าน รับประทาน ได้
{14:10} แต่ สัตว์ ใดๆ ที่ ไม่ มี ครีบ และ เกล็ด ท่าน อย่า รับประทาน เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน
{14:11} นก สะอาด ทุก ชนิด ท่าน รับประทาน ได้
{14:12} แต่ นก เหล่า นี้ ท่าน อย่า รับประทาน คือ นก อินทรี นก แร้ง หนวด แพะ นก ออก
{14:13} นก เหยี่ยว หาง ยาว นก เหยี่ยว ดำ นก แร้ง ตาม ชนิด ของ มัน
{14:14} บรรดา นก แก ตาม ชนิด ของ มัน
{14:15} นก เค้า แมว นก เค้า โมง นก นางนวล เหยี่ยว นกเขา ตาม ชนิด ของ มัน
{14:16} นก เค้า แมว เล็ก นก ทึดทือ นก อีโก้ง
{14:17} นก กระทุง แร้ง และ นก อ้าย งั่ว
{14:18} นก กระสา ดำ นก กระสา ตาม ชนิด ของ มัน นก หัว ขวาน และ ค้างคาว
{14:19} แมลง มี ปีก ทุก ชนิด เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน อย่า รับประทาน เลย
{14:20} สัตว์ มี ปีก ที่ สะอาด ทุก ชนิด ท่าน รับประทาน ได้
{14:21} ท่าน อย่า รับประทาน สัตว์ ชนิด ใด ที่ ตาย เอง ท่าน จะ ให้ แก่ คน ต่าง ด้าว ที่ อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน รับประทาน ก็ ได้ หรือ ท่าน จะ ขาย ให้ แก่ คน ต่าง ประเทศ ก็ ได้ เพราะ ว่า ท่าน เป็น ชน ชาติ ที่ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ท่าน อย่า ต้ม ลูก แพะ ด้วย น้ำนม แม่ ของ มัน เลย
{14:22} ผล ได้ เป็น ปีๆ จาก พืช ใน นา ของ ท่าน นั้น ท่าน จง ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง
{14:23} ท่าน จง รับประทาน สิบ ชัก หนึ่ง ที่ ได้ จาก ข้าว หรือ น้ำ องุ่น ของ ท่าน หรือ น้ำมัน ของ ท่าน และ ผล รุ่น แรก จาก ฝูง วัว และ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก ไว้ เพื่อ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ สถิต ที่ นั่น เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เสมอ
{14:24} ถ้า ระยะ ทาง ไกล เกิน ไป ท่าน ไม่ สามารถ นำ สิบ ชัก หนึ่ง มา ได้ ใน เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน อวยพร แก่ ท่าน เพราะ ว่า สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก เพื่อ เป็น ที่ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ นั้น อยู่ ห่าง ไกล จาก ท่าน เกิน ไป
{14:25} ท่าน จง ขาย ของ นั้น เอา เงิน และ ห่อ เงิน ถือ ไว้ และ ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้
{14:26} และ เอา เงิน นั้น ซื้อ สิ่ง ใดๆ ที่ ท่าน ปรารถนา จะ เป็น วัว แกะ หรือ น้ำ องุ่น หรือ สุรา และ สิ่ง ใดๆ ที่ ท่าน ปรารถนา และ ท่าน จง รับประทาน ที่ นั่น ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ จง ปีติ ร่าเริง ทั้ง ตัว ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน ด้วย
{14:27} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ทอดทิ้ง คน เล วี ซึ่ง อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก กับ ท่าน
{14:28} พอ ครบ สาม ปี ทุกที ท่าน ทั้งหลาย จง นำ สิบ ชัก หนึ่ง จาก พืช ผล ที่ ได้ ใน ปี นั้น มา สะสม ไว้ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน
{14:29} คน เลวี (เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก กับ ท่าน) และ คน ต่าง ด้าว และ ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย ผู้ ซึ่ง อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน จะ ได้ มา รับประทาน อย่าง อิ่มหนำ เพื่อ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ บรรดา กิจการ ซึ่ง มือ ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ กระทำ นั้น”
{i15:1} การ ปลดปล่อย ทุกๆ เจ็ด ปี
{15:1} “ ทุกๆ สิ้น เจ็ด ปี ท่าน ทั้งหลาย ต้อง มี การ ปลดปล่อย
{15:2} ให้ กระทำ การ ปลดปล่อย ดังนี้ เจ้าหนี้ ทุก คน จะ ต้อง ยก สิ่ง ที่ ตน ให้ เพื่อนบ้าน ยืม ไป นั้น เสีย อย่า ทวง สิ่ง นั้น คืน จาก เพื่อนบ้าน หรือ พี่น้อง ของ ตน เลย เพราะ ว่า ได้ ประกาศ การ ปลดปล่อย ของ พระ เยโฮวาห์ แล้ว
{15:3} ท่าน ทั้งหลาย จะ ทวง จาก คน ต่าง ประเทศ คืน ได้ แต่ ถ้า มี สิ่ง ใด ของ ท่าน ซึ่ง อยู่ กับ พี่น้อง ก็ ให้ มือ ของ ท่าน ปล่อย ไป
{15:4} ยกเว้น เมื่อ ไม่ มี คน ยากจน ใน หมู่ พวก ท่าน ทั้งหลาย เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เป็น มรดก ยึดครอง นั้น
{15:5} ถ้า ท่าน เพียง แต่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พึง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งหลาย ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{15:6} เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร ท่าน ดัง ที่ พระองค์ สัญญา ต่อ ท่าน นั้น ท่าน ทั้งหลาย จะ ให้ ประชาชาติ หลาย ชาติ ยืม ของ ของ ท่าน แต่ ท่าน อย่า ยืม ของ เขา เลย ท่าน ทั้งหลาย จะ ปกครอง อยู่ เหนือ หลาย ประชาชาติ แต่ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ ปกครอง เหนือ ท่าน
{15:7} ถ้า ใน ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย มี คน จน สัก คน หนึ่ง เป็น พี่น้อง ของ ท่าน อยู่ ภายใน ประตู เมือง ใดๆ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ท่าน อย่า มี ใจ แข็ง หด มือ ของ ท่าน ไว้ เสีย ต่อ หน้า พี่น้อง ของ ท่าน ที่ ยากจน นั้น
{15:8} แต่ ท่าน ทั้งหลาย จง ยื่น มือ ของ ท่าน อย่าง ใจ กว้าง ให้ เขา และ ให้ เขา ยืม ข้าวของ พอ แก่ ความ ต้องการ ของ เขา ไม่ ว่า เป็น ข้าวของ สิ่ง ใดๆ
{15:9} จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า จะ มี ความคิด ใน จิตใจ ชั่ว ของ ท่าน ว่า ‘ ปี ที่ เจ็ด ปี ที่ จะ ต้อง ปลดปล่อย มา ถึง แล้ว’ และ ตา ท่าน ก็ ริษยา ต่อ พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน จึง ไม่ ยอม ให้ อะไร เขา เลย และ เขา จะ ร้อง ทูล พระ เยโฮวาห์ เรื่อง ท่าน บาป ก็ จะ ตก แก่ ท่าน
{15:10} ท่าน จง ให้ เขา และ เมื่อ ให้ เขา แล้ว อย่า มี จิต คิด เสียดาย เพราะ เหตุ นี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน บรรดา กิจการ ทั้งสิ้น ของ ท่าน ไม่ ว่า ท่าน จะ ลงมือ กระทำ สิ่ง ใด
{15:11} เพราะ ว่า คน จน จะ ไม่ หมด ไป จาก แผ่นดิน เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ว่า ‘ ท่าน ต้อง ยื่น มือ ให้ อย่าง ใจ กว้าง ต่อ พี่น้อง ของ ท่าน คือ ต่อ คน ยากจน คน ขัด สน ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ท่าน’
{15:12} ถ้า พี่น้อง ของ ท่าน ซึ่ง เป็น คน ฮีบรู ไม่ ว่า ชาย หรือ หญิง ที่ เขา ขาย ไว้ แก่ ท่าน จง ให้ ปรนนิบัติ ท่าน หก ปี เมื่อ ถึง ปี ที่ เจ็ด ก็ ให้ ปล่อย เขา เป็น อิสระ พ้น ไป จาก ท่าน
{15:13} และ เมื่อ ท่าน ปล่อย เขา เป็น อิสระ ไป จาก ท่าน ท่าน อย่า ปล่อย เขา ไป มือเปล่า
{15:14} ท่าน จง มี ใจ กว้าง ขวาง จัด ของ ให้ แก่ เขา เป็น ของ จาก ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน จาก ลาน นวด ข้าวของ ท่าน และ จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ของ ท่าน ท่าน จง ให้ แก่ เขา ตาม สมควร ตาม ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน
{15:15} ท่าน จง จำ ไว้ ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ไถ่ ท่าน ไว้ เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา เรื่อง นี้ แก่ ท่าน ใน วัน นี้
{15:16} แต่ ถ้า ทาส นั้น จะ กล่าว แก่ ท่าน ว่า ‘ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ไป จาก ท่าน’ เพราะ เขา รัก ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน เพราะ เขา อยู่ กับ ท่าน สบาย ดี
{15:17} จง เอา เหล็ก แทง ใบ หู ของ เขา ให้ ทะลุ ไป ติด กับ ประตู เรือน ดังนี้ เขา จะ เป็น ทาส ของ ท่าน ตลอด ไป ท่าน จง กระทำ เช่น นี้ แก่ ทาส หญิง ด้วย
{15:18} เมื่อ ท่าน ปล่อย เขา ให้ เป็น อิสระ นั้น ท่าน อย่า รู้สึก หนัก อก หนักใจ เพราะ ว่า เขา ได้ รับใช้ ท่าน มา หก ปี ด้วย มี ค่า แรง มาก กว่า ลูกจ้าง เป็น สอง เท่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน การ ทั้งปวง ที่ ท่าน ได้ กระทำ นั้น
{15:19} สัตว์ ตัวผู้ หัว ปี ซึ่ง เกิด ใน ฝูง วัว หรือ ฝูง แพะ แกะ นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ถวาย ไว้ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน อย่า ใช้ วัว หัว ปี ทำงาน หรือ ตัด ขน จาก แกะ หัว ปี
{15:20} ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน จง รับประทาน สัตว์ หัว ปี นั้น ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทุกๆ ปี ใน สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กำหนด ไว้ นั้น
{15:21} แต่ ถ้า สัตว์ นั้น มี ตำหนิ ใดๆ คือ ขา เก หรือ ตาบ อด หรือ มี ตำหนิ เลว ร้าย อย่าง ใด ท่าน อย่า ถวาย บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{15:22} ท่าน จง รับประทาน สัตว์ นั้น ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน ทั้ง ผู้ ที่ มลทิน และ ผู้ ที่ สะอาด ด้วย ก็ รับประทาน ได้ ดัง ว่า เป็น ละมั่ง หรือ กวาง
{15:23} เพียง แต่ ท่าน อย่า รับประทาน เลือด ของ มัน เท่านั้น ท่าน จง เท ออก ทิ้ง บน ดิน เหมือน เท น้ำ”
{i16:1} เทศกาล ปัส กา และ ขนม ปัง ไร้ เชื้อ
{16:1} “ ท่าน จง ถือ เดือน อา บีบ ท่าน ทั้งหลาย จง ถือ ปัส กา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ว่า ใน เดือน อา บีบ นั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ ใน เวลา กลางคืน
{16:2} และ ท่าน จง ถวาย ปัสกา เป็น เครื่องบูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จาก ฝูง แพะ แกะ หรือ ฝูง วัว ณ ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{16:3} อย่า รับประทาน ขนม ปัง มี เชื้อ กับ ปัสกา ตลอด เจ็ด วัน ท่าน จง รับประทาน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เป็น ขนม ปัง แห่ง ความ ทุกข์ ใจ เพราะ ท่าน รีบ หนี ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เพื่อ ท่าน จะ ระลึก ถึง วัน ที่ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ นั้น ตลอด ชีวิต ของ ท่าน
{16:4} ตลอด เจ็ด วัน นั้น อย่า ให้ เห็น เชื้อ ขนม ภายใน อาณาเขต ประเทศ ของ ท่าน หรือ เนื้อ สัตว์ ซึ่ง ท่าน ได้ บูชา ใน เวลา เย็น วัน แรก เหลือ อยู่ ตลอด คืน จน เช้า วัน รุ่งขึ้น
{16:5} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ถวาย ปัส กา ภายใน ประตู เมือง ใดๆ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ประทาน แก่ ท่าน
{16:6} แต่ ท่าน จง ถวาย ปัสกา ณ สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น ใน เวลา เย็น เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก แล้ว ใน เวลา เดียว กับ ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์
{16:7} ท่าน จง ทำให้ สุก และ รับประทาน ใน สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ พอ รุ่งเช้า ท่าน จง กลับ ไป สู่ เต็นท์ ของ ท่าน
{16:8} ท่าน จง รับประทาน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ หก วัน แต่ ใน วัน ที่ เจ็ด เป็น ประชุม อัน ศักดิ์สิทธิ์ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน วัน นั้น อย่า กระทำ การ งาน ใดๆ
{i16:9} เทศกาล สัปดาห์
{16:9} ท่าน ทั้งหลาย จง นับ ให้ ครบ เจ็ด สัปดาห์ จง ตั้งต้น นับ ให้ ครบ เจ็ด สัปดาห์ เริ่ม ด้วย วัน แรก ที่ ท่าน เอา เคียว เกี่ยว ข้าว
{16:10} ท่าน ทั้งหลาย จง ถือ เทศกาล สัปดาห์ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย การ ถวาย ตามใจ สมัคร จาก มือ ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน
{16:11} ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ บุตร ชาย หญิง ของ ท่าน ทั้ง ทาส ชาย หญิง ของ ท่าน ทั้งคน เล วี ซึ่ง อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน ทั้งคน ต่าง ด้าว เด็ก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง ท่าน ณ สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{16:12} ท่าน พึง จำ ไว้ ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน อียิปต์ ท่าน พึง ระวัง ที่ จะ ปฏิบัติ ตาม กฎเกณฑ์ เหล่า นี้
{i16:13} เทศกาล อยู่ เพิง
{16:13} ท่าน จง ถือ เทศกาล อยู่ เพิง เจ็ด วัน เมื่อ ท่าน เก็บ รวบรวม พืช ผล ของ ท่าน จาก ลาน นวด ข้าว และ จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ของ ท่าน แล้ว
{16:14} ใน การ เลี้ยง นั้น ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ทั้ง ท่าน และ บุตร ชาย หญิง ของ ท่าน และ ทาส ชาย หญิง ของ ท่าน ทั้งคน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ทั้ง เด็ก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย ซึ่ง อยู่ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน
{16:15} ท่าน จง ถือ เทศกาล นั้น แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เจ็ด วัน ณ สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เลือก ไว้ เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ พืช ผล ทั้งหลาย ของ ท่าน และ แก่ ผล งาน ทั้งสิ้น ที่ มือ ท่าน กระทำ เพื่อ ว่า ท่าน จะ มี แต่ ความ ปีติ ยินดี
{i16:16} บรรดา ผู้ชาย จะ ต้อง เข้า เฝ้า พระเจ้า ปี ละ สาม ครั้ง
{16:16} บรรดา ผู้ชาย ทั้งสิ้น จะ ต้อง เข้า มา เฝ้า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ปี ละ สาม ครั้ง ณ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก ไว้ คือ ณ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เทศกาล สัปดาห์ และ เทศกาล อยู่ เพิง อย่า ให้ เขา ไป เฝ้า พระ เยโฮวาห์ มือเปล่าๆ
{16:17} ให้ ทุก คน ถวาย ตาม ความ สามารถ ของ เขา ตาม ส่วน พระ พร ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ประทาน แก่ ท่าน
{i16:18} ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่ ต่างๆ
{16:18} ท่าน ทั้งหลาย จง เลือกตั้ง ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่ ตาม บรรดา ประตู เมือง ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ตาม ตระกูล คน ของ ท่าน ให้ เขา พิพากษา ประชาชน ตาม ความ ยุติธรรม
{16:19} ท่าน อย่า กระทำ ให้ เสีย ความ ยุติธรรม อย่า ลำเอียง อย่า รับ สินบน เพราะ ว่า สินบน ทำให้ ตา ของ คน มี ปัญญา มืดมัว ไป และ กลับ คดี ของ คน ชอบธรรม เสีย
{16:20} ท่าน จง ติดตาม ความ ยุติธรรม เท่านั้น เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต และ สืบ มรดก ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{16:21} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ปลูก ต้นไม้ ใดๆ ใช้ เป็น เสา รูป เคารพ ข้าง แท่น บูชา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ สร้าง ไว้
{16:22} และ ท่าน อย่า ตั้ง เสา ศักดิ์สิทธิ์ เป็น รูป เคารพ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รังเกียจ”
{i17:1} จง ถวาย เฉพาะ สิ่ง ดี ที่สุด แด่ พระเจ้า
{17:1} “ ท่าน ทั้งหลาย อย่า นำ วัว ผู้ หรือ แกะ ที่ มี ตำหนิ หรือ ความ พิการ ใดๆ เป็น เครื่องบูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ เป็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i17:2} จง เอา หิน ขว้าง คน ไหว้ รูป เคารพ เสีย ให้ ตาย
{17:2} ภายใน ประตู เมือง ใดๆ ของ ท่าน ทั้งหลาย ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน นั้น ถ้า พบ ว่า ใน ท่ามกลาง พวก ท่าน มี ชาย หรือ หญิง คน ใด กระทำ ความ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ละเมิด พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{17:3} และ ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น หรือ ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ หรือ อัน ใด ที่ เป็น บริวาร ท้อง ฟ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ห้าม ไว้
{17:4} มี คน มาบ อก ท่าน แล้ว และ ท่าน ก็ ได้ยิน และ ได้ สอบถาม อย่าง ขะมักเขม้น และ ดู เถิด ถ้า เป็น ความ จริง และ เป็น เรื่อง แน่นอน ว่า สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน นั้น มี คน กระทำ กัน ใน อิสราเอล
{17:5} ท่าน จง นำ ชาย หรือ หญิง ผู้ กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย นั้น มา ที่ ประตู เมือง และ ท่าน จง เอา หิน ขว้าง ชาย หรือ หญิง นั้น เสีย ให้ ตาย
{17:6} ผู้ ที่ ถูก กล่าวโทษ ถึง ตาย นั้น ให้ มี พยาน สอง หรือ สาม ปาก ยืนยัน ว่า ผู้ นั้น มี ความ ผิด จึง ให้ ปรับโทษ ถึง ตาย ได้ อย่า ลงโทษ ผู้ ใด ถึง ตาย ด้วย พยาน ปาก เดียว
{17:7} ผู้ ที่ เป็น พยาน ต้อง ลงมือ ก่อน ใน การ ทำโทษ เขา ถึง ตาย ต่อ ไป คน ทั้งปวง จึง ร่วมมือ ด้วย กัน ทั้งนี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{i17:8} จง ให้ คน เล วี ซึ่ง เป็น ปุโรหิต พิพากษา เรื่อง ต่างๆ
{17:8} ถ้า คดี ใด เกิด ขึ้น เป็น เรื่อง ยาก ที่ จะ ตัดสิน ได้ ว่า เป็น คดี ฆ่า คน ตาย โดย เจตนา หรือ ไม่ เป็น คดี เกี่ยว ด้วย การ เกี่ยง กรรมสิทธิ์ ใน ทรัพย์ เป็น คดี ทำร้าย ร่างกาย เป็น คดี ใดๆ ซึ่ง โต้แย้ง กัน ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน ท่าน จง ลุก ขึ้น พา กัน ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้
{17:9} จง ไป หา คน เล วี ซึ่ง เป็น ปุโรหิต และ ไป หา ผู้พิพากษา ประจำการ ใน สมัย นั้น ท่าน จง ปรึกษา หารือ กับ เขา และ เขา จะ ชี้แจง ให้ ท่าน ทราบ ถึง คำ ตัดสิน
{17:10} แล้ว ท่าน จง กระทำ ตาม คำ แนะนำ ซึ่ง เขา ชี้แจง แก่ ท่าน จาก สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง เลือก นั้น และ ท่าน จง ระวัง กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง เขา แนะนำ ท่าน
{17:11} ท่าน จง กระทำ ตาม คำ แนะนำ จาก พระ ราช บัญญัติ ซึ่ง เขา ให้ แก่ ท่าน และ กระทำ ตาม คำ ตัดสิน ซึ่ง เขา ได้ สั่ง ท่าน ท่าน ทั้งหลาย อย่า หันเห ไป จาก คำ ตัดสิน ซึ่ง เขา ชี้แจง แก่ ท่าน อย่า หัน ไป ทาง ขวา มือ หรือ ซ้าย มือ
{17:12} ผู้ ใด ที่ บังอาจ มิ ได้ กระทำ ตาม คือ ไม่ ได้ เชื่อฟัง ปุโรหิต ผู้ ที่ ยืน ปรนนิบัติ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น หรือ เชื่อฟัง ผู้พิพากษา ผู้ นั้น ต้อง ตาย ทั้งนี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก อิสราเอล
{17:13} และ ประชาชน ทั้งหลาย จะ ได้ยิน และ ยำเกรง และ มิ ได้ ขัดขืน ต่อ ไป อีก
{i17:14} การ เลือก กษัตริย์ สำหรับ คน อิสราเอล
{17:14} เมื่อ ท่าน มา ถึง แผ่นดิน ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน และ ท่าน ถือ กรรมสิทธิ์ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น แล้ว ท่าน จะ กล่าว ว่า ‘ เรา จะ ตั้ง กษัตริย์ ไว้ เหนือ เรา เหมือน ประชาชาติ อื่น ซึ่ง อยู่ รอบ เรา’
{17:15} ก็ จง ตั้ง ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ ท่าน คือ ตั้ง ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ใน พวก พี่น้อง ของ ท่าน ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ ท่าน ท่าน อย่า ตั้ง คน ต่าง ด้าว ซึ่ง มิ ใช่ พี่น้อง ของ ท่าน ให้ อยู่ เหนือ ท่าน
{17:16} แต่ว่า อย่า ให้ ผู้ นั้น มี ม้า ของ ตนเอง มาก เกิน ไป หรือ เป็น เหตุ ให้ ประชาชน กลับ ไป อียิปต์ เพื่อ จะ มี ม้า มากๆ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว ว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย จะ ไม่ ได้ กลับ ไป ทาง นั้น อีก เลย’
{17:17} และ อย่า ให้ ผู้ นั้น มี ภรรยา มาก เกรง ว่า จิตใจ ของ เขา จะ หันเห ไป เสีย หรือ อย่า ให้ มี เงิน มี ทอง เป็น ของ ตน อย่าง มากมาย
{17:18} เมื่อ ผู้ นั้น นั่ง บัลลังก์ ใน ราช อาณาจักร ก็ ให้ ผู้ นั้น คัด ลอก พระ ราช บัญญัติ นี้ ไว้ ใน หนังสือ เพื่อ ประโยชน์ แก่ ตนเอง จาก หนังสือ ซึ่ง อยู่ ตรง หน้า พวก ปุโรหิต ที่ เป็น คน เลวี
{17:19} ให้ พระ ราช บัญญัติ นั้น อยู่ กับ ผู้ นั้น และ ให้ เขา อ่าน อยู่ เสมอ ตลอด ชีวิต ของ ตน เพื่อ เขา จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา โดย รักษา บรรดา ถ้อยคำ ใน พระ ราช บัญญัติ นี้ และ กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ และ กระทำ ตาม
{17:20} เพื่อ ว่า จิตใจ ของ เขา จะ มิ ได้ พอง ขึ้น สูง กว่า พี่น้อง ของ ตน และ เพื่อ เขา เอง จะ มิ ได้ หันเห จาก พระ บัญญัติ ไป ทาง ขวา มือ หรือ ทาง ซ้าย มือ เพื่อ เขา จะ ได้ ปกครอง ราช อาณาจักร ของ เขา อยู่ ได้ นาน ทั้ง ตนเอง และ ลูกหลาน ของ ตน ใน อิสราเอล”
{i18:1} มรดก สำหรับ คน เล วี และ พวก ปุโรหิต
{18:1} “ คน เล วี ซึ่ง เป็น ปุโรหิต และ ตระกูล เล วี ทั้งหมด จะ ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก ร่วม กับ คน อิสราเอล เขา จะ รับประทาน เครื่องบูชา ที่ ถวาย ด้วย ไฟ แด่ พระ เยโฮวาห์ และ ส่วน ที่ ตก เป็น ของ พระองค์
{18:2} ฉะนั้น เขา จะ ไม่ มี มรดก ใน หมู่ พวก พี่น้อง ของ เขา พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น มรดก ของ เขา ตาม ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ แก่ เขา แล้ว นั้น
{18:3} ให้ ส่วน ต่อ ไป นี้ เป็น ส่วน ที่ ปุโรหิต ได้ อัน ตก จาก ประชาชน คือ ส่วน ที่ ได้ จาก ผู้ ที่ ถวาย สัต วบูชา ไม่ ว่า จะ เป็น วัว ผู้ หรือ แกะ ก็ ให้ เขา มอบ เนื้อ สัน ขา หน้า เนื้อ แก้ม ทั้ง สอง ข้าง และ เนื้อ ท้อง ให้ แก่ ปุโรหิต
{18:4} ผล รุ่น แรก ของ ท่าน คือ ผล ข้าว ผล น้ำ องุ่น ผล น้ำมัน และ ขน แกะ รุ่น แรก ที่ ได้ จาก แกะ ของ ท่าน จง มอบ ให้ แก่ ปุโรหิต
{18:5} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ เลือก เขา จาก ตระกูล ชน ทั้งสิ้น ของ ท่าน ให้ ยืน ปรนนิบัติ ใน พระ นาม พระ เยโฮวาห์ ทั้ง ตัว เขา และ ลูกหลาน ของ เขา สืบ ต่อ กัน ไป เป็น นิตย์
{18:6} ถ้า คน เล วี คน ใด มา จาก ประตู เมือง ใด ใน อิสราเอล อัน เป็น ที่ อยู่ ของ เขา จะ มา ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง เลือก ไว้ ก็ ให้ เขา มา ได้ ตามใจ ปรารถนา
{18:7} แล้ว เขา จะ ปรนนิบัติ ใน พระ นาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา เช่น เดียว กับ บรรดา คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ผู้ ยืน ปรนนิบัติ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ อยู่ ที่ นั่น
{18:8} ให้ เขา ได้ ส่วน ที่ จะ รับประทาน เท่าๆ กัน นอกเหนือ จาก ส่วน ที่ เขา ได้ มา ด้วย การ ขาย ทรัพย์สิน ของ เขา เอง
{i18:9} คำ ตักเตือน เรื่อง การ ไหว้ รูป เคารพ การ เป็น คนทรง การ เป็น พ่อ มด แม่มด และ การ เป็น หมอดู
{18:9} เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ท่าน อย่า เรียนรู้ ที่ จะ กระทำ ตาม สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ ประชาชาติ เหล่า นั้น
{18:10} อย่า ให้ มี คน หนึ่ง คน ใด ใน หมู่ พวก ท่าน ซึ่ง ให้ บุตร ชาย หรือ บุตร สาว ของ เขา ลุย ไฟ อย่า ให้ ผู้ ใด เป็น คน ทำนาย เป็น หมอดู เป็น หมอ จับ ยาม ดู เหตุการณ์ หรือ เป็น นัก วิทยาคม
{18:11} เป็น หมอผี เป็น คนทรง เป็น พ่อ มด แม่มด หรือ เป็น หมอ พราย
{18:12} เพราะ ทุก คน ที่ กระทำ สิ่ง เหล่า นี้ ย่อม เป็น ที่ สะอิดสะเอียน แด่ พระ เยโฮวาห์ และ ด้วย เหตุ จาก การ กระทำ ที่ น่า สะอิดสะเอียน เหล่า นี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จึง ทรง ขับ ไล่ เขา ออก ไป จาก เบื้องหน้า ท่าน
{18:13} ท่าน ทั้งหลาย จง เป็น คน ปราศจาก ตำหนิ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{18:14} เพราะ ว่า ประชาชาติ เหล่า นี้ ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ยึดครอง นั้น เชื่อฟัง หมอดู และ พวก โหร แต่ ส่วนตัว ท่าน นั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ทรง ยินยอม ให้ ท่าน กระทำ เช่น นั้น
{i18:15} คำ พยากรณ์ ถึง พระ เยซู คริสต์ ผู้ เป็น ผู้ พยากรณ์ ยิ่งใหญ่
{18:15} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ โปรด ให้ ผู้ พยากรณ์ อย่าง ข้าพเจ้า นี้ เกิด ขึ้น ใน หมู่ พวก ท่าน จาก พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน ทั้งหลาย จง เชื่อฟัง เขา
{18:16} อย่าง ที่ ท่าน ปรารถนา จาก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ โฮ เร บ ใน วัน ประชุม เมื่อ ท่าน กล่าว ว่า ‘ อย่า ให้ ข้าพเจ้า ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า หรือ ได้ เห็น เพลิง มหึมา นี้ อีก เลย เกรง ว่า ข้าพเจ้า จะ ตาย เสีย’
{18:17} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ ซึ่ง เขา พูด มา เช่น นั้น ก็ ดี อยู่
{18:18} เรา จะ โปรด ให้ บังเกิด ผู้ พยากรณ์ อย่าง เจ้า ใน หมู่ พวก พี่น้อง ของ เขา และ เรา จะ ใส่ ถ้อยคำ ของ เรา ใน ปาก ของ เขา และ เขา จะ กล่าว บรรดา สิ่ง ที่ เรา บัญชา เขา ไว้ นั้น แก่ ประชาชน ทั้งหลาย
{18:19} ต่อ มา ผู้ ใด ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ซึ่ง ผู้ พยากรณ์ กล่าว ใน นาม ของ เรา เรา จะ กำหนด โทษ ผู้ นั้น
{i18:20} คำ ตักเตือน เรื่อง ผู้ พยากรณ์ เท็จ (มธ 7:15-16)
{18:20} แต่ ผู้ พยากรณ์ คน ใด บังอาจ กล่าว คำ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง เรา มิ ได้ บัญชา ให้ กล่าว หรือ ผู้ นั้น กล่าว ใน นาม ของ พระ อื่น ผู้ พยากรณ์ นั้น ต้อง มี โทษ ถึง ตาย’
{18:21} และ ถ้า ท่าน นึก ใน ใจ ว่า ‘ ทำ อย่างไร เรา จึง จะ รู้ พระ วจนะ ที่ พระ เยโฮวาห์ ยัง มิ ได้ ตรัส นั้น ได้’
{18:22} เมื่อ ผู้ พยากรณ์ กล่าว คำ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ ถ้า มิ ได้ เป็น ไป จริง ตาม ถ้อยคำ ของ ผู้ กล่าว ถ้อยคำ นั้น มิ ได้ เป็น พระ วจนะ ที่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ผู้ พยากรณ์ นั้น บังอาจ กล่าว เอง ท่าน ทั้งหลาย อย่า เกรงกลัว เขา เลย”
{i19:1} เมือง ลี้ภัย
{19:1} “ เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ขจัด บรรดา ประชาชาติ ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แผ่นดิน ของ เขา แก่ ท่าน และ ท่าน ทั้งหลาย ยึดครอง และ เข้า ไป อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง และ ใน บ้านเรือน ของ เขา เหล่า นั้น
{19:2} ท่าน จง แยก เมือง ไว้ สาม เมือง สำหรับ พวก ท่าน ทั้งหลาย ใน ท่ามกลาง แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น
{19:3} ท่าน จง จัด เตรียม ให้ มี ทาง และ จง แบ่ง อาณาเขต แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น ออก เป็น สาม ส่วน เพื่อ ว่า ผู้ ใด ที่ ได้ ฆ่า คน แล้ว จะ หลบ หนี ไป อยู่ ใน เมือง เหล่า นั้น ได้
{19:4} ต่อ ไป นี้ เป็น เรื่อง ของ คน ฆ่า คน ผู้ ที่ หนี ไป อยู่ ใน เมือง เหล่า นั้น ได้ และ รอดชีวิต อยู่ คือ ผู้ ใด ที่ ได้ ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน โดย มิ ได้ เจตนา โดย มิ ได้ เกลียด ชัง เขา แต่ ก่อน
{19:5} อาทิ เช่น ชาย คน หนึ่ง เข้า ไป ใน ป่า พร้อม กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา เพื่อ จะ ตัด ไม้ เมื่อ เขา เหวี่ยง ขวาน เพื่อ จะ โค่น ต้นไม้ ลง หัว ขวาน หลุด จาก ด้าม ถูก เพื่อนบ้าน ของ เขา และ คน นั้น ก็ ถึง ตาย ก็ ให้ เขา หนี ไป ยัง เมือง เหล่า นี้ เมือง ใด เมือง หนึ่ง และ รอดตาย ได้
{19:6} ด้วย เกรง ว่า ผู้ อาฆาต โลหิต กำลัง โกรธ จัด จะ ไล่ ตาม ชาย ผู้ ฆ่า คน คน นั้น ทัน เพราะ หนทาง ไกล แล้ว ฆ่า เขา เสีย แม้ ว่า ชาย ผู้ นั้น ไม่ มี โทษ ถึง ตาย เพราะ เขา มิ ได้ เกลียด ชัง เพื่อนบ้าน ของ เขา แต่ ก่อน
{19:7} เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ว่า ให้ ท่าน จัด แยก หัว เมือง ไว้ สาม หัว เมือง
{19:8} และ ถ้า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ขยาย อาณาเขต ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ได้ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ประทาน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ให้ แก่ ท่าน
{19:9} ถ้า ท่าน ได้ ระวัง ที่ จะ รักษา บัญญัติ ทั้งหมด นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ โดย ที่ ท่าน ทั้งหลาย รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน อยู่ ใน พระ มรรคา ของ พระองค์ เสมอ แล้ว ท่าน จง เพิ่ม หัว เมือง อีก สาม หัว เมืองนอก จาก สาม หัว เมือง เหล่า นั้น
{19:10} ด้วย เกรง ว่า โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด จะ ตก ใน แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก และ ท่าน ทั้งหลาย จึง ต้อง รับผิดชอบ โลหิต นั้น
{19:11} แต่ ถ้า ผู้ ใด เกลียด ชัง เพื่อนบ้าน ของ ตน และ ซุ่ม คอย ดัก เขา อยู่ และ ได้ ลอบ ตี เขา ถึง แก่ ความ ตาย แล้ว ชาย ผู้ นั้น ก็ หนี เข้า ไป ใน หัว เมือง เหล่า นั้น เมือง ใด เมือง หนึ่ง
{19:12} แล้ว พวก ผู้ใหญ่ ใน เมือง ของ ชาย ผู้ นั้น จะ ส่ง คน ให้ ไป รับ ตัว ชาย ผู้ นั้น มา จาก ที่ นั่น และ ส่ง ตัว เขา ไว้ ใน มือ ผู้ อาฆาต โลหิต เพื่อ เขา จะ ต้อง ถูก โทษ ถึง ตาย
{19:13} อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน เมตตา สงสาร เขา เลย แต่ ท่าน จง กำจัด ความ ผิด อัน เนื่อง จาก โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด นั้น ให้ สิ้น ไป จาก อิสราเอล เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ ไป ดี มา ดี
{i19:14} จง รักษา เสา เขต ของ เพื่อนบ้าน ของ ตน
{19:14} ใน เรื่อง มรดก ซึ่ง ท่าน จะ รับ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น ท่าน อย่า ย้าย เสา เขต ของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ซึ่ง คน โบราณ ได้ ปัก ไว้
{i19:15} การ พิพากษา พยาน เท็จ
{19:15} อย่า ให้ พยาน ปาก เดียว ยืนยัน กล่าวโทษ ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ไม่ ว่า ใน เรื่อง ความ ชั่วช้า หรือ ใน เรื่อง ความ ผิด ใดๆ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ผิด ไป แต่ ต้อง มี พยาน สอง หรือ สาม ปาก คำ พยาน นั้น จึง จะ เป็น ที่ เชื่อถือ ได้
{19:16} ถ้า มี พยาน เท็จ กล่าว ปรักปรำ ความ ผิด ของ คน หนึ่ง คน ใด
{19:17} ก็ ให้ ทั้ง สอง ฝ่าย ที่ ต่อสู้ คดี กัน นั้น เข้า เฝ้า พระ เยโฮวาห์ ต่อ หน้า ปุโรหิต และ ผู้พิพากษา ซึ่ง ประจำ หน้าที่ อยู่ ใน กาล นั้นๆ
{19:18} พวก ผู้พิพากษา จะ อุตส่าห์ ไต่สวน และ ดู เถิด ถ้า พยาน นั้น เป็น พยาน เท็จ กล่าว ปรักปรำ พี่น้อง ของ ตน เป็น ความ เท็จ
{19:19} ท่าน จง กระทำ ต่อ พยาน คน นั้น ดัง ที่ เขา ตั้งใจ จะ กระทำ แก่ พี่น้อง ของ ตน ดังนี้ แหละ ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว จาก ท่ามกลาง ท่าน เสีย
{19:20} คน อื่นๆ จะ ได้ยิน ได้ ฟัง และ ยำเกรง ไม่ กระทำ ผิด เช่น นั้น ท่ามกลาง พวก ท่าน ทั้งหลาย อีก
{19:21} อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน เมตตา สงสาร ควร ให้ ชีวิต แทน ชีวิต ตา แทน ตา ฟัน แทน ฟัน มือ แทน มือ เท้า แทน เท้า”
{i20:1} กฎ ต่างๆ เรื่อง สงคราม
{20:1} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ยก ไป ทำ สงคราม กับ พวก ศัตรู ของ ท่าน เห็น ม้า รถ รบ และ กองทัพ มากมาย ใหญ่ โตก ว่า ของ ท่าน ท่าน อย่า กลัว เขา เลย เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง สถิต อยู่ กับ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์
{20:2} และ เมื่อ ใกล้ จะ รบ กัน ปุโรหิต จะ ออก มา อยู่ ข้าง หน้า และ กล่าว แก่ ประชาชน
{20:3} และ จะ กล่าว ว่า ‘ โอ อิสราเอล จง ฟัง เถิด วัน นี้ ท่าน มา ใกล้ จะ สู้ รบ กับ ศัตรู ของ ท่าน อย่า ให้ ใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย วิตก อย่า กลัว หรือ หวาดหวั่น หรือ ครั่น คร้าม ต่อ ศัตรู เลย
{20:4} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เสด็จ ไป กับ ท่าน ทรง ต่อสู้ ศัตรู ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ประทาน ชัย ชนะ แก่ ท่าน’
{20:5} แล้ว นาย ทหาร จะ พูด กับ ประชาชน ว่า ‘ ใคร ที่ สร้าง บ้าน ใหม่ และ ยัง ไม่ ได้ ทำ พิธี ถวาย บ้าน นั้น ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ คน อื่น จะ ถวาย บ้าน นั้น
{20:6} ใคร ที่ ปลูก สวน องุ่น และ ยัง มิ ได้ รับประทาน ผล จาก สวน องุ่น นั้น ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ คน อื่น จะ รับประทาน ผล องุ่น นั้น
{20:7} ผู้ ใด ที่ หมั้น หญิง ไว้ เป็น ภรรยา แล้ว แต่ ยัง ไม่ ได้ แต่งงาน กัน ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ ชาย อื่น จะ ได้ นาง ไป เสีย’
{20:8} และ นาย ทหาร จะ พูด กับ ประชาชน ต่อ ไป อีก ว่า ‘ ผู้ ใด ที่ อยู่ ที่ นี่ มี จิตใจ กลัว และ วิตก ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เสีย เกรง ว่า จิตใจ พี่น้อง ของ เขา จะ ละลาย ไป เหมือน กับ จิตใจ ของ เขา’
{20:9} เมื่อ นาย ทหาร พูด กับ ประชาชน จบ ลง แล้ว ก็ ให้ เลือกตั้ง ผู้บังคับบัญชา กอง ต่างๆ ให้ เป็น หัวหน้า ประชาชน
{20:10} เมื่อ พวก ท่าน เข้า ไป ใกล้ เมือง ซึ่ง ท่าน จะ ไป สู้ รบ นั้น จง เสนอ หลัก สันติภาพ แก่ เมือง นั้น ก่อน
{20:11} ถ้า เขา ตอบ ท่าน อย่าง สันติ และ เปิด ประตู เมือง ให้ แก่ ท่าน ก็ ให้ ประชาชน ทั้งปวง ที่ พบ อยู่ ใน เมือง นั้น ทำงาน โยธา ให้ แก่ ท่าน และ ปรนนิบัติ ท่าน
{20:12} ถ้า เมือง นั้น ไม่ ร่วม สันติ กับ ท่าน แต่ กลับ ออก มา รบ ก็ ให้ ท่าน เข้า ล้อม ตี เมือง นั้น ได้
{20:13} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ประทาน เมือง นั้น ไว้ ใน มือ ท่าน แล้ว ท่าน จง ฆ่า ชาย ทุก คน เสีย ด้วย คม ดาบ
{20:14} แต่ ผู้หญิง และ เด็ก สัตว์ และ ทุก สิ่ง ใน เมือง นั้น คือ ของ ที่ ริบ ไว้ ทั้งหมด ท่าน จง ยึด เอา เป็น ของ ตัว ท่าน จง อิ่ม ใจ ใน ของ ที่ ริบ มา จาก ศัตรู ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{20:15} ท่าน ทั้งหลาย จง กระทำ เช่น นี้ แก่ ทุก หัว เมือง ที่ อยู่ ไกล จาก ท่าน ซึ่ง ไม่ ใช่ หัว เมือง ของ ประชาชาติ ใกล้ๆ นี้
{20:16} แต่ ใน หัว เมือง ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย นี้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก ท่าน อย่า ไว้ ชีวิต สิ่ง ใดๆ ที่ หายใจ ได้ เลย
{20:17} แต่ จง ทำลาย เขา เสีย ให้ สิ้นเชิง คือ คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์ คน คา นา อัน คน เปริสซี คน ฮีไวต์ และ คน เย บุ ส ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ไว้
{20:18} เพื่อ ว่า เขา จะ มิ ได้ สอน ท่าน ให้ กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ทั้งสิ้น ของ เขา ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อ พวก พระ ของ เขา เพราะ การ กระทำ เช่น นั้น เป็น การ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{20:19} เมื่อ ท่าน ล้อม หัว เมือง หนึ่ง อยู่ ช้านาน เพื่อ จะ สู้ รบ เอา หัว เมือง นั้น อย่า ใช้ ขวาน ฟัน ทำลาย ต้นไม้ ของ เมือง นั้น เสีย เพราะ ท่าน ทั้งหลาย จะ รับประทาน ผล จาก ต้นไม้ นั้น อย่า โค่น ลง เพื่อ ใช้ ใน การ ล้อม เมือง นั้น เลย (เพราะ ต้นไม้ ใน ทุ่ง นา เป็น ชีวิต มนุษย์)
{20:20} เฉพาะ ต้นไม้ ที่ ท่าน ทราบ ว่า ไม่ ใช้ เป็น อาหาร ท่าน จะ ทำลาย และ โค่น ลง ก็ ได้ เพื่อ จะ ใช้ สร้าง เครื่อง ล้อม เมือง ซึ่ง สู้ รบ กับ ท่าน จน กว่า เมือง นั้น จะ แตก”
{i21:1} การ สอบสวน คดี ฆาตกรรม
{21:1} “ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น ถ้า พบ ศพ คน ที่ ถูก ฆ่า ทิ้ง อยู่ กลางแจ้ง ไม่ ทราบ ว่า ผู้ ใด ฆ่า เขา ตาย
{21:2} ก็ ให้ พวก ผู้ใหญ่ และ ผู้พิพากษา ของ ท่าน ออก มา วัด ดู ระยะ ทาง ถึง เมือง ต่างๆ ที่ อยู่ รอบๆ ศพ ผู้ ตาย นั้น
{21:3} แล้ว เมือง ที่ อยู่ ใกล้ ที่สุด กับ ศพ ผู้ ตาย นั้น ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น นำ วัว ตัวเมีย ตัว หนึ่ง ซึ่ง ยัง ไม่ เคย ใช้งาน และ ยัง ไม่ เคย เทียม แอก
{21:4} และ ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น นำ วัว เมีย ตัว นั้น ไป ที่ หุบเขา ซึ่ง มี น้ำ ไหล ซึ่ง ไม่ มี ใคร ไถ หรือ หว่าน เลย และ ให้ หัก คอ วัว เมีย ที่ หุบเขา นั้น
{21:5} และ ปุโรหิต ผู้ เป็น ลูกหลาน ของ เล วี จะ ต้อง เข้า มา ใกล้ ด้วย พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง เลือก เขา ไว้ ให้ ปรนนิบัติ พระองค์ และ ให้ อวยพร ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ ให้การ วิวาท และ การ ทำร้าย ทุก เรื่อง สิ้นสุด ลง ด้วย คำ ของ ปุโรหิต เหล่า นี้
{21:6} และ พวก ผู้ใหญ่ ทุก คน ของ เมือง ที่ อยู่ ใกล้ ที่สุด ผู้ ถูก ฆ่า นั้น จะ ล้าง มือ ของ เขา ทั้งหลาย เหนือ วัว เมีย ซึ่ง ถูก หัก คอ ที่ ใน หุบเขา นั้น
{21:7} และ เขา จะ เป็น พยาน ว่า ‘ มือ ของ เรา ทั้งหลาย มิ ได้ กระทำ ให้ โลหิต ของ ชาย ผู้ นี้ ตก และ ตา ของ เรา ทั้งหลาย ก็ มิ ได้ แล เห็น โลหิต ของ เขา ตก
{21:8} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง ลบ มลทิน บาป ของ ประชาชน ชาว อิสราเอล ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ไถ่ ไว้ ขอ อย่า ทรง ถือ โทษ ประชาชน ชาว อิสราเอล ของ พระองค์ เนื่อง ด้วย โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด’ และ จะ ทรง อภัยโทษ อัน เนื่อง จาก โลหิต นี้ ให้ แก่ เขา
{21:9} ดังนี้ แหละ ท่าน จะ กำจัด ความ ผิด อัน เนื่อง จาก โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด นั้น เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน เมื่อ ท่าน กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์
{i21:10} การ แต่งงาน กับ เชลย จง รักษา สิทธิ บุตร หัว ปี ไว้
{21:10} เมื่อ ท่าน ออก ไป สู้ รบ กับ ศัตรู ของ ท่าน และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน แล้ว และ ท่าน จับ เขา มา เป็น เชลย
{21:11} และ ท่าน เห็น หญิง งาม คน หนึ่ง ใน หมู่ เชลย นั้น และ ปรารถนา อยาก ได้ มา เป็น ภรรยา ของ ท่าน
{21:12} ท่าน จง พา หญิง มา ไว้ ที่ เรือน ของ ท่าน ให้ นาง โกน ศีรษะ และ ตัด เล็บ มือ เสีย
{21:13} และ ให้ นาง เปลื้อง เครื่อง แต่ง กาย อย่าง เชลย ออก และ ให้ อยู่ ใน เรือน ของ ท่าน ให้ ไว้ทุกข์ ถึง บิดา มารดา ของ นาง หนึ่ง เดือน เต็ม หลัง จาก นั้น ท่าน จึง จะ เข้า ไป หา นาง และ เป็น สามี ของ นาง ได้ และ ให้ นาง เป็น ภรรยา ของ ท่าน
{21:14} ภายหลัง ถ้า ท่าน ไม่ พอใจ นาง นั้น เสีย แล้ว จง ปล่อย นาง ไป ตาม แต่ นาง จะ พอใจ ไป ไหน อย่า ขาย นาง เอา เงิน อย่า กระทำ ให้ นาง เป็น สินค้า เพราะ ท่าน ได้ หยาม เกียรติ นาง แล้ว
{21:15} ถ้า ชาย คน หนึ่ง มี ภรรยา สอง คน รัก คน หนึ่ง ชัง อีก คน หนึ่ง ภรรยา ทั้ง สอง คือ ทั้งคน ที่ รัก และ คน ที่ ชัง ก็ กำเนิด บุตร ด้วย กัน และ บุตร ชาย หัว ปี เป็น บุตร ของ ภรรยา คน ที่ ตน ชัง
{21:16} เมื่อ ถึง วัน แบ่ง ทรัพย์สิน ให้ แก่ บุตร ชาย เป็น มรดก นั้น อย่า ให้ เขา กระทำ แก่ บุตร ชาย ของ ภรรยา คน ที่ ตน รัก นั้น อย่าง กับ เป็น บุตร หัว ปี แทน บุตร ชาย ของ ภรรยา ที่ ตน ชัง ซึ่ง เป็น บุตร หัว ปี
{21:17} แต่ เขา ต้อง ยอมรับ บุตร หัว ปี คือ บุตร ชาย ของ ภรรยา คน ที่ ตน ชัง โดย แบ่ง ข้าวของ ให้ แก่ บุตร หัว ปี สอง เท่า เพราะ ว่า คน นี้ เป็นต้น กำลัง ของ บิดา สิทธิ ของ บุตร หัว ปี เป็น ของ เขา
{i21:18} บุตร ชาย ที่ ดื้อ และ ไม่ อยู่ ใน โอวาท
{21:18} ถ้า ชาย คน ใด มี บุตร ชาย ที่ ดื้อ และ ไม่ อยู่ ใน โอวาท ไม่ เชื่อฟัง เสียง ของ บิดา ของ ตน หรือ เสียง ของ มารดา ของ ตน แม้ ว่า บิดา มารดา จะ ได้ ตี สอน เขา ก็ ไม่ ยอม ฟัง
{21:19} ให้ บิดา มารดา จับ ตัว เขา ให้ ออก มา หา พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ณ ประตู เมือง ที่ เขา อาศัย อยู่
{21:20} และ เขา จะ พูด กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ว่า ‘ บุตร ชาย ของ เรา คน นี้ เป็น คน ดื้อดึง และ ไม่ อยู่ ใน โอวาท ไม่ เชื่อฟัง เสียง เรา เป็น คน ตะกละ และ ขี้ เมา’
{21:21} แล้ว บรรดา ผู้ชาย ใน เมือง นั้น จะ เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย ดังนั้น ท่าน จะ ได้ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน คน อิสราเอล ทั้งปวง จะ ได้ยิน และ ยำเกรง
{21:22} ถ้า คน ใด ได้ กระทำ ความ ผิด อัน มี โทษ ถึง ตาย และ เขา ถูก ประหาร ชีวิต และ แขวน เขา ไว้ ที่ ต้นไม้
{21:23} อย่า ให้ ศพ ค้าง อยู่ ที่ ต้นไม้ ข้าม คืน ท่าน จง ฝัง เขา เสีย ใน วัน เดียวกัน นั้น (ด้วย ว่า ผู้ ที่ ต้อง ถูก แขวน ไว้ บน ต้นไม้ ก็ ต้อง ถูก สาปแช่ง โดย พระเจ้า) ท่าน อย่า กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ให้ เป็น มรดก นั้น เป็น มลทิน”
{i22:1} ความ รับผิดชอบ ช่วย เพื่อนบ้าน
{22:1} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เห็น วัว หรือ แกะ ของ พี่น้อง ของ ท่าน หลง มา อย่า นิ่งเฉย เสีย จง พา สัตว์ เหล่า นั้น กลับ ไป ให้ พี่น้อง ของ ท่าน
{22:2} ถ้า บ้าน เขา อยู่ ไม่ ใกล้ หรือ ท่าน ไม่ รู้จัก ตัว เขา จง นำ สัตว์ นั้น มา ไว้ ที่ บ้าน ของ ท่าน และ ให้ อยู่ กับ ท่าน จน พี่น้อง มา เที่ยว หา แล้ว ท่าน จง มอบ คืน ให้ เขา ไป
{22:3} ลา ของ พี่น้อง ท่าน ก็ จง คืน ให้ เหมือน กัน เสื้อ ผ้า ของ พี่น้อง ท่าน ก็ จง คืน ให้ เหมือน กัน สิ่ง ใด ของ พี่น้อง ที่ หาย ไป และ ที่ ท่าน พบ เข้า ท่าน จง คืน ให้ เหมือน กัน ท่าน อย่า นิ่งเฉย เสีย
{22:4} ถ้า ท่าน เห็น ลา หรือ วัว ของ พี่น้อง ล้ม อยู่ ตาม ทาง อย่า นิ่งเฉย เสีย ท่าน จง ช่วย พยุง สัตว์ เหล่า นั้น ขึ้น อีก
{i22:5} วิธี แต่ง ตัว ที่ ถูกต้อง สำหรับ ชาย และ หญิง
{22:5} อย่า ให้ ผู้หญิง สวม ใส่ สิ่ง ที่ เป็น ของ ผู้ชาย และ อย่า ให้ ผู้ชาย คน ใด คน หนึ่ง สวม ใส่ เสื้อ ผ้า ของ ผู้หญิง เพราะ ทุก คน ที่ กระทำ เช่น นั้น ก็ เป็น ที่ สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{22:6} ถ้า ท่าน เผอิญ ไป พบ รังนก อยู่ ตาม ทาง บน ต้นไม้ หรือ พื้น ดิน มี ลูก นก หรือ ไข่ และ แม่น กก กอ ยู่ บน ลูก นก หรือ ไข่ นั้น ท่าน อย่า เอา แม่ นก กับ ลูก นก ไป
{22:7} ท่าน จง ปล่อย แม่ นก ไป เสีย แต่ ลูก นก นั้น ท่าน จะ เอา ไป เป็น ของ ท่าน ก็ ได้ เพื่อ ท่าน จะ ไป ดี มา ดี และ ท่าน จะ มี อายุ ยืน นาน
{22:8} เมื่อ ท่าน ก่อ เรือน ใหม่ จง ก่อ ขอบ ขึ้น กัน ไว้ ที่ ดาดฟ้า หลังคา เพื่อ ท่าน จะ มิ ได้ นำ โทษ เนื่อง ด้วย โลหิต ตก มา สู่ เรือน นั้น เพราะ มี คน พลัด ตกลง มา จาก หลังคา ตาย
{i22:9} พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส สอน เรื่อง การ แยก ออก จาก ความ ชั่ว
{22:9} อย่า เอา เมล็ด พืช สอง ชนิด หว่าน ลง ใน สวน องุ่น ของ ท่าน เกรง ว่า ทั้ง พืช ผล ที่ ท่าน หว่าน และ ผล องุ่น ของ สวน นั้น เป็น มลทิน
{22:10} ท่าน อย่า เอา วัว และ ลา เข้า เทียม ไถ ด้วย กัน
{22:11} ท่าน อย่า สวม เครื่อง แต่ง กาย ที่ ทอ ด้วย ขนสัตว์ ปน ด้วย ป่าน
{22:12} ท่าน จง ทำ พู่ ห้อย ไว้ ที่ มุม ทั้ง สี่ ของ ชาย เสื้อ คลุม ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน ใช้ คลุม ตัว
{i22:13} จง ลงโทษ ผู้ชาย ที่ กล่าว ร้าย เรื่อง ภรรยา ที่ ไร้ ความ ผิด
{22:13} ถ้า ชาย คน ใด ได้ ภรรยา และ ได้ สมสู่ อยู่ กับ นาง แล้ว เกิด เกลียด ชัง นาง
{22:14} และ หา เหตุ ว่า หญิง นั้น ประพฤติ สิ่ง น่า อาย กระทำ ให้ ชื่อเสียง ของ นาง เสียหาย โดย กล่าว ว่า ‘ ข้า รับ หญิง คน นี้ มา เป็น ภรรยา ครั้น ข้า เข้า สมสู่ กับ นาง ก็ เห็น ว่า นาง มิ ได้ เป็น พรหมจารี’
{22:15} บิดา ของ หญิง สาว คน นั้น และ มารดา จะ ต้อง นำ ของ สำคัญ อัน เป็น พยาน ว่า หญิง นั้น เป็น พรหมจารี มา ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ที่ ประตู เมือง
{22:16} และ บิดา ของ หญิง สาว นั้น จะ บอก กับ พวก ผู้ใหญ่ ว่า ‘ ข้า ได้ ยก ลูกสาว ของ ข้า ให้ เป็น ภรรยา ชาย คน นี้ และ เขา กลับ เกลียด ชัง
{22:17} ดู เถิด ชาย ผู้ นี้ หา เหตุ กล่าว ติเตียน ว่า “ ข้าพเจ้า ไม่ เห็น ว่า บุตร สาว ของ ท่าน เป็น พรหมจารี เลย” นี่แหละ เป็น ของ สำคัญ ว่า ลูกสาว ของ ข้า เป็น หญิง พรหมจารี’ แล้ว เขา จะ คลี่ ผ้า นั้น ออก ต่อ หน้า พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ให้ เป็น พยาน
{22:18} ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น จับ ชาย คน นั้น มา เฆี่ยน
{22:19} และ ปรับ เขา เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย เชเขล และ มอบ เงิน นั้น ให้ แก่ บิดา ของ หญิง สาว เพราะ เขา ทำให้ หญิง พรหมจารี อิสราเอล คน หนึ่ง เสีย ชื่อ หญิง นั้น จะ เป็น ภรรยา ของ เขา ต่อ ไป เขา จะ หย่า ร้าง ไม่ ได้ เลย ตลอด ชีวิต
{i22:20} จง เอา หิน ขว้าง คน ผิด ประเวณี ให้ ตาย เสีย
{22:20} แต่ ถ้า เรื่อง นั้น เป็น ความ จริง และ หา ของ สำคัญ อัน เป็น พยาน ว่า หญิง นั้น เป็น พรหมจารี สำหรับ หญิง สาว นั้น ไม่ ได้
{22:21} เขา จะ พา หญิง สาว นั้น ออก มาน อก ประตู เรือน บิดา ของ เธอ แล้ว พวก ผู้ชาย ใน เมือง ของ เธอ จะ เอา หิน ขว้าง เธอ ให้ ตาย เพราะ เธอ ได้ กระทำ ความ โง่เขลา ใน อิสราเอล คือ เป็น หญิง โสเภณี ใน เรือน ของ บิดา ดังนี้ แหละ ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว ออก จาก ท่ามกลาง ท่าน
{22:22} ถ้า พบ ชาย คน หนึ่ง ไป ร่วม กับ ภรรยา ของ คน อื่น ทั้ง สอง คน คือ ชาย ที่ ไป ร่วม กับ หญิง และ หญิง คน นั้น จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย ดังนี้ แหละ ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว จาก อิสราเอล
{22:23} ถ้า มี หญิง พรหมจารี คน หนึ่ง หมั้น ไว้ กับ สามี แล้ว และ มี ชาย คน หนึ่ง ไป พบ เธอ ใน เมือง และ ได้ ร่วม กับ เธอ
{22:24} ท่าน จง พา เขา ทั้ง สอง ออก ไป ยัง ประตู เมือง นั้น และ ท่าน จง ขว้าง เขา ทั้ง สอง ด้วย หิน ให้ ตาย เสีย หญิง สาว คน นั้น เพราะ มิ ได้ ร้อง โวยวาย ขึ้น แม้ ว่า จะ อยู่ ใน เมือง ชาย คน นั้น เพราะ ว่า เขา ได้ หยาม เกียรติ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน ดังนี้ แหละ ท่าน ทั้งหลาย จะ ขจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{22:25} แต่ ถ้า ชาย คน หนึ่ง ไป พบ หญิง สาว ที่ คน อื่น หมั้น ไว้ แล้ว ที่ กลาง ทุ่ง ชาย คน นั้น จับ ตัว หญิง คน นั้น และ ได้ ร่วม กับ เธอ เฉพาะ ผู้ชาย คน ที่ ร่วม กับ เธอ เท่านั้น จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย
{22:26} แต่ ท่าน อย่า ทำโทษ หญิง สาว นั้น เลย ฝ่าย หญิง สาว นั้น ไม่ มี ความ ผิด สิ่ง ใด ที่ จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย เพราะ คดี เรื่อง นี้ ก็ เหมือน กับ คดี เรื่อง ชาย คน หนึ่ง เข้า ต่อสู้ และ ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน
{22:27} เพราะ ชาย นั้น พบ เธอ ที่ กลาง ทุ่ง แม้ ว่า หญิง สาว ที่ เขา หมั้น ไว้ คน นั้น จะ ร้องขอ ความ ช่วยเหลือ ก็ ไม่ มี ผู้ ใด มา ช่วย ได้
{22:28} ถ้า ชาย คน หนึ่ง พบ หญิง พรหมจารี ยัง ไม่ มี คน หมั้น เขา จึง จับ ตัว เธอ และ ได้ ร่วม กับ เธอ มี ผู้ รู้เห็น
{22:29} แล้ว ชาย ผู้ ที่ ได้ ร่วม กับ เธอ นั้น จะ ต้อง มอบ เงิน ห้า สิบ เชเขล ให้ แก่ บิดา ของ หญิง สาว คน นั้น และ เธอ จะ ตก เป็น ภรรยา ของ เขา เพราะ เขา ได้ หยาม เกียรติ เธอ เขา จะ หย่า ร้าง เธอ ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต ของ เขา
{22:30} ห้าม มิ ให้ ผู้ชาย คน ใด เอา ภรรยา ของ บิดา มา เป็น ภรรยา ของ ตน และ ห้าม มิ ให้ เปิด ผ้า ของ นาง ผู้ เป็น ของ บิดา”
{i23:1} บาง คน เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ ไม่ ได้
{23:1} “ ชาย คน ใด ได้ รับ บาดเจ็บ ที่ ลูก อัณฑะ หรือ อวัยวะ สืบ พันธุ์ ถูก ตัด ออก อย่า ให้ เข้า ใน ที่ ชุมนุม ของ พระ เยโฮวาห์
{23:2} ห้าม ลูก นอก กฎหมาย เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ อย่า ให้ ลูกหลาน ของ เขา เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ คน
{23:3} อย่า ให้ คน อัมโมน หรือ คน โม อับ เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ บุคคล ที่ เป็น ลูกหลาน ของ คน ทั้ง สอง ตระกูล นี้ ห้าม เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ เลย จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ คน
{23:4} เพราะ ว่า คน เหล่า นี้ มิ ได้ มา ต้อนรับ ท่าน ทั้งหลาย ตาม ทาง ด้วย ขนม ปัง และ น้ำ เมื่อ ท่าน ออก จาก อียิปต์ และ เพราะ ว่า เขา ได้ จ้าง บา ลา อัมบุตรชายเบโอร์มาจากเปโธร์ แห่ง เมโสโปเตเมีย ให้ สาปแช่ง ท่าน ทั้งหลาย
{23:5} อย่างไร ก็ ดี พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน มิ ได้ ฟัง บา ลา อัม แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เปลี่ยน คำ สาปแช่ง ให้ เป็น คำ อวยพร ท่าน เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รัก ท่าน
{23:6} ท่าน อย่า เสริม สันติภาพ หรือ ความ เจริญ ให้ เขา ตลอด ชีวิต ของ ท่าน ทั้งหลาย เป็น นิตย์
{23:7} ท่าน ทั้งหลาย อย่า เกลียด คน เอ โดม เพราะ เขา เป็น พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน อย่า เกลียด คน อียิปต์ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น คน ต่าง ด้าว อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เขา นั้น
{23:8} เด็กๆ ชั่ว อายุ ที่ สาม ซึ่ง เกิด กับ คน เหล่า นี้ จะ เข้า ใน ชุมนุมชน ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ ได้
{i23:9} การ ชำระ ตัว
{23:9} เมื่อ ท่าน ออก ไป สู้ รบ กับ ศัตรู ของ ท่าน ท่าน จง ระวัง ตัว ให้ พ้น จาก สิ่ง ชั่ว ทุก อย่าง
{23:10} ถ้า คน ใด ใน พวก ท่าน ไม่ สะอาด ด้วย เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น ใน เวลา กลางคืน เขา ต้อง ไป อยู่ นอก ค่าย อย่า ให้ เขา เข้า มา ใน ค่าย
{23:11} แต่ เมื่อ ถึง เวลา เย็น แล้ว ให้ เขา อาบ น้ำ ชำระ ตัว และ เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก แล้ว เขา จะ กลับ เข้า มา ใน ค่าย ก็ ได้
{23:12} ท่าน ทั้งหลาย ต้อง มี ที่ ภายนอก ค่าย เพื่อ จะ ออก ไป ถึง ได้
{23:13} และ ท่าน ต้อง มี ไม้ เสี้ยม รวม ไว้ กับ เครื่อง อาวุธ และ เมื่อ ท่าน นั่ง ลง ใน ที่ ข้าง นอก นั้น ท่าน จง ใช้ ไม้ ขุด หลุม ไว้ และ หัน ไป กลบ สิ่งปฏิกูล ของ ท่าน เสีย
{23:14} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ดำเนิน อยู่ ท่ามกลาง ค่าย ของ ท่าน เพื่อ จะ ช่วย ท่าน ให้ พ้น และ มอบ ศัตรู ของ ท่าน ไว้ ต่อ หน้า ท่าน เพราะ ฉะนั้น ค่าย ของ ท่าน ต้อง บริสุทธิ์ เพื่อ พระองค์ จะ ไม่ ทอด พระ เนตร สิ่ง โสโครก ใน หมู่ พวก ท่าน และ เสด็จ ไป เสีย จาก ท่าน
{i23:15} เรื่อง ทาส ที่ หนี ไป ห้าม เป็น หญิง โสเภณี กะเทย หรือ เอา ดอกเบี้ย
{23:15} ถ้า มี ทาส หนี จาก นาย ของ เขา มา อยู่ กับ ท่าน อย่า จับ ทาส นั้น ไป ส่ง นาย ของ เขา
{23:16} จง ให้ ทาส นั้น อยู่ กับ ท่าน อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน ให้ อยู่ ใน ที่ ซึ่ง เขา จะ เลือก ใน ประตู เมือง หนึ่ง ประตู เมือง ใด ตาม ความ พอใจ ของ เขา อย่า กดขี่ ข่มเหง เขา เลย
{23:17} ผู้หญิง ชาว อิสราเอล นั้น อย่า ให้ คน หนึ่ง คน ใด เป็น หญิง โสเภณี อย่า ให้ บุตร ชาย อิสราเอล คน หนึ่ง คน ใด เป็น กะเทย
{23:18} ท่าน อย่า นำ ค่า จ้าง ของ หญิง โสเภณี หรือ ค่า ซื้อขาย สุนัข มา ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ กระทำ ตาม คำ สัตย์ ปฏิญาณ ใดๆ เพราะ ของ ทั้ง สอง อย่าง นี้ เป็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{23:19} ท่าน อย่า ให้ พี่น้อง ของ ท่าน ยืม เงิน เพื่อ เอา ดอกเบี้ย ไม่ ว่า ดอกเบี้ย เงิน กู้ หรือ ดอกเบี้ย เครื่อง บริโภค หรือ ดอกเบี้ย ของ สิ่ง ใดๆ ที่ ให้ ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย
{23:20} ท่าน จะ ให้ คน ต่าง ด้าว ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย ก็ ได้ แต่ สำหรับ พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน อย่า ให้ ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน ทุก สิ่ง ซึ่ง มือ ท่าน กระทำ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{23:21} เมื่อ ท่าน ปฏิญาณ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน อย่า ละเลย ไม่ ทำ ตาม คำ ปฏิญาณ นั้น เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เรียก เอา จาก ท่าน เป็น แน่ และ ท่าน จะ มี บาป
{23:22} แต่ ถ้า ท่าน งด ไม่ ปฏิญาณ ท่าน ก็ จะ ไม่ มี บาป
{23:23} ท่าน จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ ที่ ผ่าน ออก มา จาก ริมฝีปาก ของ ท่าน ตาม ที่ ท่าน ได้ สมัครใจ ปฏิญาณ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน สัญญา ด้วย ปาก ของ ท่าน แล้ว
{23:24} เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน สวน องุ่น แห่ง เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ท่าน จะ รับประทาน ผล องุ่น ให้ อิ่มหนำ ตาม ที่ ท่าน ปรารถนา ก็ ได้ แต่ อย่า ใส่ ใน ภาชนะ ของ ท่าน ไป
{23:25} เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน นา ของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ท่าน จะ เอา มือ เด็ด รวง ข้าว มา ก็ ได้ แต่ ท่าน จะ ใช้ เคียว เกี่ยว ข้าวของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ไม่ ได้”
{i24:1} พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส อนุญาต ให้ หย่า กัน
{24:1} “ เมื่อ ชาย คน ใด คน หนึ่ง มี ภรรยา แต่งงาน อยู่ กิน ด้วย กัน กับ นาง และ ต่อ มา นาง ไม่ เป็น ที่ ชอบ ใน สายตา ของ สามี เพราะ เขา พบ สิ่ง มลทิน ใน ตัว นาง ก็ ให้ เขา ทำ หนังสือ หย่า ใส่ มือ นาง แล้ว ไล่ออก จาก เรือน ไป
{24:2} และ นาง ก็ ออก จาก เรือน ไป เสีย และ ถ้า นาง ไป เป็น ภรรยา ของ ชาย อีก คน หนึ่ง
{24:3} และ สามี คน หลัง นี้ ชัง นาง จึง ทำ หนังสือ หย่า ใส่ มือ นาง แล้ว ไล่ นาง ออก จาก เรือน หรือ สามี คน หลัง นี้ ที่ ได้ นาง เป็น ภรรยา ถึง แก่ ความ ตาย
{24:4} สามี คน เดิม ที่ ได้ ไล่ นาง ไป นั้น จะ รับ นาง หลัง จาก ที่ นาง เป็น มลทิน แล้ว กลับ มา เป็น ภรรยา อีก ไม่ ได้ เพราะ เป็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ท่าน ทั้งหลาย อย่า กระทำ ให้ แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ให้ เป็น มรดก นั้น มี บาป
{i24:5} กฎ ต่างๆ เรื่อง ชีวิต ประจำ วัน การ เป็น เพื่อนบ้าน ที่ ดี และ การ ช่วยเหลือ คน อื่น
{24:5} เมื่อ ชาย คน ใด มี ภรรยา ใหม่ๆ อย่า ให้ ผู้ นั้น ต้อง ไป ทัพ หรือ ทำ ราชการ อย่าง ใด ให้ เขา อยู่ บ้าน ปี หนึ่ง เพื่อ เขา จะ ให้ ภรรยา ซึ่ง เขา ได้ มา นั้น มี ความ สุข
{24:6} อย่า ให้ ผู้ ใด ยึด โม่ หรือ หิน โม่ ลูก ปฏิญาณ ไว้ เป็น ประกัน เพราะ สิ่ง ที่ ยึด เป็น ประกัน นั้น เขา ใช้ เลี้ยงชีพ ของ เขา
{24:7} ถ้า ชาย คน ใด ถูก เขา จับ ได้ ว่า ได้ ลัก พี่น้อง คน อิสราเอล คน หนึ่ง คน ใด ไป ใช้ เป็น ทาส หรือ ขาย เสีย ขโมย คน นั้น จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย ดังนี้ แหละ ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{24:8} ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง เรื่อง โรค เรื้อน จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม คำ ชี้แจง ของ ปุโรหิต คน เลวี ดัง ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา เขา ไว้ ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม อย่าง นั้น
{24:9} จง ระลึก ถึง เรื่อง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน กระทำ แก่ มิ เรียม ตาม ทาง เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ออก จาก อียิปต์ แล้ว
{24:10} เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ให้ พี่น้อง ขอ ยืม สิ่ง ใด อย่า เข้า ไป ใน เรือน ของ เขา และ เอา สิ่ง ที่ เขา ใช้ เป็น ประกัน
{24:11} ท่าน จง ยืน อยู่ ภายนอก และ คน ที่ ยืม นั้น จะ นำ ของ ประกัน ออก มา ให้ ท่าน เอง
{24:12} ถ้า เขา เป็น คน ยากจน อย่า เอา ของ ประกัน นั้น เก็บ ไว้ จน ข้าม คืน
{24:13} เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก ท่าน จง เอา ของ ประกัน นั้น มา คืน ให้ เขา เพื่อ เขา จะ มี ของ คลุม ตัว เมื่อ เวลา นอน และ อวยพร แก่ ท่าน นี่ จะ เป็น ความ ชอบธรรม แก่ ท่าน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{24:14} ท่าน อย่า ข่มขี่ ลูกจ้าง ที่ เป็น คน ยากจน และ ขัด สน ไม่ ว่า เขา จะ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน หรือ คน ต่าง ด้าว อยู่ ใน แผ่นดิน ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน
{24:15} ท่าน จง จ่าย เงิน ค่า จ้าง วัน นั้น ให้ แก่ เขา ก่อน ดวง อาทิตย์ ตก เพราะ เขา เป็น คน ยากจน และ มี ใจ จดจ่อ อยู่ ที่ ค่า จ้าง นั้น ด้วย เกรง ว่า เขา จะ กล่าวหา ท่าน ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ จะ เป็น ความ บาป แก่ ท่าน
{24:16} อย่า ให้ บิดา ต้อง รับ โทษ ถึง ตาย แทน บุตร ของ ตน หรือ ให้ บุตร ต้อง รับ โทษ ถึง ตาย แทน บิดา ของ ตน ให้ ทุก คน รับ โทษ ถึง ตาย เนื่อง ด้วย บาป ของ คน นั้น เอง
{24:17} ท่าน ทั้งหลาย อย่า ให้ เสีย ความ ยุติธรรม ซึ่ง ควร ได้แก่ คน ต่าง ด้าว หรือ ควร ได้แก่ ลูก กำพร้า พ่อ และ อย่า รับ เสื้อ ผ้า ของ แม่ม่าย ไว้ เป็น ประกัน
{24:18} แต่ ท่าน พึง จำ ไว้ ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส อยู่ ใน อียิปต์ และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไถ่ ท่าน ออก จาก ที่ นั่น เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ กระทำ เช่น นี้
{24:19} เมื่อ ท่าน เกี่ยว ข้าว ใน นา ของ ท่าน และ ลืม ฟ่อน ข้าว ไว้ ใน นา ฟ่อน หนึ่ง อย่า กลับ ไป เอา มา เลย ให้ เป็น ของ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ อวย พระ พร แก่ กิจการ ทั้งหลาย แห่ง มือ ของ ท่าน
{24:20} เมื่อ ท่าน ฟาด ต้น มะกอก เทศ ท่าน อย่า เก็บ ที่ กิ่ง เดิม ซ้ำ ครั้ง ที่ สอง ให้ เหลือ ไว้ สำหรับ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย
{24:21} เมื่อ ท่าน เก็บ ผล องุ่น จาก สวน องุ่น ของ ท่าน ท่าน อย่า ไป เก็บ เล็ม อีก จง เหลือ ไว้ สำหรับ คน ต่าง ด้าว ทั้ง ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย
{24:22} ท่าน จง จำ ไว้ ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ กระทำ เช่น นี้”
{i25:1} กฎ ต่างๆ เรื่อง ความ สัมพันธ์ กับ คน อื่น
{25:1} “ ถ้า สอง คน เป็น ความ กัน ถึง โรง ศาล เมื่อ พวก ผู้พิพากษา พิจารณา ความ ของ เขา ทั้ง สอง แล้ว และ ประกาศ ความ บริสุทธิ์ ของ ฝ่าย ถูก และ กล่าวโทษ ฝ่าย ผิด
{25:2} ถ้า ผู้ ผิด สมควร ถูก โบย ก็ ให้ ผู้พิพากษา ให้ เขา นอน ลง แล้ว กำหนด ให้ โบย ต่อ หน้า มาก น้อย ตาม ความ ผิด ของ ผู้ นั้น
{25:3} ให้ โบย เขา สี่ สิบ ที ก็ ได้ แต่ อย่า ให้ เกิน นั้น ไป เลย เกรง ว่า ถ้า โบย เขา เกิน นั้น พี่น้อง ของ ท่าน ก็ เป็น ที่ ดูถูก ของ ท่าน
{25:4} อย่า เอา ตะกร้า ครอบ ปาก วัว เมื่อ มัน กำลัง นวด ข้าว อยู่
{25:5} ถ้า พี่น้อง อยู่ ด้วย กัน และ คน หนึ่ง ตาย เสีย หา มี บุตร ไม่ ภรรยา ของ ผู้ ที่ ตาย นั้น จะ ออก ไป เป็น ภรรยา ของ คน นอก ไม่ ได้ ให้ พี่น้อง ของ สามี นาง เข้า ไป หา นาง และ รับ หญิง นั้น มา เป็น ภรรยา และ ทำ หน้าที่ ของ สามี แก่ นาง
{25:6} บุตร หัว ปี ที่ เกิด มา กับ หญิง คน นั้น ให้ สืบ ชื่อ พี่น้อง คน ที่ ตาย ไป นั้น เพื่อ ชื่อ ของ เขา จะ มิ ได้ ลบ ไป จาก อิสราเอล
{25:7} ถ้า ชาย คน นั้น ไม่ ประสงค์ จะ รับ ภรรยา ของ พี่น้อง ของ เขา ก็ ให้ ภรรยา ของ พี่น้อง ของ เขา ไป หา พวก ผู้ใหญ่ ที่ ประตู เมือง และ กล่าว ว่า ‘ พี่น้อง ของ สามี ดิฉัน ไม่ ยอม สืบ ชื่อ ของ พี่น้อง ของ เขา ใน อิสราเอล เขา ไม่ ยอมรับ หน้าที่ ของ สามี ของ ดิฉัน’
{25:8} แล้ว พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น จะ เรียก ชาย คน นั้น มา พูด กับ เขา ถ้า เขา ยัง ยืนยัน โดย กล่าว ว่า ‘ ข้าพเจ้า ไม่ ประสงค์ จะ รับ นาง’
{25:9} แล้ว นาง นั้น จะ เข้า ไป ใกล้ ชาย คน นั้น ต่อ หน้า พวก ผู้ใหญ่ ดึง เอา รองเท้า ของ ชาย คน นั้น ออก มา ข้าง หนึ่ง และ ถ่ม น้ำลาย รด หน้า ชาย นั้น แล้ว กล่าว ว่า ‘ ต้อง กระทำ เช่น นี้ กับ ผู้ชาย ที่ ไม่ ยอม สร้าง ครอบครัว ของ พี่น้อง ของ ตน’
{25:10} ใน อิสราเอล เขา จะ เรียก ชื่อ ครอบครัว นี้ ว่า ‘ วงศ์วาน ที่ รองเท้า ถูก ดึง ออก’
{25:11} ถ้า ชาย สอง คน วิวาท ทุบ ตี กัน และ ภรรยา ของ ชาย คน หนึ่ง เข้า มา ใกล้ จะ ช่วย สามี ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ ผู้ ที่ ตี และ นาง ยื่น มือ ออก เค้น ของลับ ของ ผู้ชาย คน นั้น
{25:12} ท่าน จง ตัด มือ ของ นาง ทิ้ง เสีย อย่า ให้ ตา ของ ท่าน สงสาร นาง เลย
{25:13} ท่าน อย่า มี ลูกตุ้ม สำหรับ ตาชั่ง ต่าง กัน ไว้ ใน ถุง อัน หนึ่ง หนัก อัน หนึ่ง เบา
{25:14} ใน เรือน ของ ท่าน อย่า ให้ มี เครื่อง ตวง สอง ชนิด ใหญ่ อัน หนึ่ง เล็ก อัน หนึ่ง
{25:15} ท่าน จง มี ลูกตุ้ม อัน สมบูรณ์ และ เที่ยงตรง และ มี ถัง ตวง อัน สมบูรณ์ และ เที่ยงตรง เพื่อ ว่า วัน คืน ของ ท่าน จะ ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{25:16} เพราะ ว่า ทุก คน ที่ กระทำ สิ่ง เหล่า นั้น และ ทุก คน ที่ กระทำ สิ่ง ต่างๆ อย่าง ไม่ ชอบธรรม ก็ เป็น ผู้ ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i25:17} การ ทำลาย คน อา มา เลข
{25:17} จง ระลึก ถึง การ ที่ คน อา มา เลข กระทำ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ตาม ทาง ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์
{25:18} เขา ได้ ออก มา พบ ท่าน ตาม ทาง และ โจมตี พวก ที่ อยู่ รั้ง ท้าย คือ บรรดา คน ที่ อ่อน กำลัง ที่ อยู่ รั้ง ท้าย เมื่อ ท่าน อ่อนเพลีย เมื่อยล้า เขา มิ ได้ ยำเกรง พระเจ้า
{25:19} เพราะ ฉะนั้น เมื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน หยุด พัก จาก บรรดา ศัตรู ที่ อยู่ รอบ ข้าง แล้ว ใน แผ่นดิน ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ทำลาย ล้าง คน อา มา เลข เสีย จาก ความ ทรง จำ ภาย ใต้ ฟ้า ท่าน ทั้งหลาย อย่า ลืม เสีย”
{i26:1} การ ถวาย ผล รุ่น แรก
{26:1} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก และ ท่าน เข้า ยึด เป็น กรรมสิทธิ์ และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น แล้ว
{26:2} ท่าน จง เอา ผล แรก ทั้งหมด จาก ดิน ซึ่ง ท่าน เกี่ยว เก็บ มา จาก แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน จง นำ ผล นั้น ใส่ กระจาด นำ ไป ยัง ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ เพื่อ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{26:3} ท่าน จง ไป หา ปุโรหิต ผู้ ประจำ เวร อยู่ ใน เวลา นั้น และ กล่าว แก่ เขา ว่า ‘ ข้าพเจ้า ยอมรับ ใน วัน นี้ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ข้าพเจ้า ได้ เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ว่า จะ ประทาน แก่ เรา ทั้งหลาย’
{26:4} แล้ว ปุโรหิต จะ รับ กระจาด ไป จาก มือ ของ ท่าน และ วาง ไว้ ที่ หน้า แท่น บูชา แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{26:5} และ ท่าน จง ตอบ สนอง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ‘ บิดา ของ ข้า พระองค์ เป็น ชาว ซีเรีย ที่ กำลัง พินาศ อยู่ ท่าน ลง ไป ใน อียิปต์ และ อาศัย อยู่ ที่ นั่น มี แต่ จำนวน น้อย ที่ นั่น ท่าน ก็ กลาย เป็น ประชาชาติ หนึ่ง ใหญ่ โต แข็งแรง และ มี พลเมือง มาก
{26:6} และ ชาว อียิปต์ ทำ แก่ เรา อย่าง เลว ทราม และ ข่ม ใจ เรา และ ทำให้ เรา ทำงาน หนัก
{26:7} แล้ว เมื่อ เรา ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เรา พระ เยโฮวาห์ ทรง สดับ เสียง ของ เรา ทอด พระ เนตร ความ ทุกข์ ใจ ของ เรา การ ลำบาก ของ เรา การ ถูก บีบคั้น ของ เรา
{26:8} และ พระ เยโฮวาห์ ทรง นำ เรา ทั้งหลาย ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก ด้วย ความ น่า กลัว ยิ่ง ด้วย หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ ต่างๆ
{26:9} พระองค์ ทรง นำ เรา มา ที่ นี่ และ ประทาน แผ่นดิน นี้ แก่ เรา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{26:10} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เจ้าข้า ดู เถิด บัดนี้ ข้า พระองค์ นำ ผล รุ่น แรก มา จาก แผ่นดิน นั้น ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ข้า พระองค์’ และ ท่าน จง วาง สิ่งของ นั้น ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ กราบ นมัสการ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{26:11} ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ด้วย ของ ดี ทุก สิ่ง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน แก่ ครอบครัว ของ ท่าน แก่ ตัว ท่าน เอง และ คน เลวี และ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน
{26:12} เมื่อ ท่าน ถวาย สิบ ชัก หนึ่ง ทั้งหลาย จาก ผลไม้ ของ ท่าน เสร็จ แล้ว ใน ปี ที่ สาม อัน เป็น ปี สิบ ชัก หนึ่ง คือ ให้ สิบ ชัก หนึ่ง นั้น แก่ คน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย เพื่อ เขา จะ ได้ รับประทาน ให้ อิ่มหนำ ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน
{26:13} แล้ว ท่าน จง ทูล ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ‘ ข้า พระองค์ ยก ส่วน ศักดิ์สิทธิ์ ออก จาก บ้าน ของ ข้า พระองค์ แล้ว และ ยิ่ง กว่า นั้น ข้า พระองค์ ได้ ให้ แก่ คน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย ตาม พระ บัญญัติ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ไว้ แก่ ข้า พระองค์ ทุก ประการ ข้า พระองค์ มิ ได้ ละเมิด พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ใน ข้อ ใด เลย และ ข้า พระองค์ มิ ได้ ลืม เลย
{26:14} ข้า พระองค์ มิ ได้ รับประทาน สิบ ชัก หนึ่ง เมื่อ ข้า พระองค์ ไว้ทุกข์ หรือ ยก ส่วน ใด ออก ไป เมื่อ ข้า พระองค์ เป็น มลทิน หรือ อุทิศ ส่วน ใด เพื่อ ผู้ ตาย แต่ ข้า พระองค์ ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ข้า พระองค์ ได้ กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง บัญชา ไว้
{26:15} ขอ พระองค์ ทอด พระ เนตร จาก สถาน ประทับ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ คือ จาก สวรรค์ และ ขอ ทรง อำนวย พระ พร แก่ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ และ แก่ ที่ดิน ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์’
{26:16} วัน นี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ท่าน ให้ กระทำ ตาม กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน เหล่า นี้ ฉะนั้น ท่าน จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{26:17} ใน วัน นี้ ท่าน ได้ ยอมรับ แล้ว ว่า พระ เยโฮวาห์ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน และ ท่าน จะ ดำเนิน ตาม พระ มรรคา ของ พระองค์ และ รักษา กฎเกณฑ์ พระ บัญญัติ และ คำ ตัดสิน ของ พระองค์ และ จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{26:18} และ ใน วัน นี้ พระ เยโฮวาห์ ทรง รับ ว่า ท่าน ทั้งหลาย เป็น ชน ชาติ ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน และ ว่า ท่าน จะ รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์
{26:19} และ ว่า พระองค์ จะ ทรง ตั้ง ท่าน ให้ สูง เหนือ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ใน เรื่อง สรรเสริญ ชื่อเสียง และ เกียรติยศ และ ว่า ท่าน จะ เป็น ชน ชาติ ที่ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ตรัส แล้ว”
{i27:1} จง จารึก พระ ราช บัญญัติ บน ศิลา ก้อน ใหญ่ และ ตั้ง ไว้ บน ภูเขา เอ บาล
{27:1} โมเสส และ พวก ผู้ใหญ่ ของ คน อิสราเอล ได้ บัญชา ประชาชน ว่า “ จง รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้
{27:2} ใน วัน ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า สู่ แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ท่าน จง ตั้ง ศิลา ก้อน ใหญ่ๆ ขึ้น เอา ปูน โบก เสีย
{27:3} แล้ว ท่าน จง จารึก บรรดา ถ้อยคำ ของ พระ ราช บัญญัติ นี้ ไว้ บน นั้น เมื่อ ท่าน ข้าม ไป เพื่อ เข้า แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ได้ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{27:4} ฉะนั้น เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป แล้ว บน ภูเขา เอ บาล ท่าน จง ตั้ง ศิลา เหล่า นี้ ตาม เรื่อง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ แล้ว จง โบก เสีย ด้วย ปูน
{27:5} และ ท่าน จง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น เป็น แท่น ศิลา อย่า ใช้ เครื่องมือ เหล็ก สกัด ศิลา นั้น
{27:6} ท่าน จง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ศิลา ที่ ไม่ ต้อง ตกแต่ง และ ท่าน จง ถวาย เครื่อง เผา บูชา บน แท่น นั้น แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:7} และ ท่าน จง ถวาย สันติ บูชา และ รับประทาน เสีย ที่ นั่น และ ท่าน จง ปีติ ร่าเริง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:8} และ ท่าน จง จารึก บรรดา ถ้อยคำ ของ พระ ราช บัญญัติ นี้ บน ศิลา นั้น อย่าง ชัดเจน”
{i27:9} การ กล่าว ถึง พระ พร และ คำ สาปแช่ง ต่างๆ บน ภูเขา เก ริ ซิม และ ภูเขา เอ บาล
{27:9} โมเสส และ ปุโรหิต คน เล วี ได้ กล่าว แก่ คน อิสราเอล ทั้งหลาย ว่า “ โอ อิสราเอล จง เงียบ และ สดับ ตรับฟัง วัน นี้ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เป็น ประชาชน ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:10} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ ใน วัน นี้”
{27:11} ใน วัน เดียวกัน นั้น โมเสส ได้ กำชับ ประชาชน ว่า
{27:12} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ยก ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นั้น แล้ว ให้ คน ต่อ ไป นี้ ยืน บน ภูเขา เก ริ ซิม กล่าว คำ อวยพร แก่ ประชาชน คือ สิ เม โอน เลวี ยูดาห์ อิสสา คาร์ โย เซฟ และ เบน ยา มิ น
{27:13} และ ให้ คน ต่อ ไป นี้ ยืน แช่ง อยู่ บน ภูเขา เอ บาล คือ รู เบน กาด อา เชอร์ เศบูลุน ดาน และ นัฟทาลี
{27:14} และ ให้ คน เล วี กล่าว ประกาศ แก่ คน อิสราเอล ทั้งปวง ด้วย เสียง ดัง ว่า
{27:15} ‘ ผู้ ที่ กระทำ รูป เคารพ เป็น รูป สลัก หรือ รูป หล่อ ซึ่ง เป็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่อ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง ที่ ทำ ด้วย ฝีมือ ช่าง และ ตั้ง ไว้ ใน ที่ ลับ ก็ ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง ตอบ และ กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:16} ‘ ผู้ ใด หมิ่น ประมาท บิดา ของ ตน หรือ มารดา ของ ตน ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:17} ‘ ผู้ ใด ที่ ยักย้าย เสา เขต ของ เพื่อนบ้าน ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:18} ‘ ผู้ ใด ทำให้ คน ตาบ อด หลง ทาง ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:19} ‘ ผู้ ใด ทำให้ เสีย ความ ยุติธรรม อัน ควร ได้แก่ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ม่าย ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:20} ‘ ผู้ ใด สมสู่ กับ ภรรยา ของ บิดา ตน เพราะ เขา ได้ เปิด ผ้า ของ นาง ผู้ เป็น ของ บิดา ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:21} ‘ ผู้ ใด สมสู่ กับ สัตว์ เดียรัจฉาน ชนิด ใดๆ ก็ ตาม ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:22} ‘ ผู้ ใด ที่ สมสู่ กับ พี่ สาว หรือ น้อง สาว จะ เป็น บุตร สาว ของ บิดา หรือ บุตร สาว ของ มารดา ของ ตน ก็ ตาม ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:23} ‘ ผู้ ใด สมสู่ กับ แม่ยาย ของ ตน ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:24} ‘ ผู้ ใด ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน อย่าง ลับๆ ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:25} ‘ ผู้ ใด รับ สินบน ให้ ฆ่า บุคคล ที่ มิ ได้ กระทำ ผิด ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’
{27:26} ‘ ผู้ ใด ไม่ ดำรง บรรดา ถ้อยคำ แห่ง พระ ราช บัญญัติ นี้ โดย การ กระทำ ตาม ให้ ผู้ นั้น ถูก สาปแช่ง’ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า ‘ เอ เมน’”
{i28:1} คน ที่ เชื่อฟัง พระเจ้า จะ ได้ รับ พระ พร ยิ่งใหญ่
{28:1} “ ต่อ มา ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม บรรดา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ตั้ง ท่าน ไว้ ให้ สูง กว่า บรรดา ประชาชาติ ทั้งหลาย ทั่ว โลก
{28:2} บรรดา พระ พร เหล่า นี้ จะ ตาม มา ทัน ท่าน ถ้า ท่าน ทั้งหลาย เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:3} ท่าน ทั้งหลาย จะ รับ พระ พร ใน เมือง ท่าน ทั้งหลาย จะ รับ พระ พร ใน ทุ่ง นา
{28:4} ผล แห่ง ตัว ของ ท่าน ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน และ ผล แห่ง สัตว์ ของ ท่าน จะ รับ พระ พร คือ ฝูง วัว ของ ท่าน ที่ เพิ่ม ขึ้น ฝูง แกะ ของ ท่าน ที่ เพิ่ม ลูก ขึ้น
{28:5} กระจาด ของ ท่าน และ ราง นวด แป้ง ของ ท่าน จะ รับ พระ พร
{28:6} ท่าน จะ รับ พระ พร เมื่อ ท่าน เข้า มา และ ท่าน จะ รับ พระ พร เมื่อ ท่าน ออก ไป
{28:7} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ศัตรู ผู้ ลุก ขึ้น ต่อสู้ ท่าน พ่าย แพ้ ต่อ หน้า ท่าน เขา จะ ออก มา ต่อสู้ ท่าน ทาง หนึ่ง และ หนี ให้ พ้น หน้า ท่าน เจ็ด ทาง
{28:8} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง บัญชา พระ พร ให้ แก่ ฉาง ของ ท่าน และ บรรดา กิจการ ที่ มือ ท่าน กระทำ และ พระองค์ จะ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{28:9} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ตั้ง ท่าน ให้ เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระองค์ ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ แก่ ท่าน แล้ว ถ้า ท่าน รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน ใน พระ มรรคา ของ พระองค์
{28:10} และ ชน ชาติ ทั้งหลาย ใน โลก จะ เห็น ว่า เขา เรียก ท่าน ตาม พระ นาม พระ เยโฮวาห์ และ เขา ทั้งหลาย จะ เกรงกลัว ท่าน
{28:11} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย อุดม สมบูรณ์ ไป ด้วย ผล แห่ง ตัว ของ ท่าน ผล ของ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ว่า จะ ให้ ท่าน
{28:12} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เปิด คลัง ฟ้า อัน ดี ของ พระองค์ ประทาน ฝน แก่ แผ่นดิน ของ ท่าน ตาม ฤดูกาล และ ทรง อำนวย พระ พร แก่ กิจการ น้ำมือ ของ ท่าน และ ท่าน จะ ให้ ประชาชาติ หลาย ประชาชาติ ขอ ยืม แต่ ท่าน จะ ไม่ ขอ ยืม เขา
{28:13} ถ้า ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ และ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน เป็น หัว ไม่ ใช่ เป็น หาง กระทำ ให้ สูง ขึ้น ทาง เดียว มิ ใช่ ให้ ต่ำ ลง
{28:14} และ ท่าน จะ ไม่ หันเห ไป จาก ถ้อยคำ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ โดย หัน ไป ทาง ขวา มือ หรือ ทาง ซ้าย ไป ติดตาม ปรนนิบัติ พระ อื่น
{i28:15} ชน ชาติ ที่ ไม่ เชื่อฟัง พระเจ้า จะ ถูก สาปแช่ง และ ภัย พิบัติ ต่างๆ
{28:15} แต่ ต่อ มา ถ้า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ไม่ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ แล้ว บรรดา คำ สาปแช่ง เหล่า นี้ จะ ตาม มา ทัน ท่าน
{28:16} ท่าน ทั้งหลาย จะ รับ คำ สาปแช่ง ใน เมือง ท่าน ทั้งหลาย จะ รับ คำ สาปแช่ง ใน ทุ่ง นา
{28:17} กระจาด ของ ท่าน และ ราง นวด แป้ง ของ ท่าน จะ รับ คำ สาปแช่ง
{28:18} ผล แห่ง ตัว ของ ท่าน ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ฝูง วัว ของ ท่าน ที่ เพิ่ม ขึ้น ฝูง แกะ ของ ท่าน ที่ เพิ่ม จะ รับ คำ สาปแช่ง
{28:19} ท่าน จะ รับ คำ สาปแช่ง เมื่อ ท่าน เข้า มา และ ท่าน จะ รับ คำ สาปแช่ง เมื่อ ท่าน ออก ไป
{28:20} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง บันดาล ให้ คำ สาปแช่ง ความ วุ่นวาย และ การ ตำหนิ มี ขึ้น แก่ บรรดา กิจการ ที่ มือ ท่าน กระทำ จน ท่าน จะ ถูก ทำลาย และ พินาศ อย่าง รวดเร็ว เนื่อง ด้วย ความ ชั่ว ซึ่ง ท่าน ได้ กระทำ เพราะ ท่าน ได้ ทอดทิ้ง เรา เสีย
{28:21} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง บันดาล ให้ โรค ร้าย ติดพัน ท่าน จน พระองค์ จะ ทรง เผา ผลาญ ท่าน ให้ สิ้น เสีย จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{28:22} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ความ ซูบ ผอม และ ด้วย ความ ไข้ ความ อักเสบ ความ ร้อน อย่าง รุนแรง ด้วย ดาบ ด้วย พายุ ร้อน กล้า ด้วย รา ขึ้น และ สิ่ง เหล่า นี้ จะ ติดตาม ท่าน ไป จน ท่าน พินาศ
{28:23} และ ฟ้า สวรรค์ ที่ อยู่ เหนือ ศีรษะ ของ ท่าน จะ เป็น ทองสัมฤทธิ์ และ แผ่นดิน ที่ อยู่ ใต้ ท่าน จะ เป็น เหล็ก
{28:24} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง บันดาล ให้ ฝน ใน แผ่นดิน ของ ท่าน เป็น ฝุ่น และ ละออง ลง มา จาก อากาศ อยู่ เหนือ ท่าน ทั้งหลาย จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย
{28:25} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน พ่าย แพ้ ต่อ หน้า ศัตรู ของ ท่าน ท่าน จะ ออก ไป ต่อสู้ เขา ทาง เดียว แต่ จะ หนี ให้ พ้น หน้า เขา เจ็ด ทาง และ ท่าน ทั้งหลาย จะ ถูก ถอน ออก ไป อยู่ ตาม บรรดา ราช อาณาจักร ทั่ว โลก
{28:26} ซากศพ ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ เป็น อาหาร ของ นก ทั้งหลาย ใน อากาศ และ สำหรับ สัตว์ ป่า ใน โลก และ ไม่ มี ผู้ ใด ขับ ไล่ ฝูง สัตว์ เหล่า นั้น ไป
{28:27} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ฝี อียิปต์ ด้วย ริดสีดวง ทวาร ขั้น รุนแรง ด้วย โรค ลักปิดลักเปิด และ ด้วย โรค คัน ซึ่ง จะ รักษา ไม่ ได้
{28:28} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย โรค วิกลจริต โรค ตาบ อด และ ให้ จิตใจ ยุ่งเหยิง
{28:29} ท่าน จะ ต้อง คลำ ไป ใน เวลา เที่ยง เหมือน คน ตาบ อด คลำ ไป ใน ความ มืด และ ท่าน จะ ไม่ มี ความ เจริญ ใน หนทาง ของ ท่าน ท่าน จะ ถูก บีบคั้น และ ถูก ปล้น อยู่ เสมอ และ จะ ไม่ มี ใคร ช่วย ท่าน ได้ เลย
{28:30} ท่าน จะ หมั้น หญิง คน หนึ่ง ไว้ เป็น ภรรยา และ ชาย อื่น จะ เข้า ไป สมสู่ กับ นาง ท่าน จะ ก่อสร้าง เรือน แต่ จะ ไม่ ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น ท่าน จะ ปลูก สวน องุ่น แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ เก็บ ผล องุ่น นั้น เข้า มา
{28:31} คน จะ ฆ่า วัว ของ ท่าน ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน ท่าน จะ มิ ได้ รับประทาน เนื้อ วัว นั้น เขา จะ มา แย่งชิง ลา ไป ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน และ เขา จะ ไม่ เอา กลับ คืน มา ให้ ท่าน ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน จะ ต้อง เอา ไป ให้ ศัตรู ของ ท่าน และ จะ ไม่ มี ใคร ช่วย ท่าน ได้ เลย
{28:32} เขา จะ เอา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ ท่าน ไป ให้ แก่ ประชาชาติ อื่น ส่วน ตา ของ ท่าน จะ มอง ดู และ มืดมัว ลง ด้วย ความ อาลัย อาวรณ์ ตลอด เวลา อำนาจ น้ำมือ ของ ท่าน ก็ ไม่ สามารถ จะ ป้องกัน ได้
{28:33} ชน ชาติ ที่ ท่าน ไม่ เคย รู้จัก มา แต่ ก่อน จะ มา รับประทาน พืช ผล แห่ง แผ่นดิน ของ ท่าน และ กิน ผล งาน ทั้งปวง ของ ท่าน เขา จะ บีบคั้น และ เหยียบ ย่ำ ท่าน เสมอ ไป
{28:34} ดังนั้น ภาพ ที่ ท่าน เห็น จึง จะ กระทำ ให้ ท่าน บ้า คลั่ง ไป
{28:35} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ฝี ร้าย ที่ หัวเข่า และ ที่ ขา ซึ่ง ท่าน จะ รักษา ให้ หาย ไม่ ได้ เป็น ตั้งแต่ ฝ่า เท้า จน ถึง กระหม่อม ของ ท่าน
{28:36} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง นำ ท่าน และ กษัตริย์ ผู้ ที่ ท่าน แต่งตั้ง ไว้ เหนือ ท่าน นั้น ไป ยัง ประชาชาติ ซึ่ง ท่าน และ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก มา ก่อน ณ ที่ นั้น ท่าน จะ ปรนนิบัติ พระ อื่น ที่ ทำ ด้วย ไม้ และ ด้วย หิน
{28:37} ท่าน จะ เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง เป็น คำ ภาษิต เป็น ที่ คำ ครหา ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งปวง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง นำ ท่าน ไป นั้น
{28:38} ท่าน จะ ต้อง เอา พืช ไป หว่าน ไว้ ใน นา มาก และ เก็บ ผล เข้า มา แต่ น้อย เพราะ ตั๊กแตน จะ กัด กิน เสีย
{28:39} ท่าน จะ ปลูก และ แต่ง ต้น องุ่น แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ ดื่ม น้ำ องุ่น หรือ เก็บ ผล เข้า มา เพราะ ตัว หนอน จะ กิน มัน เสีย
{28:40} ท่าน จะ มี ต้น มะกอก เทศ อยู่ ทั่ว อาณาเขต ของ ท่าน แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ น้ำมัน มา ชโลม ตัว ท่าน เพราะ ว่า ผล มะกอก เทศ ของ ท่าน จะ ร่วง หล่น เสีย
{28:41} ท่าน จะ ให้ กำเนิด บุตร ชาย และ บุตร สาว แต่ จะ ไม่ เป็น ของ ท่าน เพราะ เขา จะ ตก ไป เป็น เชลย
{28:42} ต้นไม้ ทั้งหลาย ของ ท่าน และ ผล จาก พื้น ดิน ของ ท่าน นั้น ตั๊กแตน จะ ถือ กรรมสิทธิ์
{28:43} คน ต่าง ด้าว ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง ท่าน จะ สูง ขึ้น ไป เหนือ ท่าน ทุกทีๆ และ ท่าน จะ ต่ำ ลง ทุกทีๆ
{28:44} เขา จะ ให้ ท่าน ทั้งหลาย ยืม ของ ของ เขา ได้ และ ท่าน จะ ไม่ มี ให้ เขา ยืม เขา จะ เป็น หัว และ ท่าน จะ เป็น หาง
{28:45} ยิ่ง กว่า นั้น คำ สาปแช่ง ทั้งหมด นี้ จะ ตาม หา ท่าน และ ตาม ทัน ท่าน จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย เพราะ ว่า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ จะ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ บัญชา ท่าน ไว้
{28:46} สิ่ง เหล่า นี้ จะ เป็น หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ อยู่ เหนือ ท่าน และ เหนือ เชื้อสาย ของ ท่าน เป็น นิตย์
{28:47} เพราะ ท่าน มิ ได้ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ความ ร่าเริง และ ใจ ยินดี เพราะ เหตุ มี สิ่ง สารพัด บริบูรณ์
{28:48} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จึง ต้อง ปรนนิบัติ ศัตรู ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ใช้ มา ต่อสู้ ท่าน ด้วย ความ หิว และ กระหาย เปลือย กาย และ ขัด สน ทุก อย่าง และ พระองค์ จะ ทรง วาง แอก เหล็ก บน คอ ของ ท่าน จน กว่า พระองค์ จะ ทำลาย ท่าน เสีย สิ้น
{28:49} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง นำ ประชาชาติ หนึ่ง มา ต่อสู้ กับ ท่าน จาก ทาง ไกล จาก ที่สุด ปลาย แผ่นดิน โลก เร็ว เหมือน นก อินทรี บิน มา เป็น ประชาชาติ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก ภาษา ของ เขา
{28:50} เป็น ประชาชาติ ที่ มี หน้าตา ดุร้าย คือ ผู้ ซึ่ง ไม่ เคารพ คน แก่ และ ไม่ โปรดปราน คน หนุ่ม สาว
{28:51} และ จะ รับประทาน ผล ของ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ พืช ผล จาก พื้น ดิน ของ ท่าน จน ท่าน จะ ถูก ทำลาย ทั้ง เขา จะ ไม่ เหลือ ข้าว น้ำ องุ่น หรือ น้ำมัน ลูก วัว หรือ ลูก แกะ อ่อน ไว้ ให้ ท่าน จน กว่า เขา จะ กระทำ ให้ ท่าน พินาศ
{28:52} เขา จะ ล้อม ท่าน ไว้ ทุก ประตู เมือง จน กำแพง สูง และ เข้มแข็ง ซึ่ง ท่าน ไว้ วางใจ นั้น พัง ทลาย ลง ทั่ว แผ่นดิน ของ ท่าน คือ เขา จะ ล้อม ท่าน ไว้ ทุก ประตู เมือง ทั่ว แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{28:53} ท่าน จะ ต้อง รับประทาน ผล แห่ง ตัว ของ ท่าน เป็น อาหาร คือ เนื้อ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ใน การ ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย ทุกข์ ลำบาก นั้น
{28:54} ผู้ชาย สำรวย และ สำอาง เหลือเกิน ใน หมู่ พวก ท่าน ทั้งหลาย ตา เขา จะ ชั่ว ร้าย ต่อ พี่น้อง ของ ตน ต่อ ภรรยา ที่ อยู่ ใน อ้อม อก ของ ตน และ ต่อ ลูกๆ คน สุดท้าย ที่ เหลือ อยู่ กับ ตน
{28:55} จน เขา จะ ไม่ ยอม ให้ ใคร กิน เนื้อ ลูก ของ ตน ซึ่ง กำลัง กิน อยู่ เพราะ ไม่ มี อะไร เหลือ ให้ เขา อีก แล้ว ใน การ ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย ทุกข์ ลำบาก ทุก ประตู เมือง
{28:56} ผู้หญิง สำรวย และ สำอาง เหลือเกิน ใน หมู่ พวก ท่าน ซึ่ง ไม่ เคย ย่าง เท้า ลง ที่ พื้น ดิน เพราะ เป็น คน สำอาง และ สำรวย อย่าง นั้น ตา เขา จะ ชั่ว ร้าย ต่อ สามี ใน อ้อม อก ของ เธอ และ ต่อ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เธอ
{28:57} ต่อ รก ซึ่ง เพิ่ง ออก มา จาก หว่าง ขา ของ เธอ และ ต่อ ลูก แดง ที่ เพิ่ง คลอด เพราะ ว่า เธอ จะ กิน เป็น อาหาร เงียบๆ เพราะ ขัด สน ทุก อย่าง ใน การ ถูก ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย ทุกข์ ลำบาก ทุก ประตู เมือง
{28:58} ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ พระ ราช บัญญัติ ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ ม้วน นี้ ที่ จะ ให้ ยำเกรง พระ นาม ที่ ทรง สง่าราศี และ ที่ น่า สะพรึงกลัว นี้ คือ พระ นาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:59} แล้ว พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง นำ มา สู่ ท่าน และ เชื้อสาย ของ ท่าน ด้วย ภัย พิบัติ อย่าง ผิด ธรรมดา ภัย พิบัติ ร้ายแรง และ ช้านาน และ ความ เจ็บ ไข้ ต่างๆ ที่ ร้ายแรง และ ช้านาน
{28:60} ยิ่ง กว่า นั้น พระองค์ จะ ทรง นำ โรค ทั้งหลาย แห่ง อียิปต์ ซึ่ง ท่าน กลัว นั้น มา สู่ ท่าน และ มัน จะ ติดพัน ท่าน อยู่
{28:61} เช่น เดียวกัน โรค ทุก อย่าง และ ภัย พิบัติ ทุก อย่าง ซึ่ง มิ ได้ ระบุ ไว้ ใน หนังสือ พระ ราช บัญญัติ นี้ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง นำ มา ยัง ท่าน จน กว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ถูก ทำลาย
{28:62} ซึ่ง พวก ท่าน ทั้งหลาย มี มาก อย่าง ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า นั้น ท่าน ก็ จะ เหลือ แต่ จำนวน น้อย เพราะ ว่า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i28:63} คำ พยากรณ์ ถึง การ กระจัด กระจาย ไป ทั่ว โลก
{28:63} และ ต่อ มา ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พอ พระทัย ที่ จะ ทรง กระทำ ดี ต่อ ท่าน และ อำนวย พระ พร ให้ ท่าน ทวี มาก ขึ้น นั้น พระ เยโฮวาห์ ก็ จะ ทรง พอ พระทัย ที่ จะ ทรง ทำให้ ท่าน พินาศ และ ทำลาย ท่าน เสีย เช่น เดียวกัน ท่าน จะ ต้อง ถูก เด็ด ทิ้ง ไป เสีย จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{28:64} และ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย กระจัด กระจาย ไป ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ตั้งแต่ ที่สุด ปลาย โลก ข้าง นี้ ไป ถึง ข้าง โน้น ณ ที่ นั้น ท่าน จะ ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ ซึ่ง ท่าน และ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก คือ พระ ซึ่ง ทำ ด้วย ไม้ และ ศิลา
{28:65} เมื่อ ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ ต่างๆ นั้น ท่าน จะ ไม่ พบ ความ สบาย เลย ฝ่า เท้า ของ ท่าน จะ ไม่ มี ที่ หยุด พัก เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ประทาน ให้ ท่าน มี จิตใจ ที่ หวาดหวั่น มี ตา ที่ มืดมัว ลง และ มี ชีวิต ที่ ค่อยๆ วอด ลง
{28:66} และ ชีวิต ของ ท่าน ก็ จะ แขวน อยู่ ข้าง หน้า ท่าน อย่าง สงสัย ท่าน จะ ครั่น คร้าม อยู่ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน ไม่ มี ความ แน่ใจ ใน ชีวิต ของ ท่าน เลย
{28:67} ใน เวลา เช้า ท่าน จะ กล่าว ว่า ‘ ถ้า เป็น เวลา เย็น ก็ จะ ดี’ และ ใน เวลา เย็น ท่าน จะ กล่าว ว่า ‘ ถ้า เป็น เวลา เช้า ก็ จะ ดี’ เพราะ ความ ครั่น คร้าม ซึ่ง มี อยู่ ใน จิตใจ ท่าน นั้น และ เพราะ สิ่ง ที่ ตา ท่าน จะ เห็น
{28:68} และ พระ เยโฮวาห์ จะ นำ ท่าน กลับ มา ทาง เรือ ถึง อียิปต์ เป็น การ เดินทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ กล่าว ว่า ท่าน จะ ไม่ พบ เห็น อีก เลย ณ ที่ นั่น ท่าน จะ ต้อง มอบตัว ขาย ให้ ศัตรู เป็น ทาส ชาย และ ทาส หญิง แต่ จะ ไม่ มี ผู้ ใด ซื้อ ท่าน”
{i29:1} คำ เตือน ใจ เรื่อง พัน ธ สัญญา เกี่ยว กับ คา นา อัน
{29:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ใน พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา โมเสส ให้ กระทำ กับ คน อิสราเอล ใน แผ่นดิน โม อับ นอกเหนือ พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ กับ พวก เขา ที่ โฮ เร บ
{29:2} โมเสส เรียก บรรดา คน อิสราเอล มา และ กล่าว แก่ เขา ว่า “ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น ทุก สิ่ง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ ท่าน ใน แผ่นดิน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ บรรดา ข้า ราช บริพาร ของ ท่าน และ ต่อ ประเทศ ของ ท่าน ทั้งสิ้น
{29:3} ทั้ง การ ทดลอง ใหญ่ ซึ่ง นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น ทั้ง หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ เหล่า นั้น
{29:4} แต่ จน กระทั่ง วัน นี้ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ประทาน จิตใจ ที่ เข้าใจ ตา ที่ มอง เห็น ได้ และ หู ที่ ยิน ได้ ให้ แก่ ท่าน
{29:5} ‘ เรา ได้ นำ เจ้า อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร สี่ สิบ ปี เสื้อ ผ้า ของ เจ้า มิ ได้ ขาด วิ่น ไป จาก เจ้า และ รองเท้า มิ ได้ ขาด หลุด ไป จาก เท้า ของ เจ้า
{29:6} เจ้า ทั้งหลาย มิ ได้ รับประทาน ขนม ปัง เจ้า มิ ได้ ดื่ม น้ำ องุ่น หรือ สุรา เพื่อ เจ้า จะ ได้ รู้ ว่า เรา เป็น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า’
{29:7} และ เมื่อ ท่าน มา ถึง ที่ นี้ สิ โหน กษัตริย์ เมือง เฮ ชโบน และ โอก กษัตริย์ เมือง บา ชาน ออก มา ทำ สงคราม กับ เรา แต่ เรา ทั้งหลาย ก็ ได้ กระทำ ให้ เขา พ่าย แพ้ ไป
{29:8} เรา ริบ แผ่นดิน ของ เขา และ มอบ ให้ เป็น มรดก แก่ คน รู เบน คน กาด และ คน ครึ่ง ตระกูล มนัส เสห์
{29:9} เพราะ ฉะนั้น จง ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ แห่ง พัน ธสัญญานี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ จำเริญ ใน บรรดา กิจการ ซึ่ง ท่าน กระทำ
{29:10} ใน วัน นี้ ท่าน ทั้งหลาย ทุก คน ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ บรรดา ผู้ หัวหน้า ตระกูล ทั้งหลาย พวก ผู้ใหญ่ ของ ท่าน และ เจ้าหน้าที่ ของ ท่าน บรรดา ผู้ชาย ของ อิสราเอล
{29:11} เด็กๆ ของ ท่าน ภรรยา ของ ท่าน และ คน ต่าง ด้าว ที่ อยู่ ใน ค่าย ของ ท่าน ทั้งคน ที่ ตัด ฟืน ให้ ท่าน และ คน ที่ ตัก น้ำ ให้ ท่าน
{29:12} เพื่อ ท่าน จะ ได้ เข้า มา ใน พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ ใน พัน ธ สัญญา ที่ ปฏิญาณ ไว้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง กระทำ กับ ท่าน ใน วัน นี้
{29:13} เพื่อ พระองค์ จะ ทรง แต่งตั้ง ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ ให้ เป็น ประชาชน ของ พระองค์ และ เพื่อ พระองค์ จะ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ทรง ตรัส กับ ท่าน นั้น และ ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ กับ อับราฮัม กับ อิส อัค และ กับ ยา โค บ
{29:14} ข้าพเจ้า มิ ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ คำ ปฏิญาณ นี้ กับ ท่าน เท่านั้น
{29:15} แต่ กับ ผู้ ที่ ยืน อยู่ กับ เรา ทั้งหลาย ใน วัน นี้ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา และ กับ ผู้ ที่ ไม่ ได้ อยู่ ที่ นี่ กับ เรา ใน วัน นี้
{29:16} (ท่าน ทราบ อยู่ แล้ว ว่า เรา อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ อย่างไร และ เรา ทั้งหลาย ได้ ผ่าน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ผ่าน พ้น อย่างไร
{29:17} ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา ทั้งหลาย แล้ว คือ เห็น รูป เคารพ ที่ ทำ ด้วย ไม้ ด้วย หิน และ ด้วย เงิน และ ทอง ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย)
{29:18} จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า จะ มี ชาย หรือ หญิง คน ใด หรือ ครอบครัว ใด หรือ ตระกูล ใด ซึ่ง ใน วัน นี้ จิตใจ ของ เขา หัน ไป จาก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ไป ปรนนิบัติ พระ ของ ประชาชาติ เหล่า นั้น เกรง ว่า ท่ามกลาง ท่าน จะ มี ราก ซึ่ง เกิด เป็น ดีหมี และ บอระเพ็ด
{29:19} และ ต่อ มา เมื่อ คน นั้น ได้ยิน ถ้อยคำ แห่ง คำ สาปแช่ง นี้ จะ นึก อวยพร ตัวเอง ใน ใจ ว่า ‘ แม้ ข้า จะ เดิน ด้วย ความ ดื้อดึง ตามใจ ของ ข้า ข้า ก็ จะ เป็น สุข ไม่ ว่า จะ เอาการ เมา เหล้า ซ้อน ความ กระหาย น้ำ’
{29:20} พระ เยโฮวาห์ จะ มิ ได้ ทรง ให้ อภัย แก่ คน นั้น แต่ พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ความ หวงแหน ของ พระองค์ จะ พลุ่ง ขึ้น ต่อ ชาย คน นั้น และ คำ สาปแช่ง ทั้งสิ้น ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ ม้วน นี้ จะ ตก อยู่ เหนือ เขา และ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ลบ ชื่อ ของ เขา เสีย จาก ใต้ ฟ้า
{29:21} แล้ว พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง แยก เขา ออก จาก ตระกูล คน อิสราเอล ทั้งปวง ให้ ประสบ หายนะ ตาม คำ สาปแช่ง ทั้งสิ้น ของ พัน ธสัญญา ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ พระ ราช บัญญัติ นี้
{29:22} และ คน ชั่ว อายุ ต่อ มา คือ ลูกหลาน ซึ่ง เกิด มา ภายหลัง ท่าน และ ชน ต่าง ด้าว ซึ่ง มา จาก แผ่นดิน ที่ อยู่ ห่าง ไกล จะ กล่าว เมื่อ เขา เห็น ภัย พิบัติ ต่างๆ ของ แผ่นดิน นั้น และ โรค ภัย ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง บันดาล ให้ เป็น
{29:23} คือ แผ่นดิน ทั้งหมด เป็น กำมะถัน และ เป็น เกลือ และ ถูก เผา ไฟ ไม่ มี ใคร ปลูก หว่าน และ ไม่ มี อะไร งอก ขึ้น เป็น ที่ ที่ หญ้า ไม่ งอก เป็น การ ที่ ถูก คว่ำ อย่าง โส โดม และ โก โม ราห์ เมือง อัด มาห์ เมือง เศโบอิม ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง คว่ำ ด้วย ความ กริ้ว และ พระ พิโรธ
{29:24} เออ ประชาชาติ ทั้งหลาย จะ กล่าว ว่า ‘ ทำไม พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ เช่น นี้ แก่ แผ่นดิน นี้ พระ พิโรธ มากมาย เช่น นี้ หมายความ ว่า กระไร’
{29:25} แล้ว คน จะ พูด กัน ว่า ‘ เพราะ เขา ทอดทิ้ง พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ไว้ กับ เขา เมื่อ พระองค์ ทรง พา เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์
{29:26} ไป ปรนนิบัติ นมัสการ พระ อื่น เป็น พระ ซึ่ง เขา ไม่ เคย รู้จัก และ ซึ่ง พระองค์ มิ ได้ ประทาน แก่ เขา
{29:27} เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ จึง พลุ่ง ขึ้น ต่อ แผ่นดิน นี้ นำ เอา บรรดา คำ สาปแช่ง ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ นี้ มา ถึง
{29:28} และ พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง ถอน ราก เขา เสีย จาก แผ่นดิน ด้วย ความ กริ้ว พระ พิโรธ และ ความ เดือดดาล อัน มากมาย และ ทิ้ง เขา ไป ใน อีก แผ่นดิน หนึ่ง ดัง ที่ เป็นอยู่ วัน นี้’
{29:29} สิ่ง ลี้ลับ ทั้งปวง เป็น ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย แต่ สิ่ง ทรง สำแดง นั้น เป็น ของ เรา ทั้งหลาย และ ของ ลูกหลาน ของ เรา เป็น นิตย์ เพื่อ เรา จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ พระ ราช บัญญัติ นี้”
{i30:1} คำ พยากรณ์ เรื่อง การ รวบรวม คน อิสราเอล เมื่อ พระ เยซู เสด็จ กลับ มา
{30:1} “ ต่อ มา เมื่อ บรรดา เหตุการณ์ เหล่า นี้ คือ พระ พร และ คำ สาปแช่ง ซึ่ง ข้าพเจ้า กล่าว ไว้ ต่อ หน้า ท่าน มา ถึง ท่าน ทั้งหลาย แล้ว และ ท่าน ทั้งหลาย ระลึก ขึ้น ได้ ใน เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย อยู่ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขับ ไล่ ท่าน ไป นั้น
{30:2} และ ท่าน ก็ หัน กลับ มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ ใน ทุก สิ่ง ทุก อย่าง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{30:3} แล้ว พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทรง ให้ ท่าน คืน สู่ สภาพ เดิม และ ทรง พระ กรุณา ต่อ ท่าน และ จะ รวบรวม พวก ท่าน ทั้งหลาย อีก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ให้ ท่าน ทั้งหลาย กระจาย ไป อยู่ นั้น
{30:4} ถ้า มี คน ของ ท่าน ที่ ถูก ขับ ไล่ ไป อยู่ สุดท้าย ปลาย สวรรค์ จาก ที่ นั่น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง รวบรวม ท่าน ให้ มา จาก ที่ นั่น พระองค์ จะ ทรง นำ ท่าน กลับ
{30:5} และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ นำ ท่าน เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ยึดครอง เพื่อ ท่าน จะ ได้ ยึดครอง และ พระองค์ จะ ทรง กระทำ ดี แก่ ท่าน และ ทวี มาก ขึ้น ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:6} แล้ว พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ตัดใจ ของ ท่าน และ ใจ ของ เชื้อสาย ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ได้ รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต อยู่ ได้
{30:7} และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ให้ คำ สาปแช่ง เหล่า นี้ ตก อยู่ บน ข้าศึก และ ผู้ ที่ เกลียด ชัง ท่าน คือ ผู้ ข่มเหง ท่าน ทั้งหลาย
{30:8} และ ท่าน ทั้งหลาย จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ อีก และ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้
{30:9} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน จำเริญ มั่งคั่ง อย่าง ยิ่ง ใน บรรดา กิจการ ที่ มือ ท่าน กระทำ ใน ผล แห่ง ตัว ของ ท่าน และ ใน ผล แห่ง ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ ใน ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ปลื้ม ปีติ ที่ จะ ให้ ท่าน จำเริญ มั่งคั่ง อีก ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปลื้ม ปีติ ใน บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:10} ถ้า ท่าน เชื่อฟัง พระ สุรเสียง แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ ของ พระ ราช บัญญัติ นี้ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย หัน กลับ มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{i30:11} คำ ตักเตือน ว่า จง เลือก ชีวิต หรือ ความ ตาย
{30:11} เพราะ ว่า พระ บัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ไม่ ได้ ปิดบัง ไว้ จาก ท่าน และ ไม่ ห่างเหิน เกิน ไป ด้วย
{30:12} มิ ใช่ พระ บัญญัติ นั้น อยู่ บน สวรรค์ แล้ว ท่าน จะ กล่าว ว่า ‘ ใคร จะ แทน เรา ขึ้น ไป บน สวรรค์ และ นำ มา ให้ เรา และ กระทำ ให้ เรา ได้ ฟัง และ ประพฤติ ตาม’
{30:13} มิ ใช่ อยู่ พ้น ทะเล ซึ่ง ท่าน จะ กล่าว ว่า ‘ ใคร จะ ข้าม ทะเล ไป แทน เรา และ นำ มา ให้ เรา และ กระทำ ให้ เรา ได้ ฟัง และ ประพฤติ ตาม’
{30:14} แต่ ถ้อยคำ นั้น อยู่ ใกล้ ท่าน ทั้งหลาย มาก อยู่ ใน ปาก ของ ท่าน และ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน ฉะนั้น ท่าน จึง กระทำ ตาม ได้
{30:15} จง ดู เถิด ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ วาง ชีวิต และ สิ่ง ดี ความ ตาย และ สิ่ง ร้าย ไว้ ต่อ หน้า ท่าน
{30:16} คือ ใน การ ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ให้ รัก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ ดำเนิน ใน พระ มรรคา ทั้งหลาย ของ พระองค์ และ ให้ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ และ คำ ตัดสิน ของ พระองค์ แล้ว ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ ทวี มาก ขึ้น และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ อำนวย พระ พร แก่ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{30:17} แต่ ถ้า ใจ ของ ท่าน หันเห ไป และ ท่าน มิ ได้ ฟัง แต่ ถูก ลวง ให้ ไป นมัสการ พระ อื่น และ ปรนนิบัติ พระ นั้น
{30:18} ข้าพเจ้า ขอ ประกาศ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ เป็น แน่ ท่าน จะ ไม่ มี ชีวิต อยู่ นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ยก ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{30:19} ข้าพเจ้า ขอ อัญเชิญ สวรรค์ และ โลก ให้ เป็น พยาน ต่อ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ข้าพเจ้า ตั้ง ชีวิต และ ความ ตาย พระ พร และ คำ สาปแช่ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง เลือก เอา ข้าง ชีวิต เพื่อ ท่าน และ เชื้อสาย ของ ท่าน จะ ได้ มี ชีวิต อยู่
{30:20} ด้วย มี ความ รัก ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ติดพัน อยู่ กับ พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ชีวิต และ ความ ยืน นาน ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ แก่ อับราฮัม แก่ อิส อัค และ แก่ ยา โค บ ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน เหล่า นั้น”
{i31:1} คำ ปรึกษา ครั้ง สุดท้าย ของ โมเสส ต่อ คน อิสราเอล และ โย ชู วา
{31:1} โมเสส ยัง กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ คน อิสราเอล ทุก คน
{31:2} และ ท่าน กล่าว แก่ เขา ว่า “ วัน นี้ ข้าพเจ้า มี อายุ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ปี แล้ว ข้าพเจ้า จะ ออก ไป และ เข้า มา อีก ไม่ ไหว แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นี้’
{31:3} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ข้าม ไป ข้าง หน้า ท่าน เอง พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ประชาชาติ เหล่า นี้ ให้ พ้น หน้า ท่าน เพื่อ ว่า ท่าน จะ ยึดครอง เขา นั้น โย ชู วา จะ ข้าม ไป นำ หน้า ท่าน ทั้งหลาย ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ไว้ แล้ว
{31:4} พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ แก่ เขา อย่าง ที่ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ แก่ สิ โหน และ โอก กษัตริย์ ของ คน อา โม ไรต์ และ แก่ แผ่นดิน ของ เขา ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ทำลาย แล้ว
{31:5} แล้ว พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง มอบ เขา ไว้ ต่อ หน้า ท่าน และ ท่าน ทั้งหลาย จะ กระทำ แก่ เขา ตาม บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ แล้ว
{31:6} จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด อย่า กลัว หรือ อย่า ครั่น คร้าม เขา เลย เพราะ ว่า ผู้ ที่ ไป กับ ท่าน คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ จะ ไม่ ทรง ปล่อย ท่าน ให้ ล้มเหลว หรือ ทอดทิ้ง ท่าน เสีย”
{31:7} แล้ว โมเสส เรียก โย ชู วา เข้า มา และ กล่าว แก่ ท่าน ท่ามกลาง สายตา ของ บรรดา คน อิสราเอล ว่า “ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ ท่าน จะ ต้อง ไป กับ ชน ชาติ นี้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ว่า จะ ประทาน แก่ เขา ท่าน จง กระทำ ให้ เขา ได้ แผ่นดิน นั้น มา เป็น มรดก
{31:8} ผู้ ที่ ไป ข้าง หน้า คือ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง สถิต อยู่ ด้วย พระองค์ จะ ไม่ ทรง ปล่อย ท่าน ให้ ล้มเหลว หรือ ทอดทิ้ง ท่าน เสีย อย่า กลัว และ อย่า ขยาด เลย”
{31:9} โมเสส ได้ เขียน พระ ราช บัญญัติ นี้ และ มอบ ให้ แก่ ปุโรหิต ลูกหลาน ของ เลวี ผู้ ซึ่ง หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ และ แก่ พวก ผู้ใหญ่ ทั้งปวง ของ คน อิสราเอล
{31:10} และ โมเสส บัญชา เขา ว่า “ เมื่อ ครบ ทุกๆ เจ็ด ปี ตาม เวลา กำหนด ปี ปลดปล่อย ณ เทศกาล อยู่ เพิง
{31:11} เมื่อ คน อิสราเอล ทั้งหลาย มา ประชุม พร้อม กัน ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ณ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก ไว้ นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง อ่าน พระ ราช บัญญัติ นี้ ให้ คน อิสราเอล ทั้งปวง ฟัง
{31:12} จง เรียก ประชาชน ให้ มา ประชุม กัน ทั้ง ชาย หญิง และ เด็ก ทั้งคน ต่าง ด้าว ภายใน ประตู เมือง ของ ท่าน เพื่อ ให้ เขา ได้ยิน และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ให้ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ พระ ราช บัญญัติ นี้
{31:13} และ เพื่อ ลูกหลาน ทั้งหลาย ของ เขา ผู้ ยัง ไม่ ทราบ จะ ได้ยิน และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตราบ เท่า เวลา ซึ่ง ท่าน อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ยก ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น”
{i31:14} โมเสส จะ สิ้น ชีวิต โย ชู วา ได้ รับ พระ บัญชา บทเพลง ของ โมเสส
{31:14} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ โมเสส ว่า “ ดู เถิด วัน ซึ่ง เจ้า ต้อง ตาย ก็ ใกล้ เข้า มา แล้ว จง เรียก โย ชู วา มา และ เจ้า ทั้ง สอง จง มา เฝ้า เรา ใน พลับพลา แห่ง ชุมนุม เพื่อ เรา จะ ได้ กำชับ เขา” โมเสส และ โย ชู วา ก็ เข้า ไป และ เข้า เฝ้า พระองค์ ใน พลับพลา แห่ง ชุมนุม
{31:15} และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ปรากฏ ใน เสา เมฆ ใน พลับพลา แห่ง ชุมนุม และ เสา เมฆ นั้น อยู่ ที่ ประตู พลับพลา แห่ง ชุมนุม
{31:16} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ โมเสส ว่า “ ดู เถิด ตัว เจ้า จวน จะ ต้อง หลับ อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า แล้ว และ ชน ชาติ นี้ จะ ลุก ขึ้น และ เล่นชู้ กับ พระ ของ คน ต่าง ด้าว แห่ง แผ่นดิน นี้ ใน ที่ ที่ เขา ไป อยู่ ท่ามกลาง นั้น เขา ทั้งหลาย จะ ทอดทิ้ง เรา เสีย และ หัก พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา ได้ กระทำ ไว้ กับ เขา
{31:17} แล้ว ใน วัน นั้น เรา จะ กริ้ว ต่อ เขา และ เรา จะ ทอดทิ้ง เขา เสีย และ ซ่อน หน้า ของ เรา เสีย จาก เขา เขา ทั้งหลาย จะ ถูก กลืน และ สิ่ง ร้าย กับ ความ ลำบาก เป็น อัน มาก จะ มา ถึง เขา ใน วัน นั้น เขา จึง จะ กล่าว ว่า ‘ สิ่ง ร้าย เหล่า นี้ ตก แก่ เรา เพราะ พระเจ้า ไม่ ทรง สถิต ท่ามกลาง เรา ไม่ ใช่ หรือ’
{31:18} ใน วัน นั้น เรา จะ ซ่อน หน้า ของ เรา เสีย จาก เขา เป็น แน่ ด้วย เหตุ ความ ชั่ว ทั้งหลาย ซึ่ง เขา ได้ กระทำ เพราะ เขา ได้ หัน ไป หา พระ อื่น
{31:19} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ เจ้า ทั้ง สอง จง เขียน บทเพลง นี้ และ สอน คน อิสราเอล ให้ ร้อง จน ติด ปาก เพื่อ บทเพลง นี้ จะ เป็น พยาน ของ เรา ปรักปรำ คน อิสราเอล
{31:20} เพราะ ว่า เมื่อ เรา จะ ได้ นำ เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา และ เขา ได้ รับประทาน อิ่มหนำ และ อ้วนพี เขา จะ หัน ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ หมิ่น ประมาท เรา และ ผิด พัน ธ สัญญา ของ เรา
{31:21} และ ต่อ มา เมื่อ สิ่ง ร้าย และ ความ ลำบาก หลาย อย่าง มา ถึง เขา แล้ว เพลง บท นี้ จะ เผชิญหน้า เป็น พยาน เพราะ ว่า เพลง นี้ จะ อยู่ ที่ ปาก เชื้อสาย ของ เขา ไม่ มี วัน ลืม เพราะ แม้ แต่ เวลา นี้ เอง เรา รู้ ถึง ความ มุ่งหมาย ที่ เขา กำลัง จะ ก่อ ขึ้น มา แล้ว ก่อน ที่ เรา จะ นำ เขา เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ นั้น”
{31:22} โมเสส จึง ได้ เขียน บทเพลง นี้ ใน วัน เดียวกัน นั้น และ สอน ให้ แก่ ประชาชน อิสราเอล
{31:23} พระองค์ ตรัส สั่ง โย ชู วา บุตร ชาย นูน ว่า “ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ เจ้า จะ นำ คน อิสราเอล เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ แก่ เขา เรา จะ อยู่ กับ เจ้า”
{i31:24} โมเสส เขียน หนังสือ จบ แล้ว อิสราเอล จะ ประพฤติ หลงผิด ไป
{31:24} ต่อ มา เมื่อ โมเสส เขียน ถ้อยคำ ของ พระ ราช บัญญัติ นี้ ลง ใน หนังสือ จน จบ แล้ว
{31:25} โมเสส ก็ บัญชา คน เล วี ผู้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮวาห์ ว่า
{31:26} “ จง รับ หนังสือ พระ ราช บัญญัติ นี้ วาง ไว้ ข้าง หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ อยู่ ที่ นั่น เพื่อ เป็น พยาน ปรักปรำ ท่าน
{31:27} เพราะ ข้าพเจ้า รู้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย เป็น คน มัก กบฏ และ คอ แข็ง ดู เถิด เมื่อ ข้าพเจ้า ยัง มี ชีวิต อยู่ กับ ท่าน วัน นี้ ท่าน ก็ ยัง กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ข้าพเจ้า ตาย แล้ว จะ ร้าย กว่า นี้ สัก เท่าใด
{31:28} ท่าน จง เรียก ประชุม พวก ผู้ใหญ่ ของ ทุก ตระกูล และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหมด เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ให้ เขา ฟัง และ อัญเชิญ สวรรค์ และ โลก ให้ เป็น พยาน ปรักปรำ เขา
{31:29} เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า ตาย แล้ว ท่าน จะ ประพฤติ ตัว เสื่อมทราม อย่าง ที่สุด และ หันเห ไป จาก ทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ ความ ชั่ว ร้าย จะ ตก แก่ ท่าน ใน วัน ข้าง หน้า เพราะ ว่า ท่าน จะ กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง เป็น การ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง กริ้ว โกรธ ด้วย การ ที่ มือ ท่าน กระทำ”
{31:30} โมเสส ก็ ได้ กล่าว ถ้อยคำ ใน บทเพลง ต่อ ไป นี้ ให้ เข้า หู ประชุม ชน อิสราเอล ทั้งหมด จน จบ
{i32:1} บทเพลง ของ โมเสส
{32:1} “ โอ ฟ้า สวรรค์ จง เงี่ยหู ฟัง ข้าพเจ้า จะ พูด โอ พิภพ โลก ขอ จง สดับ ถ้อยคำ จาก ปาก ของ ข้าพเจ้า
{32:2} ขอ ให้ คำ สอน ของ ข้าพเจ้า หยด ลง อย่าง เม็ด ฝน และ คำ ปราศรัย ของ ข้าพเจ้า กลั่น ตัว ลง อย่าง น้ำค้าง อย่าง ฝน ตก ปรอยๆ อยู่ เหนือ หญ้า อ่อน อย่าง ห่า ฝน ตกลง เหนือ ผัก สด
{32:3} เพราะ ข้าพเจ้า จะ ประกาศ พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ จง ถวาย ความ ยิ่งใหญ่ แด่ พระเจ้า ของ เรา
{32:4} พระองค์ ทรง เป็น ศิลา พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ก็ สมบูรณ์ พระ มรรคา ทั้งหลาย ของ พระองค์ ก็ ยุติธรรม พระเจ้า ที่ เที่ยงธรรม และ ปราศจาก ความ ชั่วช้า พระองค์ ทรง ยุติธรรม และ เที่ยงตรง
{32:5} เขา ทั้งหลาย ประพฤติ ชั่วช้า แล้ว ตำหนิ ของ เขา ทั้งหลาย หา ใช่ เป็น ตำหนิ ของ บุตร ของ พระองค์ เขา เป็น ยุค วิปลาส และ คด โกง
{32:6} โอ ชน ชาติ โฉด เขลา และ เบาความ เอ๋ย ท่าน จะ ตอบ สนอง พระ เยโฮวาห์ อย่าง นี้ ละ หรือ พระองค์ มิ ใช่ พระ บิดา ผู้ ทรง ไถ่ ท่าน ไว้ ดอก หรือ ผู้ ทรง สรรค์ ท่าน และ ตั้ง ท่าน ไว้ แล้ว
{32:7} จง ระลึก ถึง โบราณ กาล จง พิจารณา ถึง จำนวน ปี ที่ ผ่าน มา หลาย ชั่ว อายุ คน แล้ว นั้น จง ถาม บิดา ของ ท่าน แล้ว เขา จะ สำแดง ให้ ท่าน ทราบ จง ถาม พวก ผู้ใหญ่ ของ ท่าน แล้ว เขา จะ บอก ท่าน
{32:8} เมื่อ ผู้ สูง สุด ประทาน มรดก แก่ บรรดา ประชาชาติ เมื่อ พระองค์ ทรง แยก ลูกหลาน ของ อา ดัม พระองค์ ทรง กั้น เขต ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ตาม จำนวน คน อิสราเอล
{32:9} เพราะ ว่า ส่วน ของ พระ เยโฮวาห์ คือ ประชาชน ของ พระองค์ ยา โค บ เป็น ส่วน มรดก ของ พระองค์ เอง
{32:10} พระองค์ ทรง พบ เขา ใน แผ่นดิน ทุรกันดาร ใน ที่ เปลี่ยว เปล่า ซึ่ง มี แต่ เสียง เห่า หอน พระองค์ ทรง นำ เขา ไป ทั่ว และ ทรง สอน เขา อยู่ ทรง รักษา เขา ไว้ ดัง แก้ว พระ เนตร ของ พระองค์
{32:11} เหมือน นก อินทรี ที่ กวน รัง ของ มัน กระพือ ปีก อยู่ เหนือ ลูก โต กาง ปีก ออก รองรับ ลูก ไว้ ให้ เกาะ อยู่ บน ปีก
{32:12} พระ เยโฮวาห์ องค์ เดียว ก็ ทรง นำ เขา มา ไม่ มี พระ ต่าง ด้าว องค์ ใด อยู่ กับ เขา
{32:13} พระองค์ ทรง โปรด เขา ให้ ขี่ ไป บน โลก ส่วน สูง ให้ เขา กิน พืช ผล ที่ ได้ จาก นา พระองค์ ทรง ให้ เขา ดูด น้ำผึ้ง จาก ศิลา และ ให้ ดื่ม น้ำมัน จาก หิน แข็งกล้า
{32:14} ให้ ได้ นม เปรี้ยว จาก วัว และ ให้ ได้ น้ำนม จาก แพะ แกะ ได้ ไขมัน จาก ลูก แกะ และ แกะ ผู้ พันธุ์ บา ชาน และ ฝูง แพะ กับข้าว สาลี อย่าง ดี ที่สุด และ ท่าน ได้ ดื่ม เลือด ของ องุ่น คือ น้ำ องุ่น
{32:15} แต่ เย ชุรูน อ้วนพี ขึ้น แล้ว ก็ มี พยศ พอ เจ้า อ้วน ใหญ่ เนื้อ หนา นุ่มนิ่ม เขา ทอดทิ้ง พระเจ้า ผู้ สร้าง เขา มา แล้ว ดูหมิ่น ศิลา แห่ง ความ รอด ของ เขา
{32:16} เขา ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง อิจฉา ด้วย พระ ต่าง ด้าว ด้วย สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหลาย เขา ก็ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง กริ้ว
{32:17} เขา บูชา พวก ปีศาจ แทน พระเจ้า บูชา พระ ซึ่ง เขา ไม่ รู้จัก มา ก่อน บูชา พระ ใหม่ๆ ซึ่ง เกิด มา เร็วๆ นี้ ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ เกรงกลัว
{32:18} ท่าน มิ ได้ ใส่ใจ ใน ศิลา ที่ ให้ กำเนิด ท่าน มา ท่าน หลง ลืม พระเจ้า ซึ่ง ทรง ปั้น ท่าน
{32:19} พระ เยโฮวาห์ ทอด พระ เนตร และ ทรง ชัง เขา เพราะ เหตุ บุตร ชาย หญิง ของ พระองค์ ได้ ยั่ว พระองค์
{32:20} และ พระองค์ ตรัส ว่า ‘ เรา จะ ซ่อน หน้า ของ เรา เสีย จาก เขา เรา จะ คอย ดู ว่า ปลายทาง ของ เขา จะ เป็น อย่างไร เพราะ เขา เป็น ยุค ที่ ดื้อรั้น เป็น ลูกเต้า ที่ ไม่ มี ความ เชื่อ
{32:21} เขา ทำให้ เรา อิจฉา ด้วย สิ่ง ที่ ไม่ ใช่ พระเจ้า เขา ได้ ยั่ว โทสะ เรา ด้วย ความ ไร้ ประโยชน์ ของ เขา ดังนั้น เรา จึง ทำให้ เขา อิจฉา ผู้ ที่ ไม่ ใช่ ชน ชาติ และ จะ ยั่ว โทสะ เขา ด้วย ประชาชาติ ที่ เขลา ชาติ หนึ่ง
{32:22} เพราะ มี ไฟ ก่อ ขึ้น ด้วย เหตุ ความ กริ้ว ของ เรา นั้น ไฟ ก็ ไหม้ ลุกลาม ไป จน ถึง ก้น ลึก ของ นรก เผา แผ่นดิน โลก และ พืช ผล ใน นั้น และ ก่อ เพลิง ติด ราก ภูเขา
{32:23} เรา จะ สุม สิ่ง ร้าย ไว้ บน เขา ทั้งหลาย และ ปล่อย ลูก ธนู ของ เรา มา ยิง เขา
{32:24} เขา จะ ซูบ ผอม ไป เพราะ ความ หิว ความ ร้อน อัน แรง กล้า และ การ ทำลาย อัน ขม ขื่น จะ เผา ผลาญ เขา เสีย เรา จะ ส่ง ฟัน สัตว์ ร้าย ให้ มา ขบ กับ พิษ ของ สัตว์ เลื้อยคลาน ใน ผง คลี
{32:25} ภายนอก จะ มี ดาบ และ ภายใน จะ มี ความ กลัว มา ทำลาย ทั้ง ชาย หนุ่ม และ หญิง พรหมจารี ทั้ง เด็ก ที่ ยัง ดูด นม และ คน ที่ ผม หงอก
{32:26} เรา พูด แล้ว ว่า “ เรา จะ ให้ เขา กระจัด กระจาย ไป ถึง มุม ต่างๆ เรา จะ ให้ ชื่อ ของ เขา สูญ ไป จาก ความ ทรง จำ ของ มนุษย์”
{32:27} ถ้า หาก ว่า เรา ไม่ กลัว ความ กริ้ว โกรธ ของ ศัตรู เกรง ว่า ศัตรู จะ ประพฤติ ผิด ไป กลัว ว่า ศัตรู ทั้งหลาย จะ พูด ว่า “ กำลัง มือ ของ เรา จะ มี ชัย พระ เยโฮวาห์ หา ได้ ทรง กระทำ กิจการ ทั้งปวง นี้ ไม่”
{32:28} เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย เป็น ประชาชาติ ที่ ไม่ ยอม ฟัง คำ ปรึกษา ใน พวก เขา ไม่ มี ความ เข้าใจ
{32:29} โอ ถ้า เขา ฉลาด แล้ว เขา จะ เข้าใจ เรื่อง นี้ และ ทราบ เรื่อง สุดท้าย ปลาย มือ
{32:30} คน เดียว จะ ไล่ พัน คน อย่างไร ได้ สอง คน จะ ทำให้ หมื่น คน หนี ได้ อย่างไร นอกจาก ศิลา ของ เขา ได้ ขาย เขา เสีย แล้ว และ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง ทอดทิ้ง เขา เสีย
{32:31} เพราะ ศิลา ของ เขา ไม่ เหมือน ศิลา ของ เรา แม้ ศัตรู ของ เรา ก็ ตัดสิน อย่าง นั้น
{32:32} เพราะ ว่า เถา องุ่น ของ เขา มา จาก เถา เมือง โสโดม มา จาก ไร่ เมือง โก โม ราห์ ผล องุ่น ของ เขา เป็น ดีหมี และ องุ่น ที่ เป็น พวงๆ ก็ ขม ขื่น
{32:33} น้ำ องุ่น ของ เขา เป็น พิษ ของ มังกร เป็น พิษ อำมหิต ของ งู เห่า
{32:34} เรื่อง นี้ มิ ได้ สะสม ไว้ กับ เรา ดอก หรือ ประทับ ตรา ไว้ ใน คลัง ของ เรา
{32:35} การ แก้ แค้น และ การ ตอบ สนอง เป็น ของ เรา เท้า ของ เขา จะ ลื่น ไถล ไป ตาม กำหนด เวลา เพราะ ว่า วัน แห่ง หายนะ ของ เขา อยู่ ใกล้ แค่ เอื้อม แล้ว และ สิ่ง ต่างๆ ที่ จะ เกิด ขึ้น กับ เขา ก็ จะ มา โดย พลัน
{32:36} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง พิพากษา ประชาชน ของ พระองค์ และ ทรง เมตตา ปรานี ต่อ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เมื่อ ทอด พระ เนตร กำลัง ของ เขา สิ้น ลง ไม่ มี ใคร ยัง อยู่ หรือ เหลือ อยู่
{32:37} แล้ว พระองค์ จะ ตรัส ว่า “ พระ ของ เขา อยู่ ที่ไหน ศิลา ที่ เขา พึ่งพา นั้น อยู่ ที่ไหน เล่า
{32:38} คือ ผู้ ที่ รับประทาน ไขมัน ของ เครื่อง สัต ว บูชา ของ เขา และ ดื่ม น้ำ องุ่น ที่ เป็น เครื่อง ดื่ม บูชา ของ เขา ให้ บรรดา พระ เหล่า นั้น ลุก ขึ้น ช่วย ให้ พระ เหล่า นั้น เป็น ผู้ ป้องกัน เจ้า ซิ
{32:39} จง ดู เถิด ตัว เรา คือ เรา นี่แหละ เป็น ผู้ นั้น นอกจาก เรา ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด เรา ฆ่า ให้ ตาย และ เรา ก็ ให้ มี ชีวิต อยู่ เรา ทำให้ บาดเจ็บ และ เรา ก็ รักษา ให้ หาย ไม่ มี ผู้ ใด จะ ช่วย ให้ พ้น มือ เรา ได้
{32:40} เพราะ เรา ชู มือ ขึ้น ถึง สวรรค์ และ ปฏิญาณ ว่า ดัง ที่ เรา ดำรง อยู่ เป็น นิตย์
{32:41} ถ้า เรา ลับ ดาบ อัน วาววับ ของ เรา และ มือ ของ เรา ยึด การ พิพากษา ไว้ เรา จะ แก้ แค้น ศัตรู ของ เรา และ ตอบแทน ผู้ ที่ เกลียด เรา
{32:42} เรา จะ ให้ ลูก ธนู ของ เรา เมา โลหิต และ ดาบ ของ เรา จะ กิน เนื้อ หนัง ด้วย โลหิต ของ ผู้ ที่ ถูก ฆ่า และ ของ เชลย ตั้งแต่ เริ่ม แก้ แค้น ต่อ ศัตรู”’
{32:43} โอ ประชาชาติ ทั้งหลาย จง ชื่นชม ยินดี กับ ประชาชน ของ พระองค์ เพราะ พระองค์ จะ แก้ แค้น โลหิต แห่ง พวก ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ แล้ว และ จะ ทรง ทำ การ แก้ แค้น ศัตรู ของ พระองค์ และ จะ ทรง เมตตา ปรานี ทั้ง แผ่นดิน และ ประชาชน ของ พระองค์”
{32:44} โมเสส ได้ มา เล่า บรรดา ถ้อยคำ ของ เพลง บท นี้ ให้ ประชาชน ฟัง ทั้ง ตัว ท่าน พร้อม กับ โย ชู วา บุตร ชาย นูน
{i32:45} โมเสส จะ สิ้น ชีวิต บน ยอด เขา เนโบ
{32:45} และ เมื่อ โมเสส เล่า คำ เหล่า นี้ ทั้งหมด แก่ บรรดา คน อิสราเอล จบ แล้ว
{32:46} ท่าน ก็ กล่าว แก่ เขา ว่า “ จง ใส่ใจ ใน ถ้อยคำ ทั้งหลาย ซึ่ง ข้าพเจ้า กล่าว แก่ ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ ได้ บัญชา แก่ ลูกหลาน ของ ท่าน เพื่อ เขา จะ ได้ ระวัง ที่ จะ กระทำ ตาม ถ้อยคำ แห่ง พระ ราช บัญญัติ นี้ ทั้งสิ้น
{32:47} เรื่อง นี้ ไม่ ใช่ เรื่อง เล็กน้อย สำหรับ ท่าน ทั้งหลาย แต่ เป็น เรื่อง ชีวิต ของ ท่าน ทั้งหลาย และ เรื่อง นี้ จะ กระทำ ให้ ท่าน ทั้งหลาย มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น”
{32:48} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ โมเสส ใน วัน นั้น เอง ว่า
{32:49} “ จง ขึ้น ไป บน ภูเขา อา บา ริม ถึง ยอด เขา เนโบ ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน โม อับ ตรง ข้าม เมือง เย รี โค และ ดู แผ่นดิน คา นา อัน ซึ่ง เรา ให้ แก่ ประชาชน อิสราเอล เป็น กรรมสิทธิ์
{32:50} และ สิ้น ชีวิต เสีย บน ภูเขา ซึ่ง เจ้า ขึ้น ไป นั้น และ ถูก รวบ ไป อยู่ กับ ญาติ พี่น้อง ของ เจ้า ดัง อา โร น พี่ ชาย ของ เจ้า ได้ สิ้น ชีวิต ที่ ภูเขา โฮร์ และ ถูก รวบ ไป อยู่ กับ ประชาชน ของ เขา
{32:51} เพราะ เจ้า ทั้ง สอง ได้ ละเมิด ต่อ เรา ท่ามกลาง คน อิสราเอล ที่ น้ำ เม รี บาห์ แห่ง คา เดช ใน ถิ่น ทุรกันดาร ศิน เพราะ เจ้า มิ ได้ เคารพ เรา ว่า บริสุทธิ์ ใน หมู่ คน อิสราเอล
{32:52} เพราะ เจ้า จะ ได้ เห็น แผ่นดิน ซึ่ง อยู่ ต่อ หน้า เจ้า แต่ เจ้า ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ให้ แก่ คน อิสราเอล”
{i33:1} พระ พร สำหรับ ตระกูล ต่างๆ
{33:1} ต่อ ไป นี้ เป็น พร ซึ่ง โมเสส บุรุษ ของ พระเจ้า ได้ อวยพร แก่ คน อิสราเอล ก่อน ที่ ท่าน สิ้น ชีวิต
{33:2} ท่าน กล่าว ว่า “ พระ เยโฮวาห์ เสด็จ จาก ซี นาย และ ทรง รุ่งแจ้ง จาก เส อีร์ มา ยัง เขา ทั้งหลาย พระองค์ ทรง ฉาย รังสี จาก ภูเขา ปา ราน พระองค์ เสด็จ พร้อม กับ วิ สุทธิ ชน นับ หมื่นๆ ที่ พระ หัตถ์ เบื้อง ขวา มี ไฟ เป็น พระ ราช บัญญัติ แก่ เขา
{33:3} แท้ จริง พระองค์ ทรง รัก ประชาชน ของ พระองค์ บรรดา วิ สุทธิ ชน ของ พระองค์ ก็ อยู่ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ และ เขา ทั้งหลาย กราบ ลง ที่ พระ บาท ของ พระองค์ รับ พระ ดำรัส ของ พระองค์
{33:4} โมเสส บัญชา พระ ราช บัญญัติ ไว้ แก่ เรา เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ชุมนุมชน ยา โค บ
{33:5} พระองค์ ทรง เป็น กษัตริย์ ใน เย ชู รู น เมื่อ หัวหน้า ชน ชาติ ชุมนุม กับ คน อิสราเอล ทุก ตระกูล
{33:6} ขอ ให้ รู เบน ดำรง ชีวิต อยู่ อย่า ให้ ตาย อย่า ให้ ผู้คน ของ เขา มี น้อย”
{33:7} ท่าน กล่าว ถึง พร สำหรับ ยูดาห์ ดังนี้ ว่า “ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง สดับ เสียง ของ ยูดาห์ ขอ ทรง นำ เขา เข้า กับ ชน ชาติ ของ เขา มือ ของ เขา ได้ ต่อสู้ เพื่อ ตนเอง และ พระองค์ ทรง ช่วย เขา ให้ พ้น จาก ปรปักษ์ ของ เขา”
{33:8} ท่าน กล่าว ถึง เลวีว่า “ ขอ ให้ ทูม มี ม และ อู รีม ของ พระองค์ อยู่ กับ ผู้ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ทดลอง แล้ว ที่ ตำบล มัสสาห์ ผู้ ที่ พระองค์ ได้ ต่อสู้ แล้ว ที่ น้ำ เม รี บาห์
{33:9} ผู้ กล่าว ถึง บิดา มารดา ของ เขา ว่า ‘ ข้าพเจ้า มิ ได้ เห็น เขา’ เขา ไม่ จำ พี่น้อง ของ เขา และ ไม่ รู้จัก ลูก ของ ตนเอง เพราะ ว่า เขา ปฏิบัติ ตาม พระ วจนะ ของ พระองค์ และ รักษา พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{33:10} เขา ทั้งหลาย จะ สอน คำ ตัดสิน ของ พระองค์ แก่ ยา โค บ และ สอน พระ ราช บัญญัติ ของ พระองค์ แก่ อิสราเอล เขา จะ วาง เครื่อง หอม ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ทั้งสิ้น บน แท่น บูชา ของ พระองค์
{33:11} ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ พระองค์ ทรง อำนวย พระ พร แก่ ข้าวของ ของ เขา และ โปรด การ งาน ที่ มือ เขา ทำ ขอ ทรง ตี ทำลาย บั้นเอว แห่ง ศัตรู ของ เขา คือ ผู้ ที่ เกลียด ชัง เขา อย่า ให้ ลุก ขึ้น อีก ได้”
{33:12} ท่าน กล่าว เรื่อง เบน ยา มิ นว่า “ คน ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง รัก จะ อาศัย อยู่ กับ พระองค์ อย่าง ปลอดภัย พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ปก เขา ไว้ วัน ยัง ค่ำ และ จะ ทรง ประทับ อยู่ ระหว่าง บ่า ของ เขา”
{33:13} และ ท่าน กล่าว ถึง โย เซฟ ว่า “ ขอ ให้ แผ่นดิน ของ เขา ได้ รับ พระ พร จาก พระ เยโฮวาห์ ให้ ได้ รับ ของ ประเสริฐ ที่สุด จาก ฟ้า สวรรค์ ทั้ง น้ำค้าง และ จาก บาดาล ซึ่ง หมอบ อยู่ ข้าง ล่าง
{33:14} ให้ ได้ รับ ผล ประเสริฐ ที่สุด ของ ดวง อาทิตย์ และ พืช ผล ประเสริฐ ที่สุด ที่ ดวง จันทร์ ให้ บังเกิด
{33:15} พร้อม กับ ผล อย่าง งาม ที่สุด จาก ภูเขา ดึกดำบรรพ์ และ ผล ประเสริฐ ที่สุด จาก เนิน เขา ที่ อยู่ ตลอด กาล
{33:16} และ ผล ประเสริฐ ที่สุด ของ พิภพ และ สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น และ พระ กรุณา คุณ ของ พระองค์ ซึ่ง ประทับ ที่ พุ่มไม้ ขอ ให้ พร เหล่า นี้ ลง มา เหนือ ศีรษะ ของ โย เซฟ และ เหนือ กระหม่อม ของ ผู้ ที่ ถูก แยก จาก พี่น้อง ของ ตน
{33:17} สง่าราศี ของ เขา เหมือน ลูก วัว หัว ปี ของ เขา เขา ของ เขา เหมือน เขา ม้า ยู นิคอน และ ด้วย เขา นั้น เขา จะ ดัน ชน ชาติ ทั้งหลาย ออก ไป จน สุด ปลาย พิภพ คน เอฟ รา อิม นับ หมื่น เป็น เช่น นี้ คน มนัส เสห์ นับ พัน ก็ เหมือน กัน”
{33:18} ท่าน กล่าว ถึง เศบูลุนว่า “ เศบูลุนเอ๋ย จง ปีติ ร่าเริง เมื่อ ท่าน ออก ไป และ อิสสา คาร์ เอ๋ย จง ปีติ ร่าเริง ใน เต็นท์ ของ ตน
{33:19} เขา จะ เรียก ชน ชาติ ทั้งหลาย มา ที่ ภูเขา และ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา แห่ง ความ ชอบธรรม ที่ นั่น เพราะ เขา จะ ดูด ความ อุดม จาก ทะเล และ ได้ ขุม ทรัพย์ ที่ ซ่อน อยู่ ใน ทราย”
{33:20} ท่าน กล่าว ถึง กาด ว่า “ สาธุการ แด่ พระองค์ ผู้ ทรง ขยาย กาด กาด หมอบ อยู่ เหมือน กับ สิงโต เขา ทึ้ง แขน และ กระหม่อม บน ศีรษะ
{33:21} เขา เลือก แผ่นดิน ส่วน ดี ที่สุด เป็น ของ ตน เพราะ ส่วน ของ ผู้ ทรง ตั้ง พระ ราช บัญญัติ ได้ มี เก็บ ไว้ ที่ นั่น แล้ว และ เขา มา ถึง หัวหน้า ของ ชน ชาติ นี้ เขา ได้ กระทำ ตาม ความ เที่ยงธรรม ของ พระ เยโฮวาห์ และ ตาม คำ ตัดสิน ซึ่ง มี ต่อ อิสราเอล”
{33:22} และ ท่าน กล่าว ถึง ดาน ว่า “ ดาน เป็น ลูก สิงโต ที่ กระโดด มา จาก เมือง บา ชาน”
{33:23} และ ท่าน กล่าว ถึง นัฟ ทา ลี ว่า “ โอ นัฟทาลี ผู้ อิ่ม ด้วย พระคุณ และ หนำ ด้วย พระ พร ของ พระ เยโฮวาห์ จง ยึดครอง ทาง ตะวัน ตก และ ทาง ใต้”
{33:24} และ ท่าน กล่าว ถึง อา เชอร์ว่า “ ขอ ให้ อา เชอร์ ได้ รับ พระ พร คือ ให้ มี บุตร มากมาย ให้ เขา เป็น ที่ โปรดปราน ของ พี่น้อง ของ เขา และ ให้ เขา จุ่ม เท้า เขา ลง ใน น้ำมัน
{33:25} รองเท้า ของ ท่าน จะ เป็น เหล็ก และ ทองสัมฤทธิ์ วัน คืน ของ ท่าน เป็น อย่างไร ขอ ให้ กำลัง ของ ท่าน เป็น อย่าง นั้น
{33:26} ไม่ มี ผู้ ใด เหมือน พระเจ้า ของ เย ชู รู น พระองค์ เสด็จ มา ทาง ฟ้า สวรรค์ เพื่อ ช่วย ท่าน เสด็จ มา เปี่ยม ด้วย ความ โอ่อ่า ตระการ ของ พระองค์ ตาม ท้อง ฟ้า
{33:27} พระเจ้า ผู้ ดำรง เป็น นิตย์ เป็น ที่ ลี้ภัย ของ ท่าน และ พระ กร นิรันดร์ รับรอง ท่าน อยู่ พระองค์ จะ ทรง ผลัก ศัตรู ให้ ออก ไป พ้น หน้า ท่าน และ จะ ตรัส ว่า ‘ ทำลาย เสีย เถอะ’
{33:28} ดังนั้น แหละ อิสราเอล จึง จะ อยู่ อย่าง ปลอดภัย แต่ ฝ่าย เดียว น้ำพุ แห่ง ยา โค บ จะ อยู่ ใน แผ่นดิน ที่ มี ข้าว และ น้ำ องุ่น เออ ท้อง ฟ้า ของ พระองค์ จะ โปรย น้ำค้าง ลง มา
{33:29} โอ อิสราเอล ท่าน ทั้งหลาย เป็น สุข แท้ๆ ใคร เหมือน ท่าน บ้าง โอ ชน ชาติ ที่ รอด มา ด้วย พระ เยโฮวาห์ ทรง ช่วย เป็น โล่ ช่วย ท่าน เป็น ดาบ แห่ง ความ ยอดเยี่ยม ของ ท่าน ท่าน จะ พบ ว่า พวก ศัตรู เป็น ผู้ มุสา ทั้งสิ้น ท่าน จะ เหยียบ ย่ำ ไป บน ปู ชนีย สถาน สูง ของ เขา”
{i34:1} โมเสส ได้ เห็น แผ่นดิน คา นา อัน แล้ว สิ้น ชีวิต บน ภูเขา เนโบ
{34:1} และ โมเสส ก็ ขึ้น ไป จาก ราบ โม อับ ถึง ภูเขา เนโบ ถึง ยอด เขา ปิสกาห์ ซึ่ง อยู่ ตรง ข้าม เมือง เย รี โค และ พระ เยโฮวาห์ ทรง สำแดง ให้ ท่าน เห็น แผ่นดิน นั้น ทั้งหมด คือ กิเล อาด จน ถึง ดาน
{34:2} ทั้ง นัฟ ทา ลี ทั่ว หมด เห็น แผ่นดิน เอฟ รา อิม และ มนัส เสห์ ทั่ว แผ่นดิน ยูดาห์ ไกล ไป ถึง ทะเล ที่ อยู่ ไกล ออก ไป
{34:3} ทั้ง ทาง ใต้ และ ที่ ลุ่ม ใน หุบเขา แห่ง เมือง เย รี โค เมือง ต้น อินทผลัม ไกล ไป จน ถึง โศอาร์
{34:4} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ท่าน ว่า “ นี่ คือ แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ อับราฮัม ต่อ อิส อัค และ ต่อ ยา โค บ ว่า ‘ เรา จะ ให้ แก่ เชื้อสาย ของ เจ้า’ เรา ให้ เจ้า เห็น กับ ตา แต่ เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน นั้น”
{34:5} เหตุ ฉะนั้น โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระ เยโฮวาห์ จึง สิ้น ชีวิต ที่ นั่น ใน แผ่นดิน โม อับ ตาม พระ ดำรัส ของ พระ เยโฮวาห์
{34:6} และ พระองค์ ทรง ฝัง ท่าน ไว้ ใน หุบเขา ใน แผ่นดิน โม อับ ตรง ข้าม เบธเปโอร์ จน ถึง ทุก วัน นี้ หา มี ผู้ ใด รู้จัก ที่ ฝัง ศพ ของ ท่าน ไม่
{34:7} เมื่อ โมเสส สิ้น ชีวิต นั้น ท่าน มี อายุ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ปี นัยน์ตา ของ ท่าน มิ ได้ มัว ไป หรือ กำลัง ของ ท่าน ก็ ไม่ ถอย
{34:8} และ คน อิสราเอล ร้องไห้ ถึง โมเสส ที่ราบ โม อับ สาม สิบ วัน แล้ว วัน ที่ ร้องไห้ ไว้ทุกข์ ถึง โมเสส ก็ สิ้น ลง
{i34:9} โย ชู วา ผู้ ประกอบ ด้วย พระ วิญญาณ จะ นำ คน อิสราเอล แทน โมเสส
{34:9} โย ชู วา บุตร ชาย นูน มี จิตใจ อัน ประกอบ ด้วย สติปัญญา เพราะ โมเสส ได้ เอา มือ ของ ท่าน วาง บน เขา ดังนั้น ประชาชน อิสราเอล จึง เชื่อฟัง เขา และ ได้ กระทำ ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา โมเสส ไว้
{34:10} ตั้งแต่ วัน นั้น มา ก็ ไม่ มี ผู้ พยากรณ์ คน ใด เกิด ขึ้น ใน อิสราเอล เสมอ โมเสส ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง รู้จัก หน้า ต่อ หน้า
{34:11} ไม่ มี ผู้ ใด เสมอเหมือน ท่าน ใน เรื่อง หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ท่าน ให้ กระทำ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ บรรดา ข้า ราช บริพาร ของ ฟาโรห์ และ ต่อ แผ่นดิน ของ ท่าน ทั้งสิ้น
{34:12} และ ใน เรื่อง อำนาจ ยิ่งใหญ่ และ กิจการ อัน น่า เกรงกลัว และ ใหญ่ โต ทั้งสิ้น ซึ่ง โมเสส กระทำ ใน สายตา ของ คน อิสราเอล ทั้งปวง