{1:1} ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ บุตร ชาย ของ ฮิ ลคียาห์ ผู้ หนึ่ง ใน หมู่ ปุโรหิต ผู้ อยู่ ตำบล อา นา โธท ใน แผ่นดิน ของ เบน ยา มิ น
{1:2} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง เย เร มีย์ ใน รัชกาล โย สิ ยาห์ โอรส ของ อา โม น กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน ปี ที่ สิบ สาม ของ รัชกาล นี้
{1:3} และ มี มา ใน รัชกาล ของ เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จน ถึง ปลาย ปี ที่ สิบ เอ็ด แห่ง รัชกาล เศเดคียาห์ โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จน ถึง การ กวาด เยรูซาเล็ม ไป เป็น เชลย ใน เดือน ที่ ห้า
{i1:4} พระเจ้า ทรง แต่งตั้ง เย เร มีย์ ให้ เป็น ผู้ พยากรณ์ ก่อน ที่ ท่าน จะ บังเกิด
{1:4} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{1:5} “ เรา ได้ รู้จัก เจ้า ก่อน ที่ เรา ได้ ก่อ ร่าง ตัว เจ้าที่ ใน ครรภ์ และ ก่อน ที่ เจ้า คลอด จาก ครรภ์ เรา ก็ ได้ กำหนด ตัว เจ้า ไว้ เรา ได้ แต่งตั้ง เจ้า เป็น ผู้ พยากรณ์ ให้ แก่ บรรดา ประชาชาติ”
{1:6} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ กราบ ทูล ว่า “ อนิจจา ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ดู เถิด ข้า พระองค์ พูด ไม่ เป็น เพราะ ว่า ข้า พระองค์ เป็น เด็ก”
{1:7} แต่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ อย่า ว่า เจ้า เป็น แต่ เด็ก เพราะ เจ้า จะ ต้อง ไป หา ทุก คน ที่ เรา ใช้ ให้ เจ้า ไป และ เรา บัญชา เจ้า อย่างไร บ้าง เจ้า จะ ต้อง พูด
{1:8} อย่า กลัว หน้า เขา เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{1:9} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ทรง เหยียด พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ถูกต้อง ปาก ข้าพเจ้า และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ ดู เถิด เรา เอา ถ้อยคำ ของ เรา ใส่ ใน ปาก ของ เจ้า
{1:10} ดู ซิ ใน วัน นี้ เรา ได้ ตั้ง เจ้า ไว้ เหนือ บรรดา ประชาชาติ และ เหนือ ราช อาณาจักร ทั้งหลาย ให้ ถอน ออก และ ให้ พัง ลง ให้ ทำลาย และ ให้ คว่ำ เสีย ให้ สร้าง และ ให้ ปลูก”
{i1:11} ผู้ พยากรณ์ ได้ ประกาศ การ พิพากษา ของ พระเจ้า
{1:11} ยิ่ง กว่า นี้ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า “ เย เร มีย์เอ๋ย เจ้า เห็น อะไร” ข้าพเจ้า กราบ ทูล ว่า “ ข้า พระองค์ เห็น ไม้ ตะพด อัลมันด์อันหนึ่ง”
{1:12} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ เจ้า เห็น ถูกต้อง ดี แล้ว เพราะ เรา จะ เร่งเร้า ถ้อยคำ ของ เรา เพื่อ ให้ กระทำ สำเร็จ”
{1:13} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ครั้ง ที่ สอง ว่า “ เจ้า เห็น อะไร” ข้าพเจ้า กราบ ทูล ว่า “ ข้า พระองค์ เห็น หม้อ กำลัง เดือด อยู่ หม้อ หนึ่ง หัน หน้า ไป ทาง ทิศ เหนือ”
{1:14} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ เหตุ ร้าย จะ ระเบิด จาก ทิศ เหนือ มา เหนือ ชาว แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น
{1:15} เพราะ ดู เถิด เรา จะ ร้อง เรียก ครอบครัว ทั้งปวง แห่ง บรรดา ราช อาณาจักร ทิศ เหนือ” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ “ เขา ทั้งหลาย จะ มา และ ต่าง ก็ จะ วาง บัลลังก์ ของ ตน ไว้ ที่ ตรง ทาง เข้า ประตู กรุง เยรูซาเล็ม ตั้ง สู้ ล้อม รอบ กำแพง ทั้งหลาย และ ตั้ง สู้ หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์
{1:16} และ เรา จะ กล่าว คำ พิพากษา ของ เรา ต่อ หัว เมือง เหล่า นั้น เพราะ บรรดา ความ ชั่ว ร้าย ของ เขา ใน การ ที่ ได้ ทอดทิ้ง เรา และ ได้ เผา เครื่อง หอม บูชา พระ อื่น และ นมัสการ สิ่ง ที่ มือ ของ ตน ได้ กระทำ ไว้
{1:17} เพราะ ฉะนั้น ส่วน เจ้า จง คาด เอว ของ เจ้า ไว้ จง ลุก ขึ้น และ บอก ทุก อย่าง ที่ เรา บัญชา เจ้า ไว้ นั้น ให้ เขา ฟัง อย่า สะดุ้ง กลัว เพราะ หน้า เขา เลย เกรง ว่า เรา จะ ทำให้ เจ้า หงอ ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย
{1:18} เพราะ ดู เถิด ใน วัน นี้ เรา กระทำ ให้ เจ้า เป็น เมือง มี ป้อม เป็น เสา เหล็ก และ เป็น กำแพง ทองสัมฤทธิ์ สู้ กับ แผ่นดิน ทั้งหมด สู้ กับ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ กับ เจ้านาย กับ ปุโรหิต และ กับ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นี้
{1:19} เขา ทั้งหลาย จะ ต่อสู้ กับ เจ้า แต่ จะ ไม่ ชนะ เจ้า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i2:1} คำ ตรัส จาก พระเจ้า ถึง ยูดาห์ ผู้ กลับ สัตย์
{2:1} ยิ่ง กว่า นี้ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{2:2} “ จง ไป ประกาศก รอก หู ของ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ยัง จำ เจ้า ได้ คือ ความ เมตตา ใน วัย สาว ของ เจ้า ความ รัก ขณะ ที่ เจ้า เข้า พิธี สมรส เมื่อ เจ้า ตาม เรา มา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน ดินแดน ที่ ไม่ ได้ หว่าน พืช อะไร
{2:3} อิสราเอล นั้น เป็น ส่วน บริสุทธิ์ ของ พระ เยโฮวาห์ คือ เป็น ผลิตผล รุ่น แรก ของ พระองค์ คน ทั้งปวง ที่ ได้ กิน ผล นั้น ก็ ผิด เหตุ ร้าย จึง จะ มา ถึง เขา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{2:4} โอ วงศ์วาน ของ ยา โค บ และ บรรดา ครอบครัว แห่ง วงศ์วาน อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{2:5} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ บรรพบุรุษ ของ เจ้า จับ ความ ชั่วช้า อะไร ได้ ใน เรา เล่า เขา จึง ไป ห่าง เสีย จาก เรา และ ไป ดำเนิน ตาม สิ่ง ไร้ ค่า และ ได้ กลาย เป็น สิ่ง ไร้ ค่า
{2:6} เขา ทั้งหลาย มิ ได้ กล่าว ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ประทับ ที่ไหน ผู้ ได้ พา เรา ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ผู้ ได้ นำ เรา อยู่ ใน ป่า ถิ่น ทุรกันดาร ใน แดน ทะเลทราย มี หลุม ใน แดน ที่ กันดาร น้ำ และ มี เงา มัจจุราช ใน แผ่นดิน ที่ ไม่ มี ผู้ ใด ผ่าน ไป ได้ และ ไม่ มี มนุษย์ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’
{2:7} และ เรา ได้ พา เจ้า ทั้งหลาย เข้า มา ใน ดินแดน ที่ อุดม สมบูรณ์ เพื่อ กิน ผลไม้ และ ของ ดีๆ ใน แผ่นดิน นั้น แต่ เมื่อ เจ้า เข้า มา เจ้า ได้ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เรา เป็น มลทิน และ กระทำ ให้ มรดก ของ เรา เป็น สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน
{2:8} ปุโรหิต ทั้งหลาย มิ ได้ กล่าว ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ประทับ ที่ไหน’ คน เหล่า นั้น ที่ แถลง พระ ราช บัญญัติ ไม่ รู้จัก เรา บรรดา ผู้ เลี้ยง แกะ ก็ ละเมิด ต่อ เรา พวก ผู้ พยากรณ์ ได้ พยากรณ์ โดย พระ บา อัล และ ดำเนิน ติดตาม สิ่ง ที่ ไม่ เป็น ประโยชน์”
{i2:9} บรรดา ความ ทุกข์ ลำบาก ของ อิสราเอล คือ ผล แห่ง ความ บาป
{2:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ยัง โต้แย้ง กับ เจ้า เรา จะ โต้แย้ง กับ ลูกหลาน ของ เจ้า
{2:10} เหตุ ว่า จง ข้าม ไป ยัง ฝั่ง เกาะ คิทธิม แล้ว ก็ ดู และ ใช้ คน ไป ถึง เมือง เค ดาร์ และ พิจารณา อย่าง ถี่ถ้วน ดู ที ว่า เคย มี สิ่ง อย่าง นี้ บ้าง ไหม
{2:11} มี ประชาชาติ ใด เคย ได้ เปลี่ยน พระ ของ ตน ถึง แม้ ว่า พระ เหล่า นั้น ไม่ เป็น พระ แต่ ประชาชน ของ เรา ได้ เอา สง่าราศี ของ เขา แลก กับ สิ่ง ที่ ไม่ เป็น ประโยชน์ อย่าง ใด”
{2:12} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ โอ ฟ้า สวรรค์ ทั้งหลาย เอ๋ย จง ตก ตะลึง ด้วย สิ่ง นี้ จง เกรงกลัว อย่าง สยดสยอง และ จง โดดเดี่ยว อ้างว้าง เสีย เลย
{2:13} เพราะ ว่า ประชาชน ของ เรา ได้ กระทำ ความ ชั่ว ถึง สอง ประการ เขา ได้ ทอดทิ้ง เรา เสีย ซึ่ง เป็น แหล่ง น้ำ เป็น แล้ว สกัด หิน ขัง น้ำ ไว้ สำหรับ ตนเอง เป็น ถัง น้ำ แตก ซึ่ง ขัง น้ำ ไม่ ได้
{2:14} อิสราเอล เป็น ทาส เขา หรือ หรือ เป็น ทาส ที่ เกิด มา ใน บ้าน เหตุ ใด เขา จึง ตก ไป เป็น เหยื่อ
{2:15} สิงโต หนุ่ม คำราม เข้า ใส่ เขา มัน คำราม เสียง ดัง มาก และ มัน ทั้งหลาย ได้ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เขา ทิ้ง ร้าง ว่างเปล่า หัว เมือง ทั้งหลาย ของ เขา ก็ ถูก เผา ไม่ มี คน อาศัย อยู่
{2:16} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ประชาชน เมือง โน ฟ และ เมือง ทา ปาน เห ส ได้ ทุบ กระหม่อม ของ เจ้า แล้ว
{2:17} เจ้า หา เรื่อง เหล่า นี้ ให้ มา ใส่ ตัว เจ้า เอง โดย การ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า เมื่อ พระองค์ ทรง นำ เจ้า ไป ตาม ทาง มิ ใช่ หรือ
{2:18} บัดนี้ เจ้า ได้ อะไร ด้วย การ ลง ไป ยัง อียิปต์ เพื่อ ดื่ม น้ำ ใน แม่น้ำ ชิ โหร์ หรือ เจ้า ได้ อะไร ด้วย การ ที่ ลง ไป ยัง อัสซีเรีย เพื่อ ดื่ม น้ำ ใน แม่น้ำ นั้น
{2:19} ความ โหดร้าย ของ เจ้า จะ ตี สอน เจ้า เอง และ การ ที่ เจ้า กลับ สัตย์ นั้น เอง จะ ตำหนิ เจ้า ฉะนั้น เจ้า จง รู้ และ เห็น เถิด ว่า มัน เป็น ความ ชั่ว และ ความ ขม ขื่น ซึ่ง เจ้า ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ซึ่ง ความ ยำเกรง เรา มิ ได้ อยู่ ใน ตัว เจ้า เลย” องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา ตรัส ดังนี้ แหละ
{2:20} “ เพราะ ว่า นาน มา แล้ว เรา ได้ หัก แอก ของ เจ้า และ ระเบิด พันธนะ ของ เจ้า เสีย และ เจ้า ได้ กล่าว ว่า ‘ ข้า จะ ไม่ ละเมิด’ เออ เจ้า ได้ โน้ม ตัว ลง เล่นชู้ บน เนิน เขา สูง ทุก แห่ง และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น
{2:21} แต่ เรา ได้ ปลูก เจ้า ไว้ เป็น เถา องุ่น อย่าง ดี เป็น พันธุ์ แท้ ทั้งนั้น แล้ว ทำไม เจ้า เสื่อมทราม ลง จน กลาย เป็น เถา แปลก ไป ได้”
{2:22} องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ตรัส ว่า “ ถึง แม้ ว่า เจ้า ชำระ ตัว ด้วย น้ำ ด่าง และ ใช้ สบู่ มาก แต่ รอย เปื้อน ความ ชั่วช้า ของ เจ้า ก็ ยัง ปรากฏ อยู่ ต่อ หน้า เรา
{2:23} เจ้า จะ พูด ได้ อย่างไร ว่า ‘ ข้า ไม่ เป็น มลทิน ข้า มิ ได้ ติดตาม พระ บา อัลไป’ จง มอง ดู ท่าทาง ของ เจ้าที่ ใน หุบเขา ซิ จง สำนึก ซิ ว่า เจ้า ได้ กระทำ อะไร เจ้า เหมือน อูฐ สาว คะนอง ที่ เดิน ข้าม ไป ข้าม มา
{2:24} เหมือน ลา ป่า ที่ คุ้น เคย กับ ถิ่น ทุรกันดาร ได้ สูด ลม ด้วย ความ อยาก อัน รุนแรง ของ มัน ใคร จะ ระงับ ความ ใคร่ ของ มัน ได้ บรรดา ที่ แสวง หา มัน จะ ไม่ ต้อง เหน็ดเหนื่อย เมื่อ ถึง เดือน ที่ กำหนด ของ มัน จะ พบ มัน เอง
{2:25} ระวัง อย่า ให้ เท้า ของ เจ้า ขาด รองเท้า และ ระวัง ลำ คอ ของ เจ้า ให้ พ้น จาก ความ กระหาย แต่ เจ้า กล่าว ว่า ‘ หมด หวัง เสีย แล้ว เพราะ ข้า ได้ รัก พระ อื่น และ ข้า จะ ติดตาม ไป’
{2:26} เมื่อ โจร ถูก จับ มี ความ ละอาย ฉัน ใด วงศ์วาน ของ อิสราเอล ก็ จะ ละอาย ฉัน นั้น ทั้ง ตัว เขา กษัตริย์ เจ้านาย ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ ทั้งหลาย ของ เขา
{2:27} ผู้ กล่าว แก่ ลำ ต้น ว่า ‘ ท่าน เป็น บิดา ของ ข้าพเจ้า’ และ กล่าว แก่ ศิลา ว่า ‘ ท่าน คลอด ข้าพเจ้า มา’ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ หัน หลัง ให้ แก่ เรา มิ ใช่ หัน หน้า มา ให้ แต่ เมื่อ ถึง เวลา ลำบาก เขา จะ กล่าว ว่า ‘ ขอ ทรง ลุก ขึ้น ช่วย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ให้ รอด’
{2:28} แต่ บรรดา พระ ของ เจ้า อยู่ ที่ไหน เล่า ซึ่ง เป็น พระ ที่ เจ้า สร้าง ไว้ สำหรับ ตัวเอง ถ้า มัน ช่วย เจ้า ให้ รอด ได้ ก็ ให้ มัน ลุก ขึ้น ช่วย เมื่อ ถึง เวลา ลำบาก ของ เจ้า โอ ยูดาห์ เอ๋ย เจ้า มี หัว เมือง มาก เท่าใด เจ้า ก็ มี พระ มาก เท่านั้น”
{2:29} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เจ้า ทั้งหลาย จะ มา ร้องทุกข์ เรื่อง เรา ทำไม เจ้า ได้ ละเมิด ต่อ เรา หมด ทุก คน แล้ว
{2:30} เรา ได้ โบย ตี ลูกหลาน ของ เจ้า เสียเปล่า เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ ดี ขึ้น ดาบ ของ เจ้า เอง ได้ กลืน ผู้ พยากรณ์ ของ เจ้า เหมือน อย่าง สิงโต ที่ ทำลาย
{2:31} โอ คน ยุค นี้ เอ๋ย เจ้า ทั้งหลาย จง พิจารณา ดู พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ เรา เป็น เหมือน ถิ่น ทุรกันดาร แก่ อิสราเอล หรือ หรือ เหมือน แผ่นดิน ที่ มืด ทึบ หรือ ทำไม ประชาชน ของ เรา จึง กล่าว ว่า ‘ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น เจ้านาย ข้า พระองค์ จะ ไม่ มา หา พระองค์ อีก’
{2:32} สาว พรหมจารี จะ ลืม อาภรณ์ ของ เธอ ได้ หรือ เจ้าสาว จะ ลืม เครื่อง พัน กาย ของ ตน ได้ หรือ แต่ ประชาชน ของ เรา ได้ ลืม เรา เป็น เวลา กี่ วัน ก็ นับ ไม่ ไหว แล้ว
{2:33} ทำไม เจ้า นำ วิถี ของ เจ้า ไป หา ความ รัก อย่าง แนบเนียน ฉะนั้น เจ้า จึง สอน ทาง ของ เจ้า ให้ คน ชั่ว ด้วย
{2:34} ที่ ชาย เสื้อ ของ เจ้า จะ เห็น โลหิต ของ คน จน ที่ ไร้ ความ ผิด ด้วย เรา มิ ได้ พบ โดย การ สืบ หา อย่าง ลึกลับ แต่ โดย เรื่อง ต่างๆ เหล่า นี้
{2:35} เจ้า ก็ ยัง กล่าว ว่า ‘ เพราะ ข้าพเจ้า ไม่ มี ความ ผิด เลย พระ พิโรธ ของ พระองค์ จะ หัน กลับ จาก ข้าพเจ้า เป็น แน่’ ดู เถิด เรา จะ นำ เจ้า ไป สู่ การ พิพากษา เพราะ เจ้า ได้ กล่าว ว่า ‘ ข้าพเจ้า มิ ได้ กระทำ บาป’
{2:36} ทำไม เจ้า ท่องเที่ยว ไปๆ มาๆ อย่าง เบาความ เช่น นั้น โดย เปลี่ยน เส้นทาง ของ เจ้า อยู่ เสมอ นะ อียิปต์ จะ กระทำ ให้ เจ้า ได้ อาย เหมือน อัส ซีเรีย ได้ กระทำ ให้ เจ้า ได้ อาย มา แล้ว นั้น
{2:37} เจ้า จะ ออก มา จาก ที่ นั่น ด้วย โดย เอา มือ กุม ศีรษะ ของ เจ้า ไว้ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ทอดทิ้ง บรรดา ความ ไว้ วางใจ ของ เจ้า เสีย เจ้า จะ เจริญ ขึ้น มา เพราะ เขา ก็ ไม่ ได้”
{3:1} “ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ ถ้า ชาย คน ใด หย่า ภรรยา ของ ตน และ เธอ ก็ ไป จาก เขา เสีย และ ไป เป็น ภรรยา ของ ชาย อีก คน หนึ่ง เขา จะ กลับ ไป หา เธอ หรือ แผ่นดิน นั้น จะ ไม่ โสโครก มากมาย หรือ’ แต่ เจ้า ได้ เล่นชู้ กับ คน รัก มากมาย แล้ว ถึง กระนั้น เจ้า จง กลับ มา หา เรา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:2} “ จง แหงน หน้า ขึ้น สู่ บรรดา ที่ สูง นั้น และ ดู ซี ที่ไหน บ้าง ที่ ไม่ มี คน มา นอน ด้วย เจ้า ได้ นั่ง คอย คน รัก ของ เจ้า อยู่ ที่ ริม ทาง อย่าง คน อาระเบีย ใน ถิ่น ทุรกันดาร เจ้า ได้ กระทำ ให้ แผ่นดิน โสโครก ด้วย การ แพศยา และ ความ ชั่วช้า ของ เจ้า
{3:3} เพราะ ฉะนั้น ฝน จึง ได้ ระงับ เสีย และ ฝน ชุก ปลาย ฤดู จึง ขาด ไป แต่ เจ้า มี หน้าผาก ของ หญิง แพศยา เจ้า ปฏิเสธ ไม่ ยอม อาย
{3:4} ตั้งแต่ เวลา นี้ เจ้า จะ ร้อง เรียก เรา มิ ใช่ หรือ ว่า ‘ พระ บิดา ของ ข้า พระองค์ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ชี้นำ ตั้งแต่ ข้า พระองค์ ยัง สาวๆ
{3:5} พระองค์ จะ ทรง พระ พิโรธ อยู่ เป็น นิตย์ หรือ พระองค์ จะ ทรง กริ้ว อยู่ จน ถึง ที่สุด ปลาย หรือ’ ดู เถิด เจ้า ลั่น วาจา แล้ว แต่ เจ้า ก็ ยัง กระทำ ความ ชั่วช้า ทุก อย่าง ซึ่ง เจ้า กระทำ ได้”
{i3:6} พระเจ้า ทรง อ้อนวอน ต่อ ยูดาห์ ผู้ กลับ สัตย์
{3:6} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ใน รัชกาล ของ กษัตริย์ โย สิ ยาห์ว่า “ เธอ ทำ อะไร เจ้า เห็น หรือ คือ อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ เธอ ขึ้น ไป บน ภูเขา สูง ทุก ลูก และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น แล้ว ก็ ไป เล่นชู้ อยู่ ที่ นั่น
{3:7} เมื่อ เธอ ทำ อย่าง นี้ จน หมด แล้ว เรา กล่าว ว่า ‘ เจ้า จง กลับ มา หา เรา’ แต่ เธอ ก็ ไม่ กลับ มา และ ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ นั้น ก็ เห็น
{3:8} และ เรา เห็น ว่า เพราะ เหตุ ทั้งปวง ที่ อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ ได้ ล่วง ประเวณี นั้น เรา ได้ ไล่ เธอ ไป พร้อม กับ ให้ หนังสือ หย่า แต่ ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ นั้น ก็ ไม่ กลัว เธอ ก็ กลับ ไป เล่นชู้ ด้วย
{3:9} ต่อ มา เพราะ การ แพศยา เป็น การ เบา แก่ เธอ มาก เธอ ก็ กระทำ ให้ แผ่นดิน โสโครก ไป โดย ไปล่ วง ประเวณี กับ ศิลา กับ ลำ ต้น
{3:10} แม้ ว่า เธอ กระทำ ไป สิ้น อย่าง นี้ แล้ว ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ ของ เธอ ก็ มิ ได้ หัน กลับ มา หา เรา ด้วย สิ้นสุด ใจ แต่ แสร้ง ทำ เป็น กลับ มา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:11} แล้ว พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ ยัง สำแดง ตัว ว่า มี ผิด น้อย กว่า ยูดาห์ ที่ ทรยศ
{3:12} จง ไป ประกาศ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ไป ทาง เหนือ กล่าว ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย กลับ มา เถิด เรา จะ ไม่ ให้ ความ กริ้ว ของ เรา สวม ทับ เจ้า เพราะ เรา ประกอบ ด้วย พระ กรุณา คุณ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เรา จะ ไม่ กริ้ว เป็น นิตย์
{3:13} เพียง แต่ ยอมรับ ความ ชั่วช้า ของ เจ้า ว่า เจ้า ได้ ละเมิด ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า และ เที่ยว เอาใจ พระ อื่น ที่ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น และ เจ้า มิ ได้ เชื่อฟัง เสียง ของ เรา’” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ โอ ลูกหลาน ที่ กลับ สัตย์ เอ๋ย กลับ มา เถิด เพราะ เรา แต่งงาน กับ เจ้า แล้ว เรา จะ รับ เจ้า จาก เมือง ละ คน และ จาก ครอบครัว ละ สอง คน และ เรา จะ นำ เจ้า มา ถึง ศิโยน
{3:15} และ เรา จะ ให้ ผู้ เลี้ยง แกะ คน ที่ พอใจ เรา แก่ เจ้า ผู้ ซึ่ง จะ เลี้ยง เจ้า ด้วย ความ รู้ และ ความ เข้าใจ
{3:16} และ ต่อ มา เมื่อ เจ้า ทวี และ เพิ่ม ขึ้น ใน แผ่นดิน นั้น ใน ครั้ง นั้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ กล่าว อีก ว่า ‘ หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ เยโฮวาห์’ เรื่อง นี้ จะ ไม่ มี ขึ้น ใน ใจ ไม่ มี ใคร ระลึก ถึง ไม่ มี ใคร นึก ถึง จะ ไม่ ทำ กัน ขึ้น อีก เลย
{3:17} ใน ครั้ง นั้น เขา จะ เรียก กรุง เยรูซาเล็ม ว่า เป็น พระ ที่นั่ง ของ พระ เยโฮวาห์ และ บรรดา ประชาชาติ จะ รวบรวม กัน เข้า มา หา ยัง พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ เขา จะ ไม่ ติดตาม ใจ อัน ชั่ว ของ เขา อย่าง ดื้อ กระด้าง อีก ต่อ ไป
{3:18} ใน สมัย นั้น วงศ์วาน ของ ยูดาห์ จะ เดิน มา กับ วงศ์วาน ของ อิสราเอล เขา ทั้ง สอง จะ รวม กัน มา จาก แผ่นดิน ฝ่าย เหนือ มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง เรา มอบ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ให้ เป็น มรดก
{3:19} แต่ เรา กล่าว ว่า ‘ เรา จะ ตั้ง เจ้า ไว้ ท่ามกลาง บุตร ทั้งหลาย ของ เรา อย่างไร ดี หนอ และ ให้ แผ่นดิน ที่ น่า ปรารถนา แก่ เจ้า เป็น มรดก ที่ สวย งาม ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ’ และ เรา กล่าว ว่า ‘ เจ้า จะ เรียก เรา ว่า พระ บิดา ของ ข้า พระองค์ และ จะ ไม่ หัน กลับ จาก การ ติดตาม เรา’”
{i3:20} การ สารภาพ ความ ผิด บาป
{3:20} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ โอ วงศ์วาน อิสราเอล เอ๋ย แน่นอน ที เดียว ที่ ภรรยา ทรยศ ละทิ้ง สามี ของ นาง ฉัน ใด เจ้า ก็ ได้ ทรยศ ต่อ เรา ฉัน นั้น”
{3:21} เขา ได้ยิน เสียง มา จาก ที่ สูง เป็น เสียง ร้องไห้ และ เสียง วิงวอน ของ บุตร ทั้งหลาย ของ อิสราเอล เพราะ เขา ได้ แปร วิถี ของ เขา เสีย แล้ว เขา ได้ ลืม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา
{3:22} “ บรรดา บุตร ที่ กลับ สัตย์ เอ๋ย จง กลับ มา เถิด เรา จะ รักษา ความ สัตย์ ของ เจ้า ให้ หาย” “ ดู เถิด ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มา หา พระองค์ แล้ว เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์
{3:23} แท้ จริง ความ หวัง ว่า จะ ได้ ความ รอด จาก เนิน เขา และ จาก ภูเขา หลาย ลูก ก็ เป็น ความ ไร้ สาระ แท้ จริง ความ รอด ของ อิสราเอล นั้น อยู่ ใน พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา
{3:24} แต่ว่า สิ่ง ที่ น่า อาย นั้น ได้ กัด กิน สิ่ง ทั้งปวง ที่ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ลงแรง ทำ ไว้ ตั้งแต่ เรา ยัง เป็น เด็ก อนุชน อยู่ คือ ฝูง แกะ ฝูง วัว บุตร ชาย และ บุตร สาว ทั้งหลาย ของ เขา
{3:25} ให้ เรา นอน ลง จม ใน ความ อาย ของ เรา และ ให้ ความ อัปยศ คลุม เรา ไว้ เพราะ เรา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้ง ตัว เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา ตั้งแต่ เรา เป็น อนุชน อยู่ จน ทุก วัน นี้ และ เรา หา ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ไม่”
{4:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ โอ อิสราเอล เอ๋ย ถ้า เจ้า จะ กลับ มา เจ้า จง กลับ มา หา เรา ถ้า เจ้า ยอม เอา สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ไป ให้ พ้น สายตา ของ เรา เสีย เจ้า ก็ จะ ไม่ โลเล
{4:2} และ ถ้า เจ้า ปฏิญาณ อย่าง สัจ จริง อย่าง ยุติธรรม และ อย่าง ชอบธรรม ว่า ‘ ตราบ ใด ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่’ แล้ว บรรดา ประชาชาติ จะ ให้ พร กัน ใน พระ นาม พระองค์ และ เขา ทั้งหลาย จะ อวด พระองค์”
{4:3} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ คน ยูดาห์ และ แก่ ชาว เยรูซาเล็ม ว่า “ จง ทุบ ดิน ที่ ไถ ไว้ แล้ว นั้น และ อย่า หว่าน ลง กลาง หนาม
{4:4} ดู ก่อน คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง เอา ตัว รับ พิธี เข้า สุหนัต ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ จง ตัด หนัง ปลาย หัวใจ ของ เจ้า เสีย เกรง ว่า ความ กริ้ว ของ เรา จะ พลุ่ง ออก ไป อย่าง ไฟ และ เผา ไหม้ ไม่ มี ใคร จะ ดับ ได้ เหตุ ด้วย ความ ชั่ว แห่ง การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เจ้า
{i4:5} พระเจ้า จะ ทรง พิพากษา ลงโทษ ยูดาห์
{4:5} จง ประกาศ ใน ยูดาห์ และ โฆษณา ใน กรุง เยรูซาเล็ม ว่า ‘ จง เป่า แตร ไป ทั่ว แผ่นดิน จง รวม กัน จง ร้อง ประกาศ ดังๆ ว่า มา รวม กัน เถิด ให้ เรา เข้า ไป ใน บรรดา เมือง ที่ มี ป้อม’
{4:6} จง ยก ธง ขึ้น สู่ ศิโยน จง รีบ หนี ไป ให้ ปลอดภัย อย่า รอ อยู่ เพราะ เรา จะ นำ ความ ร้าย มา จาก ทิศ เหนือ และ นำ การ ทำลาย ใหญ่ ยิ่ง มา
{4:7} สิงโต ตัว นั้น ได้ ออก ไป จาก พุ่มไม้ หนา ทึบ ของ มัน แล้ว และ ผู้ ทำลาย เหล่า ประชาชาติ กำลัง เดินทาง มา แล้ว เขา ได้ ออก ไป จาก สถานที่ ของ เขา เพื่อ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เจ้า รกร้าง ไป หัว เมือง ของ เจ้า จะ ถูก ทิ้ง ไว้ เสียเปล่าๆ ปราศจาก คน อาศัย
{4:8} ด้วย เหตุ นี้ เจ้า จง สวม ผ้า กระสอบ จง คร่ำครวญ และ ร้องไห้ เพราะ พระ พิโรธ อัน ร้อน แรง ของ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ หัน กลับ ไป จาก เรา”
{4:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ต่อ มา ใน วัน นั้น ทั้ง กษัตริย์ และ พวก เจ้านาย จะ หมด กำลังใจ บรรดา ปุโรหิต จะ ตก ตะลึง และ ผู้ พยากรณ์ ก็ จะ อัศจรรย์ ใจ”
{4:10} แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า “ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า พระองค์ ทรง ล่อลวง ชน ชาติ นี้ และ กรุง เยรูซาเล็ม แน่นอน ที เดียว ว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย จะ อยู่ เย็น เป็น สุข’ แต่ ที่ จริง ดาบ ได้ มา ถึง ชีวิต ของ เขา ทั้งหลาย”
{4:11} “ ใน ครั้ง นั้น เขา จะ กล่าว แก่ ชน ชาติ นี้ และ แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า ‘ ลม ร้อน จาก ที่ สูง ใน ถิ่น ทุรกันดาร พัด มา สู่ บุตร สาว ประชาชน ของ เรา ไม่ ใช่ จะ มา ฝัด หรือ มา ชำระ
{4:12} กระแสลม ที่ แรง จะ พัด มา จาก ที่ เหล่า นั้น มา สู่ เรา บัดนี้ เรา จะ กล่าว คำ ตัดสิน ต่อ พวก เขา’
{4:13} ดู เถิด เขา จะ ขึ้น มา เหมือน เมฆ รถ รบ ของ เขา จะ เหมือน ลม หมุน ม้า ทั้งหลาย ของ เขา เร็ว ยิ่ง กว่า นก อินทรี วิบัติ แก่ เรา ทั้งหลาย เพราะ ว่า เรา จะ ต้อง พินาศ
{4:14} โอ กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ล้าง จิตใจ ของ เจ้า ให้ พ้น จาก ความ ชั่ว ร้าย เพื่อ เจ้า จะ รอด ได้ ความคิด ชั่ว ร้าย ของ เจ้า นั้น จะ สิง อยู่ ใน ใจ ของ เจ้า นาน สัก เท่าใด
{4:15} เพราะ ว่า มี เสียง ประกาศ มา จาก เมือง ดาน และ โฆษณา ความ ชั่ว ร้าย จาก ภูเขา เอฟ รา อิม
{4:16} จง กล่าว แก่ บรรดา ประชาชาติ ดู เถิด จง โฆษณา แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า บรรดา ผู้ ล้อม มา จาก แผ่นดิน ไกล เขา ทั้งหลาย โห่ ร้อง เข้า ใส่ หัว เมือง ยูดาห์
{4:17} เขา ทั้งหลาย ล้อม ยูดาห์ ไว้ รอบ เหมือน ผู้ ดูแล เฝ้า นา เพราะ ว่า ยูดาห์ ได้ กบฏ ต่อ เรา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{4:18} “ วิถี และ การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เจ้า ได้ นำ เรื่อง นี้ มา เหนือ เจ้า นี่แหละ เป็น ผล แห่ง ความ ชั่ว ร้าย ของ เจ้า เพราะ มัน ขม ขื่น เพราะ มัน มา ถึง จิตใจ ของ เจ้า ที เดียว”
{i4:19} เย เร มีย์ คร่ำครวญ เรื่อง ยูดาห์
{4:19} แสน ระทม แสน ระทม ข้า ก็ บิด ตัว ด้วย ความ เจ็บ ปวด โอ ผนัง ดวงใจ ของ ข้า เอ๋ย จิตใจ ของ ข้า ก็ ว้าวุ่น ข้า จะ นิ่ง อยู่ ไม่ ได้ เพราะ จิตใจ ข้า ได้ยิน เสียง แตร เสียง ปลุก ของ สงคราม
{4:20} การ ประกาศ เรื่อง ความ หายนะ ไล่ ติดตาม ความ หายนะ แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ ถูก ทิ้ง ร้าง บรรดา เต็นท์ ของ ข้า ก็ ถูก ทำลาย ใน ฉับ พลัน ม่าน ทั้งหลาย ของ ข้า ก็ สิ้น ไป ใน บัดเดี๋ยว เดียว
{4:21} ข้า จะ ต้อง มอง ดู ธง และ ฟัง เสียง แตร นาน สัก เท่าใด
{4:22} “ เพราะ ประชาชน ของ เรา โง่เขลา เขา ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก เรา เขา ทั้งหลาย เป็น ลูกหลาน ที่ โง่ ทึบ เขา ทั้งหลาย ไม่ มี ความ เข้าใจ เขา ทั้งหลาย ทำ ความ ชั่ว เก่ง แต่ เขา ไม่ เข้าใจ ที่ จะ ทำ ดี”
{4:23} ข้าพเจ้า มอง ดู พื้นที่ โลก และ ดู เถิด เป็น ที่ ร้าง และ ว่างเปล่า และ มอง ดู ฟ้า สวรรค์ ใน นั้น ก็ ไม่ มี ความ สว่าง
{4:24} ข้าพเจ้า มอง ดู ภูเขา ดู เถิด มัน กำลัง สั่น อยู่ บรรดา เนิน เขา ก็ แกว่ง ไป แกว่ง มา
{4:25} ข้าพเจ้า มอง ดู และ ดู เถิด ไม่ มี มนุษย์ เลย นก ทั้งปวง แห่ง ท้อง อากาศ ได้ หนี ไป แล้ว
{4:26} ข้าพเจ้า มอง ดู และ ดู เถิด เรือกสวน ไร่ นา ก็ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร และ หัว เมือง ทั้งสิ้น ก็ ปรัก หัก พัง ไป ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ ต่อ พระ พิโรธ อัน ร้อน แรง ของ พระองค์
{4:27} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ แผ่นดิน ทั้งหมด จะ เป็น ที่ รกร้าง ถึง กระนั้น เรา ก็ ยัง มิ ได้ กระทำ ให้ ถึง อวสาน เสียที เดียว
{4:28} เพราะ เรื่อง นี้ โลก จะ ไว้ทุกข์ และ ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน จะ ดำ มืด เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว เรา ได้ หมายใจ ไว้ แล้ว เรา จะ ไม่ เปลี่ยนใจ หรือ หัน กลับ
{4:29} เมื่อ ได้ยิน เสียง พล ม้า และ นัก ธนู ชาว เมือง ทั้งหมด ก็ จะ หนี ไป เขา เข้า ไป อยู่ ใน สุมทุม พุ่มไม้ และ ปีนป่าย ไป ท่ามกลาง ศิลา หัว เมือง ทุก แห่ง ก็ ถูก ทอดทิ้ง และ ไม่ มี มนุษย์ อาศัย อยู่ ใน เมือง เหล่า นั้น เลย
{4:30} เจ้า ผู้ ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง เอ๋ย ที่ เจ้า แต่ง ตัว สี แดง นั้น เจ้า ทำ อะไร กัน และ ที่ เจ้า ประดับ ตัว ด้วย อาภรณ์ ทองคำ ที่ เจ้า ขยาย ดวงตา ให้ กว้าง ด้วย แต้ม สี เออ เจ้า แต่ง ตัว ให้ งาม เสียเปล่า คน รัก ของ เจ้า จะ ดูหมิ่น เจ้า เขา ทั้งหลาย จะ แสวง หา ชีวิต ของ เจ้า
{4:31} เพราะ เรา ได้ยิน เสียง เหมือน เสียง หญิง คลอด บุตร ร้อง แสน เจ็บ ปวด อย่าง กับ จะ คลอด บุตร หัว ปี เสียง ร้อง แห่ง บุตร สาว ศิโยนนั้น แทบ จะ ขาดใจ เหยียด มือ ของ เธอ ออก ร้อง ว่า ‘ วิบัติ แก่ ข้า ใน บัดนี้ จิตใจ ข้า อ่อนเปลี้ย อยู่ เพราะ เหตุ พวก ฆาตกร’”
{i5:1} ความ บาป ของ ยูดาห์ คือ การ ประพฤติ ชั่ว ร้าย
{5:1} “ จง วิ่ง ไป วิ่ง มา อยู่ ใน ถนน กรุง เยรูซาเล็ม บัดนี้ จง มอง และ รับรู้ จง ค้น ตาม ลาน เมือง ดู ที ว่า จะ หา มนุษย์ สัก คน หนึ่ง ได้ หรือ ไม่ คือ คน ที่ กระทำ การ ยุติธรรม และ แสวง หา ความ จริง เพื่อ เรา จะ ได้ อภัยโทษ ให้ แก่ เมือง นั้น
{5:2} แม้ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ ตราบ ใด ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่’ เขา ก็ ยัง ปฏิญาณ เท็จ อย่าง แน่นอน”
{5:3} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระ เนตร ของ พระองค์ ทรง หา ความ จริง มิ ใช่ หรือ พระองค์ ทรง เฆี่ยน ตี เขา ทั้งหลาย แต่ เขา ก็ ไม่ รู้สึก สำนึก พระองค์ ทรง ล้างผลาญ เขา แต่ เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ ยอม ดี ขึ้น เขา ได้ กระทำ ให้ หน้า ของ เขา กระด้าง ยิ่ง กว่า หิน เขา ปฏิเสธ ไม่ ยอม กลับ ใจ
{5:4} แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า “ แน่นอน คน เหล่า นี้ เป็น แต่ คน ต้อย ต่ำ เขา เหล่า นี้ โง่เขลา เพราะ เขา ไม่ รู้จัก พระ มรรคา ของ พระ เยโฮวาห์ ไม่ รู้จัก คำ ตัดสิน ของ พระเจ้า ของ เขา
{5:5} ข้า พระองค์ จะ ไป หา พวก ผู้ ยิ่งใหญ่ และ จะ พูด กับ เขา ทั้งหลาย เพราะ เขา รู้จัก พระ มรรคา ของ พระ เยโฮวาห์ และ รู้จัก คำ ตัดสิน ของ พระเจ้า ของ เขา” แต่ เขา ทั้งหลาย ทุก คน ก็ ได้ หัก แอก เสีย เขา ทั้งหลาย ได้ ระเบิด พันธนะ เสีย
{5:6} เพราะ ฉะนั้น สิงโต จาก ป่า จะ มา สังหาร เขา สุนัข ป่า ยาม สนธยา จะ ทำลาย เขา เสือดาว จะ เฝ้า หัว เมือง ทั้งหลาย ของ เขา ทุก คน ที่ ไป จาก เมือง เหล่า นั้น จะ ถูก ฉีก เป็น ชิ้นๆ เพราะ ว่า ความ ละเมิด ของ เขา มากมาย การ กลับ สัตย์ ของ เขา ก็ ใหญ่ ยิ่ง
{i5:7} ความ บาป ของ ยูดาห์ คือ การ ล่วง ประเวณี
{5:7} “ เรา จะ ให้ อภัย เจ้า ได้ อย่างไร ลูกหลาน ของ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา แล้ว และ ได้ อ้าง ผู้ ที่ ไม่ ใช่ พระ ใน การ ทำ สัตย์ ปฏิญาณ เมื่อ เรา เลี้ยง เขา ให้ อิ่ม เขา ก็ ทำ การ ล่วง ประเวณี แล้ว ก็ ยก ขบวน กัน ไป ที่ เรือน ของ หญิง แพศยา
{5:8} เขา ทั้งหลาย เหมือน ม้า ที่ กิน อิ่ม ใน ตอน เช้า ทุก คน ก็ ร้อง หา ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน”
{5:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ สิ่ง อย่าง นี้ เรา จะ ไม่ ทำโทษ เขา หรือ และ จิตใจ เรา ไม่ ควร ที่ จะ แก้ แค้น ประชาชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ
{i5:10} ความ บาป ของ ยูดาห์ คือ การ ขาด ความ เคารพ
{5:10} ขึ้น ไป ตาม กำแพง ของ มัน และ ทำลาย เสีย แต่ อย่า ไป ถึง อวสาน ที เดียว เอา เชิงเทิน ของ มัน ออก เพราะ นั่น ไม่ ใช่ เป็น ของ พระ เยโฮวาห์
{5:11} เพราะ วงศ์วาน ของ อิสราเอล และ วงศ์วาน ของ ยูดาห์ ได้ ทรยศ ต่อ เรา อย่าง สิ้นเชิง แล้ว” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{5:12} เขา ทั้งหลาย พูด มุสา ใน เรื่อง พระ เยโฮวาห์ และ ได้ กล่าว ว่า “ พระองค์ มิ ได้ ทรง กระทำ ประการ ใด ไม่ มี การ ร้าย อัน ใด จะ เกิด ขึ้น แก่ เรา เรา ก็ จะ ไม่ เห็น ดาบ หรือ การ กันดาร อาหาร
{5:13} ผู้ พยากรณ์ ก็ จะ เป็น แต่ ลมๆ พระ วจนะ ไม่ มี ใน คน เหล่า นั้น ขอ ให้ เป็น อย่าง นั้น แก่ เขา เถิด”
{5:14} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า จอม โยธา จึง ตรัส ดังนี้ ว่า “ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ดู เถิด เรา จะ ทำ ถ้อยคำ ของ เรา ที่ อยู่ ใน ปาก ของ เจ้า ให้ เป็น ไฟ และ ชน ชาติ นี้ เป็น ฟืน และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ เขา เสีย
{5:15} ดู เถิด โอ วงศ์วาน ของ อิสราเอล เอ๋ย เรา จะ นำ ประชาชาติ จาก แดน ไกล มา สู้ เจ้า ทั้งหลาย” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ “ เป็น ประชาชาติ ที่ มี อำนาจ ใหญ่ โต เป็น ประชาชาติ ดึกดำบรรพ์ เป็น ประชาชาติ ที่ เจ้า ไม่ รู้ ภาษา ของ เขา เขา จะ พูด อะไร เจ้า ก็ ไม่ เข้าใจ
{5:16} แล่ง ธนู ของ เขา เหมือน อุโมงค์ เปิด เขา เป็น ทแกล้ว ทหาร ทุก คน
{5:17} เขา จะ กิน ซึ่ง เจ้า เกี่ยว ได้ และ กิน อาหาร ของ เจ้า เสีย ซึ่ง บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เจ้า ควร จะ ได้ กิน เขา จะ กิน ฝูง แกะ ฝูง วัว ของ เจ้า เสีย เขา จะ กิน เถา องุ่น และ ต้น มะเดื่อ ของ เจ้า เสีย เขา จะ ทำลาย ตัว เมือง ที่ มี ป้อม ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า วางใจ นั้น เสีย ด้วย ดาบ”
{i5:18} ความ บาป ของ ยูดาห์ คือ ความ ชั่ว ฝ่าย จิต วิญญาณ และ ฝ่าย บ้านเมือง
{5:18} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ถึง แม้ ว่า ใน วัน เหล่า นั้น เรา ก็ ยัง ไม่ กระทำ แก่ เจ้า ให้ ถึง อวสาน
{5:19} และ ต่อ มา เมื่อ เจ้า ทั้งหลาย จะ กล่าว ว่า ‘ ทำไม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย จึง กระทำ บรรดา สิ่ง เหล่า นี้ แก่ เรา’ เจ้า จะ กล่าว แก่ เขา ว่า ‘ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา ไป ปรนนิบัติ พระ ต่าง ด้าว ใน แผ่นดิน ของ เจ้า ฉัน ใด เจ้า จะ ต้อง ไป ปรนนิบัติ คน ต่าง ชาติ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ไม่ ใช่ ของ เจ้า ฉัน นั้น’
{5:20} จง ประกาศ ข้อความ ต่อ ไป นี้ ใน วงศ์วาน ของ ยา โค บ และ จง โฆษณา เรื่อง นี้ ใน ยูดาห์ ว่า
{5:21} โอ ชน ชาติ ที่ โง่เขลา และ ไร้ ความ เข้าใจ เอ๋ย ผู้ มี ตา แต่ มอง ไม่ เห็น ผู้ มี หู แต่ ฟัง ไม่ ได้ยิน จง ฟัง ข้อความ นี้”
{5:22} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ เจ้า ไม่ ยำเกรง เรา หรือ เจ้า ไม่ ตัว สั่น อยู่ ต่อ หน้า เรา หรือ คือ เรา ผู้ วาง กอง ทราย ไว้ เป็น เขต ล้อม ทะเล เป็น เครื่อง กีดขวาง เป็น นิตย์ มิ ให้ ผ่าน ไป ได้ แม้ ว่า คลื่น จะ ซัด ก็ เอา ชนะ ไม่ ได้ แม้ คลื่น จะ คะนอง ก็ ข้าม ไป ไม่ ได้
{5:23} แต่ ชน ชาติ นี้ มี ใจ ดื้อดึง และ กบฏ เขา ได้ หันเห และ จาก ไป เสีย
{5:24} ข้อความ นี้ เขา ไม่ มุ่ง อยู่ ใน ใจ ของ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ บัดนี้ ให้ เรา ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ทรง ประทาน ฝน ตาม ฤดู ของ มัน คือ ฝน ต้น ฤดู และ ฝน ชุก ปลาย ฤดู และ ทรง รักษา สัปดาห์ ที่ กำหนด การ เกี่ยว ข้าว ไว้ ให้ แก่ เรา’
{5:25} ความ ชั่วช้า ของ เจ้า ได้ กระทำ ให้ สิ่ง เหล่า นี้ หัน ไป เสีย และ บาป ของ เจ้า ทั้งหลาย ก็ กัน สิ่ง ที่ ดี ไว้ เสีย จาก เจ้า
{5:26} เพราะ ท่ามกลาง ประชาชน ของ เรา จะ พบ คน ชั่ว เขา ซุ่ม คอย เหมือน คน ดัก นก ซุ่ม อยู่ เขา วาง กับ ไว้ เขา ดัก คน
{5:27} เรือน ของ เขา เต็ม ด้วย ความ หลอกลวง เหมือน กระจาด ที่ มี นก เต็ม เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ใหญ่ โต และ มั่งมี
{5:28} เขา จึง อ้วนพี จน ตัว เกลี้ยงเกลา ใน เรื่อง การ กระทำ ความ ชั่ว เขา ล้ำหน้า เขา มิ ได้ ตัดสิน คดี คือ คดี ของ ลูก กำพร้า พ่อ ด้วย ความ ยุติธรรม ถึง กระนั้น เขา ก็ เจริญ เขา มิ ได้ ป้องกัน สิทธิ ของ คน ขัด สน”
{5:29} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ สิ่ง อย่าง นี้ เรา จะ ไม่ ทำโทษ เขา หรือ และ ไม่ ควร ที่ จิตใจ เรา จะ แก้ แค้น ประชาชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ
{5:30} สิ่ง ที่ น่า ตก ตะลึง และ น่า หวาดเสียว ได้ เกิด ขึ้น ใน แผ่นดิน นี้
{5:31} คือ ผู้ พยากรณ์ ได้ พยากรณ์ เท็จ และ บรรดา ปุโรหิต ก็ ปกครอง ตาม การ ชี้ นิ้ว ของ เขา และ ประชาชน ของ เรา ชอบ ที่ มี การ อย่าง นี้ แต่ เจ้า ทั้งหลาย จะ กระทำ อะไร เมื่อ กาล สุด ปลาย มา ถึง”
{i6:1} การ ทำลาย ยูดาห์
{6:1} โอ ประชาชน เบน ยา มิ นเอ๋ย จง รวม กัน หนี ไป จาก กลาง กรุง เยรูซาเล็ม จง เป่า แตร ใน เมือง เท โค อา และ ยก สัญญาณ ไฟ ขึ้น ไว้ บน เบธฮัคเคเรม เพราะ เหตุ ร้าย โผล่ ออก มา จาก ทิศ เหนือ คือ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง
{6:2} เรา เปรียบ บุตร สาว ของ ศิ โยน เสมือน สาว สวย และ บอบบาง
{6:3} ผู้ เลี้ยง แกะ พร้อม กับ ฝูง แกะ จะ มา สู้ เธอ เขา จะ ตั้ง เต็นท์ ไว้ รอบ เธอ ต่าง ก็ จะ หา กิน อยู่ ใน ที่ ของ มัน
{6:4} “ จง เตรียม ทำ สงคราม กับ เธอ ลุก ขึ้น ให้ เรา โจมตี เวลา เที่ยงวัน” “ วิบัติ แก่ พวก เรา เพราะ ว่า กลางวัน คล้อย เสีย แล้ว เงา ของ เวลา เย็น ก็ ยาว ออก ไป”
{6:5} “ ลุก ขึ้น ให้ เรา เข้า ตี เวลา กลางคืน และ ทำลาย บรรดา วัง ของ เธอ เสีย”
{6:6} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง โค่น ต้นไม้ ของ เธอ ลง จง ก่อ เชิงเทิน ไว้ สู้ กรุง เยรูซาเล็ม นี่แหละ นคร ที่ ต้อง ถูก ทำโทษ ภายใน เธอ ไม่ มี อะไร นอกจาก การ บีบ บังคับ
{6:7} น้ำพุ ปล่อย น้ำ ของ มัน ออก มา ฉัน ใด เธอ ก็ ปล่อย ความ ชั่ว ของ เธอ ออก มา ฉัน นั้น ได้ยิน ถึง ความ ทารุณ และ การ ทำลาย มี ภายใน เธอ ความ เศร้าโศก และ ความ บาดเจ็บ ก็ ปรากฏ ต่อ เรา เสมอ
{6:8} โอ กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง รับ คำ สั่งสอน เถิด เกรง ว่า จิตใจ เรา จะ พราก จาก เจ้า ไป เสีย เกรง ว่า เรา จะ กระทำ ให้ เจ้า เป็น ที่ รกร้าง เป็น แผ่นดิน ที่ ปราศจาก คน อาศัย”
{6:9} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ เขา ทั้งหลาย จะ กวาด ชน อิสราเอล ที่ เหลือ อยู่ นั้น เสีย ให้ เกลี้ยง อย่าง เล็ม เถา องุ่น เหมือน คน เก็บ ผล องุ่น เอา มือ เก็บ ผล ใส่ ใน ตะกร้า อีก คำรบ หนึ่ง”
{6:10} ข้าพเจ้า ควร จะ พูด และ ให้ คำ ตักเตือน แก่ ผู้ ใด ดี นะ เพื่อ เขา จะ ได้ยิน ดู เถิด หู ของ เขา ตัน เสีย แล้ว เขา ฟัง ไม่ ได้ ดู เถิด พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ เป็น สิ่ง ที่ เขา ดูหมิ่น เขา ไม่ พอใจ ฟัง
{6:11} เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง มี พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ เต็ม ไป หมด ข้าพเจ้า จะ เก็บ ไว้ อีก ไม่ ไหว แล้ว “ เรา จะ เท ออก รด เด็กๆ ที่ ตาม ถนน และ รด พวก หนุ่มๆ ที่ ชุมนุม กัน อยู่ ด้วย ทั้ง สามี และ ภรรยา ก็ จะ ต้อง เอา ไป ทั้งคน แก่ และ คน ชรา ด้วย
{6:12} บ้านเรือน ของ เขา จะ ต้อง ยก ให้ เป็น ของ คน อื่น ทั้ง ไร่ นา และ ภรรยา ของ เขา ด้วย เพราะ เรา จะ เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ ชาว แผ่นดิน” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{6:13} “ เพราะ ว่า ตั้งแต่ คน ที่ ต่ำต้อย ที่สุด จน ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด ทุก คน โลภ อยาก ได้ กำไร และ ทุก คน ก็ กระทำ การ ด้วย ความ เท็จ ตั้งแต่ ผู้ พยากรณ์ ตลอด ถึง ปุโรหิต
{6:14} เขา ทั้งหลาย ได้ รักษา แผล แห่ง บุตร สาว ประชาชน ของ เรา แต่ เล็กน้อย กล่าว ว่า ‘ สันติภาพ สันติภาพ’ เมื่อ ไม่ มี สันติภาพ เลย
{6:15} เขา ละอาย หรือ เมื่อ เขา กระทำ การ อัน น่า สะอิดสะเอียน เปล่า เลย เขา ไม่ ละอาย เสีย เลย เขา หน้า แดง ด้วย ความ ละอาย ไม่ เป็น เลย เพราะ ฉะนั้น เขา จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก ที่ ล้ม แล้ว เมื่อ ถึง เวลา ที่ เรา ลง อาญา เขา ทั้งหลาย เขา จะ ล้ม คว่ำ ลง” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{6:16} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง ยืน ที่ ถนน และ มอง ให้ ดี และ ถาม หา ทาง โบราณ นั้น ว่า ทาง ดี อยู่ ที่ไหน แล้ว จง เดิน ใน ทาง นั้น และ ท่าน จะ พบ ที่ พัก สงบ สำหรับ จิตใจ ของ ท่าน แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ เรา จะ ไม่ เดิน ใน นั้น’
{6:17} เรา วาง ยาม ไว้ เหนือ เจ้า สั่ง ว่า ‘ จง ฟัง เสียง แตร’ แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ เรา ทั้งหลาย จะ ไม่ ยอม ฟัง’
{6:18} เพราะ ฉะนั้น บรรดา ประชาชาติ เอ๋ย จง ฟัง โอ ที่ ประชุม เอ๋ย จง ทราบ เถิด ว่า อะไร จะ บังเกิด ขึ้น แก่ เขา
{6:19} โอ พิภพ เอ๋ย จง ฟัง เถิด ดู เถิด เรา จะ นำ ความ ร้าย มา เหนือ ชน ชาติ นี้ คือ ผล แห่ง ความคิด ทั้งหลาย ของ เขา เพราะ เขา มิ ได้ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ส่วน ราช บัญญัติ ของ เรา นั้น เขา ปฏิเสธ เสีย
{6:20} มี กำยาน มา ถึง เรา จาก เมือง เชบา มี ตะไคร้ ส่ง มา จาก เมือง ไกล เพื่อ อะไร เล่า เครื่อง เผา บูชา ของ เจ้า ก็ ยัง ไม่ เป็น ที่ รับ ได้ หรือ เครื่อง สักการ บูชา ของ เจ้า ก็ ไม่ เป็น ที่ พอใจ เรา”
{6:21} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด ต่อ หน้า ชน ชาติ นี้ เรา จะ วาง เครื่อง สะดุด ไว้ ให้ เขา สะดุด ทั้ง บิดา และ บุตร ชาย ด้วย กัน ทั้ง เพื่อนบ้าน และ มิตรสหาย จะ พินาศ”
{6:22} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด ชน ชาติ หนึ่ง กำลัง มา จาก แดน เหนือ ประชาชาติ ใหญ่ ชาติ หนึ่ง จะ ถูก เร้า ให้ มา จาก ส่วน ที่ ไกล ที่สุด ของ พิภพ
{6:23} เขา ทั้งหลาย จะ จับ คัน ธนู และ หอก เขา ทั้งหลาย ดุร้าย และ ไม่ มี ความ สงสาร เสียง ของ เขา ก็ เหมือน เสียง ทะเล กำเริบ เขา ทั้งหลาย ขี่ ม้า และ จัด เตรียม กระบวน เหมือน ชาย ที่ จะ เข้า สงคราม โอ บุตร สาว ศิโยนเอ๋ย เขา ทั้งหลาย มา ต่อสู้ เจ้า”
{6:24} พวก เรา ได้ยิน กิตติศัพท์ พวก นั้น มือ ของ เรา ก็ อ่อน ลง อย่าง ช่วย ไม่ ได้ ความ แสน ระทม ได้ จับ เรา ไว้ เป็น ความ เจ็บ เหมือน สตรี กำลัง คลอด บุตร
{6:25} อย่า เดิน ออก ไป ใน ทุ่ง นา หรือ เดิน บน ถนน เพราะ ดาบ ของ ศัตรู และ ความ สยดสยอง อยู่ ทุก ด้าน
{6:26} โอ บุตร สาว แห่ง ประชาชน ของ เรา เอ๋ย จง เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ และ กลิ้งเกลือก อยู่ ใน กอง เถ้า จง ไว้ทุกข์ เหมือน เพื่อ บุตร ชาย คน เดียว เป็น การ คร่ำครวญ อย่าง แสน ขม ขื่น ที่สุด เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย มา สู้ เรา ใน ทันที ทันใด
{6:27} “ เรา ได้ กระทำ ให้ เจ้า เป็น หอคอย และ ป้อม ปราการ ท่ามกลาง ประชาชน ของ เรา เพื่อ เจ้า จะ ทราบ และ ลอง พฤติการณ์ ทั้งหลาย ของ เขา
{6:28} เขา ทั้งหลาย มัก กบฏ อย่าง ดื้อด้าน ทั้งสิ้น เที่ยว นินทา เขา ไป เขา ทั้งหลาย เป็น ทองสัมฤทธิ์ และ เป็น เหล็ก เขา ทุก คน ประพฤติ เลว ทราม ทั้งนั้น
{6:29} เครื่อง สูบ ลม ของ เขา สูบ อย่าง ดุเดือด ตะกั่ว ก็ ถูก ไฟ เผา ผลาญ เสีย ถลุง กัน เรื่อย ไป ก็ เปล่า ประโยชน์ เพราะ ว่า คน ชั่ว ก็ ยัง ไม่ ได้ ถูก ถอน ออก ไป
{6:30} จะ เรียก เขา ทั้งหลาย ได้ ว่า เป็น ขี้ เงิน เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิเสธ เขา เสีย แล้ว”
{i7:1} การ ประกาศ ที่ ประตู กำแพง พระ วิหาร
{7:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{7:2} “ เจ้า จง ยืน อยู่ ใน ประตู กำแพง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ประกาศ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ นั่น ว่า บรรดา คน ยูดาห์ ทั้งปวง ผู้ เข้า มา ใน ประตู กำแพง นี้ เพื่อ จะ นมัสการ พระ เยโฮวาห์ จง ฟัง พระ วจนะ พระ เยโฮวาห์
{7:3} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ซ่อม พฤติการณ์ และ การ กระทำ ของ เจ้า เสีย และ เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถานที่ นี้
{7:4} อย่า ไว้ วางใจ ใน คำ เท็จ เหล่า นี้ ที่ ว่า ‘ นี่ เป็น พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์ พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์’
{7:5} เพราะ ว่า ถ้า เจ้า ซ่อม พฤติการณ์ และ การ กระทำ ของ เจ้า จริงๆ ถ้า เจ้า ให้ ความ ยุติธรรม ระหว่าง คน หนึ่ง กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา จริงๆ
{7:6} ถ้า เจ้า ไม่ บีบ บังคับ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ หรือ แม่ม่าย และ ไม่ หลั่ง โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ให้ ถึง ตาย ใน ที่ นี้ และ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ติดตาม พระ อื่น ไป ให้ เจ็บ ตัวเอง
{7:7} แล้ว เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถานที่ นี้ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เป็น นิตย์
{7:8} ดู เถิด เจ้า วางใจ ใน คำ เท็จ อย่าง ไม่ ได้ ประโยชน์ อะไร เลย
{7:9} เจ้า จะ ลัก ทรัพย์ กระทำ ฆาตกรรม ล่วง ประเวณี ปฏิญาณ เท็จ เผา เครื่องบูชา ถวาย พระ บา อัล และ ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง เจ้า ทั้งหลาย มิ ได้ รู้จัก ไป หรือ
{7:10} แล้ว จึง มา ยืน ต่อ หน้า เรา ใน นิเวศ นี้ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา และ กล่าว ว่า ‘ เรา ทั้งหลาย ได้ รับ การ ช่วย ให้ รอด พ้น มา แล้ว เพื่อ จะ ไป กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน เหล่า นี้ ทั้งสิ้น’
{7:11} นิเวศ นี้ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา ใน สายตา ของ เจ้า ได้ กลาย เป็น ที่ ซ่องสุม ของ พวก โจร ไป แล้ว หรือ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด แม้ แต่ เรา ก็ ได้ เห็น เอง แล้ว
{7:12} แต่ จง ไป ยัง สถานที่ ของ เรา ซึ่ง เคย อยู่ ใน เมือง ชี โลห์ ซึ่ง ที แรก เรา ได้ กระทำ ให้ นาม ของ เรา อยู่ ที่ นั่น จง ดู ว่า เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ อิสราเอล ประชาชน ของ เรา เรา ได้ กระทำ อะไร ต่อ สถานที่ นั้น
{7:13} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า และ บัดนี้ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระทำ สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น และ เมื่อ เรา พูด กับ เจ้า อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ เจ้า ทั้งหลาย หา ได้ ฟัง ไม่ และ เมื่อ เรา ได้ เรียก พวก เจ้า แต่ เจ้า มิ ได้ ตอบ
{7:14} เหตุ ฉะนี้ เรา จะ กระทำ ต่อ นิเวศ นี้ ซึ่ง เรา เรียก ตาม นาม ของ เรา และ ซึ่ง พวก เจ้า ได้ วางใจ นั้น และ กระทำ แก่ สถานที่ ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ เจ้า และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เหมือน เรา ได้ กระทำ แก่ ชี โลห์
{7:15} และ เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ทิ้ง จาก สายตา ของ เรา เหมือน อย่าง ที่ เรา ได้ ทิ้ง บรรดา พวก พี่น้อง ของ เจ้า คือ บรรดา เชื้อสาย ของ เอฟ รา อิม ทั้งหมด นั้น
{7:16} เพราะ ฉะนั้น เจ้า อย่า อธิษฐาน เพื่อ ชน ชาติ นี้ อย่า ร้อง ขึ้น หรือ อธิษฐาน เพื่อ เขา และ อย่า วิงวอน ขอ ต่อ เรา เพราะ เรา จะ ไม่ ฟัง เจ้า
{7:17} เจ้า มิ ได้ เห็น ดอก หรือ ว่า เขา กระทำ อะไร กัน ใน หัว เมือง ทั้งหลาย แห่ง ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง ใน เยรูซาเล็ม
{7:18} พวก เด็กๆ ก็ เก็บ ฟืน พวก พ่อ ก็ ก่อ ไฟ พวก ผู้หญิง ก็ นวด แป้ง เพื่อ ทำ ขนม ถวาย แด่ เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เขา เท เครื่อง ดื่ม บูชา ถวาย แด่ พระ อื่นๆ เพื่อ ยั่วยุ ให้ เรา โกรธ”
{7:19} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ คือ เรา ที่ เขา ยั่วยุ หรือ มิ ใช่ ยั่วยุ ตัว เขา เอง ให้ ไป สู่ ความ ขายหน้า ของ เขา ทั้งหลาย ดอก หรือ”
{7:20} ฉะนั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จึง ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด ความ กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา จะ เท ลง มา บน สถานที่ นี้ บน มนุษย์ และ สัตว์ บน ต้นไม้ ใน ท้อง ทุ่ง และ บน พืช ผล ของ แผ่นดิน จะ เผา ผลาญ เสีย และ จะ ดับ ไม่ ได้”
{i7:21} ยูดาห์ ถูก ลงโทษ เพราะ เขา กบฏ ต่อ พระเจ้า
{7:21} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง เพิ่ม เครื่อง เผา บูชา เข้า กับ เครื่อง สักการ บูชา ของ เจ้า และ จง รับประทาน เนื้อ
{7:22} เพราะ ใน วัน ที่ เรา ได้ พา เขา ทั้งหลาย ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา มิ ได้ พูด กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า หรือ สั่ง เขา เรื่อง เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สักการ บูชา
{7:23} แต่ เรา บัญชา เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ว่า ‘ จง เชื่อฟัง เสียง ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า และ เจ้า จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ ดำเนิน ใน หนทาง ที่ เรา ได้ บัญชา เจ้า ไว้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ อยู่ เย็น เป็น สุข’
{7:24} แต่ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ เขา ทั้งหลาย ดำเนิน ตาม แผนการ ของ เขา เอง และ ใน ความ ดื้อ กระด้าง ตาม จิตใจ ชั่ว ของ เขา ทั้งหลาย และ เดิน ถอย หลัง มิ ได้ เดิน ขึ้น หน้า
{7:25} ตั้งแต่ วัน ที่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ทั้งหลาย ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ จน ทุก วัน นี้ เรา ได้ ส่ง บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับใช้ ของ เรา ไป ยัง เขา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง วัน แล้ว วัน เล่า
{7:26} ถึง กระนั้น เขา ก็ ยัง ไม่ ฟัง เรา หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ ได้ กระทำ ให้ คอ ของ ตน แข็ง เขา ได้ กระทำ ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ทั้งหลาย ของ เขา เสีย อีก
{7:27} เจ้า จึง กล่าว บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ เขา แต่ เขา จะ ไม่ ฟัง เจ้า เจ้า จง ร้อง เรียก เขา แต่ เขา จะ ไม่ ยอม ตอบ เจ้า
{7:28} แต่ เจ้า จง พูด แก่ เขา ว่า ‘ นี่ เป็น ประชาชาติ ที่ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา และ ไม่ ยอมรับ การ แก้ไข ความ จริง พินาศ เสีย แล้ว ถูก ตัดขาด เสีย จาก ปาก ของ เขา แล้ว
{7:29} โอ เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ตัด ผม ของ เจ้า ออก เหวี่ยง ทิ้ง ไป จง คร่ำครวญ บน ที่ สูง เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ปฏิเสธ และ ละทิ้ง ชั่ว อายุ แห่ง พระ พิโรธ ของ พระองค์ แล้ว’
{7:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ คน ยูดาห์ ได้ กระทำ ความ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา เขา ได้ ตั้ง สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ไว้ ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา กระทำ ให้ นิเวศ นั้น มัวหมอง ไป
{7:31} และ ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ของ โท เฟท ซึ่ง อยู่ ใน หุบเขา แห่ง บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม เพื่อ จะ เผา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา ทั้งหลาย เสีย ด้วย ไฟ ซึ่ง เรา มิ ได้ บัญชา และ ไม่ เคย มี ขึ้น ใน ใจ ของ เรา
{7:32} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เขา จะ ไม่ เรียก ที่ นั้น อีก ว่า โท เฟท หรือ ภูเขา แห่ง บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม แต่ จะ เรียก ว่า หุบเขา แห่ง การ ฆ่า ฟัน กัน เพราะ เขา จะ ฝัง กัน ไว้ ใน โท เฟท จน ไม่ มี ที่ ว่าง แล้ว
{7:33} และ ศพ ของ ชน ชาติ นี้ จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ แก่ สัตว์ แห่ง แผ่นดิน โลก และ ไม่ มี ใคร จะ ขับ ไล่ ให้ มัน ไป เสีย ได้
{7:34} เรา จะ กระทำ ให้ เสียง รื่นเริง และ เสียง ยินดี เสียง ของ เจ้าบ่าว และ เสียง ของ เจ้าสาว ขาด หาย ไป จาก หัว เมือง ของ ยูดาห์ และ จาก ถนน หนทาง แห่ง กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ ว่า แผ่นดิน นั้น จะ ต้อง รกร้าง ไป”
{i8:1} ความ บาป และ การ ทรยศ ของ ยูดาห์
{8:1} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ใน กาล ครั้ง นั้น กระดูก ของ บรรดา กษัตริย์ ยูดาห์ กระดูก เจ้านาย กระดูก ปุโรหิต กระดูก ผู้ พยากรณ์ และ กระดูก ของ ชาว เมือง เยรูซาเล็ม จะ มี คน เอา ออก มา จาก อุโมงค์ ของ เขา ทั้งหลาย เหล่า นั้น
{8:2} และ เขา จะ กระจาย กระดูก เหล่า นั้น ออก ต่อ หน้า ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ทั้งสิ้น ซึ่ง เขา ทั้งหลาย รัก และ ปรนนิบัติ ซึ่ง เขา ได้ ติดตาม ซึ่ง เขา ได้ แสวง หา และ นมัสการ จะ ไม่ มี ใคร รวบรวม หรือ ฝัง กระดูก เหล่า นี้ แต่ จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ ที่ พื้น ดิน
{8:3} บรรดา คน ที่ เหลือ อยู่ จาก ครอบครัว ร้าย นี้ ซึ่ง ตกค้าง อยู่ ใน สถานที่ ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ไป จะ เลือก ความ ตาย ยิ่ง กว่า ที่ จะ มี ชีวิต อยู่ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้
{8:4} เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ มนุษย์ ล้ม ลง เขา จะ ไม่ ลุก ขึ้น อีก หรือ ถ้า ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด หัน ไป เขา จะ ไม่ หัน กลับ มา หรือ
{8:5} ทำไม ชาว เยรูซาเล็ม นี้ จึง ได้ หัน ไป เป็น การ กลับ สัตย์ อยู่ เป็น นิตย์ เขา ยึด การ หลอกลวง ไว้ มั่น เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ ยอม กลับ
{8:6} เรา ได้ ตั้งใจ และ คอย ฟัง แต่ เขา ทั้งหลาย ก็ พูด ไม่ ถูกต้อง ไม่ มี คน ใด กลับ ใจ จาก ความ ชั่ว ของ ตน กล่าว ว่า ‘ ฉัน ได้ ทำ อะไร ไป แล้ว บ้าง’ ทุก คน หัน ไป ตาม ทาง ของ เขา เอง เหมือน ม้า วิ่ง หัว ทิ่ม เข้า ไป ใน สงคราม
{8:7} แม้ ว่า นก กระสา ดำ บน ฟ้า ยัง รู้จัก เวลา กำหนด ของ มัน และ นกเขา นก นางแอ่น และ นก กรอด ได้ รักษา เวลา มา ของ มัน แต่ ประชาชน ของ เรา ไม่ รู้จัก คำ ตัดสิน ของ พระ เยโฮวาห์
{8:8} เจ้า จะ พูด ได้ อย่างไร ว่า ‘ เรา มี ปัญญา และ พระ ราช บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ อยู่ กับ เรา’ แต่ ดู เถิด แน่นอน เขา ทำ อย่าง ไร้ ประโยชน์ คือ ปากกา ของ พวก อาลักษณ์ ได้ ทำ อย่าง ไร้ ประโยชน์
{8:9} คน มี ปัญญา จะ ได้ รับ ความ อาย เขา จะ คร้าม กลัว และ ถูก จับ ตัว ไป ดู เถิด เขา ได้ ปฏิเสธ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ปัญญา อย่าง ใด มี ใน ตัว เขา เล่า
{8:10} เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ให้ ภรรยา ของ เขา ตก ไป เป็น ของ คน อื่น ให้ ไร่ นา ของ เขา ตก แก่ ผู้ ที่ จะ ได้ รับ เป็น มรดก เพราะ ว่า ตั้งแต่ คน ที่ ต่ำต้อย ที่สุด ถึง คน ที่ ใหญ่ โต ที่สุด ทุก คน โลภ อยาก ได้ กำไร ตั้งแต่ ผู้ พยากรณ์ ถึง ปุโรหิต ทุก คน ก็ ทำ การ ฉ้อ เขา
{8:11} เขา ได้ รักษา แผล แห่ง บุตร สาว ประชาชน ของ เรา แต่ เล็กน้อย กล่าว ว่า ‘ สันติภาพ สันติภาพ’ เมื่อ ไม่ มี สันติภาพ เสีย เลย
{8:12} เมื่อ เขา กระทำ การ อัน น่า สะอิดสะเอียน เขา ละอาย หรือ เปล่า เลย เขา ไม่ ละอาย เสีย เลย เขา หน้า แดง ด้วย ความ ละอาย ไม่ เป็น เลย เพราะ ฉะนั้น เขา จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก ที่ ล้ม แล้ว ใน เวลา แห่ง การ ลง อาญา เขา ทั้งหลาย เขา จะ ล้ม คว่ำ ลง พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{8:13} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ ผลาญ เขา เป็น แน่ เถา องุ่น จะ ไม่ มี ผล หรือ ต้น มะเดื่อ ไม่ มี ผล ใบ ก็ จะ เหี่ยวแห้ง ไป และ สิ่ง ใด ที่ เรา ให้ เขา ก็ อันตรธาน ไป จาก เขา”
{8:14} ทำไม เรา จึง นั่ง นิ่งๆ จง พา กัน มา ให้ เรา เข้า ไป ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม และ นิ่ง เสีย ที่ นั่น เถิด เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ทรง ให้ เรา นิ่ง และ ทรง ประทาน น้ำดี หมี ให้ เรา ดื่ม เพราะ เรา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์
{8:15} เรา มอง หา สันติภาพ แต่ ไม่ มี ความ ดี อะไร มา เลย เรา มอง หา เวลา รักษา ให้ หาย แต่ ประสบ ความ สยดสยอง
{8:16} “ เสียง คะนอง แห่ง ม้า ของ เขา ก็ ได้ยิน มา จาก เมือง ดาน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ หวั่นไหว ด้วย เสียง ร้อง ของ กอง อาชา ของ เขา มัน ทั้งหลาย มา กิน แผ่นดิน และ สิ่ง ทั้งปวง ที่ อยู่ บน นั้น จน หมด ทั้ง เมือง และ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง
{8:17} เพราะ ดู เถิด เรา จะ ส่ง งู เข้า มา ท่ามกลาง เจ้า คือ งู ทับ ทาง ซึ่ง จะ ผูก ด้วย มนตร์ ไม่ ได้ และ มัน จะ กัด เจ้า ทั้งหลาย” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{8:18} เมื่อ ข้าพเจ้า จะ ปลอบโยน ตัวเอง เนื่อง ด้วย ความ เศร้าโศก จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ก็ อ่อนเปลี้ย อยู่ ภายใน
{8:19} ฟัง ซิ เสียง ร้อง แห่ง บุตร สาว ประชาชน ของ ข้าพเจ้า เพราะ เหตุ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ห่าง ไกล “ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ สถิต ใน ศิโยนหรือ กษัตริย์ ของ เมือง นั้น ไม่ อยู่ ใน นั้น หรือ” “ ทำไม เขา ยั่วยุ เรา ให้ โกรธ ด้วย รูป เคารพ สลัก ของ เขา และ ด้วย พระ ต่าง ด้าว ของ เขา”
{8:20} “ ฤดู เกี่ยว ก็ ผ่าน ไป ฤดู แล้ง ก็ สิ้น ลง แล้ว และ เรา ทั้งหลาย ก็ ไม่ รอด”
{8:21} เพราะ แผล แห่ง บุตร สาว ประชาชน ของ ข้าพเจ้า หัวใจ ข้าพเจ้า จึง เป็น แผล ข้าพเจ้า เศร้าหมอง และ ความ สยดสยอง ก็ ยึด ข้าพเจ้า ไว้ มั่น
{8:22} ไม่ มี พิมเสน ใน กิเลอาดหรือ ไม่ มี แพทย์ ที่ นั่น หรือ ทำไม อนามัย แห่ง บุตร สาว ประชาชน ของ ข้าพเจ้า จึง ไม่ กลับ สู่ สภาพ เดิม ได้
{i9:1} การ ไม่ เชื่อฟัง พระเจ้า นำ การ พิพากษา มา สู่ ยูดาห์
{9:1} โอ ถ้า ศีรษะ ของ ข้าพเจ้า เป็น น้ำ และ ดวงตา ของ ข้าพเจ้า เป็น บ่อ น้ำพุ ก็ จะ ดี เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ ร้องไห้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพราะ บุตร สาว ประชาชน ของ ข้าพเจ้า ที่ ถูก ฆ่า
{9:2} โอ ถ้า ข้าพเจ้า มี ที่ พัก สำหรับ คน เดินทาง อยู่ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ก็ จะ ดี เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ พราก จาก ชน ชาติ ของ ข้าพเจ้า และ ไป ให้ พ้น เขา เสีย เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น คน ล่วง ประเวณี ทั้งหมด และ เป็น หมู่ คน ที่ มัก ทรยศ
{9:3} “ เขา ทั้งหลาย งอ ลิ้น ของ เขา เหมือน คัน ธนู เพื่อ กล่าว ความ เท็จ แต่ เขา ทั้งหลาย ไม่ กล้า สู้ เพื่อ ความ จริง ใน แผ่นดิน เพราะ เขา ทั้งหลาย จาก ความ ชั่ว อย่าง นี้ ไป สู่ ความ ชั่ว อย่าง นั้น และ เขา ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก เรา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:4} “ ขอ ให้ ทุก คน ระวัง เพื่อนบ้าน ของ ตน และ อย่า วางใจ ใน พี่น้อง คน ใด เลย เพราะ ว่า พี่น้อง ทุก คน จะ เป็น คน หลอกล่อ และ เพื่อนบ้าน ทุก คน จะ เที่ยว ไป เป็น คน ครหา นินทา
{9:5} ทุก คน จะ ล่อลวง เพื่อนบ้าน ของ ตัว ไม่ มี ใคร จะ พูด ความ จริง สัก คน เดียว เขา ได้ สอน ลิ้น ของ เขา ให้ พูด มุสา เขา ได้ กระทำ ความ ชั่วช้า จน น่า เบื่อ หน่าย
{9:6} เจ้า อาศัย อยู่ ท่ามกลาง การ ล่อลวง โดย การ ล่อลวง เขา ปฏิเสธ ที่ จะ รู้จัก เรา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:7} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด เรา จะ ถลุง เขา และ ทดลอง เขา เหตุ บุตร สาว ประชาชน ของ เรา เรา จะ ทำ อย่าง อื่น ได้ อย่างไร
{9:8} ลิ้น ของ เขา เป็น ลูกศร มฤตยู มัน พูด มารยา เขา พูด อย่าง สันติ กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา ด้วย ปาก แต่ ใน ใจ ของ เขา เขา วาง แผนการ คอย ดัก เขา อยู่”
{9:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ไม่ ควร ที่ เรา จะ ลงโทษ เขา เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ หรือ ไม่ ควร ที่ จิตใจ เรา จะ แก้ แค้น ประชาชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ
{9:10} เรา จะ ร้องไห้ และ ครวญ คราง เหตุ ภูเขา นั้น และ คร่ำครวญ เหตุ ลาน หญ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะ ว่า มัน ถูก เผา เสีย ไม่ มี ผู้ ใด ผ่าน ไป มา ไม่ ได้ยิน เสียง สัตว์ เลี้ยง ร้อง ทั้ง นก ใน อากาศ และ สัตว์ ได้ หนี ไป เสีย แล้ว
{9:11} เรา จะ กระทำ ให้ เยรูซาเล็ม เป็น กอง ซาก ปรัก หัก พัง เป็น ถ้ำ ของ มังกร และ เรา จะ กระทำ ให้ หัว เมือง ของ ยูดาห์ เป็น ที่ รกร้าง ไม่ มี ชาว เมือง สัก คน เดียว”
{9:12} ใคร เป็น คน มี ปัญญา ที่ จะ เข้าใจ ความ นี้ ได้ และ มี ผู้ ใด ที่ พระ โอษฐ์ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส แก่ เขา เขา จึง ประกาศ ความ นั้น ได้ เหตุ ไฉน แผ่นดิน จึง พัง ทำลาย และ ถูก เผา เสีย เหมือน ถิ่น ทุรกันดาร จึง ไม่ มี ใคร ผ่าน ไป มา
{9:13} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ เขา ทั้งหลาย ทอดทิ้ง ราช บัญญัติ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า เขา และ ไม่ ได้ เชื่อฟัง เสียง ของ เรา หรือ ดำเนิน ตาม นั้น
{9:14} แต่ ได้ ดำเนิน ตามใจ ของ ตนเอง อย่าง ดื้อดึง และ ติดตาม พระ บา อัล อย่าง ที่ บรรพบุรุษ ได้ สั่งสอน เขา ไว้”
{9:15} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล จึง ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา จะ เลี้ยง ชน ชาติ นี้ ด้วย บอระเพ็ด และ ให้ น้ำดี หมี เขา ดื่ม
{9:16} เรา จะ กระจาย เขา ไป ท่ามกลาง ประชาชาติ ที่ ตัว เขา เอง และ บรรพบุรุษ ของ เขา ไม่ รู้จัก และ เรา จะ ส่ง ดาบ ให้ ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย จน เรา จะ ผลาญ เขา สิ้น”
{i9:17} การ อ้อนวอน ให้ วางใจ ใน พระเจ้า
{9:17} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง พิจารณา ดู และ เรียก นาง ร้องไห้ ให้ มา จง ให้ คน ไป ตาม หญิง ที่ ชำนาญ มา
{9:18} ให้ เขา รีบ ส่งเสียง คร่ำครวญ เพื่อ เรา ทั้งหลาย เพื่อ น้ำตา จะ อาบ ตา ของ เรา และ หนัง ตา ของ เรา จะ มี น้ำตา พุ ออก มา
{9:19} เพราะ ได้ยิน เสียง คร่ำครวญ จาก ศิโยนว่า ‘ เรา ทั้งหลาย ย่อยยับ เพียง ใด แล้ว เรา อับอาย หนักหนา เพราะ เรา ได้ ทอดทิ้ง แผ่นดิน เพราะ ที่ อาศัย ของ เรา ได้ เหวี่ยง พวก เรา ออก ไป’”
{9:20} โอ หญิง เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ให้ หู ของ เจ้า รับ พระ วจนะ จาก พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ จง สอน บท คร่ำครวญ แก่ บุตร สาว ของ เจ้า จง สอน บทเพลง ศพ แก่ เพื่อนบ้าน ของ เธอ ทุก คน
{9:21} เพราะ ความ ตาย ได้ ขึ้น มา เข้า หน้าต่าง ของ เรา มัน เข้า มา ใน วัง ทั้งหลาย ของ เรา ตัด พวก เด็กๆ ออก เสีย จาก ข้าง นอก และ ตัด คน หนุ่มๆ ออก เสีย จาก ถนน ทั้งหลาย
{9:22} จง พูด ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ ศพ มนุษย์ จะ ล้ม ลง เหมือน มูล สัตว์ ตก ตาม พื้น ทุ่ง เหมือน ฟ่อน ข้าว ล้ม ตาม ผู้ เกี่ยว และ ไม่ มี ผู้ ใด จะ เก็บ’”
{9:23} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ อย่า ให้ ผู้ มี ปัญญา อวด ใน สติปัญญา ของ ตน อย่า ให้ ชาย ฉกรรจ์ อวด ใน ความ เข้มแข็ง ของ ตน อย่า ให้ คน มั่งมี อวด ใน ความ มั่งคั่ง ของ ตน
{9:24} แต่ ให้ ผู้ อวด อวด ใน สิ่ง นี้ คือ ใน การ ที่ เขา เข้าใจ และ รู้จัก เรา ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์ ทรง สำแดง ความ เมตตา ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม ใน โลก เพราะ ว่า เรา พอใจ ใน สิ่ง เหล่า นี้” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:25} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด วัน เวลา กำลัง มา ถึง แล้ว เมื่อ เรา จะ ลงโทษ บรรดา ผู้ ที่ รับ พิธี เข้า สุหนัต พร้อม ด้วย ผู้ ที่ ไม่ ได้ รับ พิธี เข้า สุหนัต คือ
{9:26} อียิปต์ ยูดาห์ เอ โดม และ คน อัมโมน โม อับ และ บรรดา คน ที่ อยู่ ใน มุม ที่ ไกล ที่สุด ทุก คน ที่ อาศัย อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ มิ ได้ รับ พิธี เข้า สุหนัต และ บรรดา วงศ์วาน อิสราเอล ก็ มิ ได้ รับ พิธี เข้า สุหนัต ทาง ใจ”
{i10:1} พระเจ้า กับ บรรดา รูป เคารพ
{10:1} โอ วงศ์วาน อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ เจ้า
{10:2} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ อย่า เรียนรู้ วิถีทาง แห่ง บรรดา ประชาชาติ หรือ อย่า คร้าม กลัว เพราะ หมาย สำคัญ ของ ท้อง ฟ้า ตาม ที่ บรรดา ประชาชาติ คร้าม กลัว นั้น
{10:3} เพราะ ธรรมเนียม ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ก็ ไร้ สาระ เขา ตัด ต้นไม้ มา จาก ป่า ต้น หนึ่ง เป็น สิ่ง ที่ มือ ช่าง ได้ กระทำ ด้วย ขวาน
{10:4} เขา ทั้งหลาย ก็ เอา เงิน และ ทอง มา ประดับ เขา ตอก ไว้ แน่น ด้วย ค้อน และ ตะปู มัน ก็ เคลื่อนไหว ไป มา ไม่ ได้
{10:5} มัน ตั้ง ขึ้น เหมือน ต้น อินทผลัม มัน พูด ไม่ ได้ คน ต้อง ขน มัน ไป เพราะ มัน เดิน ไม่ ได้ อย่า กลัว มัน เลย เพราะ มัน ทำร้าย ไม่ ได้ มัน ก็ ทำ ดี ไม่ ได้ ด้วย”
{10:6} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ หา มี ผู้ ใด เหมือน พระองค์ ไม่ พระองค์ ทรง เป็น ใหญ่ และ พระ นาม ของ พระองค์ มี ฤทธิ์ มาก
{10:7} โอ ข้า แต่ กษัตริย์ แห่ง บรรดา ประชาชาติ ผู้ ใด จะ ไม่ ยำเกรง พระองค์ เพราะ พระองค์ สมควร แก่ การ อย่าง นี้ เพราะ ใน บรรดา ปราชญ์ ของ บรรดา ประชาชาติ และ ใน บรรดา ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น ของ เขา ไม่ มี ผู้ ใด เหมือน พระองค์
{10:8} เขา ทั้งหลาย ทั้ง โฉด และ โง่เขลา ไม้ อัน นั้น เป็น แต่ คำ สอน ไร้ สาระ
{10:9} เครื่องเงิน ทุบ นั้น เขา เอา มา จาก ทา รชิช และ เอา ทองคำ มา จาก เมือง อุ ฟา ส เป็น ผล งาน ของ ช่างฝีมือ และ เป็น ผล น้ำมือ ของ ช่าง ทอง เสื้อ ผ้า ของ รูป เคารพ นั้น สี คราม และ สี ม่วง เป็น ผล งาน ของ คน ชำนาญ ทั้งนั้น
{10:10} แต่ พระ เยโฮวาห์ เป็น พระเจ้า เที่ยงแท้ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ และ เป็น พระ มหา กษัตริย์ เนืองนิตย์ พอ ทรง พระ พิโรธ แผ่นดิน ก็ หวั่นไหว และ บรรดา ประชาชาติ จะ ทน ต่อ ความ กริ้ว ของ พระองค์ ไม่ ได้
{10:11} เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งปวง ดังนี้ ว่า “ บรรดา พระ ผู้ ที่ มิ ได้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก จะ พินาศ ไป จาก แผ่นดิน โลก และ จาก ภาย ใต้ ฟ้า สวรรค์ เหล่า นี้”
{10:12} พระองค์ ทรง สร้าง โลก ด้วย ฤทธิ์ เดช ของ พระองค์ พระองค์ ทรง สถาปนา พิภพ ไว้ ด้วย พระ สติปัญญา ของ พระองค์ และ ทรง ขึง ฟ้า สวรรค์ ออก ด้วย ความ เข้าใจ ของ พระองค์
{10:13} เมื่อ พระองค์ ทรง เปล่ง พระ สุรเสียง ก็ มี เสียง น้ำ คะนอง ใน ท้อง ฟ้า และ ทรง กระทำ ให้ หมอก ลอย ขึ้น จาก ปลาย พิภพ ทรง กระทำ ฟ้า แลบ เพื่อ ฝน และ ทรง นำ ลม มา จาก พระ คลัง ของ พระองค์
{10:14} มนุษย์ ทุก คน โฉด ใน ทาง ความ รู้ ของ ตน ช่าง ทอง ทุก คน จะ ได้ อาย เพราะ รูป เคารพ สลัก ของ ตน เพราะ รูป เคารพ หล่อ ของ เขา เป็น ของ เท็จ และ ไม่ มี ลมหายใจ ใน รูป เคารพ นั้น
{10:15} มัน เป็น ของ ไร้ ค่า และ เป็น ผล งาน แห่ง ความ ผิดพลาด มัน จะ ต้อง พินาศ เมื่อ ถึง เวลา การ ลงโทษ
{10:16} พระองค์ ผู้ ทรง เป็น ส่วน ของ ยา โค บ ไม่ เหมือน สิ่ง เหล่า นี้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ที่ ก่อ ร่าง ทุก สิ่ง ขึ้น และ อิสราเอล เป็น ตระกูล ที่ เป็น มรดก ของ พระองค์ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา เป็น พระ นาม ของ พระองค์
{10:17} โอ เจ้า ทั้งหลาย ที่ อาศัย อยู่ ภาย ใต้ การ ถูก ล้อม เอ๋ย จง เก็บ ข้าวของ จาก พื้น ดิน
{10:18} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด เรา จะ เหวี่ยง ชาว แผ่นดิน ออก ไป เสีย ณ เวลา นี้ และ เรา จะ นำ ความ ทุกข์ ใจ มา ถึง เขา เพื่อ ให้ เขา รู้สึก”
{10:19} วิบัติ แก่ ข้าพเจ้า เพราะ ความ เจ็บ ปวด ของ ข้าพเจ้า บาดแผล ของ ข้าพเจ้า ก็ ร้าย หนัก แต่ ข้าพเจ้า ว่า “ แท้ จริง นี่ เป็น ความ ทุกข์ ใจ และ ข้าพเจ้า จะ ต้อง ทน เอา”
{10:20} เต็นท์ ของ ข้าพเจ้า ก็ ถูก ทำลาย และ เชือก ของ ข้าพเจ้า ก็ ขาด สิ้น ลูกๆ ของ ข้าพเจ้า จาก ข้าพเจ้า ไป หมด และ ไม่ มี เขา อีก แล้ว ไม่ มี ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ที่ จะ กาง เต็นท์ ให้ ข้าพเจ้า อีก และ แขวน ม่าน ของ ข้าพเจ้า ให้
{10:21} เพราะ ว่า ผู้ เลี้ยง แกะ ก็ โฉด และ ไม่ ได้ เสาะ หา พระ เยโฮวาห์ เพราะ ฉะนั้น เขา จะ มิ ได้ จำเริญ ขึ้น และ ฝูง แกะ ทั้งหลาย ของ เขา ก็ จะ กระจัด กระจาย ไป
{10:22} ดู เถิด เสียง ลือ มา ถึง แล้ว เสียง โกลาหล ยิ่งใหญ่ จาก แดน เหนือ มา กระทำ ให้ หัว เมือง ยูดาห์ เป็น ที่ รกร้าง และ ให้ เป็น ถ้ำ ของ มังกร
{10:23} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ข้า พระองค์ ทราบ แล้ว ว่า ทาง ของ มนุษย์ ไม่ อยู่ ที่ ตัว เขา คือ ไม่ อยู่ ที่ มนุษย์ ผู้ ซึ่ง ดำเนิน ไป ที่ จะ นำ ฝี ก้าว ของ ตนเอง
{10:24} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง โปรด ตี สอน ข้า พระองค์ ด้วย ความ ยุติธรรม มิ ใช่ ด้วย ความ กริ้ว ของ พระองค์ เกรง ว่า พระองค์ จะ ทรง นำ ข้า พระองค์ มา ถึง ความ สูญเปล่า
{10:25} ขอ พระองค์ ทรง เทพ ระ พิโรธ ของ พระองค์ เหนือ เหล่า ประชาชาติ ที่ ไม่ รู้จัก พระองค์ และ เหนือ ครอบครัว ทั้งหลาย ที่ ไม่ ออก พระ นาม ของ พระองค์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ กิน เผา ผลาญ ยา โค บ เขา ได้ เขมือบ ท่าน เสีย และ เผา ผลาญ ท่าน เสีย และ กระทำ ที่ อาศัย ของ ท่าน ให้ รกร้าง ไป
{i11:1} เย เร มีย์ ประกาศ เรื่อง พัน ธ สัญญา ที่ ยูดาห์ ไม่ รักษา
{11:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{11:2} “ เจ้า จง ฟัง ถ้อยคำ ใน พัน ธ สัญญา นี้ เถิด และ จง กล่าว แก่ คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{11:3} เจ้า จง กล่าว แก่ เขา ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า คน หนึ่ง คน ใด ที่ ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ใน พัน ธสัญญานี้ ให้ ผู้ นั้น เป็น ที่ แช่ง เถิด
{11:4} ซึ่ง เป็น พัน ธ สัญญา ที่ เรา บัญชา แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ทั้งหลาย ใน วัน ที่ เรา ได้ นำ เขา ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ จาก เตาไฟ เหล็ก กล่าว ว่า จง เชื่อฟัง เสียง ของ เรา และ จง กระทำ ทุก อย่าง ที่ เรา บัญชา เจ้า ไว้ เจ้า จึง จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า
{11:5} เพื่อ เรา จะ กระทำ ให้ สำเร็จ ตาม คำ ปฏิญาณ ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ว่า จะ ประทาน แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ แก่ เขา อย่าง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้” แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ตอบ ว่า “ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ให้ เป็น ดังนั้น เถิด”
{11:6} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า “ จง ป่าวร้อง ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง เยรูซาเล็ม ว่า จง ฟัง ถ้อยคำ แห่ง พัน ธ สัญญา นี้ และ ประพฤติ ตาม
{11:7} เพราะ เรา ได้ กล่าว ตักเตือน อย่าง แข็งแรง ต่อ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ใน วัน ที่ เรา นำ เขา ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ แม้ จน ถึง ทุก วัน นี้ อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง กล่าว ตักเตือน ว่า จง เชื่อฟัง เสียง ของ เรา
{11:8} ถึง กระนั้น เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ ทุก คน ดำเนิน ตาม ความ ดื้อ กระด้าง แห่ง จิตใจ อัน ชั่ว ร้าย ของ เขา เหตุ ฉะนี้ เรา จึง จะ นำ ซึ่ง ตาม บรรดา ถ้อยคำ แห่ง พัน ธ สัญญา นี้ ที่ เรา ได้ บัญชา ให้ เขา กระทำ แต่ เขา มิ ได้ กระทำ ตาม นั้น ให้ มา ตก เหนือ เขา”
{11:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า “ มี การ คิด กบฏ ท่ามกลาง คน ยูดาห์ และ ท่ามกลาง ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{11:10} เขา ได้ หัน กลับ ไป หา ความ ชั่วช้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ผู้ ปฏิเสธ ไม่ ยอม ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา เขา ติดตาม พระ อื่นๆ และ ปรนนิบัติ พระ นั้น วงศ์วาน อิสราเอล และ วงศ์วาน ยูดาห์ ได้ ผิด พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง เรา กระทำ ต่อ บรรพบุรุษ ของ เขา
{11:11} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เขา ซึ่ง เขา หนี ไม่ พ้น ถึง เขา จะ ร้องทุกข์ ต่อ เรา เรา จะ ไม่ ฟัง เขา ทั้งหลาย
{11:12} แล้ว หัว เมือง ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม จะ ไป ร้องทุกข์ ต่อ พระ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ เผา เครื่อง หอม ถวาย นั้น แต่ พระ เหล่า นั้น จะ ช่วย เขา ให้ รอด ใน เวลา ลำบาก ไม่ ได้
{11:13} โอ ยูดาห์ เอ๋ย พระ ทั้งหลาย ของ เจ้า ก็ มาก เท่ากับ หัว เมือง ทั้งหลาย ของ เจ้า และ ตาม จำนวน หนทาง ใน กรุง เยรูซาเล็ม เจ้า ได้ ตั้ง แท่น บูชา ถวาย สิ่ง ที่ อับอาย คือ แท่น สำหรับ เผา เครื่อง หอม ถวาย แก่ พระ บา อัล
{11:14} เพราะ ฉะนั้น เจ้า อย่า อธิษฐาน เพื่อ ชน ชาติ นี้ อย่า ร้อง ขึ้น หรือ อธิษฐาน เพื่อ เขา ทั้งหลาย เพราะ เรา จะ ไม่ ฟัง เมื่อ เขา ร้อง ต่อ เรา ใน เวลา ลำบาก
{11:15} ผู้ ที่ รัก ของ เรา นั้น มี สิทธิ อะไร ใน นิเวศ ของ เรา เล่า ใน เมื่อ นาง นั้น ได้ กระทำ การ ชั่วช้า มาก และ เนื้อ อัน บริสุทธิ์ ได้ พ้น ไป จาก เจ้า แล้ว เมื่อ เจ้า กระทำ ชั่ว เจ้า จึง เริง โลด
{11:16} พระ เยโฮวาห์ ทรง เคย เรียก เจ้า ว่า ‘ ต้น มะกอก เทศ สด งดงาม ด้วย ผล เป็น อย่าง ดี’ แต่ พระองค์ ทรง ก่อ ไฟ เผา มัน เสีย ด้วย เสียง พายุ ใหญ่ และ กิ่ง ทั้งหลาย ของ มัน ก็ ถูก หัก เสีย แล้ว
{11:17} ด้วย ว่า พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ผู้ ได้ ปลูก เจ้า ได้ ทรง ประกาศ ความ ร้าย ให้ ตก แก่ เจ้า เพราะ ความ ชั่วช้า ของ วงศ์วาน อิสราเอล และ วงศ์วาน ยูดาห์ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อสู้ ตนเอง เพื่อ ได้ ยั่วยุ ให้ เรา โกรธ ด้วย การ เผา เครื่อง หอม ถวาย แก่ พระ บา อัล”
{11:18} พระ เยโฮวาห์ ทรง สำแดง แก่ ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ก็ รู้ แล้ว พระองค์ ทรง สำแดง การ กระทำ ของ เขา แก่ ข้า พระองค์
{11:19} แต่ ข้า พระองค์ เป็น เหมือน ลูก แกะ หรือ วัว ซึ่ง ถูก พา มา ถึง ที่ ฆ่า ข้า พระองค์ ไม่ ทราบ เลย ว่า พวก เขา ได้ ออก อุบาย ต่อสู้ ข้า พระองค์ โดย กล่าว ว่า “ ให้ เรา ทำลาย ต้นไม้ กับ ผล ของ มัน เสีย ด้วย ให้ เรา ตัด เขา ออก เสีย จาก แผ่นดิน ของ คน เป็น เพื่อ ชื่อ ของ เขา จะ ไม่ เป็น ที่ ระลึก ถึง อีก เลย”
{11:20} แต่ว่า โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ผู้ ทรง พิพากษา อย่าง ชอบธรรม ผู้ ทรง ทดลอง ดู ทั้ง ใจ และ จิต ขอ ให้ ข้า พระองค์ แล เห็น การ แก้ แค้น ของ พระองค์ ตก แก่ เขา เพราะ ข้า พระองค์ ได้ มอบ เรื่อง ของ ข้า พระองค์ ไว้ กับ พระองค์ แล้ว
{11:21} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ คน ตำบล อา นา โธท ผู้ แสวง หา ชีวิต ของ เจ้า และ กล่าว ว่า “ อย่า พยากรณ์ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ หรือ มิ ฉะนั้น เจ้า จะ ต้อง ตาย ด้วย มือ ของ เรา”
{11:22} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา จะ ลงโทษ เขา ทั้งปวง พวก คน หนุ่ม จะ ตาย ด้วย ดาบ บรรดา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา จะ ตาย ด้วย การ กันดาร อาหาร
{11:23} จะ ไม่ มี เหลือ สัก คน เดียว เพราะ เรา จะ นำ ความ ร้าย มา สู่ คน ตำบล อา นา โธท คือ ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา”
{i12:1} คำ ร้องทุกข์ ของ เย เร มีย์ และ คำ ตอบ จาก พระเจ้า
{12:1} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ เมื่อ ข้า พระองค์ สู้ คดี กับ พระองค์ พระองค์ ก็ ทรง เป็น ฝ่าย ถูก แม้ กระนั้น ข้า พระองค์ ยัง ขอ ทูล เสนอ มูล คดี ของ ข้า พระองค์ ต่อ พระองค์ ไฉน ทาง ของ คน ชั่ว จึง จำเริญ ขึ้น ไฉน ทุก คน ที่ ทรยศ ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข
{12:2} พระองค์ ทรง ปลูก เขา ทั้งหลาย และ เขา ทั้งหลาย ก็ หยั่ง ราก ลง เขา ทั้งหลาย งอก งาม ขึ้น และ บังเกิด ผล พระองค์ ทรง อยู่ ใกล้ ที่ ปาก ของ เขา แต่ ไกล จาก ใจ ของ เขา
{12:3} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ แต่ พระองค์ ทรง รู้จัก ข้า พระองค์ พระองค์ ทรง เห็น ข้า พระองค์ และ ทรง ทดลอง ใจ ของ ข้า พระองค์ ที่ มี ต่อ พระองค์ ขอ ทรง ฉุด เขา ออก มา เหมือน แกะ สำหรับ การ ฆ่า และ ตั้ง เขา ทั้งหลาย ไว้ ต่างหาก เพื่อ วัน ฆ่า
{12:4} แผ่นดิน นี้ จะ ไว้ทุกข์ นาน เท่าใด และ ผัก หญ้า ตาม ท้อง นา ทุก แห่ง จะ เหี่ยวแห้ง ไป นาน เท่าใด เพราะ ความ ชั่ว ของ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน นั้น สัตว์ และ นก ก็ ถูก ผลาญ ไป เสีย สิ้น เพราะ เขา ว่า “ พระองค์ จะ ไม่ ทอด พระ เนตร บั้น สุด ปลาย ของ เรา ทั้งหลาย”
{12:5} “ ถ้า เจ้า วิ่ง แข่ง กับ ทหาร ราบ และ เขา ทำให้ เจ้า เหน็ดเหนื่อย เจ้า จะ แข่ง กับ ม้า ได้ อย่างไร และ ถ้า เจ้า ยัง เหน็ดเหนื่อย ใน แผ่นดิน แห่ง สันติภาพ ซึ่ง เจ้า วางใจ นั้น เจ้า จะ ทำ อย่างไร ใน คลื่น ของ ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน
{12:6} เพราะ ว่า แม้ พี่น้อง ของ เจ้า และ วงศ์วาน ของ บิดา เจ้า แม้ ว่า เขา ก็ ได้ กระทำ การ ทรยศ ต่อ เจ้า เขา ยัง เรียก ให้ ฝูง ชน ไล่ ตาม เจ้า ไป ถึง แม้ ว่า เขา พูด ถ้อยคำ อย่าง ดี แก่ เจ้า อย่า เชื่อ เขา เลย
{12:7} เรา ได้ ละทิ้ง นิเวศ ของ เรา เรา ได้ เหวี่ยง มรดก ของ เรา ทิ้ง เรา ได้ มอบ ผู้ ที่ รัก ของ จิตใจ เรา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เธอ
{12:8} มรดก ของ เรา ได้ กลาย เป็น เหมือน สิงโต ใน ป่า ต่อ เรา เขา ตะเบ็ง เสียง ของ เขา เข้า ใส่ เรา เพราะ ฉะนั้น เรา จึง เกลียด เขา
{12:9} มรดก ของ เรา เป็น แก่ เรา เหมือน นก ลาย ด่าง นก ซึ่ง อยู่ รอบ ต่อสู้ นก นั้น ไป เถอะ ไป ชุมนุม สัตว์ ป่า ทุ่ง ทั้งสิ้น นำ มัน ให้ มา กิน เสีย
{12:10} ผู้ เลี้ยง แกะ เป็น อัน มาก ได้ ทำลาย สวน องุ่น ของ เรา เสีย เขา ทั้งหลาย ได้ เหยียบ ย่ำ ส่วน ของ เรา ไว้ ใต้ ฝ่า เท้า เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ให้ ส่วน อัน พึงใจ ของ เรา กลาย เป็น ถิ่น ทุรกันดาร ที่ รกร้าง
{12:11} เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ส่วน ของ เรา ให้ รกร้าง เมื่อ รกร้าง ส่วน นั้น ก็ คร่ำครวญ ต่อ เรา แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ ถูก ทิ้ง ให้ รกร้าง เพราะ ไม่ มี ผู้ ใด เอาใจ ใส่ ใน เรื่อง นี้
{12:12} ผู้ ทำลาย ล้าง ได้ มา บน บรรดา ที่ สูง ทั้งปวง ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะ ว่า แสง ดาบ ของ พระ เยโฮวาห์ จะ ทำลาย จาก ปลาย แผ่นดิน นี้ ไป ถึง ปลาย อีก ข้าง หนึ่ง ไม่ มี เนื้อ หนัง ใดๆ ที่ จะ มี สันติภาพ
{12:13} เขา ทั้งหลาย ได้ หว่าน ข้าว สาลี แต่ จะ เกี่ยว หนาม เขา ได้ กระทำ ให้ ตัว เจ็บ ปวด แต่ จะ ไม่ ได้ กำไร อะไร เขา ทั้งหลาย จะ ละอาย ด้วย ผล การ เกี่ยว ของ เขา ด้วย เหตุ ความ โกรธเกรี้ยว กราด ของ พระ เยโฮวาห์”
{12:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ด้วย เรื่อง บรรดา เพื่อนบ้าน ที่ ชั่ว ร้าย ของ เรา ผู้ ที่ ได้ แตะ ต้อง มรดก ซึ่ง เรา ได้ ให้ อิสราเอล ประชาชน ของ เรา สืบ มรดก นั้น ว่า “ ดู เถิด เรา จะ ถอน เขา ทั้งหลาย ขึ้น จาก แผ่นดิน ของ เขา และ เรา จะ ถอน วงศ์วาน ยูดาห์ จาก ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย
{12:15} และ ต่อ มา หลัง จาก ที่ เรา ได้ ถอน เขา ทั้งหลาย ขึ้น แล้ว เรา จะ กลับ มี ความ เมตตา ต่อ เขา อีก และ เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย มา อีก ให้ ต่าง ก็ มา ยัง มรดก ของ ตน และ ยัง แผ่นดิน ของ ตน
{12:16} และ จะ เกิด กรณี ขึ้น ว่า ถ้า เขา ทั้งหลาย จะ อุตส่าห์ ศึกษา ทาง แห่ง ประชาชน ของ เรา คือ ปฏิญาณ ใน นาม ของ เรา ว่า ‘ ตราบ ใด ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่’ อย่าง ที่ เขา ได้ สอน ประชาชน ของ เรา ให้ ปฏิญาณ โดย พระ บา อัล แล้ว เขา จะ ได้ รับ การ สร้าง ขึ้น ไว้ ท่ามกลาง ประชาชน ของ เรา
{12:17} แต่ ถ้า เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ เชื่อฟัง แล้ว เรา จะ ถอน ประชาชาติ นั้น ขึ้น และ ทำลาย เขา จน สิ้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i13:1} ผ้าป่าน คาด เอว ที่ สกปรก เปรียบ ได้ กับ อิสราเอล
{13:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ด้วย ว่า “ จง ไป ซื้อ ผ้าป่าน คาด เอว มา ผืน หนึ่ง คาด เอว ของ เจ้า ไว้ และ อย่า จุ่ม น้ำ”
{13:2} ข้าพเจ้า จึง ซื้อ ผ้า คาด เอว ผืน หนึ่ง ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ คาด เอว ของ ข้าพเจ้า ไว้
{13:3} และ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ครั้ง ที่ สอง ว่า
{13:4} “ จง เอา ผ้า คาด เอว ซึ่ง เจ้า ได้ ซื้อ มา ซึ่ง อยู่ ที่ เอว ของ เจ้า และ จง ลุก ขึ้น ไป ยัง แม่น้ำ ยู เฟรติส แล้ว ซ่อน ผ้า นั้น ไว้ ใน ซอก หิน แห่ง หนึ่ง”
{13:5} ข้าพเจ้า ก็ ไป และ ซ่อน ผ้า นั้น ไว้ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า
{13:6} ต่อ มา อีก หลาย วันพระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า “ จง ลุก ขึ้น ไป ยัง แม่น้ำ ยู เฟรติส และ เอา ผ้า คาด เอว ซึ่ง เรา ได้ สั่ง เจ้า ให้ ซ่อน ไว้ ที่ นั่น นั้น มา เสีย จาก ที่ นั่น”
{13:7} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ไป ที่ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ ขุด เอา ผ้า คาด เอว มา จาก ที่ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ซ่อน ไว้ ดู เถิด ผ้า คาด เอว นั้น เสีย หมด จะ ใช้ การ สิ่ง ใด ก็ ไม่ ได้
{13:8} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ก็ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{13:9} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ก็ จะ ทำลาย ความ ทะนง ใจ ของ ยูดาห์ และ ความ ทะนง ใจ ใหญ่ ยิ่ง ของ เยรูซาเล็ม เสีย อย่าง นั้น แหละ
{13:10} คือ ชน ชาติ ที่ ชั่ว ร้าย นี้ ผู้ ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ผู้ ที่ ดำเนิน ตาม ความ ดื้อ กระด้าง แห่ง จิตใจ ของ ตนเอง และ ได้ ติดตาม พระ อื่น เพื่อ จะ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น จะ เป็น เหมือน ผ้า คาด เอว นี้ ซึ่ง จะ ใช้ การ สิ่ง ใด ก็ ไม่ ได้
{13:11} เพราะ ผ้า คาด เอว ติด อยู่ ที่ เอว ของ มนุษย์ ฉัน ใด เรา ก็ ได้ กระทำ ให้ วงศ์วาน ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล และ วงศ์วาน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ติด อยู่ กับ เรา ฉัน นั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ชื่อเสียง ที่ สรรเสริญ และ สง่าราศี แก่ เรา แต่ เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ ฟัง
{i13:12} การ ที่ อิสราเอล จะ ตก เป็น เชลย กำลัง ใกล้ เข้า มา
{13:12} ฉะนั้น เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ นี้ แก่ เขา ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ น้ำ องุ่น จะ เต็ม ไห ทุก ลูก’ และ เขา ทั้งหลาย จะ พูด กับ เจ้า ว่า ‘ เรา ไม่ รู้ หรือ ว่า น้ำ องุ่น จะ ต้อง เต็ม ไห ทุก ลูก’
{13:13} แล้ว เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ให้ ชาว แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น เต็ม ไป ด้วย ความ มึนเมา คือ กษัตริย์ ทั้งหลาย ของ ผู้ ประทับ บน บัลลังก์ ของ ดา วิด พวก ปุโรหิต พวก ผู้ พยากรณ์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น
{13:14} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ เหวี่ยง เขา ทั้งหลาย ให้ ชน กัน และ กัน พวก พ่อ ก็ ชน พวก ลูก เรา จะ ไม่ สงสาร หรือ ไม่ ไว้ ชีวิต หรือ ไม่ เมตตา แต่ เรา จะ ทำลาย เขา”
{13:15} จง ฟัง และ เงี่ยหู ฟัง อย่า ยโส ไป เลย เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น พระ วาจา แล้ว
{13:16} จง ถวาย สง่าราศี แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทั้งหลาย ก่อน ที่ พระองค์ จะ ทรง นำ ความ มืด มา ก่อน ที่ เท้า ของ เจ้า จะ สะดุด บน ภูเขา ที่ มี แสง โพล้เพล้ และ ขณะ เมื่อ เจ้า ทั้งหลาย มอง หา ความ สว่าง พระองค์ ทรง กลับ ให้ เป็น เงา มัจจุราช และ ทรง กระทำ ให้ เป็น ความ มืด ทึบ
{13:17} แต่ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย จะ ไม่ ฟัง จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ก็ จะ ร้องไห้ ลับๆ เพราะ ความ ทะนง ใจ ของ เจ้า ตา ของ ข้าพเจ้า จะ ร้องไห้ มาก นัก และ มี น้ำตา อาบ หน้า เพราะ ฝูง แกะ ของ พระ เยโฮวาห์ ถูก ต้อน เอา ไป เป็น เชลย
{13:18} จง กล่าว แก่ กษัตริย์ และ พระ ราชินี ว่า “ ขอ ทรง ประทับ ณ ที่ ต่ำ เพราะ ว่า อำนาจ ของ พระองค์ คือ มงกุฎ แห่ง สง่าราศี ของ พระองค์ จะ หล่น มา”
{13:19} หัว เมือง แห่ง ภาค ใต้ ก็ ถูก ปิด ซึ่ง ไม่ มี ใคร จะ เปิด ได้ ยูดาห์ ทั้งสิ้น ก็ จะ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย จะ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย หมด ที เดียว
{13:20} “ จง เงย หน้า ของ เจ้า ขึ้น ดู เขา เหล่า นั้น ที่ มา จาก ทิศ เหนือ ฝูง แกะ ที่ ได้ มอบ ไว้ ให้ แก่ เจ้า นั้น อยู่ ที่ไหน คือ ฝูง แกะ ที่ งดงาม ของ เจ้า นั่น น่ะ
{13:21} เจ้า จะ ว่า อย่างไร เมื่อ เขา จะ ลงโทษ เจ้า เพราะ เจ้า เอง ได้ สอน เขา ให้ เป็น นาย และ เป็น ประมุข ของ เจ้า ความ เจ็บ ปวด จะ ไม่ เข้า มา ครอบงำ เจ้า อย่าง ความ เจ็บ ปวด ของ ผู้หญิง ที่ กำลัง คลอด บุตร หรือ
{13:22} และ ถ้า เจ้า ว่า ใน ใจ ของ เจ้า ว่า ‘ ทำไม สิ่ง เหล่า นี้ จึง เกิด กับ ข้า’ ก็ เพราะ ความ ชั่วช้า ที่ มากมาย ใหญ่ โต ของ เจ้า เสื้อ ของ เจ้า จึง ต้อง ถูก ถลก ขึ้น และ ส้น เท้า ของ เจ้า จึง ไม่ ปิดบัง
{13:23} คน เอธิโอเปีย เปลี่ยน วรรณ ของ ตนเอง ได้ หรือ หรือ เสือดาว เปลี่ยน ลาย ของ มัน ถ้า ได้ แล้ว เจ้า ทั้งหลาย ผู้ ที่ เคย ต่อ การ กระทำ ความ ชั่ว จะ มา กระทำ ความ ดี ก็ ได้
{13:24} ฉะนั้น เรา จะ กระจาย เขา ทั้งหลาย ไป เหมือน แกลบ ที่ ถูก ลม จาก ถิ่น ทุรกันดาร
{13:25} นี่ เป็น ส่วน ของ เจ้า เป็น ส่วน ที่ เรา ได้ ตวง ออก ให้ แก่ เจ้า” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ “ เพราะ เจ้า ได้ ลืม เรา เสีย และ ไว้ วางใจ ใน การ มุสา
{13:26} ฉะนั้น เรา เอง จะ ถลก เสื้อ คลุม ของ เจ้า มา ปก หน้า เจ้า คือ ให้ เห็น ความ อับอาย ขายหน้า ของ เจ้า
{13:27} เรา ได้ เห็น การ ล่วง ประเวณี ของ เจ้า การ ครวญ หา การ เล่นชู้ อย่าง แก่ ราคะ ของ เจ้า และ การ ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ เจ้า บน เนิน เขา ทั้งหลาย ที่ ใน ทุ่ง นา โอ เยรูซาเล็ม เอ๋ย วิบัติ แก่ เจ้า อีก นาน สัก เท่าใด เจ้า จึง จะ ยอม กระทำ ให้ เจ้า สะอาด ได้”
{i14:1} ผู้ พยากรณ์ ประกาศ เรื่อง ความ แห้ง แล้ง
{14:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง มา ถึง เย เร มีย์ เกี่ยว ด้วย ความ แห้ง แล้ง ว่า
{14:2} “ ยูดาห์ ไว้ทุกข์ และ ประตู เมือง ทั้งปวง ของ เธอ ก็ อ่อน กำลัง ลง ประชาชน ของ เธอ ก็ แต่ง ดำ หน้า ก้ม อยู่ บน แผ่นดิน และ เสียง ร้อง ของ เยรูซาเล็ม ก็ ขึ้น ไป
{14:3} ขุนนาง ของ เธอ ส่ง ผู้น้อย ของ เขา ให้ ไป ตัก น้ำ เขา ทั้งหลาย ไป ยัง ที่ ขัง น้ำ เห็น ว่า ไม่ มี น้ำ เขา ทั้งหลาย ก็ กลับ ไป ด้วย ภาชนะ เปล่า เขา ทั้งหลาย ได้ อาย และ ขายหน้า เขา จึง คลุม ศีรษะ ของ เขา ทั้งหลาย เสีย
{14:4} เพราะ เรื่อง แผ่นดิน ที่ แห้ง แล้ง เนื่อง จาก ไม่ มี ฝน ตก บน แผ่นดิน ชาว นา ทั้งหลาย ก็ อับอาย เขา ทั้งหลาย จึง คลุม ศีรษะ ของ เขา เสีย
{14:5} แม้ กวาง ตัวเมีย ที่ อยู่ ใน ท้อง ทุ่ง ก็ ละทิ้ง ลูก ที่ ตก ใหม่ ของ มัน เสีย เพราะ ว่า ไม่ มี หญ้า
{14:6} ลา ป่า ยืน อยู่ บน ที่ สูง มัน สูด ลมหายใจ เหมือน มังกร ตา ของ มัน ก็ มืดมัว เพราะ ไม่ มี หญ้า”
{14:7} “ แม้ ว่า ความ ชั่วช้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ก็ เป็น พยาน ปรักปรำ ข้า พระองค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ พระองค์ โปรด เถิด เพื่อ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ ด้วย ว่า บรรดา การ กลับ สัตย์ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ก็ มาก ยิ่ง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย กระทำ บาป ต่อ พระองค์
{14:8} โอ ข้า แต่ พระองค์ ผู้ เป็น ความ หวัง แห่ง อิสราเอล เป็น พระ ผู้ ช่วย ให้ รอด ของ เขา ใน ยาม ลำบาก ไฉน พระองค์ จะ ทรง เป็น เหมือน คน ต่าง ด้าว ใน แผ่นดิน หรือ เหมือน คน เดินทาง แวะ อาศัย ค้าง เพียง คืน เดียว
{14:9} ไฉน พระองค์ จะ ทรง เป็น เหมือน ชาย ที่ งัน งง หรือ เหมือน คน ที่ มี กำลัง มาก แต่ ช่วย ใคร ให้ รอด ไม่ ได้ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ แม้ กระนั้น ก็ ดี พระองค์ ทรง สถิต ท่ามกลาง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย คน เขา เรียก พวก ข้า พระองค์ โดย พระ นาม ของ พระองค์ ขอ อย่า ทรง ละ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไว้ เสีย”
{14:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ชน ชาติ นี้ ว่า “ เขา ทั้งหลาย รัก ที่ จะ พเนจร ไป อย่าง นี้ เขา ทั้งหลาย ไม่ ยับยั้ง เท้า ของ เขา ไว้ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ไม่ ทรง รับ เขา บัดนี้ พระองค์ จะ ทรง ระลึก ถึง ความ ชั่วช้า ของ เขา และ ลงโทษ การ ผิด บาป ของ เขา”
{14:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า “ อย่า อธิษฐาน เพื่อ ความ อยู่ เย็น เป็น สุข ของ ชน ชาติ นี้ เลย
{14:12} แม้ ว่า เขา อด อาหาร เรา ก็ จะ ไม่ ฟัง เสียง ร้อง ของ เขา แม้ เขา ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง ธัญ ญบูชา เรา ก็ จะ ไม่ รับ มัน แต่ เรา จะ ผลาญ เขา เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด”
{14:13} แล้ว ข้าพเจ้า พูด ว่า “ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ดู เถิด พวก ผู้ พยากรณ์ กล่าว แก่ เขา ว่า ‘ ท่าน ทั้งหลาย จะ ไม่ เห็น ดาบ หรือ จะ มี การ กันดาร อาหาร แต่ เรา จะ ให้ สันติภาพ ที่ แน่นอน แก่ เจ้า ใน สถานที่ นี้’”
{14:14} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า “ พวก ผู้ พยากรณ์ เหล่า นั้น พยากรณ์ เท็จ ใน นาม ของ เรา เรา มิ ได้ ใช้ เขา ทั้งหลาย และ เรา มิ ได้ บัญชา เขา หรือ พูด กับ เขา เขา พยากรณ์ นิมิต และ การ ทำนาย เท็จ แก่ เจ้า ทั้งหลาย เป็น การ ทำนาย ที่ ไร้ ค่า เป็น การ ล่อลวง ของ จิตใจ เขา เอง
{14:15} ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว ด้วย พวก ผู้ พยากรณ์ ผู้ พยากรณ์ ใน นาม ของ เรา แม้ ว่า เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา ทั้งหลาย และ ผู้ กล่าว ว่า ‘ ดาบ และ การ กันดาร อาหาร จะ ไม่ มา ถึง แผ่นดิน นี้’ พวก ผู้ พยากรณ์ เหล่า นั้น จะ ถูก ผลาญ เสีย ด้วย ดาบ และ การ กันดาร อาหาร
{14:16} และ ประชาชน ผู้ ซึ่ง เขา พยากรณ์ ให้ ฟัง นั้น จะ ถูก ทิ้ง ไว้ ใน ถนน หนทาง กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ เหตุ การ กันดาร อาหาร และ ดาบ ซึ่ง ไม่ มี ผู้ ใด จะ ฝัง เขา คือ ทั้ง ตัว เขา ทั้งหลาย ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา เพราะ เรา จะ เทค วาม ชั่ว ของ เขา สนอง เขา
{14:17} เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ นี้ แก่ เขา ว่า ‘ ขอ ให้ ตา ของ เรา มี น้ำตา ไหล ทั้ง กลางคืน และ กลางวัน อย่า ให้ หยุด ยั้ง เพราะ บุตร สาว พรหมจารี แห่ง ประชาชน ของ เรา ถูก ขยี้ ด้วย ความ หายนะ ยิ่งใหญ่ ถูก ตี อย่าง หนัก มาก
{14:18} ถ้า เรา ออก ไป ใน ท้อง นา ดู เถิด นั่น คน ที่ ถูก ฆ่า เสีย ด้วย ดาบ ถ้า เรา เข้า ไป ใน กรุง ดู เถิด นั่น โรค อัน เนื่อง จาก การ กันดาร เพราะ ว่า ทั้ง พวก ผู้ พยากรณ์ และ ปุโรหิต ไป ค้า กัน ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไม่ รู้จัก’”
{14:19} พระองค์ ทรง ปฏิเสธ ไม่ รับ ยูดาห์ เสียที เดียว แล้ว หรือ พระทัย ของ พระองค์ เกลียด ศิ โยน เสีย แล้ว หรือ ไฉน พระองค์ ทรง เฆี่ยน ตี ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จน ไม่ มี การ รักษา ข้า พระองค์ ให้ หาย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มอง หา สันติภาพ แต่ ไม่ มี ความ ดี มา เลย เรา มอง หา เวลา เยียวยา แต่ ประสบ ความ สยดสยอง
{14:20} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ สารภาพ ความ ชั่ว ของ พวก ข้า พระองค์ และ ความ ชั่วช้า ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์
{14:21} เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ ขอ อย่า ทรง เกลียด พวก ข้า พระองค์ ขอ อย่า ให้ หลู่ เกียรติ แห่ง พระ ที่นั่ง อัน รุ่งเรือง ของ พระองค์ ขอ ทรง ระลึก และ อย่า ทรง หัก พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ ซึ่ง มี ไว้ กับ ข้า พระองค์
{14:22} ใน บรรดา พระ เทียม เท็จ แห่ง ประชาชาติ ทั้งหลาย มี พระองค์ ใด เล่า ที่ ทำให้ เกิด ฝน ได้ หรือ ท้อง ฟ้า ประทาน ห่า ฝน ได้ หรือ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พวก ข้า พระองค์ พระองค์ มิ ใช่ พระเจ้า องค์ นั้น ดอก หรือ พวก ข้า พระองค์ จึง คอย หวัง ใน พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น
{i15:1} การ พิพากษา ของ พระ เยโฮวาห์ ต่อ ยูดาห์
{15:1} ฝ่าย พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า “ แม้ ว่า โมเสส และ ซา มูเอล จะ มา ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา จิตใจ ของ เรา จะ ไม่ หัน ไป หา ชน ชาติ นี้ ไล่ เขา ทั้งหลาย ออก ไป ให้ พ้น สายตา ของ เรา แล้ว ให้ เขา ไป
{15:2} และ ต่อ มา ถ้า เขา ถาม เจ้า ว่า ‘ เรา จะ ไป ที่ไหน’ เจ้า จง พูด กับ เขา ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ คน เหล่า นั้น ที่ กำหนด ให้ แก่ ความ ตาย จะ ไป หา ความ ตาย คน เหล่า นั้น ที่ กำหนด ให้ แก่ ดาบ จะ ไป หา ดาบ คน เหล่า นั้น ที่ กำหนด ให้ แก่ การ กันดาร อาหาร จะ ไป หา การ กันดาร อาหาร คน ที่ กำหนด ให้ แก่ การ เป็น เชลย จะ ไป หา การ เป็น เชลย’”
{15:3} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรา จะ กำหนด สี่ อย่าง ไว้ เหนือ เขา คือ ดาบ สังหาร สุนัข กัด ฉีก นก ใน อากาศ และ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก ที่ จะ กัด กิน และ ทำลาย
{15:4} และ เรา จะ กระทำ ให้ เขา ถูก ถอด ไป ยัง ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก เหตุ ด้วย การ กระทำ ซึ่ง มนัส เสห์ บุตร เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ กระทำ ใน เยรูซาเล็ม
{15:5} โอ เยรูซาเล็ม เอ๋ย ใคร จะ สงสาร เจ้า หรือ ใคร จะ เสียใจ กับ เจ้า หรือ ใคร จะ แวะ มา ถาม ทุกข์สุข ของ เจ้า”
{15:6} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เจ้า ได้ ปฏิเสธ เรา เจ้า ถอย หลัง เรื่อย ไป เรา จึง จะ เหยียด มือ ออก ไป ต่อสู้ เจ้า และ ทำลาย เจ้า เรา เอือม ต่อ การ ผ่อนผัน แล้ว
{15:7} เรา จะ ซัด เขา ด้วย ส้อม ซัด ข้าว ใน บรรดา ประตู เมือง แห่ง แผ่นดิน นั้น เรา จะ ทำให้ ลูก ของ เขา ทั้งหลาย ตาย เรา จะ ทำลาย ประชาชน ของ เรา เพราะ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ หัน กลับ จาก พฤติการณ์ ของ เขา
{15:8} เรา กระทำ ให้ หญิง ม่าย ของ เขา มี มาก ยิ่ง กว่า เม็ด ทราย ใน ทะเล ณ เวลา เที่ยงวัน เรา ได้ นำ ผู้ ทำลาย มา สู่ บรรดา แม่ ของ คน หนุ่ม ทั้งหลาย เรา ได้ กระทำ ให้ ความ สยดสยอง ตก เหนือ กรุง นั้น โดย ฉับ พลัน
{15:9} เธอ ที่ คลอด บุตร เจ็ด คน ก็ อ่อน กำลัง เธอ ตาย ไป แล้ว ดวง อาทิตย์ ของ เธอ ตก เมื่อ ยัง วัน อยู่ เธอ ได้ รับ ความ ละอาย และ ขายหน้า เรา จะ มอบ ผู้ ที่ เหลือ อยู่ ให้ แก่ ดาบ ต่อ หน้า ศัตรู ของ เขา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i15:10} พระ สัญญา และ การ ขู่ เข็ญ
{15:10} แม่ จ๋า วิบัติ แก่ ฉัน ที่ แม่ คลอด ฉัน มา เป็น คน ที่ ให้ เกิด การ แก่งแย่ง และ การ ชิง ดี แก่ แผ่นดิน ทั้งสิ้น ฉัน ก็ มิ ได้ ให้ ยืม โดย คิด ดอกเบี้ย หรือ ฉัน ก็ มิ ได้ ยืม เขา โดย คิด ดอกเบี้ย แต่ เขา ทุก คน แช่ง ฉัน
{15:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ พวก ที่ เหลือ อยู่ จะ อยู่ เย็น เป็น สุข เรา จะ กระทำ ให้ พวก ศัตรู กระทำ ดี ต่อ เจ้า ใน เวลา ลำบาก และ ใน เวลา ทุกข์ ใจ
{15:12} เหล็ก จะ หัก เหล็ก จาก ทิศ เหนือ และ เหล็กกล้า หรือ
{15:13} บรรดา สิ่งของ และ ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า เรา จะ มอบ ให้ เป็น ของ ริบ ไม่ คิด ค่า เพราะ บาป ทั้งสิ้น ของ เจ้า ตลอด ทั่ว ดินแดน ของ เจ้า
{15:14} เรา จะ กระทำ ให้ เจ้า ไป กับ พวก ศัตรู ของ เจ้า ยัง แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้จัก เพราะ ความ โกรธ ของ เรา เรา ก่อ ไฟ ขึ้น ซึ่ง จะ เผา เจ้า ทั้งหลาย เสีย”
{i15:15} การ คร่ำครวญ ของ เย เร มีย์
{15:15} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง ทราบ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ และ เยี่ยมเยียน ข้า พระองค์ ขอ ทรง แก้ แค้น ผู้ ข่มเหง ข้า พระองค์ เพื่อ ข้า พระองค์ เพราะ การ อดกลั้น พระทัย ของ พระองค์ นั้น ขอ อย่า ทรง นำ ข้า พระองค์ ไป เสีย ขอ ทรง ตระหนัก ว่า ข้า พระองค์ ทน การ ติเตียน ด้วย เห็นแก่ พระองค์
{15:16} เมื่อ พบ พระ วจนะ ของ พระองค์ แล้ว ข้า พระองค์ ก็ กิน เสีย พระ วจนะ ของ พระองค์ เป็น ความ ชื่นบาน แก่ ข้า พระองค์ และ เป็น ความ ปีติ ยินดี แห่ง จิตใจ ของ ข้า พระองค์ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า จอม โยธา เพราะ ว่า เขา เรียก ข้า พระองค์ ตาม พระ นาม ของ พระองค์
{15:17} ข้า พระองค์ มิ ได้ นั่ง อยู่ ใน หมู่ คน ที่ เยาะเย้ย กัน ทั้ง ข้า พระองค์ ก็ มิ ได้ เปรมปรีดิ์ ข้า พระองค์ นั่ง อยู่ คน เดียว เพราะ เหตุ พระ หัตถ์ ของ พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง ให้ ข้า พระองค์ เต็ม ด้วย ความ กริ้ว
{15:18} ไฉน ความ เจ็บ ของ ข้า พระองค์ มิ ได้ หยุด ยั้ง บาดแผล ของ ข้า พระองค์ ก็ รักษา ไม่ หาย มัน ไม่ ยอม หาย พระองค์ ทรง เป็น เหมือน ผู้ มุสา แก่ ข้า พระองค์ หรือ หรือ อย่าง น้ำ ที่ เหือดแห้ง
{i15:19} พระ เยโฮวาห์ ทรง ให้ เย เร มีย์ มั่นใจ ใน พระองค์
{15:19} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ว่า “ ถ้า เจ้า กลับ มา เรา จะ ให้ เจ้า กลับ มา อีก และ เจ้า จะ ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ถ้า เจ้า แยก สิ่ง ประเสริฐ ไป จาก สิ่ง เลว ทราม เจ้า จะ เป็น เหมือน ปาก ของ เรา จง ให้ เขา ทั้งหลาย หัน กลับ มา หา เจ้า แต่ เจ้า อย่า หัน ไป หา เขา
{15:20} เรา จะ กระทำ เจ้า ให้ เป็น กำแพง ป้อม ทองสัมฤทธิ์ แก่ ชน ชาติ นี้ เขา ทั้งหลาย ก็ จะ ต่อสู้ กับ เจ้า แต่ เขา จะ ไม่ ชนะ เจ้า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า จะ ช่วย เจ้า ให้ รอด และ ช่วย เจ้า ให้ พ้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้
{15:21} “ เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ คน ชั่ว และ ไถ่ เจ้า จาก กำมือ ของ คน อำมหิต”
{i16:1} พระเจ้า ไม่ ให้ เย เร มีย์ มี ครอบครัว
{16:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{16:2} “ เจ้า อย่า มี ภรรยา เจ้า อย่า มี บุตร ชาย หรือ บุตร สาว ใน ที่ นี้
{16:3} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ เรื่อง บุตร ชาย และ บุตร สาว ที่ เกิด ใน ที่ นี้ และ ทรง กล่าว ถึง พวก มารดา ที่ คลอด บุตร เหล่า นั้น และ พวก บิดา ที่ ให้ บังเกิด คน เหล่า นั้น ใน แผ่นดิน นี้ ว่า
{16:4} เขา ทั้งหลาย จะ ตาย ด้วย โรค ร้าย จะ ไม่ มี การ โอดครวญ อาลัย เขา ทั้งหลาย หรือ จะ ไม่ มี ใคร จัดการ ฝัง เขา เขา จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ ที่ อยู่ บน พื้น แผ่นดิน เขา ทั้งหลาย จะ พินาศ ด้วย ดาบ และ การ กันดาร อาหาร และ ศพ ทั้งหลาย ของ เขา จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ ของ สัตว์ แห่ง แผ่นดิน
{16:5} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า เข้า ไป ใน เรือน ที่ ครวญ คร่ำ หรือ ไป โอดครวญ หรือ ไป เสียใจ ด้วย พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา ได้ เอา สันติภาพ ของ เรา ไป จาก ชน ชาติ นี้ แล้ว ทั้ง ความ เมตตา และ กรุณา คุณ ของ เรา
{16:6} ทั้ง ผู้ใหญ่ ผู้น้อย จะ ตาย ใน แผ่นดิน นี้ จะ ไม่ มี ใคร จัดการ ฝัง เขา จะ ไม่ มี ใคร มา โอดครวญ อาลัย เขา หรือ มาก รีด ตัว หรือ มา โกน ศีรษะ เพื่อ เขา
{16:7} จะ ไม่ มี ผู้ ใด ฉีก ตัวเอง เพื่อ เขา เมื่อ ไว้ทุกข์ เพื่อ จะ ปลอบโยน เขา เหตุ คน ที่ ตาย นั้น เพราะ บิดา มารดา ของ เขา จะ ไม่ มี ใคร มอบ ถ้วย แห่ง ความ เล้าโลม ใจ ให้ เขา ดื่ม
{16:8} เจ้า อย่า เข้า ไป นั่ง กิน และ ดื่ม กับ เขา ใน เรือน ที่ มี การ เลี้ยง
{16:9} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ กระทำ ให้ เสียง บันเทิง และ เสียง รื่นเริง เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว ขาด จาก สถานที่ นี้ ต่อ สายตา ของ เจ้า ทั้งหลาย และ ใน วัน ของ เจ้า
{16:10} ต่อ มา เมื่อ เจ้า บอก บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ ชน ชาติ นี้ และ เขา ทั้งหลาย พูด กับ เจ้า ว่า ‘ ทำไม พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง ประกาศ ความ ร้าย ใหญ่ ยิ่ง ทั้งสิ้น นี้ ให้ ตก แก่ เรา ความ ชั่วช้า ของ เรา คือ อะไร เล่า เรา ได้ กระทำ บาป อะไร ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เล่า’
{16:11} แล้ว เจ้า พึง กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา และ ได้ ติดตาม พระ อื่น และ ได้ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ นั้น และ ได้ ละทิ้ง เรา และ มิ ได้ รักษา ราช บัญญัติ ของ เรา
{16:12} และ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระทำ ชั่ว ร้าย ยิ่ง เสีย กว่า บรรพบุรุษ ของ เจ้า เพราะ ดู เถิด เจ้า ทุกๆ คน ได้ ดำเนิน ตาม ความ ดื้อ กระด้าง แห่ง จิตใจ อัน ชั่ว ร้าย ของ ตนเอง ปฏิเสธ ไม่ ยอม ฟัง เรา
{16:13} เพราะ ฉะนั้น เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ออก เสีย จาก แผ่นดิน นี้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า หรือ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไม่ รู้จัก และ ที่ นั่น เจ้า จะ ปรนนิบัติ พระ อื่น ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพราะ เรา จะ ไม่ สำแดง พระคุณ แก่ เจ้า เลย’
{16:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เดือน จะ มา ถึง เมื่อ ไม่ มี ใคร กล่าว ต่อ ไป อีก ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง นำ ประชาชน อิสราเอล ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’
{16:15} แต่ จะ พูด ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง นำ ประชาชน อิสราเอล ขึ้น มา จาก แดน เหนือ และ ขึ้น มา จาก บรรดา ประเทศ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น ทรง พระ ชนม์ อยู่ ฉัน ใด’ เพราะ เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย กลับ มา สู่ แผ่นดิน ของ เขา เอง ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ บรรพบุรุษ ของ เขา แล้ว นั้น
{16:16} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ ส่ง ชาว ประมง มา เป็น อัน มาก และ เขา จะ จับ เขา ทั้งหลาย ภายหลัง เรา จะ ให้ เขา พา พราน มา เป็น อัน มาก พราน จะ ล่า เขา ทั้งหลาย ตาม ภูเขา ทุก แห่ง และ ตาม เนิน เขา ทุก ลูก และ ตาม ซอก หิน
{16:17} เพราะ ว่า ตา เรา มอง ดู พฤติการณ์ ทั้งสิ้น ของ เขา จะ ปิดบัง ไว้ จาก หน้า เรา ไม่ ได้ และ ความ ชั่วช้า ของ เขา ทั้งหลาย จะ ซ่อน พ้น ตา เรา ไม่ ได้
{16:18} และ ก่อน อื่น เรา จะ ตอบ สนอง ความ ชั่วช้า และ บาป ของ เขา เป็น สอง เท่า เพราะ เขา ได้ กระทำ ให้ แผ่นดิน เรา เป็น มลทิน ไป และ กระทำ ให้ มรดก ของ เรา เต็ม ไป ด้วย ซาก ของ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน และ สิ่ง ที่ น่า เกลียด น่า ชัง ของ เขา ทั้งหลาย”
{16:19} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ กำลัง และ ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ ข้า พระองค์ เป็น ที่ ลี้ภัย ของ ข้า พระองค์ ใน วัน ยาก ลำบาก บรรดา ประชาชาติ จะ มา เฝ้า พระองค์ จาก ที่สุด ปลาย โลก และ ทูล ว่า “ บรรพบุรุษ ของ เรา ไม่ ได้ รับ มรดก อัน ใด นอกจาก สิ่ง มุสา สิ่ง ไร้ ค่า และ สิ่ง ซึ่ง ไม่ มี ประโยชน์ อะไร ใน ตัว
{16:20} มนุษย์ จะ สร้าง พระ ไว้ สำหรับ ตนเอง ได้ หรือ สิ่ง อย่าง นั้น ไม่ ใช่ พระ”
{16:21} “ เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด เรา จะ กระทำ ให้ เขา รู้จัก กาล ครั้ง นี้ เรา จะ กระทำ ให้ เขา รู้จัก มือ ของ เรา และ ฤทธา นุ ภาพ ของ เรา และ เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า นาม ของ เรา คือ พระ เยโฮวาห์”
{i17:1} จิตใจ อัน หลอกลวง ของ ยูดาห์
{17:1} “ บาป ของ ยูดาห์ นั้น บันทึก ไว้ ด้วย ปากกา เหล็ก ด้วย ปลาย เพชร จารึก ไว้ บน แผ่น แห่ง จิตใจ ของ เขา และ บน เชิง งอน ที่ แท่น บูชา ของ เขา ทั้งหลาย
{17:2} ฝ่าย ลูกหลาน ของ เขา ก็ ระลึก ถึง แท่น บูชา และ เหล่า เสา รูป เคารพ ของ เขา ข้าง ต้นไม้ สด ทุก ต้น บน เนิน เขา สูง
{17:3} โอ ภูเขา ที่ อยู่ กลาง ทุ่ง เอ๋ย เรา จะ ให้ บรรดา สิ่งของ และ ทรัพย์ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ เจ้า เป็น ของ ริบ และ เรา จะ นับ ว่า ปู ชนีย สถาน สูง ทั้งหลาย ของ เจ้า เป็น ความ บาป ของ เจ้า ตลอด ทั่ว บริเวณ ชาย แดน ของ เจ้า
{17:4} เจ้า จะ ต้อง ปล่อย มือ ของ เจ้า จาก มรดก ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ เจ้า และ เรา จะ กระทำ ให้ เจ้า ปรนนิบัติ ศัตรู ของ เจ้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้จัก เพราะ ความ โกรธ ของ เรา เจ้า ก่อ ไฟ ขึ้น ซึ่ง จะ ไหม้ อยู่ เป็น นิตย์”
{17:5} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ คน ที่ วางใจ ใน มนุษย์ และ ให้ เนื้อ หนัง เป็น แขน ของ เขา และ ใจ ของ เขา หัน ออก จาก พระ เยโฮวาห์ คน นั้น ก็ เป็น ที่ สาปแช่ง
{17:6} เขา จะ เป็น เหมือน พุ่มไม้ ที่ อยู่ ใน ทะเลทราย และ จะ ไม่ เห็น ความ ดี อัน ใด มา ถึง เลย เขา จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ที่ แตก ระแหง ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน แผ่นดิน เค็ม ที่ ไม่ มี คน อาศัย
{i17:7} คน ที่ วางใจ ใน พระ เยโฮวาห์ ย่อม ได้ รับ พระ พร
{17:7} คน ที่ วางใจ ใน พระ เยโฮวาห์ ย่อม ได้ รับ พระ พร คือ ผู้ ที่ ความ วางใจ ของ เขา อยู่ ใน พระ เยโฮวาห์
{17:8} เขา จะ เป็น เหมือน ต้นไม้ ที่ ปลูก ไว้ ริม น้ำ ซึ่ง หยั่ง ราก ของ มัน ออก ไป ข้าง ลำ น้ำ เมื่อ แดด ส่อง มา ถึง ก็ จะ ไม่ สังเกต เพราะ ใบ ของ มัน เขียว อยู่ เสมอ และ จะ ไม่ กระวน กระวาย ใน ปี ที่ แห้ง แล้ง เพราะ มัน ไม่ หยุด ที่ จะ ออก ผล”
{17:9} จิตใจ ก็ เป็น ตัว ล่อลวง เหนือ กว่า สิ่ง ใด ทั้งหมด มัน เสื่อมทราม อย่าง ร้าย ที เดียว ผู้ ใด จะ รู้จัก ใจ นั้น เล่า
{17:10} “ เรา คือ พระ เยโฮวาห์ ตรวจ ค้น ดู จิต และ ทดลอง ดู ใจ เพื่อ ให้ แก่ ทุก คน ตาม พฤติการณ์ ของ เขา ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เขา”
{17:11} เหมือน นก กระทา กก ไข่ แต่ ไม่ ให้ ออก เป็น ตัว ฉัน ใด คน ที่ ได้ ความ มั่งมี มา อย่าง ไม่ เป็น ธรรม ก็ ฉัน นั้น พอ ถึง กลาง วัย มัน ก็ พราก จาก คน นั้น เสีย และ ใน ตอน ปลาย ของ เขา เขา จะ เป็น คน โฉด เขลา
{17:12} ที่ ตั้ง แห่ง สถาน บริสุทธิ์ ของ เรา ทั้งหลาย เป็น พระ ที่นั่ง รุ่งเรือง ซึ่ง ตั้ง อยู่ สูง ตั้งแต่ เดิม นั้น
{17:13} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ความ หวัง แห่ง อิสราเอล บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ ละทิ้ง พระองค์ จะ ต้อง รับ ความ อับอาย บรรดา คน ทั้งปวง ที่ หัน ไป จาก เรา จะ ต้อง จารึก ไว้ ใน แผ่นดิน โลก เพราะ เขา ได้ ละทิ้ง พระ เยโฮวาห์ ผู้ เป็น แหล่ง น้ำ แห่ง ชีวิต เสีย
{17:14} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง รักษา ข้า พระองค์ ข้า พระองค์ จะ ได้ หาย ขอ ทรง ช่วย ข้า พระองค์ ให้ รอด ข้า พระองค์ จึง จะ รอด เพราะ พระองค์ เป็น ที่ สรรเสริญ ของ ข้า พระองค์
{17:15} ดู เถิด เขา ทั้งหลาย ได้ พูด กับ ข้า พระองค์ ว่า “ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ ที่ไหน ให้ มา เถิด”
{17:16} ข้า พระองค์ มิ ได้ หา โอกาส เลิก เป็น ผู้ เลี้ยง แกะ ที่ ตาม พระองค์ ไป ข้า พระองค์ ก็ ไม่ ประสงค์ วัน แห่ง ความ หายนะ พระองค์ ทรง ทราบ แล้ว สิ่ง ซึ่ง ออก มา จาก ริมฝีปาก ของ ข้า พระองค์ ก็ ถูกต้อง ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์
{17:17} ขอ อย่า ทรง เป็น เหตุ ให้ ข้า พระองค์ ครั่น คร้าม พระองค์ ทรง เป็น ความ หวัง ของ ข้า พระองค์ ใน วัน ร้าย
{17:18} ผู้ ใด ข่มเหง ข้า พระองค์ ขอ ให้ เขา ได้ รับ ความ ละอาย แต่ ขอ อย่า ให้ ข้า พระองค์ ได้ รับ ความ ละอาย ขอ ให้ เขา ครั่น คร้าม แต่ อย่า ให้ ข้า พระองค์ ครั่น คร้าม ขอ ทรง นำ วัน ร้าย มา ตก เหนือ เขา ขอ ทรง ทำลาย เขา ด้วย การ ทำลาย ซับซ้อน
{i17:19} จง รักษา วัน สะ บา โต
{17:19} พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า “ จง ไป ยืน ใน ประตู บุตร ประชาชน ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เสด็จ เข้า และ ซึ่ง พระองค์ เสด็จ ออก และ ใน ประตู ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม
{17:20} และ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ เป็น กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ บรรดา คน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น ผู้ ซึ่ง เข้า ทาง ประตู เหล่า นี้ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{17:21} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ระวัง เพื่อ เห็นแก่ ชีวิต ของ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ได้ หาบ หาม อะไร ใน วัน สะ บา โต หรือ นำ ของ นั้น เข้า ทาง บรรดา ประตู เยรูซาเล็ม
{17:22} และ อย่า หาบ หาม ของ ของ เจ้า ออก จาก บ้าน ใน วัน สะ บา โต หรือ กระทำ งาน ใดๆ แต่ จง รักษา วัน สะ บา โต ไว้ ให้ บริสุทธิ์ ดัง ที่ เรา ได้ บัญชา บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไว้
{17:23} ถึง กระนั้น เขา ก็ ไม่ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ กระทำ คอ ของ เขา ทั้งหลาย ให้ แข็ง เพื่อ จะ ไม่ ได้ยิน และ ไม่ รับ คำ สั่งสอน
{17:24} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ต่อ มา ถ้า เจ้า เชื่อฟัง เรา และ ไม่ นำ ภาระ ใดๆ เข้า มา ทาง ประตู เมือง นี้ ใน วัน สะ บา โต แต่ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ และ ไม่ กระทำ งาน ใน วัน นั้น
{17:25} แล้ว จะ มี กษัตริย์ และ เจ้านาย ผู้ ประทับ บน บัลลังก์ แห่ง ดา วิด เสด็จ เข้า ทาง ประตู ทั้งหลาย ของ เมือง นี้ เสด็จ มา ใน รถ รบ และ บน ม้า ทั้ง บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ พระองค์ ทั้งคน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม และ เมือง นี้ จะ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์
{17:26} และ ประชาชน จะ มา จาก หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ และ จาก ที่ ซึ่ง อยู่ รอบ เยรูซาเล็ม จาก แผ่นดิน เบน ยา มิ น จาก ที่ราบ จาก เทือกเขา และ จาก ภาค ใต้ นำ เอา เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สักการ บูชา เครื่อง ธัญ ญ บูชา และ กำยาน และ นำ เครื่องบูชา แห่ง การ สรรเสริญ มา ยัง นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{17:27} แต่ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ฟัง เรา ที่ จะ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ และ ที่ จะ ไม่ แบก ภาระ เข้า ทาง ประตู ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม ใน วัน สะ บา โต แล้ว เรา จะ ก่อ ไฟ ไว้ ใน ประตู เมือง เหล่า นั้น และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ ราช วัง ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม และ จะ ดับ ก็ ไม่ ได้’”
{i18:1} การ ปั้น ภาชนะ ที่ เสีย แล้ว ให้ เป็น ภาชนะ อีก ลูก หนึ่ง
{18:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ยัง เย เร มีย์ว่า
{18:2} “ จง ลุก ขึ้น ไป ที่ บ้าน ของ ช่าง หม้อ เรา จะ ให้ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เรา ที่ นั่น”
{18:3} ข้าพเจ้า จึง ลง ไป ที่ บ้าน ของ ช่าง หม้อ และ ดู เถิด เขา กำลัง ทำงาน อยู่ ที่ แป้น เวียน
{18:4} และ ภาชนะ ซึ่ง ทำ ด้วย ดิน ก็ เสีย อยู่ ใน มือ ของ ช่าง หม้อ เขา จึง ปั้น ใหม่ ให้ เป็น ภาชนะ อีก ลูก หนึ่ง ตาม ที่ ช่าง หม้อ เห็น ว่า ควร ทำ
{18:5} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{18:6} “ โอ วงศ์วาน อิสราเอล เอ๋ย เรา จะ กระทำ แก่ เจ้า อย่าง ที่ ช่าง หม้อ นี้ กระทำ ไม่ ได้ หรือ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ ดู เถิด โอ วงศ์วาน อิสราเอล เอ๋ย เจ้า อยู่ ใน มือ ของ เรา อย่าง ดิน เหนียว อยู่ ใน มือ ของ ช่าง หม้อ
{18:7} ถ้า เวลา ใด ก็ ตาม เรา ประกาศ เกี่ยว กับ ประชาชาติ หนึ่ง หรือ ราช อาณาจักร หนึ่ง ว่า เรา จะ ถอน และ พัง และ ทำลาย มัน เสีย
{18:8} และ ถ้า ประชาชาติ นั้น ซึ่ง เรา ได้ ลั่น วาจา ไว้ เกี่ยวข้อง ด้วย หัน เสีย จาก ความ ชั่ว ร้าย ของ ตน เรา ก็ จะ กลับ ใจ จาก ความ ชั่ว ซึ่ง เรา ได้ ตั้งใจ จะ กระทำ แก่ ชาติ นั้น เสีย
{18:9} และ ถ้า เวลา ใด ก็ ตาม เรา ได้ ประกาศ เกี่ยว กับ ประชาชาติ หนึ่ง หรือ ราช อาณาจักร หนึ่ง ว่า เรา จะ สร้าง ขึ้น และ ปลูกฝัง ไว้
{18:10} และ ถ้า ชาติ นั้น ได้ กระทำ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา ไม่ เชื่อฟัง เสียง ของ เรา เรา ก็ จะ กลับ ใจ จาก ความ ดี ซึ่ง เรา ได้ กล่าว ไป แล้ว ว่า เรา จะ ให้ ประโยชน์ แก่ ชาติ นั้น เสีย
{18:11} เพราะ ฉะนั้น คราว นี้ จง กล่าว กับ คน ยูดาห์ และ ชาว เมือง เยรูซาเล็ม ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา กำลัง ก่อ สิ่ง ร้าย ไว้ สู้ เจ้า และ คิด แผนงาน อย่าง หนึ่ง ไว้ สู้ เจ้า ทุกๆ คน จง กลับ เสีย จาก ทาง ชั่ว ของ ตน และ จง ซ่อม ทาง และ การ กระทำ ของ เจ้า ทั้งหลาย เสีย’
{18:12} แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ เหลวไหล เรา จะ ดำเนิน ตาม แผนงาน ของ เรา เอง และ ต่าง จะ กระทำ ตาม ความ ดื้อดึง แห่ง จิตใจ ชั่ว ของ ตน ทุก คน’
{18:13} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป เที่ยว ถาม ดู ท่ามกลาง ประชาชาติ ว่า ผู้ ใด เคย ได้ยิน เหมือน อย่าง นี้ บ้าง อิสราเอล พรหมจารี นั้น ได้ กระทำ สิ่ง อัน น่า หวาดเสียว นัก
{18:14} คน จะ ละทิ้ง หิมะ แห่ง ภูเขา เลบานอน ซึ่ง มา จาก หน้าผา แห่ง ทุ่ง หรือ ลำธาร ที่ ไหล เย็น จาก ที่ อื่น จะ แห้ง ไป หรือ
{18:15} เพราะ เหตุ ว่า ประชาชน ของ เรา ได้ ลืม เรา เสีย เขา ทั้งหลาย จึง เผา เครื่อง หอม บูชา สิ่ง ไร้ สาระ ทำให้ เขา ได้ สะดุด ใน หนทาง ของ เขา ใน ถนน โบราณ และ เดิน ตาม ทาง ซอย ไม่ ไป ตาม ถนน หลวง
{18:16} ได้ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เขา ทั้งหลาย เป็น ที่ รกร้าง เป็น สิ่ง ที่ เขา เย้ยหยัน อยู่ เนืองนิตย์ ทุก คน ที่ ผ่าน ไป ทาง นั้น ก็ ตก ตะลึง และ สั่น ศีรษะ ของ เขา
{18:17} เรา จะ ให้ เขา กระจัด กระจาย ออก ไป ดุจ ถูก พัด ด้วย ลม ตะวัน ออก ต่อ หน้า ศัตรู เรา จะ หัน หลัง ให้ เขา ไม่ ใช่ หัน หน้า ให้ ใน วัน แห่ง ความ หายนะ ของ เขา นั้น”
{18:18} แล้ว เขา กล่าว ว่า “ มา เถิด ให้ เรา ปอง ร้าย เย เร มีย์ เพราะ ว่า พระ ราช บัญญัติ จะ ไม่ พินาศ ไป จาก บรรดา ปุโรหิต หรือ คำ ปรึกษา ย่อม ไม่ ขาด จาก นักปราชญ์ หรือ ถ้อยคำ ไม่ ขาด จาก ผู้ พยากรณ์ มา เถิด ให้ เรา โจมตี เขา ด้วย ลิ้น และ อย่า ให้ เรา ฟัง คำ ของ เขา เลย”
{18:19} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง ฟัง ข้า พระองค์ ขอ ทรง ฟัง เสียง ปรปักษ์ ของ ข้า พระองค์ สิ พระเจ้า ข้า
{18:20} ความ ชั่ว เป็น ของ สำหรับ ตอบแทน ความ ดี หรือ ถึง กระนั้น เขา ยัง ขุด หลุม ไว้ ปอง ชีวิต ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ว่า ข้า พระองค์ ยืน เฝ้า พระองค์ ทูล ขอ ความ ดี เพื่อ เขา เพื่อ จะ หัน พระ พิโรธ ของ พระองค์ ไป เสีย จาก เขา
{18:21} เพราะ ฉะนั้น ขอ ทรง มอบ ลูกหลาน ของ เขา ให้ แก่ การ กันดาร อาหาร ให้ โลหิต ของ เขา ทั้งหลาย ไหล ออก ด้วย อำนาจ ของ ดาบ ให้ ภรรยา ของ เขา ทั้งหลาย ขาด บุตร และ เป็น หญิง ม่าย ขอ ให้ ผู้ชาย ของ เขา ประสบ ความ ตาย ให้ อนุชน ของ เขา ถูก ดาบ ตาย ใน สงคราม
{18:22} ขอ ให้ ได้ยิน เสียง ร้อง มา จาก เรือน ของ เขา ทั้งหลาย เมื่อ พระองค์ ทรง พา กอง ทหาร มา ปล้น เขา อย่าง ฉับ พลัน เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ขุด หลุม ไว้ ดัก ข้า พระองค์ และ วาง บ่วง ดัก เท้า ของ ข้า พระองค์
{18:23} แม้ กระนั้น ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง ทราบ การ ปอง ร้าย ทั้งสิ้น ของ เขา ที่ จะ ฆ่า ข้า พระองค์ เสีย ขอ อย่า ทรง ลบ ความ ชั่วช้า ของ เขา หรือ ลบ บาป ของ เขา เสีย จาก สาย พระ เนตร ของ พระองค์ ขอ ให้ เขา ถูก คว่ำ ลง ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ขอ ทรง จัดการ เขา ทั้งหลาย ใน เวลา แห่ง ความ กริ้ว ของ พระองค์
{i19:1} บทเรียน จาก เหยือก ดิน ที่ แตก แล้ว
{19:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง ไป ซื้อ เหยือก ดิน ของ ช่าง หม้อ มา ลูก หนึ่ง แล้ว พา ผู้ใหญ่ บาง คน ของ ประชาชน และ ปุโรหิต อาวุโส บาง คน
{19:2} ไป ที่ หุบเขา บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม ตรง ทาง เข้า ประตู ตะวัน ออก และ ป่าวร้อง ถ้อยคำ ที่ เรา บอก เจ้า ไว้ นั้น
{19:3} เจ้า จง ว่า ‘ โอ ข้า แต่ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ขอ ทรง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา ถึง สถานที่ นี้ อย่าง ที่ หู ของ ผู้ ใด ที่ ได้ยิน จะ ซ่า ไป
{19:4} เพราะ ว่า ประชาชน ได้ ละทิ้ง เรา และ ได้ ห่างเหิน ไป จาก สถานที่ นี้ และ ได้ เผา เครื่อง หอม ใน ที่ นี้ เพื่อ บูชา แก่ พระ อื่น ผู้ ซึ่ง ตัว เขา เอง หรือ บรรพบุรุษ ของ เขา หรือ บรรดา กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ไม่ รู้จัก และ เพราะ เขา ได้ กระทำ ให้ โลหิต ของ ผู้ ไม่ มี ผิด เต็ม ใน ที่ นี้
{19:5} และ ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง สำหรับ พระ บา อัล เพื่อ จะ เผา บุตร ชาย ของ เขา เสีย ใน ไฟ เป็น เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ บา อัล ซึ่ง เรา มิ ได้ บัญชา หรือ ให้ ประกาศิต หรือ ได้ นึก ใน ใจ ของ เรา
{19:6} ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ สถานที่ นี้ จะ ไม่ มี ใคร เรียก ชื่อ ว่า โท เฟท หรือ หุบเขา บุตร ชาย ของ ฮิ นโนมอีก แต่ เรียก ว่า หุบเขา ของ การ ฆ่า
{19:7} และ ใน สถานที่ นี้ เรา จะ กระทำ ให้ แผนงาน ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม สูญสิ้น ไป และ จะ กระทำ ให้ เขา ทั้ง สอง ล้ม ลง ด้วย ดาบ ต่อ หน้า ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย และ ด้วย มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา เรา จะ ให้ ศพ ของ เขา ทั้งหลาย เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ สัตว์ ที่ แผ่นดิน โลก
{19:8} และ เรา จะ กระทำ ให้ เมือง นี้ เป็น ที่ รกร้าง เป็น สิ่ง ที่ เขา เย้ยหยัน ทุก คน ที่ ผ่าน ไป จะ ตก ตะลึง และ เย้ยหยัน เพราะ ภัย พิบัติ ทั้งสิ้น ใน เมือง นี้
{19:9} และ เรา จะ กระทำ ให้ เขา ทั้งหลาย กิน เนื้อ ของ บุตร ชาย และ เนื้อ ของ บุตร สาว ของ เขา และ ทุก คน จะ กิน เนื้อ ของ เพื่อน ของ เขา ใน การ ที่ ถูก ล้อม และ ทุกข์ ใจ คือ ที่ ซึ่ง ศัตรู ของ เขา และ ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ได้ ข่ม ใจ เขา ทั้งหลาย’
{19:10} แล้ว เจ้า จง ทำ เหยือก ให้ แตก ท่ามกลาง สายตา ของ คน ที่ ไป กับ เจ้า นั้น
{19:11} และ จง กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ให้ ชน ชาติ นี้ และ เมือง นี้ แตก เช่น เดียว กับ ที่ คน ทำให้ ภาชนะ ของ ช่าง หม้อ แตก จน ซ่อมแซม ไม่ ได้ อีก เขา จะ ฝัง คน ไว้ ใน โท เฟท จน ไม่ มี ที่ อื่น ให้ ฝัง อีก
{19:12} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ กระทำ ดังนี้ แก่ สถานที่ นี้ และ แก่ ชาว เมือง นี้ กระทำ เมือง นี้ ให้ เหมือน โท เฟท
{19:13} บรรดา เรือน แห่ง เยรูซาเล็ม และ ราช วัง ทั้งหลาย แห่ง บรรดา กษัตริย์ ยูดาห์ จะ เป็น มลทิน เหมือน สถาน โท เฟท เพราะ เขา เผา เครื่อง หอม ให้ แก่ บรรดา บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระ อื่น บน หลังคา ของ บรรดา บ้าน ทั้งปวง’”
{19:14} แล้ว เย เร มีย์ ก็ มา จาก โท เฟท ที่ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง รับสั่ง ให้ ท่าน พยากรณ์ นั้น และ ท่าน ก็ ยืน อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งปวง ว่า
{19:15} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ สิ่ง ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ บอกกล่าว ไว้ ให้ ตก อยู่ บน เมือง นี้ และ บรรดา หัว เมืองขึ้น ทั้งสิ้น เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ แข็ง คอ ของ เขา ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา”
{i20:1} เย เร มีย์ ถูก จับ ใส่ คา เพราะ เหตุ การ ประกาศ ของ ท่าน
{20:1} ฝ่าย ปา ชเฮอร์ ปุโรหิต บุตร ชาย ของ อิมเมอร์ ผู้ เป็น นาย ใหญ่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ยิน ว่า เย เร มีย์ พยากรณ์ ถึง สิ่ง เหล่า นี้
{20:2} ปา ชเฮอร์ ก็ ตี เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ และ จับ ท่าน ใส่ คา ซึ่ง ตั้ง อยู่ ทาง ประตู เบน ยา มิ น ด้าน บน แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{20:3} ต่อ มา พอ รุ่งขึ้น เมื่อ ปา ชเฮอร์ ปลด เย เร มีย์ ออก จาก คา เย เร มีย์ พูด กับ ท่าน ว่า “ พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ทรง เรียก ชื่อ ของ ท่าน ว่า ปา ชเฮอร์ แต่ ทรง เรียก ว่า มา กอร์ มิส สะ บิ บ
{20:4} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ กระทำ เจ้า ให้ เป็น ที่ น่า หวาดเสียว ต่อ ตัว เจ้า เอง และ ต่อ มิตรสหาย ทั้งสิ้น ของ เจ้า เขา ทั้งหลาย จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ ของ ศัตรู ของ เขา ขณะ ที่ ตา เจ้า มอง ดู อยู่ และ เรา จะ มอบ ยูดาห์ ทั้งสิ้น ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ บาบิโลน เขา จะ กวาด เอา ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน และ จะ ฆ่า เสีย ด้วย ดาบ
{20:5} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา จะ ยก ความ มั่งคั่ง ของ เมือง นี้ ผล แรงงาน ทั้งสิ้น และ ของ มี ค่า ทั้งสิ้น ของ เมือง นี้ และ ทรัพย์ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ บรรดา กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ไว้ ใน มือ ของ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง จะ ปล้น และ ฉุด คร่า และ ขน เอา เขา เหล่า นั้น ไป บาบิโลน
{20:6} ส่วนตัว ท่าน นะ ปา ชเฮอร์ และ บรรดา ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน เรือน ของ ท่าน จะ ต้อง ไป เป็น เชลย ท่าน จะ ต้อง ไป ยัง บาบิโลน และ ท่าน จะ ตาย และ ถูก ฝัง ไว้ ที่ นั่น ทั้ง ท่าน และ มิตรสหาย ทั้งสิ้น ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง ท่าน ได้ พยากรณ์ เท็จ แก่ เขา”
{i20:7} การ คร่ำครวญ ของ เย เร มีย์
{20:7} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ทรง หลอกลวง ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ ถูก หลอกลวง พระองค์ ทรง มี กำลัง ยิ่ง กว่า ข้า พระองค์ และ พระองค์ ก็ ชนะ ข้า พระองค์ เป็น ที่ ให้ เขา หัวเราะ วัน ยัง ค่ำ ทุก คน เยาะเย้ย ข้า พระองค์
{20:8} เพราะ ว่า ข้า พระองค์ พูด เมื่อไร ข้า พระองค์ ร้อง ให้ ช่วย ข้า พระองค์ ตะโกน ว่า “ ความ ทารุณ และ การ ปล้น” เพราะ ว่า พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ เป็น เหตุ ให้ ข้า พระองค์ เป็น ที่ ตำหนิ และ เยาะเย้ย ตลอด วัน
{20:9} แล้ว ข้า พระองค์ กล่าว ว่า “ ข้าพเจ้า จะ ไม่ อ้าง ถึง พระองค์ หรือ กล่าว ใน พระ นาม ของ พระองค์ อีก” แต่ พระ วจนะ ของ พระองค์ อยู่ ใน ใจ ของ ข้า พระองค์ เหมือน ไฟ ไหม้ อัด อยู่ ใน กระดูก ของ ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ อ่อนเปลี้ย ที่ ต้อง อัด ไว้ และ ข้า พระองค์ ก็ อัด ไว้ ไม่ ไหว
{20:10} เพราะ ข้า พระองค์ ได้ยิน เสียง ซุบซิบ เป็น อัน มาก ความ หวาดเสียว อยู่ รอบ ทุก ด้าน เขา กล่าว ว่า “ ใส่ความ เขา ให้ เรา ใส่ความ เขา” มิตรสหาย ที่ คุ้น เคย ทั้งสิ้น ของ ข้า พระองค์ เฝ้า ดู ความ ล่มจม ของ ข้า พระองค์ กล่าว ว่า “ ชะรอย เขา จะ ถูก หลอกลวง แล้ว เรา จะ ชนะ เขา ได้ และ จะ ทำ การ แก้ แค้น เขา”
{20:11} แต่ พระ เยโฮวาห์ ทรง อยู่ ข้าง ข้าพเจ้า ดัง นักรบ ที่ น่า กลัว เพราะ ฉะนั้น ผู้ ข่มเหง ข้าพเจ้า จะ สะดุด เขา จะ ไม่ ชนะ ข้าพเจ้า เขา จะ ขายหน้า มาก เพราะ เขา จะ ไม่ เจริญ ขึ้น ความ อัปยศ อดสู เป็น นิตย์ ของ เขา นั้น จะ ไม่ มี วัน ลืม
{20:12} โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ผู้ ทรง ทดลอง คน ชอบธรรม ผู้ ทอด พระ เนตร ทั้ง ใจ และ จิต ขอ ให้ ข้า พระองค์ ได้ เห็น การ แก้ แค้น ของ พระองค์ เหนือ เขา ทั้งหลาย เพราะ ข้า พระองค์ ได้ ทูล เสนอ คดี ของ ข้า พระองค์ แล้ว
{20:13} จง ร้อง เพลง ถวาย พระ เยโฮวาห์ จง สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ว่า พระองค์ ทรง ช่วย ชีวิต ของ ผู้ ขัด สน ให้ พ้น จาก มือ ของ ผู้ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย
{20:14} ขอ ให้ วัน ที่ ข้าพเจ้า เกิด มา นั้น ถูก สาปแช่ง อย่า ให้ วัน ที่ มารดา ของ ข้าพเจ้า คลอด ข้าพเจ้า ได้ รับ พร
{20:15} ขอ ให้ ชาย คน นั้น ถูก สาปแช่ง คือ คน ที่ เขา นำ ข่าว ไป บอก บิดา ข้าพเจ้า ว่า “ บุตร ชาย คน หนึ่ง เกิด มา แก่ ท่าน แล้ว” อัน กระทำ ให้ บิดา มี ความ ยินดี มาก
{20:16} ขอ ให้ ชาย คน นั้น เหมือน กับ บรรดา เมือง ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง คว่ำ เสีย และ มิ ได้ ทรง กลับ พระทัย ขอ ให้ เขา ได้ยิน เสียง ร้อง ให้ ช่วย ใน เวลา เช้า และ ให้ ได้ยิน เสียง โวยวาย ใน เวลา เที่ยง
{20:17} เพราะ เขา มิ ได้ ฆ่า ข้าพเจ้า เสีย ตั้งแต่ ใน ครรภ์ ให้ มารดา ของ ข้าพเจ้า เป็น หลุม ฝัง ศพ ของ ข้าพเจ้า และ ครรภ์ นั้น จะ ได้ โต อยู่ เป็น นิตย์
{20:18} ทำไม ข้าพเจ้า จึง ออก มา จาก ครรภ์ มา เห็น ความ ลำบาก และ ความ ทุกข์ และ วัน คืน ของ ข้าพเจ้า ก็ สิ้น เปลือง ไป ด้วย ความ อับอาย
{i21:1} คำ ตักเตือน จาก เย เร มีย์
{21:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ เมื่อ กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ ให้ ปา ชเฮอร์บุตรชายมัลคิยาห์ และ เศฟันยาห์ ปุโรหิต บุตร ชาย มา อา เส อาห์ ไป หา เย เร มีย์ว่า
{21:2} “ ขอ จง ทูล ถาม พระ เยโฮวาห์ เพื่อ เรา เพราะ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน กำลัง ทำ สงคราม กับ เรา ชะรอย พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กระทำ กับ เรา ตาม บรรดา ราชกิจ อัน มหัศจรรย์ ของ พระองค์ และ จะ ทรง กระทำ ให้ เนบูคัดเนส ซาร์ ถอย ทัพ ไป จาก เรา”
{21:3} แล้ว เย เร มีย์ บอก เขา ทั้ง สอง ว่า “ ท่าน จง ทูล แก่ เศเดคียาห์ ดังนี้ ว่า
{21:4} ‘ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ หัน กลับ ซึ่ง ยุทโธปกรณ์ อัน อยู่ ใน มือ ของ เจ้า และ ซึ่ง เจ้า ใช้ สู้ รบ กับ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ กับ ชน เค ลเดีย ซึ่ง กำลัง ล้อม เจ้า อยู่ นอก กำแพง และ เรา จะ รวบรวม มัน มา ไว้ ใน ใจ กลาง เมือง นี้
{21:5} เรา เอง จะ ต่อสู้ กับ เจ้า ด้วย มือ ที่ เหยียด ออก และ ด้วย แขน ที่ แข็งแรง ด้วย ความ กริ้ว ด้วย ความ เกรี้ยวกราด และ พิโรธ มาก ยิ่ง
{21:6} และ เรา จะ โจมตี ชาว กรุง นี้ ทั้งคน และ สัตว์ แล้ว ก็ จะ ตาย ลง ด้วย โรค ระบาด ขนาด หนัก
{21:7} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ภายหลัง เรา จะ มอบ เศเดคียาห์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ บรรดา ข้าราชการ ของ เขา และ ประชาชน เมือง นี้ ซึ่ง รอดตาย จาก โรค ระบาด ดาบ และ การ กันดาร อาหาร ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ท่าน จะ ฟัน เขา เสีย ด้วย คม ดาบ ท่าน จะ ไม่ สงสาร เขา ทั้งหลาย หรือ ไว้ ชีวิต เขา หรือ มี ความ เมตตา ต่อ เขา’
{21:8} และ เจ้า จง พูด กับ ชน ชาติ นี้ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา ได้ ตั้ง วิถี แห่ง ชีวิต และ ทาง แห่ง ความ ตาย ไว้ ต่อ หน้า เจ้า
{21:9} คน ที่ อยู่ ใน เมือง นี้ จะ ตาย เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด แต่ ผู้ ที่ ออก ไป ยอม มอบตัว กับ ชน เค ลเดีย ผู้ ตั้ง ล้อม อยู่ นั้น ก็ จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ และ จะ มี ชีวิต ของ ตน เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม
{21:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา ได้ มุ่งหน้า ต่อสู้ เมือง นี้ ด้วย ความ ร้าย ไม่ ใช่ ด้วย ความ ดี คือ เมือง นี้ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ท่าน จะ เผา มัน เสีย ด้วย ไฟ’
{i21:11} การ กล่าวโทษ กรุง เยรูซาเล็ม
{21:11} จง กล่าว ต่อ วงศ์วาน ของ กษัตริย์ ยูดาห์ ว่า ‘ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{21:12} โอ วงศ์วาน ดา วิด เอ๋ย พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ให้ ความ ยุติธรรม ใน เวลา เช้า จง ช่วย ผู้ ที่ ถูก ปล้น ให้ พ้น จาก มือ ผู้ ที่ บีบ บังคับ เกรง ว่า ความ พิโรธ ของ เรา จะ ออก ไป เหมือน ไฟ และ เผา ไหม้ อย่าง ที่ ไม่ มี ใคร ดับ ได้ เพราะ การ กระทำ อัน ชั่ว ร้าย ของ เจ้า ทั้งหลาย
{21:13} โอ ชาว ที่ ลุ่ม เอ๋ย ดู เถิด เรา ต่อสู้ เจ้า ศิลา แห่ง ที่ราบ เอ๋ย พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ พวก เจ้า ผู้ กล่าว ว่า “ ใคร จะ ลง มา ต่อสู้ กับ เรา หรือ ใคร จะ เข้า มา ใน ที่ อาศัย ของ เรา”
{21:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ ลงโทษ เจ้า ทั้งหลาย ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เจ้า เรา จะ ก่อ ไฟ ไว้ ใน ป่า ของ เมือง นั้น และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ สิ่ง ต่างๆ ที่ อยู่ รอบ เมือง นั้น สิ้น’”
{i22:1} คำ พยากรณ์ ต่อ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์
{22:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ลง ไป ยัง ราช สำนัก ของ กษัตริย์ ยูดาห์ และ กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ นั่น
{22:2} ว่า “ โอ ข้า แต่ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ทั้ง ตัว ท่าน ข้าราชการ ของ ท่าน และ ประชาชน ของ ท่าน ผู้ เข้า มา ใน ประตู เมือง นี้
{22:3} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง กระทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม จง ช่วย ผู้ ที่ ถูก ปล้น ให้ พ้น มือ ของ ผู้ ที่ บีบ บังคับ และ อย่า ได้ กระทำ ความ ผิด หรือ ความ ทารุณ แก่ ชน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย หรือ หลั่ง โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ให้ ถึง ตาย ใน สถานที่ นี้
{22:4} เพราะ ถ้า ท่าน กระทำ สิ่ง นี้ จริงๆ แล้ว จะ มี กษัตริย์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด เข้า มา ทาง ประตู ของ พระ ราช วัง นี้ เสด็จ มา โดย รถ รบ และ ม้า ทั้ง ตัว กษัตริย์ บรรดา ข้าราชการ และ ประชาชน ของ ท่าน นั้น
{22:5} แต่ ถ้า ท่าน ไม่ ฟัง ถ้อยคำ เหล่า นี้ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา ปฏิญาณ ต่อ ตัว ของ เรา เอง ว่า ราช สำนัก นี้ จะ เป็น ที่ รกร้าง”
{22:6} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แก่ ราช สำนัก แห่ง กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ว่า “ เจ้า เป็น เหมือน กิเล อาด แก่ เรา เป็น ดัง ยอด ภูเขา เลบานอน ถึง กระนั้น เรา จะ กระทำ เจ้า ให้ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร แน่ เป็น เมือง ที่ ไม่ มี คน อาศัย
{22:7} เรา จะ เตรียม ผู้ ทำลาย ไว้ ต่อสู้ เจ้า ต่าง ก็ มี อาวุธ ของ ตน และ เขา ทั้งหลาย จะ ตัด ต้น สน สี ดาร์ อย่าง ดี ของ เจ้า ลง และ โยน เข้า ใน ไฟ
{22:8} และ ประชาชาติ เป็น อัน มาก จะ ผ่าน เมือง นี้ ไป และ ทุก คน จะ พูด กับ เพื่อนบ้าน ของ ตน ว่า ‘ ทำไม พระ เยโฮวาห์ จึง ทรง กระทำ เช่น นี้ แก่ เมือง ใหญ่ นี้’
{22:9} และ เขา ทั้งหลาย จะ ตอบ ว่า ‘ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ละทิ้ง พัน ธ สัญญา ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา และ นมัสการ กับ ปรนนิบัติ พระ อื่น’”
{22:10} อย่า ร้องไห้ อาลัย แก่ ผู้ ที่ ตาย ไป อย่า ครวญ คร่ำ ด้วย เขา เลย แต่ จง ร้องไห้ ร่ำไร อาลัย ผู้ ที่ ไป แล้ว เพราะ เขา จะ ไม่ ได้ กลับ มา เห็น บ้าน เกิด เมือง นอน ของ เขา อีก เลย
{22:11} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เกี่ยว กับ ชัลลูม บุตร ชาย โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ซึ่ง ครอง ราชย์ แทน โย สิ ยาห์ ราช บิดา และ ผู้ ที่ ไป จาก สถานที่ นี้ “ ท่าน จะ ไม่ ได้ กลับ มา ที่ นี่ อีก
{22:12} ท่าน จะ สิ้น ชีวิต ใน ที่ ซึ่ง เขา จับ ท่าน ไป เป็น เชลย และ ท่าน จะ ไม่ เห็น แผ่นดิน นี้ อีก เลย”
{22:13} “ วิบัติ แก่ เขา ผู้ สร้าง วัง ของ ตน ด้วย ความ อธรรม และ สร้าง ห้อง ชั้น บน ไว้ ด้วย ความ อยุติธรรม ผู้ ที่ ทำให้ เพื่อนบ้าน ของ เขา ปรนนิบัติ เขา โดย ไม่ ได้ อะไร เลย และ มิ ได้ จ่าย ค่า จ้าง ให้ แก่ เขา
{22:14} ผู้ กล่าว ว่า ‘ เรา จะ สร้าง วัง ใหญ่ อยู่ เอง กับ มี ห้อง ชั้น บน กว้าง ขวาง และ เจาะ หน้าต่าง ให้ ห้อง นั้น และ บุ ฝา ผนัง ด้วย ไม้ สน สี ดาร์ และ ทา ด้วย สี แดง เข้ม’
{22:15} เจ้า คิด ว่า เจ้า จะ ครอง ราชสมบัติ เพราะ เจ้า แข่ง ไม้ สน สี ดาร์กันหรือ ราช บิดา ของ เจ้า มิ ได้ กิน และ ดื่ม และ กระทำ ความ ยุติธรรม และ ความ เที่ยงธรรม ดอก หรือ ฝ่าย ราช บิดา ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข
{22:16} เขา พิพากษา คดี ของ คน จน และ คน ขัด สน เขา ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข ทำ อย่าง นี้ เป็น การ รู้จัก เรา หรือ” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{22:17} “ แต่ เจ้า มี ตา และ ใจ ไว้ เพื่อ ความ โลภ เพื่อ หลั่ง โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ให้ ถึง ตาย และ เพื่อ ปฏิบัติการ บีบ บังคับ และ ความ ทารุณ”
{22:18} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า “ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ โอดครวญ อาลัย เขา ว่า ‘ อนิจจา พี่ ชาย เอ๋ย’ หรือ ‘ อนิจจา พี่ สาว เอ๋ย’ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ โอดครวญ อาลัย เขา ว่า ‘ อนิจจา พระองค์ ท่าน’ หรือ ‘ อนิจจา ความ สง่างาม ของ พระองค์ ท่าน’
{22:19} ท่าน จะ ถูก ฝัง ไว้ อย่าง ฝัง ลา คือ ถูก ลาก ไป โยน ทิ้ง ไว้ ข้าง นอก ประตู เมือง เยรูซาเล็ม
{22:20} จง ขึ้น ไป ที่ เลบานอน และ ร้อง ว่า และ จง เปล่ง เสียง ของ เจ้า ใน เมือง บา ชาน จง ร้อง จาก ทางผ่าน ข้าง นอก เพราะ ว่า คน รัก ทั้งสิ้น ของ เจ้า ถูก ทำลาย เสีย แล้ว
{22:21} เรา ได้ พูด กับ เจ้า เมื่อ เจ้า อยู่ เย็น เป็น สุข แต่ เจ้า กล่าว ว่า ‘ เรา จะ ไม่ ฟัง’ นี่ เป็น วิธีการ ของ เจ้า ตั้งแต่ ยัง หนุ่มๆ คือ เจ้า ไม่ เชื่อฟัง เสียง ของ เรา
{22:22} ลม จะ ทำลาย ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งสิ้น ของ เจ้า และ บรรดา คน รัก ของ เจ้า จะ ไป เป็น เชลย แล้ว เจ้า จะ อับอาย ขายหน้า เป็น แน่ เนื่อง ด้วย ความ ชั่ว ทั้งสิ้น ของ เจ้า
{22:23} โอ ชาว เมือง เลบานอน เอ๋ย ที่ สร้าง รัง อยู่ ท่ามกลาง ไม้ สน สี ดาร์ เจ้า จะ ได้ รับ ความ กรุณา สัก เท่าใด เมื่อ ความ เจ็บ ปวด มา เหนือ เจ้า อย่าง ความ เจ็บ ปวด ของ หญิง ที่ คลอด บุตร”
{22:24} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรา มี ชีวิต อยู่ ตราบ ใด แม้ ว่า โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เป็น แหวน ตรา อยู่ ที่ มือ ขวา ของ เรา ถึง กระนั้น เรา จะ ถอด ออก เสีย
{22:25} และ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เจ้า ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ซึ่ง พวก เจ้า กลัว หน้าตา ของ เขา คือ ว่า ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย
{22:26} เรา จะ เหวี่ยง เจ้า และ มารดา ผู้ คลอด เจ้า ไป ยัง อีก ประเทศ หนึ่ง ที่ ซึ่ง เจ้า มิ ได้ เกิด ที่ นั่น และ เจ้า จะ ตาย ที่ นั่น
{22:27} แต่ แผ่นดิน ซึ่ง เขา อาลัย อยาก จะ กลับ นั้น เขา จะ ไม่ ได้ กลับ ไป สู่ ได้”
{22:28} โค นิ ยาห์ ชาย ผู้ นี้ เป็น รูป เคารพ ที่ ถูก ดูหมิ่น และ แตก หรือ เป็น ภาชนะ ที่ ไม่ มี ใคร ชอบ หรือ ทำไม ตัว เขา และ เชื้อสาย ของ เขา จึง ถูก เหวี่ยง และ ถูก โยน เข้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก
{22:29} โอ แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดิน เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{22:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง เขียน ลง ว่า ชาย คน นี้ ไม่ มี บุตร เป็น ชาย ซึ่ง ไม่ เจริญ ขึ้น ใน ชั่ว ชีวิต ของ เขา เพราะ ไม่ มี คน แห่ง เชื้อสาย ของ เขา สัก คน หนึ่ง ที่ จะ เจริญ ขึ้น ใน การ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด และ ปกครอง ใน ยูดาห์ อีก”
{i23:1} คำ พยากรณ์ ถึง การ รวบรวม อิสราเอล
{23:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ วิบัติ จง มี แก่ ผู้ เลี้ยง แกะ ผู้ ทำลาย และ กระจาย แกะ ของ ลาน หญ้า ของ เรา”
{23:2} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ ผู้ เลี้ยง แกะ ผู้ ดูแล ประชาชน ของ เรา ดังนี้ ว่า “ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระจาย ฝูง แกะ ของ เรา และ ได้ ขับ ไล่ มัน ไป เสีย และ เจ้า มิ ได้ เอาใจ ใส่ มัน” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา จะ ลงโทษ เจ้า เพราะ การ กระทำ ที่ ชั่ว ของ เจ้า
{23:3} แล้ว เรา จะ รวบรวม ฝูง แกะ ของ เรา ที่ เหลือ อยู่ ออก จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ ให้ เขา ไป อยู่ นั้น และ จะ นำ เขา กลับ มา ยัง คอก ของ เขา เขา จะ มี ลูก ดก และ ทวี มาก ขึ้น”
{23:4} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรา จะ ตั้ง ผู้ เลี้ยง แกะ ไว้ เหนือ เขา ผู้ จะ เลี้ยงดู เขา และ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ กลัว อีก เลย หรือ ครั่น คร้าม จะ ไม่ ขาด ไป เลย”
{23:5} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ เพาะ อังกูร ชอบธรรม ให้ ดา วิด และ กษัตริย์ องค์ หนึ่ง จะ ทรง ครอบครอง และ เจริญ ขึ้น และ จะ ทรง ประทาน ความ ยุติธรรม และ ความ เที่ยงธรรม ใน แผ่นดิน นั้น
{23:6} ใน สมัย ของ ท่าน ยูดาห์ จะ รอด ได้ และ อิสราเอล จะ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย และ นี่ จะ เป็น นาม ซึ่ง เรา จะ เรียก ท่าน คือ พระ เยโฮวาห์ เป็น ความ ชอบธรรม ของ เรา”
{23:7} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ คน ของ เขา จะ ไม่ กล่าว อีก ต่อ ไป ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตราบ ใด ผู้ ซึ่ง ได้ นำ ประชาชน อิสราเอล ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์’
{23:8} แต่ จะ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตราบ ใด ผู้ ซึ่ง ได้ นำ และ พา เชื้อสาย แห่ง วงศ์วาน อิสราเอล ออก มา จาก แดน เหนือ’ และ ออก มา จาก ประเทศ ทั้งปวง ที่ เรา ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เขา เอง”
{i23:9} พระเจ้า ทรง พิพากษา ผู้ พยากรณ์ เท็จ ทั้งหลาย
{23:9} เกี่ยว กับ เรื่อง บรรดา ผู้ พยากรณ์ มี ว่า ใจ ของ ข้า เป็น ทุกข์ อยู่ ภายใน ข้า และ กระดูก ทั้งสิ้น ของ ข้า ก็ สั่น ข้า เป็น เหมือน คน เมา ข้า เป็น เหมือน คน หงำ ด้วย เหล้า องุ่น เนื่อง ด้วย พระ เยโฮวาห์ และ เนื่อง ด้วย พระ วจนะ แห่ง ความ บริสุทธิ์ ของ พระองค์
{23:10} เพราะ ว่า แผ่นดิน นั้น เต็ม ไป ด้วย คน ล่วง ประเวณี ด้วย เหตุ คำ สาปแช่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ไว้ทุกข์ และ ลาน หญ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร ก็ แห้ง ไป วิถี ของ เขา ทั้งหลาย ก็ ชั่ง ช้า และ อำนาจ ของ เขา ทั้งหลาย ก็ ไม่ เป็น ธรรม
{23:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ทั้ง ผู้ พยากรณ์ และ ปุโรหิต ก็ อธรรม ถึง แม้ ว่า ใน นิเวศ ของ เรา เรา ก็ ได้ เห็น ความ ชั่ว ของ เขา
{23:12} เพราะ ฉะนั้น หนทาง ของ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น เหมือน ทาง ลื่น ใน ความ มืด แก่ เขา เขา จะ ถูก ขับ ไล่ เข้า ไป และ ล้ม ลง ใน นั้น เพราะ เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เขา ใน ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:13} “ เรา ได้ เห็น ความ โง่เขลา ใน บรรดา ผู้ พยากรณ์ แห่ง สะ มา เรีย เขา ได้ พยากรณ์ ใน นาม ของ พระ บา อัล และ ได้ ทำให้ อิสราเอล ประชาชน ของ เรา หลง ไป
{23:14} แต่ ใน ผู้ พยากรณ์ แห่ง เยรูซาเล็ม เรา ได้ เห็น สิ่ง อัน น่า หวาดเสียว เขา ล่วง ประเวณี และ ดำเนิน อยู่ ใน ความ มุสา เขา ทั้งหลาย หนุน กำลัง มือ ของ ผู้ กระทำ ความ ชั่ว จึง ไม่ มี ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด หัน จาก ความ ชั่ว ของ เขา เขา ทุก คน กลาย เป็น เหมือน เมือง โส โดม แก่ เรา และ ชาว เมือง นั้น ก็ เหมือน เมือง โก โม ราห์”
{23:15} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา จึง ตรัส เกี่ยว กับ เรื่อง ผู้ พยากรณ์ เหล่า นั้น ว่า “ ดู เถิด เรา จะ เลี้ยง เขา ด้วย บอระเพ็ด และ ให้ น้ำดี หมี เขา ดื่ม เพราะ ว่า ความ อธรรม ได้ ออก ไป ทั่ว แผ่นดิน นี้ จาก ผู้ พยากรณ์ แห่ง เยรูซาเล็ม”
{23:16} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ อย่า ฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ พยากรณ์ ที่ พยากรณ์ ให้ ท่าน ฟัง เขา กระทำ ให้ ท่าน ไร้ สาระ เขา กล่าว ถึง นิมิต แห่ง ใจ ของ เขา เอง มิ ใช่ จาก พระ โอษฐ์ ของ พระ เยโฮวาห์
{23:17} เขา ยัง พูด กับ คน ที่ ดูหมิ่น เรา ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส ว่า ท่าน จะ สุข สบาย’ และ แก่ ทุก คน ที่ ดำเนิน ตาม ความ ดื้อ กระด้าง แห่ง จิตใจ ของ ตนเอง เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า ‘ จะ ไม่ มี เหตุ ร้าย มา เหนือ เจ้า’”
{23:18} เพราะ ว่า ผู้ ใด เล่า ที่ ได้ ยืน อยู่ ใน คำ ตักเตือน ของ พระ เยโฮวาห์ ที่ จะ พิเคราะห์ เห็น และ ฟัง พระ วจนะ ของ พระองค์ หรือ ผู้ ใด ที่ เชื่อฟัง พระ วจนะ ของ พระองค์ และ คอย ฟัง
{23:19} ดู เถิด นั่น ลม หมุน ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ ออก ไป แล้ว ด้วย พระ พิโรธ เป็นลม หมุน อย่าง รุนแรง มัน จะ ตก หนัก บน ศีรษะ ของ คน ชั่ว
{23:20} ความ กริ้ว ของ พระ เยโฮวาห์ จะ ไม่ หัน กลับ จน กว่า พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ และ จน กว่า พระองค์ ทรง กระทำ ตาม พระ เจตนา แห่ง พระ หฤทัย ของ พระองค์ ใน วัน หลังๆ เจ้า ทั้งหลาย จะ เข้าใจ เรื่อง นี้ แจ่มแจ้ง
{23:21} “ เรา มิ ได้ ใช้ ผู้ พยากรณ์ เหล่า นั้น แต่ เขา ทั้งหลาย ยัง วิ่ง ไป เรา ไม่ ได้ พูด กับ เขา ทั้งหลาย แต่ เขา ทั้งหลาย ยัง พยากรณ์
{23:22} แต่ ถ้า เขา ทั้งหลาย ได้ ยืน อยู่ ใน คำ ตักเตือน ของ เรา แล้ว เขา จะ ได้ ป่าวร้อง ถ้อยคำ ของ เรา ต่อ ประชาชน ของ เรา และ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ให้ ประชาชน หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ เขา แล้ว และ หัน กลับ จาก ความ ชั่ว ร้าย ใน การ กระทำ ของ เขา”
{23:23} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรา เป็น พระเจ้า ใกล้ แค่ คืบ มิ ใช่ พระเจ้า ที่ อยู่ ไกล ด้วย ดอก หรือ”
{23:24} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ คน ใด จะ ซ่อน จาก เรา ไป อยู่ ใน ที่ ลับ เพื่อ เรา จะ มิ ได้ เห็น เขา ได้ หรือ” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรา มิ ได้ อยู่ เต็ม ฟ้า สวรรค์ และ โลก ดอก หรือ
{23:25} เรา ได้ยิน ผู้ พยากรณ์ ผู้ ซึ่ง พยากรณ์ เรื่อง เท็จ ใน นาม ของ เรา ได้ กล่าว แล้ว ว่า ‘ ข้าพเจ้า ฝัน ไป ข้าพเจ้า ฝัน ไป’
{23:26} นาน สัก เท่าใด ที่ คำ มุสา จะ อยู่ ใน ใจ ของ ผู้ พยากรณ์ ซึ่ง พยากรณ์ เรื่อง เท็จ และ ผู้ พยากรณ์ ตาม การ หลอกลวง แห่ง จิตใจ ของ เขา เอง
{23:27} ผู้ ซึ่ง คิด ว่า จะ กระทำ ให้ ประชาชน ของ เรา ลืม นาม ของ เรา โดย ความ ฝัน ของ เขา ทั้งหลาย ซึ่ง เขา เล่า สู่ กัน และ กัน ฟัง อย่าง กับ บรรพบุรุษ ของ เขา ลืม นาม ของ เรา ไป ติดตาม พระ บา อัล
{23:28} จง ให้ ผู้ พยากรณ์ ที่ ฝัน เล่า ความ ฝัน แต่ ให้ คน ที่ มี ถ้อยคำ ของ เรา กล่าว ถ้อยคำ ของ เรา อย่าง สุจริต” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ฟาง ข้าว มี อะไร บ้าง ที่ เหมือน ข้าว สาลี”
{23:29} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ถ้อยคำ ของ เรา ไม่ เหมือน ไฟ หรือ หรือ เหมือน ค้อน ที่ ทุบ หิน ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ”
{23:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด เรา ต่อสู้ กับ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ ขโมย ถ้อยคำ ของ เรา จาก กัน และ กัน”
{23:31} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา ต่อสู้ กับ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ ใช้ ลิ้น ของ เขา กล่าว ว่า ‘ พระเจ้า ตรัส ว่า’”
{23:32} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา ต่อสู้ คน เหล่า นั้น ที่ พยากรณ์ ความ ฝัน เท็จ และ ผู้ ซึ่ง บอก และ นำ ประชาชน ของ เรา ให้ หลง ไป โดย คำ มุสา และ คำ โอ้อวด ของ เขา เมื่อ เรา มิ ได้ ใช้ เขา หรือ สั่ง เขา เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ไม่ เป็น ประโยชน์ แก่ ชน ชาติ นี้ อย่าง ใด เลย” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:33} “ เมื่อ มี ประชาชน คน หนึ่ง คน ใด หรือ ผู้ พยากรณ์ คน ใด หรือ ปุโรหิต คน ใด ถาม เจ้า ว่า ‘ อะไร เป็น ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’ เจ้า จง ตอบ เขา ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า อะไร เป็น ภาระ หรือ เรา ก็ จะ โยน เจ้า ไป เสีย’
{23:34} และ ส่วน ผู้ พยากรณ์ ปุโรหิต หรือ ประชาชน ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ซึ่ง พูด ว่า ‘ ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’ เรา จะ ลงโทษ ผู้ นั้น และ ครัว เรือน ของ เขา
{23:35} เจ้า ทั้งหลาย จง พูด ดังนี้ คือ ทุก คน พูด กับ เพื่อนบ้าน ของ ตน และ ทุก คน พูด กับ พี่น้อง ของ ตน ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตอบ ว่า กระไร’ หรือ ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น วาจา ว่า กระไร’
{23:36} แต่ เจ้า ทั้งหลาย อย่า เอ่ย ว่า ‘ ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’ อีก เลย เพราะ ว่า ภาระ นั้น เป็น คำ ของ แต่ละ คน ด้วย ว่า เจ้า ได้ ผันแปร พระ วจนะ ของ พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ อยู่ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า ของ เรา
{23:37} เจ้า จง กล่าว กับ ผู้ พยากรณ์ ดังนี้ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง ตอบ ท่าน ว่า กระไร’ หรือ ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น วาจา ว่า กระไร’
{23:38} แต่ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย พูด ว่า ‘ ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กล่าว คำ เหล่า นี้ ว่า ‘ ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’ เมื่อ เรา ใช้ ไป หา เจ้า ทั้งหลาย เรา ว่า เจ้า อย่า พูด ว่า ‘ ภาระ ของ พระ เยโฮวาห์’
{23:39} เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด เรา จะ ลืม เจ้า ทั้งหลาย เสีย เป็น แน่ และ โยน เจ้า ไป เสีย จาก หน้า เรา ทั้ง เจ้า และ เมือง ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เจ้า และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{23:40} และ เรา จะ นำ ความ ถูก ตำหนิ เป็น นิตย์ และ ความ อาย เนืองนิตย์ มา เหนือ เจ้า ทั้งหลาย ซึ่ง จะ ลืม เสีย ไม่ ได้ เลย”
{i24:1} กระจาด สอง ลูก ใส่ มะเดื่อ
{24:1} หลัง จาก เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ จับ เย โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ไป เป็น เชลย เสีย จาก เยรูซาเล็ม พร้อม กับ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ทั้ง พวก ช่าง ไม้ และ ช่าง เหล็ก และ นำ เขา มา ยัง กรุง บาบิโลน แล้ว พระ เยโฮวาห์ ก็ ทรง สำแดง นิมิต แก่ ข้าพเจ้า ดังนี้ ดู เถิด มี กระจาด สอง ลูก ใส่ มะเดื่อ วาง ไว้หน้า พระ วิหาร ของ พระ เยโฮวาห์
{24:2} กระจาด ลูก หนึ่ง มี มะเดื่อ อย่าง ดี นัก เหมือน มะเดื่อ ที่ สุก ต้น ฤดู แต่ กระจาด อีก ลูก หนึ่ง นั้น มี มะเดื่อ อย่าง เลว ที เดียว เลว จน รับประทาน ไม่ ได้
{24:3} และ พระ เยโฮวาห์ ตรัส แก่ ข้าพเจ้า ว่า “ เย เร มีย์เอ๋ย เจ้า เห็น อะไร” ข้าพเจ้า ทูล ตอบ ว่า “ เห็น มะเดื่อ ที่ ดี ก็ ดี มาก และ ที่ เลว ก็ เลว มาก เลว จน รับประทาน ไม่ ได้ พระเจ้า ข้า”
{24:4} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{24:5} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ก็ เหมือน อย่าง มะเดื่อ ที่ ดี เหล่า นี้ แหละ เรา จะ ถือ ว่า พวก เหล่า นั้น ที่ ถูก กวาด ไป จาก ยูดาห์ ยัง ดี อยู่ คือ ผู้ ที่ เรา ได้ ส่ง ไป จาก สถานที่ นี้ ไป สู่ แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย
{24:6} เรา จะ ตั้ง ตา ของ เรา ดู เขา เพื่อ จะ กระทำ ความ ดี และ เรา จะ พา เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง แผ่นดิน นี้ อีก เรา จะ สร้าง เขา ทั้งหลาย ขึ้น และ จะ ไม่ รื้อ ลง เรา จะ ปลูกฝัง เขา และ ไม่ ถอน เขา เสีย
{24:7} เรา จะ ให้ จิตใจ แก่ เขา ที่ จะ รู้จัก เรา ว่า เรา คือ พระ เยโฮวาห์ และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา เพราะ เขา ทั้งหลาย จะ กลับ มา หา เรา ด้วย ความ เต็ม ใจ”
{24:8} แต่ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ เหมือน อย่าง มะเดื่อ ที่ เลว ซึ่ง เลว มาก จน รับประทาน ไม่ ได้ นั้น เรา จะ กระทำ ต่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทั้ง เจ้านาย ของ เขา และ ชาว เยรูซาเล็ม ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง ยัง ค้าง อยู่ ใน แผ่นดิน นี้ และ ผู้ ที่ ยัง อาศัย อยู่ ใน ประเทศ อียิปต์
{24:9} เรา จะ มอบ เขา ไว้ ให้ ย้าย ไป อยู่ ใน อาณาจักร ทั้งสิ้น ใน โลก เพื่อ ให้ เขา เจ็บ ปวด ให้ เป็น ที่ ถูก ตำหนิ เป็น คำ ภาษิต เป็น ที่ ถูก เยาะเย้ย และ เป็น ที่ ถูก สาปแช่ง ใน ที่ ทุก แห่ง ซึ่ง เรา ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น
{24:10} และ เรา จะ ส่ง ดาบ และ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด มา ท่ามกลาง เขา จน เขา จะ ถูก ทำลาย อย่าง สิ้นเชิง จาก แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา”
{i25:1} แผ่นดิน อิสราเอล จะ ถูก ทิ้ง ร้าง เป็น เวลา เจ็ด สิบ ปี
{25:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา ถึง เย เร มีย์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง ชน ชาติ ยูดาห์ ทั้งสิ้น ใน ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ปี นั้น เป็น ปี ต้น รัชกาล ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ ของ กรุง บาบิโลน
{25:2} ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ได้ กล่าว แก่ ประชาชน ยูดาห์ และ แก่ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น ว่า
{25:3} “ ตั้งแต่ ปี ที่ สิบ สาม ของ โย สิ ยาห์ ราชบุตร ของ อา โมน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จน ถึง วัน นี้ เป็น เวลา ยี่ สิบ สาม ปี พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ก็ ได้ บอก แก่ ท่าน ทั้งหลาย อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ ท่าน หา ได้ ฟัง ไม่
{25:4} ท่าน ไม่ ฟัง หรือ เอียง หู ของ ท่าน ฟัง แม้ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ส่ง บรรดา ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ มา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง
{25:5} กล่าว ว่า ‘ บัดนี้ เจ้า ทุก คน จง หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน และ จาก การ กระทำ ผิด ของ ตน และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ประทาน แก่ เจ้า และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ต่อ ไป เป็น นิตย์
{25:6} อย่า ไป ติดตาม พระ อื่น เพื่อ จะ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น หรือ ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ ด้วย ผล งาน แห่ง มือ ของ เจ้า แล้ว เรา จะ ไม่ ทำ อันตราย แก่ เจ้า’
{25:7} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ แม้ กระนั้น เจ้า ทั้งหลาย ก็ ไม่ ฟัง เรา เพื่อ เจ้า จะ ได้ ยั่วเย้า เรา ให้ กริ้ว ด้วย ผล งาน แห่ง มือ ของ เจ้า ซึ่ง เป็น ผล ร้าย แก่ เจ้า เอง’
{25:8} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ เพราะ เจ้า ไม่ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา’
{25:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ ดู เถิด เรา จะ ส่ง คน ไป นำ ครอบครัว ทั้งสิ้น ของ ทิศ เหนือ และ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย มา ต่อสู้ แผ่นดิน นี้ และ ต่อสู้ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นี้ และ ต่อสู้ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ ซึ่ง อยู่ ล้อม รอบ เรา จะ ทำลาย เขา ทั้งหลาย อย่าง สิ้นเชิง และ เรา จะ กระทำ ให้ เขา เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง และ เป็น ที่ เย้ยหยัน และ เป็น ที่ รกร้าง อยู่ เนืองนิตย์
{25:10} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา จะ กำจัด เสียง บันเทิง และ เสียง ร่าเริง เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว เสียง หิน โม่ และ แสง ตะเกียง เสีย จาก เจ้า
{25:11} แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น จะ เป็น ที่ รกร้าง และ ที่ น่า ตก ตะลึง และ ประชาชาติ เหล่า นี้ จะ ปรนนิบัติ กษัตริย์ กรุง บาบิโลน อยู่ เจ็ด สิบ ปี’
{25:12} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ‘ ต่อ มา เมื่อ ครบ เจ็ด สิบ ปี แล้ว เรา จะ ลงโทษ กษัตริย์ บาบิโลน และ ประชาชาติ นั้น คือ แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย เพราะ ความ ชั่วช้า ของ เขา ทั้งหลาย กระทำ ให้ แผ่นดิน นั้น รกร้าง อยู่ เนืองนิตย์
{25:13} เรา จะ นำ ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ให้ สำเร็จ ที่ แผ่นดิน นั้น คือ ถ้อยคำ ที่ เรา ได้ กล่าว สู้ เมือง นั้น คือ ทุก สิ่ง ที่ เขียน ไว้ ใน หนังสือ นี้ ซึ่ง เย เร มีย์ ได้ พยากรณ์ แก่ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น
{25:14} เพราะ ว่า จะ มี หลาย ประชาชาติ และ บรรดา มหา กษัตริย์ กระทำ ให้ เขา เหล่า นั้น เป็น ทาส ทั้ง เขา ทั้งหลาย ด้วย และ เรา จะ ตอบแทน เขา ทั้งหลาย ตาม การ กระทำ และ ผล งาน แห่ง มือ ของ เขา’”
{i25:15} ถ้วย น้ำ องุ่น แห่ง พระ พิโรธ สำหรับ บรรดา ประชาชาติ
{25:15} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า “ จง เอา ถ้วย น้ำ องุ่น แห่ง ความ พิโรธ นี้ ไป จาก มือ เรา และ บังคับ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง เรา ส่ง เจ้า ไป นั้น ให้ ดื่ม จาก ถ้วย นั้น
{25:16} เขา จะ ดื่ม และ เดิน โซเซ และ บ้า คลั่ง ไป เนื่อง ด้วย ดาบ ซึ่ง เรา จะ ส่ง ไป ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย”
{25:17} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง รับ ถ้วย มา จาก พระ หัตถ์ ของ พระ เยโฮวาห์ และ บังคับ ประชาชาติ ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า ไป หา นั้น ดื่ม
{25:18} คือ กรุง เยรูซาเล็ม และ หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ ทั้ง บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เมือง นั้น เพื่อ จะ กระทำ ให้ เป็น ที่ รกร้าง และ เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง เป็น ที่ เย้ยหยัน และ เป็น ที่ สาปแช่ง อย่าง ทุก วัน นี้
{25:19} ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ กับ บรรดา ข้าราชการ และ เจ้านาย และ ประชาชน ของ ท่าน นั้น
{25:20} และ บรรดา ชน ที่ ปะปน กัน บรรดา กษัตริย์ แห่ง แผ่นดิน อู ส และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง แผ่นดิน ฟีลิสเตีย เมือง อัชเคโลน กาซา เอ โค รน และ ส่วน ชาว เมือง อัช โดด ที่ เหลือ อยู่
{25:21} เอ โดม โม อับ และ คน อัมโมน
{25:22} บรรดา กษัตริย์ แห่ง เมือง ไท ระ บรรดา กษัตริย์ เมือง ไซ ดอน และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง เกาะ ต่างๆ ฟาก ทะเล ข้าง โน้น
{25:23} เมือง เด ดาน เท มา บุ ส และ บรรดา คน ที่ อยู่ ใน มุม ที่ ไกล ที่สุด
{25:24} บรรดา กษัตริย์ แห่ง อาระเบีย และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ประชาชน ที่ ปะปน กัน อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{25:25} บรรดา กษัตริย์ แห่ง ศิมรี และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง เอ ลาม และ บรรดา กษัตริย์ ของ มีเดีย
{25:26} บรรดา กษัตริย์ แห่ง เมือง ทิศ เหนือ ทั้ง ไกล และ ใกล้ ที ละ เมืองๆ และ บรรดา ราช อาณาจักร แห่ง โลก ซึ่ง อยู่ บน พื้น พิภพ และ กษัตริย์ แห่ง เชชัก จะ ดื่ม ภายหลัง กษัตริย์ เหล่า นี้
{25:27} “ แล้ว เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ดื่ม ให้ เมา แล้ว ก็ อาเจียน จง ล้ม ลง และ อย่า ลุก ขึ้น อีก เลย เนื่อง ด้วย ดาบ ซึ่ง เรา จะ ส่ง มา ท่ามกลาง เจ้า ทั้งหลาย’
{25:28} และ ถ้า เขา ปฏิเสธ ไม่ รับ ถ้วย จาก มือ ของ เจ้า ดื่ม เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จะ ต้อง ดื่ม
{25:29} เพราะ ดู เถิด เรา ได้ เริ่ม ทำโทษ เมือง ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา แล้ว และ เจ้า จะ ลอยนวล ไป ได้ โดย ไม่ ถูก โทษ หรือ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ว่า เจ้า จะ ลอยนวล ไป ไม่ ได้ เพราะ เรา จะ เรียก ดาบ เล่ม หนึ่ง มา เหนือ ชาว แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น’
{25:30} เพราะ ฉะนั้น เจ้า จง พยากรณ์ คำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น สู้ เขา ทั้งหลาย และ กล่าว แก่ เขา ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง เปล่ง เสียง คำราม จาก ที่ สูง และ จาก ที่ พำนัก อัน บริสุทธิ์ ของ พระองค์ พระองค์ จะ เปล่ง พระ สุรเสียง พระองค์ จะ เปล่ง เสียง คำราม มากมาย ต่อ คอก แกะ ของ พระองค์ และ ทรง โห่ ร้อง อย่าง กับ คน ที่ ย่ำ องุ่น โห่ ร้อง ต่อ ชาว พิภพ ทั้งสิ้น
{25:31} เสียง กัมปนาท จะ ก้อง ไป ทั่ว ปลาย พิภพ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง มี คดี กับ บรรดา ประชาชาติ พระองค์ จะ ทรง เข้า พิพากษา เนื้อ หนัง ทั้งสิ้น ส่วน คน ชั่ว นั้น พระองค์ จะ ทรง ฟัน เสีย ด้วย ดาบ’ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{25:32} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า ‘ ดู เถิด ความ ร้าย จะ ไป จาก ประชาชาติ นี้ ถึง ประชาชาติ นั้น และ ลม หมุน ใหญ่ จะ ปั่นป่วน ขึ้น มา จาก ส่วน พิภพ โลก ที่ ไกล ที่สุด
{25:33} และ บรรดา ผู้ ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ประหาร ใน วัน นั้น จะ มี จาก ปลาย โลก ข้าง นี้ ถึง ปลาย โลก ข้าง นั้น เขา เหล่า นั้น จะ ไม่ มี ใคร โอดครวญ ให้ หรือ รวบรวม หรือ ฝัง ไว้ แต่ จะ เป็น มูล สัตว์ อยู่ บน พื้น ดิน’”
{25:34} ท่าน ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งหลาย เอ๋ย จง คร่ำครวญ และ ร้อง เถิด ท่าน เจ้าของ ฝูง แกะ จง กลิ้งเกลือก ใน ขี้เถ้า เพราะ วัน เวลา ของ การ สังหาร เจ้า และ ที่ เจ้า ต้อง กระจัด กระจาย มา ถึง แล้ว และ เจ้า ทั้งหลาย จะ ล้ม ลง เหมือน ภาชนะ งาม
{25:35} ผู้ เลี้ยง แกะ จะ ไม่ มี ทาง หนี หรือ เจ้าของ ฝูง แกะ ไม่ มี ทาง รอด หนี ไป
{25:36} จะ ได้ ฟัง เสียง ร้อง ของ ผู้ เลี้ยง แกะ และ เสียง คร่ำครวญ ของ เจ้าของ ฝูง แกะ เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ทำลาย ลาน หญ้า ของ เขา ทั้งหลาย เสีย แล้ว
{25:37} และ คอก แกะ ที่ สงบสุข ก็ ถูก ตัด ให้ ล้ม ลง เสีย แล้ว เนื่อง ด้วย ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระ เยโฮวาห์
{25:38} พระองค์ ทรง ออก จาก ที่ ซุ่ม ตัว ของ พระองค์ อย่าง สิงโต เพราะ ว่า แผ่นดิน ของ เขา ทั้งหลาย เป็น ที่ รกร้าง เพราะ เหตุ ความ ดุดัน ของ พระ ผู้ เข้มงวด และ เพราะ เหตุ ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระองค์
{i26:1} ประชาชน ขู่ เข็ญ ว่า จะ ฆ่า เย เร มีย์
{26:1} ใน ต้น รัชกาล ของ เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ พระ วจนะ นี้ มา จาก พระ เยโฮวาห์ ว่า
{26:2} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ยืน อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ และ จง พูด กับ บรรดา หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ ซึ่ง มา นมัสการ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ คือ พูด บรรดา ถ้อยคำ ที่ เรา สั่ง เจ้า ให้ พูด กับ เขา อย่า เก็บ ไว้ สัก คำ เดียว
{26:3} บางที เขา จะ ฟัง และ ทุก คน จะ กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ เขา และ เรา จะ กลับ ใจ ไม่ ทำ ความ ร้าย ซึ่ง เรา เจตนา จะ กระทำ ต่อ เขา ทั้งหลาย เนื่อง ด้วย การ กระทำ ที่ ชั่ว ร้าย ของ เขา ทั้งหลาย
{26:4} เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ฟัง เรา ที่ จะ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ ที่ เรา ได้ วาง ไว้ ต่อ หน้า เจ้า
{26:5} และ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ บรรดา ผู้ พยากรณ์ ซึ่ง เรา ได้ ส่ง ไป หา เจ้า อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง คือ ส่ง พวก เขา ไป ถึง เจ้า จะ มิ ได้ เชื่อฟัง
{26:6} แล้ว เรา จะ กระทำ ให้ พระ นิเวศ นี้ เหมือน อย่าง ชี โลห์ และ เรา จะ กระทำ ให้ เมือง นี้ เป็น ที่ สาป แก่ บรรดา ประชาชาติ ทั่ว โลก’”
{26:7} บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ยิน เย เร มีย์ พูด ถ้อยคำ เหล่า นี้ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{26:8} และ ต่อ มา เมื่อ เย เร มีย์ ได้ จบ คำ พูด ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ได้ บัญชา ท่าน ให้ พูด แก่ บรรดา ประชาชน นั้น พวก ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ จับ เย เร มีย์กล่าวว่า “ เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่
{26:9} ทำไม เจ้า จึง พยากรณ์ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ ว่า ‘ พระ นิเวศ นี้ จะ เหมือน ชี โลห์ และ เมือง นี้ จะ รกร้าง ปราศจาก คน อาศัย’” และ ประชาชน ทั้งสิ้น ก็ รวม ตัว กัน ต่อต้าน เย เร มีย์ ที่ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{26:10} เมื่อ บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ได้ยิน สิ่ง เหล่า นี้ แล้ว ท่าน ก็ ขึ้น มา จาก พระ ราช วัง ถึง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ มา นั่ง ใน ทาง เข้า ประตู ใหม่ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{26:11} แล้ว บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ จึง ทูล เจ้านาย และ บอก ประชาชน ทั้งปวง ว่า “ ชาย คน นี้ ควร แก่ การ ตัดสิน ลงโทษ ถึง ความ ตาย เพราะ เขา พยากรณ์ กล่าวโทษ เมือง นี้ ดัง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน กับ หู ของ ท่าน เอง แล้ว”
{26:12} เย เร มีย์ จึง ทูล เจ้านาย ทั้งสิ้น และ บอก ประชาชน ทั้งปวง ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า มา พยากรณ์ ต่อ พระ นิเวศ และ เมือง นี้ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน มา
{26:13} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย จง แก้ไข พฤติการณ์ และ การ กระทำ ของ ท่าน ทั้งหลาย และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง กลับ พระทัย จาก ความ ร้าย ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ประกาศ เตือน ท่าน
{26:14} แต่ ส่วนตัว ข้าพเจ้า ดู เถิด ข้าพเจ้า อยู่ ใน มือ ของ ท่าน ทั้งหลาย ท่าน จะ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า ตาม ที่ ท่าน เห็น ดี และ เห็น ชอบ
{26:15} ขอ แต่ เพียง ให้ ทราบ แน่ ว่า ถ้า ท่าน ประหาร ข้าพเจ้า ที่ คน ไร้ ความ ผิด ต้อง ตาย นั้น ตัว ท่าน เอง และ เมือง นี้ และ ชาว เมือง นี้ ต้อง รับผิดชอบ เพราะ ความ จริง พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า มา พูด ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ให้ เข้า หู ของ ท่าน”
{26:16} แล้ว เจ้านาย และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ พูด กับ บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ ว่า “ ชาย ผู้ นี้ ไม่ สมควร ที่ จะ ต้อง คำ พิพากษา ถึง ความ ตาย เพราะ เขา ได้ พูด กับ เรา ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา”
{26:17} และ ผู้ใหญ่ บาง คน แห่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ลุก ขึ้น พูด กับ ประชาชน ทั้งสิ้น ที่ ประชุม กัน อยู่ ว่า
{26:18} “ มี คาห์ ชาว เมือง โม เร เชท ได้ พยากรณ์ ใน สมัย เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า เมือง ศิ โยน จะ ถูก ไถ เหมือน กับ ไถ นา กรุง เยรูซาเล็ม จะ กลาย เป็น กอง สิ่ง ปรัก หัก พัง และ ภูเขา ที่ ตั้ง ของ พระ นิเวศ นั้น จะ เป็น เหมือน ที่ สูง ใน ป่าไม้’
{26:19} เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ คน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ได้ ฆ่า เขา เสีย หรือ ท่าน ได้ ยำเกรง พระ เยโฮวาห์ และ ทูล วิงวอน ขอ พระ เยโฮวาห์ และ พระ เยโฮวาห์ ได้ กลับ พระทัย ต่อ ความ ร้าย ซึ่ง พระองค์ ทรง ประกาศ เตือน เขา เหล่า นั้น มิ ใช่ หรือ แต่ เรา กำลัง จะ นำ เหตุ ร้าย ใหญ่ ยิ่ง มา สู่ จิตใจ เรา เอง
{i26:20} ผู้ พยากรณ์ อุ รี ยาห์ ถูก ฆ่า เสีย
{26:20} ยัง มี ชาย อีก คน หนึ่ง ผู้ พยากรณ์ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ ชื่อ อุ รี อาห์ บุตร ชาย เชไมอาห์ ชาว คีริยาท เย อา ริม ท่าน ได้ พยากรณ์ กล่าวโทษ เมือง นี้ และ แผ่นดิน นี้ ตาม บรรดา ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์
{26:21} และ เมื่อ กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม พร้อม กับ บรรดา ทแกล้ว ทหาร และ บรรดา เจ้านาย ได้ยิน ถ้อยคำ นี้ กษัตริย์ ก็ ทรง แสวง หา จะ สังหาร ท่าน เสีย และ เมื่อ อุ รี อาห์ ได้ยิน เรื่อง นี้ ท่าน ก็ กลัว จึง หนี รอด ไป ยัง อียิปต์
{26:22} แล้ว กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม ก็ ส่ง ชาย บาง คน คือ เอ ลนาธันบุตรชายอัคโบร์ และ คน อื่น อีก ไป ยัง อียิปต์
{26:23} และ เขา ทั้งหลาย จับ อุ รี อาห์ มา จาก อียิปต์ และ นำ ท่าน มา ถวาย กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม พระองค์ ทรง ประหาร ท่าน เสีย ด้วย ดาบ และ โยน ศพ เข้า ไป ใน ที่ ฝัง ศพ ของ คน สามัญ”
{26:24} แต่ มือ ของ อา หิคัม บุตร ชาย ชา ฟาน อยู่ กับ เย เร มีย์ ฉะนั้น เย เร มีย์ จึง มิ ได้ ถูก มอบ ให้ ใน มือ ประชาชน เพื่อ ประหาร ชีวิต ท่าน
{i27:1} บทเรียน จาก แอก
{27:1} ใน ต้น รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ พระ วจนะ นี้ มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{27:2} พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า “ จง ทำ สาย รัด และ แอก สำหรับ ตัว เจ้า จง สวม คอ ของ เจ้า
{27:3} และ ส่ง มัน ไป ยัง กษัตริย์ แห่ง เอ โดม กษัตริย์ แห่ง โม อับ และ กษัตริย์ แห่ง คน อัมโมน กษัตริย์ แห่ง ไท ระ และ กษัตริย์ แห่ง ไซ ดอน ด้วย มือ ของ ทูต ที่ มา เข้า เฝ้า เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ที่ กรุง เยรูซาเล็ม
{27:4} จง ฝาก คำ กำชับ เหล่า นี้ แก่ บรรดา นาย ของ เขา ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จง กล่าว เรื่อง ต่อ ไป นี้ ให้ นาย ของ เจ้า ฟัง ว่า
{27:5} นี่ คือ เรา เอง ผู้ ได้ สร้าง โลก ทั้ง มนุษย์ และ สัตว์ ซึ่ง อยู่ บน พื้น ดิน ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ใหญ่ ยิ่ง และ ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก ของ เรา และ เรา จะ ให้ แก่ ผู้ ใด ก็ ได้ สุด แต่ เรา เห็น ชอบ
{27:6} บัดนี้ เรา ได้ ให้ แผ่นดิน เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ เรา ได้ ให้ สัตว์ ป่า ทุ่ง แก่ เขา ด้วย ที่ จะ ปรนนิบัติ เขา
{27:7} บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น จะ ต้อง ปรนนิบัติ ตัว เขา ลูก และ หลาน ของ เขา จน กว่า เวลา กำหนด แห่ง แผ่นดิน ของ ท่าน เอง จะ มา ถึง แล้ว หลาย ประชาชาติ และ บรรดา มหา กษัตริย์ จะ กระทำ ให้ ท่าน เป็น ทาส ของ เขา ทั้งหลาย
{27:8} แต่ ต่อ มา ถ้า ประชาชาติ ใด หรือ ราช อาณาจักร ใด จะ ไม่ ปรนนิบัติ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน คน นี้ และ ไม่ ยอม วาง คอ ไว้ ใต้ แอก ของ กษัตริย์ บาบิโลน เรา จะ ลงโทษ ประชาชาติ นั้น ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ จน กว่า เรา จะ ล้างผลาญ เสีย ด้วย มือ ของ เขา
{27:9} เพราะ ฉะนั้น อย่า ฟัง ผู้ พยากรณ์ หรือ พวก โหร หรือ คน ช่าง ฝัน ของ เจ้า หรือ หมอดู หรือ นัก วิทยาคม ของ เจ้า ผู้ ซึ่ง กล่าว แก่ เจ้า ว่า “ ท่าน จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง กรุง บาบิโลน ดอก”
{27:10} เพราะ ซึ่ง เขา พยากรณ์ ให้ ท่าน นั้น เป็น ความ เท็จ อัน ยัง ผล ให้ ท่าน ต้อง โยกย้าย ไกล ไป จาก แผ่นดิน ของ ท่าน และ เรา จะ ขับ ไล่ ท่าน ออก ไป และ ท่าน จะ พินาศ
{27:11} แต่ ประชาชาติ ใด ซึ่ง เอา คอ ของ ตน วาง ไว้ ใต้ แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ปรนนิบัติ ท่าน เรา จะ ละ เขา ไว้ บน แผ่นดิน ของ เขา เพื่อ ให้ ทำ ไร่ ไถ นา และ ให้ อาศัย อยู่ ที่ นั่น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ’”
{i27:12} เย เร มีย์ เตือน ให้ เชื่อฟัง กษัตริย์ เนบูคัดเนสซาร์
{27:12} ข้าพเจ้า ได้ ทูล เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ตาม บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ว่า “ จง เอา คอ ของ ท่าน ไว้ ใต้ แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ปรนนิบัติ เขา และ ประชาชน ของ เขา และ จง มี ชีวิต อยู่
{27:13} ทำไม ท่าน กับ ชน ชาติ ของ ท่าน จะ มา ตาย เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น วาจา เกี่ยว ด้วย ประชาชาติ ใดๆ ซึ่ง จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน
{27:14} อย่า ฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ พยากรณ์ ผู้ กล่าว แก่ เจ้า ว่า ‘ ท่าน จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ดอก’ เพราะ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย พยากรณ์ แก่ ท่าน นั้น ก็ เป็น การ มุสา
{27:15} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา แต่ เขา พยากรณ์ เท็จ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง ยัง ผล ให้ เรา ต้อง ขับ ไล่ เจ้า ออก ไป และ เจ้า จะ ต้อง พินาศ ทั้ง ตัว เจ้า และ ผู้ พยากรณ์ ทั้งหลาย ซึ่ง พยากรณ์ ให้ แก่ เจ้า”
{27:16} และ ข้าพเจ้า ก็ ได้ พูด กับ ปุโรหิต และ ประชาชน นี้ ทั้งสิ้น ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ พยากรณ์ ของ เจ้า ซึ่ง พยากรณ์ ให้ แก่ เจ้า ว่า ‘ ดู เถิด ไม่ ช้า เขา จะ นำ เครื่อง ใช้ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ กลับ มา จาก กรุง บาบิโลน’ เพราะ ซึ่ง เขา พยากรณ์ แก่ ท่าน นั้น ก็ เป็น ความ เท็จ
{27:17} อย่า เชื่อฟัง เขา เลย จง ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ มี ชีวิต อยู่ ทำไม เมือง นี้ จะ ร้าง เปล่า
{27:18} แต่ ถ้า เขา เหล่า นั้น เป็น ผู้ พยากรณ์ และ ถ้า พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ อยู่ กับ เขา ก็ ขอ ให้ เขา ทูล วิงวอน ต่อ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ว่า ให้ เครื่อง ใช้ ซึ่ง ยัง เหลือ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ใน กรุง เยรูซาเล็ม อย่า ให้ ไป ยัง บาบิโลน
{27:19} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ บรรดา เสา ขัน สาคร และ ขา ตั้ง และ เครื่อง ใช้ อื่นๆ ที่ เหลือ อยู่ ใน เมือง นี้
{27:20} ที่ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน มิ ได้ ริบ เอา ไป เมื่อ ท่าน ได้ จับ เอา เย โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ บรรดา ขุนนาง ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ถูก กวาด ต้อน จาก กรุง เยรูซาเล็ม ไป เป็น เชลย ยัง กรุง บาบิโลน
{27:21} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ เกี่ยว ด้วย เรื่อง เครื่อง ใช้ ซึ่ง ยัง เหลือ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{27:22} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เครื่อง ใช้ เหล่า นี้ จะ ถูก ขน ไป ยัง บาบิโลน และ จะ ค้าง อยู่ ที่ นั่น จน ถึง วัน ที่ เรา เอาใจ ใส่ มัน แล้ว เรา จึง จะ นำ มัน กลับ ขึ้น มา และ ให้ กลับ สู่ สถานที่ นี้”
{i28:1} คำ พยากรณ์ เท็จ ของ ฮา นันยาห์
{28:1} ต่อ มา ใน ปี เดียวกัน นั้น เมื่อ ต้น รัชกาล เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน เดือน ที่ ห้า ปี ที่ สี่ ฮา นันยาห์ บุตร ชาย ของ อัสซูร์ ผู้ พยากรณ์ จาก กิเบโอน ได้ พูด กับ ข้าพเจ้า ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ต่อ หน้า บรรดา ปุโรหิต และ ประชาชน ทั้งหลาย ว่า
{28:2} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ หัก แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน แล้ว
{28:3} ภายใน สอง ปี เรา จะ นำ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ เยโฮวาห์ กลับ มา ยัง ที่ นี้ ซึ่ง เป็น ภาชนะ ที่ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ริบ ไป จาก ที่ นี้ และ ขน ไป ยัง บาบิโลน
{28:4} เรา จะ นำ เย โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ บรรดา ผู้ ที่ ถูก กวาด จาก ยูดาห์ ผู้ ซึ่ง ไป ยัง บาบิโลน กลับ มา ยัง ที่ นี้ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ ว่า เพราะ เรา จะ หัก แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน”
{28:5} แล้ว เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ก็ พูด กับ ฮา นันยาห์ ผู้ พยากรณ์ ต่อ หน้า บรรดา ปุโรหิต และ ต่อ หน้า ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ซึ่ง ยืน อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{28:6} และ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ กล่าว ว่า “ เอ เมน ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ เช่น นั้น เถิด ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ ถ้อยคำ ซึ่ง ท่าน พยากรณ์ นั้น เป็น จริง และ นำ เครื่อง ใช้ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ บรรดา ผู้ ถูก กวาด ไป ทั้งสิ้น กลับ มา จาก บาบิโลน ยัง ที่ นี้
{28:7} ถึง กระนั้น ก็ ขอ ฟัง ถ้อยคำ นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า พูด ให้ ท่าน ได้ยิน และ ให้ ประชาชน ทั้งหลาย นี้ ได้ยิน
{28:8} บรรดา ผู้ พยากรณ์ ซึ่ง อยู่ ก่อน ท่าน และ ข้าพเจ้า ตั้งแต่ โบราณ กาล ได้ พยากรณ์ ถึง สงคราม เหตุ ร้าย ต่างๆ และ โรค ระบาด อัน มี แก่ หลาย ประเทศ และ หลาย ราช อาณาจักร ใหญ่ๆ
{28:9} ส่วน ผู้ พยากรณ์ ผู้ พยากรณ์ ว่า จะ มี สันติภาพ เมื่อ เป็น จริง ตาม ถ้อยคำ ของ ผู้ พยากรณ์ นั้น จึง รู้ กัน ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง ใช้ ผู้ พยากรณ์ นั้น จริง”
{28:10} แล้ว ฮา นันยาห์ ผู้ พยากรณ์ ก็ ปลดแอก ออก จาก คอ ของ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ และ หัก มัน เสีย
{28:11} และ ฮา นันยาห์ ได้ กล่าว ต่อ หน้า ประชาชน ทั้งสิ้น ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่าง นั้น แหละ เรา จะ หัก แอก ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ ของ บาบิโลน จาก คอ ของ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น ภายใน สอง ปี” แต่ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ก็ ออก ไป เสีย
{28:12} หลัง จาก ที่ ฮา นันยาห์ ผู้ พยากรณ์ หัก แอก จาก คอ ของ เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ผู้ พยากรณ์ เย เร มีย์ว่า
{28:13} “ จง ไป บอก ฮา นันยาห์ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ หัก แอก ไม้’ แต่ เจ้า จะ ทำ แอก เหล็ก ไว้ ให้ พวก เขา แทน
{28:14} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ วาง แอก เหล็ก ไว้ บน คอ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ให้ เขา ปรนนิบัติ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ เขา เพราะ เรา ได้ ยก ให้ เขา แล้ว ถึง แม้ ว่า สัตว์ ป่า ทุ่ง ด้วย”
{i28:15} เย เร มีย์ พยากรณ์ ถึง ความ ตาย ของ ฮา นันยาห์
{28:15} และ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ได้ พูด กับ ฮา นันยาห์ ผู้ พยากรณ์ ว่า “ ฮา นันยาห์ ขอ ท่าน ฟัง พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ทรง ใช้ ท่าน แต่ ท่าน ได้ กระทำ ให้ ชน ชาติ นี้ วางใจ ใน ความ เท็จ
{28:16} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ ย้าย เจ้า ไป จาก พื้น โลก ใน ปี เดียว นี้ เอง เจ้า จะ ต้อง ตาย เพราะ เจ้า ได้ สอน ให้ กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์”
{28:17} ใน ปี เดียวกัน นั้น ใน เดือน ที่ เจ็ด ฮา นันยาห์ ผู้ พยากรณ์ ก็ ตาย
{i29:1} เย เร มีย์ เขียน ถึง พวก เชลย ใน บาบิโลน
{29:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ใน จดหมาย ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ฝาก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง พวก ผู้ใหญ่ ที่ เหลือ อยู่ ของ พวก ที่ เป็น เชลย และ ถึง บรรดา ปุโรหิต บรรดา ผู้ พยากรณ์ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ ได้ ให้ กวาด ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน
{29:2} (นี่ เป็น เรื่อง หลัง จาก กษัตริย์ เย โค นิ ยาห์ และ พระ ราชินี พวก ขันที บรรดา เจ้านาย ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ บรรดา ช่าง ไม้ และ ช่าง เหล็ก ได้ ออก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม แล้ว)
{29:3} จดหมาย นั้น ได้ ส่ง ไป ด้วย มือ ของ เอ ลา สาห์ บุตร ชาย ของ ชา ฟาน และ เก มา ริ ยาห์ บุตร ชาย ฮิ ลคียาห์ (ผู้ ซึ่ง เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ส่ง ไป ที่ บาบิโลน ยัง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน) จดหมาย นั้น ว่า
{29:4} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ แก่ บรรดา ผู้ เป็น เชลย ผู้ ซึ่ง เรา ได้ เนรเทศ เขา ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน นั้น ว่า
{29:5} จง สร้าง เรือน ของ เจ้า และ อาศัย อยู่ ใน เรือน นั้น จง ปลูก สวน และ รับประทาน ผลไม้ ที่ ได้ นั้น
{29:6} จง มี ภรรยา และ ให้ กำเนิด บุตร ชาย บุตร สาว จง หา ภรรยา ให้ บุตร ชาย ของ เจ้า ทั้งหลาย และ ยก บุตร สาว ของ เจ้า ให้ แต่งงาน เสีย เพื่อ นาง จะ ให้ กำเนิด บุตร ชาย และ บุตร สาว เพื่อ เจ้า ทั้งหลาย จะ ทวี มาก ขึ้น ที่ นั่น และ ไม่ น้อย ลง
{29:7} แต่ จง ส่งเสริม สันติภาพ ของ เมือง ซึ่ง เรา ได้ กวาด เจ้า ให้ ไป เป็น เชลย อยู่ นั้น และ จง อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ เผื่อ เมือง นั้น เพราะ ว่า เจ้า ทั้งหลาย จะ พบ สันติภาพ ของ เจ้า ใน สันติภาพ ของ เมือง นั้น
{29:8} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า ยอม ให้ ผู้ พยากรณ์ ของ เจ้า ทั้งหลาย หรือ พวก โหร ของ เจ้า ผู้ อยู่ ท่ามกลาง หลอกลวง เจ้า และ อย่า เชื่อ ความ ฝัน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ ฝัน เห็น
{29:9} เพราะ ที่ เขา พยากรณ์ แก่ เจ้า ใน นาม ของ เรา นั้น เป็น ความ เท็จ เรา มิ ได้ ใช้ เขา ไป พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{29:10} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ เจ็ด สิบ ปี แห่ง บาบิโลน ครบ แล้ว เรา จะ เยี่ยมเยียน เจ้า และ จะ ให้ ถ้อยคำ อัน ดี ของ เรา สำเร็จ เพื่อ เจ้า และ จะ นำ เจ้า กลับ มา สู่ สถานที่ นี้
{29:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา รู้ แผนงาน ที่ เรา มี ไว้ สำหรับ เจ้า เป็น แผนงาน เพื่อ สันติภาพ ไม่ ใช่ เพื่อ ความ ทุกข์ ยาก เพื่อ จะ ให้ อนาคต ตาม ที่ คาดหมาย ไว้ แก่ เจ้า
{29:12} แล้ว เจ้า จะ ทูล ขอ ต่อ เรา และ มา อธิษฐาน ต่อ เรา และ เรา จะ ฟัง เจ้า
{29:13} เจ้า จะ แสวง หา เรา และ พบ เรา เมื่อ เจ้า แสวง หา เรา ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ เจ้า
{29:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ ให้ เจ้า พบ เรา และ เรา จะ ให้การ เป็น เชลย ของ เจ้า กลับ สู่ สภาพ ดี และ รวบรวม เจ้า มา จาก บรรดา ประชาชาติ และ จาก ทุก ที่ ที่ เรา ขับ ไล่ เจ้า ให้ ไป อยู่ นั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เรา จะ นำ เจ้า กลับ มา ยัง ที่ ซึ่ง เรา เนรเทศ เจ้า ให้ จาก ไป นั้น
{29:15} เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กล่าว ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ได้ เพาะ ให้ มี ผู้ พยากรณ์ สำหรับ เรา ทั้งหลาย ขึ้น ใน บาบิโลน’
{29:16} จง ทราบ ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ กษัตริย์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด และ เกี่ยว กับ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ อาศัย อยู่ ใน เมือง นี้ คือ ญาติ พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ มิ ได้ ถูก เนรเทศ ไป กับ ท่าน ว่า
{29:17} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ส่ง ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด มา เหนือ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ กระทำ ให้ เขา ทั้งหลาย เหมือน กับ มะเดื่อ ที่ เสีย ซึ่ง เลว มาก จน เขา รับประทาน ไม่ ได้
{29:18} เรา จะ ข่มเหง เขา ด้วย ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด และ จะ กระทำ เขา ให้ ย้าย ไป อยู่ ใน ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ให้ เป็น คำ สาป ให้ เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง ให้ เป็น ที่ เย้ยหยัน เป็น ที่ นินทา ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ ให้ เขา ไป อยู่ นั้น
{29:19} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ที่ ส่ง มา ยัง เขา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง โดย ผู้ พยากรณ์ ผู้ รับใช้ ของ เรา แต่ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ยอม ฟัง พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{29:20} เจ้า ทั้งปวง ผู้ ถูก เนรเทศ ผู้ ซึ่ง เรา ส่ง ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ที่ ว่า
{29:21} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ อา หับ บุตร ชาย ของ โค ลา ยาห์ และ เศเดคียาห์ บุตร ชาย มา อา เส อาห์ ผู้ ซึ่ง ได้ พยากรณ์ เท็จ แก่ เจ้า ใน นาม ของ เรา ดู เถิด เรา จะ มอบ เขา ทั้ง สอง ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ท่าน จะ ฆ่า เขา ทั้ง สอง เสีย ต่อ หน้า ต่อ ตา เจ้า
{29:22} เหตุ เขา ทั้ง สอง บรรดา ผู้ ที่ ถูก เนรเทศ จาก ยูดาห์ ไป ถึง บาบิโลน จะ ใช้ คำ สาป ต่อ ไป นี้ ว่า ‘ ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ เจ้า เหมือน เศเดคียาห์ และ อา หับ ผู้ ที่ กษัตริย์ บาบิโลน คลอก เสีย ด้วย ไฟ’
{29:23} เพราะ เขา ทั้ง สอง ได้ กระทำ ความ เลว ร้าย ใน อิสราเอล ได้ ล่วง ประเวณี กับ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน และ ได้ พูด ถ้อยคำ เท็จ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง เรา มิ ได้ บัญชา เขา เรา เป็น ผู้ ที่ รู้ และ เรา เป็น พยาน” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{29:24} เจ้า จง บอก เชไมอาห์ชาวเน เฮ ลาม ว่า
{29:25} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ ส่ง จดหมาย ใน นาม ของ เจ้า ไป ยัง ประชาชน ทั้งปวง ผู้ อยู่ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ยัง เศฟันยาห์ บุตร ชาย มา อา เส อาห์ ปุโรหิต และ ยัง ปุโรหิต ทั้งปวง ว่า
{29:26} ‘ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง กระทำ เจ้า ให้ เป็น ปุโรหิต แทน เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ให้ เป็น เจ้าหน้าที่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ควบคุม คน บ้า ทุก คน ที่ ตั้ง ตัวเอง เป็น ผู้ พยากรณ์ ให้ จับ เขา ใส่ คุก และ ใส่ คา’
{29:27} ฉะนั้น บัดนี้ ทำไม เจ้า มิ ได้ ต่อว่า เย เร มีย์ ชาว อา นา โธท ผู้ ซึ่ง ตั้ง ตัวเอง เป็น ผู้ พยากรณ์ แก่ เจ้า
{29:28} เพราะ เขา ได้ ส่ง จดหมาย มา ยัง เรา ใน บาบิโลน ว่า ‘ การ ที่ เจ้า เป็น เชลย นั้น จะ เนิ่นนาน จง สร้าง เรือน ของ เจ้า และ อาศัย อยู่ ใน เรือน นั้น และ ปลูก สวน และ รับประทาน ผล ที่ ได้ นั้น’”
{29:29} เศฟันยาห์ ปุโรหิต อ่าน จดหมาย นี้ ให้ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ฟัง
{29:30} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{29:31} “ จง เขียน ไป ถึง บรรดา ผู้ เป็น เชลย ทั้งปวง ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส เกี่ยว กับ เชไมอาห์ชาวเน เฮ ลาม ว่า เพราะ ว่า เชไมอาห์ ได้ พยากรณ์ แก่ เจ้า เมื่อ เรา มิ ได้ ใช้ เขา และ ได้ กระทำ ให้ เจ้า วางใจ ใน คำ เท็จ
{29:32} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ลงโทษ เชไมอาห์ชาวเน เฮ ลาม และ เชื้อสาย ของ เขา เขา จะ ไม่ มี สัก คน หนึ่ง ที่ จะ อาศัย อยู่ ใน ท่ามกลาง ชน ชาติ นี้ ทั้ง เขา จะ มิ ได้ เห็น ความ ดี ซึ่ง เรา จะ กระทำ แก่ ประชาชน ของ เรา เพราะ เขา ได้ สอน ให้ กบฏ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ’”
{i30:1} พระเจ้า ทรง บัญชา ให้ เย เร มีย์ เขียน พระ วจนะ ของ พระองค์
{30:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{30:2} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง เขียน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ที่ เรา ได้ บอก แก่ เจ้า ไว้ ใน หนังสือ ม้วน หนึ่ง
{30:3} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ให้ ประชาชน ของ เรา คือ อิสราเอล และ ยูดาห์ ที่ เป็น เชลย กลับ คืน สู่ สภาพ เดิม พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เรา จะ นำ เขา มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย และ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ถึง กรรมสิทธิ์ ที่ดิน นั้น”
{30:4} ต่อ ไป นี้ เป็น พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ตรัส เกี่ยว กับ อิสราเอล และ ยูดาห์ ว่า
{30:5} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ยิน เสียง ร้อง เพราะ ความ กลัว ตัว สั่น ความ สยดสยอง และ ความ ไร้ สันติภาพ
{30:6} จง ถาม เถิด และ ดู ว่า ผู้ชาย จะ คลอด บุตร ได้ หรือ ทำไม เรา จึง เห็น ผู้ชาย ทุก คน เอา มือ กด ไว้ ที่ เอว เหมือน ผู้หญิง จะ คลอด บุตร ทำไม หน้าตา ทุก คน จึง ซีด ไป
{30:7} อนิจจา เอ๋ย เพราะ วัน นั้น ใหญ่ โต เหลือเกิน ไม่ มี วัน ใด เหมือน เป็น เวลา ทุกข์ ใจ ของ ยา โค บ แต่ เขา ก็ ยัง จะ รอด วัน นั้น ไป ได้
{30:8} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ว่า ใน วัน นั้น เหตุการณ์ จะ เกิด ขึ้น คือ เรา จะ หัก แอก จาก คอ ของ เจ้า ทั้งหลาย เสีย และ เรา จะ ระเบิด พันธนะ ของ เจ้า เสีย และ คน ต่าง ชาติ จะ ไม่ ทำให้ เขา เป็น ทาส อีก
{i30:9} ผู้ ที่ ใหญ่ กว่า ดา วิด จะ ครอบครอง ใน อิสราเอล
{30:9} แต่ เขา ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย และ ดา วิด กษัตริย์ ของ เขา ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง เรา จะ ตั้ง ขึ้น เพื่อ เขา
{30:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า โอ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย โอ อิสราเอล เอ๋ย อย่า ครั่น คร้าม เพราะ ดู เถิด เรา จะ ช่วย เจ้า จาก ที่ ไกล ให้ รอด ทั้ง เชื้อสาย ของ เจ้า จาก แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ยา โค บ จะ กลับ มา และ มี ความ สงบ และ ความ สบาย และ จะ ไม่ มี ผู้ ใด กระทำ ให้ เขา กลัว
{30:11} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ ช่วย เจ้า ให้ รอด เรา จะ กระทำ ให้ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น ถึง อวสาน คือ ผู้ ซึ่ง เรา ได้ กระจาย เจ้า ให้ ไป อยู่ ท่ามกลาง เขา นั้น แต่ ส่วน เจ้า เรา จะ ไม่ กระทำ ให้ ถึง อวสาน เรา จะ ตี สอน เจ้า ตาม ขนาด และ ด้วย ประการ ใด ก็ ตาม เรา จะ ไม่ ปล่อย เจ้า โดย ไม่ ลงโทษ
{30:12} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า รอย ฟกช้ำ ของ เจ้า รักษา ไม่ หาย และ บาดแผล ของ เจ้า ก็ ฉกรรจ์
{30:13} ไม่ มี ผู้ ใด ที่ จะ ช่วย คดี ของ เจ้า ไม่ มี การ รักษา บาดแผล ของ เจ้า ไม่ มี ยา รักษา เจ้า
{30:14} คน รัก ทั้งสิ้น ของ เจ้า ได้ ลืม เจ้า เสีย เขา ทั้งหลาย ไม่ แสวง หา เจ้า แล้ว เพราะ เรา ตี เจ้า อย่าง การ โบย ตี ของ ศัตรู เป็น การ ลงโทษ อย่าง ของ คน โหดร้าย เพราะ ว่า ความ ชั่วช้า ของ เจ้า ก็ มากมาย เพราะ ว่า บาป ของ เจ้า ก็ ทวี ขึ้น
{30:15} ไฉน เจ้า ร้อง เพราะ ความ เจ็บ ของ เจ้า ความ เศร้าโศก ของ เจ้า รักษา ไม่ หาย เพราะ ว่า ความ ชั่วช้า ของ เจ้า มากมาย เพราะ ว่า บาป ของ เจ้า ทวี ขึ้น เรา ได้ กระทำ สิ่ง เหล่า นี้ แก่ เจ้า
{30:16} เพราะ ฉะนั้น ทุก คน ที่ กิน เจ้า เขา จะ ถูก กิน ปรปักษ์ ของ เจ้า หมด สิ้น ทุก คน จะ ตก ไป เป็น เชลย ผู้ เหล่า นั้น ที่ ปล้น เจ้า เขา จะ เป็น ของ ถูก ปล้น และ ทุก คน ที่ กิน เจ้า เป็น เหยื่อ เรา จะ ทำ เขา ให้ เป็น เหยื่อ
{30:17} เพราะ เรา จะ ให้ เจ้า กลับ มา สู่ สุขภาพ ดี และ เรา จะ รักษา บาดแผล ของ เจ้า ให้ หาย พระ เยโฮวาห์ ตรัส เพราะ เขา ทั้งหลาย เรียก เจ้า ว่า พวก นอกคอก คือ ศิ โยน ซึ่ง ไม่ มี ใคร แสวง หา
{30:18} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ให้ เต็นท์ แห่ง ยา โค บ ที่ เป็น เชลย กลับ สู่ สภาพ เดิม และ มี ความ เอ็นดู ใน เรื่อง ที่ อาศัย ของ เขา เขา จะ สร้าง เมือง นั้น ขึ้น ใหม่ บน เนิน ของ เมือง และ พระ ราช วัง จะ ตั้ง อยู่ ใน ที่ ที่ เคย อยู่
{30:19} จะ มี เพลง โมทนา พระคุณ ออก มา จาก ที่ เหล่า นั้น และ มี เสียง ของ ผู้ ที่ รื่นเริง เรา จะ ทวี เขา ขึ้น และ เขา จะ ไม่ มี เพียง น้อย คน เรา จะ กระทำ ให้ เขา มี เกียรติ เขา จะ ไม่ เป็น แต่ ผู้ เล็กน้อย
{30:20} ลูกหลาน ของ เขา จะ เป็น เหมือน สมัย ก่อน และ ชุมนุม ของ เขา จะ ได้ ถูก สถาปนา ไว้ ต่อ หน้า เรา และ ทุก คน ที่ บีบ บังคับ เขา เรา จะ ลงโทษ
{30:21} ขุนนาง ของ เขา จะ เป็น คน หนึ่ง ใน พวก เขา ทั้งหลาย ผู้ ครอบครอง ของ เขา จะ ออก มา จาก ท่ามกลาง เขา เอง เรา จะ กระทำ ให้ ท่าน นั้น เข้า มา ใกล้ และ ท่าน นั้น จะ เข้า ใกล้ เรา เพราะ ใคร เล่า ตั้งใจ เข้า มา ใกล้ เรา ได้ เอง พระ เยโฮวาห์ ตรัส
{30:22} และ เจ้า ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า”
{30:23} ดู เถิด นั่น ลม หมุน ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ ออก ไป แล้ว ด้วย พระ พิโรธ เป็นลม หมุน กวาด มัน จะ ตกลง อย่าง เจ็บ ปวด บน ศีรษะ ของ คน ชั่ว
{30:24} ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระ เยโฮวาห์ จะ ไม่ หยุด ยั้ง จน กว่า พระองค์ จะ ทรง กระทำ และ ให้ สำเร็จ ตาม พระทัย พระองค์ ประสงค์ ใน วาระ สุดท้าย เจ้า ทั้งหลาย จะ พิจารณา ถึง ข้อความ นี้
{i31:1} อิสราเอล จะ กลับ ไป อยู่ ที่ แผ่นดิน ของ ตน
{31:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ใน วาระ นั้น เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ บรรดา ครอบครัว แห่ง อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ เรา”
{31:2} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ชน ชาติ ที่ รอดตาย จาก ดาบ ได้ ประสบ พระ กรุณา คุณ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร คือ อิสราเอล เมื่อ เรา ให้ เขา หยุด พัก
{31:3} พระ เยโฮวาห์ ทรง ปรากฏ แก่ ข้าพเจ้า แต่ ก่อน ตรัส ว่า ‘ เรา ได้ รัก เจ้า ด้วย ความ รัก นิรันดร์ เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ชวน เจ้า มา ด้วย ความ เมตตา
{31:4} เรา จะ สร้าง เจ้า อีก และ เจ้า จะ ถูก สร้าง ใหม่ นะ โอ อิสราเอล พรหมจารี เอ๋ย เจ้า จะ ตกแต่ง ตัว เจ้า ด้วย รำมะนา อีก และ จะ ออก ไป เต้นรำ กับ ผู้ ที่ สนุกสนาน กัน
{31:5} เจ้า จะ ปลูก สวน องุ่น ที่ บน ภูเขา สะ มา เรียอีก ผู้ ปลูก ก็ จะ ปลูก และ จะ กิน ผล นั้น’
{31:6} เพราะ ว่า จะ มี วัน เมื่อ คน เฝ้า ยาม ที่ อยู่ บน แดน เทือกเขา เอฟ รา อิม จะ ร้อง เรียก ว่า ‘ จง ลุก ขึ้น ให้ เรา ไป ยัง ศิโยนเถิด ไป เฝ้า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา’”
{31:7} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ จง ร้อง เพลง ด้วย ความ ยินดี เพราะ ยา โค บ และ เปล่ง เสียง โห่ ร้อง เพราะ ประมุข ของ บรรดา ประชาชาติ จง ป่าวร้อง สรรเสริญ และ กล่าว ว่า ‘ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ ขอ ทรง ช่วย ประชาชน ของ พระองค์ ให้ รอด คือ คน ที่ เหลือ อยู่ ของ อิสราเอล’
{31:8} ดู เถิด เรา จะ นำ เขา มา จาก แดน เหนือ และ รวบรวม เขา จาก ส่วน ที่ ไกล ที่สุด ของ พิภพ มี คน ตาบ อด คน ง่อย อยู่ ท่ามกลาง เขา ผู้หญิง ที่ มี ครรภ์ และ ผู้หญิง ที่ คลอด บุตร จะ มา ด้วย กัน เขา จะ กลับ มา ที่ นี่ เป็น หมู่ ใหญ่
{31:9} เขา จะ มา ด้วย การ ร้องไห้ และ ด้วย การ ทูล วิงวอน เรา ก็ จะ นำ เขา เรา จะ ให้ เขา เดิน ตาม แม่น้ำ เป็น ทาง ตรง ซึ่ง เขา จะ ไม่ สะดุด เพราะ เรา เป็น บิดา แก่ อิสราเอล และ เอฟ รา อิม เป็น บุตร หัว ปี ของ เรา
{31:10} โอ บรรดา ประชาชาติ เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ จง ประกาศ พระ วจนะ นั้น ใน เกาะ ทั้งหลาย ที่ ห่าง ออก ไป จง กล่าว ว่า ‘ ท่าน ที่ กระจาย อิสราเอล นั้น จะ รวบรวม เขา และ จะ ดูแล เขา อย่าง กับ ผู้ เลี้ยง แกะ ดูแล ฝูง แกะ ของ เขา’
{31:11} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง ไถ่ ยา โค บไว้แล้ว และ ได้ ไถ่ เขา มา จาก มือ ที่ แข็งแรง เกิน กว่า เขา
{31:12} เขา ทั้งหลาย จึง จะ มา ร้อง เพลง อยู่ บน ที่ สูง แห่ง ศิโยน และ เขา จะ ไป อย่าง ราบรื่น เพราะ ความ ดี ของ พระ เยโฮวาห์ เพราะ เมล็ด ข้าว น้ำ องุ่น และ น้ำมัน และ เพราะ ลูก ของ แกะ และ วัว ชีวิต ของ เขา ทั้งหลาย จะ เหมือน กับ สวน ที่ มี น้ำ รด และ เขา จะ ไม่ โศกเศร้า อีก ต่อ ไป
{31:13} แล้ว พวก พรหมจารี จะ เปรมปรีดิ์ ใน การ เต้นรำ ทั้งคน หนุ่ม กับ คน แก่ ด้วย กัน เรา จะ กลับ ความ โศกเศร้า ของ เขา ให้ เป็น ความ ชื่นบาน เรา จะ ปลอบโยน เขา และ ให้ ความ ยินดี แก่ เขา แทน ความ เศร้าโศก
{31:14} เรา จะ เลี้ยง จิตใจ ของ ปุโรหิต ด้วย ความ อุดม สมบูรณ์ และ ประชาชน ของ เรา จะ พอใจ ด้วย ความ ดี ของ เรา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:15} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ได้ยิน เสียง ใน รามา เป็น เสียง โอดครวญ และ ร่ำไห้ รา เชล ร้องไห้ คร่ำครวญ เพราะ บุตร ทั้งหลาย ของ ตน นาง ไม่ รับ คำ เล้าโลม ใน เรื่อง บุตร ทั้งหลาย ของ ตน เพราะ ว่า บุตร ทั้งหลาย นั้น ไม่ มี แล้ว”
{31:16} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ระงับ เสียง ร้องไห้ คร่ำครวญ ไว้ และ ระงับ น้ำตา จาก ตา ของ เจ้า เสีย เพราะ ว่า การ งาน ของ เจ้า จะ ได้ รับ รางวัล พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เขา ทั้งหลาย จะ กลับ มา จาก แผ่นดิน ของ ศัตรู”
{31:17} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เรื่อง อนาคต ของ เจ้า ยัง มี หวัง ว่า ลูกหลาน ของ เจ้า จะ กลับ มา ยัง พรมแดน ของ เขา เอง
{31:18} เรา ได้ยิน เอฟ รา อิม คร่ำครวญ ว่า ‘ พระองค์ ทรง ตี สอน ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ ถูก ตี สอน อย่าง ลูก วัว ที่ ยัง ไม่ เชื่อง ขอ ทรง นำ ข้า พระองค์ กลับ เพื่อ ข้า พระองค์ จะ ได้ กลับ สู่ สภาพ เดิม เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์
{31:19} เพราะ แน่นอน หลัง จาก ที่ ข้า พระองค์ หัน ไป เสีย ข้า พระองค์ ก็ กลับ ใจ และ หลัง จาก ที่ ข้า พระองค์ รับ คำ สั่งสอน แล้ว ข้า พระองค์ ก็ ทุบ ตี ต้น ขา ของ ข้า พระองค์ ข้า พระองค์ อับอาย และ ข้า พระองค์ ก็ ขายหน้า เพราะ ว่า ข้า พระองค์ ได้ ทน ความ หยาม น้ำหน้า ซึ่ง เกิด ขึ้น เมื่อ ยัง หนุ่ม อยู่’”
{31:20} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เอฟ รา อิม เป็น บุตร ชาย ที่ รัก ของ เรา หรือ เขา เป็น ลูก ที่ รัก ของ เรา หรือ เพราะ ตั้งแต่ เรา พูด กล่าวโทษ เขา ตราบ ใด เรา ก็ ยัง ระลึก ถึง เขา อยู่ ตราบ นั้น เพราะ ฉะนั้น จิตใจ ของ เรา จึง อาลัย เขา เรา จะ มี ความ กรุณา ต่อ เขา แน่
{31:21} จง ปัก เสา กรุย ทาง ไว้ สำหรับ ตน จง ทำ ป้าย บอก ทาง ไว้ สำหรับ ตัว จง ปักใจ ให้ ดี ถึง ทางหลวง คือ ทาง ซึ่ง เจ้า ได้ ไป นั้น โอ อิสราเอล พรหมจารี เอ๋ย จง กลับ เถิด จง กลับ มา ยัง หัว เมือง เหล่า นี้ ของ เจ้า
{31:22} โอ บุตร สาว ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย เจ้า จะ เถลไถล อยู่ อีก นาน สัก เท่าใด เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ สร้าง สิ่ง ใหม่ บน พิภพ แล้ว คือ ผู้หญิง จะ ล้อม ผู้ชาย”
{31:23} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า “ เมื่อ เรา จะ ให้การ เป็น เชลย ของ เขา กลับ สู่ สภาพ เดิม เขา จะ ใช้ ถ้อยคำ ต่อ ไป นี้ ใน แผ่นดิน ของ ยูดาห์ และ ใน หัว เมือง ทั้งหลาย อีก ครั้ง หนึ่ง คือ โอ ที่ อยู่ แห่ง ความ เที่ยงธรรม เอ๋ย ภูเขา บริสุทธิ์ เอ๋ย ขอ พระ เยโฮวาห์ ทรง อำนวย พระ พร เจ้า
{31:24} ยูดาห์ และ หัว เมือง ทั้งสิ้น นั้น ทั้ง บรรดา ชาว นา บรรดา ผู้ ที่ ท่องเที่ยว ไป มา พร้อม กับ ฝูง แกะ ของ เขา จะ อาศัย อยู่ ด้วย กัน ที่ นั่น
{31:25} เพราะ เรา จะ ให้ จิตใจ ที่ อ่อน ระอา นั้น อิ่ม และ จิตใจ ที่ โศกเศร้า ทุก ดวง เรา จะ ให้ บริบูรณ์”
{31:26} เมื่อนั้น ข้าพเจ้า ตื่น ขึ้น และ มอง ดู และ การ หลับ นอน ของ ข้าพเจ้า ก็ เป็น ที่ ชื่น ใจ ข้าพเจ้า
{31:27} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ หว่าน พืช คน และ พืช สัตว์ ใน วงศ์วาน อิสราเอล และ วงศ์วาน ยูดาห์
{31:28} และ จะ เป็น ไป อย่าง นี้ คือ เมื่อ เรา เฝ้า ดู เขา เพื่อ จะ ถอน ออก และ พัง ลง คว่ำ เสีย ทำลาย และ นำ เหตุ ร้าย มา ฉัน ใด เรา จะ เฝ้า ดู เหนือ เขา เพื่อ จะ สร้าง ขึ้น และ ปลูกฝัง ฉัน นั้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:29} “ ใน สมัย นั้น เขา จะ ไม่ กล่าว ต่อ ไป อีก ว่า ‘ บิดา รับประทาน องุ่น เปรี้ยว และ บุตร ก็ เข็ด ฟัน’
{31:30} แต่ ทุก คน จะ ต้อง ตาย เพราะ ความ ชั่วช้า ของ ตนเอง มนุษย์ ทุก คน ที่ รับประทาน องุ่น เปรี้ยว ก็ จะ เข็ด ฟัน”
{i31:31} พัน ธสัญญาใหม่
{31:31} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง ซึ่ง เรา จะ ทำ พัน ธ สัญญา ใหม่ กับ วงศ์วาน อิสราเอล และ วงศ์วาน ยูดาห์
{31:32} ไม่ เหมือน กับ พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา ได้ กระทำ กับ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย ใน วัน ที่ เรา จูง มือ เขา เพื่อ นำ เขา ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เป็น พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง เขา ผิด ถึง แม้ ว่า เรา ได้ เป็น สามี ของ เขา” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:33} “ แต่ นี่ จะ เป็น พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา จะ กระทำ กับ วงศ์วาน อิสราเอล ภายหลัง สมัย นั้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ “ เรา จะ บรรจุ ราช บัญญัติ ของ เรา ไว้ ภายใน เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ จารึก มัน ไว้ ที่ ใน ดวงใจ ของ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา และ เขา จะ เป็น ประชาชน ของ เรา
{31:34} และ ทุก คน จะ ไม่ สอน เพื่อนบ้าน ของ ตน และ พี่น้อง ของ ตน แต่ละ คน อีก ว่า ‘ จง รู้จัก พระ เยโฮวาห์’ เพราะ เขา ทั้งหลาย จะ รู้จัก เรา หมด ตั้งแต่ คน เล็กน้อย ที่สุด ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ “ เพราะ เรา จะ ให้ อภัย ความ ชั่วช้า ของ เขา และ จะ ไม่ จดจำ บาป ของ เขา ทั้งหลาย อีก ต่อ ไป”
{31:35} พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง ให้ ดวง อาทิตย์ เป็น สว่าง กลางวัน และ ทรง ให้ ระเบียบ ตายตัว ของ ดวง จันทร์ และ ทรง ให้ บรรดา ดวง ดาว เป็น สว่าง กลางคืน ผู้ ทรง กวน ทะเล ให้ คลื่น กำเริบ พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า
{31:36} “ ถ้า ระเบียบ ตายตัว นี้ ต้อง พราก ไป จาก ต่อ หน้า เรา แล้ว เชื้อสาย ของ อิสราเอล ก็ จะ ต้อง หยุด ยั้ง จาก การ เป็น ประชาชาติ หนึ่ง ต่อ หน้า เรา เป็น นิตย์” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:37} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ถ้า ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน เป็น ที่ วัด ได้ และ รากฐาน ของ พิภพ เบื้อง ล่าง เป็น ที่ ให้ สำรวจ ได้ แล้ว เรา ก็ จะ เหวี่ยง เชื้อสาย อิสราเอล ทิ้ง ไป เสีย หมด ด้วย เหตุ บรรดา การ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ นั้น” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:38} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง ที่ เมือง นี้ จะ ต้อง สร้าง ขึ้น ใหม่ เพื่อ พระ เยโฮวาห์ ตั้งแต่ หอคอย ฮา นันเอล ไป ถึง ประตู มุม
{31:39} และ เชือก วัด จะ ไป ไกล กว่า นั้น ตรง ไป ถึง เนิน เขา กา เร บ แล้ว จะ เลี้ยว ไป ถึง ตำบล โก อาห์
{31:40} หุบเขา แห่ง ซากศพ และ ขี้เถ้า ทั้งสิ้น นั้น และ ทุ่ง นา ทั้งหมด ไกล ไป จน ถึง ลำธาร ขิด โร น จน ถึง มุม ประตู ม้า ไป ทาง ตะวัน ออก จะ เป็น ที่ บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ จะ ไม่ เป็น ที่ ถอน ราก หรือ คว่ำ ต่อ ไป อีก เป็น นิตย์”
{i32:1} เย เร มีย์ ซื้อ นา แปลง หนึ่ง
{32:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ ใน ปี ที่ สิบ แห่ง เศเดคียาห์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ซึ่ง เป็น ปี ที่ สิบ แปด ของ เนบูคัดเนสซาร์
{32:2} ครั้ง นั้น กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน กำลัง ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม อยู่ และ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ถูก ขัง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์
{32:3} เพราะ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ คุม ขัง ท่าน ไว้ ตรัส ว่า “ ทำไม ท่าน จึง พยากรณ์ และ กล่าว ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ให้ เมือง นี้ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เขา จะ ยึด เมือง นี้
{32:4} เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จะ หนี ไป ไม่ พ้น จาก มือ ของ คน เค ลเดีย แต่ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เป็น แน่ และ จะ ได้ พูด กัน ปาก ต่อ ปาก และ จะ แล เห็น ตา ต่อ ตา
{32:5} และ เขา จะ นำ เศเดคียาห์ ไป ยัง บาบิโลน และ ท่าน จะ อยู่ ที่ นั่น จน กว่า เรา จะ ไป เยี่ยม ท่าน พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ ถึง แม้ เจ้า จะ ต่อสู้ กับ ชาว เค ลเดีย เจ้า ก็ จะ ไม่ เจริญ’”
{32:6} เย เร มีย์ทูลว่า “ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง ข้า พระองค์ ว่า
{32:7} ดู เถิด ฮา นัมเอลบุตรชายชัลลูม อา ของ เจ้า จะ มา หา เจ้า และ กล่าว ว่า ‘ จง ซื้อ นา ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อยู่ ที่ อา นา โธท เพราะ ว่า สิทธิ ของ การ ไถ่ ด้วย การ ซื้อ นั้น เป็น ของ ท่าน’
{32:8} แล้ว ฮา นัมเอล ลูก ของ อา ของ ข้าพเจ้า มา หา ข้าพเจ้า ที่ บริเวณ ของ ทหาร รักษา พระองค์ ถูกต้อง ตาม พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า ‘ จง ซื้อ นา ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อยู่ ที่ อา นา โธท ใน แผ่นดิน เบน ยา มิ น เพราะ สิทธิ ของ การ ถือ กรรมสิทธิ์ และ การ ไถ่ เป็น ของ ท่าน จง ซื้อ ไว้ เถิด’ แล้ว ข้า พระองค์ จึง ทราบ ว่า นี่ เป็น พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{32:9} และ ข้า พระองค์ ก็ ซื้อ นา ที่ อา นา โธทจากฮานัมเอล ลูก ของ อา ของ ข้า พระองค์ และ ได้ ชั่ง เงิน ให้ แก่ เขา คือ เงิน สิบ เจ็ด เชเขล
{32:10} ข้า พระองค์ ก็ ลง นาม ใน โฉนด ประทับ ตรา ไว้ เป็น พยาน และ เอา ตาชั่ง ชั่ง เงิน
{32:11} แล้ว ข้า พระองค์ ก็ รับ โฉนด ของ การ ซื้อ ทั้ง ฉบับ ที่ ประทับ ตรา แล้ว ตาม กฎหมาย และ ธรรมเนียม และ ฉบับ ที่ เปิด อยู่
{32:12} และ ข้า พระองค์ ก็ มอบ โฉนด ของ การ ซื้อ ให้ แก่ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ของ มา อา เส อาห์ ต่อ สายตา ของ ฮา นัมเอล ลูก ของ อา ของ ข้า พระองค์ ต่อ หน้า พยาน ผู้ ที่ ลง นาม ใน โฉนด การ ซื้อ และ ต่อ หน้า บรรดา พวก ยิว ผู้ ซึ่ง นั่ง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์
{32:13} ข้า พระองค์ ก็ กำชับ บา รุ ค ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย ว่า
{32:14} ‘ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง เอา โฉนด เหล่า นี้ ไป เสีย ทั้ง โฉนด ของ การ ซื้อ ที่ ประทับ ตรา กับ ฉบับ ที่ เปิด นี้ และ บรรจุ ไว้ ใน ภาชนะ ดิน เพื่อ จะ ทน อยู่ ได้ หลาย วัน
{32:15} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า บ้านเรือน และ ไร่ นา และ สวน องุ่น จะ มี การ ถือ กรรมสิทธิ์ กัน อีก ใน แผ่นดิน นี้’
{i32:16} เย เร มีย์ เชื่อ ว่า อิสราเอล จะ กลับ มา สู่ สภาพ เดิม
{32:16} หลัง จาก ที่ ข้า พระองค์ มอบ โฉนด การ ซื้อ ให้ แก่ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์แล้ว ข้า พระองค์ ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ ว่า
{32:17} ‘ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ดู เถิด คือ พระองค์ เอง ผู้ ได้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ใหญ่ ยิ่ง ของ พระองค์ และ ด้วย พระ กร ซึ่ง เหยียด ออก ของ พระองค์ สำหรับ พระองค์ ไม่ มี สิ่ง ใด ที่ ยาก เกิน
{32:18} ผู้ ทรง สำแดง ความ เมตตา ต่อ คน เป็น พันๆ แต่ ทรง ตอบ สนอง ความ ชั่วช้า ของ บิดา ให้ ตก ถึง อก ของ ลูกหลาน สืบ ต่อ มา ข้า แต่ พระเจ้า ผู้ใหญ่ ยิ่ง และ ทรง ฤทธิ์ พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา
{32:19} พระองค์ ทรง เป็น ใหญ่ ใน การ ให้ คำ ปรึกษา ทรง ฤทธา นุ ภาพ ใน พระ ราชกิจ พระ เนตร ของ พระองค์ เห็น ทุก วิถีทาง บุตร ทั้งหลาย ของ มนุษย์ ประทาน รางวัล แก่ ทุก คน ตาม พฤติการณ์ ของ เขา และ ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เขา
{32:20} ทรง เป็น ผู้ สำแดง หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ จน ถึง สมัย นี้ ก็ ทรง สำแดง ใน อิสราเอล และ ท่ามกลาง มนุษยชาติ และ ทรง ทำให้ พระ นาม เลื่องลือ ไป อย่าง ทุก วัน นี้
{32:21} พระองค์ ได้ ทรง นำ อิสราเอล ประชาชน ของ พระองค์ ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ด้วย หมาย สำคัญ และ การ มหัศจรรย์ และ ด้วย พระ หัตถ์ เข้มแข็ง และ พระ กร ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ สยดสยอง ยิ่งนัก
{32:22} และ พระองค์ ประทาน แผ่นดิน นี้ แก่ เขา ทั้งหลาย ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย ว่า จะ ประทาน แก่ เขา คือ แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{32:23} และ เขา ทั้งหลาย ก็ ได้ เข้า ไป และ ถือ กรรมสิทธิ์ แผ่นดิน นั้น แต่ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ หรือ ดำเนิน ตาม พระ ราช บัญญัติ ของ พระองค์ สิ่ง ทั้งปวง ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา เขา ให้ กระทำ นั้น เขา ทั้งหลาย มิ ได้ กระทำ เสีย เลย เพราะ ฉะนั้น พระองค์ ทรง กระทำ ให้ เหตุ ร้าย ทั้งสิ้น นี้ มา ถึง เขา ทั้งหลาย
{32:24} ดู เถิด เชิงเทิน ที่ ล้อม อยู่ ได้ มา ถึง กรุง เพื่อ จะ ยึด เอา แล้ว และ เพราะ เหตุ ด้วย ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด เมือง นี้ ก็ ได้ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย ผู้ กำลัง ต่อสู้ อยู่ นั้น แล้ว พระองค์ ตรัส สิ่ง ใด ก็ เป็น ไป อย่าง นั้น แล้ว และ ดู เถิด พระองค์ ทอด พระ เนตร เห็น
{32:25} โอ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า พระองค์ ยัง ตรัส แก่ ข้า พระองค์ ว่า “ จง เอา เงิน ซื้อ นา และ หา พยาน เสีย” แม้ ว่า เมือง นั้น จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย’”
{i32:26} กรุง เยรูซาเล็ม จะ ถูก ทำลาย แล้ว จะ สร้าง ขึ้น มา ใหม่
{32:26} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{32:27} “ ดู เถิด เรา คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ บรรดา เนื้อ หนัง ทั้งสิ้น สำหรับ เรา มี สิ่ง ใด ที่ ยาก เกิน หรือ
{32:28} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ มอบ เมือง นี้ ไว้ ใน มือ ของ ชาว เค ลเดีย และ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เขา จะ ยึด เอา แน่
{32:29} ชาว เค ลเดีย ผู้ ต่อสู้ กับ เมือง นี้ จะ มา เผา เมือง นี้ เสีย ด้วย ไฟ ให้ ไหม้ หมด ทั้ง บรรดา บ้าน ที่ เขา เผา เครื่อง ถวาย พระ บา อัล ที่ บน หลังคา และ เท เครื่อง ดื่ม บูชา ถวาย แก่ พระ อื่น เพื่อ ยั่วเย้า เรา ให้ กริ้ว
{32:30} เพราะ ประชาชน ของ อิสราเอล และ ประชาชน ของ ยูดาห์ ไม่ ได้ กระทำ อะไร เลย นอกจาก ความ ชั่ว ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ เรา ตั้งแต่ หนุ่มๆ มา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ประชาชน อิสราเอล ไม่ ได้ กระทำ อะไร เลย นอกจาก ยั่วเย้า เรา ให้ กริ้ว ด้วย ผล งาน แห่ง มือ ของ เขา
{32:31} เมือง นี้ ได้ เร้า ความ กริ้ว และ ความ พิโรธ ของ เรา ตั้งแต่ วัน ที่ ได้ สร้าง มัน ขึ้น จน ถึง วัน นี้ เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ถอน ออก ไป เสีย จาก หน้า ของ เรา
{32:32} เพราะ ว่า ความ ชั่ว ทั้งสิ้น ของ ประชาชน อิสราเอล และ ประชาชน ยูดาห์ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ อัน ยั่วเย้า ให้ โกรธ คือ ทั้ง ตัว เขา บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เขา บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ พยากรณ์ ของ เขา คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{32:33} เขา ทั้งหลาย ได้ หัน หลัง ให้ เรา มิ ใช่ หัน หน้า แม้ ว่า เรา ได้ สอน เขา อยู่ อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง เขา ก็ มิ ได้ ฟัง ที่ จะ รับ คำ สั่งสอน ของ เรา
{32:34} แต่ เขา ทั้งหลาย ได้ ตั้ง สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา ไว้ ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา กระทำ ให้ มี มลทิน
{32:35} เขา ทั้งหลาย ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง สำหรับ พระ บา อัล ซึ่ง อยู่ ใน หุบเขา แห่ง บุตร ชาย ของ ฮิ นโนม เพื่อ ให้ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เขา ลุย ไฟ ถวาย แก่ พระ โม เลค ซึ่ง เรา มิ ได้ บัญชา เขา เลย และ ไม่ ได้ มี อยู่ ใน จิตใจ ของ เรา ว่า เขา ควร จะ กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน นี้ เพื่อ เป็น เหตุ ให้ ยูดาห์ กระทำ ผิด บาป ไป
{32:36} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส เกี่ยว กับ เมือง นี้ แก่ เจ้า ทั้งหลาย ว่า ‘ เมือง นี้ จะ ถูก ยก ให้ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด’
{32:37} ดู เถิด เรา จะ รวบรวม เขา มา จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ ด้วย ความ กริ้ว ด้วย ความ พิโรธ และ ความ ขึ้งโกรธ ของ เรา นั้น เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง ที่ นี้ และ จะ กระทำ ให้ เขา อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย
{32:38} เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา
{32:39} เรา จะ ให้ ใจ เดียว และ ทาง เดียว แก่ เขา เพื่อ เขา จะ ยำเกรง เรา อยู่ เป็น นิตย์ เพื่อ เป็น ประโยชน์ แก่ เขา และ แก่ ลูกหลาน ของ เขา ที่ ตาม เขา มา
{32:40} เรา จะ กระทำ พัน ธ สัญญา นิรันดร์ กับ เขา ทั้งหลาย อัน ว่า เรา จะ ไม่ หัน จาก การ กระทำ ความ ดี แก่ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ บรรจุ ความ ยำเกรง เรา ไว้ ใน ใจ ของ เขา ทั้งหลาย เพื่อ ว่า เขา จะ มิ ได้ หัน ไป จาก เรา
{32:41} เออ เรา จะ เปรมปรีดิ์ ใน การ ที่ จะ กระทำ ความ ดี แก่ เขา และ เรา จะ ปลูก เขา ไว้ ใน แผ่นดิน นี้ ด้วย ความ มุ่งมั่น ด้วย สุด ใจ ของ เรา และ สุด จิต ของ เรา
{32:42} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ นำ เอา ความ ร้าย ยิ่งใหญ่ ทั้งสิ้น มา เหนือ ชน ชาติ นี้ ฉัน ใด เรา ก็ จะ นำ ความ ดี ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ สัญญา ไว้ นั้น มา เหนือ เขา ฉัน นั้น
{32:43} และ จะ มี การ ซื้อ นา กัน ใน แผ่นดิน นี้ ซึ่ง เจ้า กล่าว ถึง ว่า เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก มนุษย์ หรือ สัตว์ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย
{32:44} ที่ นา นั้น จะ ซื้อ กัน ด้วย เงิน ใบ โฉนด ก็ จะ ต้อง ลง นาม และ ประทับ ตรา และ ลง นาม พยาน ที่ ใน แผ่นดิน ของ เบน ยา มิ น ใน ที่ ต่างๆ แถบ กรุง เยรูซาเล็ม และ ใน หัว เมือง ยูดาห์ ใน หัว เมือง แถบ แดน เมือง เทือกเขา ใน หัว เมือง แถบ หุบเขา และ ใน หัว เมือง แถบ ภาค ใต้ เพราะ เรา จะ ให้การ เป็น เชลย ของ เขา ทั้งหลาย กลับ สู่ สภาพ เดิม” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i33:1} กรุง เยรูซาเล็ม ถูก ทำลาย และ อิสราเอล ถูก นำ ไป เป็น เชลย
{33:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ ครั้ง ที่ สอง เมื่อ ท่าน ยัง ถูก กักตัว อยู่ ใน บริเวณ ของ ทหาร รักษา พระองค์ นั้น ว่า
{33:2} “ พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง สร้าง พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง ปั้น เพื่อ สถาปนา ไว้ พระ เยโฮวาห์ คือ พระ นาม ของ พระองค์ ตรัส ดังนี้ ว่า
{33:3} จง ทูล เรา และ เรา จะ ตอบ เจ้า และ จะ สำแดง สิ่ง ที่ ใหญ่ ยิ่ง และ ที่ มี อำนาจ ใหญ่ โต ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้ นั้น ให้ แก่ เจ้า
{33:4} เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ได้ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว ด้วย เรื่อง บ้าน ใน กรุง นี้ และ เกี่ยว ด้วย เรื่อง พระ ราช วัง ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ซึ่ง ถูก รื้อ ลง เพื่อ ทำ การ ต่อต้าน เชิงเทิน และ ดาบ
{33:5} เขา ทั้งหลาย จะ มา รบ กับ ชาว เค ลเดีย และ ทำให้ คน เป็น ศพ ไป เต็ม บ้าน เต็ม เรือน เป็น คน ที่ เรา สังหาร ด้วย ความ กริ้ว และ ความ พิโรธ ของ เรา เพราะ ได้ ซ่อน หน้า ของ เรา จาก กรุง นี้ เนื่อง ด้วย ความ ชั่ว ของ เขา ทั้งหลาย
{33:6} ดู เถิด เรา จะ นำ อนามัย และ การ รักษา มา ให้ และ เรา จะ รักษา เขา ทั้งหลาย ให้ หาย และ เผย สันติภาพ และ ความ จริง อย่าง อุดม
{33:7} เรา จะ ให้ พวก เชลย แห่ง ยูดาห์ และ พวก เชลย แห่ง อิสราเอล กลับ สู่ สภาพ เดิม และ จะ สร้าง เขา ทั้งหลาย เสีย ใหม่ อย่าง ที่ เขา เป็น มา แต่ เดิม นั้น
{33:8} เรา จะ ชำระ เขา จาก บรรดา ความ ชั่วช้า ของ เขา ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อ เรา และ จะ ให้ อภัย บรรดา ความ ชั่วช้า ของ เขา ซึ่ง เขา ได้ กระทำ และ การ ละเมิด ของ เขา ต่อ เรา
{33:9} และ กรุง นี้ จะ ให้ เรา มี ชื่อ อัน ให้ ความ ชื่นบาน เป็น ที่ สรรเสริญ และ เป็น ศักดิ์ศรี ต่อ หน้า บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ซึ่ง จะ ได้ยิน ถึง ความ ดี ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ กระทำ เพื่อ เขา ทั้งหลาย เขา จะ กลัว และ สะทก สะท้าน เพราะ ความ ดี และ ความ เจริญ ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ จัด หา ให้ เมือง นั้น
{33:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า และ จะ มี เสียง ให้ ได้ยิน กัน อีก ครั้ง ใน สถานที่ นี้ ซึ่ง เจ้า กล่าว ว่า จะ เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก มนุษย์ และ ปราศจาก สัตว์ ใน หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ และ ตาม ถนน ใน กรุง เยรูซาเล็ม ซึ่ง ร้าง เปล่า ปราศจาก มนุษย์ ปราศจาก คน อาศัย และ ปราศจาก สัตว์ ใดๆ
{33:11} ที่ นั่น จะ ได้ยิน เสียง บันเทิง และ เสียง รื่นเริง และ เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว และ เสียง บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ ร้อง เพลง อีก ขณะ ที่ เขา นำ เครื่องบูชา แห่ง การ สรรเสริญ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ว่า ‘ จง สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา เพราะ พระ เยโฮวาห์ ประเสริฐ เพราะ ความ เมตตา ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์’ เพราะ เรา จะ ให้ พวก เชลย แห่ง แผ่นดิน นั้น กลับ สู่ สภาพ เดิม พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{33:12} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า ใน สถานที่ นี้ ซึ่ง เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก มนุษย์ และ ปราศจาก สัตว์ และ ใน หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ ที่ นี้ จะ เป็น ที่ อาศัย ของ ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งหลาย ให้ แกะ ของ เขา ได้ นอน ลง อีก
{i33:13} ผู้ สืบ สายโลหิต ของ ดา วิด จะ ครอบครอง อีก
{33:13} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ใน หัว เมือง แถบ แดน เทือกเขา ใน หัว เมือง แถบ หุบเขา ใน หัว เมือง แถบ ภาค ใต้ ใน แผ่นดิน แห่ง เบน ยา มิ น ตาม สถานที่ รอบ กรุง เยรูซาเล็ม ใน หัว เมือง ยูดาห์ จะ มี ฝูง แกะ ผ่าน ใต้ มือ ของ ผู้ ที่ นับ อีก
{33:14} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด วัน นั้น จะ มา ถึง คือ เมื่อ เรา จะ ให้ สิ่ง ดี ที่ เรา สัญญา ไว้ ต่อ วงศ์วาน อิสราเอล และ วงศ์วาน ยูดาห์ สำเร็จ
{33:15} ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น เรา จะ ให้ อังกูร ชอบธรรม เกิด มา เพื่อ ดา วิด และ ท่าน จะ ให้ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม ใน แผ่นดิน นั้น
{33:16} ใน กาล ครั้ง นั้น ยูดาห์ จะ ได้ รับ การ ช่วย ให้ รอด และ เยรูซาเล็ม จะ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย และ นี่ เป็น ชื่อ ซึ่ง เขา จะ เรียก เมือง นั้น คือ ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น ความ ชอบธรรม ของ เรา’
{33:17} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดา วิด จะ ไม่ ขัด สน บุรุษ ที่ จะ ประทับ บน พระ ที่นั่ง แห่ง วงศ์วาน อิสราเอล
{33:18} และ ปุโรหิต คน เล วี จะ ไม่ ขัด สน บุรุษ ที่ อยู่ ต่อ หน้า เรา เพื่อ ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ เผา เครื่อง ธัญ ญบูชา และ กระทำ การ สักการ บูชา เป็น นิตย์”
{33:19} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{33:20} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เจ้า หัก พัน ธ สัญญา ของ เรา ด้วย วัน และ หัก พัน ธ สัญญา ของ เรา ด้วย คืน ได้ จน วัน และ คืน มา ถึง ตาม เวลา กำหนด ไม่ ได้
{33:21} แล้ว จึง จะ หัก พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง มี ต่อ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา ได้ จน ท่าน ไม่ มี โอรส ที่ จะ เสวย ราชย์ บน พระ ที่นั่ง ของ ท่าน และ หัก พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง มี ต่อ ปุโรหิต คน เล วี ผู้ ปรนนิบัติ ของ เรา เสีย ได้
{33:22} บริวาร ของ ฟ้า สวรรค์ จะ นับ ไม่ ได้ และ เม็ด ทราย ที่ ทะเล ก็ ตวง ไม่ ได้ ฉัน ใด เรา ก็ จะ ให้ เชื้อสาย ของ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา และ คน เล วี ผู้ ปรนนิบัติ ของ เรา ทวี มาก ขึ้น ฉัน นั้น”
{33:23} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ถึง เย เร มีย์ว่า
{33:24} “ เจ้า ไม่ ได้ พิจารณา ดอก หรือ ว่า ประชาชน เหล่า นี้ พูด กัน อย่างไร คือ พูด กัน ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ทรง ทอดทิ้ง สอง ครอบครัว ที่ พระองค์ ทรง เลือก ไว้ เสีย แล้ว’ ดังนี้ แหละ เขา ทั้งหลาย ได้ ดูหมิ่น ประชาชน ของ เรา ฉะนี้ เขา จึง ไม่ เป็น ประชาชาติ ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย อีก ต่อ ไป
{33:25} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เรา มิ ได้ สถาปนา พัน ธ สัญญา ของ เรา กับ วัน และ คืน และ สถาปนา กฎ ต่างๆ ของ ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก แล้ว
{33:26} เรา จึง จะ ทอดทิ้ง เชื้อสาย ของ ยา โค บ และ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา และ จะ ไม่ เลือก ผู้ หนึ่ง จาก เชื้อสาย ของ เขา ให้ ครอบครอง เหนือ เชื้อสาย ของ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ เพราะ เรา จะ ให้การ เป็น เชลย ของ เขา กลับ สู่ สภาพ เดิม และ จะ มี ความ กรุณา เหนือ เขา”
{i34:1} เย เร มีย์ตักเตือนเศเดคียาห์
{34:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ เมื่อ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง เมือง บาบิโลน และ กองทัพ ทั้งหมด ของ พระองค์ และ บรรดา ราช อาณาจักร ใน แผ่นดิน โลก ซึ่ง อยู่ ใต้ การ ครอบครอง ของ พระองค์ และ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ ต่อสู้ กับ กรุง เยรูซาเล็ม และ หัว เมือง ทั้งปวง ของ กรุง นั้น ว่า
{34:2} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป พูด กับ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ กล่าว แก่ ท่าน ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ มอบ กรุง นี้ ไว้ ใน มือ กษัตริย์ บาบิโลน และ เขา จะ เผา เสีย ด้วย ไฟ
{34:3} ท่าน จะ ไม่ รอด ไป จาก มือ ของ เขา แต่ จะ ถูก จับ แน่ และ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ เขา ท่าน จะ ได้ เห็น กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ตา ต่อ ตา และ จะ ได้ พูด กัน ปาก ต่อ ปาก และ ท่าน จะ ต้อง ไป ยัง บาบิโลน’
{34:4} โอ ข้า แต่ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ อย่างไร ก็ ดี ขอ ทรง สดับ พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮวาห์ ตรัส เกี่ยว กับ พระองค์ ดังนี้ ว่า ท่าน จะ ไม่ ตาย ด้วย ดาบ
{34:5} ท่าน จะ ตาย ด้วย ความ สงบ และ เขา จะ เผา เครื่อง หอม เพื่อ ศพ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ บรรดา กษัตริย์ ซึ่ง อยู่ ก่อน ท่าน ฉัน ใด คน เขา ก็ จะ เผา เครื่อง หอม เพื่อ ท่าน ฉัน นั้น และ เขา จะ คร่ำครวญ เพื่อ ท่าน ว่า ‘ อนิจจา เอ๋ย พระองค์เจ้า ข้า’ เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา ไว้ แล้ว” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{34:6} แล้ว เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ได้ ทูล บรรดา พระ วจนะ เหล่า นี้ ต่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{34:7} ขณะ เมื่อ กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน กำลัง สู้ รบ กรุง เยรูซาเล็ม และ หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ ทั้งสิ้น ที่ ยัง เหลือ อยู่ คือ เมือง ลา คีช และ เมือง อา เซ คาห์ เพราะ ยัง เหลือ อยู่ สอง เมือง นี้ เท่านั้น ที่ เป็น หัว เมือง ยูดาห์ ที่ มี กำแพง ป้อม
{i34:8} กรุง เยรูซาเล็ม จะ รับ โทษ เพราะ ได้ บีบ บังคับ คน จน
{34:8} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ยัง เย เร มีย์ หลัง จาก ที่ กษัตริย์ เศเดคียาห์ ได้ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ บรรดา ประชาชน ใน กรุง เยรูซาเล็ม ว่า จะ ประกาศ ราช กฤษฎีกา เรื่อง อิสรภาพ แก่ เขา ทั้งหลาย ดังนี้
{34:9} ให้ ทุก คน ปล่อย ทาส ฮีบรู ของ ตน ทั้ง ชาย และ หญิง เสีย ให้ เป็น อิสระ เพื่อ ว่า จะ ไม่ มี ผู้ ใด กระทำ ให้ ยิว พี่น้อง ของ ตน เป็น ทาส
{34:10} เมื่อ บรรดา เจ้านาย และ บรรดา ประชาชน ผู้ เข้า กระทำ พัน ธ สัญญา ได้ยิน ว่า ทุก คน จะ ปล่อย ทาส ของ ตน ทั้ง ชาย และ หญิง เพื่อ ว่า เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ ถูก กระทำ ให้ เป็น ทาส อีก เขา ทั้งหลาย ก็ ได้ เชื่อฟัง และ ปล่อย ทาส ให้ เป็น อิสระ
{34:11} แต่ ภายหลัง เขา ได้ หวน กลับ และ จับ ทาส ชาย และ หญิง ซึ่ง เขา ได้ ปล่อย ให้ เป็น อิสระ นั้น มา ให้ อยู่ ใต้ บังคับ ของ การ เป็น ทาส ชาย และ หญิง อีก
{34:12} พระ วจนะ แห่ง พระ เยโฮวาห์ จึง มา ยัง เย เร มีย์ จาก พระ เยโฮวาห์ ว่า
{34:13} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ใน วัน ที่ เรา นำ เขา ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส ว่า
{34:14} เมื่อ สิ้น เจ็ด ปี แล้ว เจ้า ทุก คน จะ ต้อง ปล่อย พี่น้อง ฮีบรู ผู้ ที่ เขา เอา มา ขาย ไว้ กับ เจ้า และ ได้ รับใช้ เจ้า มา หก ปี เจ้า ต้อง ปล่อย เขา ให้ เป็น อิสระ พ้น จาก การ รับใช้ เจ้า แต่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไม่ ฟัง เรา และ ไม่ เงี่ยหู ฟัง เรา
{34:15} บัดนี้ เจ้า ได้ หัน กลับ และ กระทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สายตา ของ เรา โดย การ ประกาศ อิสรภาพ ทุก คน ต่อ เพื่อนบ้าน ของ ตน และ เจ้า ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา ต่อ หน้า เรา ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม นาม ของ เรา
{34:16} แต่ แล้ว เจ้า ก็ หวน กลับ กระทำ ให้ นาม ของ เรา เป็น มลทิน ใน เมื่อ เจ้า ทุก คน จับ ทาส ชาย หญิง ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ได้ ปล่อย ให้ เป็น อิสระ ไป ตาม ความ ปรารถนา ของ เขา ทั้งหลาย แล้ว นั้น กลับ มา ให้ อยู่ ใต้ บังคับ ของ การ เป็น ทาส ชาย และ หญิง อีก
{34:17} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ทั้งหลาย มิ ได้ เชื่อฟัง เรา ด้วย การ ป่าวร้อง เรื่อง อิสรภาพ ต่อ พี่น้อง และ เพื่อนบ้าน ของ ตน พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา ป่าวร้อง ว่า เจ้า ทั้งหลาย เป็น อิสระ ต่อ ดาบ ต่อ โรค ระบาด และ ต่อ การ กันดาร อาหาร เรา จะ กระทำ เจ้า ให้ ย้าย ไป อยู่ ใน บรรดา ราช อาณาจักร ของ แผ่นดิน โลก
{34:18} และ คน ที่ ละเมิด ต่อ พัน ธ สัญญา ของ เรา และ มิ ได้ กระทำ ตาม ข้อ ตกลง ใน พัน ธ สัญญา ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อ หน้า เรา นั้น เป็น ดัง ลูก วัว ที่ เขา ตัด ออก เป็น สอง ท่อน และ เดิน ผ่าน กลาง ท่อน เหล่า นั้น ไป
{34:19} เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ก็ ดี เจ้านาย แห่ง กรุง เยรูซาเล็ม ก็ ดี ขันที ก็ ดี ปุโรหิต และ บรรดา ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ดี ผู้ ผ่าน ระหว่าง ท่อน ลูก วัว นั้น
{34:20} เรา จะ มอบ เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ศพ ของ เขา จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ ของ สัตว์ ใน แผ่นดิน โลก
{34:21} ส่วน เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ เจ้านาย ทั้งหลาย ของ เขา นั้น เรา จะ มอบ ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ใน มือ ของ กองทัพ แห่ง กษัตริย์ บาบิโลน ซึ่ง ได้ ถอย ไป จาก เจ้า แล้ว นั้น
{34:22} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ บัญชา และ จะ กระทำ ให้ เขา กลับ มา ยัง กรุง นี้ และ เขา จะ สู้ รบ กับ กรุง นี้ และ ยึด เอา จน ได้ และ เผา เสีย ด้วย ไฟ เรา จะ กระทำ ให้ หัว เมือง ยูดาห์ เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก คน อาศัย”
{i35:1} วงศ์วาน เร คาบ เป็น แบบอย่าง ที่ ดี
{35:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ ใน รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{35:2} “ จง ไป หา วงศ์วาน เร คาบ และ พูด กับ เขา และ นำ เขา มา ที่ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ เข้า มา ใน ห้อง เฉลียง ห้อง หนึ่ง แล้ว เชิญ ให้ เขา ดื่ม เหล้า องุ่น”
{35:3} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง นำ ยา อา ซันยาห์ บุตร ชาย เย เร มีย์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ฮา บา ซิ นยาห์ และ พี่น้อง ของ เขา และ บุตร ชาย ของ เขา ทั้งหมด และ วงศ์วาน เร คาบ ทั้งหมด
{35:4} ข้าพเจ้า นำ เขา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ใน ห้อง เฉลียง ของ บุตร ชาย ของ ฮา นัน ผู้ เป็น บุตร ชาย อิก ดา ลิ ยาห์ ผู้ เป็น คน ของ พระเจ้า ซึ่ง อยู่ ใกล้ กับ ห้อง เฉลียง ของ เจ้านาย เหนือ ห้อง เฉลียง ของ มา อา เส อาห์บุตรชายชัลลูม ผู้ ดูแล ธรณี ประตู
{35:5} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ วาง เหยือก เหล้า องุ่น กับ ถ้วย หลาย ลูก ไว้หน้า เหล่า บุตร ชาย แห่ง วงศ์วาน เร คาบ และ ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ เชิญ ดื่ม เหล้า องุ่น”
{35:6} แต่ เขา ทั้งหลาย ตอบ ว่า “ เรา จะ ไม่ ดื่ม เหล้า องุ่น เพราะ โย นา ดับ บุตร ชาย เร คาบ ผู้ เป็น บิดา ของ เรา บัญชา เรา ว่า ‘ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ดื่ม เหล้า องุ่น ทั้ง ตัว เจ้า และ ลูกหลาน ของ เจ้า เป็น นิตย์
{35:7} เจ้า อย่า สร้าง เรือน เจ้า อย่า หว่าน พืช เจ้า อย่า ปลูก หรือ มี สวน องุ่น และ เจ้า จง อยู่ ใน เต็นท์ ตลอด ชีวิต ของ เจ้า เพื่อ เจ้า จะ มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า อาศัย อยู่’
{35:8} เรา ทั้งหลาย ได้ เชื่อฟัง เสียง ของ โย นา ดับ บุตร ชาย เร คาบ ผู้ เป็น บิดา ของ เรา ใน สิ่ง ทั้งปวง ซึ่ง ท่าน ได้ บัญชา เรา คือ ไม่ ดื่ม เหล้า องุ่น ตลอด ชีวิต ของ เรา ทั้ง ตัว เรา ภรรยา บุตร ชาย บุตร สาว ของ เรา
{35:9} และ ไม่ สร้าง เรือน เพื่อ จะ อาศัย อยู่ เรา ไม่ มี สวน องุ่น หรือ นา หรือ พืช
{35:10} แต่ เรา เคย อยู่ ใน เต็นท์ และ ได้ เชื่อฟัง และ กระทำ ทุก สิ่ง ซึ่ง โย นา ดับ บิดา ของ เรา ได้ บัญชา เรา ไว้
{35:11} แต่ ต่อ มา เมื่อ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ยก มา ต่อสู้ กับ แผ่นดิน นี้ เรา พูด ว่า ‘ มา เถิด ให้ เรา ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ กลัว กองทัพ คน เค ลเดีย และ เพราะ กลัว กองทัพ คน ซีเรีย’ ดังนั้น เรา จึง อยู่ ใน กรุง เยรูซาเล็ม”
{35:12} แล้ว พระ วจนะ แห่ง พระ เยโฮวาห์ จึง มา ถึง เย เร มีย์ว่า
{35:13} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป บอก บรรดา ผู้ชาย ของ ยูดาห์ และ บอก ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เจ้า จะ ไม่ รับ คำ สั่งสอน เพื่อ จะ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา หรือ
{35:14} คำ บัญชา ซึ่ง โย นา ดับ บุตร ชาย เร คาบ ให้ ไว้ แก่ บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ ตน ไม่ ให้ ดื่ม เหล้า องุ่น นั้น เขา ก็ ได้ รักษา กัน ไว้ แล้ว และ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ดื่ม เลย จน ถึง วัน นี้ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ เชื่อฟัง คำ บัญชา แห่ง บิดา ของ เขา แต่ เรา ได้ พูด กับ พวก เจ้า อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ เจ้า ทั้งหลาย หา ได้ ฟัง เรา ไม่
{35:15} เรา ได้ ส่ง บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ ผู้ พยากรณ์ มา หา เจ้า ส่ง เขา มา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง กล่าว ว่า ‘ บัดนี้ เจ้า ทุก คน จง หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน และ แก้ไข การ กระทำ ของ เจ้า ทั้งหลาย เสีย อย่า ไป ติดตาม พระ อื่น เพื่อ ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น แล้ว เจ้า จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ประทาน แก่ เจ้า และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า’ แต่ เจ้า มิ ได้ เงี่ยหู หรือ เชื่อฟัง เรา
{35:16} บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ โย นา ดับ บุตร ชาย ของ เร คาบ ได้ กระทำ ตาม คำ บัญชา ซึ่ง บิดา ของ เขา ได้ สั่ง ไว้ แต่ ชน ชาติ นี้ ไม่ ได้ เชื่อฟัง เรา
{35:17} เหตุ ฉะนี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ ความ ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ประกาศ ไว้ มา เหนือ ยูดาห์ และ บรรดา ชาว กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ ว่า เรา พูด กับ เขา ทั้งหลาย และ เขา ก็ ไม่ ฟัง เรา ได้ เรียก เขา และ เขา ไม่ ขาน ตอบ”
{35:18} แต่ เย เร มีย์ ได้ พูด กับ วงศ์วาน เร คาบ ว่า “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า เจ้า ได้ เชื่อฟัง คำ บัญชา ของ โย นา ดับ บิดา ของ เจ้า และ ถือ รักษา ข้อ บังคับ ของ ท่าน ทั้งสิ้น และ กระทำ ทุก อย่าง ที่ ท่าน บัญชา เจ้า
{35:19} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า โย นา ดับ บุตร ชาย เร คาบ จะ ไม่ ขัด สน ผู้ชาย ที่ ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา เลย เป็น นิตย์”
{i36:1} เย เร มีย์ บันทึก คำ พยากรณ์ ต่างๆ ของ ท่าน
{36:1} ต่อ มา ใน ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ พระ วจนะ ต่อ ไป นี้ มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{36:2} “ เจ้า จง เอา หนังสือ ม้วน ม้วน หนึ่ง และ เขียน ถ้อยคำ นี้ ทั้งสิ้น ลง ไว้ เป็น คำ ที่ เรา ได้ พูด กับ เจ้า ปรักปรำ อิสราเอล และ ยูดาห์ และ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ วัน ที่ เรา ได้ พูด กับ เจ้า ตั้งแต่ รัชกาล โย สิ ยาห์ จน ถึง วัน นี้
{36:3} ชะรอย วงศ์วาน ยูดาห์ จะ ได้ยิน ถึง ความ ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ประสงค์ จะ กระทำ แก่ เขา ทั้งปวง เพื่อ ว่า ทุก คน จะ หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ร้าย ของ เขา และ เพื่อ เรา จะ อภัยโทษ ความ ชั่วช้า ของ เขา และ บาป ของ เขา”
{36:4} แล้ว เย เร มีย์ จึง เรียก บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ ให้ บา รุ ค เขียน พระ วจนะ ทั้งสิ้น ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระองค์ ตรัส แก่ เย เร มีย์ ตาม คำ บอก ของ ท่าน ไว้ ใน หนังสือ ม้วน
{36:5} และ เย เร มีย์ ก็ สั่ง บา รุ คว่า “ ข้าพเจ้า ถูก ห้าม ไม่ ให้ ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{36:6} ฉะนั้น เจ้า ต้อง ไป และ ใน วัน ถือ อด อาหาร เจ้า จง อ่าน พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ จาก หนังสือ ม้วน ซึ่ง เจ้า เขียน ไว้ ตาม คำ บอก ของ เรา ให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ได้ยิน เจ้า จง อ่าน ให้ คน ทั้งปวง แห่ง ยูดาห์ ผู้ ออก มา จาก หัว เมือง ของ เขา ให้ เขา ได้ยิน ด้วย
{36:7} ชะรอย เขา จะ ถวาย คำ ทูล วิงวอน ของ เขา ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ และ ทุก คน จะ หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน เพราะ ความ กริ้ว และ ความ พิโรธ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง ประกาศ เป็น โทษ เหนือ ชน ชาติ นี้ นั้น ใหญ่ หลวง นัก”
{36:8} และ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ ได้ กระทำ ทุก อย่าง ตาม ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ สั่ง เขา ถึง เรื่อง ให้ อ่าน พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ จาก หนังสือ ม้วน ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{36:9} ต่อ มา ใน ปี ที่ ห้า แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ณ เดือน ที่ เก้า เขา ได้ ป่าวร้อง แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ มา จาก หัว เมือง แห่ง ยูดาห์ ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ให้ ถือ อด อาหาร ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์
{36:10} แล้ว บา รุ ค จึง ได้ อ่าน ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ จาก หนังสือ ม้วน ให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ฟัง ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ใน ห้อง เฉลียง ของ เก มา ริ ยาห์ บุตร ชาย ชา ฟาน ผู้ เป็น เลขานุการ ซึ่ง อยู่ ใน ลาน บน ตรง ทาง เข้า ของ ประตู ใหม่ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{36:11} เมื่อ มี คา ยาห์ บุตร ชาย เก มา ริ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ได้ยิน พระ วจนะ ทั้งสิ้น ของ พระ เยโฮวาห์ จาก หนังสือ ม้วน แล้ว
{36:12} ท่าน ได้ ลง มา ที่ พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ เข้า ไป ใน ห้อง ราช เลขา และ ดู เถิด เจ้านาย ทั้งสิ้น ก็ นั่ง อยู่ ที่ นั่น คือ เอ ลี ชา มา ราช เลขา เด ไลยาห์บุตรชายเชไมอาห์ เอ ลนาธันบุตรชายอัคโบร์ เก มา ริ ยาห์ บุตร ชาย ชา ฟาน เศเดคียาห์ บุตร ชาย ฮา นันยาห์ และ บรรดา เจ้านาย ทั้งสิ้น
{36:13} และ มี คา ยาห์ ก็ เล่า ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน ได้ยิน เมื่อ บา รุ ค อ่าน จาก หนังสือ ม้วน ให้ ประชาชน ฟัง นั้น
{36:14} เหตุ ดังนั้น บรรดา เจ้านาย จึง ใช้ เย ฮู ดี บุตร ชาย เนธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ของ เชเลมิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ของ คู ชี ให้ ไป พูด กับ บา รุ คว่า “ จง ถือ หนังสือ ม้วน ซึ่ง เจ้า อ่าน ให้ ประชาชน ฟัง นั้น มา” ดังนั้น บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ จึง ถือ หนังสือ ม้วน นั้น มา หา เขา ทั้งหลาย
{36:15} และ เขา ทั้งหลาย จึง พูด กับ เขา ว่า “ จง นั่ง ลง อ่าน หนังสือ นั้น ให้ เรา ฟัง” บา รุ ค จึง อ่าน ให้ เขา ฟัง
{36:16} ต่อ มา เมื่อ เขา ได้ยิน คำ ทั้งหมด นั้น ก็ หัน มา หา กัน ด้วย ความ กลัว เขา ทั้งหลาย จึง พูด กับ บา รุ คว่า “ เรา จะ ต้อง บอก บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ต่อ กษัตริย์”
{36:17} แล้ว เขา ทั้งหลาย จึง ถาม บา รุ คว่า “ จง บอก เรา ว่า เจ้า เขียน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น อย่างไร เขียน ตาม คำ บอก ของ เขา หรือ”
{36:18} บา รุ ค ตอบ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ท่าน ได้ บอก ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น แก่ ข้าพเจ้า ฝ่าย ข้าพเจ้า ก็ เขียน มัน ไว้ ด้วย หมึก ใน หนังสือ ม้วน”
{36:19} แล้ว เจ้านาย ทั้งหลาย บอก บา รุ คว่า “ ทั้ง เจ้า และ เย เร มีย์ จง ไป ซ่อน เสีย อย่า ให้ ผู้ ใด ทราบ ว่า เจ้า อยู่ ที่ไหน”
{36:20} แล้ว เขา ทั้งหลาย ก็ เข้า ไป ใน ท้อง พระ โรง เพื่อ เฝ้า กษัตริย์ เมื่อ เอา หนังสือ ม้วน เก็บ ไว้ ใน ห้อง ของ เอ ลี ชา มา ราช เลขา แล้ว เขา ก็ กราบ ทูล ถ้อยคำ ทั้งสิ้น นั้น แก่ กษัตริย์
{i36:21} กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม เผา พระ วจนะ ของ พระเจ้า เสีย
{36:21} กษัตริย์ ก็ รับสั่ง ให้ เย ฮู ดี ไป เอา หนังสือ ม้วน นั้น มา เขา ก็ ไป เอา มา จาก ห้อง ของ เอ ลี ชา มา ราช เลขา และ เย ฮู ดี ก็ อ่าน ถวาย กษัตริย์ และ แก่ บรรดา เจ้านาย ทั้งสิ้น ผู้ ยืน อยู่ ข้างๆ กษัตริย์
{36:22} เวลา นั้น เป็น เดือน ที่ เก้า กษัตริย์ ประทับ อยู่ ใน พระ ราช วัง เหมันต์ และ มี ไฟ ลุก อยู่ ใน โถ ไฟ หน้า พระ พักตร์
{36:23} ต่อ มา เมื่อ เย ฮู ดี อ่าน ไป ได้ สาม หรือ สี่ แถบ กษัตริย์ ทรง เอา มีด อาลักษณ์ ตัด ออก และ ทรง โยน เข้า ไป ใน ไฟ ที่ ใน โถ ไฟ จน หนังสือ ม้วน นั้น ถูก ไฟ ที่ ใน โถ ไฟ เผา ผลาญ หมด
{36:24} ถึง กระนั้น กษัตริย์ หรือ ข้าราชการ ของ พระองค์ ผู้ ได้ยิน บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ หา ได้ เกรงกลัว หรือ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ตน ไม่
{36:25} แม้ ว่า เมื่อ เอ ลนาธัน และ เด ลา ยาห์ และ เก มา ริ ยาห์ ได้ ทูล วิงวอน กษัตริย์ มิ ให้ พระองค์ ทรง เผา หนังสือ ม้วน พระองค์ หา ทรง ฟัง ไม่
{36:26} กษัตริย์ ทรง บัญชา ให้ เย รา เม เอ ล บุตร ชาย ฮาม เม เลค และ เส ไร อาห์บุตรชายอัสรีเอล และ เชเลมิยาห์ บุตร ชาย อับ เด เอ ล ให้ จับ บา รุ ค เสมียน และ เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ แต่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ซ่อน ท่าน ทั้ง สอง เสีย
{i36:27} พระเจ้า ทรง ให้ เย เร มีย์ บันทึก พระ วจนะ อีก ครั้ง
{36:27} หลัง จาก ที่ กษัตริย์ ทรง เผา หนังสือ ม้วน อัน มี ถ้อยคำ ซึ่ง บา รุ ค เขียน ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{36:28} “ จง เอา หนังสือ ม้วน อีก ม้วน หนึ่ง และ จง เขียน ถ้อยคำ แรก ซึ่ง อยู่ ใน หนังสือ ม้วน ก่อน ลง ไว้ ทั้งหมด คือ ซึ่ง เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทรง เผา เสีย นั้น
{36:29} และ เกี่ยว กับ เรื่อง เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ ยูดาห์ นั้น เจ้า จง กล่าว ดังนี้ ว่า ‘ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ท่าน ได้ เผา หนังสือ ม้วน นี้ เสีย และ กล่าว ว่า ทำไม เจ้า จึง ได้ เขียน ไว้ ใน นั้น ว่า “ กษัตริย์ บาบิโลน จะ มา ทำลาย แผ่นดิน นี้ เป็น แน่ และ จะ ตัด มนุษย์ และ สัตว์ ออก เสีย จาก แผ่นดิน นั้น”
{36:30} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว ด้วย เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า เย โฮ ยา คิม จะ ไม่ มี บุตร ที่ จะ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด และ ศพ ของ ท่าน จะ ถูก ทิ้ง ไว้ ให้ ตาก แดด กลางวัน และ ตาก น้ำค้างแข็ง เวลา กลางคืน
{36:31} เรา จะ ลงโทษ ท่าน และ เชื้อสาย ของ ท่าน และ ข้าราชการ ของ ท่าน เพราะ ความ ชั่วช้า ของ เขา ทั้งหลาย เรา จะ นำ เหตุ ร้าย ทั้งสิ้น ที่ เรา ได้ ประกาศ ต่อ พวก เขา แต่ เขา ไม่ ฟัง นั้น ให้ ตกลง บน เขา และ บน ชาว กรุง เยรูซาเล็ม และ บน คน ยูดาห์’”
{36:32} แล้ว เย เร มีย์ จึง เอา หนังสือ ม้วน อีก ม้วน หนึ่ง มอบ ให้ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์เสมียน ผู้ เขียน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน นั้น ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์ คือ ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน หนังสือ ม้วน ซึ่ง เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ เผา เสีย ใน ไฟ และ มี ถ้อยคำ เป็น อัน มาก ที่ คล้ายคลึง กัน เพิ่ม ขึ้น
{i37:1} เย เร มีย์ ถูก คุม ขัง
{37:1} เศเดคียาห์ ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ ผู้ ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ตั้ง ให้ เป็น กษัตริย์ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ ได้ เสวย ราชย์ แทน โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม
{37:2} แต่ ท่าน เอง ก็ ดี หรือ ข้าราชการ ของ ท่าน ก็ ดี หรือ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ก็ ดี หา ได้ ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง พระองค์ ตรัส โดย เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ไม่
{37:3} กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ เย ฮู คัล บุตร ชาย เชเลมิยาห์ และ เศฟันยาห์ ปุโรหิต บุตร ชาย มา อา เส อาห์ ให้ ไป ยัง เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ กล่าว ว่า “ ขอ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เผื่อ เรา”
{37:4} ฝ่าย เย เร มีย์ นั้น ยัง เข้า นอก ออก ใน ท่ามกลาง ประชาชน อยู่ เพราะ ท่าน ยัง มิ ได้ ถูก จำ ขัง
{37:5} กองทัพ ของ ฟาโรห์ ได้ ออก มา จาก อียิปต์ และ เมื่อ คน เค ลเดีย ผู้ ซึ่ง กำลัง ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม อยู่ ได้ยิน ข่าว นั้น เขา ทั้งหลาย ก็ ถอย ทัพ ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม
{37:6} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ว่า
{37:7} “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จง ไป บอก กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ซึ่ง ใช้ เจ้า มา ถาม ต่อ เรา ว่า ‘ ดู เถิด กองทัพ ของ ฟาโรห์ ซึ่ง ได้ มา ช่วย เจ้า กำลัง จะ กลับ ไป อียิปต์ ไป ยัง แผ่นดิน ของ เขา
{37:8} และ คน เค ลเดีย จะ กลับ มา ต่อสู้ กับ กรุง นี้ อีก เขา ทั้งหลาย จะ ยึด ไว้ และ เผา เสีย ด้วย ไฟ
{37:9} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า ล่อลวง ตัว เจ้า โดย กล่าว ว่า “ คน เค ลเดีย จะ ถอย ออก ไป จาก เรา ที เดียว แน่” เพราะ ว่า เขา จะ ไม่ ถอย ออก ไป เลย ที เดียว
{37:10} ถึง แม้ ว่า เจ้า กระทำ ให้ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ คน เค ลเดีย ที่ กำลัง ต่อสู้ เจ้า ให้ พ่าย แพ้ และ มี เหลือ แต่ คน ที่ บาดเจ็บ เท่านั้น เขา ทั้งหลาย จะ ลุก ขึ้น ทุก คน ใน เต็นท์ ของ เขา และ เผา กรุง นี้ เสีย ด้วย ไฟ’”
{37:11} ต่อ มา เมื่อ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ถอย จาก กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ กองทัพ ของ ฟาโรห์ เข้า มา ประชิด
{37:12} เย เร มีย์ ก็ ออก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม มุ่ง ไป ยัง แผ่นดิน เบน ยา มิ น เพื่อ จะ รับ ส่วน ของ ท่าน ท่ามกลาง ประชาชน ที่ นั่น
{37:13} เมื่อ ท่าน อยู่ ที่ ประตู เบน ยา มิ น ทหาร ยาม คน หนึ่ง อยู่ ที่ นั่น ชื่อ อิรียาห์บุตรชายเชเลมิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย ฮา นันยาห์ ได้ จับ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ กล่าว ว่า “ ท่าน กำลัง หนี ไป หา คน เค ลเดีย”
{37:14} และ เย เร มีย์ตอบว่า “ ไม่ จริง เลย ข้าพเจ้า มิ ได้ กำลัง หนี ไป หา คน เค ลเดีย” แต่ อิรียาห์ ไม่ ฟัง ท่าน และ จับ เย เร มีย์ นำ มา หา พวก เจ้านาย
{37:15} และ บรรดา เจ้านาย ก็ เดือดดาล ต่อ เย เร มีย์ และ เขา ทั้งหลาย ก็ ตี ท่าน และ ขัง ท่าน ไว้ ใน เรือน ของ โย นา ธานเลขานุการ เพราะ ได้ ทำให้ เป็น คุก
{37:16} เมื่อ เย เร มีย์ เข้า ไป ใน คุก ใต้ ดิน และ ใน ห้อง เล็ก แล้ว เย เร มีย์ ก็ ค้าง อยู่ ที่ นั่น หลาย วัน แล้ว
{37:17} กษัตริย์ เศเดคียาห์ ใช้ ให้ คน ไป เอา ตัว ท่าน ออก มา กษัตริย์ ได้ สอบถาม ท่าน เป็น ความ ลับ ที่ ใน พระ ราช วัง ว่า “ มี พระ วจนะ อัน ใด มา จาก พระ เยโฮวาห์ บ้าง หรือ” เย เร มีย์ทูลว่า “ มี พ่ะย่ะค่ะ” แล้ว ท่าน ทูล อีก ว่า “ พระองค์ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน”
{37:18} เย เร มีย์ ได้ ทูล กษัตริย์ เศเดคียาห์อีกว่า “ ข้า พระองค์ ได้ กระทำ อะไร ผิด ต่อ พระองค์ หรือ ต่อ ข้าราชการ ของ พระองค์ หรือ ต่อ ชน ชาติ นี้ พระองค์ จึง ได้ จำ ขัง ข้า พระองค์ ไว้ ใน คุก
{37:19} ผู้ พยากรณ์ ของ พระองค์ ผู้ ได้ พยากรณ์ ให้ พระองค์ ว่า ‘ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จะ ไม่ มา ต่อสู้ พระองค์ หรือ ต่อสู้ แผ่นดิน นี้’ นั้น อยู่ ที่ไหน
{37:20} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ โอ ข้า แต่ กษัตริย์ ผู้ เป็น เจ้านาย ของ ข้า พระองค์ ขอ พระองค์ สดับ ฟัง ขอ คำ ทูล ของ ข้า พระองค์ เป็น ที่ โปรดปราน ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์ ขอ อย่า ส่ง ข้า พระองค์ กลับ ไป ที่ เรือน ของ โย นา ธาน เลขานุการ นั้น เลย เกรง ว่า ข้า พระองค์ จะ ตาย เสีย ที่ นั่น”
{37:21} กษัตริย์ เศเดคียาห์ จึง มี รับสั่ง ให้ เขา มอบ เย เร มีย์ ไว้ ที่ บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ และ เขา ให้ ขนม ปัง แก่ ท่าน วัน ละ ก้อน จาก ถนน ช่าง ทำ ขนม จน ขนม ปัง ใน กรุง นั้น หมด เย เร มีย์ จึง ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ อย่าง นั้น
{i38:1} เย เร มีย์ ถูก หย่อน ลง ไป ใน คุก ใต้ ดิน
{38:1} ฝ่าย เชฟาทิยาห์บุตรชายมัทธาน เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย ปา ชเฮอร์ และ ยู คา ลบุตรชายเชเลมิยาห์ และ ปา ชเฮอร์บุตรชายมัลคิยาห์ ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ ที่ กล่าว แก่ ประชาชน ทุก คน ว่า
{38:2} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ผู้ ใด อยู่ ใน กรุง นี้ จะ ต้อง ตาย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด แต่ ผู้ ใด ที่ ออก ไป หา คน เค ลเดีย จะ มี ชีวิต อยู่ เขา จะ มี ชีวิต เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม และ ยัง มี ชีวิต อยู่
{38:3} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า แน่นอน กรุง นี้ จะ ต้อง มอบ ไว้ ใน มือ ของ กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ท่าน จะ ยึด ไว้”
{38:4} และ บรรดา เจ้านาย จึง ทูล กษัตริย์ ว่า “ ขอ ประหาร ชาย คน นี้ เสีย เพราะ เขา กระทำ ให้ มือ ของ ทหาร ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน เมือง นี้ อ่อน ลง ทั้ง มือ ของ ประชาชน ทั้งหมด ด้วย โดย พูด ถ้อยคำ เช่น นี้ แก่ เขา ทั้งหลาย เพราะ ว่า ชาย คน นี้ มิ ได้ แสวง หา ความ อยู่ เย็น เป็น สุข ของ ชน ชาติ นี้ แต่ หา ความ ทุกข์ ยาก ลำบาก”
{38:5} กษัตริย์ เศเดคียาห์ตรัสว่า “ ดู เถิด ชาย คน นี้ อยู่ ใน มือ ของ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว เพราะ กษัตริย์ จะ ทำ อะไร ขัด ท่าน ทั้งหลาย ได้ เล่า”
{38:6} เขา จึง จับ เย เร มีย์ หย่อน ลง ไป ใน คุก ใต้ ดิน ของ มัลคิยาห์ บุตร ชาย ฮาม เม เลค ซึ่ง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ เขา เอา เชือก หย่อน เย เร มีย์ลงไป ใน คุก ใต้ ดิน นั้น ไม่ มี น้ำ มี แต่ โคลน และ เย เร มีย์ ก็ จม ลง ไป ใน โคลน
{i38:7} เอ เบดเมเลค ช่วย เย เร มีย์
{38:7} เมื่อ เอ เบดเมเลค คน เอธิโอเปีย ขันที คน หนึ่ง ใน พระ ราช วัง ได้ยิน ว่า เขา หย่อน เย เร มีย์ ลง ไป ใน คุก ใต้ ดิน นั้น ฝ่าย กษัตริย์ ประทับ อยู่ ที่ ประตู เบน ยา มิ น
{38:8} เอ เบดเมเลค ก็ ออก ไป จาก พระ ราช วัง และ ทูล กษัตริย์ ว่า
{38:9} “ ข้า แต่ กษัตริย์ ผู้ เป็น เจ้านาย ของ ข้า พระองค์ คน เหล่า นี้ ได้ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน บรรดา การ ที่ เขา ได้ กระทำ ต่อ เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ โดย ที่ ได้ ทิ้ง ท่าน ลง ไป ใน คุก ใต้ ดิน ท่าน คง หิว ตาย ที่ นั่น เพราะ ใน กรุง นี้ ไม่ มี ขนม ปัง เหลือ อยู่ เลย”
{38:10} แล้ว กษัตริย์ มี รับสั่ง ให้ เอ เบดเมเลค คน เอธิโอเปีย ว่า “ จง เอา คน ไป จาก ที่ นี่ กับ เจ้า สาม สิบ คน แล้ว ฉุด เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ออก มา จาก คุก ใต้ ดิน ก่อน เขา ตาย”
{38:11} เอ เบดเมเลค จึง เอา คน ไป ด้วย และ ไป ที่ พระ ราช วัง ไป ยัง เรือน พัสดุ เพื่อ เอา ผ้า เก่าๆ และ เสื้อ ผ้า ขาดๆ ซึ่ง เขา เอา เชือก ผูก หย่อน ลง ไป ให้ เย เร มีย์ ที่ ใน คุก ใต้ ดิน
{38:12} แล้ว เอ เบดเมเลค คน เอธิโอเปีย พูด กับ เย เร มีย์ว่า “ ท่าน จง คล้อง ผ้า และ เสื้อ เก่า นั้น ไว้ ใต้ รักแร้ และ เชือก” เย เร มีย์ กระทำ ตาม
{38:13} แล้ว เขา ก็ ฉุด เย เร มีย์ ขึ้น มา ด้วย เชือก และ ยก ท่าน ขึ้น มา จาก คุก ใต้ ดิน และ เย เร มีย์ ก็ ยัง ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์
{i38:14} เศเดคียาห์ ทรง ขอ คำ แนะนำ จาก เย เร มีย์
{38:14} กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ คน ไป นำ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ มา ที่ ทาง เข้า พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ช่อง ที่ สาม กษัตริย์ ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า “ เรา จะ ถาม ท่าน สัก ข้อ หนึ่ง ขอ อย่า ปิดบัง ไว้ จาก เรา เลย”
{38:15} เย เร มีย์จึงทูลเศเดคียาห์ว่า “ ถ้า ข้า พระองค์ จะ ทูล พระองค์ พระองค์ จะ ประหาร ข้า พระองค์ แน่ มิ ใช่ หรือ และ ถ้า ข้า พระองค์ จะ ถวาย คำ ปรึกษา พระองค์ จะ ไม่ ฟัง ข้า พระองค์ มิ ใช่ หรือ”
{38:16} แล้ว กษัตริย์ เศเดคียาห์ ก็ ทรง ปฏิญาณ แก่ เย เร มีย์ เป็น การ ลับ ว่า “ พระ เยโฮวาห์ ผู้ ทรง สร้าง วิญญาณ ของ เรา ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด เรา จะ ไม่ ประหาร ท่าน หรือ มอบ ท่าน ไว้ ใน มือ ของ คน เหล่า นี้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ ท่าน ฉัน นั้น”
{38:17} แล้ว เย เร มีย์ทูลเศเดคียาห์ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า พระองค์ จะ ยอม มอบตัว แก่ พวก เจ้านาย แห่ง กษัตริย์ บาบิโลน แล้ว เขา จะ ไว้ ชีวิต ของ พระองค์ และ กรุง นี้ จะ ไม่ ต้อง ถูก ไฟ เผา พระองค์ และ วงศ์วาน ของ พระองค์ จะ มี ชีวิต อยู่ ได้
{38:18} แต่ ถ้า พระองค์ ไม่ ยอม มอบตัว แก่ พวก เจ้านาย แห่ง กษัตริย์ ของ บาบิโลน แล้ว กรุง นี้ จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ ชน เค ลเดีย และ เขา ทั้งหลาย จะ เอา ไฟ เผา เสีย และ พระองค์ จะ หนี ไม่ รอด ไป จาก มือ ของ เขา ทั้งหลาย”
{38:19} กษัตริย์ เศเดคียาห์ จึง ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า “ เรา กลัว พวก ยิว ซึ่ง เล็ดลอด ไป หา คน เค ลเดีย เกรง ว่า เรา จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ พวก เหล่า นั้น และ เขา ทั้งหลาย จะ กระทำ ความ อัปยศ แก่ เรา”
{38:20} เย เร มีย์ทูลว่า “ เขา จะ ไม่ มอบ พระองค์ ไว้ ขอ พระองค์ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ ตาม สิ่ง ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ ทูล พระองค์ และ พระองค์ ก็ จะ เป็น สุข และ เขา ก็ จะ ไว้ พระ ชนม์ ของ พระองค์
{38:21} แต่ ถ้า พระองค์ ไม่ ยอม มอบตัว ต่อ ไป นี้ เป็น พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง สำแดง ต่อ ข้า พระองค์
{38:22} ดู เถิด บรรดา ผู้หญิง ที่ เหลือ อยู่ ใน วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จะ ได้ ถูก นำ ออก ไป ให้ พวก เจ้านาย ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ผู้หญิง เหล่า นั้น จะ ว่า ‘ เพื่อน ทั้งหลาย ของ พระองค์ ได้ หลอกลวง พระองค์ และ ได้ ชนะ พระองค์ แล้ว พระ บาท ของ พระองค์ จม ลง ใน โคลน แล้ว และ เขา ทั้งหลาย ก็ หัน ไป จาก พระองค์’
{38:23} เขา จะ พา บรรดา สนม และ มเหสี และ บุตร ของ พระองค์ ไป ให้ คน เค ลเดีย และ พระองค์ เอง ก็ จะ ไม่ ทรง รอด ไป จาก มือ ของ เขา ทั้งหลาย แต่ พระองค์ จะ ถูก กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จับ ได้ และ พระองค์ จะ เป็น เหตุ ที่ พวก เขา เผา กรุง นี้ เสีย ด้วย ไฟ”
{38:24} แล้ว เศเดคียาห์ ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า “ อย่า ให้ ผู้ ใด รู้ ถ้อยคำ เหล่า นี้ และ ท่าน จะ ไม่ ตาย
{38:25} แต่ ถ้า พวก เจ้านาย ได้ยิน ว่า เรา ได้ พูด กับ ท่าน และ มา หา ท่าน พูด ว่า ‘ จง บอก มา ว่า เจ้า พูด อะไร กับ กษัตริย์ และ กษัตริย์ ตรัส อะไร กับ เจ้า อย่า ซ่อน อะไร จาก เรา เลย และ เรา จะ ไม่ ฆ่า เจ้า’
{38:26} ท่าน จง บอก เขา ทั้งหลาย ว่า ‘ ข้าพเจ้า ได้ ทูล ขอ ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ มิ ให้ พระองค์ ทรง ส่ง ข้าพเจ้า กลับ ไป ที่ เรือน ของ โย นา ธาน เพื่อ ให้ ตาย เสีย ที่ นั่น’”
{38:27} และ เจ้านาย ทั้งปวง ก็ มา หา เย เร มีย์ และ ซัก ถาม ท่าน และ ท่าน ก็ ตอบ เขา ตาม บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ กษัตริย์ ทรง รับสั่ง ท่าน เขา ทั้งหลาย จึง หยุด ถาม ท่าน เพราะ การ สนทนา นั้น ไม่ มี ใคร ได้ยิน
{38:28} และ เย เร มีย์ ก็ ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ จน ถึง วัน ที่ เยรูซาเล็ม ถูก ยึด ท่าน อยู่ ใน ที่ นั่น เมื่อ เยรูซาเล็ม ถูก ยึด
{i39:1} ครั้ง สุดท้าย ที่ ยูดาห์ ถูก นำ ไป เป็น เชลย
{39:1} ใน ปี ที่ เก้า แห่ง เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน เดือน ที่ สิบ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ ท่าน ได้ มา สู้ รบ กรุง เยรูซาเล็ม และ ได้ ล้อม ไว้
{39:2} ใน ปี ที่ สิบ เอ็ด แห่ง รัชกาล เศเดคียาห์ เมื่อ วัน ที่ เก้า ของ เดือน ที่ สี่ กรุง นั้น ก็ แตก
{39:3} แล้ว บรรดา เจ้านาย ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ เข้า มา นั่ง ที่ ประตู กลาง มี เนอร์กัล ชา เร เซอร์ สัมการ์เนโบ สาร เส คิม รับ สา รี ส เนอร์กัล ชา เร เซอร์ รับ มัก และ บรรดา เจ้านาย ที่ เหลือ อยู่ ทั้งสิ้น ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน
{39:4} ต่อ มา เมื่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ บรรดา ทหาร ได้ เห็น แล้ว เขา ทั้งหลาย ได้ หนี ออก จาก กรุง ใน เวลา กลางคืน ไป ทาง อุทยาน ของ กษัตริย์ ออก ทาง ประตู ระหว่าง กำแพง ทั้ง สอง และ ท่าน ได้ หนี ไป ยัง ทาง ที่ราบ
{39:5} แต่ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ติดตาม เขา ทั้งหลาย ไป ทัน เศเดคียาห์ ที่ราบ เมือง เย รี โค และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย จับ ท่าน ได้ แล้ว เขา ได้ นำ ท่าน ไป ยัง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัท และ พระองค์ ก็ พิพากษา โทษ ท่าน
{39:6} กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ฆ่า บรรดา บุตร ชาย ของ เศเดคียาห์ ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ ท่าน และ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ประหาร พวก ขุนนาง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ เสีย
{39:7} พระองค์ ทรง ทำ นัยน์ตา ของ เศเดคียาห์ ให้ บอด ไป แล้ว ตี ตรวน ท่าน ไว้ เพื่อ จะ นำ ไป บาบิโลน
{39:8} คน เค ลเดีย ได้ เผา พระ ราช วัง และ บ้านเรือน ของ ประชาชน และ พัง กำแพง กรุง เยรูซาเล็ม เสีย
{39:9} แล้ว เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ ส่วน ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ใน กรุง เป็น เชลย พา ไป ยัง บาบิโลน ทั้งคน ที่ เล็ดลอด คือ คน ที่ เล็ดลอด มา หา ท่าน และ ส่วน คน ที่ เหลือ อยู่
{39:10} เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ทิ้ง คน จน แห่ง ประชาชน ที่ ไม่ มี สมบัติ อะไร ไว้ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ บ้าง และ ใน เวลา เดียวกัน ได้ มอบ สวน องุ่น และ ไร่ นา ให้ แก่ เขา
{i39:11} เนบูคัดเนส ซาร์ รับสั่ง ให้ ดูแล รักษา เย เร มีย์
{39:11} เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ประทาน บัญชา เกี่ยว ด้วย เย เร มีย์ทางเนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ว่า
{39:12} “ จง รับ ท่าน ไป ดูแล ท่าน ให้ ดี และ อย่า ทำ อันตราย แก่ ท่าน แต่ จง กระทำ แก่ ท่าน ตาม ที่ ท่าน จะ บอก ให้”
{39:13} ดังนั้น เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ เนบูชัสบาน รับ สา รี ส เนอร์กัล ชา เร เซอร์ รับ มัก และ บรรดา เจ้านาย ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ใช้ คน ไป
{39:14} คือ พวก ท่าน ได้ ใช้ คน ไป นำ เย เร มีย์ มา จาก บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ เขา ทั้งหลาย มอบ ท่าน ไว้ กับ เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ให้ นำ ท่าน ไป บ้าน ดังนั้น ท่าน จึง ได้ อยู่ ท่ามกลาง ประชาชน
{39:15} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ ขณะ ที่ ท่าน ถูก ขัง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ นั้น ว่า
{39:16} “ จง ไป บอก เอ เบดเมเลค คน เอธิโอเปีย ว่า พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ให้ ถ้อยคำ ของ เรา ที่ มี อยู่ ต่อ กรุง นี้ สำเร็จ ใน ทาง ร้าย ไม่ ใช่ ทาง ดี และ จะ สำเร็จ ต่อ หน้า เจ้า ใน วัน นั้น
{39:17} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า แต่ เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น ใน วัน นั้น และ เขา จะ ไม่ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ คน ที่ เจ้า กลัว
{39:18} เพราะ เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น เป็น แน่ และ เจ้า จะ ไม่ ล้ม ลง ด้วย ดาบ แต่ เจ้า จะ มี ชีวิต เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม เพราะ เจ้า ได้ ไว้ วางใจ ใน เรา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{i40:1} เย เร มีย์ พยากรณ์ ท่ามกลาง ประชาชน ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน ยูดาห์
{40:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ เยโฮวาห์ ถึง เย เร มีย์ หลัง จาก ที่ เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ปล่อย ให้ ท่าน ไป จาก รา มาห์ ครั้ง เมื่อ เขา จับ ท่าน ตี ตรวน มา พร้อม กับ บรรดา เชลย พวก กรุง เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ ผู้ ที่ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน
{40:2} ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ นำ เย เร มีย์ มา แล้ว พูด กับ ท่าน ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ประกาศ ความ ร้าย นี้ ต่อ สถานที่ นี้
{40:3} พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ให้ เป็น ไป และ ทรง กระทำ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ สิ่ง นี้ จึง ได้ เป็น มา เหนือ ท่าน
{40:4} ดู เถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า ปล่อย ท่าน จาก โซ่ ตรวน ที่ มือ ของ ท่าน ถ้า ท่าน เห็น ชอบ ที่ จะ มา ยัง กรุง บาบิโลน กับ ข้าพเจ้า ก็ จง มา เถิด ข้าพเจ้า จะ ดูแล ท่าน ให้ ดี แต่ ถ้า ท่าน ไม่ เห็น ชอบ ที่ จะ มา ยัง กรุง บาบิโลน กับ ข้าพเจ้า ก็ อย่า มา ดู ซิ แผ่นดิน ทั้งหมด นี้ อยู่ ต่อ หน้า ท่าน ท่าน จะ ไป ที่ไหน ก็ ได้ ตาม แต่ ท่าน เห็น ดี เห็น ชอบ ที่ จะ ไป”
{40:5} ขณะ เมื่อ ท่าน ยัง ไม่ กลับ ไป เขา กล่าว ว่า “ ท่าน จง กลับ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ผู้ ซึ่ง กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ บรรดา หัว เมือง ยูดาห์ และ อยู่ กับ เขา ท่ามกลาง ประชาชน หรือ จะ ไป ที่ ใด ที่ ท่าน เห็น ชอบ จะ ไป ก็ ได้” ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ จึง สั่ง อนุมัติ เสบียง และ ให้ ของขวัญ แก่ เย เร มีย์ แล้ว ก็ ปล่อย ท่าน ไป
{40:6} เย เร มีย์ ก็ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัมที่มิสปาห์ และ อาศัย อยู่ กับ เขา ท่ามกลาง ประชาชน ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น
{40:7} เมื่อ บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร ที่ ใน ทุ่ง นา คือ พวก เขา และ คน ของ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ว่า กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ใน แผ่นดิน นั้น และ ได้ มอบ ชาย หญิง กับ เด็ก ผู้ ที่ เป็น คน จน ใน แผ่นดิน ซึ่ง มิ ได้ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน ไว้ ให้ ท่าน นั้น
{40:8} เขา ทั้งหลาย ก็ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์ มี อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ โย ฮา นัน และ โย นา ธาน บุตร ชายคา เร อาห์ เส ไร อาห์ บุตร ชาย ทัน หุเมท บรรดา บุตร ชาย ของ เอ ฟาย ชาว เนโทฟาห์ เย ซันยาห์ บุตร ชาย ชาว มา อา คาห์ ทั้ง ตัว เขา และ คน ของ เขา
{40:9} เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ก็ ได้ ปฏิญาณ ให้ แก่ เขา และ คน ของ เขา กล่าว ว่า “ อย่า กลัว ใน การ ที่ จะ ปรนนิบัติ คน เค ลเดีย จง อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน และ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ก็ จะ อยู่ เย็น เป็น สุข
{40:10} ส่วนตัว ข้าพเจ้า ดู เถิด ข้าพเจ้า จะ อาศัย อยู่ ที่ มิส ปาห์ เพื่อ จะ ปรนนิบัติ คน เค ลเดีย ผู้ ซึ่ง จะ มา หา เรา แต่ ฝ่าย ท่าน จง เก็บ น้ำ องุ่น ผลไม้ ฤดู ร้อน และ น้ำมัน และ เก็บ ไว้ ใน ภาชนะ และ จง อยู่ ใน หัว เมือง ซึ่ง ท่าน ยึด ได้ นั้น”
{40:11} ใน ทำนอง เดียวกัน เมื่อ พวก ยิว ทั้งหลาย ซึ่ง อยู่ ที่ โม อับ และ ท่ามกลาง คน อัมโมน และ ใน เอ โดม และ ใน แผ่นดิน อื่นๆ ทั้งสิ้น ได้ยิน ว่า กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทิ้ง คน ให้ เหลือ ไว้ ส่วน หนึ่ง ใน ยูดาห์ และ ได้ แต่งตั้ง ให้ เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ เหนือ เขา ทั้งหลาย
{40:12} แล้ว พวก ยิว ทั้งปวง ก็ ได้ กลับ มา จาก ทุก ที่ ซึ่ง เขา ถูก ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น และ มา ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ มา หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์ และ เขา ทั้งหลาย ได้ เก็บ น้ำ องุ่น และ ผลไม้ ใน ฤดู ร้อน ได้ เป็น อัน มาก
{i40:13} อิชมาเอล วาง แผน ร้าย ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์
{40:13} ฝ่าย โย ฮา นัน บุตร ชาย ของ คา เร อาห์ และ บรรดา ประมุข ของ กอง ทหาร ที่ ใน ทุ่ง นา ได้ มา หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์
{40:14} และ กล่าว แก่ ท่าน ว่า “ ท่าน ทราบ หรือ ไม่ ว่า บา อา ลิส กษัตริย์ ของ คน อัมโมน ได้ ส่ง ให้ อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ มา เอา ชีวิต ของ ท่าน” ฝ่าย เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ไม่ เชื่อ เขา ทั้งหลาย
{40:15} แล้ว โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ ได้ พูด กับ เก ดา ลิ ยาห์ เป็น การ ลับ ที่ มิส ปาห์ว่า “ จง ให้ ข้าพเจ้า ไป ฆ่า อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์เสีย และ จะ ไม่ มี ใคร ทราบ เรื่อง ทำไม จะ ให้ เขา เอา ชีวิต ของ ท่าน แล้ว พวก ยิว ทั้งหลาย ซึ่ง มา รวบรวม อยู่ กับ ท่าน จะ กระจัด กระจาย กัน ไป และ คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ นี้ ก็ จะ พินาศ”
{40:16} แต่ เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม พูด กับ โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ว่า “ ท่าน อย่า ทำ สิ่ง นี้ เลย เพราะ ที่ ท่าน พูด ถึง อิชมาเอล นั้น เป็น ความ เท็จ”
{i41:1} อิชมาเอล ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์
{41:1} ต่อ มา ใน เดือน ที่ เจ็ด อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย เอ ลี ชา มา เชื้อ พระ วงศ์ พร้อม กับ เจ้านาย สิบ คน ของ กษัตริย์ ได้ มา หา เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัมที่มิสปาห์ แล้ว พวก เขา รับประทาน อาหาร อยู่ ด้วย กัน ที่ มิส ปาห์
{41:2} แล้ว อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ กับ คน ทั้ง สิบ ที่ อยู่ กับ เขา ก็ ได้ ลุก ขึ้น ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ผู้ ที่ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ที่ แผ่นดิน นั้น เสีย ด้วย ดาบ จน ตาย
{41:3} อิชมาเอล ได้ ฆ่า พวก ยิว ทั้งหลาย ที่ อยู่ กับ เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์ และ คน เค ลเดีย ซึ่ง ได้ พบ อยู่ ที่ นั่น พร้อม กับ พวก ทหาร ด้วย
{41:4} ต่อ มา อีก สอง วัน หลัง จาก วัน ที่ เก ดา ลิ ยาห์ ถูก ฆ่า ก่อน ที่ ใครๆ รู้เรื่อง
{41:5} มี ชาย แปด สิบ คน มา จาก เมือง เชเคม และ เมือง ชี โลห์ และ เมือง สะ มา เรีย มี หนวด เครา โกน เสีย และ เสื้อ ผ้า ขาด และ กรีด ตัวเอง นำ เครื่อง ธัญ ญ บูชา และ กำยาน มา ถวาย ที่ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์
{41:6} และ อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ มา จาก มิส ปาห์ พบ เขา เหล่า นั้น เข้า อิชมาเอล เดิน มา พลาง ร้องไห้ พลาง และ ต่อ มา เมื่อ เขา พบ คน เหล่า นั้น จึง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า “ เชิญ เข้า มา หา เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัมเถิด”
{41:7} เมื่อ เขา ทั้งหลาย เข้า มา ใน เมือง อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ และ คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ ฆ่า เขา ทั้งหลาย เสีย และ โยน เขา ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ
{41:8} แต่ ใน พวก นั้น มี อยู่ สิบ คน ด้วย กัน ที่ พูด กับ อิชมาเอลว่า “ ขอ อย่า ฆ่า เรา เสีย เลย เพราะ เรา มี ของ มี ค่า คือ ข้าว สาลี ข้าว บาร์เลย์ น้ำมัน และ น้ำผึ้ง ซ่อน ไว้ ใน ทุ่ง นา” ดังนั้น เขา จึง งด ไม่ ฆ่า เขา ทั้งหลาย กับ พี่น้อง เสีย
{41:9} ที่ ขัง น้ำ ซึ่ง อิชมาเอล โยน ศพ ทั้งปวง ของ ผู้ ที่ เขา ฆ่า ตาย ลง ไป เพราะ เหตุ เก ดา ลิ ยาห์นั้น เป็น ที่ ซึ่ง กษัตริย์ อาสา สร้าง ไว้ เพื่อ ป้องกัน บา อาชา กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ก็ ใส่ คน ที่ ถูก ฆ่า ไว้ จน เต็ม
{41:10} แล้ว อิชมาเอล ก็ จับ คน ทั้งหมด ที่ เหลือ อยู่ ใน มิส ปาห์ ไป เป็น เชลย คือ พวก ราช ธิดา และ ประชาชน ทั้งปวง ที่ เหลือ อยู่ ที่ มิส ปาห์ ผู้ ที่ เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ มอบหมาย ให้ แก่ เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ได้ จับ เขา เป็น เชลย และ ออก เดิน ข้าม ฟาก ไป หา คน อัมโมน
{i41:11} โย ฮา นัน ช่วย พวก เชลย ให้ รอด พ้น
{41:11} แต่ เมื่อ โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร ซึ่ง อยู่ กับ เขา ได้ยิน เรื่อง ความ ชั่ว ร้าย ทั้งหลาย ซึ่ง อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ได้ กระทำ แล้ว นั้น
{41:12} เขา ก็ จัด เอา คน ทั้งหมด ของ เขา ไป ต่อสู้ กับ อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ เขา ทั้งหลาย ปะทะ เขา ที่ สระ ใหญ่ ซึ่ง อยู่ ที่ เมือง กิเบโอน
{41:13} และ ต่อ มา เมื่อ ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ซึ่ง อยู่ กับ อิชมาเอล เห็น โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า กอง ทหาร ที่ อยู่ กับ เขา เขา ทั้งหลาย ก็ เปรมปรีดิ์
{41:14} ประชาชน ทั้งปวง ซึ่ง อิชมาเอล จับ เป็น เชลย มา จาก มิส ปาห์ จึง หัน หลัง และ กลับ ไป เขา ไป หา โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์
{41:15} แต่ อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ได้ หนี รอด จาก โย ฮา นัน พร้อม กับ ชาย แปด คน ไป หา คน อัมโมน
{41:16} แล้ว โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร ซึ่ง อยู่ กับ ท่าน ได้ นำ ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ทั้งหมด ซึ่ง เอา กลับ คืน มา จาก อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ซึ่ง มา จาก มิส ปาห์ หลัง จาก ที่ ได้ ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัมแล้วนั้น คือ ทหาร ผู้หญิง เด็ก และ ขันที ผู้ ซึ่ง โย ฮา นัน นำ กลับ มา ยัง กิเบโอน
{41:17} และ เขา ทั้งหลาย ก็ ไป อยู่ ที่ ที่ อาศัย ของ คิมฮาม ใกล้ เบธเลเฮม ตั้งใจ จะ ไป ยัง อียิปต์
{41:18} เนื่อง ด้วย คน เค ลเดีย เพราะ เขา กลัว เพราะ ว่า อิชมาเอลบุตรชายเนธานิยาห์ ได้ ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ ซึ่ง กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ เหนือ แผ่นดิน นั้น เสีย
{i42:1} คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ขอ คำ แนะนำ จาก เย เร มีย์ แต่ ได้ ปฏิเสธ คำ นั้น เสีย
{42:1} บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร และ โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ เย ซันยาห์ บุตร ชาย โฮ ชา ยาห์ และ ประชาชน ทั้งปวง จาก ผู้น้อย ที่สุด ถึง ผู้ใหญ่ ที่สุด ได้ เข้า มา ใกล้
{42:2} และ พูด กับ เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ว่า “ ขอ ให้ คำ อ้อนวอน ของ ข้าพเจ้า ทั้งหลาย เป็น ที่ ยอมรับ ต่อ หน้า ท่าน และ ขอ ท่าน อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ เรา ทั้งหลาย เพื่อ คน ที่ เหลือ อยู่ นี้ ทั้งสิ้น (เพราะ เรา มี เหลือ น้อย จาก คน มาก ตาม ที่ ท่าน เห็น อยู่ กับ ตา แล้ว)
{42:3} ขอ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน สำแดง หนทาง แก่ เรา ว่า เรา ควร จะ ดำเนิน ไป ทาง ไหน และ ขอ สำแดง สิ่ง ที่ เรา ควร จะ กระทำ”
{42:4} เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า “ ข้าพเจ้า ได้ยิน ท่าน แล้ว ดู เถิด ข้าพเจ้า จะ อธิษฐาน ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม คำ ขอร้อง ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ต่อ มา พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ตอบ ท่าน ประการ ใด ข้าพเจ้า จะ บอก แก่ ท่าน ข้าพเจ้า จะ ไม่ ปิดบัง สิ่ง ใด ไว้ จาก ท่าน เลย”
{42:5} แล้ว เขา ทั้งหลาย พูด กับ เย เร มีย์ว่า “ ขอ พระ เยโฮวาห์ จง เป็น พยาน ที่ สัตย์ จริง และ สัตย์ ซื่อ ใน ระหว่าง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ถ้า ข้าพเจ้า ทั้งหลาย มิ ได้ กระทำ ตาม บรรดา พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง ใช้ ท่าน
{42:6} ไม่ ว่า จะ ดี หรือ ร้าย ข้าพเจ้า ทั้งหลาย จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ส่ง ท่าน ให้ ไป หา นั้น เพื่อ เรา จะ อยู่ เย็น เป็น สุข เมื่อ เรา เชื่อฟัง พระ สุรเสียง แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา”
{42:7} ต่อ มา ครั้น สิ้น สิบ วัน แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์
{42:8} แล้ว ท่าน จึง ให้ ตาม ตัว โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา ผู้ หัวหน้า ของ กอง ทหาร ผู้ อยู่ กับ ท่าน และ ประชาชน ทั้งปวง ตั้งแต่ คน เล็ก ที่สุด ถึง คน ใหญ่ ที่สุด
{42:9} และ บอก เขา ทั้งหลาย ว่า “ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ซึ่ง ท่าน ได้ ใช้ ให้ ข้าพเจ้า นำ เอา คำ อ้อนวอน ของ ท่าน ไป เสนอ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ นั้น ได้ ตรัส ดังนี้ ว่า
{42:10} ถ้า เจ้า ทั้งหลาย จะ อยู่ ต่อ ไป ใน แผ่นดิน นี้ เรา จะ สร้าง เจ้า ทั้งหลาย ขึ้น และ ไม่ ทำลาย ลง เรา จะ ปลูก เจ้า ไว้ และ ไม่ ถอน เจ้า เสีย เพราะ เรา ได้ กลับ ใจ จาก เหตุ ร้าย ซึ่ง เรา ได้ กระทำ ไป แล้ว
{42:11} อย่า กลัว กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า อย่า กลัว เขา เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า ทั้งหลาย เพื่อ ช่วย เจ้า ให้ รอด และ ช่วย เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ เขา
{42:12} เรา จะ ให้ ความ กรุณา แก่ เจ้า เพื่อ เขา จะ ได้ กรุณา เจ้า และ ยอม ให้ เจ้า กลับ ไป อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เจ้า เอง
{42:13} แต่ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย พูด ว่า ‘ เรา จะ ไม่ อยู่ ใน แผ่นดิน นี้’ โดย ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า
{42:14} และ กล่าว ว่า ‘ ไม่ เอา เรา จะ เข้า ไป ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ ซึ่ง เรา จะ ไม่ เห็น สงคราม จะ ไม่ ได้ยิน เสียง แตร จะ ไม่ หิว ขนม ปัง และ เรา ทั้งหลาย จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’
{42:15} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ เอ๋ย ขอ ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เจ้า มุ่งหน้า จะ เข้า อียิปต์ และ ไป อาศัย ที่ นั่น
{42:16} แล้ว ต่อ มา ดาบ ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น จะ ตาม ทัน เจ้าที่ นั่น ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ การ กันดาร อาหาร ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น จะ ติดตาม เจ้า ไป ถึง อียิปต์ และ เจ้า จะ ตาย ที่ นั่น
{42:17} ทุก คน ซึ่ง มุ่งหน้า ไป ยัง อียิปต์ เพื่อ จะ อยู่ ที่ นั่น จะ ตาย เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร ด้วย โรค ระบาด เขา จะ ไม่ มี คน ที่ เหลือ อยู่ หรือ ที่ รอดตาย จาก เหตุ ร้าย ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ เขา
{42:18} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา เทค วาม กริ้ว ของ เรา และ ความ พิโรธ ของ เรา ลง เหนือ ชาว เยรูซาเล็ม อย่างไร เรา จะ เทค วาม กริ้ว ของ เรา เหนือ เจ้า ทั้งหลาย เมื่อ เจ้า จะ เข้า ไป ยัง อียิปต์ อย่าง นั้น เจ้า จะ เป็น คำ สาป เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง เป็น คำ แช่ง และ เป็น ที่ นินทา เจ้า จะ ไม่ เห็น ที่ นี่ อีก
{42:19} โอ คน ยูดาห์ ที่ ยัง เหลือ อยู่ เอ๋ย พระ เยโฮวาห์ ได้ ตรัส เกี่ยว กับ ท่าน แล้ว ว่า ‘ อย่า ไป ยัง อียิปต์’ จง รู้ เป็น แน่ ว่า ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน ท่าน
{42:20} ว่า ท่าน ทั้งหลาย ได้ หลง เจิ่น ไป ใน ใจ ของ ท่าน เอง เพราะ ท่าน ได้ ใช้ ข้าพเจ้า ไป หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ‘ ขอ อธิษฐาน เพื่อ เรา ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ตรัส ประการ ใด ขอบ อก แก่ เรา และ เรา จะ กระทำ ตาม’
{42:21} และ ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ประกาศ พระ วจนะ นั้น แก่ ท่าน ทั้งหลาย แล้ว แต่ ท่าน มิ ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สิ่ง ใดๆ ซึ่ง พระองค์ ทรง ใช้ ข้าพเจ้า มาบ อก ท่าน
{42:22} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ จง ทราบ เป็น แน่ ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ตาย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด ใน สถานที่ ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ปรารถนา จะ ไป อาศัย อยู่”
{i43:1} เย เร มีย์ ไป ยัง อียิปต์ พร้อม กับ พวก ที่ เหลือ อยู่
{43:1} ต่อ มา เมื่อ เย เร มีย์ จบ การ พูด ต่อ ประชาชน ทั้งปวง ถึง พระ วจนะ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ได้ ทรง ใช้ ท่าน ให้ ไป พูด พระ วจนะ ทั้งสิ้น นี้ กับ เขา ทั้งหลาย นั้น แล้ว
{43:2} อา ซา ริ ยาห์ บุตร ชาย โฮ ชา ยาห์ และ โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา ผู้ชาย ที่ โอหัง ได้ พูด กับ เย เร มีย์ว่า “ ท่าน พูด มุสา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา มิ ได้ ใช้ ท่าน ให้ มา พูด ว่า ‘ อย่า ไป อียิปต์ ที่ จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’
{43:3} แต่ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ ได้ ยุ ท่าน ให้ ต่อสู้ กับ เรา เพื่อ จะ มอบ เรา ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ฆ่า เรา หรือ กวาด เรา ไป เป็น เชลย ใน บาบิโลน”
{43:4} โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร และ ประชาชน ทั้งสิ้น ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ ที่ จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ยูดาห์
{43:5} แต่ โย ฮา นัน บุตร ชายคา เร อาห์ และ บรรดา ผู้ หัวหน้า ของ กอง ทหาร ได้ พา คน ยูดาห์ ทุก คน ที่ เหลือ อยู่ ไป คือ ผู้ ซึ่ง กลับ มา อยู่ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ จาก บรรดา ประชาชาติ ที่ เขา ถูก ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น
{43:6} คือ พวก ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก บรรดา ธิดา และ ทุก คน ซึ่ง เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ เหลือ ไว้ ให้ แก่ เก ดา ลิ ยาห์ บุตร ชาย อา หิคัม ผู้ เป็น บุตร ชาย ชา ฟาน ทั้ง เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ และ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์
{43:7} และ เขา ทั้งหลาย ได้ มา ยัง แผ่นดิน อียิปต์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ และ เขา ก็ มา ถึง นคร ทา ปาน เห ส
{43:8} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ มา ยัง เย เร มีย์ ใน นคร ทา ปาน เห สว่า
{43:9} “ จง ถือ ก้อน หิน ใหญ่ๆ ไว้ จง ซ่อน ไว้ ที่ ใน ปูน สอ ใน เตา เผา อิฐ ซึ่ง อยู่ ที่ ทาง เข้า ไป สู่ พระ ราช วัง ของ ฟาโรห์ ใน นคร ทา ปาน เห ส ท่ามกลาง สายตา ของ คน ยูดาห์
{43:10} และ จง กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ใช้ และ นำ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ ท่าน จะ ตั้ง พระ ที่นั่ง ของ ท่าน เหนือ หิน เหล่า นี้ ซึ่ง เรา ได้ ซ่อน ไว้ และ ท่าน จะ กาง พลับพลา หลวง ของ ท่าน เหนือ หิน เหล่า นี้
{43:11} เมื่อ ท่าน มา ถึง ท่าน จะ โจมตี แผ่นดิน อียิปต์ มอบ ผู้ ที่ กำหนด ให้ ถึง ความ ตาย จะ ไป หา ความ ตาย ผู้ ถูก กำหนด ให้ เป็น เชลย แก่ การ เป็น เชลย และ ผู้ ที่ ถูก กำหนด ให้ ถูก ดาบ ให้ แก่ ดาบ
{43:12} และ เรา จะ ก่อ ไฟ ใน วิหาร ของ พระ แห่ง อียิปต์ และ ท่าน จะ เผา เสีย และ เก็บ ไป เป็น เชลย และ ท่าน จะ ปกคลุม ตัวเอง ด้วย แผ่นดิน อียิปต์ เหมือน ผู้ เลี้ยง แกะ ปกคลุม ตัวเอง ด้วย เสื้อ คลุม และ ท่าน จะ ไป เสีย จาก ที่ นั่น ด้วย สันติภาพ
{43:13} ท่าน จะ หัก เสา ศักดิ์สิทธิ์ แห่ง เมือง เบธเชเมช ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ เสีย และ ท่าน จะ เอา ไฟ เผา วิหาร ของ พระ แห่ง อียิปต์ เสีย”
{i44:1} พระ วจนะ ของ พระเจ้า เกี่ยว ด้วย พวก ยิว ใน อียิปต์
{44:1} พระ วจนะ ที่ มา ยัง เย เร มีย์ เกี่ยว ด้วย บรรดา ยิว ที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ มิ กด ล ที่ ทา ปาน เห ส ที่ โน ฟ และ ใน แผ่นดิน ปัทโรส ว่า
{44:2} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ทั้งหลาย ได้ เห็น บรรดา เหตุ ร้าย ที่ เรา นำ มา เหนือ กรุง เยรูซาเล็ม และ เหนือ หัว เมือง ยูดาห์ ทั้งสิ้น ดู เถิด ทุก วัน นี้ เมือง เหล่า นั้น ก็ เป็น ที่ รกร้าง ไม่ มี ผู้ ใด อาศัย อยู่ ใน นั้น
{44:3} เพราะ ความ ชั่ว ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ได้ ยั่วเย้า เรา ให้ มี ความ โกรธ ด้วย การ ที่ เขา ทั้งหลาย ไป เผา เครื่อง หอม และ ปรนนิบัติ พระ อื่น ซึ่ง เขา ไม่ รู้จัก ไม่ ว่า เขา เอง หรือ เจ้า ทั้งหลาย หรือ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{44:4} อย่างไร ก็ ดี เรา ได้ ใช้ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ ผู้ พยากรณ์ ไป หา เจ้า โดย ได้ ลุก ขึ้น แต่ เนิ่นๆ และ ใช้ เขา ไป กล่าว ว่า ‘ โอ อย่า กระทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน นี้ ซึ่ง เรา เกลียด ชัง’
{44:5} แต่ เขา ไม่ ฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง เพื่อ จะ หัน กลับ จาก ความ ชั่ว ร้าย ของ เขา และ ไม่ เผา เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น
{44:6} เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ได้ เทค วาม เดือดดาล และ ความ โกรธ ของ เรา ออก ให้ พลุ่ง ขึ้น ใน หัว เมือง ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซาเล็ม และ เมือง เหล่า นั้น ก็ ถูก ทิ้ง ไว้ เสียเปล่า และ รกร้าง ไป อย่าง ทุก วัน นี้
{44:7} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ทำไม เจ้า ทั้งหลาย จึง ทำ ความ ชั่ว ร้าย ยิ่งใหญ่ นี้ แก่ จิตใจ เจ้า เอง และ ตัด เอา ผู้ชาย ผู้หญิง ทั้ง เด็ก และ เด็ก ที่ ยัง ดูด นม เสีย จาก เจ้า เสีย จาก ท่ามกลาง ยูดาห์ ไม่ มี ชน ที่ เหลือ อยู่ ไว้ แก่ เจ้า เลย
{44:8} ทำไม เจ้า ทั้งหลาย จึง ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ ด้วย การ ที่ มือ ของ เจ้า กระทำ ด้วย การ เผา เครื่อง หอม ให้ แก่ พระ อื่น ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ ที่ เจ้า มา อยู่ นั้น เพื่อ เจ้า จะ ต้อง ถูก ตัด ออก และ เป็น ที่ สาปแช่ง และ เป็น ที่ นินทา ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ แห่ง แผ่นดิน โลก
{44:9} เจ้า ได้ ลืม ความ ชั่ว ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ความ ชั่ว ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ บรรดา ความ ชั่ว ของ นาง สนม และ มเหสี ของ เขา ทั้งหลาย ความ ชั่ว ของ เจ้า เอง และ ความ ชั่ว ของ ภรรยา ของ เจ้า ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซาเล็ม เสีย แล้ว หรือ
{44:10} แม้ กระทั่ง วัน นี้ แล้ว เขา ทั้งหลาย ก็ ยัง มิ ได้ ถ่อม ตัว ลง หรือ เกรงกลัว หรือ ดำเนิน ตาม ราช บัญญัติ หรือ ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา ซึ่ง เรา ให้ มี ไว้หน้า เจ้า ทั้งหลาย และ หน้า บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{44:11} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ มุ่งหน้า ของ เรา ต่อสู้ เจ้า ให้ เกิด การ ร้าย และ จะ ตัด ยูดาห์ ออก เสีย ให้ สิ้น
{44:12} เรา จะ เอา ชน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง มุ่งหน้า มา ที่ แผ่นดิน อียิปต์ เพื่อ จะ อาศัย อยู่ นั้น และ เขา ทั้งหลาย จะ ถูก ผลาญ เสีย หมด เขา จะ ล้ม ลง ใน แผ่นดิน อียิปต์ เขา จะ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร ตั้งแต่ คน เล็กน้อย ที่สุด จน ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด เขา ทั้งหลาย จะ ตาย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ เขา จะ กลาย เป็น คำ สาป เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง เป็น คำ แช่ง และ เป็น ที่ นินทา
{44:13} เรา จะ ต้อง ลงโทษ คน เหล่า นั้น ผู้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ดัง ที่ เรา ลงโทษ กรุง เยรูซาเล็ม ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด
{44:14} จน คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง มา อาศัย ใน แผ่นดิน อียิปต์ นั้น จะ ไม่ รอด พ้น หรือ เหลือก ลับ ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ ที่ ซึ่ง เขา ปรารถนา จะ กลับ ไป อาศัย อยู่ เพราะ ว่า เขา จะ ไม่ ได้ กลับ ไป นอกจาก ผู้ หนี พ้น บาง คน”
{44:15} แล้ว บรรดา ผู้ชาย ผู้ รู้ ว่า ภรรยา ของ ตัว ได้ ถวาย เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น และ บรรดา ผู้หญิง ที่ ยืน อยู่ ใกล้ เป็น ที่ ชุมนุม ใหญ่ คือ บรรดา ประชาชน ผู้ อาศัย ใน ปัทโรส ใน แผ่นดิน อียิปต์ ได้ ตอบ เย เร มีย์ว่า
{44:16} “ สำหรับ ถ้อยคำ ซึ่ง ท่าน ได้ บอก แก่ เรา ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ นั้น เรา จะ ไม่ ฟัง ท่าน
{44:17} แต่ เรา จะ กระทำ ทุก สิ่ง ที่ เรา ได้ พูด ไว้ คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า ดัง ที่ เรา ได้ กระทำ ทั้ง พวก เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เรา ใน หัว เมือง ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง กรุง เยรูซาเล็ม ทำ อย่าง นั้น แล้ว เรา จึง มี อาหาร บริบูรณ์ และ อยู่ เย็น เป็น สุข และ ไม่ เห็น เหตุ ร้าย อย่าง ใด
{44:18} ตั้งแต่ เรา งด การ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า เรา ก็ ขัด สน ทุก อย่าง และ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร
{44:19} เมื่อ เรา เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า ที่ เรา ได้ ทำ ขนม ถวาย เพื่อ นมัสการ พระนางเจ้า และ ที่ ได้ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า นั้น เรา กระทำ นอกเหนือ ความเห็น ชอบ ของ สามี ของ เรา หรือ”
{44:20} แล้ว เย เร มีย์ ได้ ตอบ บรรดา ประชาชน ทั้ง พวก ผู้ชาย และ ผู้หญิง คือ ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ให้ คำ ตอบ แก่ ท่าน ว่า
{44:21} “ สำหรับ เครื่อง หอม ที่ ท่าน ได้ เผา ถวาย ใน หัว เมือง ยูดาห์ และ ใน ถนน หนทาง กรุง เยรูซาเล็ม ทั้ง ตัว ท่าน บรรพบุรุษ ของ ท่าน บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ ท่าน และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน พระ เยโฮวาห์ มิ ได้ ทรง จดจำ ไว้ ดอก หรือ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง นึก ถึง หรือ
{44:22} จน พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ทน ต่อ ไป อีก ไม่ ไหว แล้ว เพราะ เหตุ จาก การ กระทำ อัน ชั่ว ร้าย ของ ท่าน และ เพราะ เหตุ จาก การ อัน น่า สะอิดสะเอียน ซึ่ง ท่าน ได้ กระทำ นั้น เพราะ ฉะนั้น แผ่นดิน ของ ท่าน จึง ได้ กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง และ เป็น ที่ สาปแช่ง ปราศจาก คน อาศัย ดัง ทุก วัน นี้
{44:23} เพราะ ว่า ท่าน ได้ เผา เครื่อง หอม และ เพราะ ว่า ท่าน ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ และ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ เยโฮวาห์ หรือ ดำเนิน ตาม พระ ราช บัญญัติ ของ พระองค์ ตาม กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ และ ตาม พระ โอวาท ของ พระองค์ ความ ร้าย นี้ จึง ได้ ตก แก่ ท่าน ดัง ทุก วัน นี้”
{44:24} เย เร มีย์ ได้ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น และ แก่ พวก ผู้หญิง ทั้งสิ้น ว่า “ บรรดา ท่าน ทั้งหลาย แห่ง ยูดาห์ ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์
{44:25} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ตัว เจ้า และ ภรรยา ของ เจ้า ได้ ยืนยัน ด้วย ปาก ของ เจ้า ทั้งหลาย เอง และ ได้ กระทำ ด้วย มือ ของ เจ้า ทั้งหลาย ให้ สำเร็จ กล่าว ว่า ‘ เรา จะ ทำ ตาม การ ปฏิญาณ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ไว้ แน่นอน คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนางเจ้า’ แล้ว ก็ ดำรง การ ปฏิญาณ ของ เจ้า และ ทำ ตาม การ ปฏิญาณ ของ เจ้า แน่นอน
{44:26} เพราะ ฉะนั้น บรรดา เจ้า ทั้งหลาย แห่ง ยูดาห์ ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา ได้ ปฏิญาณ โดย ชื่อ ใหญ่ ยิ่ง ของ เรา ว่า ปาก ของ คน ใด แห่ง ยูดาห์ ตลอด ทั่ว แผ่นดิน อียิปต์ จะ ไม่ ออก นาม ของ เรา โดย กล่าว ว่า ‘ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตราบ ใด’
{44:27} ดู เถิด เรา คอย ดู อยู่ เพื่อ ให้ เกิด ความ ร้าย มิ ใช่ ความ ดี ชน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จะ ถูก ผลาญ เสีย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร จน กว่า จะ ถึง ที่สุด ของ เขา
{44:28} และ บรรดา ผู้ ที่ หนี พ้น ดาบ จะ กลับ จาก แผ่นดิน อียิปต์ ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ มี จำนวน น้อย และ คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ทั้งสิ้น ซึ่ง มา อาศัย อยู่ ที่ แผ่นดิน อียิปต์ จะ ทราบ ว่า คำ ของ ใคร จะ ยั่งยืน เป็น คำ ของ เรา หรือ คำ ของ เขา ทั้งหลาย
{44:29} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า นี่ จะ เป็น หมาย สำคัญ แก่ เจ้า คือ เรา จะ ลงโทษ เจ้า ใน ที่ นี้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ ทราบ ว่า คำ ของ เรา จะ ตั้ง มั่นคง อยู่ ต่อ เจ้า ให้ เกิด ความ ร้าย เป็น แน่
{44:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ มอบ ฟาโรห์ โฮ ฟ รา กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ดัง ที่ เรา ได้ มอบ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เขา และ แสวง หา ชีวิต ของ เขา”
{i45:1} พระเจ้า ทรง ปลอบโยน บา รุ ค
{45:1} ถ้อยคำ ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ บอก แก่ บา รุ คบุตรชายเนริยาห์ เมื่อ เขา เขียน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ลง ใน หนังสือ ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์ ใน ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{45:2} “ โอ บา รุ คเอ๋ย พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส แก่ ท่าน ดังนี้ ว่า
{45:3} เจ้า ว่า ‘ บัดนี้ วิบัติ แก่ ข้า เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง เพิ่ม ความ ทุกข์ เข้า ที่ ความ เศร้าโศก ของ ข้า ข้า ก็ เหน็ดเหนื่อย ด้วย การ คร่ำครวญ ของ ข้า ข้า ไม่ ประสบ ความ สงบ เลย’
{45:4} เจ้า จง บอก เขา ว่า พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด สิ่ง ใด ที่ เรา ก่อสร้าง ขึ้น เรา จะ ทำลาย ลง และ สิ่ง ใด ที่ เรา ได้ ปลูก เรา จะ ถอน ขึ้น คือ แผ่นดิน นี้ ทั้งหมด
{45:5} และ เจ้า จะ หา สิ่ง ใหญ่ โต เพื่อ ตัวเอง หรือ อย่า หา มัน เลย เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เนื้อ หนัง ทั้งสิ้น แต่ เรา จะ ให้ ชีวิต ของ เจ้า แก่ เจ้า เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม ใน ทุก สถานที่ ที่ เจ้า จะ ไป”
{i46:1} คำ พยากรณ์ เรื่อง อียิปต์
{46:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง บรรดา ประชาชาติ
{46:2} เรื่อง อียิปต์ เกี่ยว ด้วย กองทัพ ของ ฟาโรห์ เนโค กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ซึ่ง อยู่ ที่ ริม แม่น้ำ ยู เฟรติส ที่ เมือง คา รเคมิช และ ซึ่ง เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ โจมตี แตก ใน ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม ราชบุตร ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{46:3} “ จง เตรียม ดั้ง และ โล่ และ ประชิด เข้า สงคราม
{46:4} จง ผูก อาน ม้า พล ม้า เอ๋ย จง ขึ้น ม้า เถิด จง สวม หมวก เหล็ก ของ เจ้า เข้า ประจำ ที่ จง ขัด หอก ของ เจ้า จง สวม เสื้อเกราะ ของ เจ้า ไว้
{46:5} ทำไม เรา เห็น เขา ทั้งหลาย ครั่น คร้าม และ หัน หลัง กลับ นักรบ ของ เขา ทั้งหลาย ถูก ตี ล้ม ลง และ ได้ เร่ง หนี ไป เขา ทั้งหลาย ไม่ เหลียว กลับ ความ สยดสยอง อยู่ ทุก ด้าน พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{46:6} คน เร็ว ก็ หนี ไป ไม่ ได้ นักรบ ก็ หนี ไป ไม่ รอด เขา ทั้งหลาย จะ สะดุด และ ล้ม ลง ใน แดน เหนือ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{46:7} นี่ ใคร นะ โผล่ ขึ้น มา ดั่ง น้ำ ท่วม เหมือน แม่น้ำ ซึ่ง น้ำ ของ มัน ซัด ขึ้น
{46:8} อียิปต์ โผล่ ขึ้น มา อย่าง น้ำ ท่วม เหมือน แม่น้ำ ของ มัน ซัด ขึ้น เขา ว่า ‘ ข้า จะ ขึ้น ข้า จะ คลุม โลก ข้า จะ ทำลาย หัว เมือง และ ชาว เมือง นั้น เสีย’
{46:9} ม้า ทั้งหลาย เอ๋ย รุดหน้า ไป เถิด รถ รบ ทั้งหลาย เอ๋ย เดือดดาล เข้า เถิด จง ให้ นักรบ ออก ไป คือ คน เอธิโอเปีย และ คน พู ต ผู้ ถือ โล่ คน ลูดิม นัก ถือ และ โก่ง ธนู
{46:10} วัน นี้ เป็น วัน แห่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา เป็น วัน แห่ง การ แก้ แค้น ที่ จะ แก้ แค้น ศัตรู ของ พระองค์ ดาบ จะ กิน จน อิ่ม และ ดื่ม โลหิต ของ เขา จน เต็ม คราบ เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา ทำ การ บูชา ใน แดน เหนือ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{46:11} โอ ธิดา พรหมจารี แห่ง อียิปต์ เอ๋ย จง ขึ้น ไป ที่ กิเลอาด และ ไป เอา พิมเสน เจ้า ได้ ใช้ ยา เป็น อัน มาก แล้ว และ ก็ ไร้ ผล สำหรับ เจ้า นั้น รักษา ไม่ หาย
{46:12} บรรดา ประชาชาติ ได้ยิน ถึง ความ อาย ของ เจ้า และ แผ่นดิน ก็ เต็ม ด้วย เสียง ร้อง ของ เจ้า เพราะ ว่า นักรบ สะดุด กัน เขา ทั้งหลาย ได้ ล้ม ลง ด้วย กัน”
{46:13} พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ตรัส กับ เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ เรื่อง การ มา ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เพื่อ จะ โจมตี แผ่นดิน อียิปต์ ว่า
{46:14} “ จง ประกาศ ใน อียิปต์ และ ป่าวร้อง ใน มิ กด ล จง ป่าวร้อง ใน โน ฟ และ ทา ปาน เห ส จง กล่าว ว่า ยืน ให้ พร้อม ไว้ และ เตรียม ตัว พร้อม เพราะ ว่า ดาบ จะ กิน อยู่ รอบ ตัว เจ้า
{46:15} ทำไม ชาย ที่ กล้า หาญ ของ เจ้า จึง หนี เสีย เล่า พวก เขา ไม่ ยืน มั่น อยู่ เพราะ ว่า พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง ผลัก เขา ล้ม ลง
{46:16} พระองค์ ทรง ทำให้ คน เป็น อัน มาก สะดุด เออ เขา ล้ม ลง กัน และ กัน และ เขา ทั้งหลาย พูด ว่า ‘ ลุก ขึ้น เถอะ ให้ เรา กลับ ไป ยัง ชน ชาติ ของ เรา ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เรา ถือ กำเนิด เพราะ เรื่อง ดาบ ของ ผู้ บีบ บังคับ’
{46:17} พวก เขา ได้ เรียก ชื่อ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ว่า ‘ ผู้ อึกทึก ผู้ ปล่อย ให้ โอกาส ผ่าน ไป’
{46:18} เพราะ บรม มหา กษัตริย์ ผู้ ซึ่ง พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ ตราบ ใด เขา ทา โบร์ อยู่ ท่ามกลาง ภูเขา ทั้งหลาย และ ภูเขา คา ร เมล อยู่ ข้าง ทะเล ฉัน ใด จะ มี ผู้ หนึ่ง มา ฉัน นั้น
{46:19} โอ ธิดา ผู้ อาศัย ใน อียิปต์ เอ๋ย จง เตรียม ข้าวของ สำหรับ ตัว เจ้า เพื่อ การ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย เพราะ ว่า เมือง โน ฟ จะ ถูก ทิ้ง ไว้ เสียเปล่าๆ และ รกร้าง ปราศจาก คน อาศัย
{46:20} อียิปต์ เป็น เหมือน วัว สาว ตัว งาม แต่ การ ทำลาย จาก ทิศ เหนือ มา จับ เธอ
{46:21} ทหาร รับจ้าง ที่ อยู่ ท่ามกลาง เธอ ก็ เหมือน ลูก วัว ที่ ได้ ขุน ไว้ ให้ อ้วน เออ ด้วย เขา ทั้งหลาย หัน กลับ และ หนี ไป ด้วย กัน เขา ทั้งหลาย ไม่ ยอม ยืนหยัด เพราะ วัน แห่ง หายนะ ของ เขา ได้ มา เหนือ เขา ทั้งหลาย และ เป็น เวลา แห่ง การ ลงโทษ เขา
{46:22} เธอ ทำ เสียง เหมือน งู ที่ กำลัง เลื้อย ออก ไป เพราะ ศัตรู ของ เธอ จะ เดิน กระบวน เข้า มา ด้วย กำลัง ทัพ และ มา สู้ กับ เธอ ด้วย ขวาน เหมือน อย่าง คน เหล่า นั้น ที่ โค่น ต้นไม้
{46:23} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เขา ทั้งหลาย จะ โค่น ป่า ของ เธอ ลง แม้ ว่า ป่า นั้น ใคร จะ เข้า ไป ค้น หา ไม่ ได้ เพราะ ว่า พวก เขา ทั้งหลาย มี จำนวน มาก กว่า ตั๊กแตน นับ ไม่ ถ้วน
{46:24} ธิดา ของ อียิปต์ จะ ถูก กระทำ ให้ ได้ อาย เธอ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ ชน ชาติ หนึ่ง จาก ทิศ เหนือ”
{46:25} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า “ ดู เถิด เรา จะ นำ การ ลงโทษ มา เหนือ เหล่า ฝูง ชน ของ โน และ ฟาโรห์ และ อียิปต์ และ บรรดา พระ และ กษัตริย์ ทั้งปวง ของ เมือง นั้น ลง เหนือ ฟาโรห์ และ คน ทั้งหลาย ที่ วางใจ ใน ท่าน
{46:26} เรา จะ มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ใน มือ ของ เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ใน มือ ข้าราชการ ของ ท่าน พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ภายหลัง อียิปต์ จึง จะ มี คน อาศัย อยู่ อย่าง สมัย ก่อน
{46:27} โอ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย โอ อิสราเอล เอ๋ย อย่า ครั่น คร้าม เลย เพราะ ดู เถิด เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ รอด ได้ จาก ที่ ไกล และ ช่วย เชื้อสาย ของ เจ้า จาก แผ่นดิน ที่ เขา เป็น เชลย ยา โค บ จะ กลับ มา และ มี ความ สงบ และ ความ สบาย และ ไม่ มี ผู้ ใด กระทำ ให้ เขา กลัว
{46:28} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า โอ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เรา จะ กระทำ ให้ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น มา ถึง ซึ่ง อวสาน คือ ประชาชาติ ที่ เรา ได้ ขับ เจ้า ให้ ไป อยู่ นั้น แต่ ส่วน เจ้า เรา จะ ไม่ กระทำ ให้ ถึง อวสาน ที เดียว เรา จะ ตี สอน เจ้า ตาม ขนาด เรา จะ ไม่ ปล่อย ให้ เจ้า ไม่ ถูก ทำโทษ เป็น อัน ขาด”
{i47:1} คำ พยากรณ์ เรื่อง ชาว ฟีลิสเตีย และ เมือง ไท ระ
{47:1} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง ฟีลิสเตีย ก่อน ที่ ฟาโรห์ โจมตี เมือง กาซา
{47:2} “ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด น้ำ ทั้งหลาย กำลัง ขึ้น มา จาก ทิศ เหนือ และ จะ กลาย เป็น กระแสน้ำ ท่วม มัน จะ ท่วม แผ่นดิน และ สารพัด ซึ่ง อยู่ ใน นั้น ทั้ง เมือง และ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง คน จะ ร้อง ร่ำไร และ ชาว แผ่นดิน นั้น ทุก คน จะ คร่ำครวญ
{47:3} เมื่อ ได้ยิน เสียง กีบ ม้า ตัว แข็งแรง ของ เขา กระทืบ และ เสียง รถ รบ ของ เขา กรู กัน มา และ เสียง ล้อ รถ ดัง กึกก้อง พวก พ่อ ก็ จะ มิ ได้ หัน กลับ มา ดู ลูก ทั้งหลาย ของ ตน เพราะ มือ ของ เขา อ่อนเปลี้ย เต็ม ที แล้ว
{47:4} เพราะ วัน ที่ จะ มา ถึง ซึ่ง จะ ทำลาย ฟีลิสเตียทั้งสิ้น และ จะ ตัด ผู้ อุปถัมภ์ ทุก คน ที่ เหลือ อยู่ ออก จาก เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน เพราะ พระ เยโฮวาห์ จะ ทรง ทำลาย คน ฟีลิสเตีย คือ คน ที่ เหลือ อยู่ ใน แถบ คัฟโทร์นั้น
{47:5} เมือง กาซา ก็ ล้าน เลี่ยน และ เมือง อัช เค โลน ก็ ถูก ตัด ออก พร้อม ด้วย คน ที่ เหลือ อยู่ ใน หุบเขา ของ เขา เจ้า จะ เชือด เนื้อ เถือ หนัง ของ เจ้า อีก นาน เท่าใด
{47:6} โอ ดาบ แห่ง พระ เยโฮวาห์ เจ้าข้า อีก นาน เท่าไร ท่าน จึง จะ สงบ จง สอด ตัว เข้า ไว้ ใน ฝัก เสีย เถิด จง หยุด พัก และ อยู่ นิ่งๆ เสียที
{47:7} เมื่อ พระ เยโฮวาห์ ทรง กำชับ มัน จะ สงบ ได้ อย่างไร เล่า พระองค์ ทรง บัญชา และ แต่งตั้ง ให้ ดาบ นั้น ต่อสู้ อัช เค โลน และ ต่อสู้ ชายทะเล”
{i48:1} โม อับ จะ ถูก ทำลาย
{48:1} เกี่ยว ด้วย เรื่อง โม อับ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า “ วิบัติ แก่ เนโบ เพราะ เป็น ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง คีริยาธาอิมได้อาย มัน ถูก ยึด แล้ว มิส กาบ ก็ ได้ อาย และ คร้าม กลัว
{48:2} จะ ไม่ มี การ สรรเสริญ โม อับ อีก ต่อ ไป ใน เมือง เฮ ชโบน คน เหล่า นั้น ได้ วาง แผน ปอง ร้าย ต่อ โม อับ ว่า ‘ มา เถอะ ให้ เรา ตัด มัน ออก เสีย จาก การ เป็น ประชาชาติ’ โอ เมือง มัด เมน เอ๋ย เจ้า จะ ถูก ตัด ลง มา เหมือน กัน ดาบ จะ ไล่ ตาม เจ้า ไป
{48:3} จะ มี เสียง ร้อง มา แต่ โฮ โร นา อิมว่า ‘ การ ร้าง เปล่า และ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง’
{48:4} เมือง โม อับ ถูก ทำลาย เสีย แล้ว ได้ยิน เสียง ร้องไห้ จาก พวก เด็ก เล็กๆ ของ เธอ
{48:5} เพราะ เขา ทั้งหลาย จะ ขึ้น ไป ร้องไห้ ที่ ทาง ขึ้น เมือง ลูฮีท เพราะ พวก ศัตรู ได้ยิน เสียง ร้องไห้ เพราะ การ ทำลาย ที่ ทาง ลง จาก เมือง โฮ โร นา อิม
{48:6} หนี เถิด เอา ตัว รอด เถิด จง เป็น เหมือน พุ่มไม้ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{48:7} เพราะ ว่า เจ้า ได้ วางใจ ใน ผล งาน และ ใน ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า เจ้า จะ ต้อง ถูก ยึด ด้วย และ พระ เค โม ช จะ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย พร้อม กับ ปุโรหิต และ เจ้านาย ของ เขา
{48:8} ผู้ ทำลาย จะ มา เหนือ เมือง ทุก เมือง และ ไม่ มี เมือง ใด จะ รอด พ้น ไป ได้ หุบเขา จะ ต้อง พินาศ และ ที่ราบ จะ ต้อง ถูก ทำลาย ดัง ที่ พระ เยโฮวาห์ ทรง ลั่น พระ วาจา ไว้
{48:9} จง ให้ ปีก แก่ โม อับ เพื่อ ว่า มัน จะ หนี รอด ไป ได้ เพราะ หัว เมือง ของ มัน จะ กลาย เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก สิ่ง ใด อาศัย อยู่ ใน นั้น
{48:10} ผู้ ใด กระทำ งาน ของ พระ เยโฮวาห์ อย่าง ไม่ ซื่อ ผู้ นั้น ก็ ถูก สาป ผู้ ที่ กัน ไม่ ให้ ดาบ ของ ตน กระทำ ให้ โลหิต ตก ผู้ นั้น จะ ถูก สาป
{48:11} โม อับ สบาย ตั้งแต่ หนุ่มๆ มา และ ได้ ตก ตะกอน มัน ไม่ ได้ ถูก ถ่าย ออก จาก ภาชนะ นี้ ไป ภาชนะ นั้น หรือ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ดังนั้น รส จึง ยัง อยู่ ใน นั้น และ กลิ่น ก็ ไม่ เปลี่ยนแปลง”
{48:12} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ส่ง นักท่องเที่ยว มา ให้ เขา เพื่อ ทำให้ เขา ท่องเที่ยว ไป และ เท ภาชนะ ของ เขา ให้ เกลี้ยง และ ทุบ ไห ของ เขา ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ
{48:13} แล้ว โม อับ ก็ จะ ได้ อาย เพราะ พระ เค โม ช อย่าง ที่ วงศ์วาน อิสราเอล ได้ อาย เพราะ เบธเอล อัน เป็น ที่ วางใจ ของ เขา
{48:14} เจ้า ว่า อย่างไร ได้ ว่า ‘ เรา เป็น พวก วีรชน และ ทแกล้ว ทหาร สำหรับ สงคราม’
{48:15} เมือง โม อับ ถูก ทำลาย และ ขึ้น ไป จาก หัว เมือง ของ มัน แล้ว และ คน หนุ่มๆ ที่ คัดเลือก แล้ว ของ เมือง ก็ ลง ไป สู่ การ ถูก ฆ่า พระ บรม มหา กษัตริย์ ผู้ ทรง พระ นาม ว่า พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:16} ภัย พิบัติ ของ โม อับ อยู่ ใกล้ แค่ คืบ แล้ว และ ความ ทุกข์ ใจ ของ เขา ก็ เร่ง ก้าว เข้า มา
{48:17} บรรดา ท่าน ที่ อยู่ รอบ เขา จง เสียใจ ด้วย เขา เถิด และ บรรดา ท่าน ที่ รู้จัก ชื่อ เขา ด้วย จง กล่าว ว่า ‘ ไม้ ธารพระกร อัน ทรง ฤทธิ์ หัก เสีย แล้ว คือ คทา อัน รุ่งโรจน์ นั้น’
{48:18} ธิดา ผู้ อาศัย เมือง ดี โบ นเอ๋ย จง ลง มา จาก สง่าราศี ของ เจ้า และ นั่ง ด้วย ความ กระหาย เพราะ ผู้ ทำลาย โม อับ จะ มา สู้ กับ เจ้า เขา จะ ทำลาย ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ เจ้า
{48:19} โอ ชาว เมือง อา โร เออร์เอ๋ย จง ยืน เฝ้า อยู่ ข้าง ทาง จง ถาม ชาย ที่ หนี มา และ ผู้หญิง ที่ รอด พ้น มา ว่า ‘ เกิด เรื่อง อะไร ขึ้น’
{48:20} โม อับ ถูก กระทำ ให้ ได้ อาย เพราะ มัน แตก เสีย แล้ว คร่ำครวญ และ ร้อง ร่ำไร อยู่ จง บอก แถว แม่น้ำ อา รโนนว่า ‘ โม อับ ถูก ทำลาย เสีย แล้ว’
{48:21} การ พิพากษา ได้ ตก เหนือ ที่ราบ เหนือ โฮ โลน และ ยา ฮา ส และ เม ฟา อา ท
{48:22} และ ดี โบ น และ เนโบ และ เบธดิบลาธาอิม
{48:23} และ คีริยาธาอิม และ เบธกามุล และ เบธเมโอน
{48:24} และ เค ริ โอ ท และ โบ สราห์ และ หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ แผ่นดิน โม อับ ทั้ง ไกล และ ใกล้
{48:25} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เขา ของ โม อับ ถูก ตัด ออก แล้ว และ แขน ของ มัน ก็ หัก ไป
{48:26} จง ทำให้ เขา มึนเมา เพราะ ว่า เขา ได้ พอง ตัว ขึ้น ต่อ พระ เยโฮวาห์ เพราะ ฉะนั้น โม อับ จะ ต้อง กลิ้งเกลือก อยู่ ใน อาเจียน ของ ตัว และ เขา จะ ถูก เยาะเย้ย ด้วย
{48:27} อิสราเอล ไม่ ถูก เจ้า เยาะเย้ย หรือ ไป พบ เขา ท่ามกลาง โจร หรือ เมื่อ เจ้า พูด ถึง เขา เจ้า จึง กระโดด ขึ้น ด้วย ความ ปีติ ยินดี
{48:28} โอ ชาว เมือง โม อับ เอ๋ย จง ออก เสีย จาก หัว เมือง ไป อาศัย อยู่ ใน หิน จง เป็น เหมือน นกเขา ซึ่ง ทำ รัง อยู่ ที่ ข้าง ปาก ซอก
{48:29} เรา ได้ยิน ถึง ความ เห่อเหิม ของ โม อับ (เขา เห่อเหิม มาก) ได้ยิน ถึง ความ ยโส ความ จองหอง ของ เขา และ ความ เห่อเหิม ของ เขา และ ถึง ความ ยก ตน ข่ม ท่าน ใน ใจ ของ เขา
{48:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา รู้ความ โกรธ ของ เขา แต่ มัน จะ ไม่ สำเร็จ ความ เท็จ ทั้งหลาย ของ เขา จะ ไม่ ถึง ความ สำเร็จ
{48:31} เพราะ ฉะนั้น เรา จะ คร่ำครวญ เพื่อ โม อับ เรา จะ ร้อง ร่ำไร เพื่อ โม อับ ทั้งมวล ใจ ของ เรา จะ โอดครวญ เพื่อ คน ของ คีร์เฮเรส
{48:32} โอ เถา องุ่น แห่ง สิบ มาห์ เอ๋ย เรา จะ ร้องไห้ เพื่อ เจ้า มาก กว่า เพื่อ ยา เซอร์ กิ่ง ทั้งหลาย ของ เจ้า ยื่น ข้าม ทะเล จน ถึง ทะเล ของ ยา เซอร์ ผู้ ทำลาย ได้ โจมตี ผลไม้ ฤดู ร้อน และ การ เก็บ องุ่น ของ เจ้า
{48:33} ความ ยินดี และ ความ ชื่นบาน ได้ ถูก กวาด ออก ไป เสีย จาก เรือกสวน ไร่ นา และ แผ่นดิน ของ โม อับ เรา ได้ กระทำ ให้ เหล้า องุ่น หยุด ไหล จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ไม่ มี คน ย่ำ ด้วย เสียง โห่ ร้อง เสียง โห่ ร้อง นั้น ไม่ ใช่ เสียง โห่ ร้อง เลย
{48:34} เมือง เฮ ชโบน และ เมือง เอ เลอาเลห์ ได้ ร้อง ร่ำไห้ เขา ทั้งหลาย ส่งเสียง ร้อง ไกล ถึง เมือง ยา ฮา ส จาก โศ อาร์ ถึง โฮ โร นา อิม ดัง วัว ตัวเมีย อายุ สาม ปี เพราะ สายน้ำ ทั้งหลาย แห่ง นิ ม ริม ก็ จะ ร้าง เปล่า ด้วย
{48:35} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ นำ อวสาน มา สู่ ผู้ ที่ ถวาย เครื่องบูชา ใน ปู ชนีย สถาน สูง และ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ ของ เขา ใน โม อับ
{48:36} เพราะ ฉะนั้น ใจ ของ เรา จะ โอดครวญ เพื่อ โม อับ เหมือน อย่าง ปี่ และ ใจ ของ เรา จะ โอดครวญ เหมือน ปี่ เพื่อ คน เมือง คีร์เฮเรส เพราะ ทรัพย์ สมบัติ ที่ เขา ได้ มา ก็ ได้ พินาศ
{48:37} ทุก ศีรษะ จะ ถูก โกน และ ทุก เครา จะ ถูก ตัด บน มือ ทั้งปวง จะ มี รอย เชือด เฉือน และ จะ มี ผ้า กระสอบ ที่ บั้นเอว
{48:38} บน หลังคา เรือน ทั้งสิ้น ของ โม อับ และ ตาม ถนน ทั้งหลาย ใน เมือง นั้น จะ มี แต่ เสียง โอดครวญ ทั่วไป เพราะ เรา ทุบ โม อับ เหมือน เรา ทุบ ภาชนะ ที่ เรา ไม่ พอใจ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:39} เขา ทั้งหลาย จะ คร่ำครวญ ว่า ‘ โม อับ แตก แล้ว หนอ โม อับ หัน หลัง กลับ ด้วย ความ อับอาย แล้ว หนอ’ ดังนั้น แหละ โม อับ ได้ กลาย เป็น ที่ เยาะเย้ย และ เป็น ที่ หวาดเสียว แก่ บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ล้อม รอบ เขา”
{48:40} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ ดู เถิด ผู้ หนึ่ง จะ โฉบ ลง เหมือน นก อินทรี และ กาง ปีก ออก สู้ โม อับ
{48:41} เค ริ โอ ท ถูก จับ ไป และ ที่ กำบัง เข้มแข็ง ถูก ยึด จิตใจ ของ บรรดา นักรบ แห่ง โม อับ ใน วัน นั้น จะ เหมือน จิตใจ ของ ผู้หญิง ซึ่ง กำลัง เจ็บ ครรภ์ คลอด บุตร
{48:42} โม อับ จะ ถูก ทำลาย และ ไม่ เป็น ชน ชาติ หนึ่ง อีก ต่อ ไป เพราะ ว่า เขา พอง ตัว ขึ้น ต่อ พระ เยโฮวาห์
{48:43} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า โอ ชาว เมือง โม อับ เอ๋ย ความ สยดสยอง หลุมพราง และ กับดัก จะ อยู่ เหนือ เจ้า
{48:44} ผู้ ใด ที่ หนี จาก ความ สยดสยอง จะ ตก หลุมพราง และ ผู้ ที่ ปีน ออก มา จาก หลุมพราง ก็ จะ ติด กับ เพราะ เรา จะ นำ สิ่ง เหล่า นี้ มา เหนือ โม อับ ใน ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:45} ผู้ ลี้ภัย ได้ ไป ยืน อยู่ อย่าง หมด แรง ที่ ใน เงา เมือง เฮ ชโบน เพราะ ว่า ไฟ จะ ออก มา จาก เฮ ชโบน เปลว ไฟ จะ ออก มา จาก ท่ามกลาง สิ โหน มัน จะ ทำลาย ดินแดน ของ โม อับ และ กระหม่อม ของ บรรดา คน แห่ง ความ อลเวง
{48:46} โอ โม อับ เอ๋ย วิบัติ แก่ เจ้า ชน ชาติ แห่ง พระ เค โม ช กำลัง วอดวาย อยู่ แล้ว เพราะ บรรดา บุตร ชาย ของ เจ้า ถูก จับ ไป เป็น เชลย และ บุตร สาว ของ เจ้า ก็ เข้า ใน ความ เป็น เชลย
{48:47} แต่ เรา ยัง จะ ให้ โม อับ กลับ สู่ สภาพ เดิม ใน กาล ต่อ ไป พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ” เท่า นี้ เป็น ข้อ พิพากษา โม อับ
{i49:1} คำ พยากรณ์ เรื่อง คน อัมโมน
{49:1} เกี่ยว ด้วย เรื่อง คน อัมโมน พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ อิสราเอล ไม่ มี บุตร ชาย หรือ เขา ไม่ มี ทายาท หรือ แล้ว ทำไม กษัตริย์ ของ พวก เขา จึง รับ กาด เป็น มรดก และ ประชาชน ของ ท่าน อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ ท่าน
{49:2} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ กระทำ ให้ ได้ยิน เสียง สัญญาณ สงคราม ใน นคร รับ บาห์ของคนอัมโมน มัน จะ กลาย เป็น กอง ซาก ปรัก หัก พัง และ ธิดา ทั้งหลาย ของ เมือง นั้น จะ ถูก เผา เสีย ด้วย ไฟ แล้ว อิสราเอล จะ เป็น ทายาท ของ คน เหล่า นั้น ที่ เคย เป็น ทายาท ของ เขา อีก พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:3} โอ เฮ ชโบนเอ๋ย จง คร่ำครวญ เพราะ เมือง อัย ถูก ทำลาย บุตร สาว แห่ง นคร รับ บาห์เอ๋ย จง ร้อง ร่ำไร จง เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ จง โอดครวญ วิ่ง ไป วิ่ง มา อยู่ ท่ามกลาง รั้ว ต้นไม้ เพราะ กษัตริย์ ของ พวก เขา จะ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย พร้อม กับ ปุโรหิต และ เจ้านาย ของ มัน
{49:4} โอ บุตร สาว ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย ทำไม เจ้า โอ้อวด บรรดา หุบเขา หุบเขา ของ เจ้า มี น้ำ ไหล ผู้ วางใจ ใน สมบัติ ของ ตน ว่า ‘ ใคร จะ มา สู้ ฉัน นะ’
{49:5} องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา ตรัส ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ ความ สยดสยอง มา เหนือ เจ้า จาก ทุก คน ที่ อยู่ รอบ ตัว เจ้า และ เจ้า จะ ถูก ขับ ไล่ออก ไป ชาย ทุก คน ตรง หน้า เขา ออก ไป และ จะ ไม่ มี ใคร รวบรวม คน ลี้ภัย ได้
{49:6} แต่ ภายหลัง เรา จะ ให้ คน อัม โม นก ลับ สู่ สภาพ เดิม” พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i49:7} คำ พยากรณ์ เรื่อง เมือง เอ โดม
{49:7} เกี่ยว กับ เรื่อง เมือง เอ โดม พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า “ สติปัญญา ไม่ มี ใน เท มาน อีก แล้ว หรือ คำ ปรึกษา พินาศ ไป จาก ผู้ เฉลียว ฉลาด แล้ว หรือ สติปัญญา ของ เขา หาย สูญ ไป เสีย แล้ว หรือ
{49:8} โอ ชาว เมือง เด ดาน เอ๋ย จง หนี จง หัน กลับ จง อาศัย ใน ที่ ลึก เพราะ ว่า เรา จะ นำ ภัย พิบัติ ของ เอ ซาว มา เหนือ เขา เวลา เมื่อ เรา จะ ลงโทษ เขา
{49:9} ถ้า คน เก็บ องุ่น มา หา เจ้า เขา จะ ไม่ ทิ้ง องุ่น ตกค้าง ไว้ บ้าง หรือ ถ้า ขโมย มา เวลา กลางคืน เขา จะ ไม่ ทำลาย เพียงพอ แก่ ตัว เขา เท่านั้น หรือ
{49:10} แต่ เรา ได้ เปลือย เอ ซาว ให้ เปลือย เลย เรา ได้ เปิด ที่ ซ่อน ของ เขา และ เขา ไม่ สามารถ ซ่อน ตัว ได้ เชื้อสาย ของ เขา ถูก ทำลาย และ พี่น้อง ของ เขา และ เพื่อนบ้าน ของ เขา ไม่ มี เขา อีก แล้ว
{49:11} จง ทิ้ง เด็ก กำพร้า พ่อ ของ เจ้า ไว้ เถิด เรา จะ ให้ เขา มี ชีวิต อยู่ และ ให้ แม่ม่าย ของ เจ้า วางใจ ใน เรา เถิด”
{49:12} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด ถ้า คน ที่ ยัง ไม่ สมควร จะ ดื่ม จาก ถ้วย นั้น ยัง ต้อง ดื่ม เจ้า จะ พ้น โทษ ไป ได้ หรือ เจ้า จะ พ้น โทษ ไป ไม่ ได้ เจ้า จะ ต้อง ดื่ม
{49:13} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ ตัว ของ เรา เอง ว่า โบ สราห์ จะ ต้อง กลาย เป็น ที่ รกร้าง เป็น ที่ ตำหนิ ติเตียน เป็น ที่ ที่ ถูก ทิ้ง ไว้ เสียเปล่า และ เป็น คำ สาปแช่ง และ หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ เขา จะ เป็น ที่ ที่ ถูก ทิ้ง ไว้ เสียเปล่า อยู่ เนืองนิตย์”
{49:14} ข้าพเจ้า ได้ยิน ข่าวลือ จาก พระ เยโฮวาห์ ทูต คน หนึ่ง ถูก ส่ง ไป ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ บอก ว่า “ จง รวบรวม เจ้า ทั้งหลาย เข้า และ มา ต่อสู้ เมือง นั้น และ ลุก ขึ้น เพื่อ กระทำ สงคราม เถิด
{49:15} เพราะ ว่า ดู เถิด เรา จะ กระทำ เจ้า ให้ เล็ก ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ให้ เป็น ที่ ดูหมิ่น ท่ามกลาง มนุษย์
{49:16} เพราะ ความ หวาดเสียว ของ เจ้า ได้ หลอกลวง เจ้า ทั้ง ความ เห่อเหิม แห่ง ใจ ของ เจ้า โอ เจ้า ผู้ ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน ซอก หิน ผู้ ยึด ยอด ภูเขา ไว้ เอ๋ย แม้ เจ้า ทำ รัง ของ เจ้า สูง เหมือน อย่าง รังนก อินทรี เรา จะ ฉุด เจ้า ลง มา จาก ที่ นั่น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:17} เอ โดม จะ กลาย เป็น ที่ รกร้าง ทุก คน ที่ ผ่าน เอ โดม จะ ตก ตะลึง และ จะ เย้ยหยัน ใน ภัย พิบัติ ทั้งสิ้น ของ มัน
{49:18} อย่าง เมื่อ เมือง โสโดม และ เมือง โก โม ราห์ และ หัว เมือง ใกล้ เคียง ของ มัน ถูก ทำลาย ล้าง พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ไม่ มี ใคร จะ พำนัก อยู่ ที่ นั่น ไม่ มี บุตร ของ มนุษย์ คน ใด จะ อาศัย ใน เมือง นั้น
{49:19} ดู เถิด เขา จะ ขึ้น มา อย่าง สิงโต จาก คลื่น ของ ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน โจน เข้า ใส่ คอก ของ แกะ ที่ แข็งแรง แต่ เรา จะ กระทำ ให้ เขา วิ่ง หนี เธอ ไป อย่าง ฉับ พลัน และ ใคร เป็น ผู้ ที่ เลือกสรร ไว้ ที่ เรา จะ แต่งตั้ง ไว้ เหนือ เธอ ใคร เป็น อย่าง เรา เล่า ใคร จะ นัด เรา เล่า ผู้ เลี้ยง แกะ คน ใด จะ ทน ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ได้
{49:20} เพราะ ฉะนั้น จง ฟัง คำ ปรึกษา ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง เตรียม ไว้ ต่อสู้ เมือง เอ โดม และ พระ ประสงค์ ทั้งหลาย ซึ่ง พระองค์ ได้ ดำริ ไว้ ต่อสู้ ชาว เมือง เท มาน แน่ ล่ะ ถึง ตัว เล็ก ที่สุด ใน ฝูง ก็ จะ ต้อง ถูก ลาก เอา ไป แน่ ละ พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ ที่ อาศัย ของ เขา ร้าง เปล่า ไป พร้อม กับ เขา ด้วย
{49:21} แผ่นดิน โลก สั่น สะเทือน เพราะ เสียง ที่ มัน ล้ม เสียง คร่ำครวญ ของ เขา ได้ยิน ถึง ทะเล แดง
{49:22} ดู เถิด ผู้ หนึ่ง จะ เหาะ ขึ้น และ โฉบ ลง เหมือน นก อินทรี และ กาง ปีก ของ มัน ออก สู้ โบ สราห์ และ จิตใจ ของ นักรบ แห่ง เอ โดม ใน วัน นั้น จะ เป็น เหมือน จิตใจ ของ หญิง ปวด ท้อง คลอด บุตร
{i49:23} คำ พยากรณ์ เรื่อง เมือง ดา มัสกัส
{49:23} เกี่ยว ด้วย เรื่อง เมือง ดา มัสกัส เมือง ฮา มัท และ เมือง อา ร ปัด ได้ ขายหน้า เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ข่าว ร้าย เขา ก็ กลัว ลาน ทะเล ก็ ทุรนทุราย มัน สงบ ลง ไม่ ได้
{49:24} เมือง ดา มัสกัส ก็ อ่อนเพลีย แล้ว เธอ หัน หนี และ ความ กลัว จน ตัว สั่น จับ เธอ ไว้ ความ แสน ระทม และ ความ เศร้า ยึด เธอ ไว้ อย่าง ผู้หญิง กำลัง คลอด บุตร
{49:25} เมือง แห่ง การ สรรเสริญ นั้น ถูก ทอดทิ้ง แล้ว หนอ คือ เมือง ที่ เต็ม ด้วย ความ ชื่นบาน นั่น น่ะ
{49:26} เพราะ ฉะนั้น คน หนุ่มๆ ของ เมือง นั้น จะ ล้ม ลง ตาม ถนน ทั้งหลาย ใน เมือง นั้น และ บรรดา ทหาร ของ เมือง นั้น จะ ถูก ตัด ออก ใน วัน นั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:27} และ เรา จะ ก่อ ไฟ ขึ้น ใน กำแพง เมือง ดา มัสกัส และ ไฟ นั้น จะ กิน พระ ราช วัง ของ เบน ฮา ดัด เสีย
{i49:28} คำ พยากรณ์ เรื่อง เมือง เค ดาร์
{49:28} เกี่ยว ด้วย เรื่อง คน เค ดาร์ และ ราช อาณาจักร ฮา โซร์ ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จะ โจมตี พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ลุก ขึ้น รุด เข้า ไป สู้ คน เค ดาร์ จง ทำลาย ประชาชน แห่ง ตะวัน ออก เสีย
{49:29} เต็นท์ และ ฝูง แพะ แกะ ของ เขา จะ ถูก ริบ เสีย ทั้ง ม่าน และ ภาชนะ ทั้งสิ้น ของ เขา อูฐ ของ เขา จะ ถูก นำ เอา ไป จาก เขา และ คน จะ ร้อง แก่ เขา ว่า ‘ ความ สยดสยอง ทุก ด้าน’
{49:30} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า โอ ชาว เมือง ฮา โซร์เอ๋ย หนี เถิด จง สัญจร ไป ไกล ไป อาศัย ใน ที่ ลึก เพราะ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ดำริ แผนงาน ต่อสู้ เจ้า และ ก่อตั้ง ความ ประสงค์ ไว้ สู้ เจ้า
{49:31} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า จง ลุก ขึ้น รุดหน้า ไป สู้ ประชาชาติ หนึ่ง ที่ มั่งมี ซึ่ง อาศัย อยู่ อย่าง มั่นคง ไม่ มี ประตู เมือง และ ไม่ มี ดาล ประตู อยู่ แต่ ลำพัง
{49:32} อูฐ ของ เขา ทั้งหลาย จะ กลาย เป็น ของ ที่ ปล้น มา ได้ และ ฝูง วัว อัน มากมาย ของ เขา จะ เป็น ของ ที่ ริบ มา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ กระจาย เขา ไป ทุก ทิศ ลม คือ คน ที่ อยู่ ใน มุม ที่ ไกล ที่สุด และ เรา จะ นำ ภัย พิบัติ มา จาก ทุก ด้าน ของ เขา
{49:33} เมือง ฮา โซร์ จะ เป็น ที่ อาศัย ของ มังกร เป็น ที่ ที่ ถูก ทิ้ง ไว้ ให้ รกร้าง อยู่ เป็น นิตย์ ไม่ มี ใคร จะ พำนัก ที่ นั่น ไม่ มี บุตร ของ มนุษย์ คน ใด จะ อาศัย ใน เมือง นั้น”
{i49:34} คำ พยากรณ์ เรื่อง เมือง เอ ลาม
{49:34} พระ วจนะ ของ พระ เยโฮวาห์ ซึ่ง มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง เมือง เอ ลาม ใน ตอน ต้น รัชกาล เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{49:35} “ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ หัก คัน ธนู ของ เอ ลาม ซึ่ง เป็น หัวใจ แห่ง กำลัง ของ เขา ทั้งหลาย
{49:36} และ เรา จะ นำ ลม ทั้ง สี่ ทิศ จาก ฟ้า ทั้ง สี่ ส่วน มา สู้ เอ ลาม และ เรา จะ กระจาย เขา ไป ตาม ลม เหล่า นั้น ทั้งหมด จะ ไม่ มี ประชาชาติ ใด ซึ่ง ผู้ ถูก ขับ ไล่ออก ไป จาก เอ ลาม จะ มา ไม่ ถึง
{49:37} ด้วย ว่า เรา จะ กระทำ ให้ เอ ลาม สยดสยอง ต่อ หน้า ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย และ ต่อ หน้า ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา ถึง เขา ทั้งหลาย คือ ความ พิโรธ อัน แรง กล้า เรา จะ ใช้ ให้ ดาบ ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย จน กว่า เรา จะ ได้ เผา ผลาญ เขา เสีย
{49:38} และ เรา จะ ตั้ง พระ ที่นั่ง ของ เรา ใน เอ ลาม และ จะ ทำลาย กษัตริย์ และ บรรดา เจ้านาย ของ เขา ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้
{49:39} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า แต่ ใน กาล ต่อ ไป เรา จะ ให้ เอ ลามก ลับ สู่ สภาพ เดิม”
{i50:1} คำ พยากรณ์ เรื่อง กรุง บาบิโลน และ ชาว เค ลเดีย
{50:1} พระ วจนะ ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง กล่าว ด้วย เรื่อง บาบิโลน เกี่ยว ด้วย เรื่อง แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย โดย เย เร มีย์ผู้พยากรณ์ ว่า
{50:2} “ จง ประกาศ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ และ ป่าวร้อง จง ตั้ง ธง ขึ้น และ ป่าวร้อง อย่า ปิดบัง ไว้ เลย และ ว่า ‘ บาบิโลน ถูก ยึด แล้ว พระ เบล ก็ ได้ อาย พระ เม โร ดัค ก็ ถูก ทุบ แหลก เป็น ชิ้นๆ รูป เคารพ ทั้งหลาย ของ เมือง นั้น ถูก กระทำ ให้ ได้ อาย และ รูป ปั้น ทั้งหลาย ก็ ถูก ทุบ แหลก เป็น ชิ้นๆ’
{50:3} เพราะ ว่า มี ประชาชาติ หนึ่ง ออก จาก ทิศ เหนือ มา ต่อสู้ เมือง นั้น ซึ่ง จะ กระทำ ให้ แผ่นดิน ของ เธอ เป็น ที่ รกร้าง และ จะ ไม่ มี สิ่ง ใด อาศัย ใน นั้น เลย ทั้ง มนุษย์ และ สัตว์ จะ ย้าย ออก ไป และ จะ ออก ไป เสีย
{50:4} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น ประชาชน อิสราเอล และ ประชาชน ยูดาห์ จะ มา รวม กัน มา พลาง ร้องไห้ พลาง และ เขา ทั้งหลาย จะ ไป แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา
{50:5} เขา ทั้งหลาย จะ ถาม หา ทาง ไป ศิ โยน โดย หัน หน้า ตรง ไป เมือง นั้น กล่าว ว่า ‘ มา เถิด ให้ พวก เรา มา ติด สนิท กับ พระ เยโฮวาห์ โดย ทำ พัน ธ สัญญา เนืองนิตย์ ซึ่ง จะ ไม่ ลืม เลย’
{50:6} ประชาชน ของ เรา เป็น แกะ ที่ หลง บรรดา ผู้ เลี้ยง ของ เขา ทั้งหลาย ได้ พา เขา หลง ไป หัน เขา ทั้งหลาย ไป เสีย บน ภูเขา เขา ทั้งหลาย ได้ เดิน จาก ภูเขา ไป หา เนิน เขา เขา ลืม คอก ของ เขา เสีย แล้ว
{50:7} บรรดา ผู้ ที่ พบ เข้า ก็ กิน เขา และ ศัตรู ของ เขา ได้ กล่าว ว่า ‘ เรา ไม่ มี ความ ผิด เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ ผู้ เป็น ที่ อยู่ อัน เที่ยงธรรม ของ เขา ทั้งหลาย คือ พระ เยโฮวาห์ อัน เป็น ความ หวัง ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย’
{50:8} จง หนี จาก ท่ามกลาง บาบิโลน จง ออก ไป เสีย จาก แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย และ เป็น เหมือน แพะ ตัวผู้ นำ หน้า ฝูง
{50:9} เพราะ ดู เถิด เรา จะ เร้า และ นำ บรรดา ประชาชาติ ใหญ่ หมู่ หนึ่ง จาก ประเทศ เหนือ มา ต่อสู้ บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย จะ เรียงราย พวก เขา มา ต่อสู้ กับ เธอ ตรง นั้น แหละ เธอ จะ ถูก ยึด ลูก ธนู ของ เขา ทั้งหลาย ก็ เหมือน นักรบ ที่ มี ฝีมือ ไม่ มี คน ใด จะ กลับ มือเปล่า
{50:10} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ประเทศ เค ลเดีย จะ ถูก ปล้น บรรดา ผู้ ที่ ปล้น เธอ จะ อิ่มหนำ
{50:11} โอ บรรดา ผู้ ปล้น มรดก ของ เรา เอ๋ย แม้ ว่า เจ้า เปรมปรีดิ์ แม้ ว่า เจ้า ลิงโลด แม้ เจ้า อ้วนพี อย่าง วัว สาว อยู่ ที่ หญ้า และ ร้อง อย่าง วัว ตัวผู้
{50:12} มารดา ของ เจ้า จะ ละอาย อย่าง อดสู และ นาง ที่ คลอด เจ้า จะ ต้อง อับอาย ดู เถิด ที่ รั้ง ท้าย แห่ง บรรดา ประชาชาติ จะ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร ที่ แห้ง แล้ง และ ทะเลทราย
{50:13} เมือง นั้น จะ ไม่ มี คน อาศัย เพราะ พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ แต่ จะ เป็น ที่ รกร้าง ทั้งหมด ทุก คน ที่ ผ่าน เมือง บาบิโลน ไป จะ ตก ตะลึง และ จะ เย้ยหยัน ใน ภัย พิบัติ ทั้งสิ้น ของ เมือง นั้น
{50:14} จง เรียงราย ตัว ของ เจ้า ทั้งหลาย เข้า มา สู้ บาบิโลน ให้ รอบ ข้าง บรรดา เจ้าที่ โก่ง คัน ธนู จง ยิง เธอ อย่า เสียดาย ลูก ธนู เพราะ เธอ ได้ กระทำ บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์
{50:15} จง เปล่ง เสียง โห่ ร้อง สู้ เธอ ให้ รอบ ข้าง เธอ ยอม แพ้ แล้ว รากฐาน ของ เธอ ล้ม ลง แล้ว กำแพง ของ เธอ ถูก พัง ลง มา แล้ว เพราะ นี่ เป็น การ แก้ แค้น ของ พระ เยโฮวาห์ จง ทำ การ แก้ แค้น เธอ ทำ กับ เธอ อย่าง ที่ เธอ ได้ กระทำ มา แล้ว
{50:16} จง ตัด ผู้ หว่าน เสีย จาก บาบิโลน และ ตัด ผู้ ที่ ถือ เคียว ใน ฤดู เกี่ยว เหตุ เพราะ ดาบ ของ ผู้ บีบ บังคับ ทุก คน จึง หัน เข้า หา ชน ชาติ ของ ตน และ ทุก คน จะ หนี ไป ยัง แผ่นดิน ของ ตน
{50:17} อิสราเอล เป็น เหมือน แกะ ที่ ถูก กระจัด กระจาย ไป แล้ว พวก สิงโต ได้ ขับ ล่า เขา ไป ที แรก กษัตริย์ อัส ซีเรีย กิน เขา ใน ที่สุด นี้ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ หัก กระดูก ของ เขา
{50:18} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ ลงโทษ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ แผ่นดิน ของ ท่าน ดัง ที่ เรา ได้ ลงโทษ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย
{50:19} เรา จะ ให้ อิสราเอล กลับ สู่ ลาน หญ้า ของ เขา และ เขา จะ กิน อยู่ บน คา ร เมล และ ใน บา ชาน และ เขา จะ อิ่ม ใจ บน เนิน เขา เอฟ รา อิมและในกิเลอาด
{50:20} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น จะ หา ความ ชั่วช้า ใน อิสราเอล และ จะ หา ไม่ ได้ เลย จะ หา บาป ใน ยูดาห์ ก็ หา ไม่ ได้ เลย เพราะ เรา จะ ให้ อภัย แก่ ชน เหล่า นั้น ผู้ ที่ เรา เหลือ ไว้ ให้
{50:21} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า จง ขึ้น ไป สู้ แผ่นดิน เม รา ธาอิม และ ต่อสู้ ชาว เมือง เปโขด จง ฆ่า เขา และ ตาม ทำลาย เสีย ให้ สิ้นเชิง และ จง กระทำ ทุก อย่าง ตาม ที่ เรา ได้ บัญชา เจ้า ไว้
{50:22} เสียง สงคราม อยู่ ใน แผ่นดิน และ เสียง การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง ก็ อยู่ ใน นั้น
{50:23} ค้อน ทุบ ของ แผ่นดิน โลก ทั้งหมด ได้ ถูก ตัด ลง และ ถูก หัก เสีย แล้ว หนอ บาบิโลน ได้ กลาย เป็น ที่ รกร้าง ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ แล้ว หนอ
{50:24} โอ บาบิโลน เอ๋ย เรา วาง บ่วง ดัก เจ้า และ เจ้า ก็ ติด บ่วง นั้น และ เจ้า ไม่ รู้เรื่อง เขา มา พบ เจ้า และ จับ เจ้า เพราะ เจ้า ได้ ขัน สู้ กับ พระ เยโฮวาห์
{50:25} พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง เปิด คลัง อาวุธ ของ พระองค์ และ ทรง ให้ อาวุธ แห่ง พระ พิโรธ ของ พระองค์ ออก มา เพราะ นี่แหละ เป็น พระ ราชกิจ แห่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา ใน แผ่นดิน แห่ง ชาว เค ลเดีย
{50:26} จง มา ต่อสู้ กับ เธอ จาก ทุก เสี้ยว โลก จง เปิด บรรดา ฉาง ของ เธอ จง กอง เธอ ไว้ เหมือน อย่าง กอง ข้าว และ ทำลาย เสีย จน สิ้นเชิง อย่า ให้ เธอ เหลือ อยู่ เลย
{50:27} จง ฆ่า วัว ผู้ ของ เธอ ให้ หมด ให้ มัน ทั้งหลาย ลง ไป ยัง การ ฆ่า วิบัติ แก่ มัน ทั้งหลาย เพราะ วัน เวลา ของ มัน มา ถึง แล้ว คือ เวลา แห่ง การ ลงโทษ มัน
{50:28} เสียง ของ เขา ทั้งหลาย ที่ ได้ หนี และ รอด พ้น จาก แผ่นดิน บาบิโลน ไป ประกาศ การ แก้ แค้น ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ใน ศิโยน คือ การ แก้ แค้น แทน พระ วิหาร ของ พระองค์
{50:29} จง เรียก นัก ธนู มา ต่อสู้ กับ บาบิโลน คือ บรรดา คน ที่ โก่ง ธนู จง ตั้ง ค่าย ไว้ รอบ มัน อย่า ให้ ผู้ ใด หนี รอด พ้น ไป ได้ จง กระทำ กับ เธอ ตาม การ กระทำ ของ เธอ จง กระทำ แก่ เธอ อย่าง ที่ เธอ ได้ กระทำ แล้ว เพราะ เธอ จองหอง ลองดี กับ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ผู้ บริสุทธิ์ แห่ง อิสราเอล
{50:30} เพราะ ฉะนั้น คน หนุ่มๆ ของ เธอ จะ ล้ม ลง ตาม ถนน ทั้งหลาย และ ทหาร ของ เธอ ทั้งสิ้น จะ ถูก ตัด ออก ใน วัน นั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้
{50:31} องค์ พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า จอม โยธา ตรัส ว่า โอ ผู้ จองหอง เอ๋ย ดู เถิด เรา ต่อสู้ กับ เจ้า เพราะ ว่า วัน เวลา ของ เจ้า มา ถึง แล้ว คือ เวลา ที่ เรา จะ ลงโทษ เจ้า
{50:32} ผู้ จองหอง จะ สะดุด และ ล้ม ลง จะ ไม่ มี ผู้ ใด พยุง เขา ขึ้น ได้ และ เรา จะ ก่อ ไฟ ใน บรรดา หัว เมือง ของ เขา และ ไฟ จะ กิน บรรดา ที่ อยู่ รอบ เขา เสีย สิ้น
{50:33} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า ประชาชน อิสราเอล และ ประชาชน ยูดาห์ ถูก บีบ บังคับ ด้วย กัน บรรดา ผู้ ที่ จับ เขา ทั้งหลาย ไป เป็น เชลย ได้ ยึด เขา ไว้ มั่น เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ ยอม ให้ เขา ไป
{50:34} พระ ผู้ ไถ่ ของ เขา ทั้งหลาย นั้น เข้มแข็ง พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระองค์ จะ ทรง แก้ คดี ของ เขา โดย ตลอด เพื่อ พระองค์ จะ ประทาน ความ สงบ แก่ แผ่นดิน แต่ ประทาน ความ ไม่ สงบ แก่ ชาว เมือง บาบิโลน
{50:35} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ให้ ดาบ อยู่ เหนือ ชาว เค ลเดีย และ เหนือ ชาว เมือง บาบิโลน และ เหนือ เจ้านาย และ นักปราชญ์ ของ เธอ
{50:36} ให้ ดาบ อยู่ เหนือ ผู้ มุสา เพื่อ เขา จะ กลาย เป็น คน โง่ ไป ให้ ดาบ อยู่ เหนือ บรรดา นักรบ ของ เธอ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ครั่น คร้าม
{50:37} ให้ ดาบ อยู่ เหนือ ม้า ทั้งหลาย ของ เขา และ รถ รบ ของ เขา และ อยู่ เหนือ บรรดา ชน ที่ ปะปน กัน ท่ามกลาง เขา เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ กลาย เป็น ผู้หญิง ไป ให้ ดาบ อยู่ เหนือ ทรัพย์ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ เขา เพื่อ ว่า ทรัพย์ สมบัติ นั้น จะ ถูก ปล้น เสีย
{50:38} ให้ ความ แห้ง แล้ง อยู่ เหนือ น้ำ ทั้งหลาย ของ เธอ เพื่อ น้ำ ทั้งหลาย นั้น จะ ได้ แห้ง ไป เพราะ เป็น แผ่นดิน แห่ง รูป เคารพ สลัก และ เขา ทั้งหลาย ก็ บ้า รูป นั้น
{50:39} เพราะ ฉะนั้น สัตว์ ป่า ทั้งหลาย และ บรรดา หมา จิ้งจอก จะ อาศัย ใน บาบิโลน และ นก เค้า แมว จะ อาศัย อยู่ ใน นั้น เมือง นั้น จะ ไม่ มี ประชาชน อยู่ อีก ต่อ ไป เป็น นิตย์ คือ ไม่ มี ชาว เมือง อาศัย อยู่ ตลอด ชั่ว อายุ
{50:40} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เมื่อ พระเจ้า ได้ ทรง คว่ำ เมือง โส โดม และ เมือง โก โม ราห์ และ หัว เมือง ใกล้ เคียง ดังนั้น จะ ไม่ มี คน พำนัก อยู่ ที่ นั่น และ ไม่ มี บุตร ของ มนุษย์ คน ใด อาศัย อยู่ ใน เมือง นั้น
{50:41} ดู เถิด ชน ชาติ หนึ่ง จะ มา จาก ทิศ เหนือ ประชาชาติ อัน เข้มแข็ง ชาติ หนึ่ง และ กษัตริย์ หลาย องค์ จะ ถูก เร้า ให้ มา จาก ที่ ไกล ที่สุด ของ แผ่นดิน โลก
{50:42} เขา ทั้งหลาย จะ จับ คัน ธนู และ หอก เขา ทั้งหลาย ดุร้าย และ จะ ไม่ มี ความ กรุณา เสียง ของ เขา ทั้งหลาย จะ เหมือน เสียง ทะเล คะนอง เขา ทั้งหลาย จะ ขี่ ม้า เรียงราย กัน เป็น คน เข้า สู้ สงคราม กับ เจ้า นะ โอ บุตร สาว แห่ง บาบิโลน เอ๋ย
{50:43} กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ยิน ข่าว เรื่อง นั้น และ พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ก็ อ่อน ลง ความ แสน ระทม จับ หัวใจ เขา เจ็บ ปวด อย่าง ผู้หญิง กำลัง คลอด บุตร
{50:44} ดู เถิด เขา จะ ขึ้น มา อย่าง สิงโต จาก คลื่น ของ ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน โจน เข้า ใส่ คอก ของ แกะ ที่ แข็งแรง แต่ เรา จะ กระทำ ให้ เขา วิ่ง หนี เธอ ไป อย่าง ฉับ พลัน และ ใคร เป็น ผู้ ที่ เลือกสรร ไว้ ที่ เรา จะ แต่งตั้ง ไว้ เหนือ เธอ ใคร เป็น อย่าง เรา เล่า ใคร จะ นัด เรา เล่า ผู้ เลี้ยง แกะ คน ใด จะ ทน ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ได้
{50:45} เพราะ ฉะนั้น จง ฟัง แผนงาน ซึ่ง พระ เยโฮวาห์ ทรง กระทำ ไว้ ต่อสู้ บาบิโลน และ บรรดา พระ ประสงค์ ซึ่ง พระองค์ ได้ ดำริ ขึ้น ต่อสู้ กับ แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย แน่ ละ ตัว เล็ก ที่สุด ที่ อยู่ ใน ฝูง ก็ ต้อง ถูก ลาก เอา ไป แน่ ละ คอก ของ เขา นั้น จะ รกร้าง ไป
{50:46} แผ่นดิน โลก สั่น สะเทือน เพราะ เสียง ของ การ ที่ บาบิโลน ถูก จับ เป็น เชลย และ เสียง คร่ำครวญ ดัง ไป ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ”
{i51:1} พระเจ้า จะ ทรง พิพากษา กรุง บาบิโลน
{51:1} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด เรา จะ ปลุก กระแสลม แห่ง การ ทำลาย ต่อสู้ กับ บาบิโลน และ ต่อสู้ กับ คน ที่ อาศัย ท่ามกลาง พวก ที่ ลุก ขึ้น สู้ กับ เรา
{51:2} เรา จะ ส่ง ผู้ ฝัด ไป ยัง บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย จะ ฝัด เธอ และ เขา ทั้งหลาย จะ ทำให้ แผ่นดิน ของ เธอ ว่างเปล่า เมื่อ เขา ทั้งหลาย มา ล้อม เธอ ไว้ ทุก ด้าน ใน วัน แห่ง ความ ยาก ลำบาก
{51:3} อย่า ให้ นัก ธนู โก่ง คัน ธนู ได้ อย่า ให้ เขา สวม เสื้อเกราะ ลุก ขึ้น ได้ อย่า ไว้ ชีวิต คน หนุ่มๆ ของ เธอ เลย จง ทำลาย พล โยธา ของ เธอ ทั้งหมด
{51:4} ดังนั้น เขา ทั้งหลาย จะ ถูก ฆ่า ล้ม ลง ใน แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย และ จะ ถูก แทง ทะลุ ที่ ถนน เมือง นั้น
{51:5} เพราะ ว่า อิสราเอล และ ยูดาห์ มิ ได้ ถูก ทอดทิ้ง โดย พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ถึง แม้ แผ่นดิน ของ เขา เต็ม ด้วย ความ ผิด บาป ต่อ องค์ บริสุทธิ์ แห่ง อิสราเอล
{51:6} จง หนี เสีย จาก ท่ามกลาง บาบิโลน ให้ ทุก คน เอา ชีวิต ของ ตน ให้ รอด พ้น เถิด เจ้า อย่า ถูก ตัด ออก ด้วย ความ ชั่วช้า ของ เธอ เลย เพราะ นี่ เป็น เวลา แห่ง การ แก้ แค้น ของ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ จะ ทรง ตอบ สนอง ต่อ เธอ สัก ครั้ง
{51:7} บาบิโลน ได้ เคย เป็น ถ้วย ทองคำ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ เยโฮวาห์ กระทำ ให้ แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น มึนเมา ไป บรรดา ประชาชาติ ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น ของ เธอ เพราะ ฉะนั้น ประชาชาติ ต่าง จึง บ้า ไป
{51:8} บาบิโลน ได้ ล้ม ลง และ แตก ไป อย่าง ฉับ พลัน จง คร่ำครวญ เพื่อ เธอ เถิด จง เอา พิมเสน มา ให้ เธอ บรรเทา ปวด ชะรอย จะ รักษา เธอ ให้ หาย ได้ กระมัง
{51:9} เรา ทั้งหลาย อยาก จะ รักษา บาบิโลน ให้ หาย แต่ เธอ ไม่ หาย ละทิ้ง เธอ เสีย เถิด และ ให้ เรา ไป ต่าง ไป ยัง ประเทศ ของ ตน เพราะ ว่า การ พิพากษา เธอ ได้ ขึ้น ไป ถึง ฟ้า สวรรค์ และ ได้ ถูก ยก ขึ้น ถึง ฟาก ฟ้า
{51:10} พระ เยโฮวาห์ ทรง นำ ความ ชอบธรรม ออก มา ให้ เรา มา เถิด ให้ เรา ประกาศ พระ ราชกิจ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ที่ ใน ศิโยน
{51:11} จง ฝน ลูก ธนู จง หยิบ โล่ ขึ้น มา พระ เยโฮวาห์ ทรง เร้า ใจ บรรดา กษัตริย์ คน มีเดีย เพราะ ว่า พระ ประสงค์ ของ พระองค์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง บาบิโลน ก็ คือ การ ทำลาย มัน เสีย เพราะ นั่นแหละ เป็น การ แก้ แค้น ของ พระ เยโฮวาห์ คือ การ แก้ แค้น แทน พระ วิหาร ของ พระองค์
{51:12} จง ปัก ธง ชิด บรรดา กำแพง ของ บาบิโลน จง ทำ คน เฝ้า ให้ เข้มแข็ง จง ตั้ง คน ยาม ขึ้น จง เตรียม กอง ซุ่ม ไว้ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง วาง แผนงาน และ ทั้ง ทรง กระทำ เสร็จ ตาม ที่ พระองค์ ทรง ลั่น พระ วาจา เกี่ยว ด้วย ชาว เมือง บาบิโลน
{51:13} โอ เจ้า ผู้ อาศัย ตาม น้ำ มาก หลาย ผู้ มี สมบัติ มากมาย เอ๋ย อวสาน ของ เจ้า มา ถึง แล้ว เส้น ความ โลภ ของ เจ้า ได้ ถูก ตัดขาด เสีย แล้ว
{51:14} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ได้ ทรง ปฏิญาณ ต่อ พระองค์ เอง ว่า แน่ ละ เรา จะ ให้ เจ้า มี คน เต็ม เมือง ให้ มาก อย่าง ตั๊กแตน และ เขา ทั้งหลาย จะ เปล่ง เสียง โห่ ร้อง มี ชัย เหนือ เจ้า
{51:15} พระองค์ ทรง สร้าง โลก ด้วย ฤทธิ์ เดช ของ พระองค์ พระองค์ ทรง สถาปนา พิภพ ไว้ ด้วย พระ สติปัญญา ของ พระองค์ และ ทรง คลี่ ท้อง ฟ้า ออก ด้วย ความ เข้าใจ ของ พระองค์
{51:16} เมื่อ พระองค์ ทรง เปล่ง พระ สุรเสียง ก็ มี เสียง น้ำ คะนอง ใน ท้อง ฟ้า และ ทรง กระทำ ให้ หมอก ลอย ขึ้น จาก ปลาย พิภพ ทรง กระทำ ฟ้า แลบ เพื่อ ฝน และ ทรง นำ ลม มา จาก พระ คลัง ของ พระองค์
{51:17} มนุษย์ ทุก คน โฉด ใน ทาง ความ รู้ ของ ตน ช่าง ทอง ทุก คน จะ ได้ อาย เพราะ รูป เคารพ สลัก ของ ตน เพราะ รูป เคารพ หล่อ ของ เขา เป็น ของ เท็จ และ ไม่ มี ลมหายใจ ใน รูป เคารพ นั้น
{51:18} มัน เป็น ของ ไร้ ค่า และ เป็น ผล งาน แห่ง ความ ผิดพลาด มัน จะ ต้อง พินาศ เมื่อ ถึง เวลา การ ลงโทษ
{51:19} พระองค์ ผู้ ทรง เป็น ส่วน ของ ยา โค บ ไม่ เหมือน สิ่ง เหล่า นี้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ที่ ก่อ ร่าง ทุก สิ่ง ขึ้น และ อิสราเอล เป็น ตระกูล ที่ เป็น มรดก ของ พระองค์ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา เป็น พระ นาม ของ พระองค์
{51:20} เจ้า เป็น ค้อน และ ยุทโธปกรณ์ ของ เรา เรา จะ ทุบ บรรดา ประชาชาติ เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทำลาย ราช อาณาจักร ทั้งหลาย ด้วย เจ้า
{51:21} เรา จะ ทุบ ม้า และ คน ขี่ เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทุบ บรรดา รถ รบ และ คน ขับ ให้ เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า
{51:22} เรา จะ ทุบ ผู้ชาย และ ผู้หญิง เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทุบ คน แก่ และ คน หนุ่ม เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทุบ คน หนุ่ม และ หญิง พรหมจารี เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า
{51:23} เรา จะ ทุบ ผู้ เลี้ยง แกะ และ ฝูง แกะ เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทุบ ชาว นา และ วัว คู่ แอก ของ เขา เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า เรา จะ ทุบ เจ้า เมือง และ ปลัด เมือง เป็น ชิ้นๆ ด้วย เจ้า
{51:24} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า เรา จะ สนอง บาบิโลน และ บรรดา ชาว ประเทศ เค ลเดีย ท่ามกลาง สายตา ของ เจ้า ซึ่ง บรรดา ความ ชั่ว ร้าย อัน เขา ได้ กระทำ ใน ศิโยน
{51:25} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า โอ ภูเขา ซึ่ง ทำลาย เอ๋ย ดู เถิด เรา ต่อสู้ เจ้า เจ้า ผู้ ทำลาย แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น เรา จะ เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เจ้า และ กลิ้ง เจ้า ลง มา จาก หน้าผา และ จะ กระทำ ให้ เจ้า เป็น ภูเขา ที่ ถูก ไหม้
{51:26} เขา จะ ไม่ เอา หิน จาก เจ้า ไป ทำ ศิลา มุม เอก และ ไม่ เอา หิน ไป ทำ รากฐาน แต่ เจ้า จะ ถูก ทิ้ง ร้าง เป็น นิตย์ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้
{51:27} จง ตั้ง ธง ไว้ บน แผ่นดิน จง เป่า แตร ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย จง เตรียม ประชาชาติ ทั้งหลาย ไว้ ทำ สงคราม กับ เธอ จง เรียก ราช อาณาจักร ต่อ ไป นี้ มา สู้ กับ เธอ อา รา รัต มิ นนี และ อัชเคนัส จง ตั้ง จอมทัพ ไว้ ต่อสู้ เธอ จง ทำ ม้า ขึ้น เหมือน บุ้ง คัน ระเกะระกะ
{51:28} จง เตรียม บรรดา ประชาชาติ มา ทำ สงคราม กับ เธอ คือ เตรียม บรรดา กษัตริย์ แห่ง มีเดีย พร้อม ทั้ง เจ้า เมือง และ ปลัด เมือง ทั้งหลาย และ ทุก แผ่นดิน ที่ ขึ้น แก่ มีเดีย
{51:29} แผ่นดิน นั้น จะ สะเทือน สะท้าน และ โศกเศร้า เพราะ บรรดา พระ ประสงค์ ของ พระ เยโฮวาห์ จะ เกิด ขึ้น เพื่อ ต่อสู้ บาบิโลน เพื่อ จะ กระทำ ให้ แผ่นดิน บาบิโลน เป็น ที่ รกร้าง ปราศจาก คน อาศัย
{51:30} นักรบ แห่ง บาบิโลน หยุด รบ แล้ว เขา ทั้งหลาย ค้าง อยู่ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ เขา กำลัง ของ เขา ถอย เสีย แล้ว เขา ทั้งหลาย กลาย เป็น เหมือน ผู้หญิง เขา ได้ เผา ที่ อาศัย ของ เธอ แล้ว และ ดาล ประตู ของ เธอ ก็ หัก
{51:31} นัก วิ่ง คน หนึ่ง วิ่ง ไป พบ นัก วิ่ง อีก คน หนึ่ง ทูต คน หนึ่ง วิ่ง ไป พบ ทูต อีก คน หนึ่ง เพื่อ ทูล กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ว่า เมือง ของ พระองค์ ถูก ยึด ไว้ ทุก ด้าน แล้ว
{51:32} ท่า ลุย ข้าม ก็ ถูก ยึด แล้ว ที่ เป็น บึง เป็น หนอง ก็ ถูก ไฟ ไหม้ และ บรรดา ทหาร ก็ ระส่ำระสาย
{51:33} เพราะ พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า บุตร สาว แห่ง บาบิโลน ก็ เหมือน ลาน นวด ข้าว ณ เวลา ที่ เธอ ถูก เหยียบ ย่ำ อีก สัก ประเดี๋ยว เวลา เกี่ยว ก็ จะ มา ถึง แล้ว”
{51:34} ให้ ชาว เมือง ศิ โยน พูด ว่า “ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ กิน ข้าพเจ้า เสีย แล้ว ท่าน ได้ ขย้ำ ข้าพเจ้า ท่าน ได้ ทำให้ ข้าพเจ้า เป็น ภาชนะ ว่างเปล่า ท่าน ได้ กลืน ข้าพเจ้า ดั่ง มังกร ท่าน ได้ อิ่ม ท้อง ด้วย ของ อร่อย ของ ข้าพเจ้า แล้ว ท่าน ก็ คาย ข้าพเจ้า ทิ้ง เสีย
{51:35} ความ ทารุณ ที่ ได้ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า และ แก่ เนื้อ หนัง ของ ข้าพเจ้า จง ตก เหนือ บาบิโลน” ให้ เยรูซาเล็ม กล่าว ว่า “ ให้ ความ รับผิดชอบ สำหรับ เลือด ตก ของ เรา อยู่ แก่ ชาว ประเทศ เค ลเดีย”
{51:36} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ ว่า “ ดู เถิด เรา จะ แก้ คดี ของ เจ้า และ กระทำ การ แก้ แค้น เพื่อ เจ้า เรา จะ ทำ ทะเล ของ เธอ ให้ แห้ง และ กระทำ แหล่ง น้ำ ของ เธอ ให้ เหือด
{51:37} และ บาบิโลน จะ กลาย เป็น กอง ซาก ปรัก หัก พัง เป็น ที่ อยู่ อาศัย ของ มังกร เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง และ เป็น ที่ เย้ยหยัน ปราศจาก คน อาศัย
{51:38} เขา ทั้งหลาย จะ คำราม ด้วย กัน อย่าง สิงโต เขา ทั้งหลาย จะ คำราม อย่าง ลูก สิงโต
{51:39} ขณะ ที่ เขา ทั้งหลาย ผ่าว ร้อน เรา จะ เตรียม การ เลี้ยง ให้ และ กระทำ ให้ เขา ทั้งหลาย มึนเมา เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ปลาบปลื้ม ยินดี จน เขา ทั้งหลาย จะ นอน หลับ อยู่ ชั่ว กาล นาน ไม่ ตื่น เลย พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{51:40} เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย ลง มา ดุจ ลูก แกะ ไป ยัง การ ฆ่า เหมือน แกะ ผู้ และ แพะ ผู้
{51:41} เช ชัก ถูก ยึด แล้ว หนอ ซึ่ง เป็น ที่ สรรเสริญ ของ ทั่ว แผ่นดิน โลก ถูก จับ แล้ว เล่า บาบิโลน ได้ กลาย เป็น ที่ น่า ตก ตะลึง ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ เสีย แล้ว หนอ
{51:42} ทะเล ขึ้น มา เหนือ บาบิโลน คลื่น อย่าง มากมาย คลุม เธอ ไว้
{51:43} หัว เมือง ของ เธอ กลาย เป็น ที่ รกร้าง เป็น แผ่นดิน ที่ แห้ง แล้ง และ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร เป็น แผ่นดิน ที่ ไม่ มี ผู้ ใด อาศัย อยู่ และ ไม่ มี บุตร ของ มนุษย์ คน ใด ข้าม ไป
{51:44} และ เรา จะ ลงโทษ พระ เบล ใน บาบิโลน ท่าน กลืน อะไร เข้า ไป แล้ว เรา จะ เอา ออก จาก ปาก ท่าน เสีย บรรดา ประชาชาติ จะ ไม่ ไหล ไป หา ท่าน อีก เออ กำแพง แห่ง บาบิโลน จะ ล้ม ลง
{51:45} ประชาชน ของ เรา เอ๋ย จง ออก ไป เสีย จาก ท่ามกลาง เธอ ให้ ทุก คน เอา ชีวิต ของ ตน รอด จาก ความ พิโรธ อัน ร้อน แรง ของ พระ เยโฮวาห์ เถิด
{51:46} อย่า ให้ ใจ ของ เจ้า วิตก และ อย่า ให้ กลัว ต่อ ข่าวลือ ซึ่ง ได้ยิน ใน แผ่นดิน นั้น จะ มี ข่าวลือ เรื่อง หนึ่ง มา ใน ปี หนึ่ง และ หลัง จาก นั้น อีก ปี หนึ่ง ก็ มี ข่าวลือ เรื่อง หนึ่ง มา และ ความ ทารุณ ก็ มี อยู่ ใน แผ่นดิน และ ผู้ ครอบครอง ก็ ต่อสู้ กับ ผู้ ครอบครอง
{51:47} เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ลงโทษ รูป เคารพ สลัก แห่ง บาบิโลน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ เธอ จะ ต้อง ได้ อาย และ บรรดา ชาว บาบิโลน ซึ่ง ถูก ฆ่า จะ ล้ม ลง ที่ ท่ามกลาง เธอ
{51:48} แล้ว ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก และ สรรพ สิ่ง ที่ มี อยู่ ใน นั้น จะ ร้อง เพลง เหนือ บาบิโลน เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย จะ มา จาก ทิศ เหนือ ต่อสู้ กับ เธอ พระ เยโฮวาห์ ตรัส ดังนี้
{51:49} บาบิโลน ทำให้ คน อิสราเอล ที่ ถูก ฆ่า ล้ม ลง ฉัน ใด คน ที่ ถูก ฆ่า แห่ง แผ่นดิน โลก ทั้งมวล จะ ต้อง ล้ม ลง ที่ บาบิโลน ฉัน นั้น
{51:50} เจ้า ทั้งหลาย ผู้ ที่ รอด พ้น ไป จาก ดาบ หนี ไป เถิด อย่า ยืน นิ่ง อยู่ จง ระลึก ถึง พระ เยโฮวาห์ จาก ที่ ไกล และ ให้ กรุง เยรูซาเล็ม เข้า มา ใน จิตใจ ของ เจ้า
{51:51} เรา ได้ อาย เพราะ เรา ได้ยิน คำ เยาะเย้ย ความ อัปยศ คลุม หน้า เรา ไว้ เพราะ คน ต่าง ชาติ ได้ เข้า ใน สถาน บริสุทธิ์ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์”
{51:52} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า “ เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ลงโทษ รูป เคารพ สลัก ของ เธอ และ คน ที่ บาดเจ็บ จะ คร่ำครวญ อยู่ ทั่ว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ เธอ
{51:53} พระ เยโฮวาห์ ตรัส ว่า ถึง แม้ บาบิโลน จะ ขึ้น ไป บน สวรรค์ และ ถึง แม้ เธอ จะ สร้าง ป้อม กัน ที่ สูง อัน เข้มแข็ง ของ เธอ ไว้ บรรดา ผู้ ทำลาย ก็ ยัง จะ มา จาก เรา เหนือ เธอ
{51:54} มี เสียง ร้อง มา จาก บาบิโลน และ เสียง การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง จาก แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย
{51:55} เพราะ พระ เยโฮวาห์ ได้ ทรง กระทำ ให้ บาบิโลน เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง และ กระทำ เสียง ที่ ใหญ่ โต ของ เธอ ให้ เงียบ เมื่อ คลื่น ของ เธอ คะนอง เหมือน สายน้ำ อัน ยิ่งใหญ่ เสียง อึกทึก ของ เขา ก็ เปล่ง ออก มา
{51:56} เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย ได้ มา เหนือ เธอ มา เหนือ บาบิโลน บรรดา นักรบ ของ เธอ ถูก ยึด แล้ว คัน ธนู ของ เขา ทั้งหลาย ถูก หัก เป็น ชิ้นๆ เพราะ พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า แห่ง การ ตอบแทน พระองค์ จะ ทรง สนอง เป็น แน่
{51:57} เรา จะ กระทำ ให้ เจ้านาย ของ เธอ และ นักปราชญ์ ของ เธอ เจ้า เมือง ของ เธอ ผู้บังคับบัญชา ของ เธอ และ นักรบ ของ เธอ มึนเมา จน เขา ทั้งหลาย จะ นอน หลับ อยู่ ชั่ว กาล นาน ไม่ ตื่น เลย พระ บรม มหา กษัตริย์ ผู้ ทรง พระ นาม ว่า พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้
{51:58} พระ เยโฮวาห์ จอม โยธา ตรัส ดังนี้ ว่า กำแพง อัน กว้าง ขวาง ของ บาบิโลน จะ ถูก ปราบ ลง ให้ เรียบ เสมอ พื้น ดิน และ ประตู เมือง สูง ของ เธอ จะ ถูก เผา ด้วย ไฟ บรรดา ประชาชน จะ ทำงาน อย่าง ไร้ ผล และ ชน ชาติ ทั้งหลาย จะ เหน็ดเหนื่อย ก็ เพื่อ เผา ไฟ เสีย เท่านั้น”
{51:59} ถ้อยคำ ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ พยากรณ์ ได้ บัญชา แก่ เส ไร อาห์บุตรชายเนริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาย มา อา เส อาห์ เมื่อ เขา ไป ยัง บาบิโลน กับ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล ของ ท่าน นั้น เส ไร อาห์ เป็น หัวหน้า จัด ที่ พัก
{51:60} เย เร มีย์ ได้ เขียน บรรดา ความ ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง จะ มา ถึง บาบิโลน นั้น ไว้ ใน หนังสือ บรรดา ถ้อยคำ เหล่า นี้ เป็น คำ ที่ เขียน ไว้ เกี่ยว ด้วย เรื่อง บาบิโลน
{51:61} และ เย เร มีย์ พูด กับ เส ไร อาห์ว่า “ เมื่อ ท่าน มา ถึง บาบิโลน แล้ว ท่าน จะ เห็น และ ท่าน จง อ่าน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งหมด นะ
{51:62} และ ท่าน จง กล่าว ว่า ‘ โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ ได้ ตรัส ต่อสู้ กับ สถานที่ นี้ ว่า จะ ทรง ตัด ออก เสีย เพื่อ ว่า จะ ไม่ มี อะไร เหลือ อยู่ ใน นั้น เลย ไม่ ว่า มนุษย์ หรือ สัตว์ แต่ จะ เป็น ที่ รกร้าง เป็น นิตย์’
{51:63} ต่อ มา เมื่อ ท่าน อ่าน หนังสือ นี้ จบ แล้ว จง เอา หิน ก้อน หนึ่ง มัด ติด มัน ไว้ และ โยน มัน ทิ้ง ไป กลาง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{51:64} และ จง กล่าว ว่า ‘ บาบิโลน จะ จม ลง อย่าง นี้ แหละ จะ ไม่ ลอย ขึ้น อีก เลย เนื่อง ด้วย ความ ร้าย ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ เธอ และ พวก เขา จะ เหน็ดเหนื่อย’” ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ มี เพียง นี้
{i52:1} รัชสมัย ของ เศเดคียาห์
{52:1} เศเดคียาห์ มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ เอ็ด พรรษา เมื่อ ท่าน ขึ้น เสวย ราชย์ และ ท่าน ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม สิบ เอ็ด ปี พระ มารดา ของ ท่าน มี ชื่อ ว่า ฮา มุทา ล เป็น บุตร สาว ของ เย เร มีย์แห่งลิบนาห์
{52:2} และ ท่าน ได้ กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ ตาม การ ทุก อย่าง ที่ เย โฮ ยา คิม ได้ กระทำ นั้น
{52:3} เป็น เพราะ พระ พิโรธ ของ พระ เยโฮวาห์ เป็น แน่ สิ่ง ต่างๆ ได้ เป็น ไป ถึง เพียง นี้ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ จน พระองค์ ทรง เหวี่ยง เขา ทั้งหลาย ออก ไป เสีย จาก พระ พักตร์ ของ พระองค์ และ เศเดคียาห์ ได้ กบฏ ต่อ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน
{i52:4} การ ล่มสลาย ของ กรุง เยรูซาเล็ม
{52:4} และ ต่อ มา ใน ปี ที่ เก้า แห่ง รัชกาล ของ ท่าน ใน วัน ที่ สิบ ของ เดือน ที่ สิบ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง เมือง บาบิโลน พร้อม กับ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ ท่าน ได้ มา ต่อสู้ กับ กรุง เยรูซาเล็ม และ ล้อม เมือง ไว้ และ สร้าง เครื่อง ล้อม ไว้ รอบ
{52:5} กรุง นั้น จึง ถูก ล้อม อยู่ จน ปี ที่ สิบ เอ็ด แห่ง กษัตริย์ เศเดคียาห์
{52:6} เมื่อ วัน ที่ เก้า ของ เดือน ที่ สี่ การ กันดาร อาหาร ใน กรุง นั้น ร้ายกาจ มาก จน ไม่ มี อาหาร เลย สำหรับ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน
{52:7} แล้ว กรุง นั้น ก็ แตก และ ทหาร ทั้งหมด ก็ หนี ออก ไป จาก กรุง ใน กลางคืน ไป ตาม ทาง ประตู เมือง ระหว่าง กำแพง ทั้ง สอง ไป ตาม ทาง ราช อุทยาน (ฝ่าย คน เค ลเดีย ก็ ล้อม อยู่ รอบ กรุง) และ เขา ทั้งหลาย ไป ทาง ที่ราบ
{52:8} แต่ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ไล่ ติดตาม กษัตริย์ ไป และ ไป ทัน เศเดคียาห์ ใน ที่ราบ เมือง เย รี โค และ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ ท่าน ก็ กระจัด กระจาย ไป จาก ท่าน
{52:9} และ เขา ก็ จับ กษัตริย์ นำ ขึ้น มา ถวาย แก่ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัท และ กษัตริย์ ก็ ได้ พิพากษา โทษ ท่าน
{52:10} กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ประหาร บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ เศเดคียาห์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน และ ได้ ประหาร เจ้านาย ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ เสีย ที่ ตำบล ริบ ลาห์
{52:11} ท่าน ทำ ตา ของ เศเดคียาห์ ให้ บอด ไป และ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ตี ตรวน ไว้ และ นำ ท่าน ไป ยัง บาบิโลน และ ขัง ท่าน ไว้ ใน คุก จน วัน ที่ ท่าน สิ้น ชีวิต
{i52:12} คน ยูดาห์ ถูก นำ ไป เป็น เชลย
{52:12} เมื่อ วัน ที่ สิบ ใน เดือน ที่ ห้า ซึ่ง เป็น ปี ที่ สิบ เก้า ของ รัชกาล เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ผู้ ปรนนิบัติ กษัตริย์ บาบิโลน ได้ เข้า ไป ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{52:13} และ เขา ได้ เผา พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ พระ ราช วัง และ บรรดา เรือน ทั้งสิ้น ของ กรุง เยรูซาเล็ม เสีย ท่าน เผา บ้าน ของ ผู้ ยิ่งใหญ่ ทั้งหลาย เสีย หมด ทุก หลัง
{52:14} และ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ คน เค ลเดีย ผู้ อยู่ กับ ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ทลาย กำแพง ทั้งหมด ที่ อยู่ รอบ กรุง เยรูซาเล็ม ลง
{52:15} และ เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ ประชาชน บาง คน ที่ ยากจน และ ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน กรุง และ ผู้ ที่ หลบ หนี ผู้ หนี ไป หา กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน พร้อม กับ ฝูง ชน ที่ เหลือ อยู่ ไป เป็น เชลย
{52:16} แต่ เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ละ คน จน ใน แผ่นดิน ไว้ บ้าง ให้ เป็น คน ทำ สวน องุ่น และ เป็น คน ทำ ไร่ ไถ นา
{52:17} บรรดา เสา ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ และ เชิง และ ขัน สาคร ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ นั้น คน เค ลเดีย ได้ ทุบ เสีย เป็น ชิ้นๆ และ ขน เอา ทองสัมฤทธิ์ ทั้งหมด ไป ยัง บาบิโลน
{52:18} และ เขา ได้ ขน เอา หม้อ ขนาด ใหญ่ ด้วย อีก ทั้ง พลั่ว ตะไกร ตัด ไส้ ตะเกียง และ ชาม และ ช้อน และ ภาชนะ ทองสัมฤทธิ์ ทั้งสิ้น ซึ่ง ใช้ ใน การ ปรนนิบัติ
{52:19} ทั้ง อ่าง ถาด รอง ไฟ และ ชาม และ หม้อ ขนาด ใหญ่ และ เชิง เทียน และ ช้อน และ อ่าง น้ำ อะไร ที่ ทำ ด้วย ทองคำ ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ก็ เอา ไป เป็น ทองคำ อะไร ที่ ทำ ด้วย เงิน ก็ เอา ไป เป็น เงิน
{52:20} ส่วน เสา สอง เสา และ ขัน สาคร หนึ่ง ลูก กับ วัว ทองสัมฤทธิ์ สิบ สอง ตัว ซึ่ง อยู่ ใต้ เชิง ทั้งหลาย ซึ่ง กษัตริย์ ซา โลม อน ได้ สร้าง ไว้ สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ ทองสัมฤทธิ์ ของ สิ่งของ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ก็ ชั่ง กัน ไม่ ไหว
{52:21} ส่วน เสา นั้น เสา ต้น หนึ่ง สูง สิบ แปด ศอก วัด รอบ สิบ สอง ศอก และ ความ หนา ของ มัน เป็น สี่ นิ้ว กลาง กลวง
{52:22} บน เสา นี้ มี บัว คว่ำ ยอด ทองสัมฤทธิ์ บัว คว่ำ ยอด อัน หนึ่ง สูง ห้า ศอก มี ตาข่าย และ ลูก ทับทิม ทั้งหมด ทำ ด้วย ทองสัมฤทธิ์ อยู่ รอบ บัว คว่ำ ยอด และ เสา ที่ สอง ก็ มี เหมือน กัน ทั้ง ลูก ทับทิม ด้วย
{52:23} ข้างๆ มี ลูก ทับทิม เก้า สิบ หก ลูก บน ตาข่าย โดย รอบ นั้น มี ลูก ทับทิม ทั้งหมด หนึ่ง ร้อย ลูก
{52:24} และ ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ เส ไร อาห์ ปุโรหิต ใหญ่ และ เศฟันยาห์ ปุโรหิต ที่ สอง และ ผู้ เฝ้า ธรณี ประตู อีก สาม คน
{52:25} และ จาก กรุง นั้น ท่าน จับ ขันที คน หนึ่ง ผู้ บังคับ ทหาร และ ที่ปรึกษา ของ กษัตริย์ เจ็ด คน ซึ่ง พบ อยู่ ใน กรุง นั้น และ เลขานุการ ของ ผู้บังคับบัญชา ของ กองทัพ ผู้ ซึ่ง เกณฑ์ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน อีก หก สิบ คน ซึ่ง พบ อยู่ ท่ามกลาง กรุง นั้น
{52:26} และ เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ คน เหล่า นี้ นำ ไป ถวาย กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ ตำบล ริบ ลาห์
{52:27} และ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง ตี เขา และ ประหาร เขา เสีย ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัท ดังนั้น แหละ ยูดาห์ ก็ ได้ ถูก นำ ไป เป็น เชลย ออก ไป จาก แผ่นดิน ของ ตน
{52:28} ต่อ ไป นี้ เป็น จำนวน ประชาชน ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ จับ ไป เป็น เชลย ใน ปี ที่ เจ็ด พวก ยิว สาม พัน ยี่ สิบ สาม คน
{52:29} ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล เนบูคัดเนสซาร์ ท่าน ขน เชลย จาก กรุง เยรูซาเล็ม แปด ร้อย สาม สิบ สอง คน
{52:30} ใน ปี ที่ ยี่ สิบ สาม แห่ง รัชกาล เนบูคัดเนสซาร์ เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ จับ ยิว เป็น เชลย เจ็ด ร้อย สี่ สิบ ห้า คน รวม คน ทั้งหมด เป็น สี่ พัน กับ หก ร้อย คน
{i52:31} เย โฮ ยา คี นอ อก จาก คุก ใน บาบิโลน (2 พก ษ 25:27-30)
{52:31} และ ต่อ มา ใน ปี ที่ สาม สิบ เจ็ด แห่ง การ เป็น เชลย ของ เย โฮ ยา คีน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ นั้น เมื่อ วัน ที่ ยี่ สิบ ห้า ใน เดือน ที่ สิบ สอง เอ วิล เม โร ดัก กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ใน ปี ที่ ท่าน ขึ้น เสวย ราชย์ ท่าน ได้ ยก ศีรษะ ของ เย โฮ ยา คีน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ขึ้น และ ได้ นำ ท่าน ออก มา จาก คุก
{52:32} พระองค์ ตรัส อย่าง เมตตา ต่อ ท่าน และ ให้ นั่ง บน ที่นั่ง เหนือ กว่า บรรดา กษัตริย์ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ใน บาบิโลน
{52:33} ดังนั้น เย โฮ ยา คีน จึง ถอด เครื่อง แต่ง กาย นักโทษ ออก เสีย และ ท่าน ได้ รับประทาน ที่ โต๊ะ เสวย ต่อ พระ พักตร์ กษัตริย์ ทุก วัน ตลอด ชีวิต
{52:34} ส่วน งบประมาณ ที่ ให้ นั้น ท่าน ก็ ได้ รับ พระ ราช ทาน จาก กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ตาม ความ ต้องการ ราย วัน อยู่ เสมอ ตลอด เมื่อ ท่าน มี ชีวิต อยู่ จน วัน ตาย ของ ท่าน