{i1:1} กษัตริย์ ซา โลม อน ถวาย เครื่องบูชา ที่ กิเบโอน (1 พก ษ 3:4)
{1:1} ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ได้ สถาปนา ราช อาณาจักร ของ พระองค์ และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ ทรง สถิต กับ พระองค์ และ ทรง กระทำ ให้ พระองค์ ใหญ่ โต อย่าง ยิ่ง
{1:2} ซา โลม อน ตรัส กับ อิสราเอล ทั้งปวง กับ นาย พัน และ นาย ร้อย ทั้ง กับ ผู้ วินิจฉัย และ กับ เจ้านาย ทั้งปวง ใน อิสราเอล ทั้งสิ้น ผู้ เป็น ประมุข ของ บรรพบุรุษ ของ เขา
{1:3} และ ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน ทั้งปวง ที่ อยู่ กับ พระองค์ ได้ ขึ้น ไป ที่ ปู ชนีย สถาน สูง ซึ่ง อยู่ ที่ กิเบโอน เพราะ พลับพลา แห่ง ชุมนุม ของ พระเจ้า ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ สร้าง ขึ้น ใน ถิ่น ทุรกันดาร อยู่ ที่ นั่น
{1:4} แต่ ดา วิด ได้ ทรง นำ หีบ ของ พระเจ้า ขึ้น มา จาก คีริยาท เย อา ริม ถึง สถานที่ ซึ่ง ดา วิด ทรง เตรียม ไว้ ให้ เพราะ พระองค์ ได้ ทรง ตั้ง เต็นท์ ไว้ ให้ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{1:5} ยิ่ง กว่า นั้น แท่น บูชา ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง เบซาเลล บุตร ชาย อุ รี ผู้ เป็น บุตร ชาย เฮอร์ ได้ สร้าง ไว้ นั้น ก็ อยู่ ที่ หน้า พลับพลา ของ พระ เยโฮวาห์ และ ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน ก็ ได้ ใช้ แท่น นั้น เป็น ประจำ
{1:6} และ ซา โลม อน เสด็จ ขึ้น ไป ที่ นั่น ยัง แท่น บูชา ทองสัมฤทธิ์ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง อยู่ ที่ พลับพลา แห่ง ชุมนุม และ ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา หนึ่ง พัน ตัว บน แท่น นั้น
{i1:7} ซา โลม อน ทูล ขอ สติปัญญา (1 พก ษ 3:5-15)
{1:7} ใน คืน นั้น พระเจ้า ทรง ปรากฏ แก่ ซา โลม อน และ ตรัส กับ พระองค์ ว่า “ เจ้า อยาก ให้ เรา ให้ อะไร เจ้า ก็ จง ขอ เถิด”
{1:8} และ ซา โลม อน ทูล พระเจ้า ว่า “ พระองค์ ได้ ทรง สำแดง ความ เมตตา ยิ่งใหญ่ แก่ ดา วิด เสด็จ พ่อ ของ ข้า พระองค์ และ ทรง กระทำ ให้ ข้า พระองค์ ปกครอง แทน
{1:9} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ขอ ให้ พระ สัญญา ของ พระองค์ ที่ มี ต่อ ดา วิด เสด็จ พ่อ ของ ข้า พระองค์ เป็น จริง ณ บัดนี้ เพราะ พระองค์ ได้ ทรง ตั้ง ให้ ข้า พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ ชน ชาติ ที่ มาก อย่าง ผง คลี แห่ง แผ่นดิน โลก
{1:10} ขอ ทรง ประทาน สติปัญญา และ ความ รู้ แก่ ข้า พระองค์ ที่ จะ เข้า นอก ออก ใน ต่อ หน้า ชน ชาติ นี้ เพราะ ผู้ ใด เล่า ที่ จะ วินิจฉัย ประชาชน ของ พระองค์ ได้ ซึ่ง ใหญ่ โต นัก”
{1:11} พระเจ้า ตรัส ตอบ ซา โลม อนว่า “ เพราะ ว่า สิ่ง นี้ อยู่ ใน จิตใจ ของ เจ้า และ เจ้า มิ ได้ ขอ ทรัพย์ สมบัติ ความ มั่งคั่ง และ เกียรติ หรือ ชีวิต ของ ศัตรู เจ้า และ ทั้ง มิ ได้ ขอ ชีวิต ยืน ยาว แต่ ได้ ขอ สติปัญญา และ ความ รู้ เพื่อ ตัว เจ้า เอง เพื่อ เจ้า จะ วินิจฉัย ประชาชน ของ เรา ผู้ ซึ่ง เรา ได้ ตั้ง เจ้า ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ เขา นั้น
{1:12} เรา ประสาท สติปัญญา และ ความ รู้ ให้ แก่ เจ้า เรา จะ ให้ ทรัพย์ สมบัติ ความ มั่งคั่ง และ เกียรติ แก่ เจ้า ด้วย อย่าง ที่ ไม่ มี กษัตริย์ องค์ ใด ผู้ อยู่ ก่อน เจ้า ได้ มี และ ไม่ มี ผู้ ใด ภายหลัง เจ้า จะ มี เหมือน”
{1:13} ซา โลม อน จึง เสด็จ จาก ปู ชนีย สถาน สูง ที่ กิเบโอน จาก ต่อ หน้า พลับพลา แห่ง ชุมนุม ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ครอบครอง อยู่ เหนือ อิสราเอล
{1:14} ซา โลม อน ทรง สะสม รถ รบ และ พล ม้า พระองค์ ทรง มี รถ รบ หนึ่ง พัน สี่ ร้อย คัน และ พล ม้า หนึ่ง หมื่น สอง พัน คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ให้ ประจำ อยู่ ที่ หัว เมือง รถ รบ และ อยู่ กับ กษัตริย์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{1:15} และ กษัตริย์ ทรง กระทำ ให้ เงิน และ ทองคำ เป็น ของ สามัญ ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหมือน ก้อน หิน และ ทรง กระทำ ให้ มี ไม้ สน สี ดาร์ มากมาย เหมือน ไม้ มะเดื่อ แห่ง หุบเขา
{1:16} ม้า อัน เป็น สินค้า เข้า ของ ซา โลม อน มา จาก อียิปต์ พร้อม ด้วย เส้น ด้าย สำหรับ ผ้าป่าน และ บรรดา พ่อค้า ของ กษัตริย์ รับ เส้น ด้าย สำหรับ ผ้าป่าน นั้น มา ตาม ราคา
{1:17} เขา ทั้งหลาย นำ รถ รบ เข้า มา จาก อียิปต์ คัน หนึ่ง เป็น เงิน หก ร้อย เชเขลเงิน และ ม้า ตัว หนึ่ง หนึ่ง ร้อย ห้า สิบ ดังนั้น โดย ทาง พวก พ่อค้า เขา ก็ ส่ง ออก ไป ยัง บรรดา กษัตริย์ ของ คน ฮิต ไทต์ และ บรรดา กษัตริย์ ของ คน ซีเรีย
{i2:1} การ เตรียม สร้าง พระ วิหาร ของ พระเจ้า (1 พก ษ 5:1-18)
{2:1} ฝ่าย ซา โลม อน ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ และ สร้าง ราช วัง เพื่อ ราช อาณาจักร ของ พระองค์
{2:2} และ ซา โลม อน ทรง กำหนด ให้ เจ็ด หมื่น คน เป็น คน ขน ของ และ ให้ แปด หมื่น คน สกัด หิน ที่ ถิ่น เทือกเขา และ ให้ คน สาม พัน หก ร้อย คน ดูแล เขา ทั้งหลาย
{2:3} และ ซา โลม อน ทรง ส่ง ราช สาร ไป ยัง หุ ราม กษัตริย์ เมือง ไท ระ ว่า “ ท่าน ได้ กระทำ กิจ กับ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า คือ ได้ ส่ง ไม้ สน สี ดาร์ ให้ พระองค์ ท่าน เพื่อ สร้าง วัง ให้ พระองค์ ท่าน อาศัย อย่างไร ขอ ท่าน ได้ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า อย่าง นั้น
{2:4} ดู เถิด ข้าพเจ้า กำลัง จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ พระ นาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า และ มอบ ถวาย แด่ พระองค์ เพื่อ เผา เครื่อง หอม ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ และ เพื่อ ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์ เนืองนิตย์ และ เพื่อ เครื่อง เผา บูชา ทั้ง เช้า และ เย็น ใน วัน สะ บา โต และ ใน วัน ข้าง ขึ้น และ วัน เทศกาล ตาม กำหนด ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ซึ่ง เป็น กฎ ตั้ง ไว้ เป็น นิตย์ สำหรับ อิสราเอล
{2:5} พระ นิเวศ ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ สร้าง นั้น ใหญ่ โต เพราะ ว่า พระเจ้า ของ เรา ใหญ่ ยิ่ง กว่า พระ ทั้งปวง
{2:6} แต่ ผู้ ใด เล่า ที่ จะ สามารถ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระองค์ ได้ ใน เมื่อ ฟ้า สวรรค์ ถึง แม้ ว่า ฟ้า สวรรค์ ที่ สูง ที่สุด รับรอง พระองค์ ไว้ ไม่ ได้ ข้าพเจ้า เป็น ผู้ ใด เล่า ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระองค์ นอกจาก ให้ เป็น ที่ เผา เครื่องบูชา ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ เท่านั้น
{2:7} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ส่ง ชาย คน หนึ่ง ผู้ ชำนาญ การ ช่าง ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ และ เหล็ก และ ชำนาญ ใน เรื่อง ผ้า สี ม่วง สี แดง เข้ม และ สี ฟ้า ทั้ง เป็น ผู้ ชำนาญ ใน การ แกะ สลัก เพื่อ จะ อยู่ กับ ช่างฝีมือ ผู้ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ใน ยูดาห์ และ ใน เยรูซาเล็ม ผู้ ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ได้ จัด หา ไว้
{2:8} ขอ ท่าน ส่ง ไม้ สน สี ดาร์ ไม้ สน สาม ใบ และ ไม้ ประดู่ จาก เลบานอน ให้ ข้าพเจ้า ด้วย เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ ว่า ข้าราชการ ของ ท่าน รู้จัก การ ตัด ไม้ ใน เลบานอน และ ดู เถิด ข้าราชการ ของ ข้าพเจ้า จะ อยู่ กับ ข้าราชการ ของ ท่าน
{2:9} เพื่อ จัด เตรียม ตัว ไม้ ให้ แก่ ข้าพเจ้า ให้ มากมาย เพราะ ว่า พระ นิเวศ ที่ ข้าพเจ้า จะ สร้าง นี้ จะ ใหญ่ โต และ แปลก ประหลาด
{2:10} และ ดู เถิด ส่วน ข้าราชการ ของ ท่าน คือ ผู้ ที่ โค่น ตัด ไม้ นั้น ข้าพเจ้า จะ ให้ ข้าว สาลี นวด แล้ว สอง หมื่น โค ระ ข้าว บาร์เลย์ สอง หมื่น โค ระ น้ำ องุ่น สอง หมื่น บัท และ น้ำมัน สอง หมื่น บัท แก่ เขา ทั้งหลาย”
{2:11} แล้ว หุ ราม กษัตริย์ แห่ง เมือง ไท ระ ทรง ตอบ เป็น ลาย พระ หัตถ์ ซึ่ง พระองค์ ทรง มี ไป ถึง ซา โลม อนว่า “ เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง รัก ประชาชน ของ พระองค์ พระองค์ จึง ทรง กระทำ ให้ ท่าน เป็น กษัตริย์ เหนือ เขา ทั้งหลาย”
{2:12} หุ ราม ตรัส อีก ว่า “ สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก ผู้ ได้ ประทาน โอรส ที่ ฉลาด คน หนึ่ง แก่ ดา วิด กอปร ด้วย ความ เฉลียว ฉลาด และ ความ เข้าใจ ผู้ ซึ่ง จะ สร้าง พระ นิเวศ ถวาย พระ เยโฮวาห์ และ สร้าง พระ ราช วัง เพื่อ ราช อาณาจักร ของ พระองค์
{2:13} บัดนี้ ข้าพเจ้า ได้ ส่ง ช่างฝีมือ คน หนึ่ง กอปร ด้วย ความ เข้าใจ คือ หุ ราม ที่ปรึกษา อาวุโส
{2:14} บุตร ชาย ของ หญิง คน ดาน บิดา ของ เขา เป็น ชาว เมือง ไท ระ เขา ชำนาญ งาน ช่าง ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หิน และ ไม้ และ ทำงาน ช่าง ผ้า สี ม่วง สี ฟ้า ผ้าป่าน เนื้อ ละเอียด และ ผ้า สี แดง เข้ม และ ทำ การ แกะ สลัก ทุก ชนิด และ สร้าง ตาม แบบ ลวดลาย ใดๆ ที่ จะ กำหนด ให้ แก่ เขา พร้อม กับ ช่างฝีมือ ของ ท่าน คือ ช่างฝีมือ ของ ดา วิด ราช บิดา ของ ท่าน ผู้ เป็น เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า
{2:15} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ เรื่อง ข้าว สาลี ข้าว บาร์เลย์ น้ำมัน และ น้ำ องุ่น ซึ่ง เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า ได้ กล่าว ถึง นั้น ขอ ท่าน ได้ ส่ง ไป ให้ พวก เรา ผู้ รับใช้ ท่าน
{2:16} และ พวก เรา จะ ตัด ตัว ไม้ เท่า ที่ ท่าน ต้องการ จาก เลบานอน และ นำ มา ให้ ท่าน โดย แพ ทาง ทะเล ถึง เมือง ยัฟฟา เพื่อ ว่า ท่าน จะ ได้ นำ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม”
{2:17} แล้ว ซา โลม อน ทรง ทำ บัญชี สำมะโนครัว ชน ต่าง ด้าว ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อิสราเอล ภายหลัง บัญชี สำมะโนครัว ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ไว้ และ ปรากฏ ว่า มี คน หนึ่ง แสน ห้า หมื่น สาม พัน หก ร้อย คน
{2:18} พระองค์ ทรง กำหนด ให้ เจ็ด หมื่น คน เป็น คน ขน ของ และ ให้ แปด หมื่น คน สกัด หิน ที่ ถิ่น เทือกเขา และ คน สาม พัน หก ร้อย คน เป็น ผู้ ดูแล ให้ ประชาชน ทำงาน
{i3:1} การ เริ่ม สร้าง พระ วิหาร บน ภูเขา โม ริ ยาห์
{3:1} แล้ว ซา โลม อน ทรง เริ่ม สร้าง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ที่ กรุง เยรูซาเล็ม บน ภูเขา โม ริ ยาห์ ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ปรากฏ แก่ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ ตรง ที่ ซึ่ง ดา วิด ทรง กำหนด ไว้ ที่ ลาน นวด ข้าวของ โอ รนัน คน เย บุ ส
{3:2} พระองค์ ทรง เริ่ม สร้าง ใน วัน ที่ สอง เดือน ที่ สอง ของ ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล ของ พระองค์
{i3:3} ขนาด และ วัตถุ แห่ง พระ วิหาร (1 พก ษ 6:2-7:51)
{3:3} ต่อ ไป นี้ เป็น รากฐาน ซึ่ง ซา โลม อน ทรง วาง เพื่อ สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ส่วน ยาว ตาม ศอก โบราณ หก สิบ ศอก และ กว้าง ยี่ สิบ ศอก
{3:4} มุข ด้าน หน้า ของ พระ นิเวศ นั้น ยาว ยี่ สิบ ศอก เท่ากับ ด้าน กว้าง ของ พระ นิเวศ และ ส่วน สูง หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ พระองค์ ทรง บุ ด้าน ใน ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์
{3:5} ห้องโถง พระองค์ ทรง บุ ด้วย ไม้ สน สาม ใบ และ บุ ด้วย ทองคำ เนื้อ ดี และ ทำ ต้น อินทผลัม และ ลูกโซ่ ประดับ ไว้ บน นั้น
{3:6} พระองค์ ทรง แต่ง พระ นิเวศ ด้วย ฝัง เพชร พลอย ต่างๆ เพื่อ ความ สวย งาม ทองคำ นั้น เป็น ทองคำ เมือง พา รวายิม
{3:7} พระองค์ จึง ทรง บุ พระ นิเวศ นั้น ด้วย ทองคำ คือ ที่ คาน ธรณี ประตู ผนัง ประตู กับ สลัก รูป เค รู บ ไว้ บน ผนัง
{3:8} และ พระองค์ ทรง สร้าง ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด คือ ความ ยาว ของ ที่ นั้น ตาม ความ กว้าง ของ พระ นิเวศ เป็น ยี่ สิบ ศอก และ กว้าง ยี่ สิบ ศอก พระองค์ ทรง บุ ด้วย ทองคำ เนื้อ ดี หนัก หก ร้อย ตะ ลันต์
{3:9} น้ำหนัก ของ ตะปู ห้า สิบ เชเขลทองคำ และ พระองค์ ทรง บุ ห้อง ชั้น บน ด้วย ทองคำ
{3:10} ใน ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด นั้น พระองค์ ทรง สร้าง เค รู บ ไว้ สอง รูป ด้วย ไม้ บุ ทองคำ
{3:11} ปีก ของ เค รู บ ทั้ง สอง นั้น กาง ออก ยี่ สิบ ศอก ปีก ข้าง หนึ่ง ของ เค รู บ รูป หนึ่ง ยาว ห้า ศอก จด ผนัง พระ นิเวศ และ อีก ปีก หนึ่ง ยาว ห้า ศอก จด ปีก ของ เค รู บ อีก รูป หนึ่ง
{3:12} และ ของ เค รู บ อีก รูป หนึ่ง ปีก ข้าง หนึ่ง ห้า ศอก จด ผนัง พระ นิเวศ และ อีก ปีก หนึ่ง ห้า ศอก ด้วย ติดต่อ กับ ปีก ของ เค รู บ อีก รูป หนึ่ง
{3:13} ปีก ของ เค รู บ เหล่า นี้ กาง ออก ยี่ สิบ ศอก เค รู บ ทั้ง สอง นั้น ยืน หัน หน้า ไป ทาง ห้องโถง
{3:14} และ พระองค์ ทรง สร้าง ม่าน ด้วย ผ้า สี ฟ้า สี ม่วง และ สี แดง เข้ม และ ผ้าป่าน เนื้อ ละเอียด และ ปัก รูป เค รู บ ไว้ บน นั้น
{3:15} ข้าง หน้า พระ นิเวศ พระองค์ ทรง สร้าง เสา สอง ต้น สูง สาม สิบ ห้า ศอก มี บัว คว่ำ สูง ห้า ศอก อยู่ บน ยอด เสา แต่ละ ต้น
{3:16} พระองค์ ทรง ทำ ลูกโซ่ เหมือน ใน ห้อง หลัง ติด ไว้ ที่ ยอด เสา และ พระองค์ ทรง ทำ ทับทิม หนึ่ง ร้อย ลูก แขวน ไว้ ที่ โซ่
{3:17} พระองค์ ทรง ตั้ง เสา ไว้หน้า พระ วิหาร ข้าง ขวา ต้น หนึ่ง อีก ต้น หนึ่ง ข้าง ซ้าย ต้น ข้าง ขวา นั้น พระองค์ ทรง ขนาน นาม ว่า ยา คีน และ ต้น ข้าง ซ้าย ว่า โบ อา ส
{i4:1} เครื่อง ติดตั้ง สำหรับ พระ วิหาร
{4:1} พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา ด้วย ทองสัมฤทธิ์ ยาว ยี่ สิบ ศอก กว้าง ยี่ สิบ ศอก และ สูง สิบ ศอก
{4:2} แล้ว พระองค์ ทรง สร้าง ขัน สาคร หล่อ เป็น ขัน กลม วัด จาก ขอบ หนึ่ง ไป ถึง อีก ขอบ หนึ่ง ได้ สิบ ศอก สูง ห้า ศอก และ วัด โดย รอบ ได้ สาม สิบ ศอก
{4:3} ภาย ใต้ ขัน นี้ มี รูป วัว อยู่ รอบ ขัน สาคร ใน ระยะ หนึ่ง ศอก มี รูป วัว สิบ ลูก อยู่ รอบ ขัน สาคร วัว เหล่า นี้ เป็น สอง แถว หล่อ พร้อม กับ เมื่อ หล่อ ขัน สาคร
{4:4} ขัน สาคร นั้น วาง อยู่ บน วัว สิบ สอง ตัว หัน หน้า ไป ทิศ เหนือ สาม ตัว หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ตก สาม ตัว หัน หน้า ไป ทิศ ใต้ สาม ตัว และ หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ออก สาม ตัว ขัน สาคร นั้น วาง อยู่ บน วัว นี้ ส่วน เบื้องหลัง ของ มัน ทั้งสิ้น อยู่ ข้าง ใน
{4:5} ขัน สาคร หนา หนึ่ง คืบ ที่ ขอบ ของ มัน ทำ เหมือน ขอบ ถ้วย เหมือน อย่าง ดอกบัว บรรจุ ได้ สาม พัน บัท
{4:6} พระองค์ ทรง ทำ ขัน สิบ ลูก วาง อยู่ ด้าน ขวา ห้า ลูก ด้าน ซ้าย ห้า ลูก เพื่อ ใช้ ล้าง ของ ใน นั้น เขา จะ ล้าง ของ ซึ่ง ใช้ เป็น เครื่อง เผา บูชา ใน นี้ ขัน สาคร นั้น สำหรับ ให้ ปุโรหิต ล้าง ใน นั้น
{4:7} แล้ว พระองค์ ทรง สร้าง คัน ประทีป ทองคำ สิบ คัน ตาม ที่ กำหนด เกี่ยว กับ คัน ประทีป นั้น และ พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ ใน พระ วิหาร อยู่ ด้าน ขวา ห้า คัน และ ด้าน ซ้าย ห้า คัน
{4:8} พระองค์ ทรง สร้าง โต๊ะ สิบ ตัว ด้วย และ ตั้ง ไว้ ใน พระ วิหาร อยู่ ด้าน ขวา ห้า ตัว ด้าน ซ้าย ห้า ตัว และ พระองค์ ทรง ทำ ชาม ทองคำ หนึ่ง ร้อย ลูก
{4:9} พระองค์ ทรง สร้าง ลาน แห่ง ปุโรหิต และ ลาน ใหญ่ และ ประตู ลาน และ ทรง บุ ประตู นั้น ด้วย ทองสัมฤทธิ์
{4:10} และ พระองค์ ทรง วาง ขัน สาคร ไว้ ที่ ด้าน ขวา พระ นิเวศ ทาง ทิศ ตะวัน ออก เฉียง ใต้
{4:11} หุ ราม ได้ สร้าง หม้อ พลั่ว และ ชาม ดังนั้น หุ ราม จึง ทำงาน ซึ่ง ท่าน กระทำ ให้ กษัตริย์ ซา โลม อน เรื่อง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า สำเร็จ
{4:12} คือ เสา สอง ต้น คิ้ว และ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา ทั้ง สอง และ ตาข่าย สอง ผืน ซึ่ง คลุม คิ้ว ทั้ง สอง ของ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา
{4:13} และ ลูก ทับทิม สี่ ร้อย ลูก สำหรับ ตาข่าย ทั้ง สอง ผืน ตาข่าย ผืน หนึ่ง มี ลูก ทับทิม สอง แถว เพื่อ คลุม คิ้ว ทั้ง สอง ของ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา
{4:14} เขา ทำ แท่น ด้วย และ ทำ ขัน ไว้ บน แท่น
{4:15} และ ขัน สาคร ลูก หนึ่ง และ วัว สิบ สอง ตัว รอง อยู่ นั้น
{4:16} หม้อ พลั่ว และ ขอ เกี่ยว เนื้อ และ เครื่อง ประกอบ ทั้งสิ้น นี้ หุ ราม ที่ปรึกษา อาวุโส ได้ ทำ ขึ้น ด้วย ทองสัมฤทธิ์ สุก ถวาย กษัตริย์ ซา โลม อน สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{4:17} กษัตริย์ ทรง หล่อ สิ่ง เหล่า นี้ ใน ที่ราบ แม่น้ำ จอร์แดน ใน ที่ดิน เหนียว ระหว่าง สุ คคทกับเศเรดาห์
{4:18} ซา โลม อน ทรง สร้าง เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น นี้ เป็น จำนวน มาก จึง มิ ได้ หา น้ำหนัก ของ ทองสัมฤทธิ์
{4:19} และ ซา โลม อน จึง ทรง กระทำ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า คือ แท่น บูชา ทองคำ โต๊ะ ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์
{4:20} คัน ประทีป และ ตะเกียง ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ เพื่อ ใช้ ตาม ประทีป หน้า ห้อง หลัง ตาม ลักษณะ
{4:21} ดอกไม้ ตะเกียง และ ตะไกร ตัด ไส้ ตะเกียง ทำ ด้วย ทองคำ คือ ทองคำ บริสุทธิ์ ที่สุด
{4:22} ตะไกร ตัด ไส้ ตะเกียง ชาม ช้อน และ กระถาง ไฟ ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ ส่วน ทาง เข้า ของ พระ นิเวศ คือ ประตู ชั้น ใน ของ ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด และ ประตู พระ วิหาร คือ ประตู ห้องโถง ทำ ด้วย ทองคำ
{i5:1} การ นำ หีบ แห่ง พระเจ้า เข้า ไป ใน พระ วิหาร (1 พก ษ 8:1-11)
{5:1} บรรดา กิจการ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง กระทำ สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ สำเร็จ ดังนี้ และ ซา โลม อน ทรง นำ บรรดา สิ่ง ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ทรง ถวาย ไว้ เข้า มา คือ เครื่องเงิน เครื่อง ทองคำ และ เครื่อง ใช้ ต่างๆ และ เก็บ ไว้ ใน คลัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{5:2} แล้ว ซา โลม อน ทรง ประชุม พวก ผู้ใหญ่ ของ อิสราเอล และ บรรดา หัวหน้า ของ ตระกูล และ บรรดา ประมุข ของ บรรพบุรุษ ชน อิสราเอล ใน กรุง เยรูซาเล็ม เพื่อ จะ นำ หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ ขึ้น มา จาก นคร ดา วิด คือ เมือง ศิโยน
{5:3} และ ผู้ชาย ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล ก็ ประชุม ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ ณ การ เลี้ยง ใน เดือน ที่ เจ็ด
{5:4} พวก ผู้ใหญ่ ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล มา และ คน เล วี ก็ ยก หีบ
{5:5} และ เขา ทั้งหลาย ก็ นำ หีบ พลับพลา แห่ง ชุมนุม และ เครื่อง ใช้ บริสุทธิ์ ทั้งสิ้น ซึ่ง อยู่ ใน พลับพลา ขึ้น มา ของ เหล่า นี้ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี หาม ขึ้น มา
{5:6} และ กษัตริย์ ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งสิ้น ที่ ได้ ประชุม กัน อยู่ กับ พระองค์ ต่อ หน้า หีบ ได้ ถวาย แกะ และ วัว มากมาย ซึ่ง เขา จะ นับ หรือ เอา จำนวน ก็ ไม่ ได้
{5:7} แล้ว ปุโรหิต ก็ นำ หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ที่ ของ หีบ ใน ที่ อยู่ ใน ห้อง หลัง ของ พระ นิเวศ คือ ใน ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด ภาย ใต้ ปีก เค รู บ
{5:8} เพราะ ว่า เค รู บ นั้น กาง ปีก ออก เหนือ ที่ ของ หีบ เค รู บ จึง เป็น เครื่อง คลุม เหนือ หีบ และ ไม้ คาน ของ หีบ
{5:9} พวก เขา ดึง คานหาม ของ หีบ นั้น ออก บ้าง จึง เห็น ปลาย คานหาม ได้ จาก หีบ นั้น ซึ่ง อยู่ ข้าง หน้า ห้อง หลัง แต่ เขา จะ เห็น จาก ข้าง นอก ไม่ ได้ และ คานหาม ก็ ยัง อยู่ ที่ นั่น จน ทุก วัน นี้
{5:10} ไม่ มี สิ่ง ใด ใน หีบ นอกจาก ศิลา สอง แผ่น ซึ่ง โมเสส เก็บ ไว้ ณ ภูเขา โฮ เร บ เมื่อ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ คน อิสราเอล เมื่อ เขา ทั้งหลาย ออก มา จาก อียิปต์
{5:11} และ อยู่ มา เมื่อ ปุโรหิต ออก มา จาก ที่ บริสุทธิ์ (เพราะ ปุโรหิต ทั้งปวง ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ แล้ว และ ไม่ คำนึง ถึง เวร
{5:12} และ บรรดา พวก เล วี ที่ เป็น นัก ร้อง ทั้งหมด ทั้ง อาสา ฟ เฮ มาน และ เย ดู ธูน ทั้ง บุตร ชาย และ ญาติ ของ เขา ทั้งหลาย แต่ง กาย ด้วย ผ้าป่าน สี ขาว มี ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่ ยืน อยู่ ทาง ตะวัน ออก ของ แท่น บูชา พร้อม กับ ปุโรหิต เป่า แตร หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ คน)
{5:13} อยู่ มา พวก คน เป่า แตร และ พวก นัก ร้อง จะ ทำให้ คน ได้ยิน เขา ทั้งหลาย ร้อง เพลง สรรเสริญ และ เพลง โมทนา พระคุณ พระ เยโฮวาห์ เป็น เสียง เดียวกัน และ เมื่อ เขา ร้อง ขึ้น พร้อม กับ แตร และ ฉาบ กับ เครื่องดนตรี อย่าง อื่น ใน การ ถวาย สรรเสริญ แด่ พระ เยโฮวาห์ ว่า “ เพราะ พระองค์ ประเสริฐ เพราะ ความ เมตตา ของ พระองค์ ดำรง เป็น นิตย์” พระ นิเวศ คือ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ มี เมฆ เต็ม ไป หมด
{5:14} จน ปุโรหิต จะ ยืน ปรนนิบัติ ไม่ ได้ ด้วย เหตุ เมฆ นั้น เพราะ สง่าราศี ของ พระ เยโฮวาห์ เต็ม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{i6:1} ซา โลม อน ทรง กล่าว กับ ชุมนุมชน (1 พก ษ 8:12-21)
{6:1} แล้ว ซาโล มอน ตรัส ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส ว่า พระองค์ จะ ประทับ ใน ความ มืด ทึบ
{6:2} ข้า พระองค์ ได้ สร้าง พระ นิเวศ อัน เป็น ที่ ประทับ สำหรับ พระองค์ เป็น สถานที่ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง สถิต อยู่ เป็น นิตย์”
{6:3} แล้ว กษัตริย์ ก็ ทรง หัน พระ พักตร์ มา และ ทรง ให้ พร แก่ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง ขณะ ที่ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง ยืน อยู่
{6:4} พระองค์ ตรัส ว่า “ สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ ด้วย พระ โอษฐ์ ต่อ ดา วิด พระ ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า
{6:5} ‘ ตั้งแต่ วัน ที่ เรา ได้ นำ ประชาชน ของ เรา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา มิ ได้ เลือก เมือง หนึ่ง เมือง ใด ใน ตระกูล อิสราเอล ทั้งสิ้น เพื่อ จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา มิ ได้ เลือก ชาย คน ใด ให้ เป็น เจ้านาย เหนือ อิสราเอล ประชาชน ของ เรา
{6:6} แต่ เรา ได้ เลือก เยรูซาเล็ม แล้ว เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา ได้ เลือก ดา วิด แล้ว ให้ อยู่ เหนือ อิสราเอล ประชาชน ของ เรา’
{6:7} ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล
{6:8} แต่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า ‘ ที่ เจ้า ตั้งใจ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ นาม ของ เรา นั้น เจ้า ก็ ทำ ดี อยู่ แล้ว ใน เรื่อง ความ ตั้งใจ ของ เจ้า
{6:9} อย่างไร ก็ ตาม เจ้า จะ ไม่ สร้าง พระ นิเวศ แต่ บุตร ชาย ของ เจ้า ผู้ ซึ่ง จะ ออก มา จาก บั้นเอว ของ เจ้า จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา’
{6:10} บัดนี้ พระ เยโฮวาห์ ทรง ให้ พระ ดำรัส ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ นั้น สำเร็จ เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ขึ้น มา แทน ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า และ นั่ง อยู่ บน บัลลังก์ ของ อิสราเอล ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง สัญญา ไว้ และ ข้าพเจ้า ได้ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{6:11} และ ข้าพเจ้า ได้ วาง หีบ ไว้ ที่ นั่น ซึ่ง พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ ใน นั้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ชน อิสราเอล”
{i6:12} การ อธิษฐาน ที่ อุทิศ ถวาย พระ วิหาร (1 พก ษ 8:22-53)
{6:12} แล้ว พระองค์ ประทับ ยืน หน้า แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ ต่อ หน้า ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ออก
{6:13} เพราะ ซา โลม อน ได้ ทรง สร้าง แท่น ทองสัมฤทธิ์ ยาว ห้า ศอก กว้าง ห้า ศอก สูง สาม ศอก และ ทรง ตั้ง ไว้ กลาง ลาน และ พระองค์ ทรง ประทับ อยู่ บน นั้น แล้ว พระองค์ ทรง คุกเข่า ลง ต่อ หน้า ชุมนุม อิสราเอล ทั้งปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ สู่ ฟ้า สวรรค์
{6:14} และ พระองค์ ทูล ว่า “ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ไม่ มี พระเจ้า องค์ ใด เหมือน พระองค์ ใน ฟ้า สวรรค์ หรือ ที่ แผ่นดิน โลก ผู้ ทรง รักษา พัน ธสัญญา และ ทรง สำแดง ความ เมตตา แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ผู้ ดำเนิน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ เขา
{6:15} พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ดา วิด บิดา ของ ข้า พระองค์ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ตาม บรรดา สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ แก่ ท่าน พระองค์ ตรัส ด้วย พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ใน วัน นี้ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์
{6:16} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง รักษา สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ราช บิดา ของ ข้า พระองค์ ว่า ‘ เจ้า จะ ไม่ ขาด ชาย ผู้ หนึ่ง ใน สายตา ของ เรา ที่ จะ นั่ง บน บัลลังก์ แห่ง อิสราเอล เพื่อ ว่า ลูกหลาน ทั้งหลาย ของ เจ้า จะ ระมัดระวัง ใน วิถีทาง ของ เขา ที่ จะ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ ของ เรา อย่าง ที่ เจ้า ได้ ดำเนิน ต่อ หน้า เรา นั้น’
{6:17} เพราะ ฉะนั้น โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ขอ พระ วจนะ ของ พระองค์ จง ดำรง อยู่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส กับ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ พระองค์
{6:18} แต่ พระเจ้า จะ ทรง ประทับ กับ มนุษย์ ที่ แผ่นดิน โลก หรือ ดู เถิด ฟ้า สวรรค์ และ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง ที่สุด ยัง รับ พระองค์ อยู่ ไม่ ได้ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ขึ้น จะ รับ พระองค์ ไม่ ได้ ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด
{6:19} แต่ ขอ พระองค์ ทรง สน พระทัย ใน คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ใน คำ วิงวอน นี้ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง สดับ เสียง ร้อง และ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ อธิษฐาน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์
{6:20} เพื่อ ว่า พระ เนตร ของ พระองค์ จะ ทรง ลืม อยู่ เหนือ พระ นิเวศ นี้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน คือ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส ว่า จะ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ที่ นั่น เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ จะ ได้ อธิษฐาน ตรง ต่อ สถานที่ นี้
{6:21} และ ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ วิงวอน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ เมื่อ เขา อธิษฐาน ตรง ต่อ สถานที่ นี้ ขอ พระองค์ ทรง สดับ อยู่ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ เมื่อ พระองค์ ทรง สดับ แล้ว ก็ ขอ พระองค์ ทรง ประทาน อภัย
{6:22} เมื่อ ชาย คน ใด กระทำ บาป ต่อ เพื่อนบ้าน ของ เขา และ ถูก บังคับ ให้ ทำ สัตย์ ปฏิญาณ และ เขา มา ให้ คำ ปฏิญาณ ต่อ หน้า แท่น บูชา ของ พระองค์ ใน พระ นิเวศ นี้
{6:23} ขอ พระองค์ ทรง สดับ จาก ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง กระทำ ขอ ทรง พิพากษา ผู้ รับใช้ ทั้งหลาย ของ พระองค์ ลงโทษ ผู้ กระทำ ความ ผิด และ ทรง นำ ความ ประพฤติ ของ เขา ให้ กลับ ตก บน ศีรษะ ของ ตัว เขา เอง และ ขอ ทรง ประกาศ ความ บริสุทธิ์ ของ ผู้ ชอบธรรม สนอง แก่ เขา ตาม ความ ชอบธรรม ของ เขา
{6:24} ถ้า อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ พ่าย แพ้ ต่อ หน้า ศัตรู เพราะ เขา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ และ เขา หัน กลับ มา หา พระองค์ อีก ยอมรับ พระ นาม ของ พระองค์ และ อธิษฐาน และ กระทำ การ วิงวอน ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ใน พระ นิเวศ นี้
{6:25} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ และ ประทาน อภัย แก่ บาป ของ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ และ ขอ ทรง นำ เขา กลับ มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ได้ พระ ราช ทาน แก่ เขา ทั้งหลาย และ บรรพบุรุษ ของ เขา
{6:26} เมื่อ ฟ้า สวรรค์ ปิด อยู่ และ ไม่ มี ฝน เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ ถ้า เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ สถานที่ นี้ และ ยอมรับ พระ นาม ของ พระองค์ และ หัน กลับ เสีย จาก บาป ของ เขา ทั้งหลาย เมื่อ พระองค์ ทรง ให้ ใจ เขา ทั้งหลาย รับ ความ ทุกข์ ใจ
{6:27} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ประทาน อภัย แก่ บาป ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทรง สอน ทาง ดี แก่ เขา ซึ่ง เขา ควร จะ ดำเนิน และ ขอ ทรง ประทาน ฝน บน แผ่นดิน ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ ประชาชน ของ พระองค์ เป็น มรดก นั้น
{6:28} ถ้า มี การ กันดาร อาหาร ใน แผ่นดิน ถ้า มี โรค ระบาด ข้าว ม้าน รา กิน ข้าว หรือ ตั๊กแตน วัย บิน หรือ ตั๊กแตน วัย คลาน หรือ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ล้อม เมือง ใน แผ่นดิน ของ เขา ไว้ รอบ ด้าน จะ เป็น ภัย พิบัติ อย่าง ใด หรือ ความ เจ็บ อย่าง ใด มี ขึ้น ก็ ดี
{6:29} ไม่ ว่า คำ อธิษฐาน อย่าง ใด หรือ คำ วิงวอน ประการ ใด ซึ่ง ประชาชน คน ใด หรือ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ทูล ต่าง ก็ ประจักษ์ ใน ภัย พิบัติ และ ความ ทุกข์ ใจ ของ เขา และ ได้ กาง มือ ของ เขา สู่ พระ นิเวศ นี้
{6:30} ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ พระ ราช ทาน อภัย และ ทรง ประทาน แก่ ทุก คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ทราบ จิตใจ ตาม การ ประพฤติ ทั้งสิ้น ของ เขา (เพราะ พระองค์ เท่านั้น ที่ ทรง ทราบ จิตใจ แห่ง บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์)
{6:31} เพื่อ ว่า เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ยำเกรง พระองค์ และ ดำเนิน ใน มรรคา ของ พระองค์ ตลอด วัน เวลา ที่ เขา มี ชีวิต อาศัย ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย
{6:32} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เกี่ยว กับ ชน ต่าง ด้าว ผู้ ซึ่ง ไม่ ใช่ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา จาก ประเทศ เมือง ไกล เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ใหญ่ ยิ่ง ของ พระองค์ พระ หัตถ์ อัน มหิทธิ ฤทธิ์ ของ พระองค์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา อธิษฐาน ตรง ต่อ พระ นิเวศ นี้
{6:33} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง ชน ต่าง ด้าว ได้ ทูล ขอ ต่อ พระองค์ เพื่อ ว่า ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน โลก จะ รู้จัก พระ นาม ของ พระองค์ และ ยำเกรง พระองค์ ดัง อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ ยำเกรง พระองค์ อยู่ นั้น และ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ทราบ ว่า พระ นิเวศ นี้ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ไว้ เขา เรียก กัน ด้วย พระ นาม ของ พระองค์
{6:34} ถ้า ประชาชน ของ พระองค์ ออก ไป กระทำ สงคราม ต่อสู้ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น โดย ทาง ใดๆ ที่ พระองค์ ทรง ใช้ เขา ออก ไป ก็ ตาม และ เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ เมือง นี้ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือกสรร ไว้ และ ตรง ต่อ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์
{6:35} แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ของ เขา และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่
{6:36} ถ้า เขา ทั้งหลาย กระทำ บาป ต่อ พระองค์ (เพราะ ไม่ มี มนุษย์ สัก คน หนึ่ง ซึ่ง มิ ได้ กระทำ บาป) และ พระองค์ ทรง กริ้ว ต่อ เขา และ พระองค์ ทรง มอบ เขา ไว้ ต่อ หน้า ศัตรู เขา จึง ถูก จับ ไป เป็น เชลย ยัง แผ่นดิน หนึ่ง ไม่ ว่า ไกล หรือ ใกล้
{6:37} แต่ ถ้า เขา สำนึก ผิด ใน ใจ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เขา ได้ ถูก จับ ไป เป็น เชลย และ ได้ กลับ ใจ และ ได้ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ทูล ว่า ‘ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป และ ได้ ประพฤติ ชั่ว ร้าย และ ได้ กระทำ ความ ชั่ว’
{6:38} ถ้า เขา ทั้งหลาย กลับ มา หา พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ เขา ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ที่ ซึ่ง ศัตรู กวาด เขา ไป เป็น เชลย และ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ แผ่นดิน ของ เขา ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย และ ต่อ เมือง ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง เลือกสรร ไว้ และ ต่อ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ไว้ เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์
{6:39} แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่ และ ขอ ทรง ประทาน อภัย แก่ ประชาชน ของ พระองค์ ผู้ ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์
{6:40} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ บัดนี้ ขอ พระ เนตร ของ พระองค์ ทรง ลืม อยู่ และ ขอ พระ กรรณ ของ พระองค์ สดับ คำ อธิษฐาน แห่ง สถานที่ นี้
{6:41} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง ลุก ขึ้น เสด็จ ไป ยัง ที่ พำนัก ของ พระองค์ ทั้ง พระองค์ และ หีบ แห่ง ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ขอ ให้ ปุโรหิต ของ พระองค์ สวม ความ รอด และ ให้ วิ สุทธิ ชน ของ พระองค์ เปรมปรีดิ์ ใน ความ ประเสริฐ ของ พระองค์
{6:42} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ขอ อย่า ทรง หัน หน้า ของ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง เจิม ไว้ นั้น ไป เสีย ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ความ เมตตา ของ พระองค์ อัน มี อยู่ ต่อ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ พระองค์”
{i7:1} ไฟ อย่าง อัศจรรย์ ลง มา จาก ฟ้า สวรรค์ สง่าราศี ของ พระเจ้า
{7:1} เมื่อ ซา โลม อน ทรง จบ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ แล้ว ไฟ ได้ ลง มา จาก ฟ้า สวรรค์ ไหม้ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัต วบูชาเสีย และ สง่าราศี ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ เต็ม พระ นิเวศ
{7:2} ปุโรหิต เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ไม่ ได้ เพราะ ว่า สง่าราศี ของ พระ เยโฮวาห์ เต็ม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{7:3} เมื่อ บรรดา ชน อิสราเอล ได้ เห็น ไฟ ลง มา และ สง่าราศี ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ บน พระ นิเวศ เขา ทั้งหลาย ก็ กราบ ซบ หน้า ลง ถึง พื้น หิน และ ได้ นมัสการ สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ ว่า “ เพราะ พระองค์ ประเสริฐ เพราะ ความ เมตตา ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์”
{7:4} แล้ว กษัตริย์ และ บรรดา ประชาชน ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์
{7:5} กษัตริย์ ซา โลม อน ทรง ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา เป็น วัว สอง หมื่น สอง พัน ตัว และ แกะ หนึ่ง แสน สอง หมื่น ตัว ดังนี้ แหละ กษัตริย์ และ ประชาชน ทั้งปวง ได้ อุทิศ ถวาย พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า
{7:6} บรรดา ปุโรหิต ก็ ยืน ประจำ ตำแหน่ง ของ ตน ทั้งคน เล วี ด้วย พร้อม กับ เครื่องดนตรี ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง กษัตริย์ ดา วิด ได้ ทรง กระทำ เพื่อ สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ดา วิด ได้ ถวาย สาธุการ ด้วย การ ปรนนิบัติ ของ เขา ทั้งหลาย เพราะ ความ เมตตา ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์ และ ปุโรหิต ก็ เป่า แตร ข้าง หน้า เขา และ อิสราเอล ทั้งปวง ยืน อยู่
{7:7} และ ซา โลม อน ทรง ทำ พิธี ชำระ ส่วนกลาง ของ ลาน ซึ่ง อยู่ ข้าง หน้า พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ให้ เป็น ส่วน บริสุทธิ์ เพราะ พระองค์ ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ ไขมัน ของ เครื่อง สันติ บูชา ที่ นั่น เพราะ ว่า แท่น ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง สร้าง ไว้ นั้น ไม่ พอ จุ เครื่อง เผา บูชา เครื่อง ธัญ ญ บูชา และ ไขมัน
{7:8} ใน ครั้ง นั้น ซา โลม อน ทรง ถือ เทศกาล อยู่ เจ็ด วัน และ อิสราเอล ทั้งปวง อยู่ กับ พระองค์ ด้วย เป็น ชุมนุมชน ใหญ่ ยิ่งนัก ตั้งแต่ ทาง เข้า เมือง ฮา มัท จน ถึง แม่น้ำ อียิปต์
{7:9} และ ใน วัน ที่ แปด เขา ทั้งหลาย มี การ ประชุม อัน ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ มี งาน มอบ ถวาย แท่น บูชา มา เจ็ด วัน และ ถือ เทศกาล เลี้ยง มา เจ็ด วัน แล้ว
{7:10} เมื่อ วัน ที่ ยี่ สิบ สาม ของ เดือน ที่ เจ็ด พระองค์ ทรง ให้ ประชาชน กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน มี ใจ ชื่นบาน และ ยินดี ด้วย ความ ดี ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง สำแดง แก่ ดา วิด และ แก่ ซา โลม อน และ แก่ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์
{7:11} ดังนี้ แหละ ซา โลม อน ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พระ ราช วัง เสร็จ คือ ทุก อย่าง ซึ่ง พระองค์ ทรง ดำริ จะ กระทำ ใน เรื่อง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ใน เรื่อง พระ ราช สำนัก ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ สิ้น
{i7:12} พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า กับ ซา โลม อน (1 พก ษ 9:1-9)
{7:12} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ทรง ปรากฏ แก่ ซา โลม อน เวลา กลางคืน และ ตรัส กับ ท่าน ว่า “ เรา ได้ยิน คำ อธิษฐาน ของ เจ้า และ ได้ เลือก สถานที่ นี้ สำหรับ เรา ให้ เป็น นิเวศ แห่ง เครื่อง สัต วบูชา
{7:13} ถ้า เรา ปิด ฟ้า สวรรค์ มิ ให้ ฝน ตก หรือ เรา บัญชา ให้ ตั๊กแตน มา กิน แผ่นดิน หรือ ส่ง โรค ระบาด มา ท่ามกลาง ประชาชน ของ เรา
{7:14} ถ้า ประชาชน ของ เรา ผู้ ซึ่ง เขา เรียก กัน โดย นาม ของ เรา นั้น จะ ถ่อม ตัว ลง และ อธิษฐาน และ แสวง หา หน้า ของ เรา และ หัน เสีย จาก ทาง ชั่ว ของ เขา เรา ก็ จะ ฟัง จาก สวรรค์ และ จะ ให้ อภัย แก่ บาป ของ เขา และ จะ รักษา แผ่นดิน ของ เขา ให้ หาย
{7:15} บัดนี้ ตา ของ เรา จะ ลืม อยู่ และ หู ของ เรา จะ ฟัง คำ อธิษฐาน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย อธิษฐาน ณ สถานที่ นี้
{7:16} เพราะ บัดนี้ เรา ได้ เลือกสรร และ กระทำ ให้ นิเวศ นี้ เป็น ที่ บริสุทธิ์ เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น เป็น นิตย์ ตา ของ เรา และ ใจ ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น ตลอด เวลา
{7:17} ส่วน เจ้า ถ้า เจ้า ดำเนิน ต่อ หน้า เรา อย่าง ดา วิด บิดา ของ เจ้า ดำเนิน นั้น กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง เรา ได้ บัญชา แก่ เจ้า และ รักษา กฎเกณฑ์ ของ เรา และ คำ ตัดสิน ของ เรา
{7:18} แล้ว เรา จะ สถาปนา ราชบัลลังก์ แห่ง อาณาจักร ของ เจ้า ดัง ที่ เรา ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา ไว้ กับ ดา วิด บิดา ของ เจ้า ว่า ‘ เจ้า จะ ไม่ ขาด ชาย ผู้ หนึ่ง ที่ จะ ครอบครอง เหนือ อิสราเอล’
{i7:19} พระเจ้า ทรง เตือน ซา โลม อน
{7:19} แต่ ถ้า เจ้า หัน ไป และ ทอดทิ้ง กฎเกณฑ์ ของ เรา และ บัญญัติ ของ เรา ซึ่ง เรา ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า เจ้า และ จะ ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น
{7:20} แล้ว เรา จะ ถอน ราก เขา ทั้งหลาย ออก จาก แผ่นดิน ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา และ นิเวศ ซึ่ง เรา ชำระ ให้ บริสุทธิ์ เพื่อ นาม ของ เรา เรา จะ เหวี่ยง ออก ไป จาก สายตา ของ เรา และ เรา จะ ทำให้ เขา เป็น คำ ภาษิต และ คำ ครหา ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งปวง
{7:21} และ นิเวศ นี้ ซึ่ง สูงส่ง ทุก คน ที่ ผ่าน ไป จะ ประหลาด ใจ และ กล่าว ว่า ‘ ไฉน พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง กระทำ เช่น นี้ แก่ แผ่นดิน นี้ และ แก่ พระ นิเวศ นี้’
{7:22} แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ตอบ ว่า ‘ เพราะ เขา ทั้งหลาย ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ผู้ ทรง นำ เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ได้ ยึด พระ อื่น และ ได้ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ทั้ง ปรนนิบัติ ด้วย ฉะนั้น พระองค์ จึง ได้ ทรง นำ เหตุ ร้าย ทั้งหมด นี้ มา ถึง เขา ทั้งหลาย’”
{i8:1} การ ขยาย ราช อาณาจักร กิตติศัพท์ แห่ง ซา โลม อน เลื่องลือ ไป ทั่ว (1 พก ษ 9:10-28)
{8:1} และ อยู่ มา เมื่อ สิ้น ยี่ สิบ ปี ที่ ซา โลม อน ได้ ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พระ ราช วัง ส่วนพระองค์
{8:2} ซา โลม อน ได้ ทรง เสริมสร้าง หัว เมือง ซึ่ง หุ ราม ได้ ถวาย แด่ พระองค์ แล้ว ให้ คน อิสราเอล อาศัย อยู่ ใน นั้น
{8:3} และ ซา โลม อน ได้ เสด็จ ไป ยัง ฮา มัทโศบาห์ และ ยึด เมือง นั้น ได้
{8:4} พระองค์ ได้ ทรง สร้าง เมือง ทัด โมร์ ไว้ ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งสิ้น ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ใน ฮา มัท
{8:5} พระองค์ ได้ ทรง สร้าง เมือง เบธ โฮ โร นบ นและเบธโฮโรน ล่าง ด้วย เป็น เมือง ที่มั่น คง มี กำแพง ประตู เมือง และ ดาน
{8:6} และ ทรง สร้าง เมือง บา อา ลัท และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งปวง ที่ ซา โลม อน ทรง มี อยู่ และ เมือง ทั้งปวง สำหรับ รถ รบ ของ พระองค์ และ เมือง ทั้งปวง สำหรับ พล ม้า ของ พระองค์ และ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง พระองค์ ประสงค์ จะ สร้าง ใน เยรูซาเล็ม ใน เลบานอน และ ใน แผ่นดิน ทั้งหมด ซึ่ง อยู่ ใน ครอบครอง ของ พระองค์
{8:7} ประชาชน ทั้งปวง ที่ เหลือ อยู่ ใน เหล่า คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์ คน เปริสซี คน ฮีไวต์ และ คน เย บุ ส ผู้ ซึ่ง ไม่ ใช่ อิสราเอล
{8:8} จาก ลูกหลาน ของ ชน เหล่า นี้ ผู้ เหลือ ต่อ มา ใน แผ่นดิน ผู้ ซึ่ง ประชาชน อิสราเอล มิ ได้ ทำลาย ซา โลม อน ได้ ทรง กระทำ ให้ ประชาชน เหล่า นี้ เป็น ทาส แรงงาน และ เขา ทั้งหลาย ก็ เป็นอยู่ จน ทุก วัน นี้
{8:9} แต่ ส่วน คน อิสราเอล นั้น ซา โลม อน หา ได้ ทรง กระทำ ให้ เป็น ทาส แรงงาน ไม่ เขา ทั้งหลาย เป็น ทหาร และ เป็น นาย ทหาร ของ พระองค์ เป็น ผู้บังคับบัญชา รถ รบ ของ พระองค์ และ พล ม้า ของ พระองค์
{8:10} และ คน ต่อ ไป นี้ เป็น เจ้าหน้าที่ ชั้น ผู้ใหญ่ ของ กษัตริย์ ซา โลม อน มี สอง ร้อย ห้า สิบ คน เป็น ผู้ปกครอง ประชาชน
{8:11} ซา โลม อน ทรง นำ ธิดา ของ ฟาโรห์ ขึ้น มา จาก นคร ดา วิด ยัง พระ ราช วัง ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ให้ พระนาง เพราะ พระองค์ ตรัส ว่า “ มเหสี ของ เรา ไม่ ควร อยู่ ใน วัง ของ ดา วิด กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เพราะ สถานที่ ทั้งหลาย ซึ่ง หีบ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง เป็น ที่ บริสุทธิ์”
{8:12} แล้ว ซา โลม อน ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ บน แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ที่ หน้ามุข
{8:13} ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ เป็น การ ถวาย บูชา ตาม บัญญัติ ของ โมเสส ใน วัน สะ บา โต ใน วัน ขึ้น ค่ำ หนึ่ง และ ใน วัน เทศกาล ตาม กำหนด ประจำ ปี สาม เทศกาล คือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เทศกาล สัปดาห์ และ เทศกาล อยู่ เพิง
{8:14} ตาม พระ ราช บัญชา ของ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กำหนด แบ่ง เวร ปุโรหิต สำหรับ การ ปรนนิบัติ และ แบ่ง คน เล วี ให้ ประจำ หน้าที่ การ สรรเสริญ และ การ ปรนนิบัติ ต่อ หน้า ปุโรหิต ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ และ คน เฝ้า ประตู เป็น เวร เฝ้า ทุก ประตู เพราะ ว่า ดา วิด บุรุษ ของ พระเจ้า ทรง บัญชา ไว้ เช่น นั้น
{8:15} และ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ หัน ไป เสีย จาก สิ่ง ซึ่ง กษัตริย์ ได้ ทรง บัญชา ปุโรหิต และ คน เล วี ซึ่ง เกี่ยว กับ เรื่อง ใดๆ และ เกี่ยว กับ เรื่อง คลัง
{8:16} บรรดา พระ ราชกิจ ของ ซา โลม อน ก็ ลุล่วง ไป ตั้งแต่ วัน ที่ วาง ราก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ จน ถึง วัน สำเร็จ งาน ดังนั้น พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ สำเร็จ ครบถ้วน
{8:17} แล้ว ซา โลม อน เสด็จ ไป ยัง เอ ซี โอน เก เบอร์ และ เมือง เอ โลท ที่ ชายทะเล ใน แผ่นดิน เอ โดม
{8:18} และ หุ ราม ก็ ให้ ข้าราชการ ของ พระองค์ ส่ง เรือ และ ข้าราชการ ที่ คุ้น เคย กับ ทะเล ไป ให้ ซา โลม อน และ เขา ทั้งหลาย ไป ถึง เมือง โอ ฟีร์ พร้อม กับ ข้าราชการ ของ ซา โลม อน และ นำ เอา ทองคำ จาก ที่ นั่น หนัก สี่ ร้อย ห้า สิบ ตะ ลันต์ มา ยัง กษัตริย์ ซา โลม อน
{i9:1} พระ ราชินี แห่ง เช บาท รง เข้า เฝ้า กษัตริย์ ซา โลม อน (1 พก ษ 10:1-13)
{9:1} เมื่อ พระ ราชินี แห่ง เช บาท รง ได้ยิน กิตติศัพท์ แห่ง ซา โลม อน พระนาง ก็ เสด็จ มา ยัง เยรูซาเล็ม เพื่อ ทดลอง พระองค์ ด้วย ปัญหา ยุ่งยาก ต่างๆ พร้อม ด้วย ข้า ราช บริพาร มากมาย กับ อูฐ บรรทุก เครื่องเทศ และ ทองคำ เป็น อัน มาก และ เพชร พลอย ต่างๆ และ เมื่อ พระนาง เสด็จ มา ถึง ซา โลม อนแล้ว พระนาง ทูล เรื่อง ใน ใจ ของ พระนาง ทุก ประการ
{9:2} และ ซา โลม อน ตรัส ตอบ ปัญหา ของ พระนาง ทั้งสิ้น ไม่ มี สิ่ง ใด ที่ ซ่อนเร้น อยู่ พ้น ซา โลม อน ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง อธิบาย แก่ พระนาง ไม่ ได้
{9:3} และ เมื่อ พระ ราชินี แห่ง เช บาท รง เห็น พระ สติปัญญา ของ ซา โลม อน และ พระ ราช วัง ที่ พระองค์ ทรง สร้าง
{9:4} ทั้ง อาหาร ที่ โต๊ะ เสวย กับ การ เข้า เฝ้า ของ บรรดา ข้าราชการ และ การ ปรนนิบัติ รับใช้ ของ มหาดเล็ก ตลอด ทั้ง ภูษา อาภรณ์ ของ เขา และ พนักงาน เชิญ ถ้วย ของ พระองค์ ตลอด ทั้ง ภูษา อาภรณ์ ของ เขา และ การ ที่ พระองค์ เสด็จ ขึ้น ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระทัย ของ พระนาง ก็ สลด ลง ที เดียว
{9:5} พระนาง ทูล กษัตริย์ ว่า “ ข่าวคราว ซึ่ง หม่อมฉัน ได้ยิน ใน ประเทศ ของ หม่อมฉัน ถึง พระ ราชกิจ และ พระ สติปัญญา ของ พระองค์ เป็น ความ จริง
{9:6} แต่ หม่อมฉัน มิ ได้ เชื่อ ถ้อยคำ นั้น จน หม่อมฉัน มา เฝ้า และ ตา ของ หม่อมฉัน ได้ เห็น เอง และ ดู เถิด ที่ เขา บอก แก่ หม่อมฉัน ก็ ไม่ ถึง ครึ่ง หนึ่ง แห่ง พระ สติปัญญา ใหญ่ ยิ่ง ของ พระองค์ พระองค์ เลิศ ล้ำ ยิ่ง ไป กว่า ข่าวคราว ที่ หม่อมฉัน ได้ยิน
{9:7} บรรดา คน ของ พระองค์ ก็ เป็น สุข บรรดา ข้าราชการ เหล่า นี้ ของ พระองค์ ผู้ อยู่ งาน ประจำ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ และ ฟัง พระ สติปัญญา ของ พระองค์ ก็ เป็น สุข
{9:8} สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ ผู้ ทรง พอ พระทัย ใน พระองค์ และ ทรง แต่งตั้ง พระองค์ ไว้ บน บัลลังก์ เป็น กษัตริย์ เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ เพราะ พระเจ้า ของ พระองค์ ทรง รัก อิสราเอล และ จะ สถาปนา เขา ไว้ เป็น นิตย์ พระองค์ จึง ได้ ทรง แต่งตั้ง ให้ พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ เขา ทั้งหลาย เพื่อ พระองค์ จะ ทรง อำ นาย ความ ยุติธรรม และ ความ เที่ยงธรรม”
{9:9} แล้ว พระนาง ก็ ถวาย ทองคำ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ตะ ลันต์แก่กษัตริย์ ทั้ง เครื่องเทศ เป็น จำนวน มาก และ เพชร พลอย ต่างๆ ไม่ มี เครื่องเทศ ใดๆ เหมือน อย่าง ที่ พระ ราชินี แห่ง เมือง เช บา ถวาย แด่ กษัตริย์ ซา โลม อน
{9:10} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ข้าราชการ ของ หุ ราม และ ข้าราชการ ของ ซา โลม อน ผู้นำ ทองคำ มา จาก โอ ฟีร์ ได้ นำ ไม้ ประดู่ และ เพชร พลอย ต่างๆ มา
{9:11} แล้ว กษัตริย์ ทรง ใช้ ไม้ ประดู่ ทำ ขั้น บันได พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พระ ราช วัง ทั้ง ทำ พิณ เขา คู่ และ พิณ ใหญ่ ให้ แก่ นัก ร้อง ซึ่ง ไม่ เคย เห็น มี อย่าง นั้น แต่ ก่อน ใน แผ่นดิน ยูดาห์
{9:12} กษัตริย์ ซา โลม อ นพ ระ ราช ทาน ทุก อย่าง แก่ พระ ราชินี แห่ง เช บา ตาม ที่ พระนาง ทรง มี พระ ประสงค์ ไม่ ว่า พระนาง จะ ทูล ขอ สิ่ง ใด นอกเหนือ ไป จาก สิ่ง ที่ พระนาง นำ มา ถวาย กษัตริย์ ดังนั้น พระนาง ก็ เสด็จ กลับ ไป ยัง แผ่นดิน ของ พระนาง พร้อม กับ ข้าราชการ ของ พระนาง
{i9:13} ทรัพย์ สมบัติ และ ความ เจริญ รุ่งเรือง ของ ซา โลม อน (1 พก ษ 10:14-29)
{9:13} น้ำหนัก ทองคำ ที่ นำ มา ส่ง ซา โลม อน ใน ปี หนึ่ง นั้น เป็น ทองคำ หก ร้อย หก สิบ หก ตะ ลันต์
{9:14} นอกเหนือ จาก ทองคำ ซึ่ง นักการ ค้า และ พ่อค้า ได้ นำ มา และ กษัตริย์ ทั้งปวง ของ ประเทศ อาระเบีย และ บรรดา เจ้า เมือง แห่ง แผ่นดิน ได้ นำ ทองคำ และ เงิน มา ยัง ซา โลม อน
{9:15} กษัตริย์ ซา โลม อน ทรง สร้าง โล่ ใหญ่ สอง ร้อย อัน ด้วย ทองคำ ทุบ โล่ อัน หนึ่ง ใช้ ทองคำ ทุบ หก ร้อย เชเขล
{9:16} และ พระองค์ ทรง สร้าง โล่ สาม ร้อย อัน ด้วย ทองคำ ทุบ โล่ อัน หนึ่ง ใช้ ทองคำ สาม ร้อย เชเขล และ กษัตริย์ ก็ ทรง เก็บ โล่ ไว้ ใน พระ ตำหนัก พนา เลบานอน
{9:17} กษัตริย์ ทรง กระทำ พระ ที่นั่ง งาช้าง ขนาด ใหญ่ ด้วย และ ทรง บุ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์
{9:18} พระ ที่นั่ง นั้น มี บันได หก ขั้น กับ ที่ รอง พระ บาท ทำ ด้วย ทองคำ ซึ่ง ติด อยู่ กับ พระ ที่นั่ง ทั้ง สอง ข้าง ของ พระ ที่นั่ง มี ที่ วาง พระ หัตถ์ และ สิงโต สอง ตัวยืน อยู่ ข้างๆ ที่ วาง พระ หัตถ์
{9:19} มี สิงโต อีก สิบ สอง ตัวยืน อยู่ ที่ นั่น บน บันได หก ขั้น ทั้ง สอง ข้าง เขา ไม่ เคย ทำ ใน ราช อาณาจักร ใดๆ เหมือน อย่าง นี้
{9:20} ภาชนะ ทั้งสิ้น สำหรับ เครื่อง ดื่ม ของ กษัตริย์ ซา โลม อน ทำ ด้วย ทองคำ และ ภาชนะ ทั้งสิ้น ของ พระ ตำหนัก พนา เลบานอน ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ ไม่ มี ที่ ทำ ด้วย เงิน เลย เงิน นั้น ถือ ว่า เป็น ของ ไม่ มี ค่า อะไร ใน สมัย ของ ซา โลม อน
{9:21} เพราะ เรือ ของ กษัตริย์ แล่น ไป ยัง ทา รชิช พร้อม กับ ข้าราชการ ของ หุราม กำปั่น ทา รชิช นำ ทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และ นกยูง มา สาม ปี ต่อ ครั้ง
{9:22} ดังนั้น แหละ กษัตริย์ ซา โลม อน จึง ได้ เปรียบ กว่า กษัตริย์ อื่นๆ แห่ง แผ่นดิน โลก ใน เรื่อง สมบัติ และ สติปัญญา
{9:23} และ กษัตริย์ ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ก็ แสวง หา ที่ จะ เข้า เฝ้า ซา โลม อน เพื่อ จะ ฟัง พระ สติปัญญา ซึ่ง พระเจ้า พระ ราช ทาน ไว้ ใน ใจ ของ ท่าน
{9:24} ทุก คน ก็ นำ เครื่อง บรรณาการ ของ เขา มา เป็น เครื่อง ทำ ด้วย เงิน เครื่อง ทำ ด้วย ทองคำ และ เครื่อง แต่ง กาย เครื่อง อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และ ล่อ ตาม จำนวน กำหนด ทุกๆ ปี
{9:25} และ ซา โลม อน ทรง มี โรง ช่อง ม้า สี่ พัน ช่อง สำหรับ ม้า และ รถ รบ และ มี พล ม้า หนึ่ง หมื่น สอง พัน คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ให้ ประจำ อยู่ ใน หัว เมือง รถ รบ และ อยู่ กับ กษัตริย์ ที่ กรุง เยรูซาเล็ม
{9:26} และ พระองค์ ทรง ครอบครอง เหนือ กษัตริย์ ทั้งปวง ตั้งแต่ แม่น้ำ ถึง แผ่นดิน ของ คน ฟีลิสเตีย และ ถึง พรมแดน ของ อียิปต์
{9:27} และ กษัตริย์ ทรง กระทำ ให้ เงิน นั้น เป็น ของ สามัญ ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหมือน ก้อน หิน และ กระทำ ให้ มี ไม้ สน สี ดาร์ มากมาย เหมือน ไม้ มะเดื่อ แห่ง หุบเขา
{9:28} และ เขา นำ ม้า เข้า มา ถวาย ซาโล มอน จาก อียิปต์ และ จาก แผ่นดิน ทั้งปวง
{i9:29} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ ซา โลม อน (1 พก ษ 11:41-43)
{9:29} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ ซา โลม อน ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ นา ธันผู้พยากรณ์ และ ใน คำ พยากรณ์ ของ อา หิยาห์ชาวชีโลห์ และ ใน นิมิต ของ อิด โด ผู้ ทำนาย เกี่ยว กับ เย โร โบ อัมบุตรชายเนบัทหรือ
{9:30} ซา โลม อน ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหนือ อิสราเอล ทั้งปวง สี่ สิบ ปี
{9:31} และ ซา โลม อน ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ และ เร โหโบอัม โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i10:1} เร โหโบอัม ปกครอง แทน ซา โลม อน ความ โง่เขลา ของ เร โหโบอัม (1 พก ษ 12:1-15)
{10:1} เร โหโบอัม ได้ ไป ยัง เมือง เชเคม เพราะ อิสราเอล ทั้งปวง ได้ มา ยัง เชเคม เพื่อ จะ ตั้ง ท่าน ให้ เป็น กษัตริย์
{10:2} และ อยู่ มา เมื่อ เย โร โบ อัมบุตรชายเนบัท ได้ยิน เรื่อง นั้น เพราะ ท่าน ยัง อยู่ ใน อียิปต์ ที่ ซึ่ง ท่าน หนี ไป จาก พระ พักตร์ กษัตริย์ ซา โลม อน แล้ว เย โร โบ อัม กลับ จาก อียิปต์
{10:3} เขา ทั้งหลาย ก็ ใช้ คน ไป เรียน ท่าน และ เย โร โบ อัม กับ อิสราเอล ทั้งหมด ได้ มา และ ทูล เร โหโบอัมว่า
{10:4} “ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ กระทำ ให้ แอก ของ ข้า พระองค์ ทุกข์ หนัก เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง ผ่อน การ ปรนนิบัติ อย่าง ทุกข์ หนัก ของ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ และ แอก อัน หนัก ของ พระองค์ เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ให้ เบา ลง เสีย และ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ พระองค์”
{10:5} พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า “ สิ้น สาม วัน จง กลับ มา หา เรา อีก” ประชาชน จึง กลับ ไป เสีย
{10:6} แล้ว กษัตริย์ เร โหโบอัม ก็ ทรง ปรึกษา กับ บรรดา ผู้ เฒ่า ผู้ อยู่ งาน ประจำ ซา โลม อน ราช บิดา ของ พระองค์ ขณะ เมื่อ พระองค์ ยัง ทรง พระ ชนม์ อยู่ ว่า “ ท่าน ทั้งหลาย จะ แนะนำ เรา ให้ ตอบ ประชาชน นี้ อย่างไร”
{10:7} เขา ทั้งหลาย ทูล พระองค์ ว่า “ ถ้า พระองค์ ทรง เมตตา แก่ ประชาชน นี้ และ ให้ เขา พอใจ และ ตรัส ตอบ คำ ดี แก่ เขา เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เป็น นิตย์”
{10:8} แต่ พระองค์ ทรง ทอดทิ้ง คำ ปรึกษา ซึ่ง ผู้ เฒ่า ถวาย นั้น เสีย และ ไป ปรึกษา กับ คน หนุ่ม ซึ่ง เติบ โต ขึ้น มา พร้อม กับ พระองค์ และ อยู่ งาน ประจำ พระองค์
{10:9} และ พระองค์ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ท่าน จะ แนะนำ เรา อย่างไร เพื่อ พวก เรา จะ ตอบ ประชาชน นี้ ผู้ ที่ ทูล เรา ว่า ‘ ขอ ทรง ผ่อน แอก ซึ่ง พระ ราช บิดา ของ พระองค์ วาง อยู่ เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ให้ เบา ลง’”
{10:10} และ คน หนุ่ม เหล่า นั้น ผู้ ได้ เติบ โต มา พร้อม กับ พระองค์ ทูล พระองค์ ว่า “ พระองค์ จง ตรัส ดังนี้ แก่ ประชาชน นี้ ผู้ ทูล พระองค์ ว่า ‘ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ แอก ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ทุกข์ หนัก แต่ ขอ พระองค์ ทรง ผ่อน แก่ ข้า พระองค์ ให้ เบา ลง’ นั้น พระองค์ จง ตรัส แก่ เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ว่า ‘ นิ้ว ก้อย ของ เรา ก็ หนา กว่า เอว แห่ง ราช บิดา ของ เรา
{10:11} ที่ พระ ราช บิดา ของ เรา วาง แอก หนัก บน ท่าน ทั้งหลาย ก็ ดี แล้ว เรา จะ เพิ่ม แอก ให้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย อีก พระ ราช บิดา ของ เรา ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย ไม้เรียว แต่ เรา จะ ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย แส้ แมลง ป่อง’”
{i10:12} อาณาจักร ได้ แยก กัน เย โร โบ อัม ปกครอง เหนือ อิสราเอล (1 พก ษ 12:16-24)
{10:12} เย โร โบ อัม กับ ประชาชน ทั้งปวง จึง เข้า มา เฝ้า เร โหโบอัม ใน วัน ที่ สาม ดัง ที่ กษัตริย์ รับสั่ง ว่า “ จง มา หา เรา อีก ใน วัน ที่ สาม”
{10:13} และ กษัตริย์ ตรัส ตอบ เขา ทั้งหลาย อย่าง ดุดัน กษัตริย์ เร โหโบอัม ทรง ทอดทิ้ง คำ ปรึกษา ของ ผู้ เฒ่า เสีย
{10:14} และ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ตาม คำ แนะนำ ของ พวก คน หนุ่ม ว่า “ พระ ราช บิดา ของ เรา ทำ แอก ของ ท่าน ทั้งหลาย ให้ หนัก แต่ เรา จะ เพิ่ม ให้ แก่ แอก นั้น พระ ราช บิดา ของ เรา ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย ไม้เรียว แต่ เรา จะ ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย แส้ แมลง ป่อง”
{10:15} กษัตริย์ จึง มิ ได้ ทรง ฟัง เสียง ประชาชน เพราะ เหตุการณ์ นี้ เป็น มา แต่ พระเจ้า เพื่อ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ให้ พระ วจนะ ของ พระองค์ ได้ สำเร็จ ซึ่ง พระองค์ ตรัส โดย อา หิยาห์ชาวชีโลห์ แก่ เย โร โบ อัมบุตรชายเนบัท
{10:16} และ เมื่อ อิสราเอล ทั้งปวง เห็น ว่า กษัตริย์ มิ ได้ ทรง ฟัง เขา ทั้งหลาย ประชาชน ก็ ทูล ตอบ กษัตริย์ ว่า “ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มี ส่วน อะไร ใน ดา วิด ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ มี ส่วน มรดก ใน บุตร เจ สซี โอ อิสราเอล เอ๋ย กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน แต่ละ คน เถิด ข้า แต่ ดา วิด จง ดูแล ราชวงศ์ ของ พระองค์ เอง เถิด” อิสราเอล ทั้งปวง จึง ไป ยัง เต็นท์ ของ เขา ทั้งหลาย
{10:17} แต่ เร โหโบอัม ทรง ปกครอง เหนือ ประชาชน อิสราเอล ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ยูดาห์
{10:18} แล้ว กษัตริย์ เร โหโบอัม ทรง ใช้ ฮา โด รัม นาย งาน เหนือ แรงงาน เกณฑ์ ไป และ ประชาชน อิสราเอล ก็ เอา หิน ขว้าง ท่าน ถึง ตาย แล้ว กษัตริย์ เร โหโบอัม ก็ ทรง รีบ ขึ้น รถ รบ ของ พระองค์ ทรง หนี ไป กรุง เยรูซาเล็ม
{10:19} อิสราเอล จึง กบฏ ต่อ ราชวงศ์ ของ ดา วิด ถึง ทุก วัน นี้
{i11:1} พระเจ้า ทรง เตือน เร โหโบอัม ไม่ ให้ สู้ รบ กับ อิสราเอล สิบ ตระกูล
{11:1} เมื่อ เร โหโบอัม มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม แล้ว พระองค์ ได้ ทรง รวบรวม วงศ์วาน ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น เป็น นักรบ ที่ คัดเลือก แล้ว หนึ่ง แสน แปด หมื่น คน เพื่อ จะ สู้ รบ กับ อิสราเอล หมาย จะ เอา ราช อาณาจักร คืน มา ให้ แก่ เร โหโบอัม
{11:2} แต่ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เชไมอาห์ คน ของ พระเจ้า ว่า
{11:3} “ จง ไป ทูล เร โหโบอัม โอรส ของ ซา โลม อน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ บอก แก่ อิสราเอล ทั้งปวง ใน ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นว่า
{11:4} ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า อย่า ขึ้น ไป สู้ รบ กับ พี่น้อง ของ เจ้า จง กลับ ไป บ้าน ของ ตน ทุก คน เถิด เพราะ สิ่ง นี้ เป็น มา จาก เรา’” เขา ทั้งหลาย ก็ เชื่อฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ กลับ ไป ไม่ ได้ สู้ รบ กับ เย โร โบ อัม
{i11:5} การ สร้าง หัว เมือง เพื่อ ป้องกัน
{11:5} และ เร โหโบอัม ประทับ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง เพื่อ ป้องกัน ใน ยูดาห์
{11:6} พระองค์ ทรง สร้าง เมือง เบธเลเฮม เอ ตาม เท โค อา
{11:7} เบธซูร์ โสโค อดุล ลัม
{11:8} กัท มา เร ชาห์ และ ศิฟ
{11:9} อา โด รา อิม ลา คีช และ อา เซ คาห์
{11:10} โศราห์ อัยยาโลน และ เฮ โบ รน หัว เมือง ซึ่ง มี ป้อม ที่ อยู่ ใน ยูดาห์ และ ใน เบน ยา มิ น
{11:11} พระองค์ ทรง เสริม ป้อม ปราการ ให้ แข็งแกร่ง และ ส่ง ผู้บังคับบัญชา ไป ประจำการ ใน ป้อม เหล่า นั้น และ ทรง สะสม เสบียง อาหาร น้ำมัน และ น้ำ องุ่น
{11:12} และ พระองค์ ทรง เก็บ โล่ และ หอก ไว้ ใน หัว เมือง ทั้งปวง และ กระทำ ให้ หัว เมือง เหล่า นั้น แข็งแรง มาก พระองค์ จึง ทรง ยึด ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นไว้ได้
{11:13} และ ปุโรหิต กับ คน เล วี ซึ่ง อยู่ ใน อิสราเอล ทั้งสิ้น ได้ เข้า มา หา พระองค์ จาก เขต แดน ซึ่ง เขา อาศัย อยู่
{i11:14} เย โร โบ อัม ได้ ขับ ไล่ พวก ปุโรหิต กับ คน เลวีออก
{11:14} เพราะ คน เล วี ละทิ้ง ทุ่ง หญ้า และ ที่ บ้าน ซึ่ง เขา ยึดถือ เป็น กรรมสิทธิ์ และ มา ยัง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม เพราะ เย โร โบ อัม และ โอรส ของ พระองค์ ได้ ขับ ไล่ เขา ทั้งหลาย ออก จาก ตำแหน่ง ปุโรหิต ของ พระ เยโฮวาห์
{11:15} และ พระองค์ ทรง แต่งตั้ง ปุโรหิต ของ พระองค์ ขึ้น สำหรับ ปู ชนีย สถาน สูง ทั้งหลาย และ สำหรับ เมษ ปิศาจ และ สำหรับ รูป ลูก วัว ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ขึ้น
{11:16} และ บรรดา ผู้ ที่ ปักใจ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล ก็ ติดตาม เขา ทั้งหลาย มา จาก ตระกูล ทั้งปวง ของ อิสราเอล ยัง เยรูซาเล็ม เพื่อ ถวาย สัต ว บูชา ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{11:17} เขา ทั้งหลาย ได้ เสริม กำลัง ให้ ราช อาณาจักร ของ ยูดาห์ และ ได้ กระทำ ให้ เร โหโบอัม โอรส ของ ซา โลม อน เข้มแข็ง อยู่ ได้ สาม ปี เพราะ เขา ทั้งหลาย ดำเนิน อยู่ สาม ปี ใน วิถี ของ ดา วิด และ ซา โลม อน
{i11:18} ราชวงศ์ ของ เร โหโบอัม
{11:18} เร โหโบอัม ทรง รับ มา หะ ลัทธิ ดา ของ เย รีโมท โอรส ของ ดา วิด เป็น มเหสี และ อา บี ฮา อิล บุตร สาว ของ เอ ลี อับ บุตร ชาย เจ สซี
{11:19} และ พระนาง ก็ ประสูติ โอรส ให้ พระองค์ คือ เย อู ช เชมาริยาห์ และ ศาฮัม
{11:20} ภายหลัง พระองค์ ก็ ทรง รับ มา อา คาห์ ธิดา ของ อับ ซา โลม ผู้ ซึ่ง ประสูติ อา บี ยาห์ อัททัย ศีศา และ เชโลมิท ให้ พระองค์
{11:21} เร โหโบอัม ทรง รัก มา อา คาห์ ธิดา ของ อับ ซา โลม มาก กว่า มเหสี และ นาง สนม ของ พระองค์ ทั้งสิ้น (พระองค์ มี มเหสี สิบ แปด องค์ และ นาง สนม หก สิบ คน และ ให้ กำเนิด โอรส ยี่ สิบ แปด องค์ และ ธิดา หก สิบ องค์)
{11:22} และ เร โหโบอัม ทรง แต่งตั้ง ให้ อา บี ยาห์ โอรส ของ มา อา คาห์ เป็น โอรส องค์ ใหญ่ ให้ เป็น ประมุข ท่ามกลาง พี่น้อง ของ ตน เพราะ พระองค์ ทรง ตั้ง พระทัย จะ ให้ ท่าน เป็น กษัตริย์
{11:23} และ พระองค์ ทรง จัดการ อย่าง ฉลาด และ แจกจ่าย บรรดา โอรส ของ พระองค์ ไป ทั่ว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ และ ของ เบน ยา มิ น ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งสิ้น และ พระองค์ ประทาน เสบียง อาหาร ให้ อย่าง อุดม และ พระองค์ ทรง ประสงค์ มเหสี มากมาย
{i12:1} เร โหโบอัม ทรง ทอดทิ้ง พระเจ้า (1 พก ษ 14:21-24)
{12:1} ต่อ มา เมื่อ ราช อาณาจักร ของ เร โหโบอัม ตั้ง มั่นคง และ แข็งแรง แล้ว พระองค์ ทรง ทอดทิ้ง พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ เสีย และ อิสราเอล ทั้งปวง ก็ ทิ้ง พร้อม กับ พระองค์ ด้วย
{i12:2} ชิ ชัก กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ บุกรุก กรุง เยรูซาเล็ม (1 พก ษ 14:25-28)
{12:2} อยู่ มา ใน ปี ที่ ห้า แห่ง กษัตริย์ เร โหโบอัม เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ ชิ ชัก กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ เสด็จ ขึ้น มา สู้ รบ เยรูซาเล็ม
{12:3} มี รถ รบ หนึ่ง พัน สอง ร้อย คัน และ พล ม้า หก หมื่น คน และ พล ผู้ มา กับ พระองค์ จาก อียิปต์ นับ ไม่ ถ้วน คือ ชาว ลิบ นี คน สุ คีอิม และ คน เอธิโอเปีย
{12:4} และ พระองค์ ทรง ยึด หัว เมือง ที่ มี ป้อม ของ ยูดาห์ และ มา ยัง เยรูซาเล็ม
{12:5} แล้ว เชไมอาห์ ผู้ พยากรณ์ ได้ มา เฝ้า เร โหโบอัม และ บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ผู้ มา ประชุม กัน อยู่ ที่ เยรูซาเล็ม ด้วย เรื่อง ชิ ชัก และ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา เรา จึง ได้ ละทิ้ง เจ้า ให้ อยู่ ใน มือ ของ ชิ ชัก”
{12:6} แล้ว เจ้านาย แห่ง อิสราเอล และ กษัตริย์ ได้ ถ่อม ตน ลง และ กล่าว ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ทรง ชอบธรรม แล้ว”
{12:7} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ ทรง เห็น ว่า เขา ทั้งหลาย ถ่อม ตัว ลง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ มา ถึง เชไมอาห์ว่า “ เขา ทั้งหลาย ได้ ถ่อม ตัว ลง แล้ว เรา จึง จะ ไม่ ทำลาย เขา แต่ เรา จะ ประสาทการ ช่วย ให้ พ้น แก่ เขา บ้าง และ พระ พิโรธ ของ เรา จะ ไม่ เท ลง มา เหนือ เยรูซาเล็ม โดย มือ ของ ชิ ชัก
{12:8} อย่างไร ก็ ดี เขา ทั้งหลาย ต้อง เป็น ผู้ รับใช้ ของ ชิ ชัก เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ทราบ ความ แตก ต่าง ระหว่าง การ รับใช้ เรา และ รับใช้ ราช อาณาจักร ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน โลก”
{12:9} ชิ ชัก กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ จึง ขึ้น มา ต่อสู้ เยรูซาเล็ม พระองค์ ทรง เก็บ เอา ทรัพย์สิน แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ทรัพย์ สมบัติ ใน พระ ราช วัง พระองค์ ทรง เก็บ เอา ไป ทุก อย่าง พระองค์ ทรง เก็บ เอา โล่ ทองคำ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง สร้าง ไว้ นั้น ไป ด้วย
{12:10} และ กษัตริย์ เร โหโบอัม ทรง ทำ โล่ ทองสัมฤทธิ์ ขึ้น แทน และ ได้ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ทหาร รักษา พระองค์ ผู้ เฝ้า ทวาร พระ ราช วัง
{12:11} และ กษัตริย์ เสด็จ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เมื่อไร ทหาร รักษา พระองค์ ก็ มา ถือ โล่ นั้น แล้ว นำ กลับ ไป เก็บ ไว้ ใน ห้อง ทหาร รักษา พระองค์ ตาม เดิม
{12:12} และ เมื่อ พระองค์ ทรง ถ่อม พระองค์ ลง พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ หัน ไป เสีย จาก พระองค์ มิ ได้ ทำลาย พระองค์ อย่าง สิ้นเชิง ยิ่ง กว่า นั้น อีก สภาพ การณ์ ก็ ยัง ดี อยู่ ใน ยูดาห์
{i12:13} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ เร โหโบอัม (1 พก ษ 14:31)
{12:13} กษัตริย์ เร โหโบอัม จึง สถาปนา พระองค์ ขึ้น ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ทรง ครอบครอง เมื่อ เร โหโบอัม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สี่ สิบ เอ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง สิบ เจ็ด ปี ใน กรุง เยรูซาเล็ม อัน เป็น เมือง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง เลือกสรร ไว้ จาก ตระกูล ต่างๆ ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล เพื่อ จะ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ที่ นั่น พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า นา อา มาห์ คน อัมโมน
{12:14} และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ การ ชั่ว ร้าย เพราะ พระองค์ ไม่ ตั้ง พระทัย ของ พระองค์ ที่ จะ แสวง หา พระ เยโฮวาห์
{12:15} ส่วน พระ ราชกิจ ของ เร โหโบอัม ตั้งแต่ ต้น จน สุดท้าย มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ เชไมอาห์ผู้พยากรณ์ และ ของ อิด โด ผู้ ทำนาย ตาม แบบ พงศาวดาร หรือ มี สงคราม เรื่อย ไป อยู่ ระหว่าง เร โหโบอัม และ เย โร โบ อัม
{12:16} และ เร โหโบอัม ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อา บี ยาห์ ราช โอรส ของ พระองค์ ได้ ขึ้น ครอบครอง แทน พระองค์
{i13:1} อา บี ยาห์ ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (1 พก ษ 15:1-2)
{13:1} ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล ของ กษัตริย์ เย โร โบ อัม อา บี ยาห์ ได้ เริ่ม ครอบครอง เหนือ ประเทศ ยูดาห์
{13:2} พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม ปี พระ ชนนี ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า มี คา ยาห์ ธิดา ของ อุ รี เอ ลแห่งกิเบอาห์ มี สงคราม ระหว่าง อา บี ยาห์ และ เย โร โบ อัม
{13:3} อา บี ยาห์ เสด็จ ออก ทำ สงคราม มี กองทัพ ทหาร ชำนาญ ศึก เป็น คน คัดเลือก แล้ว สี่ แสน คน และ เย โร โบ อัม ได้ ตั้ง แนวรบ สู้ กับ พระองค์ ด้วย คน คัดเลือก แล้ว เป็น ทแกล้ว ทหาร แปด แสน คน
{13:4} และ อา บี ยาห์ ทรง ลุก ยืน อยู่ บน ภูเขา เศมาราอิม ซึ่ง อยู่ ใน ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ ตรัส ว่า “ ข้า แต่ เย โร โบ อัม และ อิสราเอล ทั้งปวง ขอ ฟัง ข้าพเจ้า
{13:5} ไม่ ควร หรือ ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล พระ ราช ทาน ตำแหน่ง กษัตริย์ เหนือ อิสราเอล เป็น นิตย์ แก่ ดา วิด และ ลูกหลาน ของ พระองค์ โดย พัน ธ สัญญา เกลือ
{13:6} ถึง กระนั้น เย โร โบ อัมบุตรชายเนบัท ข้าราชการ ของ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ได้ ลุก ขึ้น กบฏ ต่อ เจ้านาย ของ ตน
{13:7} และ มี คน ถ่อย คน อันธพาล บาง คน มั่วสุม กัน กับ เขา และ ขัน สู้ กับ เร โหโบอัม โอรส ของ ซา โลม อน เมื่อ เร โหโบอัม ยัง เด็ก อยู่ และ ใจ อ่อนแอ ต้านทาน ไม่ ไหว
{13:8} และ บัดนี้ ท่าน คิด ว่า จะ ต่อต้าน ราช อาณาจักร ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง อยู่ ใน มือ ของ ลูกหลาน ของ ดา วิด เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น คน หมู่ ใหญ่ และ มี ลูก วัว ทองคำ ซึ่ง เย โร โบ อัม สร้าง ไว้ ให้ ท่าน เป็น พระ
{13:9} ท่าน ทั้งหลาย มิ ได้ ขับ ไล่ ปุโรหิต ของ พระ เยโฮวาห์ ลูกหลาน ของ อา โร น และ คน เล วี ออก ไป และ ตั้ง ปุโรหิต สำหรับ ตนเอง อย่าง ชน ชาติ ทั้งหลาย หรือ ผู้ ใด ที่ นำ วัว หนุ่ม และ แกะ ผู้ เจ็ด ตัว มา ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ ไว้ จะ ได้ เป็น ปุโรหิต ของ สิ่ง ที่ ไม่ ใช่ พระ
{13:10} แต่ สำหรับ เรา ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย และ เรา ทั้งหลาย มิ ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ เรา มี ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ เป็น ลูกหลาน ของ อา โร น ทั้ง มี คน เล วี ทำงาน หน้าที่ ของ เขา ทั้งหลาย
{13:11} เขา ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ ทุก เช้า ทุก เย็น ทั้ง เครื่อง หอม ตั้ง ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์ บน โต๊ะ บริสุทธิ์ และ ดูแล คัน ประทีป ทองคำ พร้อม ทั้ง ตะเกียง เพื่อ ให้ ประทีป ลุก อยู่ ทุก เย็น เพราะ เรา ได้ รักษา พระ บัญชา กำชับ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา แต่ ท่าน ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ เสีย
{13:12} และ ดู เถิด พระเจ้า ทรง อยู่ กับ เรา ทรง เป็น ผู้บังคับบัญชา ของ เรา และ ปุโรหิต ของ พระองค์ พร้อม กับ แตร ศึก พร้อม ที่ จะ เป่า เรียก ทำ สงคราม ต่อสู้ กับ ท่าน โอ ข้า แต่ ประชาชน อิสราเอล ขอ อย่า ต่อสู้ กับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน เพราะ ท่าน จะ ชนะ ไม่ ได้”
{13:13} เย โร โบ อัม ได้ ส้อง สุม ผู้คน ไว้ เพื่อ จะ อ้อม มา หา เขา จาก เบื้องหลัง ดังนั้น กอง ทหาร ของ ท่าน จึง อยู่ ข้าง หน้า ยูดาห์ และ กอง ซุ่ม ก็ อยู่ ข้าง หลัง เขา
{13:14} และ เมื่อ ยูดาห์ มอง ดู ข้าง หลัง ดู เถิด การ ศึก ก็ อยู่ ข้าง หน้า และ ข้าง หลัง เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ บรรดา ปุโรหิต ก็ เป่า แตร
{13:15} แล้ว คน ของ ยูดาห์ ก็ ตะเบ็ง เสียง ร้อง ทำนอง ศึก และ เมื่อ คน ยูดาห์ ตะโกน อยู่ มา พระเจ้า ทรง ให้ เย โร โบ อัม และ อิสราเอล ทั้งปวง พ่าย แพ้ ไป ต่อ อา บี ยาห์และยูดาห์
{13:16} คน อิสราเอล ได้ หนี ต่อ หน้า ยูดาห์ และ พระเจ้า ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ เขา ทั้งหลาย
{13:17} อา บี ยาห์ และ ประชาชน ของ พระองค์ ก็ ฆ่า เขา เสีย มากมาย คน อิสราเอล ที่ คัดเลือก แล้ว จึง ล้ม ตาย ห้า แสน คน
{13:18} นี่แหละ คน อิสราเอล ก็ ถูก ปราบปราม ใน ครั้ง นั้น และ คน ยูดาห์ ก็ ชนะ เพราะ เขา พึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{13:19} และ อา บี ยาห์ ได้ ติดตาม เย โร โบ อัม และ ยึด เอา หัว เมือง จาก พระองค์ คือ เมือง เบธเอล กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ เย ชา นาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ เอ โฟ รน กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{i13:20} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ เย โร โบ อัม (1 พก ษ 14:19-20)
{13:20} เย โร โบ อัม มิ ได้ ฟื้น อำนาจ ของ พระองค์ ใน รัชสมัย ของ อา บี ยาห์ และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประหาร พระองค์ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์
{i13:21} ครอบครัว ของ อา บี ยาห์
{13:21} แต่ อา บี ยาห์ ก็ มี อำนาจ ยิ่ง ขึ้น และ มี มเหสี สิบ สี่ องค์ ให้ กำเนิด โอรส ยี่ สิบ สอง องค์ และ ธิดา สิบ หก องค์
{13:22} ราชกิจ นอก นั้น ของ อา บี ยาห์ วิธีการ และ พระ ดำรัส ของ พระองค์ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ ผู้ พยากรณ์ อิด โด
{i14:1} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อา บี ยาห์ อาสา ขึ้น ครอง แทน (1 พก ษ 15:7-10)
{14:1} อา บี ยาห์ จึง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อาสา โอรส ของ พระองค์ ได้ ขึ้น ครอง แทน พระองค์ ใน รัชกาล ของ อาสา แผ่นดิน ได้ สงบ อยู่ สิบ ปี
{14:2} และ อาสา ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ดี และ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{14:3} พระองค์ ทรง กำจัด แท่น บูชา พระ ต่าง ด้าว และ ปู ชนีย สถาน สูง ทั้งหลาย และ พัง เสา ศักดิ์สิทธิ์ ลง และ ได้ โค่น เสา รูป เคารพ เสีย
{14:4} และ ทรง บัญชา ให้ ยูดาห์ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน และ ให้ รักษา พระ ราช บัญญัติ และ พระ บัญญัติ
{14:5} พระองค์ ทรง กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง และ แท่น เครื่อง หอม ออก เสีย จาก หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ด้วย และ ราช อาณาจักร ก็ ได้ สงบ อยู่ ภาย ใต้ พระองค์
{14:6} พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ที่ มี ป้อม ใน ยูดาห์ เพราะ แผ่นดิน ก็ สงบ พระองค์ มิ ได้ ทำ สงคราม ใน ปี เหล่า นั้น เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน การ หยุด พัก สงบ แก่ พระองค์
{14:7} และ พระองค์ ตรัส กับ ยูดาห์ ว่า “ ให้ เรา ทั้งหลาย สร้าง หัว เมือง เหล่า นี้ ล้อม ด้วย กำแพง หอคอย ประตู เมือง และ ดาน แผ่นดิน ยัง เป็น ของ เรา เพราะ เรา ได้ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เรา ได้ แสวง หา พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง ประทาน การ หยุด พัก สงบ ทุก ด้าน” เขา ทั้งหลาย จึง สร้าง และ จำเริญ ขึ้น
{14:8} และ อาสา ทรง มี กองทัพ สรรพ ด้วย โล่ ใหญ่ และ หอก จาก ยูดาห์ สาม แสน คน และ จาก เบน ยา มิ น ซึ่ง ถือ โล่ และ โก่ง ธนู สอง แสน แปด หมื่น คน ทั้งสิ้น เป็น ทแกล้ว ทหาร
{i14:9} การ ชนะ ยิ่งใหญ่ ของ อาสา เหนือ เศ- ราห์ (2 พศด 16:8)
{14:9} เศ- ราห์ ชาว เอธิโอเปีย ได้ ออก มา ต่อสู้ กับ เขา ทั้งหลาย ด้วย กองทัพ หนึ่ง ล้าน คน และ รถ รบ สาม ร้อย คัน มา ถึง เมือง มา เร ชาห์
{14:10} และ อาสา ทรง ยก ออก ไป ปะทะ กับ เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ ตั้ง แนวรบ ใน หุบเขา เศฟาธาห์ ที่ มา เร ชาห์
{14:11} และ อาสา ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ ว่า “ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ไม่ มี ผู้ ใด ช่วย ได้ อย่าง พระองค์ ใน การ สู้ รบ กัน ระหว่าง ผู้ ที่ มี กำลัง กับ ผู้ ที่ ไม่ มี กำลัง โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ ทรง ช่วย พวก ข้า พระองค์ เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พึ่ง พระองค์ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มา ต่อสู้ กับ ชน หมู่ ใหญ่ นี้ ใน พระ นาม ของ พระองค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ อย่า ให้ มนุษย์ ชนะ พระองค์”
{14:12} พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง ให้ ชาว เอธิโอเปีย พ่าย แพ้ ต่อ อาสา และ ต่อ ยูดาห์ และ ชาว เอธิโอเปีย ก็ หนี ไป
{14:13} อาสา และ พล ที่ อยู่ กับ พระองค์ ก็ ไล่ ตาม เขา ไป ถึง เมือง เก- ราร์ และ ชาว เอธิโอเปีย ล้ม ตาย มาก จน ไม่ เหลือ สัก ชีวิต เดียว เพราะ เขา ได้ แตก พ่าย ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ และ กองทัพ ของ พระองค์ คน ยูดาห์ ได้ เก็บ ของ ที่ ริบ ได้ มากมาย นักหนา
{14:14} และ เขา ก็ โจมตี บรรดา หัว เมือง รอบ เมือง เก- ราร์ เพราะ ว่า ความ กลัว พระ เยโฮวาห์ นั้น มา ครอบ เขา ทั้งหลาย เขา ได้ ปล้น หัว เมือง ทั้งสิ้น เพราะ มี ของ ที่ ริบ ได้ ใน นั้น มาก
{14:15} และ เขา ได้ โจมตี เต็นท์ ของ ผู้ ที่ มี วัว และ เอา แกะ ไป มากมาย และ อูฐ ด้วย แล้ว เขา ก็ กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม
{i15:1} ผู้ พยากรณ์ อา ซา ริ ยาห์ เตือน อาสา
{15:1} พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า เสด็จ มา สถิต กับ อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย โอ เด ด
{15:2} และ ท่าน ออก ไป เฝ้า อาสา ทูล พระองค์ ว่า “ ข้า แต่ อาสา และ ยูดาห์ กับ เบน ยา มิ นทั้งปวง ขอ จง ฟัง ข้าพเจ้า พระ เยโฮวาห์ ทรง สถิต กับ ท่าน ทั้งหลาย ต่อ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย อยู่ กับ พระองค์ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย แสวง หา พระองค์ ท่าน ก็ จะ พบ พระองค์ แต่ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ทอดทิ้ง พระองค์ พระองค์ จะ ทรง ทอดทิ้ง ท่าน ทั้งหลาย
{15:3} อิสราเอล อยู่ ปราศจาก พระเจ้า เที่ยงแท้ เป็น เวลา นาน และ ไม่ มี ปุโรหิต ผู้ สั่งสอน และ ไม่ มี พระ ราช บัญญัติ
{15:4} แต่ เมื่อ ถึง คราว เขา ทุกข์ ยาก ลำบาก เขา หัน มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล และ แสวง หา พระองค์ เขา ทั้งหลาย ก็ พบ พระองค์
{15:5} ใน สมัย นั้น ไม่ มี สันติภาพ แก่ ผู้ ที่ ออก ไป หรือ ผู้ ที่ เข้า มา เพราะ มี การ วุ่นวาย อยู่ มากมาย รบกวน ชาว เมือง ทั้งหลาย นั้น
{15:6} เขา แตกแยก กัน เป็น พวกๆ ประชาชาติ ต่อ ประชาชาติ และ เมือง ต่อ เมือง เพราะ พระเจ้า ทรง รบกวน เขา ด้วย ความ ทุกข์ ยาก ทุก อย่าง
{15:7} แต่ ท่าน ทั้งหลาย จง กล้า หาญ อย่า ให้ มือ ของ ท่าน อ่อน ลง เพราะ ว่า กิจการ ของ ท่าน จะ ได้ รับ บำเหน็จ”
{i15:8} อาสา นำ การ ปฏิรูป และ การ ฟื้นฟู ใหม่ มา สู่ ประเทศ
{15:8} เมื่อ อาสา ทรง สดับ ถ้อยคำ เหล่า นี้ คือ คำ พยากรณ์ ของ โอ เด ดผู้พยากรณ์ พระองค์ ก็ ทรง มี พระทัย กล้า ขึ้น ทรง กำจัด สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน จาก แผ่นดิน ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นสิ้น และ จาก หัว เมือง ซึ่ง พระองค์ ยึด มา ได้ จาก ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ พระองค์ ทรง ซ่อมแซม แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง อยู่ หน้ามุข พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{15:9} และ พระองค์ ทรง รวบรวม ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นทั้งปวง และ คน เหล่า นั้น จาก เอฟ รา อิม มนัส เสห์ และ จาก สิ เม โอน ผู้ อาศัย อยู่ กับ เขา ทั้งหลาย เพราะ คน เป็น จำนวน มาก ได้ หลบ หนี มา หา พระองค์ จาก อิสราเอล เมื่อ เขา เห็น ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ สถิต กับ พระองค์
{15:10} เขา ทั้งหลาย ชุมนุม กัน ที่ เยรูซาเล็ม ใน เดือน ที่ สาม ของ ปี ที่ สิบ ห้า ใน รัชกาล ของ อาสา
{15:11} เขา ทั้งหลาย ถวาย สัต ว บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ ใน วัน นั้น จาก ข้าวของ ที่ เขา ได้ ริบ มา มี วัว ผู้ เจ็ด ร้อย ตัว และ แกะ เจ็ด พัน ตัว
{15:12} และ เขา ก็ เข้า ทำ พัน ธ สัญญา ที่ จะ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ เขา
{15:13} และ ว่า ผู้ ใด ที่ ไม่ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ควร จะ มี โทษ ถึง ตาย ไม่ ว่า เล็ก หรือ ใหญ่ ชาย หรือ หญิง
{15:14} เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ สัตย์ ปฏิญาณ ต่อ พระ เยโฮวาห์ ด้วย เสียง อัน ดัง และ ด้วย เสียง โห่ ร้อง และ ด้วย เสียง แตร และ แตร ทองเหลือง ขนาด เล็ก
{15:15} และ ยูดาห์ ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ เพราะ สัตย์ ปฏิญาณ นั้น เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ปฏิญาณ ด้วย สุด ใจ ของ เขา และ ได้ แสวง หา พระองค์ ด้วย สิ้น ความ ปรารถนา ของ เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ พบ พระองค์ และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน ให้ เขา หยุด พัก สงบ รอบ ด้าน
{15:16} แม้ ว่า มา อา คาห์ พระ มารดา ของ กษัตริย์ อาสา พระองค์ ก็ ทรง ถอด เสีย จาก เป็น พระ ราช ชนนี เพราะ พระนาง ได้ กระทำ รูป เคารพ อัน น่า เกลียด น่า ชัง ใน เสา รูป เคารพ อาสา ทรง โค่น รูป เคารพ ของ พระนาง ลง และ บด และ เผา เสีย ที่ ลำธาร ขิด โร น
{15:17} แต่ ยัง มิ ได้ กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง ออก เสีย จาก อิสราเอล อย่างไร ก็ ดี พระทัย ของ อาสา ก็ บริสุทธิ์ ตลอด รัชสมัย ของ พระองค์
{15:18} และ พระองค์ ทรง นำ ของ อุทิศ ถวาย ของ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ข้าวของ ที่ พระองค์ เอง ทรง อุทิศ ถวาย มี เงิน และ ทองคำ และ เครื่อง ใช้ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{15:19} และ ไม่ มี สงคราม อีก จน ปี ที่ สาม สิบ ห้า ใน รัชกาล ของ อาสา
{i16:1} สงคราม ระหว่าง อาสา กับ บา อาชา (1 พก ษ 15:16-22)
{16:1} ใน ปี ที่ สาม สิบ หก แห่ง รัชกาล อาสา บา อาชา กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ขึ้น มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ และ ได้ สร้าง เมือง รา มาห์ เพื่อ ว่า พระองค์ จะ มิ ทรง ให้ คน หนึ่ง คน ใด ออก ไป หรือ เข้า มา หา อาสา กษัตริย์ ของ ยูดาห์
{16:2} แล้ว อาสา ทรง เอา เงิน และ ทองคำ จาก คลัง ของ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ราช สำนัก และ ส่ง ไป ให้ เบน ฮา ดัด กษัตริย์ แห่ง ซีเรีย ผู้ ประทับ ใน เมือง ดา มัสกัสว่า
{16:3} “ ขอ ให้ มี สัญญา ไมตรี ระหว่าง ข้าพเจ้า และ ท่าน ดัง ที่ มี อยู่ กับ พระ ชนก ของ ข้าพเจ้า และ พระ ชนก ของ ท่าน ดู เถิด ข้าพเจ้า ได้ ส่ง เงิน และ ทองคำ มา ยัง ท่าน ขอ เสด็จ ไป ทำลาย สัญญา ไมตรี ของ ท่าน ซึ่ง มี กับ บา อาชา กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เพื่อ เขา จะ ถอย ทัพ ไป จาก ข้าพเจ้า”
{16:4} และ เบน ฮา ดัด ทรง เชื่อฟัง กษัตริย์ อาสา และ ส่ง ผู้บังคับบัญชา กองทัพ ของ พระองค์ ไป ต่อสู้ กับ หัว เมือง ของ อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย โจมตี เมือง อิโยน ดาน เอ เบลมาอิม และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งสิ้น ของ นัฟทาลี
{16:5} และ ต่อ มา เมื่อ บา อาชา ทรง ได้ยิน เรื่อง นั้น พระองค์ ทรง หยุด สร้าง เมือง รา มาห์ และ ให้ พระ ราชกิจ ของ พระองค์ หยุด ยั้ง
{16:6} แล้ว กษัตริย์ อาสา ทรง นำ ยูดาห์ ทั้งสิ้น และ เขา ทั้งหลาย ขน หิน ของ เมือง รา มาห์ และ เครื่อง ไม้ ของ เมือง นั้น ซึ่ง บา อาชา ใช้ สร้าง อยู่ นั้น และ เอา มาส ร้าง เมือง เก บา และ เมือง มิส ปาห์
{i16:7} พระเจ้า ทรง ติเตียน อาสา เรื่อง การ ประนีประนอม
{16:7} ครั้ง นั้น ฮา นา นี ผู้ ทำนาย ได้ มา เฝ้า อาสา กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ ทูล พระองค์ ว่า “ เพราะ ท่าน พึ่ง กษัตริย์ ของ ซีเรีย และ มิ ได้ พึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ฉะนั้น กองทัพ ของ กษัตริย์ ซีเรีย จึง ได้ หลุดพ้น มือ ท่าน ไป
{16:8} คน เอธิโอเปีย และ ชาว ลิบ นี ไม่ เป็น กองทัพ มหึมา มี รถ รบ และ พล ม้า มาก เหลือหลาย หรือ แต่ เพราะ ท่าน พึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ท่าน
{16:9} เพราะ ว่า พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ไป มา อยู่ เหนือ แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น เพื่อ สำแดง ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ โดย เห็นแก่ ผู้ เหล่า นั้น ที่ มี ใจ จริง ต่อ พระองค์ ใน เรื่อง นี้ ท่าน ได้ กระทำ การ อย่าง โง่เขลา เพราะ ตั้งแต่ นี้ ไป ท่าน จะ มี การ ศึก สงคราม”
{16:10} และ อาสา ก็ ทรง กริ้ว ต่อ ผู้ ทำนาย นั้น และ จับ เขา จำ ไว้ ใน คุก เพราะ พระองค์ ทรง เกรี้ยวกราด แก่ เขา ใน เรื่อง นี้ และ อาสา ทรง ข่มเหง ประชาชน บาง คน ใน เวลา เดียวกัน นั้น ด้วย
{16:11} และ ดู เถิด พระ ราชกิจ ของ อาสา ตั้งแต่ ต้น จน สุดท้าย ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล
{i16:12} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อาสา (1 พก ษ 15:23-24)
{16:12} ใน ปี ที่ สาม สิบ เก้า แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ อาสา ทรง เป็น โรค ที่ พระ บาท ของ พระองค์ และ โรค ของ พระองค์ ก็ ร้ายแรง แม้ เป็น โรค อยู่ พระองค์ ก็ มิ ได้ ทรง แสวง หา พระ เยโฮวาห์ แต่ ได้ แสวง หา ความ ช่วยเหลือ จาก แพทย์
{16:13} และ อาสา ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ ใน ปี ที่ สี่ สิบ เอ็ด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์
{16:14} เขา ทั้งหลาย ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน อุโมงค์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ได้ สกัด ออก เพื่อ พระองค์ ใน นคร ดา วิด เขา วาง พระ ศพ ของ พระองค์ ไว้ บน แท่น ซึ่ง มี เครื่อง หอม ต่างๆ เต็ม ไป หมด ซึ่ง ช่าง ปรุง เครื่อง หอม ได้ ปรุง ไว้ และ เขา ทั้งหลาย ก็ ก่อ เพลิง ใหญ่ โต ถวาย พระ เกียรติ พระองค์
{i17:1} เย โฮ ชา ฟัท ครอบครอง แทน อาสา (1 พก ษ 15:24)
{17:1} เย โฮ ชา ฟัท โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์ และ ทรง เสริม กำลัง พล ต่อสู้ อิสราเอล
{17:2} พระองค์ ทรง วาง กำลัง พล ไว้ ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งปวง ของ ยูดาห์ และ ทรง ตั้ง ทหาร ประจำ ป้อม ใน แผ่นดิน ยูดาห์ และ ใน หัว เมือง เอฟ รา อิม ซึ่ง อาสา ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ยึด ไว้
{17:3} พระ เยโฮวาห์ ทรง สถิต กับ เย โฮ ชา ฟัท เพราะ พระองค์ ทรง ดำเนิน ใน ทาง เบื้องต้นๆ ของ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ พระองค์ มิ ได้ ทรง แสวง หา พระ บา อัล
{17:4} แต่ ได้ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ดำเนิน ใน พระ บัญญัติ ของ พระองค์ มิ ได้ ทรง ดำเนิน ตาม การ กระทำ ของ อิสราเอล
{17:5} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง สถาปนา ราช อาณาจักร ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ และ สิ้น ทั้ง ยูดาห์ ก็ นำ เครื่อง บรรณาการ มา ถวาย เย โฮ ชา ฟัท พระองค์ จึง มี ทรัพย์ มั่งคั่ง อย่าง ยิ่ง และ มี เกียรติ มาก
{i17:6} การ ฟื้นฟู กัน ใหม่ ใน สมัย เย โฮ ชา ฟัท
{17:6} พระทัย ของ พระองค์ เข้มแข็ง ขึ้น ใน พระ มรรคา ของ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ จึง ทรง กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง และ บรรดา เสา รูป เคารพ เสีย จาก ยูดาห์
{17:7} ใน ปี ที่ สาม แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ พระองค์ ทรง ใช้ เจ้านาย ของ พระองค์ คือ เบน ฮา อิล โอ บา ดีห์ เศคาริยาห์ เนธันเอล และ มี คา ยาห์ ไป สั่งสอน ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์
{17:8} และ คน เล วี ไป กับ เขา ด้วย คือ เชไมอาห์ เนธานิยาห์ เศบาดิยาห์ อาสา เฮ ล เช มิ รา โม ท เย โฮ นา ธัน อา โด นียาห์ โท บี ยาห์ และ โท บา โด นิ ยาห์ คน เลวี และ พร้อม กับ คน เหล่า นี้ มี เอ ลี ชา มา และ เย โฮ รัม ผู้ เป็น ปุโรหิต
{17:9} และ เขา ทั้งหลาย ได้ สั่งสอน ใน ยูดาห์ มี หนังสือ พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ ไป กับ เขา ด้วย เขา เที่ยว ไป ทั่ว หัว เมือง ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ และ ได้ สั่งสอน ประชาชน
{i17:10} พระเจ้า ทรง เสริม กำลัง ให้ เย โฮ ชา ฟัท
{17:10} ความ หวาดกลัว อัน มา จาก พระ เยโฮวาห์ ตก อยู่ เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร แห่ง แผ่นดิน ต่างๆ ที่ อยู่ รอบ ยูดาห์ และ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ทำ สงคราม กับ เย โฮ ชา ฟัท
{17:11} คน ฟีลิสเตีย บาง พวก ได้ นำ ของ กำนัล มา ถวาย เย โฮ ชา ฟัท และ นำ เงิน มา เป็น บรรณาการ และ พวก อาระเบีย ได้ นำ ฝูง แพะ แกะ คือ แกะ ผู้ เจ็ด พัน เจ็ด ร้อย ตัว และ แพะ ผู้ เจ็ด พัน เจ็ด ร้อย ตัว มา ถวาย พระองค์
{17:12} และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง เจริญ ใหญ่ ยิ่ง ขึ้น เป็น ลำดับ พระองค์ ทรง สร้าง ป้อม และ หัว เมือง คลัง หลวง ไว้ ใน ยูดาห์
{17:13} และ พระองค์ ทรง มี พระ ราชกิจ มากมาย ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ พระองค์ ทรง มี ทหาร เป็น ทแกล้ว ทหาร ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{17:14} ต่อ ไป นี้ เป็น จำนวน ตาม เรือน บรรพบุรุษ ของ เขา คือ ของ ยูดาห์ ผู้บังคับบัญชา กองพัน มี อัด นาห์ ผู้บังคับบัญชา พร้อม กับ ทแกล้ว ทหาร สาม แสน คน
{17:15} ถัด เขา ไป คือ เย โฮ ฮา นัน ผู้บังคับบัญชา พร้อม กับ สอง แสน แปด หมื่น คน
{17:16} และ ถัด เขา ไป คือ อา มัสยาห์ บุตร ชาย ศิครี เป็น คน อาสา สมัคร เพื่อ การ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พร้อม กับ ทแกล้ว ทหาร สอง แสน คน
{17:17} ของ เบน ยา มิ นคือ เอ ลี ยาดา ทแกล้ว ทหาร พร้อม กับ คน สอง แสน สรรพ ด้วย ธนู และ โล่
{17:18} และ ถัด เขา ไป คือ เย โฮ ซา บาด พร้อม กับ คน ติด อาวุธ หนึ่ง แสน แปด หมื่น คน
{17:19} เหล่า นี้ เป็น ข้าราชการ ของ กษัตริย์ นอกเหนือ จาก ผู้ ที่ กษัตริย์ ทรง วาง ไว้ ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั่ว ตลอด แผ่นดิน ยูดาห์
{i18:1} เย โฮ ชา ฟัท ทรง เป็น พันธมิตร กับ อา หับ (1 พก ษ 22:2)
{18:1} ฝ่าย เย โฮ ชา ฟัท ทรง มี ทรัพย์ มั่งคั่ง และ เกียรติ ใหญ่ ยิ่ง และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ เป็น ทอง แผ่น เดียวกัน กับ อา หับ
{18:2} ครั้น ล่วง มา หลาย ปี พระองค์ เสด็จ ลง ไป เฝ้า อา หับ ใน สะ มา เรีย และ อา หับ ทรง ฆ่า แกะ และ วัว มากมาย สำหรับ พระองค์ และ สำหรับ พล ที่ มา กับ พระองค์ และ ทรง ชักชวน พระองค์ ให้ ขึ้น ไป ต่อสู้ กับ รา โม ทกิเลอาด
{18:3} อา หับ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า “ ท่าน จะ ไป กับ ข้าพเจ้า ยัง รา โม ทกิเลอาดหรือ” พระองค์ ทูล ตอบ พระองค์ ว่า “ ข้าพเจ้า ก็ เป็น อย่าง ที่ ท่าน เป็น ประชาชน ของ ข้าพเจ้า ก็ เป็น ดัง ประชาชน ของ ท่าน เรา จะ อยู่ กับ ท่าน ใน การ สงคราม”
{18:4} และ เย โฮ ชา ฟัท ตรัส กับ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ว่า “ ขอ สอบถาม ดู พระ ดำรัส ของ พระ เยโฮวาห์ วัน นี้ เสีย ก่อน”
{18:5} แล้ว กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ก็ เรียก ประชุม พวก ผู้ พยากรณ์ ประมาณ สี่ ร้อย คน ตรัส กับ เขา ว่า “ ควร ที่ เรา จะ ไป ตี รา โม ทกิเลอาดหรือ หรือ เรา ไม่ ควร ไป” และ เขา ทั้งหลาย ทูล ตอบ ว่า “ ขอ เชิญ เสด็จ ขึ้น ไป เถิด เพราะ พระเจ้า จะ ทรง มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ กษัตริย์”
{18:6} แต่ เย โฮ ชา ฟัททูลว่า “ ที่ นี่ ไม่ มี ผู้ พยากรณ์ ของ พระ เยโฮวาห์ อีก สัก คน หนึ่ง หรือ ซึ่ง เรา จะ สอบถาม ได้”
{18:7} และ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า “ ยัง มี ชาย อีก คน หนึ่ง ซึ่ง เรา จะ ให้ ทูล ถาม พระ เยโฮวาห์ ได้ แต่ ข้าพเจ้า ชัง เขา เพราะ เขา พยากรณ์ แต่ ความ ร้าย เสมอ ไม่ เคย พยากรณ์ ความ ดี เกี่ยว กับ ข้าพเจ้า เลย คน นั้น คือ มี คา ยาห์บุตรอิมลาห์” และ เย โฮ ชา ฟัททูลว่า “ ขอ กษัตริย์ อย่า ตรัส ดั่ง นั้น เลย”
{18:8} แล้ว กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล จึง เรียก มหาดเล็ก คน หนึ่ง เข้า มา และ ตรัส สั่ง ว่า “ ไป พา มี คา ยาห์บุตรอิมลาห์มาเร็วๆ”
{18:9} ฝ่าย กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ต่าง ประทับ บน พระ ที่นั่ง ทรง ฉลอง พระองค์ ณ ที่ ว่าง ตรง ทาง เข้า ประตู เมือง สะ มา เรีย และ ผู้ พยากรณ์ ทั้งปวง ก็ พยากรณ์ ถวาย อยู่
{18:10} และ เศเดคียาห์ บุตร ชาย เค นา อะ นาห์ จึง เอา เหล็ก ทำ เป็น เขา และ พูด ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ ด้วย สิ่ง เหล่า นี้ เจ้า จะ ผลัก คน ซีเรีย ไป จน เขา ทั้งหลาย ถูก ทำลาย’”
{18:11} และ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ก็ พยากรณ์ อย่าง นั้น ทูล ว่า “ ขอ เสด็จ ขึ้น ไป รา โม ทกิเลอาดเถิด และ จะ มี ชัย ชนะ เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง มอบ เมือง นั้น ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ กษัตริย์”
{i18:12} ผู้ พยากรณ์ มี คา ยาห์ พยากรณ์ ถึง การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อา หับ (1 พก ษ 22:13-28)
{18:12} และ ผู้ สื่อสาร ผู้ ไป ตาม มี คา ยาห์ ได้ บอก ท่าน ว่า “ ดู เถิด ถ้อยคำ ของ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ก็ พูด สิ่ง ที่ ดี แก่ กษัตริย์ ดุจ ปาก เดียวกัน ขอ ให้ ถ้อยคำ ของ ท่าน เหมือน อย่าง ถ้อยคำ ของ คน หนึ่ง ใน พวก นั้น และ พูด แต่ สิ่ง ที่ ดี”
{18:13} แต่ มี คา ยาห์ตอบว่า “ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ตรัส ว่า อย่างไร ข้าพเจ้า จะ พูด อย่าง นั้น”
{18:14} และ เมื่อ ท่าน มา เฝ้า กษัตริย์ กษัตริย์ ตรัส ถาม ท่าน ว่า “ มี คา ยาห์ ควร ที่ เรา จะ ไป ตี รา โม ทกิเลอาดหรือ หรือ เรา ไม่ ควร ไป” และ ท่าน ทูล ตอบ พระองค์ ว่า “ ขอ เชิญ เสด็จ ขึ้น ไป และ จะ มี ชัย ชนะ เขา ทั้งหลาย จะ ถูก มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์”
{18:15} แต่ กษัตริย์ ตรัส กับ ท่าน ว่า “ เรา ได้ ให้ เจ้า ปฏิญาณ กี่ ครั้ง แล้ว ว่า เจ้า จะ พูด กับ เรา แต่ ความ จริง ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์”
{18:16} และ ท่าน ทูล ว่า “ ข้า พระองค์ ได้ เห็น คน อิสราเอล ทั้งปวง กระจัด กระจาย อยู่ บน ภูเขา อย่าง แกะ ที่ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ คน เหล่า นี้ ไม่ มี นาย ให้ เขา ต่าง กลับ ยัง เรือน ของ ตน โดย สันติภาพ เถิด’”
{18:17} กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล จึง ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า “ ข้าพเจ้า มิ ได้ บอก ท่าน แล้ว หรือ ว่า เขา จะ ไม่ พยากรณ์ สิ่ง ดี เกี่ยว กับ ข้าพเจ้า เลย แต่ สิ่ง ชั่ว ร้าย ต่างหาก”
{18:18} และ มี คา ยาห์ทูลว่า “ ฉะนั้น ขอ สดับ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ข้า พระองค์ ได้ เห็น พระ เยโฮวาห์ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ พระองค์ และ บรรดา บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ยืน ข้างๆ พระองค์ ข้าง ขวา พระ หัตถ์ และ ข้าง ซ้าย
{18:19} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ ผู้ ใด จะ เกลี้ยกล่อม อา หับ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เพื่อ เขา จะ ขึ้น ไป และ ล้ม ลง ที่ รา โม ทกิเลอาด’ บ้าง ก็ ทูล อย่าง นี้ บ้าง ก็ ทูล อย่าง นั้น
{18:20} แล้ว มี วิญญาณ ดวง หนึ่ง มา ข้าง หน้า เฝ้า ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ทูล ว่า ‘ ข้า พระองค์ จะ เกลี้ยกล่อม เขา เอง’ และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ เขา ว่า ‘ จะ ทำ อย่างไร’
{18:21} และ เขา ทูล ว่า ‘ ข้า พระองค์ จะ ออก ไป และ จะ เป็น วิญญาณ มุสา อยู่ ใน ปาก ของ ผู้ พยากรณ์ ของ เขา ทุก คน’ และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ เจ้า ไป เกลี้ยกล่อม เขา ได้ และ เจ้า จะ ทำ ได้ สำเร็จ จง ไป ทำ เช่น นั้น เถิด’
{18:22} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ดู เถิด พระ เยโฮวาห์ ทรง ใส่ วิญญาณ มุสา ใน ปาก ของ เหล่า ผู้ พยากรณ์ ของ พระองค์ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น พระ วาจา เป็น ความ ร้าย เกี่ยว กับ พระองค์”
{18:23} แล้ว เศเดคียาห์ บุตร ชาย เค นา อะ นาห์ ได้ เข้า มา ใกล้ และ ตบ แก้ม มี คา ยาห์พูดว่า “ พระ วิญญาณ ของ พระ เยโฮวาห์ ไป จาก ข้า พูด กับ เจ้า ได้ อย่างไร”
{18:24} และ มี คา ยาห์ตอบว่า “ ดู เถิด เจ้า จะ เห็น ใน วัน นั้น เมื่อ เจ้า เข้า ไป ใน ห้อง ชั้น ใน เพื่อ จะ ซ่อน ตัว เจ้า”
{18:25} และ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า “ จง จับ มี คา ยาห์ พา เขา กลับ ไป มอบ ให้ อา โม น ผู้ ว่า ราชการ เมือง และ แก่ โย อาช ราช โอรส
{18:26} และ ว่า ‘ กษัตริย์ ตรัส ดังนี้ ว่า เอา คน นี้ จำ คุก เสีย ให้ อาหาร แห่ง ความ ทุกข์ กับ น้ำ แห่ง ความ ทุกข์ จน กว่า เรา จะ กลับ มา โดย สันติภาพ’”
{18:27} และ มี คา ยาห์ทูลว่า “ ถ้า พระองค์ เสด็จ กลับ มา โดย สันติภาพ พระ เยโฮวาห์ ก็ มิ ได้ ตรัส โดย ข้า พระองค์” และ ท่าน กล่าว ว่า “ บรรดา ชน ชาติ ทั้งหลาย เอ๋ย ขอ จง ฟัง เถิด”
{i18:28} การ สงคราม ที่ รา โม ทกิเลอาด อา หับ ถูก ฆ่า (1 พก ษ 22:29-40)
{18:28} กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล กับ เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จึง เสด็จ ขึ้น ไป ยัง รา โม ทกิเลอาด
{18:29} และ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ เย โฮ ชา ฟัทว่า “ ข้าพเจ้า จะ ปลอม ตัว เข้า ทำ ศึก แต่ ท่าน จง สวม เครื่อง ทรง ของ ท่าน” และ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ก็ ทรง ปลอม พระองค์ แล้ว ทั้ง สอง พระองค์ เข้า ทำ สงคราม
{18:30} ฝ่าย กษัตริย์ ประเทศ ซีเรีย ทรง บัญชา บรรดา ผู้ บัญชาการ รถ รบ ของ พระองค์ ว่า “ อย่า รบ กับ ทหาร น้อย หรือ ใหญ่ แต่ มุ่ง เฉพาะ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล”
{18:31} และ อยู่ มา เมื่อ ผู้ บัญชาการ รถ รบ แล เห็น เย โฮ ชา ฟัท เขา ทั้งหลาย ก็ ว่า “ เป็น กษัตริย์ อิสราเอล แล้ว” เขา จึง หัน เข้า ไป จะ สู้ รบ กับ พระองค์ และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง ร้อง ขึ้น และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ช่วย พระองค์ พระเจ้า ทรง ให้ เขา ทั้งหลาย ออก ไป เสีย จาก พระองค์
{18:32} และ อยู่ มา เมื่อ ผู้ บัญชาการ รถ รบ เห็น ว่า ไม่ ใช่ กษัตริย์ อิสราเอล ก็ หัน รถ กลับ จาก ไล่ ตาม พระองค์
{18:33} แต่ มี ชาย คน หนึ่ง โก่ง ธนู ยิง เดา ไป ถูก กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เข้า ระหว่าง เกล็ด เกราะ และ แผ่น บัง พระ อุระ พระองค์ จึง รับสั่ง คน ขับ รถ รบ ว่า “ หัน กลับ เถอะ พา เรา ออก จาก การ รบ เพราะ เรา บาดเจ็บ แล้ว”
{18:34} วัน นั้น การ รบ ก็ ดุเดือด ขึ้น และ กษัตริย์ อิสราเอล ก็ พยุง พระองค์ เอง ขึ้น ไป ใน รถ รบ ของ พระองค์ หัน พระ พักตร์ เข้า สู้ ชน ซีเรีย จน ถึง เวลา เย็น แล้ว ประมาณ เวลา ดวง อาทิตย์ ตก พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์
{i19:1} ผู้ พยากรณ์ เย ฮู ติเตียน เย โฮ ชา ฟัท
{19:1} เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เสด็จ กลับ ไป โดย สวัสดิภาพ ถึง พระ ราช วัง ของ พระองค์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{19:2} แต่ เย ฮู บุตร ชาย ฮา นา นี ผู้ ทำนาย ได้ ออก ไป เฝ้า พระองค์ ทูล กษัตริย์ เย โฮ ชา ฟัทว่า “ ควร ที่ พระองค์ จะ ช่วย คน อธรรม และ รัก ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระ เยโฮวาห์ หรือ เพราะ เรื่อง นี้ พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ ออก มา ถึง พระองค์
{19:3} อย่างไร ก็ ดี พระองค์ ทรง พบ ความ ดี ใน พระองค์ บ้าง เพราะ พระองค์ ได้ ทำลาย บรรดา เสา รูป เคารพ เสีย จาก แผ่นดิน และ ได้ มุ่ง พระทัย แสวง หา พระเจ้า”
{i19:4} เย โฮ ชา ฟัท ทรง ตั้ง ผู้ วินิจฉัย และ คน เล วี ใน แผ่นดิน
{19:4} เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ที่ เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ออก ไป ท่ามกลาง ประชาชน อีก ตั้งแต่ เบเออร์เช บา ถึง ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ นำ เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{19:5} พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้ วินิจฉัย ใน แผ่นดิน นั้น ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ที ละ หัว เมือง
{19:6} และ ตรัส กับ ผู้ วินิจฉัย เหล่า นั้น ว่า “ จง พิจารณา สิ่ง ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ กระทำ เพราะ ท่าน มิ ได้ พิพากษา เพื่อ มนุษย์ แต่ เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง สถิต กับ ท่าน ใน การ พิพากษา
{19:7} ฉะนั้น จง ให้ ความ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ อยู่ เหนือ ท่าน จง ระมัดระวัง สิ่ง ที่ ท่าน กระทำ เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ไม่ มี ความ ชั่วช้า ไม่ เห็นแก่ หน้า คน ใด และ ไม่ มี การ รับ สินบน”
{19:8} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ใน เยรูซาเล็ม เย โฮ ชา ฟัท ทรง ตั้ง คน เลวี และ ปุโรหิต บ้าง กับ ประมุข ของ บรรพบุรุษ แห่ง อิสราเอล บ้าง เพื่อ จะ ให้การ พิพากษา แห่ง พระ เยโฮวาห์ และ วินิจฉัย คดี ที่ โต้แย้ง กัน เขา ทั้งหลาย มี ตำแหน่ง ใน เยรูซาเล็ม
{19:9} และ พระองค์ ทรง กำชับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ท่าน ทั้งหลาย จง กระทำ การ นี้ ด้วย ความ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ ด้วย ความ สัตย์ ซื่อ และ ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ ท่าน
{19:10} เมื่อ มี คดี มา ถึง ท่าน จาก พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ เขา ทั้งหลาย เกี่ยว กับ เรื่อง ฆ่า ฟัน กัน พระ ราช บัญญัติ หรือ พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ หรือ คำ ตัดสิน ท่าน ทั้งหลาย ก็ ควร จะ ตักเตือน เขา เพื่อ เขา จะ ไม่ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระ พิโรธ จึง จะ ไม่ มา เหนือ ท่าน และ พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน จง กระทำ เช่น นี้ และ ท่าน จะ ไม่ ละเมิด
{19:11} และ ดู เถิด อา มา ริ ยาห์ ปุโรหิต ใหญ่ ก็ อยู่ เหนือ ท่าน ใน สรรพ กิจ ของ พระ เยโฮวาห์ และ เศบาดิยาห์บุตรชายอิชมาเอล เจ้านาย ของ วงศ์วาน ยูดาห์ ก็ อยู่ เหนือ ท่าน ใน สรรพ กิจ ของ กษัตริย์ และ เล วี จะ เป็น เจ้าหน้าที่ ปรนนิบัติ ท่าน จง ประกอบ กิจ อย่าง แกล้ว กล้า และ ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง สถิต อยู่ กับ ผู้ เที่ยงธรรม”
{i20:1} คน โม อับ บุกรุก ยูดาห์
{20:1} และ อยู่ มา ภายหลัง คน โม อับ และ คน อัมโมน และ พร้อม กับ เขา มี คน อื่น นอกจาก คน อัมโมน นั้น ได้ ขึ้น มา ทำ สงคราม กับ เย โฮ ชา ฟัท
{20:2} มี คน มา ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า “ มี คน หมู่ ใหญ่ มา สู้ รบ กับ พระองค์ จาก ซีเรีย ข้าง นี้ จาก ฟาก ทะเล ข้าง โน้น และ ดู เถิด เขา ทั้งหลาย อยู่ ใน ฮา ซา โซน ทา มาร์ คือ เอน กา ดี”
{20:3} และ เย โฮ ชา ฟัทก็กลัว และ มุ่ง แสวง หา พระ เยโฮวาห์ และ ได้ ทรง ประกาศ ให้ อด อาหาร ทั่ว ยูดาห์
{20:4} และ ยูดาห์ ได้ ชุมนุม กัน แสวง หา ความ ช่วยเหลือ จาก พระ เยโฮวาห์ เขา ทั้งหลาย พา กัน มา จาก หัว เมือง ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ เพื่อ แสวง หา พระ เยโฮวาห์
{20:5} และ เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ยืน อยู่ ใน ที่ ประชุม ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ข้าง หน้า ลาน ใหม่
{20:6} และ ตรัส ทูล ว่า “ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย พระองค์ มิ ได้ เป็น พระเจ้า ใน ฟ้า สวรรค์ หรือ พระองค์ มิ ได้ ปกครอง เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร ของ ประชาชาติ หรือ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ มี ฤทธิ์ และ อำนาจ จึง ไม่ มี ผู้ ใด ต่อต้าน พระองค์ ได้
{20:7} พระองค์ เป็น พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มิ ใช่ หรือ ผู้ ทรง ขับ ไล่ ชาว แผ่นดิน นี้ ออก ไป เสีย ให้ พ้น หน้า อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ และ ทรง มอบ ไว้ แก่ เชื้อสาย ของ อับราฮัม มิตรสหาย ของ พระองค์ เป็น นิตย์
{20:8} และ เขา ทั้งหลาย ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น และ ได้ สร้าง สถาน บริสุทธิ์ แห่ง หนึ่ง ใน นั้น ถวาย พระองค์ เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์ ทูล ว่า
{20:9} ‘ ถ้า เหตุ ชั่ว ร้าย ขึ้น มา เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จะ เป็น ดาบ การ พิพากษา หรือ โรค ระบาด หรือ การ กันดาร อาหาร ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จะ ยืน อยู่ ต่อ หน้า พระ นิเวศ นี้ และ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ (เพราะ พระ นาม ของ พระองค์ อยู่ ใน พระ นิเวศ นี้) และ ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ ใน ความ ทุกข์ ใจ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย และ พระองค์ จะ ทรง ฟัง และ ช่วย ให้ รอด’
{20:10} ดู เถิด บัดนี้ คน อัมโมน และ โม อับ และ ภูเขา เส อีร์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ไม่ ทรง ยอม ให้ คน อิสราเอล บุกรุก เมื่อ เขา มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ผู้ ซึ่ง เขา ได้ หลีก ไป มิ ได้ ทำลาย เสีย
{20:11} ดู เถิด เขา ทั้งหลาย ได้ ให้ บำเหน็จ แก่ เรา อย่างไร ด้วย มา ขับ เรา ออก เสีย จาก แผ่นดิน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ประทาน ให้ แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น มรดก
{20:12} โอ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พระองค์ จะ ไม่ ทรง กระทำ การ พิพากษา เหนือ เขา หรือ เพราะ ว่า ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ มี ฤทธิ์ ที่ จะ ต่อสู้ คน หมู่ มหึมา นี้ ซึ่ง กำลัง มา ต่อสู้ กับ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ ทราบ ว่า จะ กระทำ ประการ ใด แต่ ดวงตา ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เพ่ง ที่ พระองค์”
{20:13} ใน ระหว่าง นั้น คน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ ก็ ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พร้อม กับ ภรรยา และ ลูกหลาน ของ เขา
{i20:14} ผู้ พยากรณ์ ของ พระเจ้า คือ ยา ฮา ซี เอ ล ให้ คำ ตอบ
{20:14} และ พระ วิญญาณ ของ พระ เยโฮวาห์ เสด็จ มา สถิต กับ ยา ฮา ซี เอ ลบุตรชายเศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย เบไนยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย เย อี เอ ล ผู้ เป็น บุตร ชาย มัทธานิยาห์ เป็น คน เลวี ลูกหลาน ของ อาสา ฟ เมื่อ ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ที่ ประชุม นั้น
{20:15} และ เขา ได้ พูด ว่า “ ยูดาห์ ทั้งปวง และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งหลาย กับ กษัตริย์ เย โฮ ชา ฟัท ขอ จง ฟัง พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ‘ อย่า กลัว เลย และ อย่า ท้อถอย ด้วย คน หมู่ มหึมา นี้ เลย เพราะ ว่า การ สงคราม นั้น ไม่ ใช่ ของ ท่าน แต่ เป็น ของ พระเจ้า
{20:16} พรุ่งนี้ ท่าน ทั้งหลาย จง ลง ไป ต่อสู้ กับ เขา ดู เถิด เขา จะ ขึ้น มา ทาง ขึ้น ที่ ตำบล ศิส ท่าน จะ พบ เขา ที่ ปลาย ลำธาร ข้าง หน้า ถิ่น ทุรกันดาร เย รู เอ ล
{20:17} ไม่ จำเป็น ที่ ท่าน จะ ต้อง สู้ รบ ใน สงคราม ครั้ง นี้ โอ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม จง เข้า ประจำ ที่ ยืน นิ่ง อยู่ และ ดู ชัย ชนะ ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ ท่าน’ อย่า กลัว เลย อย่า ท้อถอย พรุ่งนี้ จง ออก ไป สู้ กับ เขา เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง สถิต อยู่ กับ ท่าน”
{20:18} แล้ว เย โฮ ชา ฟัท โน้ม พระ เศียร ก้ม พระ พักตร์ ของ พระองค์ ลง ถึง ดิน และ ยูดาห์ ทั้งปวง กับ ชาว เยรูซาเล็ม ได้ กราบ ลง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ นมัสการ พระ เยโฮวาห์
{20:19} และ คน เลวี จาก ลูกหลาน คน โค ฮา ท และ ลูกหลาน คน โค ราห์ ได้ ยืน ขึ้น ถวาย สรรเสริญ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ด้วย เสียง อัน ดัง ใน ที่ สูง
{i20:20} พระเจ้า ทรง ประหาร พวก ทหาร ที่ บุกรุก อิสราเอล
{20:20} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ลุก ขึ้น แต่ เช้า และ ออก ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร แห่ง เท โค อา และ เมื่อ เขา ออก ไป เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ยืน และ ตรัส ว่า “ โอ ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ฟัง ข้าพเจ้า จง เชื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ท่าน จะ ตั้ง มั่นคง อยู่ จง เชื่อ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ของ พระองค์ และ ท่าน จะ สำเร็จ ผล”
{20:21} และ เมื่อ พระองค์ ได้ ปรึกษา กับ ประชาชน แล้ว พระองค์ ได้ ทรง แต่งตั้ง บรรดา ผู้ ที่ จะ ร้อง เพลง ถวาย พระ เยโฮวาห์ ให้ สรรเสริญ พระองค์ ด้วย เครื่องประดับ แห่ง ความ บริสุทธิ์ ขณะ เมื่อ เขา เดิน ออก ไป หน้า ศัตรู และ ว่า “ จง ถวาย โมทนา แด่ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ความ เมตตา ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์”
{20:22} และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ตั้งต้น ร้อง เพลง สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ ทรง จัด กอง ซุ่ม คอย ต่อสู้ กับ คน อัมโมน โม อับ และ ชาว ภูเขา เส อีร์ ผู้ ได้ เข้า มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ ดังนั้น เขา ทั้งหลาย จึง แตก พ่าย ไป
{20:23} เพราะ ว่า คน ของ อัมโมน และ ของ โม อับ ได้ ลุก ขึ้น ต่อสู้ กับ ชาว ภูเขา เส อีร์ ทำลาย เขา เสีย อย่าง สิ้นเชิง และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ทำลาย ชาว เส อีร์หมดแล้ว เขา ทั้งสิ้น ช่วย กัน ทำลาย ซึ่ง กัน และ กัน
{20:24} เมื่อ ยูดาห์ ขึ้น ไป อยู่ ที่ หอคอย ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร เขา มอง ตรง ไป ที่ คน หมู่ ใหญ่ นั้น และ ดู เถิด มี แต่ ศพ นอน อยู่ บน แผ่นดิน ไม่ มี สัก คน เดียว ที่ รอด ไป ได้
{20:25} เมื่อ เย โฮ ชา ฟัท และ ประชาชน ของ พระองค์ มา เก็บ ของ ที่ ริบ จาก เขา ทั้งหลาย พร้อม กับ ศพ ทั้งหลาย นั้น เขา พบ สิ่งของ เป็น จำนวน มาก ทั้ง ทรัพย์ สมบัติ และ เพชร พลอย ต่างๆ ซึ่ง เขา เก็บ มา มาก สำหรับ ตัว จน ขน ไป ไม่ ไหว เขา เก็บ ของ ที่ ริบ ได้ เหล่า นั้น สาม วัน เพราะ มาก เหลือเกิน
{i20:26} เย โฮ ชา ฟัท เสด็จ กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม อย่าง มี ชัย
{20:26} ใน วัน ที่ สี่ เขา ทั้งหลาย ได้ ชุมนุม กัน ที่ หุบเขา เบราคาห์ ด้วย ที่ นั่น เขา สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ฉะนั้น เขา จึง เรียก ที่ นั้น ว่า หุบเขา เบราคาห์ จน ถึง ทุก วัน นี้
{20:27} แล้ว เขา ทั้งหลาย กลับ ไป คน ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ทุก คน และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง นำ หน้า กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม ด้วย ความ ชื่นบาน เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง กระทำ ให้ เขา เปรมปรีดิ์ เย้ย ศัตรู ของ เขา
{20:28} เขา ทั้งหลาย มา ยัง เยรูซาเล็ม ด้วย พิณ ใหญ่ พิณ เขา คู่ และ แตร ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{20:29} และ ความ กลัว พระเจ้า มา อยู่ เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร ของ ประเทศ ทั้งปวง เมื่อ เขา ได้ยิน ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ต่อสู้ ศัตรู ของ อิสราเอล
{20:30} แดน ดิน ของ เย โฮ ชา ฟัท จึง สงบเงียบ เพราะ ว่า พระเจ้า ของ พระองค์ ทรง ประทาน ให้ พระองค์ มี การ หยุด พัก สงบ อยู่ รอบ ด้าน
{20:31} ดังนี้ แหละ เย โฮ ชา ฟัท ทรง ครอบครอง อยู่ เหนือ ยูดาห์ เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สาม สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ ห้า ปี พระ ราช มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา ซูบาห์ บุตร สาว ชิ ลหิ
{20:32} พระองค์ ทรง ดำเนิน ตาม มรรคา ของ อาสา ราช บิดา ของ พระองค์ และ มิ ได้ ทรง พราก ไป จาก ทาง นั้น พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์
{20:33} อย่างไร ก็ ดี ปู ชนีย สถาน สูง ยัง ไม่ ได้ ถูก กำจัด ออก ไป ประชาชน ยัง มิ ได้ ปักใจ ใน พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน
{20:34} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เย โฮ ชา ฟัท ตั้งแต่ ต้น จน ถึง ที่สุด ดู เถิด ได้ มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ เย ฮู บุตร ชาย ฮา นา นี ซึ่ง รวม เข้า ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล
{i20:35} เย โฮ ชา ฟัท ทรง เป็น พันธมิตร กับ อา หัส ยาห์ กษัตริย์ ของ อิสราเอล ที่ ชั่ว (1 พก ษ 22:47-49)
{20:35} ต่อ มา ภายหลัง เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ได้ ทรง ร่วม งาน กับ อา หัส ยาห์ กษัตริย์ ของ อิสราเอล ผู้ ทรง กระทำ การ อย่าง ชั่ว ร้าย มาก
{20:36} พระองค์ ทรง ร่วม งาน ใน เรื่อง การ สร้าง เรือ ไป ยัง เมือง ทา รชิช และ เขา ทั้งหลาย สร้าง เรือ ใน เอ ซี โอน เก เบอร์
{20:37} แล้ว เอ ลี เย เซอร์ บุตร ชาย โด ดา วา หุ แห่ง เมือง มา เร ชาห์ ได้ พยากรณ์ ถึง เย โฮ ชา ฟัทว่า “ เพราะ พระองค์ ทรง ร่วม งาน กับ อา หัส ยาห์ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ทำลาย สิ่ง ที่ ท่าน กระทำ” เรือ ก็ แตก ไม่ สามารถ ไป เมือง ทา รชิชได้
{i21:1} เย โฮ รัม ครอบครอง เหนือ ยูดาห์
{21:1} เย โฮ ชา ฟัท ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน นคร ดา วิด และ เย โฮ รัม โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{21:2} พระองค์ ทรง มี พระ อนุชา ผู้ เป็น โอรส ของ เย โฮ ชา ฟัทคือ อา ซา ริ ยาห์ เย ฮีเอล เศคาริยาห์ อา ซา ริ ยาห์ มี คา เอ ล เชฟาทิยาห์ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น เป็น โอรส ของ เย โฮ ชา ฟัท กษัตริย์ ของ อิสราเอล
{21:3} พระ ราช บิดา ของ เขา ทั้งหลาย ประทาน เงิน ทองคำ และ ของ อัน มี ค่า มากมาย พร้อม กับ หัว เมือง ที่ มี ป้อม ใน ยูดาห์ แต่ พระองค์ ประทาน ราช อาณาจักร แก่ เย โฮ รัม เพราะ ว่า ท่าน เป็น โอรส หัว ปี
{21:4} เมื่อ เย โฮ รัม ได้ ขึ้น ครอบครอง ราช อาณาจักร ของ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ได้ สถาปนา ไว้ แล้ว พระองค์ ทรง ประหาร พระ อนุชา ของ พระองค์ เสีย หมด ด้วย ดาบ ทั้ง เจ้านาย บาง คน ของ อิสราเอล ด้วย
{21:5} เมื่อ เย โฮ รัม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สาม สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม แปด ปี
{21:6} และ พระองค์ ทรง ดำเนิน ตาม มรรคา ของ กษัตริย์ ทั้งหลาย แห่ง อิสราเอล ตาม อย่าง ที่ ราชวงศ์ อา หับ กระทำ เพราะ ว่า ธิดา ของ อา หับ เป็น มเหสี ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์
{21:7} อย่างไร ก็ ดี พระ เยโฮวาห์ จะ ไม่ ทรง ทำลาย ราชวงศ์ ของ ดา วิด เพราะ เหตุ พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ไว้ กับ ดา วิด และ เหตุ ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ว่า จะ ประทาน ประทีป แก่ ดา วิด และ แก่ ลูกหลาน ของ พระองค์ เป็น นิตย์
{i21:8} คน เอ โดม ได้ ก่อการ กบฏ (2 พก ษ 8:20-22)
{21:8} ใน รัชกาล ของ พระองค์ เอ โดม ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ ยูดาห์ และ ตั้ง กษัตริย์ ขึ้น เหนือ ตน
{21:9} แล้ว เย โฮ รัม ก็ เสด็จ ออก ไป พร้อม กับ บรรดา เจ้านาย และ รถ รบ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง ลุก ขึ้น ใน กลางคืน โจมตี คน เอ โดม ซึ่ง มา ล้อม พระองค์ และ ผู้บังคับบัญชา รถ รบ ไว้
{21:10} เอ โดม จึง ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ ยูดาห์ จน ทุก วัน นี้ ครั้ง นั้น ลิบ นาห์ ก็ ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ พระองค์ ด้วย เพราะ ว่า พระองค์ ได้ ทรง ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{21:11} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ใน ถิ่น เทือกเขา ของ ยูดาห์ และ ทรง นำ ชาว เยรูซาเล็ม ไป ทำ การ ผิด ประเวณี และ ทรง กระทำ ให้ ยูดาห์ ทำ เช่น กัน
{i21:12} ก่อน เอ ลี ยาห์ ขึ้น สวรรค์ ท่าน ได้ เขียน คำ พยากรณ์ ถึง เย โฮ รัม
{21:12} และ จดหมาย ฉบับ หนึ่ง มา ถึง พระองค์ จาก เอ ลี ยาห์ ผู้ พยากรณ์ ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ เพราะ เจ้า มิ ได้ ดำเนิน ใน บรรดา มรรคา ของ เย โฮ ชา ฟัท บิดา ของ เจ้า หรือ ใน บรรดา มรรคา ของ อาสา กษัตริย์ ของ ยูดาห์
{21:13} แต่ ได้ เดิน ใน มรรคา ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ได้ นำ ยูดาห์ กับ ชาว เยรูซาเล็ม ใน การ แพศยา อย่าง กับ การ แพศยา แห่ง ราชวงศ์ อา หับ และ เจ้า ได้ ฆ่า พวก น้อง ชาย ของ เจ้า เสีย ด้วย ผู้ เป็น เชื้อ วงศ์ บิดา ของ เจ้า และ พวก เขา ดี กว่า เจ้า
{21:14} ดู เถิด พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง นำ ภัย พิบัติ อัน ยิ่งใหญ่ มา เหนือ ชน ชาติ ของ เจ้า ลูกหลาน ของ เจ้า เมีย ของ เจ้า และ ข้าวของ ทั้งสิ้น ของ เจ้า
{21:15} และ ตัว เจ้า เอง จะ มี ความ เจ็บ ป่วย สาหัส ด้วย โรค ลำไส้ ของ เจ้า จน กว่า ลำไส้ ของ เจ้า จะ ออก มา เพราะ เหตุ โรค นั้น วัน แล้ว วัน เล่า’”
{21:16} ยิ่ง กว่า นั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง เร้า ให้ ความ โกรธ ของ คน ฟีลิสเตีย และ ของ คน อาระเบีย ผู้ อยู่ ใกล้ กับ คน เอธิโอเปีย มี ต่อ เย โฮ รัม
{21:17} และ เขา ทั้งหลาย ยก มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ และ บุกรุก เข้า ไป ใน นั้น และ ขน ข้าวของ ทั้งสิ้น ซึ่ง มี ใน ราช สำนัก ทั้ง บรรดา โอรส และ มเหสี ของ พระองค์ จึง ไม่ มี โอรส เหลือ ไว้ ให้ แก่ พระองค์ นอกจาก เย โฮ อา หา ส โอรส องค์ สุด ท้อง ของ พระองค์
{i21:18} เย โฮ รัม เป็น โรค ซึ่ง รักษา ไม่ ได้
{21:18} ภายหลัง เรื่อง เหล่า นี้ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ ลำไส้ ของ เย โฮ รัม เป็น โรค ซึ่ง รักษา ไม่ ได้
{21:19} ต่อ มา เป็น เวลา สิ้น สอง ปี ลำไส้ ของ พระองค์ ก็ ออก มา เพราะ โรค นั้น และ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ ด้วย ความ ทุรนทุราย อย่าง ยิ่ง ประชาชน ของ พระองค์ มิ ได้ ก่อ เพลิง ถวาย เกียรติ แก่ พระองค์ อย่าง กับ ก่อ เพลิง ให้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{21:20} เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สาม สิบ สอง พรรษา และ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม แปด ปี และ พระองค์ ได้ ทรง จาก ไป โดย ไม่ มี ใคร อาลัย เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด แต่ ไม่ ใช่ ใน อุโมงค์ ของ บรรดา กษัตริย์
{i22:1} อา หัส ยาห์ เป็น กษัตริย์ เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 8:24-26)
{22:1} และ ชาว เยรูซาเล็ม ได้ ให้ อา หัส ยาห์ โอรส องค์ สุด ท้อง ของ พระองค์ เป็น กษัตริย์ แทน พระองค์ เพราะ คน หมู่ นั้น มา ถึง ค่าย กับ คน อาระเบีย ได้ ฆ่า โอรส ผู้ พี่ เสีย ทั้งหมด ดังนั้น อา หัส ยาห์ โอรส ของ เย โฮ รัม กษัตริย์ ของ ยูดาห์ จึง ครอบครอง
{22:2} เมื่อ อา หัส ยาห์ เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สี่ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม หนึ่ง ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา ธาลิยาห์ หลาน หญิง ของ อม รี
{22:3} พระองค์ ทรง ดำเนิน ใน ทาง ทั้งหลาย ของ ราชวงศ์ ของ อา หับ ด้วย เพราะ ว่า พระ มารดา ของ พระองค์ เป็น ที่ปรึกษา ใน การ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ของ พระองค์
{22:4} ดังนั้น พระองค์ จึง ทรง กระทำ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ อย่าง ราชวงศ์ ของ อา หับ ได้ กระทำ เพราะ ว่า หลัง จาก ราช บิดา ของ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ แล้ว เขา ทั้งหลาย เป็น ที่ปรึกษา ของ พระองค์ นำ ไป สู่ ความ พินาศ ของ พระองค์
{i22:5} อา หัส ยาห์ เข้า ร่วม กับ เย โฮ รัม ใน การ สู้ รบ ที่ เมือง รา โม ทกิเลอาด (2 พก ษ 8:28)
{22:5} พระองค์ ทรง ดำเนิน ตาม คำ ปรึกษา ของ เขา ทั้งหลาย ด้วย และ เสด็จ ไป กับ เย โฮ รัม โอรส ของ อา หับ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เพื่อ ทำ สงคราม กับ ฮา ซา เอล กษัตริย์ ของ ซีเรีย ที่ เมือง รา โม ทกิเลอาด และ คน ซีเรีย ได้ กระทำ ให้ โย รัม บาดเจ็บ
{22:6} และ พระองค์ ทรง กลับ มา ที่ ยิสเรเอล เพื่อ รักษา บาดแผล ซึ่ง พระองค์ ได้ รับ ที่ เมือง รา มาห์ เมื่อ พระองค์ ทรง ต่อสู้ กับ ฮา ซา เอล กษัตริย์ ของ ซีเรีย และ อา หัส ยาห์ โอรส ของ เย โฮ รัม กษัตริย์ ของ ยูดาห์ เสด็จ ลง ไป เฝ้า เย โฮ รัม โอรส ของ อา หับ ใน เมือง ยิสเรเอล เพราะ ว่า พระองค์ ประชวร
{22:7} แต่ พระเจ้า ทรง กำหนด ไว้ เสีย แล้ว ว่า ความ ล่มจม ของ อา หัส ยาห์ จะ มา โดย ที่ พระองค์ เสด็จ ลง ไป เยี่ยม โย รัม เพราะ เมื่อ พระองค์ เสด็จ ไป ที่ นั่น พระองค์ เสด็จ ออก ไป กับ เย โฮ รัม เพื่อ จะ ปะทะ กับ เย ฮู บุตร ชาย นิ มซี ผู้ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง เจิม ตั้ง ให้ ตัด ราชวงศ์ ของ อา หับ ออก เสีย
{22:8} และ อยู่ มา เมื่อ เย ฮู กำลัง สำเร็จ โทษ ราชวงศ์ ของ อา หับ ท่าน ได้ พบ เจ้านาย ของ ยูดาห์ และ บรรดา โอรส พระ เชษฐา ของ อา หัส ยาห์ ผู้ มา ปรนนิบัติ อา หัส ยาห์ และ ท่าน ก็ ได้ ประหาร เขา ทั้งหลาย เสีย
{22:9} ท่าน ได้ ค้น หา อา หัส ยาห์ และ พระองค์ ก็ ถูก จับ (เมื่อ ซ่อน พระองค์ อยู่ ใน สะ มา เรีย) และ เขา พา พระองค์ มา หา เย ฮู และ ประหาร ชีวิต พระองค์ เสีย เขา ทั้งหลาย ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ เพราะ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า “ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า หลาน เธอ ของ เย โฮ ชา ฟัท ผู้ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ ด้วย สิ้นสุด พระทัย ของ พระองค์” และ ราชวงศ์ ของ อา หัส ยาห์ ไม่ มี ผู้ ใด สามารถ ปกครอง ราช อาณาจักร ได้
{i22:10} เชื้อ พระ วงศ์ แห่ง ยูดาห์ ถูก ทำลาย เสีย สิ้น เว้น แต่ โย อา ช (2 พก ษ 11:1-3)
{22:10} เมื่อ อา ธาลิยาห์ พระ มารดา ของ อา หัส ยาห์ เห็น ว่า โอรส ของ พระนาง สิ้น พระ ชนม์ แล้ว พระนาง ก็ ลุก ขึ้น ทำลาย เชื้อ พระ วงศ์ แห่ง ราชวงศ์ ของ ยูดาห์ เสีย สิ้น
{22:11} แต่ พระนาง เย โฮ ชา เบอาท ธิดา ของ กษัตริย์ ได้ นำ โย อา ช โอรส ของ อา หัส ยาห์ ลักพา ไป เสีย จาก ท่ามกลาง บรรดา โอรส ของ กษัตริย์ ผู้ ซึ่ง จะ ต้อง ถูก ประหาร และ พระนาง ก็ เก็บ เธอ และ พี่เลี้ยง ของ เธอ ไว้ ใน ห้อง บรรทม ดังนั้น แหละ เย โฮ ชา เบอาท ธิดา ของ กษัตริย์ เย โฮ รัม และ ภรรยา ของ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต (เพราะ ว่า พระนาง เป็น พระ ขนิษฐา ของ อา หัส ยาห์) ได้ ซ่อน เธอ ให้ พ้น พระนาง อา ธาลิยาห์ เพื่อ มิ ให้ พระนาง ประหาร เธอ ได้
{22:12} และ เธอ ได้ อยู่ กับ เขา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซ่อน ตัว อยู่ หก ปี ฝ่าย พระนาง อา ธาลิยาห์ ก็ ได้ ครอบครอง แผ่นดิน
{i23:1} โย อา ช เป็น กษัตริย์ เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 11:4-12)
{23:1} แต่ ใน ปี ที่ เจ็ด เย โฮ ยาดา ได้ กล้า แข็ง ขึ้น และ ให้ พวก นาย ร้อย กระทำ พัน ธ สัญญา กับ ท่าน มี อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย เย โร ฮัม อิชมาเอล บุตร ชาย เย โฮ ฮา นนัน อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย โอ เบด มา อา เส อาห์ บุตร ชาย อา ดา ยาห์ และ เอ ลี ชา ฟัทบุตรชายศิครี
{23:2} และ เขา ทั้งหลาย เที่ยว ไป ทั่ว ยูดาห์ และ รวบรวม คน เล วี มา จาก ทุก หัว เมือง ของ ยูดาห์ ทั้ง บรรดา หัว ประมุข ของ บรรพบุรุษ ของ อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย มา ยัง เยรูซาเล็ม
{23:3} และ บรรดา ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ ทำ พัน ธ สัญญา กับ กษัตริย์ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ เย โฮ ยาดา กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ดู เถิด โอรส ของ กษัตริย์ จะ ครอบครอง ตาม ที่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส เกี่ยว กับ บรรดา โอรส ของ ดา วิด
{23:4} ท่าน ทั้งหลาย จง กระทำ อย่าง นี้ คือ ท่าน ผู้ เป็น ปุโรหิต และ คน เลวี ผู้ ออก เวร ใน วัน สะ บา โต หนึ่ง ใน สาม ให้ เป็น คน เฝ้า ประตู
{23:5} และ หนึ่ง ใน สาม ให้ อยู่ ที่ พระ ราช สำนัก และ หนึ่ง ใน สาม ให้ อยู่ ที่ ประตู เชิง ราก และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{23:6} แต่ อย่า ให้ สัก คน หนึ่ง เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ นอกจาก ปุโรหิต และ คน เล วี ที่ ปรนนิบัติ อยู่ เขา ทั้งหลาย เข้า ไป ได้ เพราะ เขา ทั้งหลาย บริสุทธิ์ แต่ ประชาชน ทั้งปวง จะ ต้อง รักษาการ บังคับบัญชา ของ พระ เยโฮวาห์
{23:7} ให้ คน เล วี ล้อม กษัตริย์ ไว้ แต่ละ คน ให้ ถือ อาวุธ และ ผู้ ใด เข้า ไป ใน พระ นิเวศ นั้น จะ ต้อง ถูก ประหาร จง อยู่ กับ กษัตริย์ เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า มา และ เมื่อ พระองค์ เสด็จ ออก ไป”
{23:8} คน เล วี และ คน ยูดาห์ ทั้งปวง ได้ กระทำ ทุก สิ่ง ที่ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ได้ บัญชา ไว้ เขา ทั้งหลาย ต่าง ก็ นำ คน ของ เขา มา คือ ทั้งคน ที่ ออก เวร ใน วัน สะ บา โต และ บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ จะ เข้า เวร ใน วัน สะ บา โต เพราะ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต มิ ได้ ปล่อย กอง เวร
{23:9} และ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ได้ มอบ หอก กับ ดั้ง และ โล่ ซึ่ง เป็น ของ กษัตริย์ ดา วิด นั้น ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ ผู้บังคับบัญชา กองร้อย
{23:10} และ ท่าน ได้ ตั้ง ประชาชน ทั้งสิ้น ให้ ล้อม กษัตริย์ ไว้ ทุก คน ถือ อาวุธ ตั้งแต่ ด้าน ขวา ของ พระ วิหาร ถึง ด้าน ซ้าย ของ พระ วิหาร รอบ แท่น บูชา และ พระ วิหาร
{23:11} แล้ว เขา นำ โอรส ของ กษัตริย์ ออก มา และ สวม มงกุฎ ให้ ท่าน มอบ พระ โอวาท ให้ แก่ ท่าน และ เขา ทั้งหลาย ตั้ง ท่าน ไว้ เป็น กษัตริย์ เย โฮ ยาดา กับ บุตร ชาย ของ ท่าน ก็ เจิม พระองค์ และ เขา ทั้งหลาย ร้อง ว่า “ ขอ กษัตริย์ ทรง พระ เจริญ”
{i23:12} การ ประหาร ชีวิต ของ พระนาง อา ธาลิยาห์ ผู้ ชั่ว ร้าย (2 พก ษ 11:13-16)
{23:12} เมื่อ อา ธาลิยาห์ ได้ยิน เสียง ประชาชน วิ่ง และ สรรเสริญ กษัตริย์ พระนาง ก็ เสด็จ เข้า ไป หา ประชาชน ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{23:13} และ เมื่อ พระนาง ทอด พระ เนตร ดู เถิด มี กษัตริย์ ประทับ ยืน อยู่ ที่ เสา ของ พระองค์ ตรง ที่ ทาง เข้า บรรดา ผู้ บังคับ กอง และ พล แตร ก็ อยู่ ข้าง กษัตริย์ และ ประชาชน ทั้งปวง แห่ง แผ่นดิน ก็ เปรมปรีดิ์ และ เป่า แตร บรรดา นัก ร้อง พร้อม กับ เครื่องดนตรี ของ เขา ก็ นำ การ สรรเสริญ พระนาง อา ธาลิยาห์ ก็ ฉีก ฉลอง พระองค์ ของ พระนาง ทรง ร้อง ว่า “ กบฏ กบฏ”
{23:14} แล้ว เย โฮ ยาดา ปุโรหิต จึง นำ บรรดา นาย ร้อย ผู้ บัญชาการ กองทัพ ออก มา สั่ง เขา ว่า “ จง คุม พระนาง ออก มา ระหว่าง แถว ทหาร ผู้ ใด ที่ ตาม พระนาง ไป ก็ ให้ ประหาร ชีวิต เสีย ด้วย ดาบ” เพราะ ปุโรหิต กล่าว ว่า “ อย่า ประหาร พระนาง ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์”
{23:15} เขา จึง จับ พระนาง แล้ว พระนาง ก็ เสด็จ ไป ที่ ทาง เข้า ประตู ม้า ณ พระ ราช วัง และ เขา ทั้งหลาย ก็ ประหาร พระนาง เสีย ที่ นั่น
{i23:16} เย โฮ ยาดา ตั้ง โย อา ชเป็นกษัตริย์ (2 พก ษ 11:17-20)
{23:16} เย โฮ ยาดา ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา ระหว่าง ท่าน เอง กับ ประชาชน ทั้งปวง และ กษัตริย์ ว่า เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ พระ เยโฮวาห์
{23:17} แล้ว ประชาชน ทั้งปวง ก็ ไป ที่ นิเวศ ของ พระ บา อัล และ พัง ลง เสีย และ เขา ทุบ แท่น บูชา และ รูป เคารพ ของ พระ บา อัล นั้น ให้ เป็น ชิ้นๆ และ เขา ประหาร มัทธาน ปุโรหิต ของ พระ บา อัล เสีย ที่ หน้า แท่น บูชา
{23:18} เย โฮ ยาดา วาง ยาม ไว้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ภาย ใต้ การ ควบคุม ของ ปุโรหิต แห่ง คน เลวี ผู้ ซึ่ง ดา วิด ทรง จัดตั้ง ให้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ให้ ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์ ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส ด้วย ความ เปรมปรีดิ์ และ การ ร้อง เพลง ตาม พระ ราช ดำรัส สั่ง ของ ดา วิด
{23:19} ท่าน ได้ ตั้ง ผู้ เฝ้า ประตู ไว้ ที่ ประตู รั้ว พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ มิ ให้ ผู้ มี มลทิน ด้วย ประการ หนึ่ง ประการ ใด เข้า ไป
{23:20} ท่าน ได้ นำ ผู้ บังคับ กองร้อย ขุนนาง ผู้ปกครอง ประชาชน และ บรรดา ประชาชน แห่ง แผ่นดิน และ ท่าน ได้ เชิญ กษัตริย์ ลง มา จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ไป ทาง ประตู บน ไป สู่ พระ ราช สำนัก และ เขา ก็ เชิญ กษัตริย์ ประทับ บน พระ ราชบัลลังก์ แห่ง ราช อาณาจักร
{23:21} บรรดา ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ก็ เปรมปรีดิ์ และ กรุง ก็ สงบเงียบ หลัง จาก ที่ เขา ได้ ประหาร พระนาง อา ธาลิยาห์ เสีย ด้วย ดาบ แล้ว
{i24:1} โย อา ช (เย โฮ อา ช) ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 12:1-3)
{24:1} เมื่อ โย อา ช ได้ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ เจ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม สี่ สิบ ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า ศิบียาห์แห่งเมืองเบเออร์เชบา
{24:2} และ โย อา ช ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตลอด ชั่ว อายุ ของ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต
{24:3} เย โฮ ยาดา หา มเหสี ให้ พระองค์ สอง องค์ และ พระองค์ ก็ ให้ กำเนิด โอรส และ ธิดา หลาย องค์
{i24:4} พวก ปุโรหิต ที่ ไม่ มี ประสิทธิภาพ และ ไม่ เอาใจ ใส่ งาน ของ พระเจ้า (2 พก ษ 12:4-8)
{24:4} ต่อ มา ภายหลัง โย อา ช ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{24:5} พระองค์ ทรง ประชุม ปุโรหิต และ คน เลวี และ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ จง ออก ไป ตาม หัว เมือง ยูดาห์ และ เก็บ เงิน จาก อิสราเอล ทั้งปวง เพื่อ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เจ้า เป็น ปีๆ ไป และ จง รีบ ทำงาน นั้น” แต่ คน เล วี ไม่ เร่งรีบ
{24:6} แล้ว กษัตริย์ จึง ตรัส เรียก เย โฮ ยาดา ผู้ เป็น หัวหน้า และ ตรัส กับ ท่าน ว่า “ ไฉน ท่าน ไม่ เรียกร้อง ให้ คน เล วี นำ เงิน ส่วย เข้า มา จาก ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระ เยโฮวาห์ กำหนด ไว้ ให้ ชุมนุมชน อิสราเอล นำ มา เพื่อ พลับพลา พระ โอวาท”
{24:7} เพราะ บรรดา โอรส ของ พระนาง อา ธาลิยาห์ หญิง ชั่ว ร้าย คน นั้น ได้ ปล้น พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ได้ เอา สิ่งของ ที่ มอบ ถวาย ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ มอบ ให้ แก่ พระ บา อัล
{i24:8} การ ซ่อมแซม พระ วิหาร (2 พก ษ 12:9-16)
{24:8} กษัตริย์ จึง ทรง บัญชา และ เขา ได้ ทำ หีบ ลูก หนึ่ง วาง ไว้ นอก ประตู พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{24:9} และ มี คำ ประกาศ ไป ทั่ว ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ให้ นำ ส่วย ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า กำหนด แก่ อิสราเอล ใน ถิ่น ทุรกันดาร เข้า มา ถวาย พระ เยโฮวาห์
{24:10} บรรดา เจ้านาย ทั้งสิ้น และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ และ นำ ส่วย ของ เขา ทั้งหลาย มา หย่อน ลง ใน หีบ จน ครบ
{24:11} และ ต่อ มา เมื่อ คน เล วี นำ หีบ เข้า มา ยัง เจ้าพนักงาน ของ กษัตริย์ เมื่อไร และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย เห็น ว่า มี เงิน มาก ราช เลขา และ เจ้าหน้าที่ ของ มหา ปุโรหิต จะ เข้า มา เท หีบ ออก และ นำ หีบ กลับ ไป ยัง ที่ เดิม เขา ทั้งหลาย ทำ อย่าง นี้ วัน แล้ว วัน เล่า และ เก็บ เงิน ได้ เป็น อัน มาก
{24:12} กษัตริย์ และ เย โฮ ยาดา ก็ ให้ แก่ บรรดา ผู้ ดูแล กิจการ ของ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ เขา ทั้งหลาย จ้าง ช่าง ก่อ และ ช่าง ไม้ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ทั้งคน งาน ช่าง เหล็ก และ ช่าง ทองสัมฤทธิ์ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{24:13} บรรดา คน ที่ รับจ้าง ทำงาน จึง ได้ ทำงาน และ งาน ซ่อมแซม ก็ ดำเนิน ก้าวหน้า ใน มือ ของ เขา และ เขา ได้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ตาม ขนาด เดิม และ เสริม ให้ แข็งแรง ขึ้น
{24:14} และ เมื่อ เขา ได้ กระทำ สำเร็จ แล้ว เขา ก็ นำ เงิน ที่ เหลือ อยู่ มา หน้า พระ พักตร์ กษัตริย์ และ เย โฮ ยาดา และ เขา เอา เงิน นั้น ทำ เครื่อง ใช้ สำหรับ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ คือ เครื่อง ใช้ สำหรับ การ ปรนนิบัติ ทั้ง สำหรับ การ ถวาย เครื่องบูชา และ ช้อน และ ภาชนะ ทองคำ และ เงิน และ เขา ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เสมอ ตลอด ชั่ว อายุ ของ เย โฮ ยาดา
{i24:15} เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ที่ ดี เสีย ชีวิต
{24:15} แต่ เย โฮ ยาดา ก็ ชรา ลง และ หง่อม แล้ว ก็ สิ้น ชีวิต เมื่อ สิ้น ชีวิต นั้น ท่าน มี อายุ หนึ่ง ร้อย สาม สิบ ปี
{24:16} เขา ก็ ฝัง ศพ ท่าน ไว้ ใน นคร ของ ดา วิด ท่ามกลาง บรรดา กษัตริย์ เพราะ ท่าน ได้ กระทำ การ ดี ใน อิสราเอล และ ต่อ พระเจ้า และ พระ นิเวศ ของ พระองค์
{24:17} หลัง จาก ที่ เย โฮ ยาดา สิ้น ชีวิต แล้ว บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ได้ เข้า มา ถวาย บังคม ต่อ กษัตริย์ แล้ว กษัตริย์ ทรง ฟัง คำ ทูล ของ เขา
{24:18} และ เขา ได้ ทอดทิ้ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา และ ปรนนิบัติ บรรดา เสา รูป เคารพ และ รูป เคารพ และ พระ พิโรธ ได้ ลง มา เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม เพราะ การ ละเมิด ของ เขา นี้
{24:19} แต่ พระองค์ ยัง ทรง ใช้ ผู้ พยากรณ์ มา ท่ามกลาง เขา นำ เขา ให้ กลับ มา ยัง พระ เยโฮวาห์ คน เหล่า นี้ เป็น พยาน ปรักปรำ เขา แต่ เขา ไม่ ยอม เงี่ยหู ฟัง
{i24:20} ประชาชน เอา หิน ขว้าง เศคาริยาห์ ปุโรหิต ที่ ดี
{24:20} แล้ว พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ได้ สวม ทับ เศคาริยาห์ บุตร ชาย เย โฮ ยาดา ปุโรหิต และ ท่าน ได้ ยืน เหนือ ประชาชน และ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า “ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ ทำไม ท่าน ทั้งหลาย จึง ละเมิด พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ อัน เป็น เหตุ ให้ ท่าน เจริญ ขึ้น ไม่ ได้’ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระองค์ จึง ทอดทิ้ง ท่าน”
{24:21} แต่ เขา ทั้งหลาย คิด ร้าย ต่อ ท่าน และ โดย บัญชา ของ กษัตริย์ เขา ทั้งหลาย จึง ขว้าง ท่าน ด้วย หิน ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{24:22} ดังนี้ แหละ กษัตริย์ โย อา ช จึง มิ ได้ ทรง ระลึก ถึง ความ กรุณา ซึ่ง เย โฮ ยาดา บิดา ของ เศคาริยาห์ ได้ สำแดง ต่อ พระองค์ แต่ ได้ ทรง ประหาร บุตร ชาย ของ ท่าน เสีย และ เมื่อ เขา กำลัง จะ ตาย เขา พูด ว่า “ ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง ทอด พระ เนตร และ แก้ แค้น”
{24:23} ต่อ มา พอ ปลาย ปี กองทัพ ของ คน ซีเรีย ก็ มา ต่อสู้ กับ โย อา ช เขา มา ยัง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ ได้ ทำลาย บรรดา เจ้านาย ของ ประชาชน จาก หมู่ ประชาชน และ ส่ง ของ ที่ ริบ ได้ ทั้งสิ้น ไป ยัง กษัตริย์ แห่ง ดา มัสกัส
{24:24} แม้ ว่า กองทัพ คน ซีเรีย มา แต่ น้อย คน พระ เยโฮวาห์ ทรง มอบ กองทัพ ใหญ่ ไว้ ใน มือ ของ เขา เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ดังนี้ แหละ คน ซีเรีย ได้ ทำโทษ โย อา ช
{i24:25} โย อา ช สิ้น พระ ชนม์ (2 พก ษ 12:19-21)
{24:25} เมื่อ เขา ทั้งหลาย จาก พระองค์ ไป (เขา ละ พระองค์ ไว้ บาดเจ็บ อย่าง สาหัส) ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ คิด ร้าย ต่อ พระองค์ เพราะ โลหิต ของ บุตร ชาย เย โฮ ยาดา ปุโรหิต และ ได้ ประหาร พระองค์ เสีย ที่ บน แท่น บรรทม พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ และ เขา ทั้งหลาย ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด แต่ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน อุโมงค์ ของ บรรดา กษัตริย์
{24:26} คน เหล่า นั้น ที่ คิด ร้าย ต่อ พระองค์ คือ ศา บาด บุตร ชาย นาง ชิ เม อัทคนอัมโมน และ เย โฮ ศา บาด บุตร ชาย นาง ชิม ริ ท คน โม อับ
{24:27} เรื่องราว แห่ง โอรส ของ พระองค์ และ ภาระ หนัก มากมาย ที่ ตก อยู่ แก่ พระองค์ และ การ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ เรื่องราว ของ กษัตริย์ และ อา มา ซิ ยาห์ โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i25:1} อา มา ซิ ยาห์ ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 14:1-2)
{25:1} เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ เก้า ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า เย โฮ อัด ดาน ชาว เยรูซาเล็ม
{25:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ แต่ มิ ใช่ ด้วย พระทัย ที่ เพียบพร้อม
{25:3} และ อยู่ มา พอ ราช อาณาจักร อยู่ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ อย่าง มั่นคง แล้ว พระองค์ ทรง ประหาร ชีวิต ข้าราชการ ของ พระองค์ ผู้ ที่ ฆ่า พระ ราช บิดา ของ พระองค์
{25:4} แต่ พระองค์ มิ ได้ ทรง ประหาร ชีวิต ลูกหลาน ของ เขา แต่ ได้ ทรง กระทำ ตาม ที่ มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ไว้ นั้น ว่า “ อย่า ให้ บิดา ต้อง รับ โทษ ถึง ตาย แทน บุตร ของ ตน หรือ ให้ บุตร ต้อง รับ โทษ ถึง ตาย แทน บิดา ของ ตน ให้ ทุก คน รับ โทษ ถึง ตาย เนื่อง ด้วย บาป ของ คน นั้น เอง”
{i25:5} ยูดาห์ บุกรุก เอ โดม
{25:5} แล้ว อา มา ซิ ยาห์ ได้ ประชุม พวก ยูดาห์ และ ให้ เขา อยู่ ภาย ใต้ ผู้ บังคับ กองพัน และ ผู้ บังคับ กองร้อย ตาม เรือน บรรพบุรุษ ของ เขา คือ ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นทั้งสิ้น พระองค์ ได้ ทรง นับ คน ที่ มี อายุ ยี่ สิบ ปี ขึ้น ไป และ ทรง เห็น ว่า มี ชาย ฉกรรจ์ สาม แสน คน สามารถ เข้า ทำ สงคราม สามารถ ถือ หอก และ โล่
{25:6} นอกจาก นั้น พระองค์ ทรง จ้าง ทแกล้ว ทหาร จาก อิสราเอล หนึ่ง แสน คน เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์
{25:7} แต่ คน ของ พระเจ้า คน หนึ่ง มา เฝ้า พระองค์ ทูล ว่า “ โอ ข้า แต่ กษัตริย์ ขอ อย่า ให้ กองทัพ อิสราเอล ไป กับ พระองค์ เพราะ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ทรง สถิต อยู่ กับ อิสราเอล คือ กับ คน เอฟ รา อิม เหล่า นี้ ทั้งสิ้น
{25:8} แต่ ถ้า พระองค์ คาดหมาย ว่า โดย วิธี นี้ พระองค์ จะ เข้มแข็ง พอ ที่ จะ เข้า สงคราม พระเจ้า จะ ทรง เหวี่ยง พระองค์ ลง ต่อ หน้า ศัตรู เพราะ ว่า พระเจ้า ทรง ฤทธิ์ ที่ จะ ช่วย ไว้ หรือ ทิ้ง ไป ได้”
{25:9} และ อา มา ซิ ยาห์ ตรัส กับ คน ของ พระเจ้า ว่า “ แต่ เรา จะ กระทำ ประการ ใด เรื่อง เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ กองทัพ อิสราเอล ไป แล้ว นั้น” แล้ว คน ของ พระเจ้า ทูล ตอบ ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ทรง สามารถ ที่ จะ ประทาน แก่ พระองค์ ยิ่ง กว่า นี้ อีก มาก”
{25:10} และ อา มา ซิ ยาห์ ก็ ทรง ปลดปล่อย กองทัพ ซึ่ง มา ยัง พระองค์ จาก เอฟ รา อิม ให้ กลับ ไป บ้าน อีก เขา ทั้งหลาย จึง โกรธ ยูดาห์ ยิ่งนัก และ ได้ กลับ บ้าน ด้วย ความ โกรธ อย่าง รุนแรง
{25:11} แต่ อา มา ซิ ยาห์ ทรง กล้า แข็ง ขึ้น และ ทรง นำ พล ของ พระองค์ ออก ไป ยัง หุบเขา เกลือ และ โจมตี คน เส อีร์ หนึ่ง หมื่น คน
{25:12} คน ยูดาห์ จับ เป็น ได้ หนึ่ง หมื่น คน และ พา เขา ไป ที่ ยอด หิน และ ทิ้ง เขา ทั้งหลาย ลง มา จาก ยอด หิน นั้น เขา ก็ ตก มา แหลก เป็น ชิ้นๆ
{25:13} แต่ คน ของ กองทัพ ซึ่ง อา มา ซิ ยาห์ ทรง ปลด ให้ กลับ ไป และ ไม่ ให้ เขา ไป รบ ด้วย นั้น เขา ตลบ เข้า โจมตี หัว เมือง ของ ยูดาห์ ตั้งแต่ สะ มา เรียถึงเบธโฮโรน และ ฆ่า ประชาชน เสีย สาม พัน คน และ ริบ ข้าวของ ไป เป็น อัน มาก
{25:14} และ อยู่ มา เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ เสด็จ กลับ จาก การ ฆ่า ฟัน คน เอ โดม พระองค์ ทรง นำ รูป เคารพ ของ คน ชาว เส อีร์ มา ตั้ง ไว้ เป็น พระ ของ พระองค์ และ กราบ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ทรง เผา เครื่อง หอม ถวาย
{25:15} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง กริ้ว ต่อ อา มา ซิ ยาห์ และ ทรง ใช้ ผู้ พยากรณ์ คน หนึ่ง ไป หา ทูล พระองค์ ว่า “ ทำไม เจ้า จึง แสวง หา พระ ของ ชน ชาติ หนึ่ง ซึ่ง ไม่ สามารถ ช่วย ชน ชาติ ของ ตนเอง ให้ พ้น จาก มือ ของ เจ้า ได้”
{25:16} อยู่ มา ขณะ ที่ เขา กำลัง ทูล อยู่ กษัตริย์ ตรัส กับ เขา ว่า “ เรา ได้ แต่งตั้ง เจ้า ให้ เป็น ที่ปรึกษา ของ กษัตริย์ หรือ หยุด ทำไม เจ้า จะ ต้อง ตาย เล่า” ผู้ พยากรณ์ นั้น จึง หยุด แต่ ทูล ว่า “ ข้า พระองค์ ทราบ ว่า พระเจ้า ทรง ตั้ง พระทัย จะ ทำลาย พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง กระทำ เช่น นี้ และ มิ ได้ ทรง ฟัง คำ ปรึกษา ของ ข้า พระองค์”
{i25:17} สงคราม ระหว่าง ยูดาห์ กับ อิสราเอล (2 พก ษ 14:8-14)
{25:17} แล้ว อา มา ซิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ ทรง รับ คำ ปรึกษา และ ทรง ใช้ ให้ ไป เฝ้า โย อา ช โอรส ของ เย โฮ อา หา ส โอรส ของ เย ฮู กษัตริย์ ของ อิสราเอล ทูล ว่า “ มา เถิด ให้ เรา ทั้ง สอง มา เผชิญหน้า กัน”
{25:18} และ โย อาช กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ทรง ใช้ ไป ยัง อา มา ซิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า “ ต้น ผัก หนาม บน เลบานอน ส่ง ข่าว ให้ หา ต้น สน สี ดาร์ บน เลบานอน ว่า ‘ จง ยก บุตร สาว ของ เจ้า ให้ เป็น ภรรยา บุตร ชาย ของ เรา’ และ สัตว์ ป่า ทุ่ง ตัว หนึ่ง แห่ง เลบานอน ผ่าน มา และ ย่ำ ต้น ผัก หนาม ลง เสีย
{25:19} ท่าน ว่า ‘ ดู ซิ ข้าพเจ้า ได้ โจมตี เอ โดม’ และ จิตใจ ของ ท่าน ก็ ผยอง ขึ้น ใน ความ โอ้อวด แต่ จง อยู่ กับ บ้าน เถิด เพราะ ไฉน ท่าน จึง เร้า ใจ ตนเอง ให้ ต่อสู้ และ รับ อันตราย อัน จะ ให้ ท่าน ล้ม ลง ทั้ง ท่าน และ ยูดาห์ กับ ท่าน”
{25:20} แต่ อา มา ซิ ยาห์ หา ทรง ฟัง ไม่ เพราะ เป็น มา จาก พระเจ้า เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ศัตรู ของ เขา เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ เสาะ หา พระ แห่ง เอ โดม
{25:21} โย อาช กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล จึง เสด็จ ขึ้น ไป พระองค์ และ อา มา ซิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ เผชิญหน้า กัน ที่ เบธเชเมช ซึ่ง เป็น ของ ยูดาห์
{25:22} และ ยูดาห์ ก็ พ่าย แพ้ อิสราเอล และ ทุก คน ก็ หนี กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน
{25:23} โย อาช กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ทรง จับ อา มา ซิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ โอรส ของ โย อา ช โอรส ของ เย โฮ อา หา สที่เบธเชเมช และ นำ พระองค์ มา ยัง เยรูซาเล็ม และ ทรง พัง กำแพง เยรูซาเล็ม ลง สี่ ร้อย ศอก ตั้งแต่ ประตู เอฟ รา อิม ถึง ประตู มุม
{25:24} และ พระองค์ ทรง ริบ ทองคำ และ เงิน ทั้งหมด และ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ใน ความ อารักขา ของ โอ เบดเอโดม ทั้ง คลัง ทรัพย์ ของ สำนัก พระ ราช วัง พร้อม กับ คน ประกัน ด้วย และ พระองค์ เสด็จ กลับ ไป ยัง สะ มา เรีย
{25:25} อา มา ซิ ยาห์ โอรส ของ โย อาช กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ สิบ ห้า ปี หลัง จาก สวรรคต ของ โย อา ช โอรส ของ เย โฮ อา หา ส กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล
{i25:26} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อา มา ซิ ยาห์ (2 พก ษ 14:17-20)
{25:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ อา มา ซิ ยาห์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย ดู เถิด มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล หรือ
{25:27} นับ แต่ เวลา เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ ทรง หัน ไป จาก การ ติดตาม พระ เยโฮวาห์ เขา ทั้งหลาย ก็ คิด กบฏ ต่อ พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง หนี ไป ที่ ลา คีช แต่ เขา ใช้ ไป ตาม พระองค์ ที่ ลา คีช และ ประหาร พระองค์ เสีย ที่ นั่น
{25:28} และ เขา ทั้งหลาย นำ พระ ศพ ใส่ หลัง ม้า กลับ มา และ ฝัง ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน เมือง แห่ง ยูดาห์
{i26:1} อุ สซียาห์ เป็น กษัตริย์ แทน อา มา ซิ ยาห์ (2 พก ษ 14:21)
{26:1} ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ จึง ตั้ง อุ สซียาห์ ผู้ ซึ่ง มี พระ ชนมายุ สิบ หก พรรษา ให้ เป็น กษัตริย์ แทน อา มา ซิ ยาห์ ราช บิดา ของ พระองค์
{26:2} พระองค์ ทรง สร้าง เมือง เอ โลท และ ให้ กลับ ขึ้น แก่ ยูดาห์ หลัง จาก ที่ กษัตริย์ ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{26:3} เมื่อ อุ สซียาห์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สิบ หก พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ห้า สิบ สอง ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า เย โค ลี ยาห์ ชาว เยรูซาเล็ม
{26:4} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ที่ อา มา ซิ ยาห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ทุก ประการ
{26:5} และ พระองค์ ทรง แสวง หา พระเจ้า ใน สมัย ของ เศคาริยาห์ ผู้ เข้าใจ ใน นิมิต ต่างๆ จาก พระเจ้า และ ตราบ ใด ที่ พระองค์ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ พระองค์ เจริญ
{i26:6} อุ สซียาห์ รับ พระ พร ทั้ง ด้าน สงคราม และ พระ ราชกิจ
{26:6} พระองค์ เสด็จ ออก ไป ทำ สงคราม ต่อสู้ กับ คน ฟีลิสเตีย และ พัง กำแพง เมือง กัท และ กำแพง เมือง ยับ เนห์ และ กำแพง เมือง อัชโดด และ พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ใน เขต แดน อัชโดด และ ที่ อื่นๆ อีก ท่ามกลาง คน ฟีลิสเตีย
{26:7} พระเจ้า ทรง ช่วย พระองค์ ใน การ ต่อสู้ คน ฟีลิสเตีย และ ต่อสู้ คน อาระเบีย ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน กูร์บาอัล และ ต่อสู้ กับ คน เม อู นิ ม
{26:8} ชน อัมโมน ได้ ถวาย บรรณาการ แก่ อุ สซียาห์ และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ แผ่ แพร่ ออก ไป ถึง เขต แดน อียิปต์ เพราะ พระองค์ ทรง เข้มแข็ง ขึ้น ยิ่งนัก
{26:9} ยิ่ง กว่า นั้น อีก อุ สซียาห์ ทรง สร้าง ป้อม ใน เยรูซาเล็ม ที่ ประตู มุม ที่ ประตู หุบเขา และ ที่ หัว เลี้ยว และ ป้องกัน ไว้ แข็งแรง
{26:10} และ พระองค์ ทรง สร้าง ป้อม ใน ถิ่น ทุรกันดาร ทรง ขุด บ่อ น้ำ หลาย แห่ง เพราะ พระองค์ ทรง มี ฝูง สัตว์ ใหญ่ โต ทั้ง ใน หุบเขา และ ใน ที่ราบ และ ทรง มี ชาว นา และ คน แต่ง ต้น องุ่น ใน เนิน เขา และ ใน คา รเมล เพราะ พระองค์ ทรง รัก เกษตรกรรม
{26:11} ยิ่ง กว่า นั้น อีก อุ สซียาห์ ทรง มี กอง ทหาร ซึ่ง ออก ไป ทำ ศึก เป็น กองๆ ตาม จำนวน ที่ เย อี เอ ล ราช เลขา ได้ รวบรวม ไว้ ด้วย กัน กับ มา อา เส อาห์ เจ้าหน้าที่ ภาย ใต้ การ ควบคุม ของ ฮา นันยาห์ ผู้ บังคับ กองพล คน หนึ่ง ของ กษัตริย์
{26:12} จำนวน ประมุข ของ บรรพบุรุษ ทั้งหมด แห่ง พวก ทแกล้ว ทหาร คือ สอง พัน หก ร้อย คน
{26:13} ใต้ บังคับบัญชา ของ คน เหล่า นี้ มี กองทัพ พล สาม แสน เจ็ด พัน ห้า ร้อย คน ผู้ ทำ สงคราม ได้ ด้วย กำลัง มาก เพื่อ ช่วย กษัตริย์ ให้ ต่อสู้ กับ ศัตรู
{26:14} และ อุ สซียาห์ ทรง เตรียม โล่ หอก หมวก เหล็ก เสื้อเกราะ ธนู และ ก้อน หิน สำหรับ ส ลิง ไว้ สำหรับ กองทัพ
{26:15} ใน เยรูซาเล็ม พระองค์ ทรง กระทำ เครื่องกล ไก โดย คน ช่าง ประดิษฐ์ ทำ ขึ้น ไว้ บน ป้อม และ ตาม มุม เพื่อ ยิง ลูก ธนู และ โยน ก้อน หิน ใหญ่ๆ และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ ลือ ไป ไกล เพราะ พระองค์ ทรง รับ ความ ช่วยเหลือ อย่าง มหัศจรรย์ จน พระองค์ เข้มแข็ง
{i26:16} อุ สซียาห์ ทรง กระทำ หน้าที่ ของ ปุโรหิต แล้ว ถูก ลงโทษ
{26:16} แต่ เมื่อ พระองค์ ทรง แข็งแรง แล้ว พระองค์ ก็ มี พระทัย ผยอง ขึ้น จึง ทรง กระทำ ความ เสียหาย เพราะ พระองค์ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ และ เข้า ไป ใน พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ เผา เครื่อง หอม บน แท่น เครื่อง หอม
{26:17} แต่ อา ซา ริ ยาห์ ปุโรหิต ได้ เข้า ไป ติดตาม พระองค์ พร้อม กับ ปุโรหิต ของ พระ เยโฮวาห์ แปด สิบ คน ผู้ ซึ่ง เก่ง กล้า
{26:18} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ขัด ขวาง กษัตริย์ อุ สซียาห์ และ ทูล พระองค์ ว่า “ ข้า แต่ อุ สซียาห์ มิ ใช่ หน้าที่ ของ พระองค์ ที่ จะ เผา เครื่อง หอม ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ แต่ เป็น หน้าที่ ของ ปุโรหิต ลูกหลาน ของ อา โร น ผู้ ซึ่ง ชำระ ไว้ ให้ บริสุทธิ์ เพื่อ เผา เครื่อง หอม ขอ เชิญ พระองค์ เสด็จ ออก ไป จาก สถาน บริสุทธิ์ นี้ เพราะ พระองค์ ได้ ทรง ล่วงเกิน และ พระองค์ จะ ไม่ ได้ รับ เกียรติ อัน ใด จาก พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า เลย”
{26:19} แล้ว อุ สซียาห์ทรงกริ้ว พระองค์ มี กระถาง ไฟ อยู่ ใน พระ หัตถ์ จะ ทรง เผา เครื่อง หอม และ เมื่อ พระองค์ ทรง กริ้ว ต่อ พวก ปุโรหิต โรค เรื้อน ก็ เกิด ขึ้น มา ที่ พระ นลาฏ ต่อ หน้า ปุโรหิต ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ข้าง แท่น เผา เครื่อง หอม
{26:20} และ อา ซา ริ ยาห์ ปุโรหิต ใหญ่ และ บรรดา ปุโรหิต ทั้งปวง มอง ดู พระองค์ และ ดู เถิด พระองค์ ทรง เป็น โรค เรื้อน ที่ พระ นลาฏ และ เขา ทั้งหลาย ก็ ผลัก พระองค์ ออก ไป จาก ที่ นั่น และ พระองค์ เอง ก็ ทรง รีบ เสด็จ ออก ไป เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ลงโทษ พระองค์ แล้ว
{26:21} และ กษัตริย์ อุ สซียาห์ ก็ ทรง เป็น โรค เรื้อน จน วัน สิ้น พระ ชนม์ และ เพราะ เป็น โรค เรื้อน ก็ ทรง ประทับ ใน วัง ต่างหาก เพราะ พระองค์ ทรง ถูก ตัดขาด จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ โยธา ม โอรส ของ พระองค์ เป็น ผู้ ดูแล ราช สำนัก ปกครอง ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น
{i26:22} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อุ สซียาห์ โยธา ม ครอบครอง แทน พระองค์ (2 พก ษ 15:32)
{26:22} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ อุ สซียาห์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย อิส ยาห์ผู้พยากรณ์ บุตร ชาย อา มอ ส ได้ บันทึก ไว้
{26:23} และ อุ สซียาห์ ก็ ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน นา ที่ ฝัง ศพ อัน เป็น ของ กษัตริย์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ว่า “ พระองค์ ทรง เป็น โรค เรื้อน” และ โยธา ม โอรส ของ พระองค์ ก็ ครอบครอง แทน พระองค์
{i27:1} โยธา ม ทรง ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 15:32-38)
{27:1} เมื่อ โยธา ม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี พระ มารดา ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า เย รู ชาห์ บุตร สาว ของ ศาโดก
{27:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ซึ่ง อุ สซียาห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ทุก ประการ เว้น แต่ พระองค์ มิ ได้ เข้า ไป ใน พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ แต่ ประชาชน ยัง ประพฤติ อย่าง เลว ทราม
{27:3} พระองค์ ทรง สร้าง ประตู บน ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ และ ทรง กระทำ การ ก่อสร้าง มาก ที่ กำแพง ตำบล โอ เฟล
{27:4} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ใน ถิ่น เทือกเขา แห่ง ยูดาห์ และ สร้าง ป้อม กับ หอคอย ตาม ป่าไม้
{27:5} และ พระองค์ ทรง สู้ รบ กับ กษัตริย์ คน อัมโมน และ ทรง ชนะ และ ใน ปี นั้น คน อัมโมน ได้ ถวาย เงิน แก่ พระองค์ หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ และ ข้าว สาลี หนึ่ง หมื่น โค ระ กับข้าว บาร์เลย์ หนึ่ง หมื่น คน อัมโมน ได้ ถวาย เท่า กัน ใน ปี ที่ สอง และ ใน ปี ที่ สาม
{27:6} โยธา ม จึง ทรง มี กำลัง มาก ขึ้น เพราะ พระองค์ ทรง ตระเตรียม ทาง ทั้งหลาย ของ พระองค์ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{27:7} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ โยธา ม และ การ สงคราม ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระ ราช วัตร ของ พระองค์ ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ยูดาห์
{27:8} เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี
{27:9} และ โยธา ม ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อา หัส โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i28:1} อา หัส ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 16:1)
{28:1} เมื่อ อา หัส ทรง เริ่ม ครอง ราชย์ มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอง ราชย์ ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี แต่ พระองค์ มิ ได้ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ อย่าง กับ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{28:2} แต่ ทรง ดำเนิน ตาม ทาง ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล พระองค์ ถึง กับ ทรง สร้าง รูป เคารพ หล่อ สำหรับ พระ บา อัล
{28:3} ยิ่ง กว่า นั้น พระองค์ ทรง เผา เครื่อง หอม ใน หุบเขา บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม และ ทรง เผา โอรส ทั้งหลาย ของ พระองค์ ใน ไฟ ตาม การ กระทำ อัน น่า สะอิดสะเอียน ของ ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ขับ ไล่ออก ไป ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิสราเอล
{28:4} พระองค์ ทรง ถวาย สัต ว บูชา และ ทรง เผา เครื่อง หอม ที่ ปู ชนียสถานสูง และ บน เนิน เขา และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น
{i28:5} อา หัส กับ เปคาห์ สู้ รบ กัน (2 พก ษ 16:5-6)
{28:5} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ จึง ทรง มอบ พระองค์ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ กษัตริย์ แห่ง ซีเรีย ผู้ ทรง ชนะ พระองค์ และ จับ ประชาชน ของ พระองค์ เป็น เชลย จำนวน มาก นำ มา ยัง ดา มัสกัส และ พระองค์ ทรง ถูก มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ผู้ ชนะ พระองค์ ด้วย การ ฆ่า ฟัน อย่าง ใหญ่ หลวง
{28:6} เพราะ ว่า เปคาห์ บุตร ชาย เร มา ลิ ยาห์ ได้ ฆ่า เสีย หนึ่ง แสน สอง หมื่น คน ใน ยูดาห์ ใน วัน เดียว ทั้งสิ้น เป็น ทหาร กล้า แข็ง เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{28:7} และ ศิค รี ทแกล้ว ทหาร ของ เอฟ รา อิม ได้ สังหาร มา อา เส อาห์ โอรส ของ กษัตริย์ และ อัสรีคัม อธิบดี กรมวัง และ เอ ลคานาห์อุปราช
{28:8} คน อิสราเอล ได้ จับ ญาติ พี่น้อง ของ ตน เป็น เชลย สอง แสน คน มี ผู้หญิง บุตร ชาย และ บุตร สาว และ ได้ ริบ ของ เป็น อัน มาก มา จาก เขา นำ มา ยัง สะ มา เรีย
{28:9} แต่ ผู้ พยากรณ์ คน หนึ่ง ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ ที่ นั่น ชื่อ ว่า โอ เด ด ท่าน ออก ไป พบ กองทัพ ซึ่ง มา ยัง สะ มา เรีย และ พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ดู เถิด เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง กริ้ว ต่อ ยูดาห์ พระองค์ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ท่าน แต่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ สังหาร เขา เสีย ด้วย ความ เกรี้ยวกราด ซึ่ง ขึ้น ไป ถึง ฟ้า สวรรค์
{28:10} และ บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย เจตนา จะ ข่มขี่ ประชาชน แห่ง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ให้ เป็น ทาส ชาย และ ทาส หญิง ของ ท่าน ตัว ท่าน เอง ไม่ มี บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน หรือ
{28:11} บัดนี้ ขอ ฟัง ข้าพเจ้า และ ขอ ส่ง เชลย ซึ่ง ท่าน ได้ นำ มา จาก ญาติ พี่น้อง ของ ท่าน กลับ ไป เพราะ ว่า พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ เหนือ ท่าน ทั้งหลาย”
{28:12} บาง คน ใน หัวหน้า คน เอฟ รา อิมคือ อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย โย ฮา นัน เบเรคิยาห์ บุตร ชาย เม ซิ ลเลโมท เย ฮิ สคียาห์บุตรชายชัลลูม และ อา มา สา บุตร ชาย หัด ลัย ได้ ยืน ขึ้น ขัด ขวาง บรรดา ผู้ ที่ กลับ มา จาก สงคราม
{28:13} พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ เจ้า อย่า นำ เชลย เข้า มา ที่ นี่ เพราะ เจ้า มุ่งหมาย ที่ จะ นำ โทษ บาป มา เหนือ เรา ต่อ พระ เยโฮวาห์ เพิ่ม เข้า กับ บาป และ การ ละเมิด ใน ปัจจุบัน ของ เรา เพราะ ว่า การ ละเมิด ของ เรา ก็ ใหญ่ โต อยู่ พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ต่อ อิสราเอล มี อยู่ แล้ว”
{28:14} เพราะ ฉะนั้น ผู้ ถือ อาวุธ จึง ทิ้ง เชลย และ ของ ที่ ริบ มา ต่อ หน้า เจ้านาย และ ชุมนุมชน ทั้งปวง
{28:15} และ ผู้ชาย ซึ่ง ถูก ระบุ ชื่อ นั้น ได้ ลุก ขึ้น เอา เสื้อ ผ้า อัน เป็น ของ ที่ ริบ มา ให้ แก่ คน ที่ เปลือย กาย อยู่ ใน พวก เชลย และ เขา ก็ นุ่งห่ม ให้ เขา ไว้ และ ให้ รองเท้า และ จัด หา อาหาร และ เครื่อง ดื่ม ให้ และ ชโลม เขา และ นำ คน ที่ อ่อนเปลี้ย ใน พวก เขา ขึ้น ลา นำ เขา กลับ มา ยัง ญาติ พี่น้อง ของ เขา ที่ เมือง เย รี โค คือ เมือง ต้น อินทผลัม และ เขา ทั้งหลาย ก็ กลับ ไป ยัง สะ มา เรีย
{i28:16} คน เอ โดม กับ คน ฟีลิสเตีย บุกรุก ยูดาห์
{28:16} ครั้ง นั้น กษัตริย์ อา หัส ทรง ใช้ ให้ ไป หา กษัตริย์ แห่ง อัส ซีเรีย เพื่อ ขอ ความ ช่วยเหลือ
{28:17} เพราะ คน เอ โดม ได้ บุกรุก เข้า มา อีก และ โจมตี ยูดาห์ และ จับ ไป เป็น เชลย บ้าง
{28:18} และ คน ฟีลิสเตีย ได้ เข้า ปล้น หัว เมือง ใน หุบเขา และ ที่ ภาค ใต้ ของ ยูดาห์ และ ได้ ยึด เมือง เบธเชเมช อัยยาโลน เก เด โรท และ โส โค กับ ชนบท ทิม นาห์ กับ ชนบท และ ทั้ง กิม โซ กับ ชนบท และ เขา ก็ ตั้ง อยู่ ที่ นั่น
{28:19} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ ยูดาห์ ต้อย ต่ำ ลง ด้วย เหตุ อา หัส กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล เพราะ อา หัส ทรง กระทำ ให้ ยูดาห์ เปลือย เปล่า ไป แล้ว และ ได้ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ อย่าง ร้ายแรง
{28:20} ฉะนั้น ทิกลัทปิเลเสอร์กษัตริย์แห่งอัส ซีเรีย จึง ยก ขึ้น มา ต่อสู้ กับ พระองค์ และ กระทำ ให้ พระองค์ ทุกข์ พระทัย แทน ที่ จะ สนับสนุน พระองค์ ให้ เข้มแข็ง
{28:21} เพราะ อา หัส ทรง เอา ของ ส่วน หนึ่ง จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ จาก ราช สำนัก และ จาก เจ้านาย ถวาย เป็น บรรณาการ แก่ กษัตริย์ ของ อัสซีเรีย แต่ หา เป็น ประโยชน์ แก่ พระองค์ ไม่
{28:22} ใน คราว ทุกข์ ยาก นั้น พระองค์ ยิ่ง ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ คือ กษัตริย์ อา หัส องค์ เดียวกัน นี้ แหละ
{28:23} เพราะ พระองค์ ทรง ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ ของ เมือง ดา มัสกัส ซึ่ง ได้ ให้ พระองค์ พ่าย แพ้ และ ตรัส ว่า “ เพราะ ว่า พระ แห่ง กษัตริย์ ของ ซีเรีย ได้ ช่วย เขา ทั้งหลาย เรา จึง จะ ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ เหล่า นั้น เพื่อ จะ ช่วย เรา” แต่ พระ เหล่า นั้น เป็น เครื่อง ทำลาย พระองค์ และ ทั้ง อิสราเอล ทั้งปวง ด้วย
{28:24} และ อา หัส ทรง รวบรวม เครื่อง ใช้ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า และ ตัด เครื่อง ใช้ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เป็น ชิ้นๆ และ พระองค์ ทรง ปิด ประตู พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา สำหรับ พระองค์ ทุก มุม เมือง เยรูซาเล็ม
{28:25} พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ ทุก หัว เมือง เพื่อ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ อื่น กระทำ ให้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{i28:26} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อา หัส เฮ เซ คียาห์ ครอบครอง แทน พระองค์ (2 พก ษ 16:19-20)
{28:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ พระองค์ และ พระ ราช วัตร ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย ดู เถิด เขา บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล
{28:27} และ อา หัส ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน กรุง คือ ใน เยรูซาเล็ม แต่ เขา มิ ได้ นำ พระ ศพ ไป ไว้ ใน อุโมงค์ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ เฮ เซ คียาห์ โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i29:1} เฮ เซ คียาห์ ทรง ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 18:1; อสย 36-39)
{29:1} เมื่อ เฮ เซ คียาห์ มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ เก้า ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา บี ยาห์ บุตร สาว ของ เศคาริยาห์
{29:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ซึ่ง ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ทุก ประการ
{29:3} ใน ปี แรก แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ ใน เดือน แรก พระองค์ ทรง เปิด ประตู พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ได้ ทรง ทำ การ ซ่อมแซม ประตู นั้น
{29:4} พระองค์ ทรง นำ ปุโรหิต และ คน เล วี เข้า มา และ ทรง ให้ เขา ชุมนุม ที่ ถนน ด้าน ตะวัน ออก
{29:5} และ ตรัส กับ เขา ว่า “ คน เลวีเอ๋ย ขอ ฟัง เรา จง ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ และ ชำระ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ให้ บริสุทธิ์ และ ขน สิ่ง สกปรก ออก เสีย จาก สถาน บริสุทธิ์
{29:6} เพราะ บรรพบุรุษ ของ เรา ทั้งหลาย ได้ กระทำ การ ละเมิด และ ได้ กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ และ หัน หน้า ของ เขา เสีย จาก ที่ ประทับ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ได้ หัน หลัง ให้
{29:7} เขา ปิด ประตู มุข พระ นิเวศ ด้วย และ ได้ ดับ ประทีป เสีย และ มิ ได้ เผา เครื่อง หอม หรือ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ใน สถาน บริสุทธิ์ แด่ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{29:8} เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ จึง มา บน ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ เขา เป็น สิ่ง ที่ น่า หวาดเสียว เป็น ที่ สยดสยอง และ เป็น ที่ เย้ยหยัน ตาม ที่ ท่าน ได้ เห็น กับ ตา ของ ท่าน แล้ว
{29:9} เพราะ ดู เถิด บิดา ทั้งหลาย ของ เรา ได้ ล้ม ลง ด้วย ดาบ และ บุตร ชาย บุตร สาว กับ ภรรยา ของ เรา ได้ เป็น เชลย เพราะ เหตุ นี้
{29:10} บัดนี้ เรา มี ใจ ประสงค์ ที่ จะ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล เพื่อ ว่า พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระองค์ จะ หัน ไป เสีย จาก เรา
{29:11} บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ ข้าพเจ้า เอ๋ย อย่า เพิกเฉย เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง เลือก ท่าน ให้ ยืน อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ ของ พระองค์ เพื่อ ปรนนิบัติ พระองค์ และ เป็น ผู้ ปรนนิบัติ ของ พระองค์ และ เผา เครื่อง หอม”
{29:12} แล้ว คน เล วี ก็ ลุก ขึ้น คือ มา ฮา ท บุตร ชาย อามาสัย และ โย เอ ล บุตร ชาย อา ซา ริ ยาห์ ผู้ เป็น ลูกหลาน ของ โค ฮา ท และ ลูกหลาน ของ เม รา รี มี คีช บุตร ชาย อับ ดี และ อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย เย ฮา ลเลเลล และ ของ คน เกอร์โชน มี โย อาห์บุตรชายศิมมาห์ และ เอ เดน บุตร ชาย โย อาห์
{29:13} และ ลูกหลาน ของ เอ ลี ซา ฟาน มี ชิม รี และ เย อี เอ ล และ ลูกหลาน ของ อาสา ฟ มี เศคาริยาห์และมัทธานิยาห์
{29:14} และ ลูกหลาน ของ เฮ มาน มี เย ฮีเอล และ ชิ เม อี และ ลูกหลาน ของ เย ดู ธูน มี เชไมอาห์และอุสซีเอล
{29:15} เขา ทั้งหลาย รวบรวม พี่น้อง ของ เขา และ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เข้า ไป ตาม ที่ กษัตริย์ ได้ ทรง บัญชา โดย พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ให้ ชำระ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ให้ บริสุทธิ์
{29:16} ปุโรหิต ได้ เข้า ไป ใน ส่วน ข้าง ใน ของ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ ชำระ ให้ บริสุทธิ์ และ เขา นำ สิ่ง สกปรก ที่ เขา พบ ใน พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ ออก มา ที่ ลาน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ คน เล วี ก็ ขน เอา ของ นั้น ออก ไป ยัง ลำธาร ขิด โร น
{29:17} เขา เริ่ม ชำระ ใน วัน แรก ของ เดือน แรก และ ใน วัน ที่ แปด ของ เดือน นั้น เขา มา ยัง มุข ของ พระ เยโฮวาห์ เขา ชำระ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ แปด วัน และ ใน วัน ที่ สิบ หก ของ เดือน แรก ก็ เสร็จ
{29:18} แล้ว เขา เข้า ไป หา กษัตริย์ เฮ เซ คียาห์ และ ทูล ว่า “ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ ความ สะอาด พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ สิ้น เสร็จ แล้ว ทั้ง แท่น เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง ใช้ ของ แท่น นั้น ทั้งสิ้น และ โต๊ะ ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์ และ เครื่อง ใช้ ของ โต๊ะ นั้น ทั้งสิ้น
{29:19} เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง กษัตริย์ อา หัส คัด ทิ้ง ใน รัชสมัย ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ได้ กระทำ การ ละเมิด ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ เตรียม พร้อม และ ได้ ชำระ แล้ว และ ดู เถิด ของ เหล่า นั้น ก็ อยู่ หน้า แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์”
{i29:20} เฮ เซ คียาห์ ให้ ประชาชน นมัสการ พระเจ้า ใน พระ วิหาร อีก
{29:20} แล้ว กษัตริย์ เฮ เซ คียาห์ ทรง ลุก ขึ้น แต่ เช้า และ รวบรวม เจ้านาย ของ กรุง และ เสด็จ ขึ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{29:21} และ เขา ได้ นำ วัว ผู้ เจ็ด ตัว แกะ ผู้ เจ็ด ตัว ลูก แกะ เจ็ด ตัว และ แพะ ผู้ เจ็ด ตัว เป็น เครื่องบูชา ไถ่ บาป สำหรับ ราช อาณาจักร สถาน บริสุทธิ์ และ ยูดาห์ และ พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ลูกหลาน ของ อา โร น คือ ปุโรหิต ให้ ถวาย ของ เหล่า นั้น บน แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์
{29:22} เขา ทั้งหลาย จึง ฆ่า วัว ผู้ และ ปุโรหิต ก็ รับ เลือด และ พรม ที่ แท่น บูชา และ เขา ทั้งหลาย ฆ่า แกะ ผู้ และ เอา เลือด ของ มัน พรม แท่น บูชา และ ฆ่า ลูก แกะ เอา เลือด ของ มัน พรม แท่น บูชา
{29:23} แล้ว แพะ ผู้ สำหรับ เป็น เครื่องบูชา ไถ่ บาป นั้น เขา นำ มา ที่ กษัตริย์ และ ที่ ประชุม ชน และ เขา ทั้งหลาย ก็ เอา มือ ของ เขา วาง บน แพะ นั้น
{29:24} และ ปุโรหิต ก็ ฆ่า แพะ เสีย และ เอา เลือด ของ มัน ทำ การ คืนดี กัน บน แท่น นั้น เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน บาป ให้ อิสราเอล ทั้งปวง เพราะ กษัตริย์ ทรง บัญชา ว่า ให้ ทำ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่องบูชา ไถ่ บาป สำหรับ อิสราเอล ทั้งปวง
{29:25} แล้ว พระองค์ ทรง ให้ คน เล วี ประจำ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ มี ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่ ตาม บัญญัติ ของ ดา วิด และ ของ กาด ผู้ ทำนาย ของ กษัตริย์ และ ของ นา ธันผู้พยากรณ์ เพราะ ว่า พระ บัญญัติ นั้น มา จาก พระ เยโฮวาห์ ทาง ผู้ พยากรณ์ ของ พระองค์
{29:26} คน เล วี ก็ ยืน อยู่ ถือ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด และ ปุโรหิต ถือ แตร
{29:27} แล้ว เฮ เซ คียาห์ ทรง บัญชา ว่า ให้ ถวาย เครื่อง เผา บูชา นั้น บน แท่น และ เมื่อ เริ่ม ถวาย เครื่อง เผา บูชา ก็ เริ่ม ถวาย เพลง แด่ พระ เยโฮวาห์ และ แตร กับ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด กษัตริย์ ของ อิสราเอล ก็ เริ่ม ด้วย
{29:28} ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ นมัสการ และ นัก ร้อง ก็ ร้อง เพลง และ คน ดนตรี ก็ เป่า แตร ทำ อย่าง นี้ อยู่ จน ถวาย เครื่อง เผา บูชา เสร็จ
{29:29} เมื่อ การ ถวาย บูชา เสร็จ แล้ว กษัตริย์ และ คน ทั้งปวง ที่ อยู่ กับ พระองค์ ก็ กราบ ลง นมัสการ
{29:30} และ กษัตริย์ เฮ เซ คียาห์ และ เจ้านาย ก็ บัญชา ให้ คน เล วี ร้อง เพลง สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ ด้วย ถ้อยคำ ของ ดา วิด และ ของ อาสา ฟ ผู้ ทำนาย และ เขา ทั้งหลาย ร้อง เพลง สรรเสริญ ด้วย ความ ยินดี และ เขา ก็ ก้ม ศีรษะ ลง นมัสการ
{29:31} แล้ว เฮ เซ คียาห์ตรัสว่า “ บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ชำระ ตัว ของ ท่าน ให้ บริสุทธิ์ ต่อ พระ เยโฮวาห์ จง เข้า มา ใกล้ นำ เครื่อง สัต วบูชา และ เครื่องบูชา โมทนา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์” และ ชุมนุมชน ก็ นำ เครื่อง สัต ว บูชา และ เครื่องบูชา โมทนา และ ทุก คน ที่ มี ใจ สมัคร ก็ ได้ นำ เครื่อง เผา บูชา มา
{29:32} จำนวน เครื่อง เผา บูชา ซึ่ง ชุมนุมชน นำ มา คือ วัว ผู้ เจ็ด สิบ ตัว แกะ ผู้ หนึ่ง ร้อย และ ลูก แกะ สอง ร้อย ทั้งสิ้น นี้ เป็น เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ เยโฮวาห์
{29:33} และ เครื่องบูชา ที่ มอบ ถวาย ไว้ มี วัว ผู้ หก ร้อย ตัว และ แกะ สาม พัน ตัว
{29:34} แต่ มี ปุโรหิต น้อย เกิน ไป จน ถลก หนัง เครื่อง เผา บูชา ทั้งหมด ไม่ ได้ คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ก็ ได้ ช่วย จน เสร็จ งาน และ จน กว่า ปุโรหิต คน อื่น จะ เสร็จ การ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพราะ ใน การ ชำระ ตน นั้น คน เล วี จริงจัง ยิ่ง กว่า พวก ปุโรหิต
{29:35} นอกจาก เครื่อง เผา บูชา มี จำนวน มากมาย แล้ว ยัง มี ไขมัน ของ เครื่อง สันติ บูชา และ มี เครื่อง ดื่ม บูชา คู่ กับ เครื่อง เผา บูชา ด้วย ดังนี้ แหละ งาน ปรนนิบัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ ฟื้น คืน มา อีก
{29:36} เฮ เซ คียาห์ กับ ประชาชน ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ ด้วย การ ที่ พระเจ้า ได้ ทรง กระทำ ให้ แก่ ประชาชน ครั้ง นี้ เพราะ เรื่อง นี้ เกิด ขึ้น ปัจจุบัน ทัน ด่วน
{i30:1} การ ตระเตรียม สำหรับ เทศกาล ปัสกา
{30:1} เฮ เซ คียาห์ ทรง รับสั่ง ไป ถึง อิสราเอล และ ยูดาห์ ทั้งปวง และ ทรง พระ อักษร ถึง เอฟ รา อิมกับมนัสเสห์ด้วยว่า เขา ทั้งหลาย ควร จะ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ที่ เยรูซาเล็ม เพื่อ จะ ถือ เทศกาล ปัส กา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล
{30:2} เพราะ ว่า กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ พระองค์ ทั้ง ชุมนุมชน ทั้งปวง ใน เยรูซาเล็ม ได้ ปรึกษา กัน ที่ จะ ถือ เทศกาล ปัส กา ใน เดือน ที่ สอง
{30:3} ด้วย เขา ทั้งหลาย จะ ถือ ปัส กา ตาม กำหนด ไม่ ได้ เพราะ ว่า พวก ปุโรหิต ยัง มิ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพียงพอ แก่ จำนวน และ ประชาชน ยัง มิ ได้ ชุมนุม กัน ใน เยรูซาเล็ม
{30:4} และ แผนงาน นั้น ก็ เป็น ที่ ชอบ แก่ กษัตริย์ และ ชุมนุมชน ทั้งปวง
{30:5} เขา จึง ลง มติ ให้ ทำ ประกาศ ออก ไป ทั่ว อิสราเอล ตั้งแต่ เบเออร์เช บา ถึง เมือง ดาน ว่า ประชาชน ควร มา ถือ ปัส กา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ที่ เยรูซาเล็ม เพราะ เขา มิ ได้ ถือ เป็น เวลา นาน ตาม ที่ ได้ กำหนด ไว้
{30:6} คน เดิน หนังสือ จึง ออก ไป ทั่ว อิสราเอล และ ยูดาห์ ถือ หนังสือ จาก กษัตริย์ และ บรรดา เจ้านาย ของ พระองค์ เพราะ กษัตริย์ ได้ ทรง บัญชา ว่า “ ชน อิสราเอล เอ๋ย จง กลับ มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อับราฮัม อิส อัค และ อิสราเอล เพื่อ พระองค์ จะ หัน กลับ มา ยัง คน ส่วน ที่ เหลือ อยู่ ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง หนี รอด จาก พระ หัตถ์ ของ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย
{30:7} ท่าน อย่า เป็น เหมือน บิดา และ เหมือน พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ ได้ กระทำ การ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา พระองค์ จึง ทรง มอบ เขา ให้ ถึง ความ เศร้าสลด ตาม ที่ ท่าน เอง ก็ เห็น อยู่
{30:8} และ คราว นี้ อย่า คอ แข็ง อย่าง บิดา ของ ท่าน ทั้งหลาย เลย แต่ จง ยอม มอบตัว ท่าน แด่ พระ เยโฮวาห์ และ มา ยัง สถาน บริสุทธิ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ชำระ ไว้ ให้ บริสุทธิ์ เป็น นิตย์ และ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระองค์ จะ หัน ไป เสีย จาก ท่าน
{30:9} เพราะ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย หัน กลับ มา ยัง พระ เยโฮวาห์ พี่น้อง ของ ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน จะ ประสบ ความ เอ็นดู จาก ผู้ ที่ จับ เขา ไป เป็น เชลย และ จะ ได้ กลับ มา ยัง แผ่นดิน นี้ อีก เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง พระ เมตตา และ กรุณา ถ้า ท่าน กลับ มา หา พระองค์ พระองค์ จะ ไม่ ทรง หัน พระ พักตร์ ไป จาก ท่าน”
{30:10} คน เดิน หนังสือ จึง ไป ตาม หัว เมือง ต่างๆ ทั่ว แผ่นดิน เอฟ รา อิมและมนัสเสห์ ไกล ไป จน ถึง เศบูลุน แต่ คน ทั้งหลาย ก็ หัวเราะ เยาะ เขา และ เย้ยหยัน เขา
{30:11} มี แต่ คน อา เชอร์ มนัส เสห์และเศบูลุน บาง คน ที่ ถ่อม ตัว และ มา ยัง เยรูซาเล็ม
{30:12} พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า อยู่ เหนือ ยูดาห์ ด้วย ทรง ให้ เขา เป็นใจ เดียวกัน ที่ จะ กระทำ ตาม ซึ่ง กษัตริย์ และ เจ้านาย ได้ บัญชา เขา ไว้ ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{30:13} ประชาชน เป็น อัน มาก มา ประชุม กัน ใน เยรูซาเล็ม เพื่อ ถือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ ใน เดือน ที่ สอง เป็น การ ชุมนุม ใหญ่ ยิ่งนัก
{30:14} พวก เขา ลุก ขึ้น และ ได้ กำจัด แท่น บูชา ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ แท่น สำหรับ เผา เครื่อง หอม ทั้งปวง นั้น เขา ขน ไป ทิ้ง เสีย ใน ลำธาร ขิด โร น
{i30:15} การ ถือ เทศกาล ปัส กา ด้วย ความ ยินดี
{30:15} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ฆ่า แกะ ปัส กา ใน วัน ที่ สิบ สี่ ของ เดือน ที่ สอง ปุโรหิต และ คน เล วี ก็ ต้อง รู้สึก ละอาย เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ และ นำ เครื่อง เผา บูชา มา ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{30:16} เขา ทั้งหลาย เข้า ประจำ ตำแหน่ง ที่ เขา เคย ตาม พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส คน ของ พระเจ้า ปุโรหิต ก็ เอา เลือด ซึ่ง เขา รับ มา จาก มือ ของ คน เล วี ประพรม
{30:17} เพราะ ว่า มี หลาย คน ใน ชุมนุมชน นั้น ยัง มิ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพราะ ฉะนั้น คน เล วี จึง ต้อง ฆ่า แกะ ปัส กา แทน ทุก คน ที่ มลทิน เพื่อ กระทำ ให้ บริสุทธิ์ ต่อ พระ เยโฮวาห์
{30:18} เพราะ ว่า มวลชน นั้น คน เป็น อัน มาก ที่ มา จาก เอฟ รา อิม มนัส เสห์ อิสสา คาร์ และ เศบูลุน ยัง ไม่ ได้ ชำระ ตน ถึง กระนั้น เขา ก็ ยัง รับประทาน ปัส กา ผิด ต่อ ข้อ ที่ กำหนด ไว้ แต่ เฮ เซ คียาห์ ทรง อธิษฐาน เผื่อ เขา ว่า “ ขอ พระ เยโฮวาห์ ผู้ ประเสริฐ ทรง ให้ อภัย แก่ ทุกๆ คน
{30:19} ผู้ ปักใจ เสาะ หา พระเจ้า คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ถึง แม้ ว่า จะ ไม่ ชำระ ตัว ตาม กฎ ของ ความ บริสุทธิ์ แห่ง สถาน บริสุทธิ์ นี้”
{30:20} พระ เยโฮวาห์ ทรง ฟัง เฮ เซ คียาห์ และ ทรง รักษา ประชาชน
{30:21} และ ประชาชน อิสราเอล ที่ อยู่ ณ เยรูซาเล็ม ได้ ถือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เจ็ด วัน ด้วย ความ ยินดี ยิ่ง และ คน เล วี กับ ปุโรหิต ได้ สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ ทุก วันๆ ร้อง เพลง ทำ เสียง ดัง ด้วย เครื่องดนตรี ของ เขา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์
{30:22} และ เฮ เซ คียาห์ ทรง กล่าว หนุน ใจ พวก คน เล วี ทั้งปวง ผู้ สอน ถึง ความ รู้ อัน ประเสริฐ แห่ง พระ เยโฮวาห์ พวก เขา จึง รับประทาน อาหาร ใน เทศกาล นั้น เจ็ด วัน ได้ ถวาย สัตว์ เป็น เครื่อง สันติ บูชา และ สารภาพ ความ ผิด บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน
{i30:23} การ ถือ เทศกาล ปัส กา อีก เจ็ด วัน
{30:23} แล้ว ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ ตกลง กัน ที่ จะ ถือ เทศกาล ไป อีก เจ็ด วัน เขา จึง ถือ เทศกาล ไป อีก เจ็ด วัน ด้วย ความ ยินดี
{30:24} เพราะ เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ ทรง ประทาน วัว ผู้ หนึ่ง พัน ตัว และ แกะ เจ็ด พัน ตัว แก่ ชุมนุมชน และ พวก เจ้านาย ได้ ให้ วัว ผู้ หนึ่ง พัน ตัว และ แกะ หนึ่ง หมื่น ตัว แก่ ชุมนุมชน และ ปุโรหิต เป็น จำนวน มาก ก็ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์
{30:25} ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ กับ บรรดา ปุโรหิต และ คน เลวี และ ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ซึ่ง ออก มา จาก อิสราเอล และ คน ต่าง ด้าว ซึ่ง ออก มา จาก แผ่นดิน อิสราเอล และ ซึ่ง อยู่ ใน ยูดาห์ เปรมปรีดิ์ กัน
{30:26} จึง มี ความ ชื่นบาน ใหญ่ ยิ่ง ใน เยรูซาเล็ม เพราะ ตั้งแต่ สมัย ของ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ไม่ เคย มี อย่าง นี้ เลย ใน เยรูซาเล็ม
{30:27} แล้ว บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ได้ ลุก ขึ้น อวยพร ประชาชน เสียง ของ เขา ก็ ถึง พระ กรรณ และ คำ อธิษฐาน ของ เขา ก็ ขึ้น มา ยัง ที่ ประทับ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ คือ สวรรค์
{i31:1} การ ทำลาย รูป เคารพ (2 พก ษ 18:4)
{31:1} เมื่อ สำเร็จ งาน นี้ ทั้งสิ้น แล้ว อิสราเอล ทั้งปวง ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ออก ไป ยัง หัว เมือง ยูดาห์ และ ทำลาย เสา ศักดิ์สิทธิ์ เป็น ชิ้นๆ และ โค่น บรรดา เสา รูป เคารพ ลง และ พัง ปู ชนีย สถาน สูง ลง และ พัง แท่น ทั่ว ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น ทั้งสิ้น และ ใน เอฟ รา อิมกับมนัสเสห์ จน เขา ทำลาย เสีย หมด สิ้น แล้ว ประชาชน อิสราเอล ทั้งปวง ก็ กลับ ไป ยัง หัว เมือง ของ ตน ทุก คน กลับ ไป ยัง ที่ดิน ของ เขา
{i31:2} เฮ เซ คียาห์ นำ ให้ มี การ ปฏิรูป ใหม่
{31:2} เฮ เซ คียาห์ ได้ ทรง จัดการ แบ่ง บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี เป็น กองๆ แต่ละ กอง ตาม หน้าที่ ปรนนิบัติ ของ ตน คือ บรรดา ปุโรหิต และ คน เลวี ให้ เป็น พนักงาน ฝ่าย เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สันติ บูชา ให้ ปรนนิบัติ และ ให้ ถวาย โมทนา และ สรรเสริญ ภายใน ประตู ค่าย ของ พระ เยโฮวาห์
{31:3} ส่วน ที่ กษัตริย์ ทรง บริจาค จาก ทรัพย์สิน ส่วนพระองค์ นั้น เป็น เครื่อง เผา บูชา คือ เครื่อง เผา บูชา สำหรับ เช้า และ สำหรับ เย็น และ เครื่อง เผา บูชา สำหรับ วัน สะ บา โต วัน ขึ้น หนึ่ง ค่ำ และ เทศกาล ตาม กำหนด ดัง ที่ บันทึก ไว้ ใน พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์
{31:4} และ พระองค์ ทรง บัญชา ประชาชน ผู้ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ให้ บริจาค ส่วน ที่ เป็น ของ ปุโรหิต และ ของ คน เลวี เพื่อ เขา เหล่า นั้น จะ ได้ เข้มแข็ง ขึ้น ใน พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์
{31:5} พอ พระ บัญชา กระจาย ออก ไป ประชาชน อิสราเอล ก็ ได้ บริจาค เข้า มา อย่าง มากมาย มี ผล รุ่น แรก ของ ข้าว น้ำ องุ่น น้ำมัน น้ำผึ้ง และ ผลิตผล ทุก อย่าง ของ ไร่ นา และ เขา นำ สิบ ชัก หนึ่ง แห่ง ของ ทุก ชนิด เข้า มา อย่าง มากมาย
{31:6} และ ประชาชน อิสราเอล และ ยูดาห์ ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ ได้ นำ สิบ ชัก หนึ่ง ของ วัว และ แกะ และ สิบ ชัก หนึ่ง ของ สิ่ง บริสุทธิ์ ที่ มอบ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา และ เก็บ ไว้ เป็น กองๆ
{31:7} ใน เดือน ที่ สาม เขา เริ่ม กอง สุม ขึ้น และ สำเร็จ ใน เดือน ที่ เจ็ด
{31:8} เมื่อ เฮ เซ คียาห์ และ เจ้านาย มา เห็น กอง เหล่า นั้น ท่าน ทั้งหลาย ก็ ถวาย สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ และ อวยพร แก่ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์
{31:9} เฮ เซ คียาห์ ก็ ทรง ไต่ถาม ปุโรหิต และ คน เล วี ถึง เรื่อง กอง เหล่า นั้น
{31:10} อา ซา ริ ยาห์ ปุโรหิต ใหญ่ ผู้ เป็น วงศ์วาน ของ ศาโดก ทูล ตอบ พระองค์ ว่า “ ตั้งแต่ ประชาชน ได้ เริ่ม นำ ส่วน บริจาค เข้า มา ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พวก ข้า พระองค์ ได้ รับประทาน และ มี พอ กับ มี เหลือ มาก เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง อำนวย พระ พร ประชาชน ของ พระองค์ จึง มี เหลือ อยู่ ใหญ่ โต อย่าง นี้”
{31:11} แล้ว เฮ เซ คียาห์ จึง ทรง บัญชา ให้ เขา จัด ห้อง ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ เขา ทั้งหลาย ก็ จัด ไว้
{31:12} และ เขา ทั้งหลาย นำ สิ่ง บริจาค เข้า มา อย่าง สัตย์ ซื่อ ทั้ง สิบ ชัก หนึ่ง และ ของ มอบ ถวาย หัวหน้า เจ้าหน้าที่ ผู้ ดูแล คือ โค นา นิ ยาห์คนเล วี กับ ชิ เม อี น้อง ชาย เป็น คน รอง
{31:13} เย ฮีเอล อา ซา ซิ ยาห์ นา หัท อาสา เฮ ล เย รีโมท โย ซา บาด เอ ลี เอ ล อิส มา คิยาห์ มา ฮา ท และ เบไนยาห์ เป็น ผู้ ควบคุม ช่วยเหลือ โค นา นิ ยาห์ และ ชิ เม อี น้อง ชาย ของ เขา โดย การ แต่งตั้ง ของ กษัตริย์ เฮ เซ คียาห์ และ อา ซา ริ ยาห์ เจ้าหน้าที่ ชั้น ผู้ใหญ่ ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{31:14} โค เร บุตร ชาย อิมนาห์คนเลวี ผู้ เฝ้า ประตู ตะวัน ออก เป็น ผู้ ดูแล ของ บูชา ที่ ถวาย ตามใจ สมัคร แก่ พระเจ้า แจก ส่วน บริจาค ที่ สงวน ไว้ สำหรับ พระ เยโฮวาห์ และ สิ่ง บริสุทธิ์ ที่สุด
{31:15} เอ เดน มิ นยามิน เย ชู อา เชไมอาห์ อา มา ริ ยาห์ เชคานิยาห์ ได้ ช่วย เขา ใน ตำแหน่ง หน้าที่ ใน หัว เมือง ของ ปุโรหิต ให้ แจก แก่ พี่น้อง ของ เขา ทั้งหลาย ทั้ง ผู้ใหญ่ และ ผู้น้อย เหมือน กัน ตาม กอง เวร
{31:16} เว้น แต่ คน เหล่า นั้น ที่ ขึ้น ทะเบียน ไว้ ตาม ผู้ชาย ตั้งแต่ สาม ขวบ ขึ้น ไป ทุก คน ที่ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เป็น เวร ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ เพื่อ ทำ การ ปรนนิบัติ ตาม หน้าที่ โดย กอง ของ เขา
{31:17} การ ขึ้น ทะเบียน ปุโรหิต ก็ กระทำ ตาม วงศ์วาน แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ส่วน คน เล วี ตั้งแต่ อายุ ยี่ สิบ ปี ขึ้น ไป ก็ ขึ้น ตาม หน้าที่ ของ เขา ตาม กอง เวร ของ เขา ทั้งหลาย
{31:18} และ ขึ้น ทะเบียน ทั้ง ลูก เล็กๆ ของ เขา ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย บุตร สาว ของ เขา มวลชน ทั้งสิ้น เพราะ ใน ตำแหน่ง หน้าที่ นั้น เขา ทั้งหลาย ได้ ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์
{31:19} สำหรับ ลูกหลาน ของ อา โร น คือ พวก ปุโรหิต ผู้ อยู่ ใน ทุ่ง นา รวม รอบ หัว เมือง ของ เขา นั้น มี ผู้ชาย ใน หัว เมือง ต่างๆ ผู้ ถูก ระบุ ชื่อ ให้ แจกจ่าย ส่วนแบ่ง แก่ ผู้ชาย ทุก คน ใน พวก ปุโรหิต และ ทุก คน ใน พวก คน เล วี ผู้ ซึ่ง ได้ ขึ้น ทะเบียน ไว้
{31:20} เฮ เซ คียาห์ ทรง กระทำ ดังนี้ ทั่ว ทั้ง ยูดาห์ และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ดี และ ชอบ และ ที่ เป็น ความ จริง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{31:21} และ งาน ทุก อย่าง ซึ่ง พระองค์ ทรง เริ่ม กระทำ ใน การ ปรนนิบัติ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ตาม พระ ราช บัญญัติ และ พระ บัญญัติ เพื่อ แสวง หา พระเจ้า ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กระทำ ด้วย เต็ม พระทัย และ ทรง จำเริญ ขึ้น
{i32:1} เซน นา เค อริ บ มา บุกรุก ยูดาห์ (2 พก ษ 18:13-19:37; อสย 36:1-22)
{32:1} ภายหลัง เหตุการณ์ เหล่า นี้ และ การ สถาปนา ขึ้น นั้น เซน นา เค อริ บก ษัตริย์อัส ซีเรีย ยก มา บุกรุก ยูดาห์ และ ตั้ง ค่าย ล้อม หัว เมือง ที่ มี ป้อม ไว้ ทรง ดำริ ที่ จะ ยึด ไว้
{32:2} และ เมื่อ เฮ เซ คียาห์ ทรง เห็น ว่า เซน นา เค อริ บ ยก มา ด้วย เจตนา จะ ต่อสู้ กับ เยรูซาเล็ม
{32:3} พระองค์ ทรง วาง แผนการ กับ เจ้านาย ของ พระองค์ และ ทแกล้ว ทหาร ของ พระองค์ ที่ จะ อุด น้ำ ตาม น้ำพุ ที่ อยู่ นอก เมือง เสีย และ เขา ทั้งหลาย ก็ ทรง ช่วย พระองค์
{32:4} มี ประชาชน เป็น อัน มาก รวบรวม กัน เข้า มา และ เขา ทั้งหลาย อุด น้ำพุ และ ปิด ลำธาร ซึ่ง ไหล ผ่าน แผ่นดิน เสีย พูด ว่า “ ทำไม จะ ให้ บรรดา กษัตริย์ อัส ซีเรีย ยก มา พบ น้ำ เป็น อัน มาก เล่า”
{32:5} พระองค์ ทรง ประกอบ กิจ อย่าง บึกบึน สร้าง กำแพง ที่ ปรัก หัก พัง นั้น ทั่วไป ใหม่ และ สร้าง หอคอย ขึ้น และ ทรง สร้าง กำแพง ข้าง นอก อีก ชั้น หนึ่ง และ พระองค์ ทรง เสริม กำแพง ป้อม มิ ลโล ที่ นคร ดา วิด ทรง สร้าง หอก และ โล่ เป็น จำนวน มาก
{32:6} และ พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้ บังคับการ ต่อต้าน ไว้ เหนือ ประชาชน และ ทรง รวบรวม เข้า ไว้ ด้วย กัน ณ ถนน ที่ ประตู นคร และ ตรัส อย่าง หนุน ใจ เขา ทั้งหลาย ว่า
{32:7} “ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด อย่า กลัว หรือ ท้อถอย ต่อ กษัตริย์ อัสซีเรีย และ ต่อ กองทัพ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ เขา นั้น เพราะ มี ผู้ หนึ่ง ฝ่าย เรา ที่ ใหญ่ กว่า ฝ่าย เขา
{32:8} ฝ่าย เขา มี แต่ กำลัง เนื้อ หนัง แต่ ฝ่าย เรา มี พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง สถิต กับ เรา ที่ ทรง ช่วย เรา และ สู้ รบ ฝ่าย เรา” ประชาชน ก็ วางใจ ใน พระ ดำรัส ของ เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์
{i32:9} การ ขู่ เข็ญ อย่าง หยิ่ง ยโส ของ เซน นา เค อริ บ (2 พก ษ 18:17-25)
{32:9} ภายหลัง เซน นา เคอ ริบ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย (ผู้ ซึ่ง กำลัง ล้อม เมือง ลา คีช อยู่ ด้วย กำลัง รบ ทั้งสิ้น ของ พระองค์) ได้ รับสั่ง ให้ ข้าราชการ ของ พระองค์ ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ถึง เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ ถึง ประชาชน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ว่า
{32:10} “ เซน นา เคอ ริบ กษัตริย์ แห่ง อัส ซีเรีย ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย พึ่ง อะไร เจ้า จึง ยืน มั่น ให้ ล้อม อยู่ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{32:11} เฮ เซ คียาห์ มิ ได้ พา เจ้า ให้ หลง เพื่อ จะ มอบ ให้ เจ้า ตาย ด้วย การ อด อาหาร และ ความ กระหาย หรือ ใน เมื่อ เขา บอก เจ้า ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ทรง ช่วย เรา ให้ พ้น จาก มือ ของ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย”
{32:12} เฮ เซ คียาห์ คน นี้ แหละ มิ ใช่ หรือ ที่ ได้ กำจัด ปู ชนียสถานสูง และ แท่น บูชา ของ พระองค์ และ บัญชา แก่ ยูดาห์ กับ เยรูซาเล็ม ว่า “ เจ้า จง นมัสการ อยู่ หน้า แท่น บูชา แท่น เดียว และ เจ้า จง เผา เครื่อง หอม บน แท่น นั้น”
{32:13} เจ้า ไม่ รู้ หรือ ว่า เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ กระทำ อะไร แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง ประเทศ ต่างๆ พระ ของ บรรดา ประชาชาติ แห่ง ประเทศ เหล่า นั้น สามารถ ที่ จะ ช่วย ประเทศ ของ เขา ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา หรือ
{32:14} ใน พวก พระ ทั้งปวง แห่ง ประชาชาติ เหล่า นั้น ที่ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ทำลาย เสีย อย่าง สิ้นเชิง ยัง มี พระองค์ ใด เล่า ที่ สามารถ ช่วย ประชาชน ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา แล้ว พระเจ้า ของ เจ้า น่ะ หรือ จะ สามารถ ช่วย เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา
{32:15} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ อย่า ให้ เฮ เซ คียาห์ ล่อลวง เจ้า หรือ พา เจ้า ให้ หลง ใน ทำนอง นี้ อย่า เชื่อ เขา เพราะ ไม่ มี พระ แห่ง ประชาชาติ หรือ ราช อาณาจักร ใด ที่ สามารถ ช่วย ประชาชน ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา หรือ จาก มือ บรรพบุรุษ ของ เรา พระเจ้า ของ เจ้า จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา ได้ น้อย ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด เล่า’”
{32:16} และ ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ กล่าว ทับถม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า และ เฮ เซ คียาห์ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ มาก ยิ่ง กว่า นั้น
{i32:17} เซน นา เค อริ บ หมิ่น ประมาท พระเจ้า ของ เฮ เซ คียาห์ (2 พก ษ 19:9-13)
{32:17} และ พระองค์ ทรง พระ อักษร หมิ่น ประมาท พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล และ ตรัส ทับถม พระองค์ ว่า “ พระ ของ บรรดา ประชาชาติ แห่ง ประเทศ ทั้งหลาย มิ ได้ ช่วย ประชาชน ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา ฉัน ใด พระเจ้า ของ เฮ เซ คียาห์ ก็ จะ ไม่ ช่วย ประชาชน ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา ฉัน นั้น”
{32:18} และ เขา ทั้งหลาย ก็ ตะโกน ความ นี้ ด้วย เสียง อัน ดัง เป็น ภาษา ฮีบรู ให้ ชาว เยรูซาเล็ม ผู้ อยู่ บน กำแพง ฟัง เพื่อ ให้ เขา ตกใจ และ หวาดหวั่น ไหว จะ ได้ ยึด เอา เมือง นั้น
{32:19} เขา ได้ พูด ถึง พระเจ้า แห่ง เยรูซาเล็ม อย่าง กับ ที่ เขา พูด ถึง พระ แห่ง ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน โลก ซึ่ง เป็น ผล งาน ของ มือ มนุษย์
{32:20} แล้ว กษัตริย์ เฮ เซ คียาห์ และ ผู้ พยากรณ์ อิส ยาห์ บุตร ชาย อา มอ ส ได้ อธิษฐาน เพราะ เรื่อง นี้ และ ร้อง ทูล ต่อ สวรรค์
{32:21} และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ซึ่ง ได้ ตัด ทแกล้ว ทหาร ทั้งปวง และ ผู้ บังคับ กอง และ นาย ทหาร ใน ค่าย ของ กษัตริย์ แห่ง อัส ซีเรีย ออก เสีย เพราะ ฉะนั้น พระองค์ จึง เสด็จ กลับ ไป ยัง แผ่นดิน ของ พระองค์ ด้วย ความ อับอาย ขาย พระ พักตร์ และ เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า ใน นิเวศ แห่ง พระ ของ พระองค์ คน เหล่า นั้น ที่ ออก มา จาก บั้นเอว ของ พระองค์ เอง ได้ ฆ่า พระองค์ ด้วย ดาบ เสีย ที่ นั่น
{32:22} ดังนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง ช่วย เฮ เซ คียาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ให้ พ้น จาก พระ หัตถ์ ของ เซน นา เคอ ริบ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย และ จาก มือ ของ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง นำ เขา ทั้งหลาย อยู่ ทุก ด้าน
{32:23} และ คน เป็น อัน มาก นำ ของ ถวาย พระ เยโฮวาห์ มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม และ ของ กำนัล ต่างๆ มา ถวาย เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ พระองค์ จึง ทรง เป็น ที่ ยกย่อง ใน สายตา ของ ทั้งปวง ตั้งแต่ เวลา นั้น เป็นต้น มา
{i32:24} เฮ เซ คียาห์ ทรง ประชวร และ ทรง กลับ ฟื้น มา ใหม่ (2 พก ษ 20:1-11)
{32:24} ครั้ง นั้น เฮ เซ คียาห์ ทรง ประชวร ใกล้ จะ สิ้น พระ ชนม์ และ พระองค์ ทูล อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ พระ เยโฮวาห์ ทรง ตอบ และ ประทาน หมาย สำคัญ อย่าง หนึ่ง ให้ แก่ เฮ เซ คียาห์
{32:25} แต่ เฮ เซ คียาห์ มิ ได้ สนอง พระคุณ นั้น เพราะ พระทัย ของ พระองค์ ผยอง ขึ้น เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ จึง มา เหนือ พระองค์ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{32:26} แต่ เฮ เซ คียาห์ ทรง อ่อนน้อม ถ่อม พระทัย ที่ กำเริบ นั้น ลง ทั้ง พระองค์ และ ชาว เยรูซาเล็ม พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ จึง มิ ได้ มา เหนือ เขา ทั้งหลาย ใน รัชกาล เฮ เซ คียาห์
{32:27} เฮ เซ คียาห์ ทรง มี ราช ทรัพย์ และ เกียรติ ใหญ่ ยิ่ง และ พระองค์ ทรง สร้าง คลัง ไว้ สำหรับ พระองค์ เพื่อ เก็บ เงิน ทองคำ และ เพชร พลอย ต่างๆ เครื่องเทศ โล่ และ สำหรับ ทรัพย์สิน ที่ มี ค่า ทุก ชนิด
{32:28} ทั้ง ฉาง สำหรับ ข้าว น้ำ องุ่น และ น้ำมัน ที่ ผลิต มา และ โรง เก็บ สัตว์ เลี้ยง ทุก ชนิด และ คอก แกะ
{32:29} พระองค์ ทรง จัด หัว เมือง เพื่อ พระองค์ ด้วย ทั้ง ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว เป็น อัน มาก เพราะ พระเจ้า ทรง ประทาน ทรัพย์สิน ให้ พระองค์ มาก ยิ่ง
{32:30} เฮ เซ คียาห์ องค์ นี้ เอง ทรง ปิด ทาง น้ำ ออก ตอน บน ของ น้ำพุ กี โฮ นเสีย แล้ว นำ ไป ให้ ไหล ลง ไป ทาง ทิศ ตะวัน ตก ของ นคร ดา วิด และ เฮ เซ คียาห์ ทรง จำเริญ ใน พระ ราชกิจ ทั้งสิ้น ของ พระองค์
{32:31} อย่างไร ก็ ตาม ใน เรื่อง ทูต ที่ เจ้านาย เมือง บาบิโลน ใช้ ให้ มา ถาม ถึง การ มหัศจรรย์ ซึ่ง ได้ เกิด ขึ้น ใน แผ่นดิน พระเจ้า ก็ ทรง ปล่อย พระองค์ ตาม อำเภอ ใจ เพื่อ จะ ทดลอง พระองค์ และ เพื่อ จะ ทราบ พระ ดำริ ทั้งสิ้น ใน พระทัย ของ พระองค์
{32:32} ฝ่าย พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เฮ เซ คียาห์ และ ความ ดี ของ พระองค์ ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน นิมิต ของ อิส ยาห์ ผู้ พยากรณ์ บุตร ชาย อา มอ ส และ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล
{i32:33} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ เฮ เซ คียาห์ (2 พก ษ 20:20-21)
{32:33} และ เฮ เซ คียาห์ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน อุโมงค์ สำคัญ ที่สุด ของ โอรส ของ ดา วิด และ บรรดา คน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งปวง ได้ ถวาย เกียรติ เมื่อ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ และ มนัส เสห์ โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i33:1} มนัส เสห์ ผู้ ชั่ว ร้าย ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 21:2-9)
{33:1} เมื่อ มนัส เสห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ห้า สิบ ห้า ปี
{33:2} พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม การ กระทำ ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ขับ ไล่ ไป เสีย ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิสราเอล
{33:3} เพราะ พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ขึ้น ใหม่ ซึ่ง เฮ เซ คียาห์ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง พัง ลง นั้น และ ทรง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ บา อัล และ ทรง ทำ บรรดา เสา รูป เคารพ และ นมัสการ บริวาร ทั้งสิ้น ของ ฟ้า สวรรค์ และ ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น
{33:4} และ พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ นาม ของ เรา จะ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม เป็น นิตย์”
{33:5} และ พระองค์ ได้ ทรง สร้าง แท่น บูชา สำหรับ บรรดา บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ใน ลาน ทั้ง สอง แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{33:6} และ พระองค์ ได้ ทรง ถวาย โอรส ของ พระองค์ ให้ ลุย ไฟ ใน หุบเขา บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม ถือ ฤกษ์ ยาม ใช้ เวทมนตร์ ใช้ ไสยศาสตร์ ติดต่อ กับ คนทรง และ พ่อ มด หมอผี พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย เป็น อัน มาก ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง เป็น การ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง กริ้ว โกรธ
{33:7} และ รูป เคารพ สลัก ซึ่ง คือ รูป เคารพ ที่ พระองค์ ทรง สร้าง นั้น พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซึ่ง พระเจ้า ตรัส กับ ดา วิด และ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ว่า “ ใน นิเวศ นี้ และ ใน เยรูซาเล็ม ซึ่ง เรา ได้ เลือก ออก จาก ตระกูล ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล เรา จะ บรรจุ นาม ของ เรา ไว้ เป็น นิตย์
{33:8} และ เรา จะ ไม่ ให้ เท้า ของ อิสราเอล พเนจร ออก ไป จาก แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ กำหนด ให้ บรรพบุรุษ ของ เจ้า อีก เลย ถ้า เขา เพียง แต่ จะ ระมัดระวัง กระทำ ทุก อย่าง ซึ่ง เรา ได้ บัญชา เขา ไว้ คือ ราช บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎ ทั้งสิ้น ซึ่ง ได้ ให้ ไว้ โดย ทาง โมเสส”
{33:9} มนัส เสห์ ทรง ชักจูง ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ให้ หลง เขา จึง ได้ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง ทำลาย ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิสราเอล นั้น
{33:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ มนัส เสห์ และ ประชาชน ของ พระองค์ แต่ เขา ทั้งหลาย ไม่ ฟัง
{i33:11} มนัส เสห์ เป็น เชลย แล้ว กลับ คืน มา
{33:11} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ทรง ให้ ผู้ บังคับ กอง ทหาร ของ กษัตริย์ แห่ง อัส ซีเรีย มา ต่อสู้ เขา ทั้งหลาย ได้ จับ มนัส เสห์ ท่ามกลาง พง หนาม และ จอง จำ ด้วย ตรวน และ นำ พระองค์ มา ยัง บาบิโลน
{33:12} และ เมื่อ พระองค์ ทรง ทุกข์ ยาก พระองค์ ทรง วิงวอน ขอ พระ กรุณา ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ และ ถ่อม พระทัย ลง อย่าง มาก ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{33:13} พระองค์ ทรง อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า และ พระเจ้า ทรง รับ คำ วิงวอน ของ พระองค์ และ ทรง ฟัง คำ อ้อนวอน ของ พระองค์ และ นำ พระองค์ กลับ มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ใน ราช อาณาจักร ของ พระองค์ อีก แล้ว มนัส เสห์ ทรง ทราบ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า
{33:14} ภายหลัง พระองค์ ทรง สร้าง กำแพง ชั้น นอก ให้ นคร ดา วิด ทาง ตะวัน ตก ของ กี โฮ น ใน หุบเขา ไป จน ถึง ทาง เข้า ประตู ปลา แล้ว วง รอบ ตำบล โอ เฟล และ ก่อ ขึ้น ให้ สูง มาก และ พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้บังคับบัญชา กองทัพ ให้ อยู่ ใน หัว เมือง มี ป้อม ใน ยูดาห์ ทั้งสิ้น
{33:15} และ พระองค์ ทรง เอา พระ ต่าง ด้าว และ รูป เคารพ ไป เสีย จาก พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ แท่น บูชา ทั้งสิ้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ไว้ บน ภูเขา แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ใน เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ทิ้ง ออก ไป นอก เมือง
{33:16} และ พระองค์ ทรง ซ่อม แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ และ ทรง ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา เป็น เครื่อง สันติ บูชา และ เครื่อง โมทนา พระคุณ บน แท่น นั้น และ พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ยูดาห์ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{33:17} ถึง กระนั้น ก็ ดี ประชาชน ก็ ยัง ถวาย สัต ว บูชา ที่ ปู ชนียสถานสูง แต่ ถวาย ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา เท่านั้น
{33:18} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ มนัส เสห์ และ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ ต่อ พระเจ้า และ ถ้อยคำ ของ ผู้ ทำนาย ผู้ ทูล พระองค์ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล
{33:19} และ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ และ เรื่อง ที่ พระเจ้า ทรง รับ คำ วิงวอน ของ พระองค์ บาป ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ การ ละเมิด ของ พระองค์ ทั้งสิ้น และ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนียสถานสูง และ ตั้ง บรรดา เสา รูป เคารพ และ รูป เคารพ สลัก ก่อน ที่ พระองค์ ทรง ถ่อม พระองค์ ลง นั้น ดู เถิด เขา บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ประวัติ ที่ ผู้ ทำนาย แต่ง
{33:20} มนัส เสห์ จึง ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน พระ ราช วัง ของ พระองค์ และ อา โม น โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i33:21} อา โม นคร อบ ครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 21:18-22)
{33:21} เมื่อ อา โม น เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สอง ปี
{33:22} พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ อย่าง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ทรง กระทำ นั้น อา โม นถวายสัตว บูชา แก่ รูป เคารพ สลัก ทั้งสิ้น ซึ่ง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ขึ้น และ ทรง ปรนนิบัติ รูป เคารพ นั้น
{33:23} และ พระองค์ มิ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ อย่าง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง นั้น แต่ อา โม น องค์ นี้ ได้ ละเมิด ยิ่งๆ ขึ้น
{i33:24} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ อา โม น (2 พก ษ 21:23-26)
{33:24} แล้ว ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ ร่วม กัน คิด กบฏ ต่อ พระองค์ และ ได้ ฆ่า พระองค์ เสีย ใน พระ ราช วัง ของ พระองค์
{33:25} แต่ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ได้ ประหาร บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ คิด กบฏ ต่อ กษัตริย์ อา โม น และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ได้ แต่งตั้ง ให้ โย สิ ยาห์ โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i34:1} โย สิ ยาห์ ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 22:1--23:30)
{34:1} เมื่อ โย สิ ยาห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ แปด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม สิบ เอ็ด ปี
{34:2} พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ และ ดำเนิน ใน มรรคา ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ พระองค์ มิ ได้ ทรง เอนเอียง ไป ทาง ขวา มือ หรือ ทาง ซ้าย
{34:3} เพราะ ใน ปี ที่ แปด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ยัง ทรง พระ เยาว์ อยู่ พระองค์ ทรง เริ่ม แสวง หา พระเจ้า ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ ใน ปี ที่ สิบ สอง พระองค์ ทรง เริ่ม กวาด ล้าง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ด้วย การ กำจัด ปู ชนียสถานสูง ทั้ง บรรดา เสา รูป เคารพ และ รูป เคารพ แกะ สลัก และ รูป เคารพ หล่อ
{34:4} และ เขา พัง แท่น บูชา พระ บา อัล ลง ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง โค่น บรรดา รูป เคารพ ซึ่ง ตั้ง อยู่ บน นั้น ลง และ พระองค์ ทรง ทุบ บรรดา เสา รูป เคารพ และ รูป เคารพ แกะ สลัก กับ รูป เคารพ หล่อ เป็น ชิ้นๆ และ ทรง กระทำ ให้ เป็น ผง โรย บน หลุม ศพ ของ บรรดา คน ที่ ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ เหล่า นั้น
{34:5} และ พระองค์ ทรง เผา กระดูก ของ ปุโรหิต บน แท่น พระ เหล่า นั้น และ ทรง กวาด ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{34:6} และ พระองค์ ทรง กระทำ เช่น กัน ใน หัว เมือง ของ มนัส เสห์ เอฟ รา อิม และ สิ เม โอน และ ไป ถึง นัฟทาลี ใน ที่ ปรัก หัก พัง ซึ่ง อยู่ โดย รอบ
{34:7} เมื่อ พระองค์ ทรง ทำลาย แท่น บูชา และ บรรดา เสา รูป เคารพ และ ทรง ทุบ รูป เคารพ สลัก ให้ เป็น ผง และ ทรง โค่น บรรดา รูป เคารพ ทั้งสิ้น ลง ทั่ว แผ่นดิน อิสราเอล แล้ว พระองค์ เสด็จ กลับ เยรูซาเล็ม
{i34:8} การ ซ่อมแซม พระ วิหาร (2 พก ษ 22:3-7)
{34:8} ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทรง กวาด ล้าง แผ่นดิน และ พระ นิเวศ แล้ว พระองค์ ทรง ใช้ ชา ฟาน บุตร ชาย อา ซา ลิ ยาห์ และ มา อา เส อาห์ ผู้ ว่า ราชการ นคร และ โย อาห์ บุตร ชาย โย อา ฮา ส เจ้ากรม สารบรรณ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{34:9} เมื่อ เขา ทั้งหลาย มา หา ฮิ ลคียาห์ มหา ปุโรหิต แล้ว เขา ได้ มอบ เงิน ซึ่ง คน ทั้งหลาย นำ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซึ่ง คน เล วี ผู้ เฝ้า ธรณี ประตู ได้ เก็บ จาก มนัส เสห์ และ เอฟ รา อิม และ จาก บรรดา คน ที่ เหลือ ของ อิสราเอล และ จาก ยูดาห์ กับ เบน ยา มิ นทั้งสิ้น แล้ว พวก เขา กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม
{34:10} เขา ทั้งหลาย มอบ ให้ แก่ คน ทำงาน ผู้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ มอบ ให้ แก่ คน ทำงาน ผู้ ทำงาน อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เพื่อ การ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ให้ มั่นคง
{34:11} เขา ทั้งหลาย มอบ ให้ แก่ ช่าง ไม้ และ ช่าง ก่อสร้าง เพื่อ จะ ซื้อ หิน สลัก และ ไม้ กระดาน เพื่อ ประกับ และ เป็น คาน สำหรับ อาคาร ซึ่ง กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ ปล่อย ให้ ทรุดโทรม พัง ทลาย ไป
{34:12} และ คน ทั้งหลาย ก็ ทำงาน อย่าง สัตย์ ซื่อ ผู้คุม งาน มี ยา หา ท และ โอ บา ดีห์คนเล วี ลูกหลาน ของ เม รา รี และ เศคาริยาห์กับเมชุลลัม ลูกหลาน ของ คน โค ฮา ท เป็น ผู้ ดูแล คน เล วี ทุก คน ที่ ชำนาญ เครื่องดนตรี
{34:13} เป็น ผู้ ดูแล คน หาบ หาม และ บรรดา คน ที่ ทำงาน ปรนนิบัติ ทุก อย่าง คน เล วี บาง คน เป็น อาลักษณ์ เป็น เจ้าหน้าที่ และ เป็น นาย ประตู
{i34:14} ฮิ ลคียาห์ ได้ พบ พระ ราช บัญญัติ ของ โมเสส (2 พก ษ 22:8)
{34:14} ขณะ ที่ เขา ทั้งหลาย นำ เงิน ที่ ได้ ถวาย ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ออก มา ฮิ ลคียาห์ ปุโรหิต ได้ พบ หนังสือ พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง ทรง ประทาน ทาง โมเสส
{34:15} และ ฮิ ลคียาห์ พูด กับ ชา ฟาน ราช เลขา ว่า “ ข้าพเจ้า ได้ พบ หนังสือ พระ ราช บัญญัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์” และ ฮิ ลคียาห์ ก็ มอบ หนังสือ นั้น ให้ ชา ฟาน
{34:16} และ ชา ฟาน ได้ นำ หนังสือ ไป ถวาย กษัตริย์ และ ต่อ ไป ก็ ทูล รายงาน กษัตริย์ ว่า “ สิ่ง ทั้งปวง ที่ พระองค์ ทรง มอบหมาย แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ให้ กระทำ นั้น เขา กำลัง กระทำ อยู่ แล้ว”
{34:17} เขา รวบรวม เงิน ซึ่ง พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ได้ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ผู้ ดูแล และ คน งาน
{i34:18} การ อ่าน พระ ราช บัญญัติ ได้ นำ การ กลับ ใจ ยิ่งใหญ่ มา (2 พก ษ 22:9-13)
{34:18} แล้ว ชา ฟาน ราช เลขา ทูล กษัตริย์ ว่า “ ฮิ ลคียาห์ ปุโรหิต ได้ มอบ หนังสือ แก่ ข้า พระองค์ ม้วน หนึ่ง” แล้ว ชา ฟาน ก็ อ่าน ถวาย ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์
{34:19} และ อยู่ มา เมื่อ กษัตริย์ ทรง สดับ ถ้อยคำ ของ พระ ราช บัญญัติ นั้น พระองค์ ทรง ฉีก ฉลอง พระองค์
{34:20} และ กษัตริย์ ทรง บัญชา แก่ ฮิ ลคียาห์ อา หิคัม บุตร ชาย ชา ฟาน อับ โดน บุตร ชาย มี คาห์ ชา ฟาน ราช เลขา และ อา สายาห์ ผู้ รับใช้ ของ กษัตริย์ ตรัส ว่า
{34:21} “ จง ไป ทูล ถาม พระ เยโฮวาห์ ให้ แก่ เรา และ ให้ แก่ บรรดา ผู้ ที่ เหลือ อยู่ ใน อิสราเอล และ ใน ยูดาห์ เกี่ยว กับ ถ้อยคำ ใน หนังสือ ซึ่ง ได้ พบ นั้น เพราะ ว่า พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง เท ลง เหนือ เรา นั้น ใหญ่ ยิ่งนัก เพราะ ว่า บรรพบุรุษ ของ เรา ไม่ ได้ รักษา พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ นี้ ทุก ประการ”
{i34:22} คำ พยากรณ์ ของ นาง ฮุลดาห์ (2 พก ษ 22:14-20)
{34:22} ฮิ ลคียาห์ และ คน เหล่า นั้น ซึ่ง กษัตริย์ ทรง ใช้ ไป จึง ไป ยัง ฮุลดาห์ หญิง ผู้ พยากรณ์ ภรรยา ของ ชัลลูม บุตร ชาย ทิกวาห์ บุตร ชาย หัส ราห์ ผู้ ดูแล ฉลอง พระองค์ (นาง อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ที่ แขวง สอง) และ พูด กับ นาง ถึง เรื่อง นั้น
{34:23} และ นาง พูด กับ เขา ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง บอก ชาย ผู้ ซึ่ง ใช้ พวก เจ้า ให้ มา หา เรา ว่า
{34:24} ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ เหตุ ชั่ว ร้าย มา เหนือ สถานที่ นี้ และ เหนือ ชาว เมือง นี้ คือ คำ สาป ทั้งสิ้น ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ซึ่ง ได้ อ่าน ถวาย ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ นั้น
{34:25} เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง เรา และ ได้ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ อื่น เพื่อ เขา จะ กระทำ ให้ เรา โกรธ ด้วย การ งาน ทั้งสิ้น แห่ง มือ ของ เขา เพราะ ฉะนั้น ความ พิโรธ ของ เรา จะ เท ลง เหนือ สถานที่ นี้ และ จะ ดับ ไม่ ได้’
{34:26} แต่ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ผู้ ใช้ เจ้า ให้ มา ทูล พระ เยโฮวาห์ นั้น เจ้า จง ทูล ท่าน ดังนี้ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรื่อง ถ้อยคำ ซึ่ง เจ้า ได้ยิน นั้น
{34:27} เพราะ จิตใจ ของ เจ้า อ่อนโยน และ เจ้า ได้ ถ่อม ตัว ลง ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า เมื่อ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ ที่ ปรักปรำ สถานที่ นี้ และ ชาว เมือง นี้ เจ้า ได้ ถ่อม ตัว ลง ต่อ หน้า เรา และ เจ้า ได้ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ เจ้า และ ร้องไห้ ต่อ หน้า เรา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา ได้ ฟัง เจ้า ด้วย
{34:28} ดู เถิด เรา จะ รวบ เจ้า ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ เขา จะ รวบ เจ้า ไป สู่ ที่ ฝัง ศพ อย่าง สันติ และ ตา ของ เจ้า จะ ไม่ เห็น บรรดา เหตุ ชั่ว ร้าย ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ สถานที่ นี้ และ ชาว เมือง นี้’” และ เขา ทั้งหลาย นำ พระ วจนะ กลับ มา ยัง กษัตริย์
{i34:29} การ อ่าน พระ ราช บัญญัติ ให้ ประชาชน ทั้งปวง ฟัง (2 พก ษ 23:1-2)
{34:29} แล้ว กษัตริย์ รับสั่ง ให้ รวบรวม บรรดา ผู้ใหญ่ ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{34:30} และ กษัตริย์ เสด็จ ขึ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พร้อม กับ คน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม กับ ปุโรหิต และ คน เลวี คน ทั้งปวง ทั้ง ใหญ่ และ เล็ก และ พระองค์ ทรง อ่าน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน หนังสือ พัน ธสัญญา ซึ่ง ได้ พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ให้ เขา ฟัง
{i34:31} กษัตริย์ และ ประชาชน ทำ พัน ธ สัญญา กับ พระเจ้า (2 พก ษ 23:3)
{34:31} และ กษัตริย์ ประทับ ยืน อยู่ ใน พระ ที่ ของ พระองค์ และ กระทำ พัน ธ สัญญา ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ที่ จะ ทรง ดำเนิน ตาม พระ เยโฮวาห์ และ รักษา พระ บัญญัติ พระ โอวาท และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ด้วย สุด พระ จิต สุด พระทัย ที่ จะ ทรง ประกอบ กิจ ตาม ถ้อยคำ ของ พัน ธ สัญญา ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ม้วน นี้
{34:32} แล้ว พระองค์ ทรง รับสั่ง บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ ใน เบน ยา มิ น ให้ เข้า ส่วน ใน พัน ธสัญญานั้น และ ชาว เยรูซาเล็ม ก็ กระทำ ตาม พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{34:33} และ โย สิ ยาห์ ได้ เอา สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ทั้งปวง ออก ไป เสีย จาก ดินแดน ทั้งสิ้น ซึ่ง เป็น ของ ประชาชน อิสราเอล และ ทรง กระทำ ให้ บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ใน อิสราเอล ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย เขา ทั้งหลาย ก็ มิ ได้ พราก ไป จาก การ ติดตาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย ตลอด รัชสมัย ของ พระองค์
{i35:1} การ ถือ เทศกาล ปัสกา (2 พก ษ 23:21-23)
{35:1} ยิ่ง กว่า นั้น โย สิ ยาห์ ทรง ถือ เทศกาล ปัส กา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม เขา ฆ่า แกะ ปัส กา ใน วัน ที่ สิบ สี่ ของ เดือน ต้น
{35:2} พระองค์ ทรง แต่งตั้ง ปุโรหิต ให้ ประจำ หน้าที่ และ ทรง สนับสนุน เขา ใน การ ปรนนิบัติ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์
{35:3} และ พระองค์ ตรัส กับ คน เลวี ผู้ บริสุทธิ์ เฉพาะ พระ เยโฮวาห์ ผู้ สอน อิสราเอล ทั้งปวง ว่า “ จง วาง หีบ บริสุทธิ์ ไว้ ใน พระ นิเวศ ซึ่ง ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด กษัตริย์ ของ อิสราเอล ทรง สร้าง ไว้ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ต้อง ใส่ บ่า หาม ไป อีก บัดนี้ จง ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า และ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์
{35:4} จง เตรียม ตัว ของ เจ้า ตาม เรือน บรรพบุรุษ ของ เจ้า เป็น กองๆ ตาม บันทึก พระ ราช ดำรัส ชี้แจง ของ ดา วิด กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ตาม บันทึก พระ ราช ดำรัส ชี้แจง ของ ซา โลม อน โอรส ของ พระองค์
{35:5} และ ยืน ประจำ อยู่ ใน สถาน บริสุทธิ์ ตาม พวก ต่างๆ ตาม ครอบครัว ของ บรรพบุรุษ ที่ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ เป็น ประชาชน และ ตาม ส่วนแบ่ง ของ แต่ละ ครอบครัว ของ คน เลวี
{35:6} และ ฆ่า แกะ ปัส กา และ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เตรียม ไว้ ให้ พี่น้อง ของ เจ้า เพื่อ ให้ เขา กระทำ ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ทาง โมเสส นั้น”
{35:7} แล้ว โย สิ ยาห์ ได้ ทรง บริจาค แก่ ประชาชน เป็น เครื่อง ปัส กาบู ชา สำหรับ คน ทั้งปวง ที่ อยู่ ที่ นั่น เป็น ลูก แกะ และ ลูก แพะ จาก ฝูง แพะ แกะ จำนวน สาม หมื่น ตัว และ วัว ผู้ สาม พัน ตัว สัตว์ เหล่า นี้ ได้ มา จาก ทรัพย์สิน ของ กษัตริย์
{35:8} และ เจ้านาย ของ พระองค์ บริจาค ด้วย ความ เต็ม ใจ แก่ ประชาชน แก่ ปุโรหิต และ แก่ คน เลวี ฮิ ลคียาห์ เศคาริยาห์และเยฮีเอล เจ้าหน้าที่ ชั้น หัวหน้า ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ได้ มอบ ลูก แกะ และ ลูก แพะ สอง พัน หก ร้อย ตัว กับ วัว ผู้ สาม ร้อย ตัว แก่ ปุโรหิต เป็น เครื่อง ปัสกาบูชา
{35:9} กับ โค นา นิ ยาห์ และ เชไมอาห์ กับ เนธันเอล พวก น้อง ชาย ของ เขา และ ฮา ชา บิ ยาห์ และ เย อี เอ ล กับ โย ซา บาด หัวหน้า ของ คน เลวี ได้ ให้ ลูก แกะ และ ลูก แพะ ห้า พัน ตัว กับ วัว ผู้ ห้า ร้อย ตัว แก่ คน เล วี เป็น เครื่อง ปัสกาบูชา
{35:10} เมื่อ เตรียม การ เรียบร้อย แล้ว บรรดา ปุโรหิต ก็ ยืน ประจำ ที่ ของ ตน และ คน เล วี ก็ อยู่ ตาม กอง ของ ตน ตาม พระ บัญชา ของ กษัตริย์
{35:11} แล้ว เขา ก็ ฆ่า แกะ ปัสกา แล้ว ปุโรหิต ก็ เอา เลือด ซึ่ง รับ มา จาก มือ เขา ประพรม ส่วน คน เล วี ถลก หนัง สัตว์ นั้น
{35:12} แล้ว เขา ก็ แยก ส่วน ที่ เป็น เครื่อง เผา บูชา ไว้ ต่างหาก เพื่อ แจกจ่าย ได้ ตาม พวก ต่างๆ ผู้ เป็น ประชาชน ที่ แบ่ง เป็น แต่ละ ครอบครัว ให้ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ ดัง ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ โมเสส และ เขา กระทำ กับ วัว ผู้ ทำนอง เดียวกัน
{35:13} และ เขา ก็ ปิ้ง แกะ ปัส กา ด้วย ไฟ ตาม กฎ และ เขา ทั้งหลาย ต้ม เครื่องบูชา บริสุทธิ์ อื่นๆ ใน หม้อ ใน หม้อ ขนาด ใหญ่ และ ใน กระทะ และ นำ ไป ให้ ประชาชน ทั้งปวง โดย เร็ว
{35:14} ภายหลัง เขา ทั้งหลาย จึง เตรียม สำหรับ ตนเอง และ สำหรับ ปุโรหิต เพราะ ว่า ปุโรหิต ลูกหลาน ของ อา โร น ติด ธุระ ใน การ ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ ส่วน ไขมัน จน กลางคืน คน เล วี จึง เตรียม เพื่อ ตนเอง และ เพื่อ ปุโรหิต ลูกหลาน ของ อา โร น
{35:15} บรรดา นัก ร้อง ซึ่ง เป็น ลูกหลาน ของ อาสา ฟ อยู่ ประจำ ที่ ของ ตน ตาม บัญชา ของ ดา วิด อาสา ฟ และ เฮ มาน กับ เย ดู ธูน ผู้ ทำนาย ของ กษัตริย์ และ คน เฝ้า ประตู ก็ อยู่ ประจำ ทุก ประตู เขา ไม่ จำเป็น ละ งาน หน้าที่ ของ เขา เพราะ คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ได้ เตรียม ไว้ ให้ เขา
{35:16} เขา จึง เตรียม การ ปรนนิบัติ ทั้งสิ้น แด่ พระ เยโฮวาห์ ใน วัน เดียว นั้น เอง เพื่อ จะ ถือ เทศกาล ปัสกา และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา บน แท่น บูชา ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม พระ บัญชา ของ กษัตริย์ โย สิ ยาห์
{35:17} และ ประชาชน อิสราเอล ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ถือ เทศกาล ปัส กา เวลา นั้น และ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เจ็ด วัน
{35:18} ตั้งแต่ สมัย ของ ซา มูเอลผู้พยากรณ์ ไม่ มี เทศกาล ปัส กา เหมือน อย่าง นี้ ได้ ถือ กัน มา ใน อิสราเอล ไม่ มี กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล สัก องค์ หนึ่ง ที่ ถือ เทศกาล ปัส กา อย่าง ที่ โย สิ ยาห์ ได้ ทรง ถือ นี้ และ บรรดา ปุโรหิต กับ คน เลวี และ ยูดาห์ กับ อิสราเอล ทั้งปวง ซึ่ง อยู่ พร้อม กัน ทั้ง ชาว เยรูซาเล็ม
{35:19} เขา ถือ เทศกาล ปัส กา นี้ ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล โย สิ ยาห์
{i35:20} การ สิ้น พระ ชนม์ ของ โย สิ ยาห์ (2 พก ษ 23:28-30)
{35:20} หลัง จาก สิ่ง ทั้งปวง เหล่า นี้ เมื่อ โย สิ ยาห์ ได้ เตรียม พระ วิหาร ไว้ เน โค กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ได้ เสด็จ ขึ้น ไป สู้ รบ ที่ คา รคะมีช ที่ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ โย สิ ยาห์ เสด็จ ออก ไป สู้ รบ กับ พระองค์
{35:21} แต่ พระองค์ รับสั่ง ให้ ทูต ไป ทูล โย สิ ยาห์ว่า “ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เอ๋ย เรา มี เรื่อง อะไร เกี่ยวข้อง กับ ท่าน วัน นี้ เรา มิ ได้ มา ต่อสู้ ท่าน แต่ ต่อสู้ กับ วงศ์วาน ซึ่ง เรา ทำ สงคราม ด้วย เพราะ พระเจ้า ทรง บัญชา เรา ให้ เร่งรีบ ขอ ยับยั้ง การ ขัด ขวาง พระเจ้า ผู้ ทรง สถิต กับ เรา เกรง ว่า พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย”
{35:22} ถึง กระนั้น ก็ ดี โย สิ ยาห์ มิ ได้ หัน พระ พักตร์ ไป จาก พระองค์ แต่ ทรง ปลอม พระองค์ เพื่อ จะ สู้ รบ กับ พระองค์ มิ ได้ ฟัง พระ ดำรัส ของ เน โค ที่ ออก จาก พระ โอษฐ์ ของ พระเจ้า แต่ เข้า รบ ณ ที่ หุบเขา เม กิดโด
{35:23} และ นัก ธนู ได้ ยิง กษัตริย์ โย สิ ยาห์ และ กษัตริย์ ตรัส กับ ข้าราชการ ของ พระองค์ ว่า “ จง พา เรา ไป เสีย เถอะ เพราะ เรา ถูก บาดเจ็บ สาหัส แล้ว”
{35:24} ข้าราชการ ของ พระองค์ จึง นำ พระองค์ ออก จาก รถ รบ และ ให้ พระองค์ ประทับ ใน รถ รบ คัน ที่ สอง ของ พระองค์ และ นำ พระองค์ มา เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ และ เขา ฝัง ไว้ ใน อุโมงค์ แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ทั้งปวง ได้ ไว้ทุกข์ ให้ โย สิ ยาห์
{35:25} เย เร มีย์ กล่าว คำ คร่ำครวญ ถวาย โย สิ ยาห์ด้วย และ บรรดา นัก ร้อง ชาย และ นัก ร้อง หญิง ทั้งปวง กล่าว ถึง โย สิ ยาห์ ใน คำ คร่ำครวญ ของ เขา จน ทุก วัน นี้ เขา ทั้งหลาย กระทำ เรื่อง นี้ ให้ เป็น กฎ ใน อิสราเอล ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ คร่ำครวญ
{35:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ โย สิ ยาห์ และ ความ ดี ของ พระองค์ ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์
{35:27} และ พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ยูดาห์
{i36:1} เย โฮ อา หา สครอบครอง แต่ ถูก ถอด ออก จาก ราชสมบัติ (2 พก ษ 23:30-33)
{36:1} ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ได้ ตั้ง เย โฮ อา หา ส โอรส ของ โย สิ ยาห์ และ ให้ พระองค์ เป็น กษัตริย์ แทน ราช บิดา ของ พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม
{36:2} เมื่อ เย โฮ อา หา ส เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ สาม พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม เดือน
{36:3} แล้ว กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ทรง ถอด พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม และ กำหนด ให้ แผ่นดิน นั้น ถวาย บรรณาการ เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ และ ทองคำ หนึ่ง ตะ ลันต์
{36:4} และ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ตั้ง ให้ เอ ลี ยา คิม พระ อนุชา ของ พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ ทรง เปลี่ยน พระ นาม ของ พระองค์ ใหม่ ว่า เย โฮ ยา คิม แต่ เน โค ทรง จับ เย โฮ อา หา ส พระ เชษฐา นำ ไป ยัง อียิปต์
{36:5} เมื่อ เย โฮ ยา คิม เริ่ม ครอง ราชย์ นั้น ทรง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอง ราชย์ ใน เยรูซาเล็ม สิบ เอ็ด ปี พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{36:6} เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เสด็จ ขึ้น มา ต่อสู้ กับ พระองค์ และ จอง จำ พระองค์ ด้วย ตรวน เพื่อ พา พระองค์ ไป ยัง บาบิโลน
{36:7} เนบูคัดเนส ซาร์ ทรง นำ เครื่อง ใช้ ส่วน หนึ่ง ของ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ไป ยัง บาบิโลน และ ทรง เก็บ ไว้ ใน วิหาร ของ พระองค์ ใน บาบิโลน
{i36:8} เย โฮ ยา คีน ได้ ครอบครอง เป็น เวลา สาม เดือน (2 พก ษ 24:6-10)
{36:8} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เย โฮ ยา คิม และ การ อัน น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ และ เหตุการณ์ อื่นๆ ซึ่ง เกี่ยว กับ พระองค์ ดู เถิด สิ่ง เหล่า นี้ ก็ ถูก บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ยูดาห์ และ เย โฮ ยา คีน โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอง ราชย์ แทน พระองค์
{36:9} เมื่อ เย โฮ ยา คีน เริ่ม ครอง ราชย์ นั้น ทรง มี พระ ชนมายุ สิบ แปด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอง ราชย์ ใน เยรูซาเล็ม สาม เดือน กับ สิบ วัน พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์
{36:10} พอ ถึง สิ้น ปี แล้ว กษัตริย์ เนบูคัดเนส ซาร์ ทรง ใช้ ให้ นำ พระองค์ มา ยัง บาบิโลน พร้อม กับ เครื่อง ใช้ ประเสริฐ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ตั้ง ให้ เศเดคียาห์ ปิตุลา ของ พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{i36:11} เศเดคียาห์ ครอบครอง เหนือ ยูดาห์ (2 พก ษ 24:17-18)
{36:11} เมื่อ เศเดคียาห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ เอ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ เอ็ด ปี
{36:12} พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ พระองค์ มิ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง ต่อ หน้า เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ ผู้ กล่าว จาก พระ โอษฐ์ ของ พระ เยโฮวาห์
{36:13} พระองค์ ทรง กบฏ เช่น กัน ต่อ กษัตริย์ เนบูคัดเนสซาร์ ผู้ ซึ่ง ทรง ให้ พระองค์ ปฏิญาณ ใน พระ นาม ของ พระเจ้า พระองค์ ทรง แข็ง พระ ศอ ของ พระองค์ ทำ พระทัย ให้ กระด้าง ไม่ หัน ไป หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{36:14} ยิ่ง กว่า นั้น บรรดา ปุโรหิต ใหญ่ และ ประชาชน ก็ ทำ การ ละเมิด อย่าง ยิ่ง โดย การ ติดตาม บรรดา สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ ประชาชาติ และ เขา ทั้งหลาย กระทำ ให้ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ชำระ ให้ บริสุทธิ์ ใน เยรูซาเล็ม นั้น เป็น มลทิน ไป
{i36:15} คน ยูดาห์ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย (2 พก ษ 25:1-17)
{36:15} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทรง ใช้ ให้ ทูต ของ พระองค์ มา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง เพราะ พระองค์ ทรง มี พระทัย กรุณา ต่อ ประชาชน ของ พระองค์ และ ต่อ ที่ ประทับ ของ พระองค์
{36:16} แต่ เขา ทั้งหลาย เยาะเย้ย ทูต ของ พระเจ้า และ ดูหมิ่น พระ วจนะ ของ พระองค์ และ ด่า ผู้ พยากรณ์ ของ พระองค์ จน พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ พลุ่ง ขึ้น ต่อ ประชาชน ของ พระองค์ จน แก้ ไม่ ไหว
{36:17} พระองค์ จึง ทรง นำ กษัตริย์ แห่ง คน เค ลเดีย มา ต่อสู้ เขา ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง ฆ่า ชาย หนุ่ม ของ เขา ด้วย ดาบ ใน พระ นิเวศ อัน เป็น สถาน บริสุทธิ์ ของ เขา และ ไม่ มี ความ กรุณา แก่ ชาย หนุ่ม หรือ หญิง พรหมจารี คน แก่ หรือ คน ชรา พระองค์ ทรง มอบ ทั้งหมด ไว้ ใน มือ ของ เขา
{36:18} และ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ใหญ่ และ เล็ก และ ทรัพย์ สมบัติ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ทรัพย์ สมบัติ แห่ง กษัตริย์ และ แห่ง เจ้านาย ของ พระองค์ สิ่ง ทั้งหมด นี้ พระองค์ ทรง นำ มา ยัง บาบิโลน
{36:19} และ เขา เผา พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พัง กำแพง เยรูซาเล็ม ลง และ เอา ไฟ เผา วัง ของ เมือง นั้น เสีย สิ้น และ ทำลาย เครื่อง ใช้ ประเสริฐ ทั้งปวง ใน นั้น
{36:20} และ บรรดา ผู้ ที่ รอด จาก ดาบ นั้น พระองค์ ทรง ให้ กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย เป็น ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ แก่ ราชวงศ์ ของ พระองค์ จน ถึง การ สถาปนา ราช อาณาจักร เปอร์เซีย
{36:21} เพื่อ ให้ สำเร็จ ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ผ่าน ปาก ของ เย เร มีย์ จน กว่า แผ่นดิน จะ ได้ ชื่นชม กับ ปี สะ บา โต ของ มัน เพราะ ตราบ เท่า ที่ มัน ยัง ว่างเปล่า อยู่ มัน ก็ รักษา สะ บา โต เพื่อ จะ ให้ ครบ ตาม กำหนด เจ็ด สิบ ปี
{i36:22} กษัตริย์ ไซ รัส ทรง ประกาศ ให้ สร้าง พระ วิหาร ของ พระเจ้า ขึ้น ใหม่
{36:22} ใน ปี แรก แห่ง รัชกาล ไซ รัส กษัตริย์ ของ เปอร์เซีย เพื่อ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ทาง ปาก ของ เย เร มีย์จะสำเร็จ พระ เยโฮวาห์ ทรง รบเร้า จิตใจ ของ ไซ รัส กษัตริย์ ของ เปอร์เซีย กษัตริย์ จึง ทรง มี ประกาศ ตลอด ราช อาณาจักร ของ พระองค์ และ บันทึก เป็น ลายลักษณ์ อักษร ลง ด้วย ว่า
{36:23} “ ไซ รัส กษัตริย์ แห่ง เปอร์เซีย ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ฟ้า สวรรค์ ได้ พระ ราช ทาน บรรดา ราช อาณาจักร แห่ง แผ่นดิน โลก แก่ เรา และ พระองค์ ทรง กำชับ ให้ เรา สร้าง พระ นิเวศ ให้ พระองค์ ที่ เยรูซาเล็ม ซึ่ง อยู่ ใน ยูดาห์ มี ผู้ ใด ใน ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย ที่ เป็น ประชาชน ของ พระองค์ ขอ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา สถิต กับ เขา ขอ ให้ เขา ขึ้น ไป เถิด’”