{i1:1} คำ อธิษฐาน ของ ซา โลม อน เพื่อ ขอ สติปัญญา (1 พกษ.3:3-15)
{1:1} ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ได้ สถาปนา ราช อาณาจักร ของ พระองค์ และ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ ทรง สถิต กับ พระองค์ และ ทรง กระทำ ให้ พระองค์ ใหญ่ โต อย่าง ยิ่ง
{1:2} ซา โลม อน ตรัส กับ อิสราเอล ทั้งปวง กับ นาย พัน และ นาย ร้อย ทั้ง กับ ผู้ วินิจฉัย และ กับ เจ้านาย ทั้งปวง ใน อิสราเอล ทั้งสิ้น ผู้ เป็น หัวหน้า ของ บรรดา ตระกูล ของ เขา
{1:3} และ ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน ทั้งปวง ที่ อยู่ กับ พระองค์ ได้ ขึ้น ไป ที่ ปู ชนีย สถาน สูง ซึ่ง อยู่ ที่ กิเบ โอน เพราะ เต็นท์ นัด พบ ของ พระเจ้า ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า ได้ สร้าง ขึ้น ใน ถิ่น ทุรกันดาร อยู่ ที่ นั่น
{1:4} (แต่ ดา วิด ได้ ทรง นำ หีบ ของ พระเจ้า มา จาก คีริยาท เย อา ริม ถึง สถานที่ ซึ่ง ดา วิด ทรง เตรียม ไว้ ให้ เพราะ พระองค์ ได้ ทรง ตั้ง เต็นท์ ไว้ ให้ ใน กรุง เยรูซาเล็ม)
{1:5} ยิ่ง กว่า นั้น แท่น บูชา ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง เบซาเลล บุตร อุ รี ผู้ เป็น บุตร เฮอร์ ได้ สร้าง ไว้ นั้น ก็ อยู่ ที่ หน้า พลับพลา ของ พระเจ้า และ ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน ก็ ได้ แสวง หา พระเจ้า
{1:6} และ ซา โลม อน เสด็จ ไป ที่ นั่น ยัง แท่น บูชา ทองสัมฤทธิ์ ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ซึ่ง อยู่ ที่ เต็นท์ นัด พบ และ ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา หนึ่ง พัน ตัว บน แท่น นั้น
{1:7} ใน คืน นั้น พระเจ้า ทรง ปรากฏ แก่ ซา โลม อน และ ตรัส กับ พระองค์ ว่า“ เจ้า อยาก ให้ เรา ให้ อะไร เจ้า ก็ จง ขอ เถิด”
{1:8} และ ซา โลม อน ทูล พระเจ้า ว่า“ พระองค์ ได้ ทรง สำแดง ความ รัก มั่นคง และ ยิ่งใหญ่ แก่ ดา วิด เสด็จ พ่อ ของ ข้า พระองค์ และ ทรง กระทำ ให้ ข้า พระองค์ เป็น กษัตริย์ แทน
{1:9} ข้า แต่ พระเจ้า ขอ ให้ พระ สัญญา ของ พระองค์ ที่ มี ต่อ ดา วิด เสด็จ พ่อ ของ ข้า พระองค์ เป็น จริง ณ บัดนี้ เพราะ พระองค์ ได้ ทรง ตั้ง ให้ ข้า พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ ชน ชาติ ที่ มาก อย่าง ผง คลี แห่ง แผ่นดิน โลก
{1:10} ขอ ทรง ประทาน สติปัญญา และ ความ รู้ แก่ ข้า พระองค์ ที่ จะ เข้า นอก ออก ใน ต่อ หน้า ชน ชาติ นี้ เพราะ ผู้ ใด เล่า ที่ จะ วินิจฉัย ประชากร ของ พระองค์ ได้ ซึ่ง ใหญ่ โต นัก”
{1:11} พระเจ้า ตรัส ตอบ ซา โลม อนว่า“ เพราะ ว่า สิ่ง นี้ อยู่ ใน จิตใจ ของ เจ้า และ เจ้า มิ ได้ ขอ ทรัพย์ สมบัติ ความ มั่งคั่ง และ เกียรติ หรือ ชีวิต ของ คน เหล่า นั้น ผู้ เกลียด ชัง เจ้า และ ทั้ง มิ ได้ ขอ ชีวิต ยืน ยาว แต่ ได้ ขอ สติปัญญา และ ความ รู้ เพื่อ ตัว เจ้า เอง เพื่อ เจ้า จะ ครอบครอง ประชากร ของ เรา ผู้ ซึ่ง เรา ได้ ตั้ง เจ้า ให้ เป็น พระ ราชา เหนือ เขา นั้น
{1:12} เรา ประสาท สติปัญญา และ ความ รู้ ให้ แก่ เจ้า เรา จะ ให้ ทรัพย์ สมบัติ ความ มั่งคั่ง และ เกียรติ แก่ เจ้า ด้วย อย่าง ที่ ไม่ มี พระ ราชา องค์ ใด ผู้ อยู่ ก่อน เจ้า ได้ มี และ ไม่ มี ผู้ ใด ภายหลัง เจ้า จะ มี เหมือน”
{1:13} ซา โลม อน จึง เสด็จ จาก ปู ชนีย สถาน สูง ที่ กิเบ โอน จาก ต่อ หน้า เต็นท์ นัด พบ ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ครอบครอง อยู่ เหนือ อิสราเอล
{i1:14} ซา โลม อน ทรง ค้า ม้า และ รถ รบ (1 พกษ.10:26-29;2 พศด.9:25-28)
{1:14} ซา โลม อน ทรง สะสม รถ รบ และ พล ม้า พระองค์ ทรง มี รถ รบ หนึ่ง พัน สี่ ร้อย คัน และ พล ม้า หนึ่ง หมื่น สอง พัน คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ให้ ประจำ อยู่ ที่ หัว เมือง รถ รบ และ อยู่ กับ พระ ราชา ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{1:15} และ พระ ราชา ทรง กระทำ ให้ เงิน และ ทองคำ เป็น ของ สามัญ ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหมือน ก้อน หิน และ ทรง กระทำ ให้ มี ไม้ สน สี ดาร์ มากมาย เหมือน ไม้ มะเดื่อ แห่ง ถิ่น เนิน เชเฟลาห์
{1:16} ม้า อัน เป็น สินค้า เข้า ของ ซา โลม อน มา จาก อียิปต์ เป็น ฝูงๆ และ บรรดา พ่อค้า ของ พระ ราชา รับ มา เป็น ฝูงๆ ตาม ราคา
{1:17} เขา ทั้งหลาย นำ รถ รบ เข้า มา จาก อียิปต์ คัน หนึ่ง เป็น เงิน หก ร้อย เชเขล เงิน และ ม้า ตัว หนึ่ง หนึ่ง ร้อย ห้า สิบ ดังนั้น โดย ทาง พวก พ่อค้า เขา ก็ ส่ง ออก ไป ยัง บรรดา กษัตริย์ ของ คน ฮิต ไทต์ และ บรรดา กษัตริย์ ของ คน ซีเรีย
{i2:1} ซา โลม อน ทรง ตกลง กับ กษัตริย์ ฮีราม (1 พกษ.5:1-18;7:13-14)
{2:1} ฝ่าย ซา โลม อน ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ พระ นาม ของ พระเจ้า และ สร้าง ราช วัง เพื่อ ราช อาณาจักร ของ พระองค์
{2:2} และ ซา โลม อน ทรง กำหนด ให้ เจ็ด หมื่น คน เป็น คน ขน ของ และ ให้ แปด หมื่น คน สกัด หิน ที่ ถิ่น เทือกเขา และ ให้ คน สาม พัน หก ร้อย คน ดูแล เขา ทั้งหลาย
{2:3} และ ซา โลม อน ทรง ส่ง ราช สาร ไป ยัง ฮี ราม กษัตริย์ เมือง ไท ระ ว่า“ ท่าน ได้ กระทำ กิจ กับ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า คือ ได้ ส่ง ไม้ สน สี ดาร์ ให้ พระองค์ ท่าน เพื่อ สร้าง วัง ให้ พระองค์ ท่าน อาศัย อย่างไร ขอ ท่าน ได้ กระทำ แก่ ข้าพเจ้า อย่าง นั้น
{2:4} ดู เถิด ข้าพเจ้า กำลัง จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ พระ นาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า และ มอบ ถวาย แด่ พระองค์ เพื่อ เผา เครื่อง หอม ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ และ เพื่อ ขนม ตั้ง ถวาย เนืองนิตย์ และ เพื่อ เครื่อง เผา บูชา ทั้ง เช้า และ เย็น ใน วัน สะ บา โต และ ใน วัน ข้าง ขึ้น และ วัน เทศกาล ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ซึ่ง เป็น กฎหมาย ตั้ง ไว้ เป็น นิตย์ สำหรับ อิสราเอล
{2:5} พระ นิเวศ ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ สร้าง นั้น ใหญ่ โต เพราะ ว่า พระเจ้า ของ เรา ใหญ่ ยิ่ง กว่า พระ ทั้งปวง
{2:6} แต่ ผู้ ใด เล่า ที่ จะ สามารถ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระองค์ ได้ ใน เมื่อ ฟ้า สวรรค์ ที่ สูง ที่สุด ก็ ยัง รับรอง พระองค์ ไว้ ไม่ ได้ ข้าพเจ้า เป็น ผู้ ใด เล่า ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระองค์ นอกจาก ให้ เป็น ที่ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระองค์ เท่านั้น
{2:7} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ส่ง ชาย คน หนึ่ง ผู้ ชำนาญ การ ช่าง ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ และ เหล็ก และ ชำนาญ ใน เรื่อง ผ้า สี ม่วง สี แดง เข้ม และ สี ฟ้า ทั้ง เป็น ผู้ ชำนาญ ใน การ แกะ สลัก เพื่อ จะ อยู่ กับ ช่างฝีมือ ผู้ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ใน ยูดาห์ และ ใน เยรูซาเล็ม ผู้ ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ได้ จัด หา ไว้
{2:8} ขอ ท่าน ส่ง ไม้ สน สี ดาร์ ไม้ สน สาม ใบ และ ไม้ ประดู่ จาก เลบานอน ให้ ข้าพเจ้า ด้วย เพราะ ข้าพเจ้า เข้าใจ ว่า ข้าราชการ ของ ท่าน รู้จัก การ ตัด ไม้ ใน เลบานอน และ ดู เถิด ข้าราชการ ของ ข้าพเจ้า จะ อยู่ กับ ข้าราชการ ของ ท่าน
{2:9} เพื่อ จัด เตรียม ตัว ไม้ ให้ แก่ ข้าพเจ้า ให้ มากมาย เพราะ ว่า พระ นิเวศ ที่ ข้าพเจ้า จะ สร้าง นี้ จะ ใหญ่ โต และ แปลก ประหลาด
{2:10} และ ดู เถิด ส่วน ข้าราชการ ของ ท่าน คือ ผู้ ที่ โค่น ตัด ไม้ นั้น ข้าพเจ้า จะ ให้ ข้าว สาลี นวด แล้ว สอง หมื่น โค ระ ข้าว บา ร ลี สอง หมื่น โค ระ เหล้า องุ่น สอง หมื่น บัท และ น้ำมัน สอง หมื่น บัท แก่ เขา ทั้งหลาย”
{2:11} แล้ว ฮี ราม พระ ราชา แห่ง เมือง ไท ระ ทรง ตอบ เป็น ลาย พระ หัตถ์ ซึ่ง พระองค์ ทรง มี ไป ถึง ซา โลม อนว่า“ เพราะ ว่า พระเจ้า ทรง รัก ประชากร ของ พระองค์ พระองค์ จึง ทรง กระทำ ให้ ท่าน เป็น พระ ราชา เหนือ เขา ทั้งหลาย”
{2:12} ฮี ราม ตรัส อีก ว่า“ สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก ผู้ ได้ ประทาน โอรส ที่ ฉลาด คน หนึ่ง แก่ ดา วิด กอปร ด้วย ความ เฉลียว ฉลาด และ ความ เข้าใจ ผู้ ซึ่ง จะ สร้าง พระ นิเวศ ถวาย พระเจ้า และ สร้าง พระ ราช วัง เพื่อ ราช อาณาจักร ของ พระองค์
{2:13} “ บัดนี้ ข้าพเจ้า ได้ ส่ง ช่างฝีมือ คน หนึ่ง กอปร ด้วย ความ เข้าใจ คือ หุ ราม ที่ปรึกษา อาวุโส
{2:14} บุตร ชาย ของ หญิง คน เผ่า ดาน บิดา ของ เขา เป็น ชาว เมือง ไท ระ เขา ชำนาญ งาน ช่าง ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หิน และ ไม้ และ ทำงาน ช่าง ผ้า สี ม่วง สี ฟ้า ผ้าป่าน และ ผ้า สี แดง เข้ม และ ทำ การ แกะ สลัก ทุก ชนิด และ สร้าง ตาม แบบ ลวดลาย ใดๆ ที่ จะ กำหนด ให้ แก่ เขา พร้อม กับ ช่างฝีมือ ของ ท่าน คือ ช่างฝีมือ ของ ดา วิด ราช บิดา ของ ท่าน ผู้ เป็น เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า
{2:15} เพราะ ฉะนั้น เรื่อง ข้าว สาลี ข้าว บา ร ลี น้ำมัน และ เหล้า องุ่น ซึ่ง เจ้านาย ของ ข้าพเจ้า ได้ กล่าว ถึง นั้น ขอ ท่าน ได้ ส่ง ไป ให้ พวก เรา ผู้ รับใช้ ท่าน
{2:16} และ พวก เรา จะ ตัด ตัว ไม้ เท่า ที่ ท่าน ต้องการ จาก เลบานอน และ นำ มา ให้ ท่าน โดย แพ ทาง ทะเล ถึง เมือง ยัฟ ฟา เพื่อ ว่า ท่าน จะ ได้ นำ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม”
{2:17} แล้ว ซา โลม อน ทรง ทำ บัญชี สำมะโนครัว ชน ต่าง ด้าว ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อิสราเอล ภายหลัง บัญชี สำมะโนครัว ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ไว้ และ ปรากฏ ว่า มี คน หนึ่ง แสน ห้า หมื่น สาม พัน หก ร้อย คน
{2:18} พระองค์ ทรง กำหนด ให้ เจ็ด หมื่น คน เป็น คน ขน ของ และ ให้ แปด หมื่น คน สกัด หิน ที่ ถิ่น เทือกเขา และ คน สาม พัน หก ร้อย คน เป็น ผู้ ดูแล ให้ ประชาชน ทำงาน
{i3:1} ซา โลม อน ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า (1 พกษ.6:1-38)
{3:1} แล้ว ซา โลม อน ทรง เริ่ม สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ที่ กรุง เยรูซาเล็ม บน ภูเขา โม ริ ยาห์ ที่ ซึ่ง พระเจ้า ทรง ปรากฏ แก่ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ ตรง ที่ ซึ่ง ดา วิด ทรง กำหนด ไว้ ที่ ลาน นวด ข้าวของ โอ รนัน คน เย บุ ส
{3:2} พระองค์ ทรง เริ่ม สร้าง ใน วัน ที่ สอง เดือน ที่ สอง ของ ปี ที่ สี่ แห่ง รัชกาล ของ พระองค์
{3:3} ต่อ ไป นี้ เป็น รากฐาน ซึ่ง ซา โลม อน ทรง วาง เพื่อ สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ส่วน ยาว ตาม ศอก โบราณ หก สิบ ศอก และ กว้าง ยี่ สิบ ศอก
{3:4} มุข ด้าน หน้า ของ พระ นิเวศ นั้น ยาว ยี่ สิบ ศอก เท่ากับ ด้าน กว้าง ของ พระ นิเวศ และ ส่วน สูง หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ พระองค์ ทรง บุ ด้าน ใน ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์
{3:5} ห้องโถง พระองค์ ทรง บุ ด้วย ไม้ สน สาม ใบ และ บุ ด้วย ทองคำ เนื้อ นพคุณ และ ทำ ต้น อินทผลัม และ ลูกโซ่ ประดับ ไว้ บน นั้น
{3:6} พระองค์ ทรง แต่ง พระ นิเวศ ด้วย ฝัง เพชร พลอย ทองคำ นั้น เป็น ทองคำ เมือง พา รวายิม
{3:7} พระองค์ จึง ทรง บุ พระ นิเวศ นั้น ด้วย ทองคำ คือ ที่ คาน ธรณี ประตู ผนัง ประตู กับ สลัก รูป เค รู บ ไว้ บน ผนัง
{3:8} และ พระองค์ ทรง สร้าง อภิ สุทธิ สถาน คือ ความ ยาว ของ ที่ นั้น ตาม ความ กว้าง ของ พระ นิเวศ เป็น ยี่ สิบ ศอก และ กว้าง ยี่ สิบ ศอก พระองค์ ทรง บุ ด้วย ทองคำ นพคุณ หนัก หก ร้อย ตะ ลันต์
{3:9} น้ำหนัก ของ ตะปู ห้า สิบ เชเขล ทองคำ และ พระองค์ ทรง บุ ห้อง ชั้น บน ด้วย ทองคำ
{3:10} ใน อภิ สุทธิ สถาน นั้น พระองค์ ทรง สร้าง เค รู บ ไว้ สอง รูป ด้วย ไม้ บุ ทองคำ
{3:11} ปีก ของ เค รู บ ทั้ง สอง นั้น กาง ออก ยี่ สิบ ศอก ปีก ข้าง หนึ่ง ของ เค รู บ รูป หนึ่ง ยาว ห้า ศอก จด ผนัง พระ นิเวศ และ อีก ปีก หนึ่ง ยาว ห้า ศอก จด ปีก ของ เค รู บ อีก รูป หนึ่ง
{3:12} และ รูป นี้ ปีก ข้าง หนึ่ง ห้า ศอก จด ผนัง พระ นิเวศ และ อีก ปีก หนึ่ง ห้า ศอก ด้วย ติดต่อ กับ ปีก ของ เค รู บ อีก รูป หนึ่ง
{3:13} ปีก ของ เค รู บ เหล่า นี้ กาง ออก ยี่ สิบ ศอก เค รู บ ทั้ง สอง นั้น ยืน หัน หน้า ไป ทาง ห้องโถง
{3:14} และ พระองค์ ทรง สร้าง ม่าน ด้วย ผ้า สี ฟ้า สี ม่วง และ สี แดง เข้ม และ ผ้าป่าน และ ปัก รูป เค รู บ ไว้ บน นั้น
{i3:15} งาน ของ หุ ราม ใน พระ วิหาร (1 พกษ.7:15-51)
{3:15} ข้าง หน้า พระ นิเวศ พระองค์ ทรง สร้าง เสา หา น สอง ต้น สูง สาม สิบ ห้า ศอก มี บัว คว่ำ สูง ห้า ศอก อยู่ บน ยอด เสา หา น แต่ละ ต้น
{3:16} พระองค์ ทรง ทำ ลูกโซ่ เหมือน สร้อย คอ ติด ไว้ ที่ ยอด เสา หา น และ พระองค์ ทรง ทำ ทับทิม หนึ่ง ร้อย ลูก แขวน ไว้ ที่ โซ่
{3:17} พระองค์ ทรง ตั้ง เสา หา น ไว้หน้า พระ วิหาร ข้าง ขวา ต้น หนึ่ง อีก ต้น หนึ่ง ข้าง ซ้าย ต้น ข้าง ขวา นั้น พระองค์ ทรง ขนาน นาม ว่า ยา คีน และ ต้น ข้าง ซ้าย ว่า โบ อา ส
{4:1} พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา ด้วย ทองสัมฤทธิ์ ยาว ยี่ สิบ ศอก และ กว้าง ยี่ สิบ ศอก สูง สิบ ศอก
{4:2} แล้ว พระองค์ ทรง สร้าง ขัน สาคร หล่อ เป็น ขัน กลม วัด จาก ขอบ หนึ่ง ไป ถึง อีก ขอบ หนึ่ง ได้ สิบ ศอก สูง ห้า ศอก และ วัด โดย รอบ ได้ สาม สิบ ศอก
{4:3} ภาย ใต้ ขัน นี้ มี รูป วัว อยู่ รอบ ขัน สาคร ระยะ สิบ ศอก อยู่ รอบ ขัน สาคร วัว เหล่า นี้ เป็น สอง แถว หล่อ พร้อม กับ เมื่อ หล่อ ขัน สาคร
{4:4} ขัน สาคร นั้น วาง อยู่ บน วัว สิบ สอง ตัว หัน หน้า ไป ทิศ เหนือ สาม ตัว หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ตก สาม ตัว หัน หน้า ไป ทิศ ใต้ สาม ตัว และ หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ออก สาม ตัว ขัน สาคร นั้น วาง อยู่ บน วัว นี้ ส่วน เบื้องหลัง ของ มัน ทั้งสิ้น อยู่ ข้าง ใน
{4:5} ขัน สาคร หนา หนึ่ง คืบ ที่ ขอบ ของ มัน ทำ เหมือน ขอบ ถ้วย เหมือน อย่าง ดอกบัว บรรจุ ได้ สาม พัน บัท
{4:6} พระองค์ ทรง ทำ ขัน สิบ ลูก วาง อยู่ ด้าน ขวา ห้า ลูก ด้าน ซ้าย ห้า ลูก เพื่อ ใช้ ล้าง ของ ใน นั้น เขา จะ ล้าง ของ ซึ่ง ใช้ เป็น เครื่อง เผา บูชา ใน นี้ ขัน สาคร นั้น สำหรับ ให้ ปุโรหิต ล้าง ใน นั้น
{4:7} แล้ว พระองค์ ทรง สร้าง คัน ประทีป ทองคำ สิบ คัน ตาม ที่ กำหนด เกี่ยว กับ คัน ประทีป นั้น และ พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ ใน พระ วิหาร อยู่ ด้าน ขวา ห้า และ ด้าน ซ้าย ห้า
{4:8} พระองค์ ทรง สร้าง โต๊ะ สิบ ตัว ด้วย และ ตั้ง ไว้ ใน พระ วิหาร อยู่ ด้าน ขวา ห้า ตัว ด้าน ซ้าย ห้า ตัว และ พระองค์ ทรง ทำ ชาม ทองคำ หนึ่ง ร้อย ลูก
{4:9} พระองค์ ทรง สร้าง ลาน แห่ง ปุโรหิต และ ลาน ใหญ่ และ ประตู ลาน และ ทรง บุ ประตู นั้น ด้วย ทองสัมฤทธิ์
{4:10} และ พระองค์ ทรง วาง ขัน สาคร ไว้ ที่ ด้าน ขวา พระ นิเวศ ทาง ทิศ ตะวัน ออก เฉียง ใต้
{4:11} หุ ราม ได้ สร้าง หม้อ ทัพพี และ ชาม ดังนั้น หุ ราม จึง ทำงาน ซึ่ง ท่าน กระทำ ให้ กษัตริย์ ซา โลม อน เรื่อง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า สำเร็จ
{4:12} คือ เสา หา น สอง ต้น คิ้ว และ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา หา น ทั้ง สอง และ ตาข่าย สอง ผืน ซึ่ง คลุม คิ้ว ทั้ง สอง ของ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา หา น
{4:13} และ ลูก ทับทิม สี่ ร้อย ลูก สำหรับ ตาข่าย ทั้ง สอง ผืน ตาข่าย ผืน หนึ่ง มี ลูก ทับทิม สอง แถว เพื่อ คลุม คิ้ว ทั้ง สอง ของ บัว คว่ำ ซึ่ง อยู่ บน ยอด เสา หา น
{4:14} เขา ทำ แท่น ด้วย และ ทำ ขัน ไว้ บน แท่น
{4:15} และ ขัน สาคร ลูก หนึ่ง และ วัว สิบ สอง ตัว รอง อยู่ นั้น
{4:16} หม้อ ทัพพี และ ส้อม และ เครื่อง ประกอบ ทั้งสิ้น นี้ หุ ราม ได้ ทำ ขึ้น ด้วย ทองสัมฤทธิ์ สุก ถวาย กษัตริย์ ซา โลม อน สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{4:17} พระ ราชา ทรง หล่อ สิ่ง เหล่า นี้ ใน ที่ราบ แม่น้ำ จอร์แดน ใน ที่ดิน เหนียว ระหว่าง สุ คคทกับเศเรดาห์
{4:18} ซา โลม อน ทรง สร้าง สิ่ง เหล่า นี้ เป็น จำนวน มาก จึง มิ ได้ หา น้ำหนัก ของ ทองสัมฤทธิ์
{4:19} และ ซา โลม อน จึง ทรง กระทำ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า คือ แท่น บูชา ทองคำ โต๊ะ ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์
{4:20} คัน ประทีป และ ตะเกียง ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ เพื่อ ใช้ ตาม ประทีป หน้า อภิ สุทธิ สถาน ตาม กฎหมาย
{4:21} ดอกไม้ ตะเกียง และ คีม ทำ ด้วย ทองคำ คือ ทองคำ บริสุทธิ์ ที่สุด
{4:22} ตะไกร ตัด ไส้ ตะเกียง ชาม ถ้วย และ กระถาง ไฟ ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ ส่วน ทาง เข้า ของ พระ นิเวศ คือ ประตู ชั้น ใน ของ อภิ สุทธิ สถาน และ ประตู พระ นิเวศ คือ ประตู ห้องโถง ทำ ด้วย ทองคำ
{5:1} บรรดา กิจการ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง กระทำ สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ก็ สำเร็จ ดังนี้ และ ซา โลม อน ทรง นำ บรรดา สิ่ง ซึ่ง ดา วิด ราช บิดา ทรง ถวาย ไว้ เข้า มา คือ เครื่องเงิน เครื่อง ทองคำ และ เครื่อง ใช้ ต่างๆ และ เก็บ ไว้ ใน คลัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{i5:2} ซา โลม อน ทรง นำ หีบ พัน ธ สัญญา เข้า ใน พระ วิหาร (1 พกษ.8:1-11)
{5:2} แล้ว ซา โลม อน ทรง ประชุม พวก ผู้ใหญ่ ของ อิสราเอล และ บรรดา หัวหน้า ของ เผ่า และ บรรดา ประมุข ของ ตระกูล ชน อิสราเอล ใน กรุง เยรูซาเล็ม เพื่อ จะ นำ หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า ขึ้น มา จาก นคร ดา วิด คือ เมือง ศิโยน
{5:3} และ ผู้ชาย ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล ก็ ประชุม ต่อ พระ พักตร์ พระ ราชา ณ การ เลี้ยง ใน เดือน ที่ เจ็ด
{5:4} พวก ผู้ใหญ่ ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล มา และ คน เล วี ก็ ยก หีบ
{5:5} และ เขา ทั้งหลาย ก็ นำ หีบ เต็นท์ นัด พบ และ เครื่อง ใช้ บริสุทธิ์ ทั้งสิ้น ซึ่ง อยู่ ใน เต็นท์ ขึ้น มา ของ เหล่า นี้ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี หาม ขึ้น มา
{5:6} และ พระ ราชา ซา โลม อน กับ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งสิ้น ที่ ได้ ประชุม กัน อยู่ กับ พระองค์ ต่อ หน้า หีบ ได้ ถวาย แกะ และ วัว มากมาย ซึ่ง เขา จะ นับ หรือ เอา จำนวน ก็ ไม่ ได้
{5:7} แล้ว ปุโรหิต ก็ นำ หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า มา ยัง ที่ ของ หีบ ที่ อยู่ ใน ห้อง หลัง ของ พระ นิเวศ คือ ใน อภิ สุทธิ สถาน ภาย ใต้ ปีก เค รู บ
{5:8} เพราะ ว่า เค รู บ นั้น กาง ปีก ออก เหนือ ที่ ของ หีบ เค รู บ จึง เป็น เครื่อง คลุม เหนือ หีบ และ ไม้ คาน ของ หีบ
{5:9} คานหาม ของ หีบ นั้น ยาว มาก จึง เห็น ปลาย คานหาม ได้ จาก วิ สุทธิ สถาน ซึ่ง อยู่ ข้าง หน้า ห้อง หลัง แต่ เขา จะ เห็น จาก ข้าง นอก ไม่ ได้ และ คานหาม ก็ ยัง อยู่ ที่ นั่น จน ทุก วัน นี้
{5:10} ไม่ มี สิ่ง ใด ใน หีบ นอกจาก ศิลา สอง แผ่น ซึ่ง โมเสส เก็บ ไว้ ณ ภูเขา โฮ เร บ เมื่อ พระเจ้า ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ คน อิสราเอล เมื่อ เขา ทั้งหลาย ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์
{5:11} และ อยู่ มา เมื่อ ปุโรหิต ออก มา จาก วิสุทธิสถาน (เพราะ ปุโรหิต ทั้งปวง ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ แล้ว และ ไม่ คำนึง ถึง เวร
{5:12} และ บรรดา พวก เล วี ที่ เป็น นัก ร้อง ทั้งหมด ทั้ง อาสา ฟ เฮ มาน และ เย ดู ธูน ทั้ง บุตร ชาย และ ญาติ ของ เขา ทั้งหลาย แต่ง กาย ด้วย ผ้าป่าน มี ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่ ยืน อยู่ ทาง ตะวัน ออก ของ แท่น บูชา พร้อม กับ ปุโรหิต คน แตร หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ คน)
{5:13} พวก คน แตร และ พวก นัก ร้อง จะ ทำให้ คน ได้ยิน เขา ทั้งหลาย ร้อง เพลง สรรเสริญ และ เพลง โมทนา พระคุณ เป็น เสียง เดียวกัน และ เมื่อ เขา ร้อง ขึ้น พร้อม กับ แตร และ ฉาบ กับ เครื่องดนตรี อย่าง อื่น ใน การ ถวาย สรรเสริญ แด่ พระเจ้า ว่า“ เพราะ พระองค์ ประเสริฐ เพราะ ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ ดำรง เป็น นิตย์” พระ นิเวศ คือ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ก็ มี เมฆ เต็ม ไป หมด
{5:14} จน ปุโรหิต จะ ยืน ปรนนิบัติ ไม่ ได้ ด้วย เหตุ เมฆ นั้น เพราะ พระ สิริ ของ พระเจ้า เต็ม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{i6:1} การ มอบ ถวาย พระ วิหาร (1 พกษ.8:12-66)
{6:1} แล้ว ซาโล มอน ตรัส ว่า“ พระเจ้า ได้ ตรัส ว่า พระองค์ จะ ประทับ ใน ความ มืด ทึบ
{6:2} ข้า พระองค์ ได้ สร้าง พระ นิเวศ อัน เป็น ที่ ประทับ สำหรับ พระองค์ เป็น สถานที่ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง สถิต อยู่ เป็น นิตย์”
{6:3} แล้ว พระ ราชา ก็ ทรง หัน มา และ ทรง ให้ พร แก่ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง ขณะ ที่ ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง ยืน อยู่
{6:4} พระองค์ ตรัส ว่า“ สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ตาม ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ ด้วย พระ โอษฐ์ ต่อ ดา วิด พระ ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า
{6:5} ‘ ตั้งแต่ วัน ที่ เรา ได้ นำ ประชากร ของ เรา ออก จาก อียิปต์ เรา มิ ได้ เลือก เมือง หนึ่ง เมือง ใด ใน เผ่า อิสราเอล ทั้งสิ้น เพื่อ จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา มิ ได้ เลือก ชาย คน ใด ให้ เป็น เจ้านาย เหนือ อิสราเอล ประชากร ของ เรา
{6:6} แต่ เรา ได้ เลือก เยรูซาเล็ม แล้ว เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น และ เรา ได้ เลือก ดา วิด แล้ว ให้ อยู่ เหนือ อิสราเอล ประชากร ของ เรา’
{6:7} ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล
{6:8} แต่ พระเจ้า ตรัส กับ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า ว่า‘ ที่ เจ้า ตั้งใจ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ นาม ของ เรา นั้น เจ้า ก็ ทำ ดี อยู่ แล้ว ใน เรื่อง ความ ตั้งใจ ของ เจ้า
{6:9} อย่างไร ก็ ตาม เจ้า จะ ไม่ สร้าง พระ นิเวศ แต่ บุตร ของ เจ้า ผู้ ซึ่ง จะ เกิด แก่ เจ้า จะ สร้าง พระ นิเวศ เพื่อ นาม ของ เรา’
{6:10} บัดนี้ พระเจ้า ทรง ให้ พระ สัญญา ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ นั้น สำเร็จ เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ขึ้น มา แทน ดา วิด ราช บิดา ของ ข้าพเจ้า และ นั่ง อยู่ บน บัลลังก์ ของ อิสราเอล ดัง ที่ พระเจ้า ได้ ทรง สัญญา ไว้ และ ข้าพเจ้า ได้ สร้าง พระ นิเวศ สำหรับ พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{6:11} และ ข้าพเจ้า ได้ วาง หีบ ไว้ ที่ นั่น ซึ่ง พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า อยู่ ใน นั้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ชน อิสราเอล”
{6:12} แล้ว ซา โลม อน ประทับ ยืน หน้า แท่น บูชา ของ พระเจ้า ต่อ หน้า ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ออก
{6:13} (เพราะ ซา โลม อน ได้ ทรง สร้าง ปะรำ ทองสัมฤทธิ์ ยาว ห้า ศอก กว้าง ห้า ศอก สูง สาม ศอก และ ทรง ตั้ง ไว้ กลาง ลาน และ พระองค์ ทรง ประทับ อยู่ บน นั้น แล้ว พระองค์ ทรง คุกเข่า ลง ต่อ หน้า ชุมนุม อิสราเอล ทั้งปวง และ กาง พระ หัตถ์ ของ พระองค์ สู่ ฟ้า สวรรค์)
{6:14} และ พระองค์ ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ไม่ มี พระเจ้า องค์ ใด เหมือน พระองค์ ใน ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน หรือ ที่ แผ่นดิน เบื้อง ล่าง ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ทรง สำแดง ความ รัก มั่นคง แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ผู้ ดำเนิน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ เขา
{6:15} พระองค์ ได้ ทรง กระทำ กับ ดา วิด บิดา ของ ข้า พระองค์ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ตาม บรรดา สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ แก่ ท่าน พระองค์ ตรัส ด้วย พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ใน วัน นี้ ด้วย พระ หัตถ์ ของ พระองค์
{6:16} ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล เพราะ ฉะนั้น ขอ ทรง ธำรง อยู่ กับ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ คือ ดา วิด ราช บิดา ของ ข้า พระองค์ ตาม ซึ่ง พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน ว่า‘ ถ้า เพียง แต่ ลูกหลาน ทั้งหลาย ของ เจ้า ระมัดระวัง ใน ทาง ดำเนิน ของ เขา ที่ จะ ดำเนิน ไป ต่อ หน้า เรา อย่าง ที่ เจ้า ได้ ดำเนิน ต่อ หน้า เรา นั้น เจ้า จะ ไม่ ขาด ชาย ผู้ หนึ่ง ต่อ หน้า เรา ที่ จะ นั่ง บน บัลลังก์ ของ อิสราเอล’
{6:17} เพราะ ฉะนั้น ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ขอ พระ วจนะ ของ พระองค์ จง ดำรง อยู่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส กับ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ คือ ดา วิด บิดา ของ ข้า พระองค์
{6:18} “ แต่ พระเจ้า จะ ทรง ประทับ กับ มนุษย์ ที่ แผ่นดิน โลก หรือ ดู เถิด ฟ้า สวรรค์ ที่ สูง ที่สุด ก็ ยัง รับรอง พระองค์ ไว้ ไม่ ได้ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ขึ้น จะ รับ พระองค์ ไม่ ได้ ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด
{6:19} แต่ ขอ พระองค์ ทรง สน พระทัย ใน คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ใน คำ วิงวอน นี้ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง สดับ เสียง ร้อง และ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ อธิษฐาน ต่อ พระองค์
{6:20} เพื่อ ว่า พระ เนตร ของ พระองค์ จะ ทรง ลืม อยู่ เหนือ พระ นิเวศ นี้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน คือ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ได้ ตรัส ว่า จะ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ที่ นั่น เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ซึ่ง ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ จะ ได้ อธิษฐาน ตรง ต่อ สถานที่ นี้
{6:21} และ ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ วิงวอน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ เมื่อ เขา อธิษฐาน ตรง ต่อ สถานที่ นี้ ขอ พระองค์ ทรง สดับ อยู่ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ เมื่อ พระองค์ ทรง สดับ แล้ว ก็ ขอ พระองค์ ทรง ประทาน อภัย
{6:22} “ เมื่อ ชาย คน ใด กระทำ บาป ต่อ เพื่อนบ้าน ของ เขา และ ถูก บังคับ ให้ ทำ สัตย์ สาบาน และ เขา มา ให้ คำ สาบาน ต่อ หน้า แท่น บูชา ของ พระองค์ ใน พระ นิเวศ
{6:23} ขอ พระองค์ ทรง สดับ จาก ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง กระทำ ขอ ทรง พิพากษา ผู้ รับใช้ ทั้งหลาย ของ พระองค์ ลงโทษ ผู้ กระทำ ความ ผิด และ ทรง นำ ความ ประพฤติ ของ เขา ให้ กลับ ตก บน ศีรษะ ของ ตัว เขา เอง และ ขอ ทรง ประกาศ ความ บริสุทธิ์ ของ ผู้ ชอบธรรม สนอง แก่ เขา ตาม ความ ชอบธรรม ของ เขา
{6:24} “ ถ้า อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ พ่าย แพ้ ต่อ ศัตรู เพราะ เขา ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ และ เขา หัน กลับ มา หา พระองค์ อีก ยอมรับ พระ นาม ของ พระองค์ และ อธิษฐาน และ กระทำ การ วิงวอน ต่อ พระองค์ ใน พระ นิเวศ นี้
{6:25} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ฟัง ใน ฟ้า สวรรค์ และ ประทาน อภัย แก่ บาป ของ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ และ ขอ ทรง นำ เขา กลับ มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ได้ พระ ราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{6:26} “ เมื่อ ฟ้า สวรรค์ ปิด อยู่ และ ไม่ มี ฝน เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ ถ้า เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ สถานที่ นี้ และ ยอมรับ พระ นาม ของ พระองค์ และ หัน กลับ เสีย จาก บาป ของ เขา ทั้งหลาย เมื่อ พระองค์ ทรง ให้ ใจ เขา ทั้งหลาย รับ ความ ทุกข์ ใจ
{6:27} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ประทาน อภัย แก่ บาป ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ของ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทรง สอน ทาง ดี แก่ เขา ซึ่ง เขา ควร จะ ดำเนิน และ ขอ ทรง ประทาน ฝน บน แผ่นดิน ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ ประชากร ของ พระองค์ เป็น มรดก นั้น
{6:28} “ ถ้า มี การ กันดาร อาหาร ใน แผ่นดิน ถ้า มี โรค ระบาด ข้าว ม้าน รา กิน ข้าว หรือ ตั๊กแตน วัย บิน หรือ ตั๊กแตน วัย คลาน หรือ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ล้อม เมือง ของ เขา ไว้ รอบ ด้าน จะ เป็น ภัย พิบัติ อย่าง ใด หรือ ความ เจ็บ อย่าง ใด มี ขึ้น ก็ ดี
{6:29} ไม่ ว่า คำ อธิษฐาน อย่าง ใด หรือ คำ วิงวอน ประการ ใด ซึ่ง ประชาชน คน ใด หรือ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ทูล ต่าง ก็ ประจักษ์ ใน ภัย พิบัติ และ ความ ทุกข์ ใจ ของ เขา และ ได้ กาง มือ ของ เขา สู่ พระ นิเวศ นี้
{6:30} ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ พระ ราช ทาน อภัย และ ทรง ประทาน แก่ ทุก คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ทราบ จิตใจ ตาม การ ประพฤติ ทั้งสิ้น ของ เขา (เพราะ พระองค์ คือ พระองค์ เท่านั้น ที่ ทรง ทราบ จิตใจ ของ มนุษยชาติ ทั้งสิ้น)
{6:31} เพื่อ ว่า เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ยำเกรง พระองค์ และ ดำเนิน ใน มรรคา ของ พระองค์ ตลอด วัน เวลา ที่ เขา มี ชีวิต อาศัย ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย
{6:32} “ ยิ่ง กว่า นั้น อีก เกี่ยว กับ ชน ต่าง ด้าว ผู้ ซึ่ง ไม่ ใช่ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา จาก ประเทศ เมือง ไกล เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ พระ หัตถ์ อัน มหิทธิ ฤทธิ์ ของ พระองค์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์ เมื่อ เขา มา อธิษฐาน ตรง ต่อ พระ นิเวศ นี้
{6:33} ก็ ขอ พระองค์ ทรง สดับ ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง ชน ต่าง ด้าว ได้ ทูล ขอ ต่อ พระองค์ เพื่อ ว่า ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน โลก จะ รู้จัก พระ นาม ของ พระองค์ และ ยำเกรง พระองค์ ดัง อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ ยำเกรง พระองค์ อยู่ นั้น และ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ทราบ ว่า พระ นิเวศ นี้ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ไว้ เขา เรียก กัน ด้วย พระ นาม ของ พระองค์
{6:34} “ ถ้า ประชากร ของ พระองค์ ออก ไป กระทำ สงคราม ต่อสู้ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น โดย ทาง ใดๆ ที่ พระองค์ ทรง ใช้ เขา ออก ไป ก็ ตาม และ เขา ทั้งหลาย ได้ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ เมือง นี้ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือกสรร ไว้ และ ตรง ต่อ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์
{6:35} แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน ของ เขา และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่
{6:36} “ ถ้า เขา ทั้งหลาย กระทำ บาป ต่อ พระองค์ (เพราะ ไม่ มี มนุษย์ สัก คน หนึ่ง ซึ่ง มิ ได้ กระทำ บาป) และ พระองค์ ทรง กริ้ว ต่อ เขา และ พระองค์ ทรง มอบ เขา ไว้ กับ ศัตรู เขา จึง ถูก จับ ไป เป็น เชลย ยัง แผ่นดิน หนึ่ง ไม่ ว่า ไกล หรือ ใกล้
{6:37} แต่ ถ้า เขา สำนึก ผิด ใน ใจ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เขา ได้ ถูก จับ ไป เป็น เชลย และ ได้ กลับ ใจ และ ได้ ทำ การ วิงวอน ต่อ พระองค์ ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ทูล ว่า‘ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป และ ได้ ประพฤติ ชั่ว ร้าย และ อย่าง อธรรม’
{6:38} ถ้า เขา ทั้งหลาย กลับ มา หา พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ เขา ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ที่ ซึ่ง ศัตรู กวาด เขา ไป เป็น เชลย และ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ตรง ต่อ แผ่นดิน ของ เขา ซึ่ง พระองค์ พระ ราช ทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย คือ เมือง ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง เลือกสรร ไว้ และ พระ นิเวศ ซึ่ง ข้า พระองค์ ได้ สร้าง ไว้ ใน พระ นาม ของ พระองค์
{6:39} แล้ว ขอ พระองค์ ทรง สดับ คำ อธิษฐาน และ คำ วิงวอน ของ เขา ใน ฟ้า สวรรค์ อัน เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์ และ ขอ ทรง ให้ สิทธิ อัน ชอบธรรม ของ เขา คง อยู่ และ ขอ ทรง ประทาน อภัย แก่ ประชากร ของ พระองค์ ผู้ ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์
{6:40} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ บัดนี้ ขอ พระ เนตร ของ พระองค์ ทรง ลืม อยู่ และ ขอ พระ กรรณ ของ พระองค์ สดับ คำ อธิษฐาน แห่ง สถานที่ นี้
{6:41} “ ข้า แต่ พระเจ้า ขอ ทรง ลุก ขึ้น เสด็จ ไป ยัง ที่ พำนัก ของ พระองค์ ทั้ง พระองค์ และ หีบ แห่ง ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ ข้า แต่ พระเจ้า ขอ ให้ ปุโรหิต ของ พระองค์ สวม ความ รอด และ ให้ ธรรมิก ชน ของ พระองค์ เปรมปรีดิ์ ใน ความ ประเสริฐ ของ พระองค์
{6:42} ข้า แต่ พระเจ้า ขอ อย่า ทรง หัน หน้า ของ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง เจิม ไว้ นั้น ไป เสีย ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ อัน มี อยู่ ต่อ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ พระองค์”
{7:1} เมื่อ ซา โลม อน ทรง จบ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ แล้ว ไฟ ได้ ลง มา จาก ฟ้า สวรรค์ ไหม้ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง สัต ว บูชา เสีย และ พระ สิริ ของ พระเจ้า ก็ เต็ม พระ นิเวศ
{7:2} ปุโรหิต เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ไม่ ได้ เพราะ ว่า พระ สิริ ของ พระเจ้า เต็ม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{7:3} เมื่อ บรรดา ชน อิสราเอล ได้ เห็น ไฟ ลง มา และ พระ สิริ ของ พระเจ้า อยู่ บน พระ นิเวศ เขา ทั้งหลาย ก็ กราบ ซบ หน้า ลง ถึง พื้น หิน และ ได้ นมัสการ กล่าว โมทนา พระเจ้า ว่า“ เพราะ พระองค์ ประเสริฐ เพราะ ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์”
{7:4} แล้ว พระ ราชา และ บรรดา ประชาชน ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ต่อ พระเจ้า
{7:5} กษัตริย์ ซา โลม อน ทรง ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา เป็น วัว สอง หมื่น สอง พัน ตัว และ แกะ หนึ่ง แสน สอง หมื่น ตัว ดังนี้ แหละ พระ ราชา และ ประชาชน ทั้งปวง ได้ อุทิศ ถวาย พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า
{7:6} บรรดา ปุโรหิต ก็ ยืน ประจำ ตำแหน่ง ของ ตน ทั้งคน เล วี ด้วย พร้อม กับ เครื่องดนตรี ถวาย แด่ พระเจ้า ซึ่ง กษัตริย์ ดา วิด ได้ ทรง กระทำ เพื่อ ถวาย โมทนา แด่ พระเจ้า เมื่อ ดา วิด ได้ ถวาย สาธุการ ด้วย ฝีมือ ของ เขา ทั้งหลาย (เพราะ ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์) และ ปุโรหิต ก็ เป่า แตร ข้าง หน้า เขา และ อิสราเอล ทั้งปวง ยืน อยู่
{7:7} และ ซา โลม อน ทรง ทำ พิธี ชำระ ส่วนกลาง ของ ลาน ซึ่ง อยู่ ข้าง หน้า พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ เป็น ส่วน บริสุทธิ์ เพราะ พระองค์ ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ ไขมัน ของ เครื่อง ศานติ บูชา ที่ นั่น เพราะ ว่า แท่น ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง สร้าง ไว้ นั้น ไม่ พอ จุ เครื่อง เผา บูชา เครื่อง ธัญ ญ บูชา และ ไขมัน
{7:8} ใน ครั้ง นั้น ซา โลม อน ทรง ถือ เทศกาล อยู่ เจ็ด วัน และ อิสราเอล ทั้งปวง อยู่ กับ พระองค์ ด้วย เป็น ชุมนุมชน ใหญ่ ยิ่งนัก ตั้งแต่ ทาง เข้า เมือง ฮา มัท จน ถึง ลำธาร แห่ง อียิปต์
{7:9} และ ใน วัน ที่ แปด เขา ทั้งหลาย ประชุม ตาม พิธี เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ มี งาน มอบ ถวาย แท่น บูชา มา เจ็ด วัน และ ถือ เทศกาล เลี้ยง มา เจ็ด วัน แล้ว
{7:10} เมื่อ วัน ที่ ยี่ สิบ สาม ของ เดือน ที่ เจ็ด พระองค์ ทรง ให้ ประชาชน กลับ ไป บ้าน ของ ตน มี ใจ ชื่นบาน และ ยินดี ด้วย ความ ดี ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง สำแดง แก่ ดา วิด และ แก่ ซา โลม อน และ แก่ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์
{i7:11} พระเจ้า ทรง ปรากฏ ต่อ ซาโล มอน ครั้ง ที่ 2 (1 พกษ.9:1-9)
{7:11} ดังนี้ แหละ ซา โลม อน ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พระ ราช วัง เสร็จ คือ ทุก อย่าง ซึ่ง พระองค์ ทรง ดำริ จะ กระทำ ใน เรื่อง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ใน เรื่อง พระ ราช สำนัก ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ สิ้น
{7:12} แล้ว พระเจ้า ทรง ปรากฏ แก่ ซา โลม อน เวลา กลางคืน และ ตรัส กับ ท่าน ว่า“ เรา ได้ยิน คำ อธิษฐาน ของ เจ้า และ ได้ เลือก สถานที่ นี้ สำหรับ เรา ให้ เป็น นิเวศ แห่ง เครื่อง สัต วบูชา
{7:13} ถ้า เรา ปิด ฟ้า สวรรค์ มิ ให้ ฝน ตก หรือ เรา บัญชา ให้ ตั๊กแตน โม มา กิน แผ่นดิน หรือ ส่ง โรค ระบาด มา ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา
{7:14} ถ้า ประชากร ของ เรา ผู้ ซึ่ง เขา เรียก กัน โดย ชื่อ ของ เรา นั้น จะ ถ่อม ตัว ลง และ อธิษฐาน และ แสวง หา หน้า ของ เรา และ หัน เสีย จาก ทาง ชั่ว ของ เขา เรา ก็ จะ ฟัง จาก สวรรค์ และ จะ ให้ อภัย แก่ บาป ของ เขา และ จะ รักษา แผ่นดิน ของ เขา ให้ หาย
{7:15} และ ตา ของ เรา จะ ลืม อยู่ และ หู ของ เรา จะ ฟัง คำ อธิษฐาน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย อธิษฐาน ณ สถานที่ นี้
{7:16} เพราะ บัดนี้ เรา ได้ เลือกสรร และ กระทำ ให้ นิเวศ เป็น ที่ บริสุทธิ์ เพื่อ นาม ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น เป็น นิตย์ ตา ของ เรา และ ใจ ของ เรา จะ อยู่ ที่ นั่น ตลอด เวลา
{7:17} ส่วน เจ้า ถ้า เจ้า ดำเนิน ต่อ หน้า เรา อย่าง ดา วิด บิดา ของ เจ้า ดำเนิน นั้น กระทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง เรา ได้ บัญชา แก่ เจ้า และ รักษา กฎเกณฑ์ ของ เรา และ กฎหมาย ของ เรา
{7:18} แล้ว เรา จะ สถาปนา ราชบัลลังก์ ของ เจ้า ดัง ที่ เรา ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา ไว้ กับ ดา วิด บิดา ของ เจ้า ว่า‘ เจ้า จะ ไม่ ขาด ชาย ผู้ หนึ่ง ที่ จะ ครอบครอง เหนือ อิสราเอล’
{7:19} แต่ ถ้า เจ้า หัน ไป และ ทอดทิ้ง กฎเกณฑ์ ของ เรา และ บัญญัติ ของ เรา ซึ่ง เรา ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า เจ้า และ ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น
{7:20} แล้ว เรา จะ ถอน ราก เขา ทั้งหลาย จาก แผ่นดิน ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา และ นิเวศ ซึ่ง เรา กระทำ ให้ เป็น สถาน บริสุทธิ์ เพื่อ นาม ของ เรา เรา จะ เหวี่ยง ออก ไป จาก สายตา ของ เรา และ เรา จะ ทำให้ เป็น ภาษิต และ ขี้ ปาก ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย
{7:21} และ นิเวศ นี้ ซึ่ง สูงส่ง ทุก คน ที่ ผ่าน ไป จะ ประหลาด ใจ และ กล่าว ว่า‘ ไฉน พระเจ้า จึง ทรง กระทำ เช่น นี้ แก่ แผ่นดิน นี้ และ แก่ พระ นิเวศ นี้’
{7:22} แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ตอบ ว่า‘ เพราะ เขา ทั้งหลาย ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ผู้ ทรง นำ เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ได้ ยึด พระ อื่น และ ได้ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ทั้ง ปรนนิบัติ ด้วย ฉะนั้น พระองค์ จึง ได้ ทรง นำ เหตุ ร้าย ทั้งหมด นี้ มา ถึง เขา ทั้งหลาย’”
{i8:1} พระ ราชกิจ กรรม อื่นๆ ของ ซา โลม อน (1 พกษ.9:10-28)
{8:1} และ อยู่ มา เมื่อ สิ้น ยี่ สิบ ปี ที่ ซา โลม อน ได้ ทรง สร้าง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พระ ราช วัง ส่วนพระองค์
{8:2} ซา โลม อน ได้ ทรง เสริมสร้าง หัว เมือง ซึ่ง กษัตริย์ ฮี ราม ได้ ถวาย แด่ พระองค์ แล้ว ให้ คน อิสราเอล ตั้ง อยู่ ใน นั้น
{8:3} และ ซา โลม อน ได้ เสด็จ ไป ยัง ฮา มัทโศบาห์ และ ยึด เมือง นั้น ได้
{8:4} พระองค์ ได้ ทรง สร้าง เมือง ทัด โมร์ ไว้ ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งสิ้น ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ใน ฮา มัท
{8:5} พระองค์ ได้ ทรง สร้าง เมือง เบธ โฮ โร นบ นและเบธโฮโรน ล่าง ด้วย เป็น เมือง ที่มั่น คง มี กำแพง ประตู เมือง และ ดาล
{8:6} และ ทรง สร้าง เมือง บา อา ลัท และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งปวง ที่ ซา โลม อน ทรง มี อยู่ และ เมือง ทั้งปวง สำหรับ รถ รบ ของ พระองค์ และ เมือง ทั้งปวง สำหรับ พล ม้า ของ พระองค์ และ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง พระองค์ ประสงค์ จะ สร้าง ใน เยรูซาเล็ม ใน เลบานอน และ ใน แผ่นดิน ทั้งหมด ซึ่ง อยู่ ใน ครอบครอง ของ พระองค์
{8:7} ประชาชน ทั้งปวง ที่ เหลือ อยู่ ใน เหล่า คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์คนเปริสซีคนฮีไวต์ และ คน เย บุ ส ผู้ ซึ่ง ไม่ ใช่ อิสราเอล
{8:8} จาก เชื้อสาย ของ คน เหล่า นี้ ผู้ เหลือ ต่อ มา ใน แผ่นดิน ผู้ ซึ่ง ประชาชน อิสราเอล มิ ได้ ทำลาย ซา โลม อน ได้ ทรง กระทำ ให้ ประชาชน เหล่า นี้ เป็น ทาส แรงงาน และ เขา ทั้งหลาย ก็ เป็นอยู่ จน ทุก วัน นี้
{8:9} แต่ ส่วน คน อิสราเอล นั้น ซา โลม อน หา ได้ ทรง กระทำ ให้ เป็น ทาส แรงงาน ไม่ เขา ทั้งหลาย เป็น ทหาร และ เป็น นาย ทหาร ของ พระองค์ เป็น ผู้บังคับบัญชา รถ รบ ของ พระองค์ และ พล ม้า ของ พระองค์
{8:10} และ คน ต่อ ไป นี้ เป็น เจ้าหน้าที่ ชั้น ผู้ใหญ่ ของ กษัตริย์ ซา โลม อน มี สอง ร้อย ห้า สิบ คน เป็น ผู้ปกครอง ประชาชน
{8:11} ซา โลม อน ทรง นำ ธิดา ของ ฟาโรห์ ขึ้น มา จาก นคร ดา วิด ยัง พระ ราช วัง ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ให้ พระนาง เพราะ พระองค์ ตรัส ว่า“ มเหสี ของ เรา ไม่ ควร อยู่ ใน วัง ของ ดา วิด พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เพราะ สถานที่ ทั้งหลาย ซึ่ง หีบ ของ พระเจ้า มา ถึง เป็น ที่ บริสุทธิ์”
{8:12} แล้ว ซา โลม อน ทรง ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระเจ้า บน แท่น บูชา ของ พระเจ้า ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ไว้ ที่ หน้ามุข
{8:13} ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ เป็น การ ถวาย บูชา ตาม บัญญัติ ของ โมเสส ใน วัน สะ บา โต ใน วัน ขึ้น ค่ำ หนึ่ง และ ใน วัน เทศกาล ประจำ ปี สาม เทศกาล คือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เทศกาล สัปดาห์ และ เทศกาล อยู่ เพิง
{8:14} ตาม กฎหมาย ของ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กำหนด แบ่ง เวร ปุโรหิต สำหรับ การ ปรนนิบัติ และ แบ่ง ชน เล วี ให้ ประจำ หน้าที่ การ สรรเสริญ และ การ ปรนนิบัติ ต่อ หน้า ปุโรหิต ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ และ คน เฝ้า ประตู เป็น เวร เฝ้า ทุก ประตู เพราะ ว่า ดา วิด บุรุษ ของ พระเจ้า ทรง บัญชา ไว้ เช่น นั้น
{8:15} และ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ หัน ไป เสีย จาก สิ่ง ซึ่ง พระ ราชา ได้ ทรง บัญชา ปุโรหิต และ คน เล วี ซึ่ง เกี่ยว กับ เรื่อง ใดๆ และ เกี่ยว กับ เรื่อง คลัง
{8:16} พระ ราชกิจ ของ ซา โลม อน ก็ ลุล่วง ไป ตั้งแต่ วัน ที่ วาง ราก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า จน ถึง วัน สำเร็จ งาน ดังนั้น พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ก็ สำเร็จ ครบถ้วน
{8:17} แล้ว ซา โลม อน เสด็จ ไป ยัง เอ ซิ โอน เก เบอร์ และ เมือง เอ โลท ที่ ชายทะเล ใน แผ่นดิน เอ โดม
{8:18} และ กษัตริย์ ฮี ราม ก็ ให้ ข้าราชการ ของ พระองค์ ส่ง เรือ และ ข้าราชการ ที่ คุ้น เคย กับ ทะเล ไป ให้ ซา โลม อน และ เขา ทั้งหลาย ไป ถึง เมือง โอ ฟีร์ พร้อม กับ ข้าราชการ ของ ซา โลม อน และ นำ เอา ทองคำ จาก ที่ นั่น หนัก สี่ ร้อย ห้า สิบ ตะ ลันต์ มา ยัง กษัตริย์ ซา โลม อน
{i9:1} พระนาง แห่ง เช บา เสด็จ เยี่ยม ซา โลม อน (1 พกษ.10:1-13)
{9:1} เมื่อ พระ ราชินี แห่ง เช บาท รง ได้ยิน กิตติศัพท์ แห่ง ซา โลม อ นพ ระ นาง ก็ เสด็จ มา ยัง เยรูซาเล็ม เพื่อ ทดลอง พระองค์ ด้วย ปัญหา ยุ่งยาก ต่างๆ พร้อม ด้วย ข้า ราช บริพาร มากมาย กับ อูฐ บรรทุก เครื่องเทศ และ ทองคำ เป็น อัน มาก และ เพชร พลอย ต่างๆ และ เมื่อ พระนาง เสด็จ มา ถึง ซา โลม อน แล้ว พระนาง ทูล เรื่อง ใน ใจ ของ พระนาง ทุก ประการ
{9:2} และ ซา โลม อน ตรัส ตอบ ปัญหา ของ พระนาง ทั้งสิ้น ไม่ มี สิ่ง ใด ที่ ซ่อนเร้น อยู่ พ้น ซา โลม อน ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง อธิบาย แก่ พระนาง ไม่ ได้
{9:3} และ เมื่อ พระ ราชินี แห่ง เช บาท รง เห็น พระ สติปัญญา ของ ซา โลม อน และ พระ ราช วัง ที่ พระองค์ ทรง สร้าง
{9:4} ทั้ง อาหาร ที่ โต๊ะ เสวย กับ บรรดา ข้าราชการ ประจำ อยู่ และ มหาดเล็ก ที่ คอย รับใช้ อยู่ ตลอด เครื่อง แต่ง กาย และ พนักงาน เชิญ ถ้วย ของ พระองค์ เครื่อง แต่ง กาย และ เครื่อง เผา บูชา ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ถวาย บูชา ณ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า พระทัย ของ พระนาง ก็ สลด ลง ที เดียว
{9:5} พระนาง ทูล พระ ราชา ว่า“ ข่าวคราว ซึ่ง หม่อมฉัน ได้ยิน ใน ประเทศ ของ หม่อมฉัน ถึง พระ ราชกิจ และ พระ สติปัญญา ของ ฝ่าพระบาท เป็น ความ จริง
{9:6} แต่ หม่อมฉัน มิ ได้ เชื่อ ถ้อยคำ นั้น จน หม่อมฉัน มา เฝ้า และ ตา ของ หม่อมฉัน ได้ เห็น เอง และ ดู เถิด ที่ เขา บอก แก่ หม่อมฉัน ก็ ไม่ ถึง ครึ่ง หนึ่ง แห่ง พระ สติปัญญา ใหญ่ ยิ่ง ของ ฝ่าพระบาท ฝ่าพระบาท เลิศ ล้ำ ยิ่ง ไป กว่า ข่าวคราว นั้น เสีย อีก
{9:7} บรรดา คน ของ ฝ่าพระบาท ก็ เป็น สุข บรรดา ข้าราชการ เหล่า นี้ ของ ฝ่าพระบาท ก็ เป็น สุข ผู้ ที่ อยู่ งาน ประจำ ต่อ พระ พักตร์ ฝ่าพระบาท และ ฟัง พระ สติปัญญา ของ ฝ่าพระบาท ก็ เป็น สุข
{9:8} สาธุการ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ฝ่าพระบาท ผู้ ทรง พอ พระทัย ใน ฝ่าพระบาท และ ทรง แต่งตั้ง ฝ่าพระบาท ไว้ บน บัลลังก์ เป็น พระ ราชา เพื่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ฝ่าพระบาท เพราะ พระเจ้า ของ ฝ่าพระบาท ทรง รัก อิสราเอล และ จะ สถาปนา เขา ไว้ เป็น นิตย์ พระองค์ จึง ได้ ทรง แต่งตั้ง ให้ ฝ่าพระบาท เป็น พระ ราชา เหนือ เขา ทั้งหลาย เพื่อ ฝ่าพระบาท จะ ทรง อำนวย ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม”
{9:9} แล้ว พระนาง ก็ ถวาย ทองคำ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ตะ ลันต์ แก่ พระ ราชา ทั้ง เครื่องเทศ เป็น จำนวน มาก และ เพชร พลอย ต่างๆ ไม่ มี เครื่องเทศ ใดๆ เหมือน อย่าง ที่ พระ ราชินี แห่ง เมือง เช บา ถวาย แด่ พระ ราชา ซา โลม อน
{9:10} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ข้าราชการ ของ กษัตริย์ ฮี ราม และ ข้าราชการ ของ ซา โลม อน ผู้นำ ทองคำ มา จาก โอ ฟีร์ ได้ นำ ไม้ ประดู่ และ เพชร พลอย ต่างๆ มา
{9:11} แล้ว พระ ราชา ทรง ใช้ ไม้ ประดู่ ทำ ขั้น บันได พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พระ ราช วัง ทั้ง ทำ พิณ เขา คู่ และ พิณ ใหญ่ ให้ แก่ นัก ร้อง ซึ่ง ไม่ เคย เห็น มี อย่าง นั้น แต่ ก่อน ใน แผ่นดิน ยูดาห์
{9:12} พระ ราชา ซา โลม อ นพ ระ ราช ทาน ทุก อย่าง แก่ พระ ราชินี แห่ง เช บา ตาม ที่ พระนาง ทรง มี พระ ประสงค์ ไม่ ว่า พระนาง จะ ทูล ขอ สิ่ง ใด นอกเหนือ ไป จาก สิ่ง ที่ พระนาง นำ มา ถวาย พระ ราชา ดังนั้น พระนาง ก็ เสด็จ กลับ ไป ยัง แผ่นดิน ของ พระนาง พร้อม กับ ข้าราชการ ของ พระนาง
{i9:13} ความ มั่งคั่ง และ พระ เกียรติ เลื่องลือ ของ ซา โลม อน (1 พกษ.10:14-29;2 พศด.1:14-17)
{9:13} น้ำหนัก ทองคำ ที่ นำ มา ส่ง ซา โลม อน ใน ปี หนึ่ง นั้น เป็น ทองคำ หก ร้อย หก สิบ หก ตะ ลันต์
{9:14} นอกเหนือ จาก ทอง ซึ่ง นักการ ค้า และ พ่อค้า ได้ นำ มา และ กษัตริย์ ทั้งปวง ของ ประเทศ อาระเบีย และ บรรดา เจ้า เมือง แห่ง แผ่นดิน ได้ นำ ทองคำ และ เงิน มา ยัง ซา โลม อน
{9:15} พระ ราชา ซา โลม อน ทรง สร้าง โล่ ใหญ่ สอง ร้อย อัน ด้วย ทองคำ ทุบ โล่ อัน หนึ่ง ใช้ ทองคำ ทุบ หก ร้อย เชเขล
{9:16} และ พระองค์ ทรง สร้าง โล่ สาม ร้อย อัน ด้วย ทองคำ ทุบ โล่ อัน หนึ่ง ใช้ ทองคำ สาม ร้อย เชเขล และ พระ ราชา ก็ ทรง เก็บ โล่ ไว้ ใน พระ ตำหนัก พนา เลบานอน
{9:17} พระ ราชา ทรง กระทำ พระ ที่นั่ง งาช้าง ขนาด ใหญ่ ด้วย และ ทรง บุ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์
{9:18} พระ ที่นั่ง นั้น มี บันได หก ขั้น กับ ที่ รอง พระ บาท ทำ ด้วย ทองคำ ซึ่ง ติด อยู่ กับ พระ ที่นั่ง ทั้ง สอง ข้าง ของ พระ ที่นั่ง มี ที่ วาง พระ หัตถ์ และ สิงห์ สอง ตัวยืน อยู่ ข้างๆ ที่ วาง พระ หัตถ์
{9:19} มี สิงห์ อีก สิบ สอง ตัวยืน อยู่ ที่ นั่น บน บันได หก ขั้น ทั้ง สอง ข้าง เขา ไม่ เคย ทำ ใน ราช อาณาจักร ใดๆ เหมือน อย่าง นี้
{9:20} ภาชนะ ทั้งสิ้น สำหรับ เครื่อง ดื่ม ของ พระ ราชา ซา โลม อน ทำ ด้วย ทองคำ และ ภาชนะ ทั้งสิ้น ของ พระ ตำหนัก พนา เลบานอน ทำ ด้วย ทองคำ บริสุทธิ์ เงิน นั้น ถือ ว่า เป็น ของ ไม่ มี ค่า อะไร ใน สมัย ของ ซา โลม อน
{9:21} เพราะ เรือ ของ พระ ราชา แล่น ไป ยัง ทา รชิช พร้อม กับ ข้าราชการ ของ กษัตริย์ ฮี ราม กำปั่น ทา รชิช นำ ทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และ นกยูง มา สาม ปี ต่อ ครั้ง
{9:22} ดังนั้น แหละ พระ ราชา ซา โลม อน จึง ได้ เปรียบ กว่า กษัตริย์ อื่นๆ แห่ง แผ่นดิน โลก ใน เรื่อง สมบัติ และ สติปัญญา
{9:23} และ พระ ราชา ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ก็ แสวง หา ที่ จะ เข้า เฝ้า ซา โลม อน เพื่อ จะ ฟัง พระ สติปัญญา ซึ่ง พระเจ้า พระ ราช ทาน ไว้ ใน ใจ ของ ท่าน
{9:24} ทุก คน ก็ นำ เครื่อง บรรณาการ ของ เขา มา เป็น เครื่อง ทำ ด้วย เงิน และ ทองคำ และ เครื่อง แต่ง กาย เครื่อง อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และ ล่อ ตาม จำนวน กำหนด ทุกๆ ปี
{9:25} และ ซา โลม อน ทรง มี โรง ช่อง ม้า สี่ พัน ช่อง สำหรับ ม้า และ รถ รบ และ มี พล ม้า หนึ่ง หมื่น สอง พัน คน ซึ่ง พระองค์ ทรง ให้ ประจำ อยู่ ใน หัว เมือง รถ รบ และ อยู่ กับ พระ ราชา ที่ กรุง เยรูซาเล็ม
{9:26} และ พระองค์ ทรง ครอบครอง เหนือ พระ ราชา ทั้งปวง ตั้งแต่ แม่น้ำ ยู เฟรติส ถึง แผ่นดิน ของ คน ฟีลิสเตีย และ ถึง พรมแดน ของ อียิปต์
{9:27} และ พระ ราชา ทรง กระทำ ให้ เงิน นั้น เป็น ของ สามัญ ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหมือน ก้อน หิน และ กระทำ ให้ มี ไม้ สน สี ดาร์ มากมาย เหมือน ไม้ มะเดื่อ แห่ง ถิ่น เนิน เชเฟลาห์
{9:28} และ เขา นำ ม้า เข้า มา ถวาย ซา โลม อน จาก อียิปต์ และ จาก แผ่นดิน ทั้งปวง
{i9:29} มรณกรรม ของ ซา โลม อน (1 พกษ.11:41-43)
{9:29} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ ซา โลม อน ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ประวัติศาสตร์ ของ นา ธัน ผู้ เผย พระ วจนะ และ ใน คำ เผย พระ วจนะ ของ อา หิยาห์ชาวชีโลห์ และ ใน นิมิต ของ อิด โด ผู้ พยากรณ์ เกี่ยว กับ เย โร โบ อัมบุตรเนบัทหรือ
{9:30} ซา โลม อน ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม เหนือ อิสราเอล ทั้งปวง สี่ สิบ ปี
{9:31} และ ซา โลม อน ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ และ เร โหโบอัม โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i10:1} อิสราเอล กบฏ (1 พกษ.12:1-24)
{10:1} เร โหโบอัม ได้ ไป ยัง เมือง เชเคม เพราะ อิสราเอล ทั้งปวง ได้ มา ยัง เชเคม เพื่อ จะ ตั้ง ท่าน ให้ เป็น กษัตริย์
{10:2} และ อยู่ มา เมื่อ เย โร โบ อัมบุตรเนบัททราบเรื่อง (เพราะ ท่าน ยัง อยู่ ใน อียิปต์ ที่ ซึ่ง ท่าน หนี ไป จาก พระ ราชา ซา โลม อน) แล้ว เย โร โบ อัม กลับ จาก อียิปต์
{10:3} เขา ทั้งหลาย ก็ ใช้ คน ไป เรียน ท่าน และ เย โร โบ อัม กับ อิสราเอล ทั้งหมด ได้ มา และ ทูล เร โหโบอัมว่า
{10:4} “ พระ ราช บิดา ของ ฝ่าพระบาท ได้ กระทำ ให้ แอก ของ ข้า พระ บาท ทุกข์ หนัก เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ขอ ทรง ผ่อน การ ปรนนิบัติ อย่าง ทุกข์ หนัก ของ พระ ราช บิดา ของ ฝ่าพระบาท และ แอก อัน หนัก ของ พระองค์ เหนือ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ให้ เบา ลง เสีย และ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ พระองค์”
{10:5} พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า“ สิ้น สาม วัน จง กลับ มา หา เรา อีก” ประชาชน จึง กลับ ไป เสีย
{10:6} แล้ว กษัตริย์ เร โหโบอัม ก็ ทรง ปรึกษา กับ บรรดา ผู้ เฒ่า ผู้ อยู่ งาน ประจำ ซา โลม อน ราช บิดา ของ พระองค์ ขณะ เมื่อ พระองค์ ยัง ทรง พระ ชนม์ อยู่ ว่า“ ท่าน ทั้งหลาย จะ แนะนำ เรา ให้ ตอบ ประชาชน นี้ อย่างไร”
{10:7} เขา ทั้งหลาย ทูล พระองค์ ว่า“ ถ้า ฝ่าพระบาท ทรง เมตตา แก่ ประชาชน นี้ และ ให้ เขา พอใจ และ ตรัส ตอบ คำ ดี แก่ เขา เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ผู้ รับใช้ ของ ฝ่าพระบาท เป็น นิตย์”
{10:8} แต่ พระองค์ ทรง ทอดทิ้ง คำ ปรึกษา ซึ่ง ผู้ เฒ่า ถวาย นั้น เสีย และ ไป ปรึกษา กับ คน หนุ่ม ซึ่ง เติบ โต ขึ้น มา พร้อม กับ พระองค์ และ อยู่ งาน ประจำ พระองค์
{10:9} และ พระองค์ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ท่าน จะ แนะนำ เรา อย่างไร เพื่อ พวก เรา จะ ตอบ ประชาชน นี้ ผู้ ที่ ทูล เรา ว่า‘ ขอ ทรง ผ่อน แอก ซึ่ง พระ ราช บิดา ของ พระองค์ วาง อยู่ เหนือ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ให้ เบา ลง’”
{10:10} และ คน หนุ่ม เหล่า นั้น ผู้ ได้ เติบ โต มา พร้อม กับ พระองค์ ทูล พระองค์ ว่า“ ฝ่าพระบาท จง ตรัส ดังนี้ แก่ ประชาชน นี้ ผู้ ทูล พระองค์ ว่า‘ พระ ราช บิดา ของ ฝ่าพระบาท ได้ ทรง กระทำ ให้ แอก ของ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ทุกข์ หนัก แต่ ขอ ฝ่าพระบาท ทรง ผ่อน แก่ ข้า พระ บาท ให้ เบา ลง’ นั้น ฝ่าพระบาท จง ตรัส แก่ เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ว่า‘ นิ้ว ก้อย ของ เรา ก็ หนา กว่า เอว แห่ง ราช บิดา ของ เรา
{10:11} ที่ พระ ราช บิดา ของ เรา วาง แอก หนัก บน ท่าน ทั้งหลาย ก็ ดี แล้ว เรา จะ เพิ่ม แอก ให้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย อีก พระ ราช บิดา ของ เรา ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย ไม้เรียว แต่ เรา จะ ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย แส้ แมง ป่อง’”
{10:12} เย โร โบ อัม กับ ประชาชน ทั้งปวง จึง เข้า มา เฝ้า เร โหโบอัม ใน วัน ที่ สาม ดัง ที่ พระ ราชา รับสั่ง ว่า“ จง มา หา เรา อีก ใน วัน ที่ สาม”
{10:13} และ พระ ราชา ตรัส ตอบ เขา ทั้งหลาย อย่าง ดุดัน ทรง ทอดทิ้ง คำ ปรึกษา ของ ผู้ เฒ่า เสีย
{10:14} และ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ตาม คำ ตอบ ของ พวก คน หนุ่ม ว่า“ พระ ราช บิดา ของ เรา ทำ แอก ของ ท่าน ทั้งหลาย ให้ หนัก แต่ เรา จะ เพิ่ม ให้ แก่ แอก นั้น พระ ราช บิดา ของ เรา ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย ไม้เรียว แต่ เรา จะ ตี สอน ท่าน ทั้งหลาย ด้วย แส้ แมง ป่อง”
{10:15} พระ ราชา จึง มิ ได้ ทรง ฟัง เสียง ประชาชน เพราะ เหตุการณ์ นี้ เป็น มา แต่ พระเจ้า เพื่อ พระเจ้า จะ ทรง ให้ พระ วจนะ ของ พระองค์ ได้ สำเร็จ ซึ่ง พระองค์ ตรัส โดย อา หิยาห์ชาวชีโลห์ แก่ เย โร โบ อัมบุตรเนบัท
{10:16} และ เมื่อ อิสราเอล เห็น ว่า พระ ราชา มิ ได้ ทรง ฟัง เขา ทั้งหลาย ประชาชน ก็ ทูล ตอบ พระ ราชา ว่า“ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย มี ส่วน อะไร ใน ดา วิด ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ไม่ มี ส่วน มรดก ใน บุตร เจ ส ซี โอ อิสราเอล เอ๋ย กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน แต่ละ คน เถิด ข้า แต่ ดา วิด จง ดูแล ราชวงศ์ ของ พระองค์ เอง เถิด” อิสราเอล ทั้งปวง จึง ไป ยัง บ้านเรือน ของ เขา ทั้งหลาย
{10:17} แต่ เร โหโบอัม ทรง ปกครอง เหนือ ประชาชน อิสราเอล ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์
{10:18} แล้ว พระ ราชา เร โหโบอัม ทรง ใช้ ฮา โด รัม นาย งาน เหนือ แรงงาน เกณฑ์ ไป และ ประชาชน ก็ เอา หิน ขว้าง ท่าน ถึง ตาย แล้ว พระ ราชา เร โหโบอัม ก็ ทรง รีบ ขึ้น รถ รบ ของ พระองค์ ทรง หนี ไป กรุง เยรูซาเล็ม
{10:19} อิสราเอล จึง กบฏ ต่อ ราชวงศ์ ของ ดา วิด ถึง ทุก วัน นี้
{11:1} เมื่อ เร โหโบอัม มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม แล้ว พระองค์ ได้ ทรง รวบรวม พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น เป็น นักรบ ที่ คัดเลือก แล้ว หนึ่ง แสน แปด หมื่น คน เพื่อ จะ สู้ รบ กับ อิสราเอล หมาย จะ เอา ราช อาณาจักร คืน มา ให้ แก่ เร โหโบอัม
{11:2} แต่ พระ วจนะ ของ พระเจ้า มา ยัง เชไมอาห์ คน ของ พระเจ้า ว่า
{11:3} “ จง ไป ทูล เร โหโบอัม โอรส ของ ซา โลม อ นพ ระ ราชา แห่ง ยูดาห์ และ บอก แก่ อิสราเอล ทั้งปวง ใน ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นว่า
{11:4} ‘ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า อย่า ขึ้น ไป สู้ รบ กับ พี่น้อง ของ เจ้า จง กลับ ไป บ้าน ของ ตน ทุก คน เถิด เพราะ สิ่ง นี้ เป็น มา จาก เรา’” เหตุ ฉะนี้ เขา จึง เชื่อฟัง พระ วจนะ ของ พระเจ้า และ กลับ ไป ไม่ ได้ สู้ รบ กับ เย โร โบ อัม
{i11:5} ความ เจริญ ใน รัชกาล เร โหโบอัม
{11:5} และ เร โหโบอัม ประทับ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง เพื่อ ป้องกัน ใน ยูดาห์
{11:6} พระองค์ ทรง สร้าง เมือง เบธเลเฮม เอ ตาม เท โค อา
{11:7} เบธซูร์โสโคอดุลลัม
{11:8} กัทมาเรชาห์และศีฟ
{11:9} อา โด รา อิมลาคีช และ อา เซ คาห์
{11:10} โศราห์อัย ยา โลน และ เฮ โบ รน หัว เมือง ซึ่ง มี ป้อม ที่ อยู่ ใน ยูดาห์ และ ใน เบน ยา มิ น
{11:11} พระองค์ ทรง กระทำ ป้อม ปราการ ให้ แข็งแรง และ ตั้ง ผู้บังคับบัญชา ใน ป้อม เหล่า นั้น และ ทรง สะสม อาหาร น้ำมัน และ เหล้า องุ่น
{11:12} และ พระองค์ ทรง เก็บ โล่ และ หอก ไว้ ใน หัว เมือง ทั้งปวง และ กระทำ ให้ หัว เมือง เหล่า นั้น แข็งแรง มาก พระองค์ จึง ทรง ยึด ยูดาห์ และ เบน ยา มิ นไว้ได้
{11:13} และ ปุโรหิต กับ คน เล วี ซึ่ง อยู่ ใน อิสราเอล ทั้งสิ้น ได้ เข้า มา หา พระองค์ จาก เขต แดน ซึ่ง เขา อาศัย อยู่
{11:14} เพราะ คน เล วี ละทิ้ง ทุ่ง หญ้า และ ที่ บ้าน ซึ่ง เขา ยึดถือ เป็น กรรมสิทธิ์ และ มา ยัง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม เพราะ เย โร โบ อัม และ โอรส ของ พระองค์ ได้ ขับ ไล่ เขา ทั้งหลาย ออก จาก ตำแหน่ง ปุโรหิต ของ พระเจ้า
{11:15} และ พระองค์ ทรง แต่งตั้ง ปุโรหิต ของ พระองค์ ขึ้น สำหรับ ปู ชนีย สถาน สูง ทั้งหลาย และ สำหรับ เมษ ปีศาจ และ สำหรับ รูป ลูก วัว ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ขึ้น
{11:16} และ บรรดา ผู้ ที่ ปักใจ แสวง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล ก็ ติดตาม เขา ทั้งหลาย มา จาก เผ่า ทั้งปวง ของ อิสราเอล ยัง เยรูซาเล็ม เพื่อ ถวาย สัต ว บูชา ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{11:17} เขา ทั้งหลาย ได้ เสริม กำลัง ให้ ราช อาณาจักร ของ ยูดาห์ และ ได้ กระทำ ให้ เร โหโบอัม โอรส ของ ซา โลม อน เข้มแข็ง อยู่ ได้ สาม ปี เพราะ เขา ทั้งหลาย ดำเนิน อยู่ สาม ปี ใน วิถี ของ ดา วิด และ ซา โลม อน
{11:18} เร โหโบอัม ทรง รับ มา หะ ลัทธิ ดา ของ เย รีโมท โอรส ของ ดา วิด เป็น มเหสี ผู้ เป็น ธิดา ของ อา บี ฮา อิล บุตรี ของ เอ ลี อับ บุตร เจ สซี
{11:19} และ พระนาง ก็ ประสูติ โอรส ให้ พระองค์ คือ เย อู ชเชมาริยาห์และศาฮัม
{11:20} ภายหลัง พระองค์ ก็ ทรง รับ มา อา คาห์ ธิดา ของ อับ ซา โลม ผู้ ซึ่ง ประสูติ อา บี ยาห์อัททัยศีศาและชโลมีธ ให้ พระองค์
{11:21} เร โหโบอัม ทรง รัก มา อา คาห์ ธิดา ของ อับ ซา โลม มาก กว่า มเหสี และ นาง สนม ของ พระองค์ ทั้งสิ้น (พระองค์ มี มเหสี สิบ แปด องค์ และ นาง สนม หก สิบ คน และ มี โอรส ยี่ สิบ แปด องค์ และ ธิดา หก สิบ องค์)
{11:22} และ เร โหโบอัม ทรง แต่งตั้ง ให้ อา บี ยาห์ โอรส ของ มา อา คาห์ เป็น โอรส องค์ ใหญ่ ท่ามกลาง พี่น้อง ของ ตน เพราะ พระองค์ ทรง ตั้ง พระทัย จะ ให้ ท่าน เป็น พระ ราชา
{11:23} และ พระองค์ ทรง จัดการ อย่าง ฉลาด และ แจกจ่าย โอรส ของ พระองค์ ไป ทั่ว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ และ ของ เบน ยา มิ น ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งสิ้น และ พระองค์ ประทาน เสบียง อาหาร ให้ อย่าง อุดม และ จัด หา มเหสี ให้ โอรส องค์ ละ หลายๆ คน
{i12:1} ชิ ชัก บุก ยูดาห์ (1 พกษ.14:21-31)
{12:1} เมื่อ ราช อาณาจักร ของ เร โหโบอัม ตั้ง มั่นคง และ แข็งแรง แล้ว พระองค์ ทรง ทอดทิ้ง ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า เสีย และ อิสราเอล ทั้งปวง ก็ ทิ้ง พร้อม กับ พระองค์ ด้วย
{12:2} อยู่ มา ใน ปี ที่ ห้า แห่ง กษัตริย์ เร โหโบอัม เพราะ เขา ทั้งหลาย ไม่ ซื่อตรง ต่อ พระเจ้า ชิ ชักพระ ราชา แห่ง อียิปต์ เสด็จ ขึ้น มา สู้ รบ เยรูซาเล็ม
{12:3} มี รถ รบ หนึ่ง พัน สอง ร้อย คัน และ พล ม้า หก หมื่น คน และ พล ผู้ มา กับ พระองค์ จาก อียิปต์ นับ ไม่ ถ้วน คือ ชาว ลิเบีย คน สุ คีอิม และ คน เอธิโอเปีย
{12:4} และ พระองค์ ทรง ยึด หัว เมือง ที่ มี ป้อม ของ ยูดาห์ และ มา ยัง เยรูซาเล็ม
{12:5} แล้ว เชไมอาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ มา เฝ้า เร โหโบอัม และ บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ผู้ มา ประชุม กัน อยู่ ที่ เยรูซาเล็ม ด้วย เรื่อง ชิ ชัก และ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า“ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา เรา จึง ได้ ละทิ้ง เจ้า ให้ อยู่ ใน มือ ของ ชิ ชัก’”
{12:6} แล้ว เจ้านาย แห่ง อิสราเอล และ พระ ราชา ได้ ถ่อม ตน ลง และ กล่าว ว่า“ พระเจ้า ทรง ชอบธรรม แล้ว”
{12:7} เมื่อ พระเจ้า ทรง เห็น ว่า เขา ทั้งหลาย ถ่อม ตัว ลง พระ วจนะ ของ พระเจ้า ได้ มา ถึง เชไมอาห์ว่า“ เขา ทั้งหลาย ได้ ถ่อม ตัว ลง แล้ว เรา จะ ไม่ ทำลาย เขา แต่ เรา จะ ประสาทการ ช่วย กู้ แก่ เขา บ้าง และ พระ พิโรธ ของ เรา จะ ไม่ เท ลง มา เหนือ เยรูซาเล็ม โดย มือ ของ ชิ ชัก
{12:8} อย่างไร ก็ ดี เขา ทั้งหลาย ต้อง เป็น ผู้ รับใช้ ของ ชิ ชัก เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ ทราบ ความ แตก ต่าง ระหว่าง การ รับใช้ เรา และ รับใช้ ราช อาณาจักร ทั้งหลาย”
{12:9} ชิ ชักพระ ราชา แห่ง อียิปต์ จึง ขึ้น มา ต่อสู้ เยรูซาเล็ม พระองค์ ทรง เก็บ เอา ทรัพย์สิน แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ทรัพย์ สมบัติ ใน พระ ราช วัง พระองค์ ทรง เก็บ เอา ไป ทุก อย่าง พระองค์ ทรง เก็บ เอา โล่ ทองคำ ซึ่ง ซา โลม อน ทรง สร้าง ไว้ นั้น ไป ด้วย
{12:10} และ กษัตริย์ เร โหโบอัม ทรง ทำ โล่ ทองสัมฤทธิ์ ขึ้น แทน และ ได้ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ทหาร รักษา พระองค์ ผู้ เฝ้า ทวาร พระ ราช วัง
{12:11} และ พระ ราชา เสด็จ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เมื่อไร ทหาร รักษา พระองค์ ก็ มา ถือ โล่ นั้น แล้ว นำ กลับ ไป เก็บ ไว้ ใน ห้อง ทหาร รักษา พระองค์ ตาม เดิม
{12:12} และ เมื่อ พระองค์ ทรง ถ่อม พระองค์ ลง พระ พิโรธ ของ พระเจ้า ก็ หัน ไป เสีย จาก พระองค์ มิ ได้ ทำลาย พระองค์ อย่าง สิ้นเชิง ยิ่ง กว่า นั้น อีก สภาพ การณ์ ก็ ยัง ดี อยู่ ใน ยูดาห์
{12:13} กษัตริย์ เร โหโบอัม จึง สถาปนา พระองค์ ขึ้น ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ทรง ครอบครอง เมื่อ เร โหโบอัม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สี่ สิบ เอ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง สิบ เจ็ด ปี ใน กรุง เยรูซาเล็ม อัน เป็น เมือง ซึ่ง พระเจ้า ทรง เลือกสรร ไว้ จาก เผ่า ต่างๆ ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล เพื่อ จะ ตั้ง พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ที่ นั่น พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า นา อา มาห์ คน อัมโมน
{12:14} และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ การ ชั่ว ร้าย เพราะ พระองค์ ไม่ ตั้ง พระทัย ของ พระองค์ ที่ จะ แสวง หา พระเจ้า
{12:15} ส่วน พระ ราชกิจ ของ เร โหโบอัม ตั้งแต่ ต้น จน สุดท้าย มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ประวัติศาสตร์ ของ เชไมอาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ และ ของ อิด โด ผู้ ทำนาย ตาม แบบ พงศาวดาร หรือ มี สงคราม เรื่อย ไป อยู่ ระหว่าง เร โหโบอัม และ เย โร โบ อัม
{12:16} และ เร โหโบอัม ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อา บี ยาห์ ราช โอรส ของ พระองค์ ได้ ขึ้น ครอบครอง แทน พระองค์
{i13:1} รัชกาล อา บี ยาห์ (1 พกษ.15:1-8)
{13:1} ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล เย โร โบ อัมอาบียาห์ ได้ เริ่ม ครอบครอง เหนือ ประเทศ ยูดาห์
{13:2} พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม ปี พระ ชนนี ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า มี คา ยาห์ ธิดา ของ อุ รี เอ ลแห่งกิเบอาห์ มี สงคราม ระหว่าง อา บี ยาห์ และ เย โร โบ อัม
{13:3} อา บี ยาห์ เสด็จ ออก ทำ สงคราม มี กองทัพ ทหาร ชำนาญ ศึก เป็น คน คัดเลือก แล้ว สี่ แสน คน และ เย โร โบ อัม ได้ ตั้ง แนวรบ สู้ กับ พระองค์ ด้วย คน คัดเลือก แล้ว เป็น ทแกล้ว ทหาร แปด แสน คน
{13:4} และ อา บี ยาห์ ทรง ลุก ยืน อยู่ บน ภูเขา เศมาราอิม ซึ่ง อยู่ ใน ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ ตรัส ว่า“ ข้า แต่ เย โร โบ อัม และ อิสราเอล ทั้งปวง ขอ ฟัง ข้าพเจ้า
{13:5} ไม่ ควร หรือ ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล พระ ราช ทาน ตำแหน่ง พระ ราชา เหนือ อิสราเอล เป็น นิตย์ แก่ ดา วิด และ บุตร หลาน ของ พระองค์ โดย พัน ธ สัญญา เกลือ
{13:6} ถึง กระนั้น เย โร โบ อัมบุตรเนบัท ข้าราชการ ของ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ได้ ลุก ขึ้น กบฏ ต่อ เจ้านาย ของ ตน
{13:7} และ มี คน ถ่อย คน ทราม บาง คน มั่วสุม กัน กับ เขา และ ขัน สู้ กับ เร โหโบอัม โอรส ของ ซาโล มอน เมื่อ เร โหโบอัม ยัง เด็ก อยู่ และ ใจ อ่อนแอ ต้านทาน ไม่ ไหว
{13:8} “ และ บัดนี้ ท่าน คิด ว่า จะ ต่อต้าน ราช อาณาจักร ของ พระเจ้า ซึ่ง อยู่ ใน มือ ของ บุตร หลาน ของ ดา วิด เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น คน หมู่ ใหญ่ และ มี ลูก โค ทองคำ ซึ่ง เย โร โบ อัม สร้าง ไว้ ให้ ท่าน เป็น พระ
{13:9} ท่าน ทั้งหลาย มิ ได้ ขับ ไล่ ปุโรหิต ของ พระเจ้า บุตร หลาน ของ อา โร นและคนเล วี ออก ไป และ ตั้ง ปุโรหิต สำหรับ ตนเอง อย่าง ชน ชาติ ทั้งหลาย หรือ ผู้ ใด ที่ นำ วัว หนุ่ม และ แกะ ผู้ เจ็ด ตัว มา ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ ไว้ จะ ได้ เป็น ปุโรหิต ของ สิ่ง ที่ ไม่ ใช่ พระ
{13:10} แต่ สำหรับ เรา ทั้งหลาย พระ เยโฮวาห์ เป็น พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย และ เรา ทั้งหลาย มิ ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ เรา มี ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ พระเจ้า เป็น ลูกหลาน ของ อา โร น ทั้ง มี คน เล วี ทำงาน หน้าที่ ของ เขา ทั้งหลาย
{13:11} เขา ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระเจ้า ทุก เช้า ทุก เย็น ทั้ง เครื่อง หอม ตั้ง ขนม ปัง หน้า พระ พักตร์ บน โต๊ะ บริสุทธิ์ และ ดูแล คัน ประทีป ทองคำ พร้อม ทั้ง ตะเกียง เพื่อ ให้ ประทีป ลุก อยู่ ทุก เย็น เพราะ เรา ได้ รักษา พระ บัญชา กำชับ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา แต่ ท่าน ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ เสีย
{13:12} และ ดู เถิด พระเจ้า ทรง อยู่ กับ เรา นำ หน้า เรา และ ปุโรหิต ของ พระองค์ พร้อม กับ แตร ศึก พร้อม ที่ จะ เป่า เรียก ทำ สงคราม ต่อสู้ กับ ท่าน ข้า แต่ ลูกหลาน ของ อิสราเอล ขอ อย่า ต่อสู้ กับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน เพราะ ท่าน จะ ชนะ ไม่ ได้”
{13:13} เย โร โบ อัม ได้ ส้อง สุม ผู้คน ไว้ เพื่อ จะ อ้อม มา หา เขา จาก เบื้องหลัง ดังนั้น กอง ทหาร ของ ท่าน จึง อยู่ ข้าง หน้า ยูดาห์ และ กอง ซุ่ม ก็ อยู่ ข้าง หลัง เขา
{13:14} และ เมื่อ ยูดาห์ มอง ดู ดู เถิด การ ศึก ก็ อยู่ ข้าง หน้า และ ข้าง หลัง เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ ร้อง ทูล ต่อ พระเจ้า และ บรรดา ปุโรหิต ก็ เป่า แตร
{13:15} แล้ว คน ของ ยูดาห์ ก็ ตะเบ็ง เสียง ร้อง ทำนอง ศึก และ เมื่อ คน ยูดาห์ ตะโกน พระเจ้า ทรง ให้ เย โร โบ อัม และ อิสราเอล ทั้งปวง พ่าย แพ้ ไป ต่อ อา บี ยาห์และยูดาห์
{13:16} คน อิสราเอล ได้ หนี ยูดาห์ และ พระเจ้า ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ เขา ทั้งหลาย
{13:17} อา บี ยาห์ และ ประชาชน ของ พระองค์ ก็ ฆ่า เขา เสีย มากมาย อิสราเอล ที่ คัดเลือก แล้ว จึง ล้ม ตาย ห้า แสน คน
{13:18} นี่แหละ คน อิสราเอล ก็ ถูก ปราบปราม ใน ครั้ง นั้น และ คน ยูดาห์ ก็ ชนะ เพราะ เขา พึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{13:19} และ อา บี ยาห์ ได้ ติดตาม เย โร โบ อัม และ ยึด เอา หัว เมือง จาก พระองค์ คือ เมือง เบธเอล กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ เย ชา นาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ เอ โฟ รน กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{13:20} เย โร โบ อัม มิ ได้ ฟื้น อำนาจ ของ พระองค์ ใน รัชสมัย ของ อา บี ยาห์ และ พระเจ้า ทรง ประหาร พระองค์ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์
{13:21} แต่ อา บี ยาห์ ก็ มี อำนาจ ยิ่ง ขึ้น และ มี มเหสี สิบ สี่ องค์ มี โอรส ยี่ สิบ สอง องค์ และ ธิดา สิบ หก องค์
{13:22} ราชกิจ นอก นั้น ของ อา บี ยาห์ วิธีการ และ พระ ดำรัส ของ พระองค์ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ อิด โด
{i14:1} รัชกาล อาสา (1 พกษ.15:9-12)
{14:1} อา บี ยาห์ จึง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อาสา โอรส ของ พระองค์ ได้ ขึ้น ครอง แทน พระองค์ ใน รัชกาล ของ อาสา แผ่นดิน ได้ สงบ อยู่ สิบ ปี
{14:2} และ อาสา ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ดี และ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{14:3} พระองค์ ทรง กำจัด แท่น บูชา พระ ต่าง ด้าว และ ปู ชนีย สถาน สูง ทั้งหลาย และ พัง เสา ศักดิ์สิทธิ์ ลง และ ได้ โค่น อา เช- ราห์ 1 เสีย
{14:4} และ ทรง บัญชา ให้ ยูดาห์ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน และ ให้ รักษา พระ ธรรม และ พระ บัญญัติ
{14:5} พระองค์ ทรง กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง และ แท่น เครื่อง หอม ออก เสีย จาก หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ด้วย และ ราช อาณาจักร ก็ ได้ สงบ อยู่ ภาย ใต้ พระองค์
{14:6} พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ที่ มี ป้อม ใน ยูดาห์ เพราะ แผ่นดิน ก็ สงบ พระองค์ มิ ได้ ทำ สงคราม ใน ปี เหล่า นั้น เพราะ พระเจ้า ทรง ประทาน การ หยุด พัก สงบ แก่ พระองค์
{14:7} และ พระองค์ ตรัส กับ ยูดาห์ ว่า“ ให้ เรา ทั้งหลาย สร้าง หัว เมือง เหล่า นี้ ล้อม ด้วย กำแพง หอคอย ประตู เมือง และ ดาล แผ่นดิน ยัง เป็น ของ เรา เพราะ เรา ได้ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เรา ได้ แสวง หา พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง ประทาน การ หยุด พัก สงบ ทุก ด้าน” เขา ทั้งหลาย จึง สร้าง และ จำเริญ ขึ้น
{14:8} และ อาสา ทรง มี กองทัพ สรรพ ด้วย โล่ ใหญ่ และ หอก จาก ยูดาห์ สาม แสน คน และ จาก เบน ยา มิ น ซึ่ง ถือ โล่ และ โก่ง ธนู สอง แสน แปด หมื่น คน ทั้งสิ้น นี้ เป็น ทแกล้ว ทหาร
{14:9} เศ- ราห์ ชาว เอธิโอเปีย ได้ ออก มา ต่อสู้ กับ เขา ทั้งหลาย ด้วย กองทัพ คน หนึ่ง ล้าน และ รถ รบ สาม ร้อย คัน มา ถึง เมือง มา เร ชาห์
{14:10} และ อาสา ทรง ยก ออก ไป ปะทะ กับ เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ ตั้ง แนวรบ ใน หุบเขา เศฟาธาห์ ที่ มา เร ชาห์
{14:11} และ อาสา ร้อง ทูล ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ ว่า“ ข้า แต่ พระเจ้า ไม่ มี ผู้ ใด ช่วย ได้ อย่าง พระองค์ ใน การ สู้ รบ กัน ระหว่าง ผู้ ที่ มี กำลัง กับ ผู้ ที่ ไม่ มี กำลัง ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ ทรง ช่วย พวก ข้า พระองค์ เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พึ่ง พระองค์ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มา ต่อสู้ กับ ชน หมู่ ใหญ่ นี้ ใน พระ นาม ของ พระองค์ ข้า แต่ พระเจ้า พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ อย่า ให้ มนุษย์ ชนะ พระองค์”
{14:12} พระเจ้า จึง ทรง ให้ ชาว เอธิโอเปีย พ่าย แพ้ ต่อ อาสา และ ต่อ ยูดาห์ และ ชาว เอธิโอเปีย ก็ หนี ไป
{14:13} อาสา และ พล ที่ อยู่ กับ พระองค์ ก็ ไล่ ตาม เขา ไป ถึง เมือง เก- ราร์ และ ชาว เอธิโอเปีย ล้ม ตาย มาก จน ไม่ เหลือ สัก ชีวิต เดียว เพราะ เขา ได้ แตก พ่าย ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า และ กองทัพ ของ พระองค์ คน ยูดาห์ ได้ เก็บ ของ ที่ ริบ ได้ มากมาย นักหนา
{14:14} และ เขา ก็ โจมตี บรรดา หัว เมือง รอบ เมือง เก- ราร์ เพราะ ว่า ความ กลัว พระเจ้า นั้น มา ครอบ เขา ทั้งหลาย เขา ได้ ปล้น หัว เมือง ทั้งสิ้น เพราะ มี ของ ที่ ริบ ได้ ใน นั้น มาก
{14:15} และ เขา ได้ โจมตี เต็นท์ ของ ผู้ ที่ มี โค และ เอา แกะ ไป มากมาย และ อูฐ ด้วย แล้ว เขา ก็ กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม
{i15:1} อาสา ทรง ปฏิรูป งาน ด้าน ศาสนา (1 พกษ.15:13-15)
{15:1} พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า เสด็จ มา สถิต กับ อา ซา ริ ยาห์ บุตร โอ เด ด
{15:2} และ ท่าน ออก ไป เฝ้า อาสา ทูล พระองค์ ว่า“ ข้า แต่ อาสา และ ยูดาห์ กับ เบน ยา มิ น ทั้งปวง ขอ จง ฟัง ข้าพเจ้า พระเจ้า ทรง สถิต กับ ท่าน ทั้งหลาย ต่อ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย อยู่ กับ พระองค์ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย แสวง หา พระองค์ ท่าน ก็ จะ พบ พระองค์ แต่ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ทอดทิ้ง พระองค์ พระองค์ จะ ทรง ทอดทิ้ง ท่าน ทั้งหลาย
{15:3} อิสราเอล อยู่ ปราศจาก พระเจ้า เที่ยงแท้ เป็น เวลา นาน และ ไม่ มี ปุโรหิต ผู้ สั่งสอน และ ไม่ มี พระ ธรรม
{15:4} แต่ เมื่อ ถึง คราว เขา ทุกข์ ยาก ลำบาก เขา หัน มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล และ แสวง หา พระองค์ เขา ทั้งหลาย ก็ พบ พระองค์
{15:5} ใน สมัย นั้น ไม่ มี สันติภาพ แก่ ผู้ ที่ ออก ไป หรือ ผู้ ที่ เข้า มา เพราะ มี การ วุ่นวาย อยู่ มากมาย รบกวน ชาว เมือง นั้น
{15:6} เขา แตกแยก กัน เป็น พวกๆ ประชาชาติ ต่อ ประชาชาติ และ เมือง ต่อ เมือง เพราะ พระเจ้า ทรง รบกวน เขา ด้วย ความ ทุกข์ ยาก ทุก อย่าง
{15:7} แต่ ท่าน ทั้งหลาย จง กล้า หาญ อย่า ให้ มือ ของ ท่าน อ่อน ลง เพราะ ว่า กิจการ ของ ท่าน จะ ได้ รับ บำเหน็จ”
{15:8} เมื่อ อาสา ทรง สดับ ถ้อยคำ เหล่า นี้ คือ คำ เผย พระ วจนะ ของ อา ซา ริ ยาห์ บุตร โอ เด ด พระองค์ ก็ ทรง มี พระทัย กล้า ขึ้น ทรง กำจัด สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน จาก แผ่นดิน ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น สิ้น และ จาก หัว เมือง ซึ่ง พระองค์ ยึด มา ได้ จาก ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ พระองค์ ทรง ซ่อมแซม แท่น บูชา ของ พระเจ้า ซึ่ง อยู่ หน้ามุข พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{15:9} และ พระองค์ ทรง รวบรวม ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น ทั้งปวง และ คน เหล่า นั้น จาก เอฟ รา อิมมนัสเสห์ และ จาก สิ เม โอน ผู้ อาศัย อยู่ กับ เขา ทั้งหลาย เพราะ คน เป็น จำนวน มาก ได้ หลบ หนี มา หา พระองค์ จาก อิสราเอล เมื่อ เขา เห็น ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ สถิต กับ พระองค์
{15:10} เขา ทั้งหลาย ชุมนุม กัน ที่ เยรูซาเล็ม ใน เดือน ที่ สาม ของ ปี ที่ สิบ ห้า ใน รัชกาล ของ อาสา
{15:11} เขา ทั้งหลาย ถวาย สัต ว บูชา แด่ พระเจ้า ใน วัน นั้น จาก ข้าวของ ที่ เขา ได้ ริบ มา มี วัว ผู้ เจ็ด ร้อย ตัว และ แกะ เจ็ด พัน ตัว
{15:12} และ เขา ก็ เข้า ทำ พัน ธ สัญญา ที่ จะ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ เขา
{15:13} และ ว่า ผู้ ใด ที่ ไม่ แสวง หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ควร จะ มี โทษ ถึง ตาย ไม่ ว่า เล็ก หรือ ใหญ่ ชาย หรือ หญิง
{15:14} เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ สัตย์ สาบาน ต่อ พระเจ้า ด้วย เสียง อัน ดัง และ ด้วย เสียง โห่ ร้อง และ ด้วย เสียง แตร และ เขา สัตว์
{15:15} และ ยูดาห์ ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ เพราะ สัตย์ สาบาน นั้น เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ สาบาน ด้วย สุด ใจ ของ เขา และ ได้ แสวง หา พระองค์ ด้วย สิ้น ความ ปรารถนา ของ เขา และ เขา ทั้งหลาย ก็ พบ พระองค์ และ พระเจ้า ทรง ประทาน ให้ เขา หยุด พัก สงบ รอบ ด้าน
{15:16} แม้ ว่า มา อา คาห์ พระ มารดา ของ พระองค์ กษัตริย์ อาสา ก็ ทรง ถอด เสีย จาก เป็น พระ ราช ชนนี เพราะ พระนาง ได้ กระทำ รูป เคารพ อัน น่า เกลียด น่า ชัง สำหรับ พระ อา เชราห์ อาสา ทรง โค่น รูป เคารพ ของ พระนาง ลง และ บด และ เผา เสีย ที่ ลำธาร ขิด โร น
{15:17} แต่ ยัง มิ ได้ กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง ออก เสีย จาก อิสราเอล อย่างไร ก็ ดี พระทัย ของ อาสา ก็ ปราศจาก ตำหนิ ตลอด รัชกาล ของ พระองค์
{15:18} และ พระองค์ ทรง นำ ของ อุทิศ ถวาย ของ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ข้าวของ ที่ พระองค์ เอง ทรง อุทิศ ถวาย มี เงิน และ ทองคำ และ เครื่อง ใช้ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{15:19} และ ไม่ มี สงคราม อีก จน ปี ที่ สาม สิบ ห้า ใน รัชกาล ของ อาสา
{i16:1} กษัตริย์ อาสา ทรง ทำ พัน ธ ไมตรี กับ เบน ฮา ดัด (1 พกษ.15:16-24)
{16:1} ใน ปี ที่ สาม สิบ หก แห่ง รัชกาล อาสา บา อาชา พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ขึ้น มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ และ ได้ สร้าง เมือง รา มาห์ เพื่อ ว่า พระองค์ จะ มิ ทรง ให้ คน หนึ่ง คน ใด ออก ไป หรือ เข้า มา หา อาสา พระ ราชา ของ ยูดาห์
{16:2} แล้ว อาสา ทรง เอา เงิน และ ทองคำ จาก คลัง ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ราช สำนัก และ ส่ง ไป ให้ เบน ฮา ดัด พระ ราชา แห่ง ซีเรีย ผู้ ประทับ ใน เมือง ดา มัสกัสว่า
{16:3} “ ขอ ให้ มี สัญญา ไมตรี ระหว่าง ข้าพเจ้า และ ท่าน ดัง ที่ มี อยู่ กับ พระ ชนก ของ ข้าพเจ้า และ ของ ท่าน ดู เถิด ข้าพเจ้า ได้ ส่ง เงิน และ ทองคำ มา ยัง ท่าน ขอ เสด็จ ไป ทำลาย สัญญา ไมตรี ของ ท่าน ซึ่ง มี กับ บา อาชา พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เพื่อ เขา จะ ถอย ทัพ ไป จาก ข้าพเจ้า”
{16:4} และ เบน ฮา ดัด ทรง เชื่อฟัง กษัตริย์ อาสา และ ส่ง ผู้บังคับบัญชา กองทัพ ของ พระองค์ ไป ต่อสู้ กับ หัว เมือง ของ อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย โจมตี อี โยน ดาน เอ เบลมาอิม และ หัว เมือง คลัง หลวง ทั้งสิ้น ของ นัฟทาลี
{16:5} และ เมื่อ บา อาชา ทรง ทราบ เรื่อง พระองค์ ทรง หยุด สร้าง เมือง รา มาห์ และ ให้ พระ ราชกิจ ของ พระองค์ หยุด ยั้ง
{16:6} แล้ว กษัตริย์ อาสา ทรง นำ ยูดาห์ ทั้งสิ้น และ เขา ทั้งหลาย ขน หิน ของ เมือง รา มาห์ และ เครื่อง ไม้ ของ เมือง นั้น ซึ่ง บา อาชา ใช้ สร้าง อยู่ นั้น และ เอา มาส ร้าง เมือง เก บา และ เมือง มิส ปาห์
{16:7} ครั้ง นั้น ฮา นา นี ผู้ ทำนาย ได้ มา เฝ้า อาสา พระ ราชา ของ ยูดาห์ และ ทูล พระองค์ ว่า“ เพราะ ท่าน พึ่ง พระ ราชา ของ ซีเรีย และ มิ ได้ พึ่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ฉะนั้น กองทัพ ของ พระ ราชา อิสราเอล จึง ได้ หลุดพ้น มือ ท่าน ไป
{16:8} คน เอธิโอเปีย และ ชาว ลิเบีย ไม่ เป็น กองทัพ มหึมา มี รถ รบ และ ม้า มาก เหลือหลาย หรือ แต่ เพราะ ท่าน พึ่ง พระเจ้า พระองค์ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ท่าน
{16:9} เพราะ ว่า พระ เนตร ของ พระเจ้า ไป มา อยู่ เหนือ แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น เพื่อ สำแดง ฤทธา นุ ภาพ ของ พระองค์ โดย เห็นแก่ ผู้ เหล่า นั้น ที่ มี ใจ จริง ต่อ พระองค์ ใน เรื่อง นี้ ท่าน ได้ กระทำ การ อย่าง โง่เขลา เพราะ ตั้งแต่ นี้ ไป ท่าน จะ มี การ ศึก สงคราม”
{16:10} และ อาสา ก็ ทรง กริ้ว ต่อ ผู้ ทำนาย นั้น และ จับ เขา จำ ไว้ ใน คุก เพราะ พระองค์ ทรง เกรี้ยวกราด แก่ เขา ใน เรื่อง นี้ และ อาสา ทรง ข่มเหง ประชาชน บาง คน ใน เวลา เดียวกัน นั้น ด้วย
{16:11} และ ดู เถิด พระ ราชกิจ ของ อาสา ตั้งแต่ ต้น จน สุดท้าย บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล
{16:12} ใน ปี ที่ สาม สิบ เก้า แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ อาสา ทรง เป็น โรค ที่ พระ บาท ของ พระองค์ และ โรค ของ พระองค์ ก็ ร้ายแรง แม้ เป็น โรค อยู่ พระองค์ ก็ มิ ได้ ทรง แสวง หา พระเจ้า แต่ ได้ แสวง หา ความ ช่วยเหลือ จาก แพทย์
{16:13} และ อาสา ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ ใน ปี ที่ สี่ สิบ เอ็ด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์
{16:14} เขา ทั้งหลาย ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน อุโมงค์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ได้ สกัด ออก เพื่อ พระองค์ ใน นคร ดา วิด เขา วาง พระ ศพ ของ พระองค์ ไว้ บน แท่น ซึ่ง มี เครื่อง หอม ต่างๆ เต็ม ไป หมด ซึ่ง ช่าง ปรุง เครื่อง หอม ได้ ปรุง ไว้ และ เขา ทั้งหลาย ก็ ก่อ เพลิง ใหญ่ โต ถวาย พระ เกียรติ พระองค์
{i17:1} เย โฮ ชา ฟัท ทรง สถาปนา ราช อาณาจักร
{17:1} เย โฮ ชา ฟัท โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์ และ ทรง เสริม กำลัง พล ต่อสู้ อิสราเอล
{17:2} พระองค์ ทรง วาง กำลัง พล ไว้ ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งปวง ของ ยูดาห์ และ ทรง ตั้ง ทหาร ประจำ ป้อม ใน แผ่นดิน ยูดาห์ และ ใน หัว เมือง เอฟ รา อิม ซึ่ง อาสา ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ยึด ไว้
{17:3} พระเจ้า ทรง สถิต กับ เย โฮ ชา ฟัท เพราะ พระองค์ ทรง ดำเนิน ใน ทาง เบื้องต้นๆ ของ ดา วิด ราช บิดา ของ พระองค์ พระองค์ มิ ได้ ทรง แสวง หา บรรดา พระ บา อัล
{17:4} แต่ ได้ แสวง หา พระเจ้า ของ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ดำเนิน ใน พระ ราช บัญญัติ ของ พระองค์ มิ ได้ ทรง ดำเนิน ตาม การ กระทำ ของ อิสราเอล
{17:5} เพราะ ฉะนั้น พระเจ้า ทรง สถาปนา ราช อาณาจักร ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ และ สิ้น ทั้ง ยูดาห์ ก็ นำ เครื่อง บรรณาการ มา ถวาย เย โฮ ชา ฟัท พระองค์ จึง มี ทรัพย์ มั่งคั่ง อย่าง ยิ่ง และ มี เกียรติ มาก
{17:6} เมื่อ พระองค์ ดำเนิน ใน พระ มรรคา ของ พระเจ้า พระทัย ของ พระองค์ ก็ เข้มแข็ง ขึ้น พระองค์ จึง ทรง กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง และ บรรดา อา เชราห์ เสีย จาก ยูดาห์
{17:7} ใน ปี ที่ สาม แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ พระองค์ ทรง ใช้ เจ้านาย ของ พระองค์ คือ เบน ฮา อิลโอบาดีห์เศคาริยาห์เนธันเอล และ มี คา ยาห์ ไป สั่งสอน ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์
{17:8} และ คน เล วี ไป กับ เขา ด้วย คือ เชไมอาห์เนธานิยาห์เศบาดิยาห์ อาสา เฮ ลเช มิ รา โม ท เย โฮ นา ธันอาโดนียาห์โทบียาห์ และ โท อา โด นิ ยาห์คนเล วี และ พร้อม กับ คน เหล่า นี้ มี เอ ลี ชา มา เย โฮ รัม ผู้ เป็น ปุโรหิต
{17:9} และ เขา ทั้งหลาย ได้ สั่งสอน ใน ยูดาห์ มี หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ไป กับ เขา ด้วย เขา เที่ยว ไป ทั่ว หัว เมือง ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ และ ได้ สั่งสอน ท่ามกลาง ประชาชน
{17:10} เหตุ ให้ กลัว อัน มา จาก พระเจ้า ตก อยู่ เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร ที่ อยู่ รอบ ยูดาห์ และ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ทำ สงคราม กับ เย โฮ ชา ฟัท
{17:11} คน ฟีลิสเตีย บาง พวก ได้ นำ ของ กำนัล มา ถวาย เย โฮ ชา ฟัท และ นำ เงิน มา เป็น บรรณาการ และ พวก อาหรับ ได้ นำ ฝูง แพะ แกะ คือ แกะ ผู้ เจ็ด พัน เจ็ด ร้อย ตัว และ แพะ ผู้ เจ็ด พัน เจ็ด ร้อย ตัว มา ถวาย พระองค์
{17:12} และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง เจริญ ใหญ่ ยิ่ง ขึ้น เป็น ลำดับ พระองค์ ทรง สร้าง ป้อม และ หัว เมือง คลัง หลวง ไว้ ใน ยูดาห์
{17:13} และ พระองค์ ทรง สะสม ไว้ มากมาย ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ พระองค์ ทรง มี ทหาร เป็น ทแกล้ว ทหาร ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{17:14} ต่อ ไป นี้ เป็น จำนวน ตาม ตระกูล ของ เขา คือ ของ ยูดาห์ ผู้บังคับบัญชา กองพัน มี อัด นาห์ ผู้บังคับบัญชา พร้อม กับ ทแกล้ว ทหาร สาม แสน คน
{17:15} ถัด เขา ไป คือ เย โฮ ฮา นัน ผู้บังคับบัญชา พร้อม กับ สอง แสน แปด หมื่น คน
{17:16} และ ถัด เขา ไป คือ อา มัสยาห์บุตรศิค รี เป็น คน อาสา สมัคร เพื่อ การ ปรนนิบัติ พระเจ้า พร้อม กับ ทแกล้ว ทหาร สอง แสน คน
{17:17} ของ เบน ยา มิ น คือ เอ ลี ยาดา ทแกล้ว ทหาร พร้อม กับ คน สอง แสน สรรพ ด้วย ธนู และ โล่
{17:18} และ ถัด เขา ไป คือ เย โฮ ซา บาด พร้อม กับ คน ติด อาวุธ หนึ่ง แสน แปด หมื่น คน
{17:19} เหล่า นี้ เป็น ข้าราชการ ของ พระ ราชา นอกเหนือ จาก ผู้ ที่ พระ ราชา ทรง วาง ไว้ ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั่ว ตลอด แผ่นดิน ยูดาห์
{i18:1} มี คา ยาห์ เผย ถึง การ พ่าย แพ้ ของ เย โฮ ชา ฟัท และ อา หับ (1 พกษ.22:1-40)
{18:1} ฝ่าย เย โฮ ชา ฟัท ทรง มี ทรัพย์ มั่งคั่ง และ เกียรติ ใหญ่ ยิ่ง และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ เป็น ทอง แผ่น เดียวกัน กับ อา หับ
{18:2} ครั้น ล่วง มา หลาย ปี พระองค์ เสด็จ ลง ไป เฝ้า อา หับ ใน สะ มา เรีย และ อา หับ ทรง ฆ่า แกะ และ วัว มากมาย สำหรับ พระองค์ และ สำหรับ พล ที่ มา กับ พระองค์ และ ทรง ชักชวน พระองค์ ให้ ขึ้น ไป ต่อสู้ กับ รา โม ทกิเลอาด
{18:3} อา หับ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ว่า“ ท่าน จะ ไป กับ ข้าพเจ้า ยัง รา โม ทกิเลอาดหรือ” พระองค์ ทูล ตอบ พระองค์ ว่า“ ข้าพเจ้า เป็น อย่าง ที่ ท่าน เป็น พล ของ ข้าพเจ้า ก็ อย่าง พล ของ ท่าน เรา จะ อยู่ กับ ท่าน ใน การ สงคราม”
{18:4} และ เย โฮ ชา ฟัท ตรัส กับ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ว่า“ ขอ สอบถาม ดู พระ ดำรัส ของ พระเจ้า เสีย ก่อน”
{18:5} แล้ว พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ก็ เรียก ประชุม พวก ผู้ เผย พระ วจนะ ประมาณ สี่ ร้อย คน ตรัส กับ เขา ว่า“ ควร ที่ เรา จะ ไป ตี รา โม ทกิเล อาด หรือ หรือ เรา ไม่ ควร ไป” และ เขา ทั้งหลาย ทูล ตอบ ว่า“ ขอ เชิญ เสด็จ ไป เถิด เพราะ พระเจ้า จะ ทรง มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ ราชา”
{18:6} แต่ เย โฮ ชา ฟัททูลว่า“ ที่ นี่ ไม่ มี ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระเจ้า อีก สัก คน หนึ่ง หรือ ซึ่ง เรา จะ สอบถาม ได้”
{18:7} และ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า“ ยัง มี ชาย อีก คน หนึ่ง ซึ่ง เรา จะ ให้ ทูล ถาม พระเจ้า ได้ แต่ ข้าพเจ้า ชัง เขา เพราะ เขา เผย แต่ ความ ร้าย เสมอ ไม่ เคย เผย ความ ดี เกี่ยว กับ ข้าพเจ้า เลย คน นั้น คือ มี คา ยาห์บุตรอิมลาห์” และ เย โฮ ชา ฟัททูลว่า“ ขอ พระ ราชา อย่า ตรัส ดั่ง นั้น เลย”
{18:8} แล้ว พระ ราชา แห่ง อิสราเอล จึง เรียก มหาดเล็ก คน หนึ่ง เข้า มา และ ตรัส สั่ง ว่า“ ไป พา มี คา ยาห์บุตรอิมลาห์มาเร็วๆ”
{18:9} ฝ่าย พระ ราชา แห่ง อิสราเอล และ เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ต่าง ประทับ บน พระ ที่นั่ง ทรง ฉลอง พระองค์ อัน งาม ณ ลาน นวด ข้าว ตรง ทาง เข้า ประตู เมือง สะ มา เรีย และ ผู้ เผย พระ วจนะ ทั้งปวง ก็ เผย พระ วจนะ ถวาย อยู่
{18:10} และ เศเดคียาห์ บุตร เค นา อะ นาห์ จึง เอา เหล็ก ทำ เป็น เขา และ พูด ว่า“ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า‘ ด้วย สิ่ง เหล่า นี้ เจ้า จะ ผลัก คน ซีเรีย ไป จน เขา ทั้งหลาย ถูก ทำลาย’”
{18:11} และ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ เผยอ ย่าง นั้น ทูล ว่า“ ขอ เสด็จ ไป รา โม ทกิเล อาด เถิด และ จะ มี ชัย ชนะ เพราะ พระเจ้า จะ ทรง มอบ เมือง นั้น ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ ราชา”
{18:12} และ ผู้ สื่อสาร ผู้ ไป ตาม มี คา ยาห์ ได้ บอก ท่าน ว่า“ ดู เถิด ถ้อยคำ ของ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ พูด สิ่ง ที่ เป็น มงคล แก่ พระ ราชา ดุจ ปาก เดียวกัน ขอ ให้ ถ้อยคำ ของ ท่าน เหมือน อย่าง ถ้อยคำ ของ คน หนึ่ง ใน พวก นั้น และ พูด แต่ สิ่ง ที่ เป็น มงคล”
{18:13} แต่ มี คา ยาห์ตอบว่า“ พระเจ้า ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ตรัส ว่า อย่างไร ข้าพเจ้า จะ พูด อย่าง นั้น”
{18:14} และ เมื่อ ท่าน มา เฝ้า พระ ราชา พระ ราชา ตรัส ถาม ท่าน ว่า“ มี คา ยาห์ ควร ที่ เรา จะ ไป ตี รา โม ทกิเล อาด หรือ หรือ เรา ไม่ ควร ไป” และ ท่าน ทูล ตอบ พระองค์ ว่า“ ขอ เชิญ เสด็จ ขึ้น ไป และ จะ มี ชัย ชนะ เขา ทั้งหลาย จะ ถูก มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์”
{18:15} แต่ พระ ราชา ตรัส กับ ท่าน ว่า“ เรา ได้ ให้ เจ้า ปฏิญาณ กี่ ครั้ง แล้ว ว่า เจ้า จะ พูด กับ เรา แต่ ความ จริง ใน พระ นาม ของ พระเจ้า”
{18:16} และ ท่าน ทูล ว่า“ ข้า บาท ได้ เห็น คน อิสราเอล ทั้งปวง กระจัด กระจาย อยู่ บน ภูเขา อย่าง แกะ ที่ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง และ พระเจ้า ตรัส ว่า‘ คน เหล่า นี้ ไม่ มี นาย ให้ เขา ต่าง กลับ ยัง เรือน ของ ตน โดย สวัสดิภาพ เถิด’”
{18:17} พระ ราชา แห่ง อิสราเอล จึง ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า“ ข้าพเจ้า มิ ได้ บอก ท่าน แล้ว หรือ ว่า เขา จะ ไม่ เผย สิ่ง ดี เกี่ยว กับ ข้าพเจ้า เลย แต่ สิ่ง ชั่ว ร้าย ต่างหาก”
{18:18} และ มี คา ยาห์ทูลว่า“ ฉะนั้น ขอ สดับ พระ วจนะ ของ พระเจ้า ข้า พระ บาท ได้ เห็น พระเจ้า ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ พระองค์ และ บรรดา บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ยืน ข้างๆ พระองค์ ข้าง ขวา พระ หัตถ์ และ ข้าง ซ้าย
{18:19} และ พระเจ้า ตรัส ว่า‘ ผู้ ใด จะ เกลี้ยกล่อม อา หับ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เพื่อ เขา จะ ขึ้น ไป และ ล้ม ลง ที่ รา โม ทกิเลอาด’ บ้าง ก็ ทูล อย่าง นี้ บ้าง ก็ ทูล อย่าง นั้น
{18:20} แล้ว มี วิญญาณ ดวง หนึ่ง มา ข้าง หน้า เฝ้า ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ทูล ว่า‘ ข้า พระองค์ จะ เกลี้ยกล่อม เขา เอง’ และ พระเจ้า ตรัส กับ เขา ว่า‘ จะ ทำ อย่างไร’
{18:21} และ เขา ทูล ว่า‘ ข้า พระ บาท จะ ออก ไป และ จะ เป็น วิญญาณ มุสา อยู่ ใน ปาก ของ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เขา ทุก คน’ และ พระองค์ ตรัส ว่า‘ เจ้า ไป เกลี้ยกล่อม เขา ได้ และ เจ้า จะ ทำ ได้ สำเร็จ จง ไป เถิด’
{18:22} เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด พระเจ้า ทรง ใส่ วิญญาณ มุสา ใน ปาก ของ เหล่า ผู้ เผย พระ วจนะ ของ ฝ่าพระบาท พระเจ้า ทรง ลั่น พระ วาจา เป็น ความ ร้าย เกี่ยว กับ ฝ่าพระบาท”
{18:23} แล้ว เศเดคียาห์ บุตร เค นา อะ นาห์ ได้ เข้า มา ใกล้ และ ตบ แก้ม มี คา ยาห์พูดว่า“ พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ไป จาก ข้า พูด กับ เจ้า ได้ อย่างไร”
{18:24} และ มี คา ยาห์ตอบว่า“ ดู เถิด เจ้า จะ เห็น ใน วัน นั้น เมื่อ เจ้า เข้า ไป ใน ห้อง ชั้น ใน เพื่อ จะ ซ่อน ตัว เจ้า”
{18:25} และ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า“ จง จับ มี คา ยาห์ พา เขา กลับ ไป มอบ ให้ อา โม น ผู้ ว่า ราชการ เมือง และ แก่ โย อาช ราช โอรส
{18:26} และ ว่า‘ พระ ราชา ตรัส ดังนี้ ว่า เอา คน นี้ จำ คุก เสีย ให้ อาหาร นักโทษ กับ น้ำ เท่านั้น จน กว่า เรา จะ กลับ มา โดย สวัสดิภาพ’”
{18:27} และ มี คา ยาห์ทูลว่า“ ถ้า ฝ่าพระบาท เสด็จ กลับ มา โดย สวัสดิภาพ พระเจ้า ก็ มิ ได้ ตรัส โดย ข้า พระ บาท” และ ท่าน กล่าว ว่า“ บรรดา ชน ชาติ ทั้งหลาย เอ๋ย ขอ จง ฟัง เถิด”
{18:28} พระ ราชา แห่ง อิสราเอล กับ เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ จึง เสด็จ ไป ยัง รา โม ทกิเลอาด
{18:29} และ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ เย โฮ ชา ฟัทว่า“ ข้าพเจ้า จะ ปลอม ตัว เข้า ทำ ศึก แต่ ท่าน จง สวม เครื่อง ทรง ของ ท่าน” และ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ก็ ทรง ปลอม พระองค์ เข้า ทำ สงคราม
{18:30} ฝ่าย พระ ราชา ประเทศ ซีเรีย ทรง บัญชา แม่ทัพ รถ รบ ของ พระองค์ ว่า“ อย่า รบ กับ ทหาร ใหญ่ น้อย แต่ มุ่ง เฉพาะ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล”
{18:31} และ อยู่ มา เมื่อ ผู้ บัญชาการ รถ รบ แล เห็น เย โฮ ชา ฟัท เขา ทั้งหลาย ก็ ว่า“ เป็น พระ ราชา อิสราเอล แล้ว” เขา จึง หัน เข้า ไป จะ สู้ รบ กับ พระองค์ และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง ร้อง ขึ้น และ พระเจ้า ทรง ช่วย พระองค์ พระเจ้า ทรง ให้ เขา ทั้งหลาย ออก ไป เสีย จาก กษัตริย์
{18:32} และ อยู่ มา เมื่อ ผู้ บัญชาการ รถ รบ เห็น ว่า ไม่ ใช่ พระ ราชา อิสราเอล ก็ หัน รถ กลับ จาก ไล่ ตาม พระองค์
{18:33} แต่ มี ชาย คน หนึ่ง โก่ง ธนู ยิง เดา ไป ถูก พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เข้า ระหว่าง เกล็ด เกราะ และ แผ่น บัง พระ อุระ พระองค์ จึง รับสั่ง กับ คน ขับ รถ ว่า“ หัน กลับ เถอะ พา เรา ออก จาก การ รบ เพราะ เรา บาดเจ็บ แล้ว”
{18:34} วัน นั้น การ รบ ก็ ดุเดือด ขึ้น และ พระ ราชา ก็ พยุง พระองค์ เอง ขึ้น ไป ใน รถ รบ ของ พระองค์ หัน พระ พักตร์ เข้า สู้ ชน ซีเรีย จน ถึง เวลา เย็น แล้ว ประมาณ เวลา ดวง อาทิตย์ ตก พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์
{i19:1} ผู้ เผย พระ วจนะ เย ฮู ตักเตือน เย โฮ ชา ฟัท
{19:1} เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ เสด็จ กลับ ไป โดย สวัสดิภาพ ถึง พระ ราช วัง ของ พระองค์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{19:2} แต่ เย ฮู บุตร ฮา นา นี ผู้ ทำนาย ได้ ออก ไป เฝ้า พระองค์ ทูล กษัตริย์ เย โฮ ชา ฟัทว่า“ ควร ที่ ฝ่าพระบาท จะ ช่วย คน อธรรม และ รัก ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระเจ้า หรือ เพราะ เรื่อง นี้ พระ พิโรธ ของ พระเจ้า ได้ ออก มา ถึง ฝ่าพระบาท
{19:3} อย่างไร ก็ ดี พระองค์ ทรง พบ ความ ดี ใน ฝ่าพระบาท บ้าง เพราะ ฝ่าพระบาท ได้ ทำลาย บรรดา อา เช- ราห์ เสีย จาก แผ่นดิน และ ได้ มุ่ง พระทัย แสวง หา พระเจ้า”
{i19:4} เย โฮ ชา ฟัท ทรง ตั้ง ผู้ วินิจฉัย
{19:4} เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ที่ เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ออก ไป ท่ามกลาง ประชาชน อีก ตั้งแต่ เบเออร์เช บา ถึง ถิ่น เทือกเขา เอฟ รา อิม และ นำ เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{19:5} พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้ วินิจฉัย ใน แผ่นดิน นั้น ใน หัว เมือง ที่ มี ป้อม ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ที ละ หัว เมือง
{19:6} และ ตรัส กับ ผู้ วินิจฉัย เหล่า นั้น ว่า“ จง พิจารณา สิ่ง ที่ ท่าน ทั้งหลาย จะ กระทำ เพราะ ท่าน มิ ได้ พิพากษา เพื่อ มนุษย์ แต่ เพื่อ พระเจ้า พระองค์ ทรง สถิต กับ ท่าน ใน การ พิพากษา
{19:7} ฉะนั้น จง ให้ ความ ยำเกรง พระเจ้า อยู่ เหนือ ท่าน จง ระมัดระวัง สิ่ง ที่ ท่าน กระทำ เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ไม่ มี ความ อยุติธรรม ไม่ มี ความ ลำเอียง และ ไม่ มี การ รับ สินบน”
{19:8} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ใน เยรูซาเล็ม เย โฮ ชา ฟัท ทรง ตั้ง คน เล วี และ ปุโรหิต บ้าง กับ หัวหน้า ตระกูล แห่ง อิสราเอล บ้าง เพื่อ จะ ให้การ พิพากษา แห่ง พระเจ้า และ วินิจฉัย คดี ที่ โต้แย้ง กัน เขา ทั้งหลาย มี ตำแหน่ง ใน เยรูซาเล็ม
{19:9} และ พระองค์ ทรง กำชับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ท่าน ทั้งหลาย จง กระทำ การ นี้ ด้วย ความ ยำเกรง พระเจ้า ด้วย ความ สัตย์ ซื่อ และ ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ ท่าน
{19:10} เมื่อ มี คดี มา ถึง ท่าน จาก พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ เขา ทั้งหลาย เกี่ยว กับ เรื่อง ฆ่า ฟัน กัน พระ ธรรม หรือ พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ หรือ กฎหมาย ท่าน ทั้งหลาย ก็ ควร จะ ตักเตือน เขา เพื่อ เขา จะ ไม่ ก่อ กรรม ชั่ว ต่อ พระเจ้า พระ พิโรธ จึง จะ ไม่ มา เหนือ ท่าน และ พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน จง กระทำ เช่น นี้ และ ท่าน จะ ไม่ ก่อ กรรม ชั่ว
{19:11} และ ดู เถิด อา มา ริ ยาห์ มหา ปุโรหิต ก็ อยู่ เหนือ ท่าน ใน สรรพ กิจ ของ พระเจ้า และ เศบาดิยาห์บุตรอิชมาเอล เจ้านาย ของ เชื้อ วงศ์ ยูดาห์ ก็ อยู่ เหนือ ท่าน ใน สรรพ กิจ ของ พระ ราชา และ เล วี จะ เป็น เจ้าหน้าที่ ปรนนิบัติ ท่าน จง ประกอบ กิจ อย่าง แกล้ว กล้า และ ขอ พระเจ้า ทรง สถิต อยู่ กับ ผู้ เที่ยงธรรม”
{i20:1} ทรง ชนะ คน โม อับ และ คน อัมโมน
{20:1} และ อยู่ มา ภายหลัง คน โม อับ และ คน อัมโมน และ คน เม อู นี บาง คน พร้อม กับ เขา ทั้งหลาย ได้ ขึ้น มา ทำ สงคราม กับ เย โฮ ชา ฟัท
{20:2} มี คน มา ทูล เย โฮ ชา ฟัทว่า“ มี คน หมู่ ใหญ่ มา สู้ รบ กับ ฝ่าพระบาท จาก เอ โดม จาก ฟาก ทะเล ข้าง โน้น และ ดู เถิด เขา ทั้งหลาย อยู่ ใน ฮา ซา โซน ทา มาร์” (คือ เอน กา ดี)
{20:3} และ เย โฮ ชา ฟัท ก็ กลัว และ มุ่ง แสวง หา พระเจ้า และ ได้ ทรง ประกาศ ให้ อด อาหาร ทั่ว ยูดาห์
{20:4} และ ยูดาห์ ได้ ชุมนุม กัน แสวง หา ความ ช่วยเหลือ จาก พระเจ้า เขา ทั้งหลาย พา กัน มา จาก หัว เมือง ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ เพื่อ แสวง หา พระเจ้า
{20:5} และ เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ยืน อยู่ ใน ที่ ประชุม ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ข้าง หน้า ลาน ใหม่
{20:6} และ ตรัส ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พระองค์ มิ ได้ เป็น พระเจ้า ใน ฟ้า สวรรค์ หรือ พระองค์ มิ ได้ ปกครอง เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร ของ ประชาชาติ หรือ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ มี ฤทธิ์ และ อำนาจ จึง ไม่ มี ผู้ ใด ต่อต้าน พระองค์ ได้
{20:7} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พระองค์ มิ ได้ ทรง ขับ ไล่ ชาว แผ่นดิน นี้ ออก ไป เสีย ให้ พ้น หน้า อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ หรือ และ ทรง มอบ ไว้ แก่ เชื้อสาย ของ อับราฮัม มิตรสหาย ของ พระองค์ เป็น นิตย์
{20:8} และ เขา ทั้งหลาย ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น และ ได้ สร้าง สถาน นมัสการ แห่ง หนึ่ง ใน นั้น ถวาย พระองค์ เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์ ทูล ว่า
{20:9} ‘ ถ้า เหตุ ชั่ว ร้าย ขึ้น มา เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จะ เป็น ดาบ การ พิพากษา หรือ โรค ระบาด หรือ การ กันดาร อาหาร ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จะ ยืน อยู่ ต่อ หน้า พระ นิเวศ นี้ และ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ เพราะ พระ นาม ของ พระองค์ อยู่ ใน พระ นิเวศ และ ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ ใน ความ ทุกข์ ใจ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย และ พระองค์ จะ ทรง ฟัง และ ช่วย ให้ รอด’
{20:10} ดู เถิด บัดนี้ คน อัมโมน และ โม อับ และ ภูเขา เส อีร์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ไม่ ทรง ยอม ให้ คน อิสราเอล บุกรุก เมื่อ เขา มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ผู้ ซึ่ง เขา ได้ หลีก ไป มิ ได้ ทำลาย เสีย
{20:11} ดู เถิด เขา ทั้งหลาย ได้ ให้ บำเหน็จ แก่ เรา ด้วย มา ขับ เรา ออก เสีย จาก แผ่นดิน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ประทาน ให้ แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น มรดก
{20:12} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ พระองค์ จะ ไม่ ทรง กระทำ การ พิพากษา เหนือ เขา หรือ เพราะ ว่า ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ มี ฤทธิ์ ที่ จะ ต่อสู้ คน หมู่ มหึมา นี้ ซึ่ง กำลัง มา ต่อสู้ กับ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ ทราบ ว่า จะ กระทำ ประการ ใด แต่ ดวงตา ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เพ่ง ที่ พระองค์”
{20:13} ใน ระหว่าง นั้น คน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ ก็ ยืน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า พร้อม กับ ภรรยา และ ลูกหลาน ของ เขา
{20:14} และ พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า เสด็จ มา สถิต กับ ยา ฮา ซี เอ ลบุตรเศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร เบไนยาห์ ผู้ เป็น บุตร เย อี เอ ล ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์เป็นคนเล วี เชื้อสาย ของ อาสา ฟ เมื่อ ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ที่ ประชุม นั้น
{20:15} และ เขา ได้ พูด ว่า“ ยูดาห์ ทั้งปวง และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งหลาย กับ กษัตริย์ เย โฮ ชา ฟัท ขอ จง ฟัง พระเจ้า ตรัส ดังนี้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า‘ อย่า กลัว เลย และ อย่า ท้อถอย ด้วย คน หมู่ มหึมา นี้ เลย เพราะ ว่า การ สงคราม นั้น ไม่ ใช่ ของ ท่าน แต่ เป็น ของ พระเจ้า
{20:16} พรุ่งนี้ เช้า จง ลง ไป ต่อสู้ กับ เขา ดู เถิด เขา จะ ขึ้น มา ทาง ขึ้น ที่ ตำบล ศิส ท่าน ทั้งหลาย จะ พบ เขา ที่ ปลาย หุบเขา ทาง ตะวัน ออก ของ ถิ่น ทุรกันดาร เย รู เอ ล
{20:17} ไม่ จำเป็น ที่ ท่าน จะ ต้อง สู้ รบ ใน สงคราม ครั้ง นี้ โอ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม จง เข้า ประจำ ที่ ยืน นิ่ง อยู่ และ ดู ชัย ชนะ ของ พระเจ้า เพื่อ ท่าน’ อย่า กลัว เลย อย่า ท้อถอย พรุ่งนี้ จง ออก ไป สู้ กับ เขา และ พระเจ้า ทรง สถิต อยู่ กับ ท่าน”
{20:18} แล้ว เย โฮ ชา ฟัท โน้ม พระ เศียร ก้ม พระ พักตร์ ของ พระองค์ ลง ถึง ดิน และ ยูดาห์ ทั้งปวง กับ ชาว เยรูซาเล็ม ได้ กราบ ลง ต่อ พระเจ้า นมัสการ พระเจ้า
{20:19} และ คน เล วี จาก พงศ์พันธุ์ โค ฮา ท และ พงศ์พันธุ์ คน โค ราห์ ได้ ยืน ขึ้น ถวาย สรรเสริญ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ด้วย เสียง อัน ดัง
{20:20} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ลุก ขึ้น แต่ เช้า และ ออก ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง เท โค อา และ เมื่อ เขา ออก ไป เย โฮ ชา ฟัท ประทับ ยืน และ ตรัส ว่า“ ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ฟัง ข้าพเจ้า จง วางใจ ใน พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ท่าน จะ ตั้ง มั่นคง อยู่ จง เชื่อ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ และ ท่าน จะ สำเร็จ ผล”
{20:21} และ เมื่อ พระองค์ ได้ ปรึกษา กับ ประชาชน แล้ว พระองค์ ได้ ทรง แต่งตั้ง บรรดา ผู้ ที่ จะ ร้อง เพลง ถวาย พระเจ้า และ แต่ง กาย ด้วย เครื่อง บริสุทธิ์ สรรเสริญ พระองค์ ขณะ เมื่อ เขา เดิน ออก ไป หน้า ศัตรู และ ว่า“ จง ถวาย โมทนา แด่ พระเจ้า เพราะ ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์”
{20:22} และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ตั้งต้น ร้อง เพลง สรรเสริญ พระเจ้า ทรง จัด กอง ซุ่ม คอย ต่อสู้ กับ คน อัมโมน โม อับ และ ชาว ภูเขา เส อีร์ ผู้ ได้ เข้า มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ ดังนั้น เขา ทั้งหลาย จึง แตก พ่าย ไป
{20:23} เพราะ ว่า คน ของ อัมโมน และ ของ โม อับ ได้ ลุก ขึ้น ต่อสู้ กับ ชาว ภูเขา เส อีร์ ทำลาย เขา เสีย อย่าง สิ้นเชิง และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ทำลาย ชาว เส อีร์ หมด แล้ว เขา ทั้งสิ้น ช่วย กัน ทำลาย ซึ่ง กัน และ กัน
{20:24} เมื่อ ยูดาห์ ขึ้น ไป อยู่ ที่ เนิน สูง ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร เขา มอง ตรง ไป ที่ คน หมู่ ใหญ่ นั้น และ ดู เถิด มี แต่ ศพ นอน อยู่ บน แผ่นดิน ไม่ มี สัก คน เดียว ที่ รอด ไป ได้
{20:25} เมื่อ เย โฮ ชา ฟัท และ ประชาชน ของ พระองค์ มา เก็บ ของ เสีย จาก เขา ทั้งหลาย เขา พบ สัตว์ เป็น จำนวน มาก ข้าวของ เสื้อ ผ้า และ ของ มี ค่า ต่างๆ ซึ่ง เขา เก็บ มา มาก สำหรับ ตัว จน ขน ไป ไม่ ไหว เขา เก็บ ของ ที่ ริบ ได้ เหล่า นั้น สาม วัน เพราะ มาก เหลือเกิน
{20:26} ใน วัน ที่ สี่ เขา ทั้งหลาย ได้ ชุมนุม กัน ที่ หุบเขา เบราคาห์ ด้วย ที่ นั่น เขา สรรเสริญ พระเจ้า เพราะ พระ พร เพราะ ฉะนั้น เขา จึง เรียก ที่ นั้น ว่า เบราคาห์ 2 จน ถึง ทุก วัน นี้
{20:27} แล้ว เขา ทั้งหลาย กลับ ไป คน ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ทุก คน และ เย โฮ ชา ฟัท ทรง นำ หน้า กลับ ไป ยัง เยรูซาเล็ม ด้วย ความ ชื่นบาน เพราะ พระเจ้า ได้ ทรง กระทำ ให้ เขา เปรมปรีดิ์ เย้ย ศัตรู ของ เขา
{20:28} เขา ทั้งหลาย มา ยัง เยรูซาเล็ม ด้วย พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่ และ แตร ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{20:29} และ ความ กลัว พระเจ้า มา อยู่ เหนือ บรรดา ราช อาณาจักร ของ ประเทศ ทั้งปวง เมื่อ เขา ได้ยิน ว่า พระเจ้า ทรง ต่อสู้ ศัตรู ของ อิสราเอล
{20:30} แดน ดิน ของ เย โฮ ชา ฟัท จึง สงบเงียบ เพราะ ว่า พระเจ้า ของ พระองค์ ประทาน ให้ พระองค์ มี การ หยุด พัก สงบ อยู่ รอบ ด้าน
{i20:31} รัชกาล เย โฮ ชา ฟัท (1 พกษ.22:41-50)
{20:31} ดังนี้ แหละ เย โฮ ชา ฟัท ทรง ครอบครอง อยู่ เหนือ ยูดาห์ เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สาม สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ ห้า ปี พระ ราช มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา ซูบาห์ บุตรี ชิ ลหิ
{20:32} พระองค์ ทรง ดำเนิน ตาม วิธีการ ของ อาสา ราช บิดา ของ พระองค์ และ มิ ได้ ทรง หันเห ไป จาก ทาง นั้น พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร ของ พระเจ้า
{20:33} อย่างไร ก็ ดี ปู ชนีย สถาน สูง ยัง ไม่ ได้ ถูก กำจัด ออก ไป ประชาชน ยัง มิ ได้ ปักใจ ใน พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน
{20:34} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เย โฮ ชา ฟัท ตั้งแต่ ต้น จน ถึง ที่สุด ได้ มี บันทึก ไว้ ใน ประวัติศาสตร์ ของ เย ฮู บุตร ฮา นา นี ซึ่ง รวม เข้า ใน หนังสือ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล
{20:35} ต่อ มา ภายหลัง เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา ของ ยูดาห์ ได้ ทรง ร่วม งาน กับ อา หัส ยาห์ พระ ราชา ของ อิสราเอล ผู้ ทรง กระทำ การ อย่าง ชั่ว ร้าย มาก
{20:36} พระองค์ ทรง ร่วม งาน ใน เรื่อง การ สร้าง เรือ ไป ยัง เมือง ทา รชิช และ เขา ทั้งหลาย สร้าง เรือ ใน เอ ซิ โอน เก เบอร์
{20:37} แล้ว เอ ลี เอเซอร์ บุตร โด ดา วา หุ แห่ง เมือง มา เร ชาห์ ได้ เผย พระ วจนะ ถึง เย โฮ ชา ฟัทว่า“ เพราะ พระองค์ ทรง ร่วม งาน กับ อา หัส ยาห์ พระเจ้า จะ ทรง ทำลาย สิ่ง ที่ ท่าน กระทำ” และ เรือ ก็ แตก ไม่ สามารถ ไป เมือง ทา รชิชได้
{i21:1} รัชกาล เย โฮ รัม แห่ง ยูดาห์ (2 พกษ.8:16-24)
{21:1} เย โฮ ชา ฟัท ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน นคร ดา วิด และ เย โฮ รัม โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{21:2} พระองค์ ทรง มี พระ อนุชา ผู้ เป็น โอรส ของ เย โฮ ชา ฟัท คือ อา ซา ริ ยาห์เยฮีเอลเศคาริยาห์ อา ซา ริ ยาห์ มี คา เอ ลเชฟาทิยาห์ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น เป็น โอรส ของ เย โฮ ชา ฟัท พระ ราชา ของ อิสราเอล 3
{21:3} พระ ราช บิดา ของ เขา ทั้งหลาย ประทาน เงิน ทองคำ และ ของ อัน มี ค่า มากมาย พร้อม กับ หัว เมือง ที่ มี ป้อม ใน ยูดาห์ แต่ พระองค์ ประทาน ราช อาณาจักร แก่ เย โฮ รัม เพราะ ว่า ท่าน เป็น โอรส หัว ปี
{21:4} เมื่อ เย โฮ รัม ได้ ขึ้น ครอบครอง ราช อาณาจักร ของ ราช บิดา ของ พระองค์ และ ได้ สถาปนา ไว้ แล้ว พระองค์ ทรง ประหาร พระ อนุชา ของ พระองค์ เสีย หมด ด้วย ดาบ ทั้ง เจ้านาย บาง คน ของ ยูดาห์ ด้วย
{21:5} เมื่อ เย โฮ รัม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สาม สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม แปด ปี
{21:6} และ พระองค์ ทรง ดำเนิน ตาม มรรคา ของ บรรดา พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ตาม อย่าง ที่ ราชวงศ์ อา หับ กระทำ เพราะ ว่า ธิดา ของ อา หับ เป็น มเหสี ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า
{21:7} อย่างไร ก็ ดี พระเจ้า จะ ไม่ ทรง ทำลาย ราชวงศ์ ของ ดา วิด เพราะ เหตุ พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ไว้ กับ ดา วิด และ เหตุ ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ว่า จะ ประทาน ประทีป แก่ ดา วิด และ แก่ เชื้อสาย ของ พระองค์ เป็น นิตย์
{21:8} ใน รัชกาล ของ พระองค์ เอ โดม ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ ยูดาห์ และ ตั้ง กษัตริย์ ขึ้น เหนือ ตน
{21:9} แล้ว เย โฮ รัม ก็ เสด็จ ออก ไป พร้อม กับ บรรดา ผู้บังคับบัญชา และ รถ รบ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง ลุก ขึ้น ใน กลางคืน โจมตี คน เอ โดม ซึ่ง มา ล้อม พระองค์ และ ผู้บังคับบัญชา กับ รถ รบ ของ พระองค์ อยู่ นั้น
{21:10} เอ โดม จึง ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ ยูดาห์ จน ทุก วัน นี้ ครั้ง นั้น ลิบ นาห์ ก็ ได้ กบฏ ออก ห่าง จาก การ ปกครอง ของ พระองค์ ด้วย เพราะ ว่า พระองค์ ได้ ทรง ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{21:11} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ใน ถิ่น เทือกเขา ของ ยูดาห์ และ ทรง นำ ชาว เยรูซาเล็ม ไป ใน ความ ไม่ สัตย์ ซื่อ ต่อ พระเจ้า และ ทรง กระทำ ให้ ยูดาห์ หลง เจิ่น ไป
{21:12} และ จดหมาย ฉบับ หนึ่ง มา ถึง พระองค์ จาก เอ ลี ยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า“ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ ฝ่าพระบาท ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เพราะ เจ้า มิ ได้ ดำเนิน ใน บรรดา มรรคา ของ เย โฮ ชา ฟัท บิดา ของ เจ้า หรือ ใน บรรดา มรรคา ของ อาสา ราชา ของ ยูดาห์
{21:13} แต่ ได้ เดิน ใน มรรคา ของ บรรดา ราชา แห่ง อิสราเอล และ ได้ นำ ยูดาห์ กับ ชาว เยรูซาเล็ม ใน ความ ไม่ ซื่อสัตย์ ต่อ พระเจ้า อย่าง กับ ราชวงศ์ อา หับ ได้ นำ อิสราเอล ใน ความ ไม่ ซื่อสัตย์ ต่อ พระเจ้า และ เจ้า ได้ ฆ่า น้อง ชาย ของ เจ้า เสีย ด้วย ผู้ เป็น เชื้อ วงศ์ บิดา ของ เจ้า และ เขา ดี กว่า เจ้า
{21:14} ดู เถิด พระเจ้า จะ ทรง นำ ภัย พิบัติ อัน ยิ่งใหญ่ มา เหนือ ชน ชาติ ของ เจ้า ลูกหลาน ของ เจ้า เมีย ของ เจ้า และ ข้าวของ ทั้งสิ้น ของ เจ้า
{21:15} และ ตัว เจ้า เอง จะ มี ความ เจ็บ ป่วย สาหัส ด้วย โรค ลำไส้ ของ เจ้า จน กว่า ลำไส้ ของ เจ้า จะ ออก มา เพราะ เหตุ โรค นั้น วัน แล้ว วัน เล่า’”
{21:16} และ พระเจ้า ทรง เร้า ให้ ความ โกรธ ของ คน ฟีลิสเตีย และ ของ คน อาหรับ ผู้ อยู่ ใกล้ กับ คน เอธิโอเปีย มี ต่อ เย โฮ รัม
{21:17} และ เขา ทั้งหลาย ยก มา ต่อสู้ กับ ยูดาห์ และ บุกรุก เข้า ไป ใน นั้น และ ขน ข้าวของ ทั้งสิ้น ซึ่ง มี ใน ราช สำนัก ทั้ง บรรดา โอรส และ มเหสี ของ พระองค์ จึง ไม่ มี โอรส เหลือ ไว้ ให้ แก่ พระองค์ นอกจาก เย โฮ อา หา ส โอรส องค์ สุด ท้อง ของ พระองค์
{21:18} ภายหลัง เรื่อง เหล่า นี้ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ ลำไส้ ของ เย โฮ รัม เป็น โรค ซึ่ง รักษา ไม่ ได้
{21:19} ต่อ มา เป็น เวลา สิ้น สอง ปี ลำไส้ ของ พระองค์ ก็ ออก มา เพราะ โรค นั้น และ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ ด้วย ความ ทุรนทุราย อย่าง ยิ่ง ประชาชน ของ พระองค์ มิ ได้ ก่อ เพลิง ถวาย เกียรติ แก่ พระองค์ อย่าง กับ ก่อ เพลิง ให้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{21:20} เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สาม สิบ สอง พรรษา และ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม แปด ปี และ พระองค์ ได้ ทรง จาก ไป โดย ไม่ มี ใคร อาลัย เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด แต่ ไม่ ใช่ ใน อุโมงค์ ของ บรรดา พระ ราชา
{i22:1} รัชกาล อา หัส ยาห์แห่งยูดาห์ (2 พกษ.8:25-29)
{22:1} และ ชาว เยรูซาเล็ม ได้ ให้ อา หัส ยาห์ โอรส องค์ สุด ท้อง ของ พระองค์ เป็น พระ ราชา แทน พระองค์ เพราะ คน หมู่ นั้น มา ถึง ค่าย กับ คน อาหรับ ได้ ฆ่า โอรส ผู้ พี่ เสีย ทั้งหมด ดังนั้น อา หัส ยาห์ โอรส ของ เย โฮ รัม พระ ราชา ของ ยูดาห์ จึง ครอบครอง
{22:2} เมื่อ อา หัส ยาห์ เริ่ม ครอบครอง นั้น พระองค์ มี พระ ชนมายุ สี่ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม หนึ่ง ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา ธาลิยาห์ หลาน หญิง ของ อม รี
{22:3} พระองค์ ทรง ดำเนิน ใน ทาง ของ ราชวงศ์ ของ อา หับ ด้วย เพราะ ว่า พระ มารดา ของ พระองค์ เป็น ที่ปรึกษา ใน การ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ของ พระองค์
{22:4} พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า อย่าง ราชวงศ์ ของ อา หับ ได้ กระทำ เพราะ ว่า หลัง จาก พระ บิดา ของ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ แล้ว เขา ทั้งหลาย เป็น ที่ปรึกษา ของ พระองค์ นำ ไป สู่ ความ หายนะ ของ พระองค์
{22:5} พระองค์ ทรง กระทำ ตาม คำ ปรึกษา ของ เขา ทั้งหลาย และ เสด็จ ไป กับ โย รัม โอรส ของ อา หับ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เพื่อ ทำ สงคราม กับ ฮา ซา เอ ลพ ระ ราชา ของ ซีเรีย ที่ เมือง รา โม ทกิเล อาด และ คน ซีเรีย ได้ กระทำ ให้ โย รัม บาดเจ็บ
{22:6} และ พระองค์ ทรง กลับ มา ที่ ยิสเรเอล เพื่อ รักษา บาดแผล ซึ่ง พระองค์ ได้ รับ ที่ เมือง รา มาห์ เมื่อ พระองค์ ทรง ต่อสู้ กับ ฮา ซา เอ ลพ ระ ราชา ของ ซีเรีย และ อา หัส ยาห์ โอรส ของ เย โฮ รัม พระ ราชา ของ ยูดาห์ เสด็จ ลง ไป เฝ้า โย รัม โอรส ของ อา หับ ใน เมือง ยิสเรเอล เพราะ ว่า พระองค์ ประชวร
{i22:7} เย ฮู ประหาร ชีวิต อา หัส ยาห์ (2 พกษ.9:27-29)
{22:7} แต่ พระเจ้า ทรง กำหนด ไว้ เสีย แล้ว ว่า ความ ล่มจม ของ อา หัส ยาห์ จะ มา โดย ที่ พระองค์ เสด็จ ลง ไป เยี่ยม โย รัม เพราะ เมื่อ พระองค์ เสด็จ ไป ที่ นั่น พระองค์ เสด็จ ออก ไป กับ โย รัม เพื่อ จะ ปะทะ กับ เย ฮูบุตรนิม ชี ผู้ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง เจิม ตั้ง ให้ ทำลาย ราชวงศ์ ของ อา หับ
{22:8} และ เมื่อ เย ฮู กำลัง สำเร็จ โทษ ราชวงศ์ ของ อา หับ ท่าน ได้ พบ เจ้านาย ของ ยูดาห์ และ บรรดา โอรส พระ เชษฐา ของ อา หัส ยาห์ ผู้ มา ปรนนิบัติ อา หัส ยาห์ และ ท่าน ก็ ได้ ประหาร เขา ทั้งหลาย เสีย
{22:9} ท่าน ได้ ค้น หา อา หัส ยาห์ และ พระองค์ ก็ ถูก จับ เมื่อ ซ่อน พระองค์ อยู่ ใน สะ มา เรีย และ เขา พา พระองค์ มา หา เย ฮู และ ประหาร ชีวิต พระองค์ เสีย เขา ทั้งหลาย ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ เพราะ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า“ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า หลาน เธอ ของ เย โฮ ชา ฟัท ผู้ แสวง หา พระเจ้า ด้วย สิ้นสุด พระทัย ของ พระองค์” และ ราชวงศ์ ของ อา หัส ยาห์ ไม่ มี ผู้ ใด สามารถ ปกครอง ราช อาณาจักร ได้
{i22:10} พระนาง อา ธาลิยาห์ แย่ง ราชบัลลังก์ (2 พกษ.11:1-21)
{22:10} เมื่อ อา ธาลิยาห์ เห็น ว่า โอรส ของ พระนาง สิ้น พระ ชนม์ แล้ว พระนาง ก็ ลุก ขึ้น ทำลาย ราชวงศ์ แห่ง ยูดาห์ เสีย สิ้น
{22:11} แต่ พระนาง เย โฮ ชา เบอาท ธิดา ของ พระ ราชา ได้ นำ โย อา ช โอรส ของ อา หัส ยาห์ ลักพา ไป เสีย จาก ท่ามกลาง บรรดา โอรส ของ พระ ราชา ผู้ ซึ่ง จะ ต้อง ถูก ประหาร และ พระนาง ก็ เก็บ เธอ และ พี่เลี้ยง ของ เธอ ไว้ ใน ห้อง เก็บ ที่นอน” ดังนั้น แหละ เย โฮ ชา เบอาท ธิดา ของ กษัตริย์ เย โฮ รัม และ ภรรยา ของ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต (เพราะ ว่า พระนาง เป็น พระ ขนิษฐา ของ อา หัส ยาห์) ได้ ซ่อน เธอ ให้ พ้น พระนาง อา ธาลิยาห์ เพื่อ มิ ให้ พระนาง ประหาร เธอ ได้
{22:12} และ เธอ ได้ อยู่ กับ เขา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซ่อน ตัว อยู่ หก ปี ฝ่าย พระนาง อา ธาลิยาห์ ก็ ได้ ครอบครอง แผ่นดิน
{i23:1} เย โฮ ยาดา เจิม ตั้ง โย อา ชเป็นกษัตริย์
{23:1} แต่ ใน ปี ที่ เจ็ด เย โฮ ยาดา ได้ กล้า แข็ง ขึ้น และ ให้ พวก นาย ร้อย กระทำ สัตย์ สาบาน ต่อ ท่าน มี อา ซา ริ ยาห์ บุตร เย โร ฮัม ยิชมาเอล บุตร เย โฮ ฮา นัน อา ซา ริ ยาห์บุตรโอเบด มา อา เส อาห์ บุตร อา ดา ยาห์ และ เอ ลี ชา ฟัทบุตรศิครี
{23:2} และ เขา ทั้งหลาย เที่ยว ไป ทั่ว ยูดาห์ และ รวบรวม คน เล วี มา จาก ทุก หัว เมือง ของ ยูดาห์ ทั้ง บรรดา หัวหน้า ของ ตระกูล ของ อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย มา ยัง เยรูซาเล็ม
{23:3} และ บรรดา ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ ทำ พัน ธ สัญญา กับ พระ ราชา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ เย โฮ ยาดา กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ดู เถิด โอรส ของ พระ ราชา จะ ครอบครอง ตาม ที่ พระเจ้า ตรัส เกี่ยว กับ บรรดา โอรส ของ ดา วิด
{23:4} ท่าน ทั้งหลาย จง กระทำ อย่าง นี้ คือ ท่าน ผู้ เป็น ปุโรหิต และ คน เล วี ผู้ ออก เวร ใน วัน สะ บา โต หนึ่ง ใน สาม ให้ เป็น คน เฝ้า ประตู
{23:5} และ หนึ่ง ใน สาม ให้ อยู่ ที่ พระ ราช สำนัก และ หนึ่ง ใน สาม ให้ อยู่ ที่ ประตู เชิง ราก และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{23:6} แต่ อย่า ให้ สัก คน หนึ่ง เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า นอกจาก ปุโรหิต และ คน เล วี ที่ ปรนนิบัติ อยู่ เขา ทั้งหลาย เข้า ไป ได้ เพราะ เขา ทั้งหลาย บริสุทธิ์ แต่ ประชาชน ทั้งปวง จะ ต้อง รักษาการ บังคับบัญชา ของ พระเจ้า
{23:7} ให้ คน เล วี ล้อม พระ ราชา ไว้ แต่ละ คน ให้ ถือ อาวุธ และ ผู้ ใด เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า จะ ต้อง ถูก ประหาร จง อยู่ กับ พระ ราชา เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า มา และ เมื่อ พระองค์ เสด็จ ออก ไป”
{23:8} คน เล วี และ คน ยูดาห์ ทั้งปวง ได้ กระทำ ทุก สิ่ง ที่ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ได้ บัญชา ไว้ เขา ทั้งหลาย ต่าง ก็ นำ คน ของ เขา มา คือ ทั้งคน ที่ ออก เวร ใน วัน สะ บา โต และ บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ จะ เข้า เวร ใน วัน สะ บา โต เพราะ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต มิ ได้ ปล่อย กอง เวร
{23:9} และ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ได้ มอบ หอก กับ โล่ ใหญ่ โล่ เล็ก ซึ่ง เป็น ของ กษัตริย์ ดา วิด นั้น ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ ผู้บังคับบัญชา กองร้อย
{23:10} และ ท่าน ได้ ตั้ง ประชาชน ทั้งสิ้น ให้ เป็น ผู้ เฝ้า พระ ราชา ทุก คน ถือ อาวุธ ตั้งแต่ ด้าน ขวา ของ พระ นิเวศ ถึง ด้าน ซ้าย ของ พระ นิเวศ รอบ แท่น บูชา และ พระ นิเวศ
{23:11} แล้ว เขา นำ โอรส ของ พระ ราชา ออก มา และ สวม มงกุฎ ให้ท่า นม อบ พระ โอวาท ให้ แก่ ท่าน และ เขา ทั้งหลาย ตั้ง ท่าน ไว้ เป็น กษัตริย์ เย โฮ ยาดา กับ บุตร ของ ท่าน ก็ เจิม พระองค์ และ เขา ทั้งหลาย ร้อง ว่า“ ขอ พระ ราชา ทรง พระ เจริญ”
{23:12} เมื่อ อา ธาลิยาห์ ได้ยิน เสียง ประชาชน วิ่ง และ สรรเสริญ พระ ราชา พระนาง ก็ เสด็จ เข้า ไป หา ประชาชน ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{23:13} และ เมื่อ พระนาง ทอด พระ เนตร ก็ มี พระ ราชา ประทับ ยืน อยู่ ที่ เสา หา น ของ พระองค์ ตรง ที่ ทาง เข้า บรรดา ผู้ บังคับ กอง และ พล แตร ก็ อยู่ ข้าง พระ ราชา และ ราษฎร ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ และ เป่า แตร บรรดา นัก ร้อง พร้อม กับ เครื่องดนตรี ของ เขา ก็ นำ การ สรรเสริญ พระนาง อา ธาลิยาห์ ก็ ฉีก ฉลอง พระองค์ ของ พระนาง ทรง ร้อง ว่า“ กบฏ กบฏ”
{23:14} แล้ว เย โฮ ยาดา ปุโรหิต จึง นำ บรรดา นาย ร้อย ผู้ บัญชาการ กองทัพ ออก มา สั่ง เขา ว่า“ จง คุม พระนาง ออก มา ระหว่าง แถว ทหาร ผู้ ใด ที่ ตาม พระนาง ไป ก็ ให้ ประหาร ชีวิต เสีย ด้วย ดาบ” เพราะ ปุโรหิต กล่าว ว่า“ อย่า ประหาร พระนาง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า”
{23:15} เขา จึง จับ พระนาง แล้ว พระนาง ก็ เสด็จ ไป ที่ ทาง เข้า ประตู ม้า ณ พระ ราช วัง และ เขา ทั้งหลาย ก็ ประหาร พระนาง เสีย ที่ นั่น
{23:16} เย โฮ ยาดา ได้ กระทำ พัน ธ สัญญา ระหว่าง ท่าน เอง กับ ประชาชน ทั้งปวง และ พระ ราชา ว่า เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชากร ของ พระเจ้า
{23:17} แล้ว ประชาชน ทั้งปวง ก็ ไป ที่ นิเวศ ของ พระ บา อัล และ พัง ลง เสีย และ เขา ทุบ แท่น บูชา และ รูป เคารพ ของ พระ บา อัล นั้น ให้ เป็น ชิ้นๆ และ เขา ประหาร มัทธาน ปุโรหิต ของ พระ บา อัล เสีย ที่ หน้า แท่น บูชา
{23:18} เย โฮ ยาดา วาง ยาม ไว้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ภาย ใต้ การ ควบคุม ของ ปุโรหิต แห่ง คน เล วี ผู้ ซึ่ง ดา วิด ทรง จัดตั้ง ให้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระเจ้า ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ ของ โมเสส ด้วย ความ เปรมปรีดิ์ และ การ ร้อง เพลง ตาม พระ ราช ดำรัส สั่ง ของ ดา วิด
{23:19} ท่าน ได้ ตั้ง ผู้ เฝ้า ประตู ไว้ ที่ ประตู รั้ว พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เพื่อ มิ ให้ ผู้ มี มลทิน ด้วย ประการ หนึ่ง ประการ ใด เข้า ไป
{23:20} ท่าน ได้ นำ ผู้ บังคับ กองร้อย ขุนนาง ผู้ปกครอง ประชาชน และ บรรดา ราษฎร และ ท่าน ได้ เชิญ พระ ราชา ลง มา จาก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ไป ทาง ประตู บน ไป สู่ พระ ราช สำนัก และ เขา ก็ เชิญ พระ ราชา ประทับ บน พระ ราชบัลลังก์ แห่ง ราช อาณาจักร
{23:21} บรรดา ราษฎร ก็ เปรมปรีดิ์ และ กรุง ก็ สงบเงียบ และ พระนาง อา ธาลิยาห์ ถูก ประหาร เสีย ด้วย ดาบ แล้ว
{i24:1} รัชกาล โย อา ชแห่งยูดาห์ (2 พกษ.12:1-21)
{24:1} เมื่อ โย อา ช ได้ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ เจ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม สี่ สิบ พรรษา พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า ศิบียาห์แห่งเมืองเบเออร์เชบา
{24:2} และ โย อา ช ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า ตลอด ชั่ว อายุ ของ เย โฮ ยาดา ปุโรหิต
{24:3} เย โฮ ยาดา หา มเหสี ให้ พระองค์ สอง องค์ และ พระองค์ ก็ มี โอรส และ ธิดา หลาย องค์
{24:4} ภายหลัง โย อา ช ทรง ตั้ง พระทัย ที่ จะ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{24:5} พระองค์ ทรง ประชุม ปุโรหิต และ คน เล วี และ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ จง ออก ไป ตาม หัว เมือง ยูดาห์ และ เก็บ เงิน จาก อิสราเอล ทั้งปวง เพื่อ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เจ้า เป็น ปีๆ ไป และ จง รีบ ทำงาน นั้น” แต่ คน เล วี ไม่ เร่งรีบ
{24:6} แล้ว พระ ราชา จึง ตรัส เรียก เย โฮ ยาดา ผู้ เป็น หัวหน้า และ ตรัส กับ ท่าน ว่า“ ไฉน ท่าน ไม่ เรียกร้อง ให้ คน เล วี นำ เงิน ส่วย เข้า มา จาก ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม อัน เป็น ส่วย ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า กำหนด ไว้ ให้ ชุมนุมชน อิสราเอล นำ มา เพื่อ เต็นท์ พระ โอวาท”
{24:7} เพราะ บรรดา โอรส ของ พระนาง อา ธาลิยาห์ หญิง ชั่ว ร้าย คน นั้น ได้ ปล้น พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ได้ ใช้ สิ่งของ ที่ มอบ ถวาย ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า สำหรับ นมัสการ พระ บา อัล
{24:8} พระ ราชา จึง ทรง บัญชา และ เขา ได้ ทำ หีบ ลูก หนึ่ง วาง ไว้ นอก ประตู พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{24:9} และ มี คำ ประกาศ ไป ทั่ว ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ให้ นำ ส่วย ซึ่ง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า กำหนด แก่ อิสราเอล ใน ถิ่น ทุรกันดาร เข้า มา ถวาย พระเจ้า
{24:10} บรรดา เจ้านาย ทั้งสิ้น และ ประชาชน ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ และ นำ ส่วย ของ เขา ทั้งหลาย มา หย่อน ลง ใน หีบ จน ครบ
{24:11} และ เมื่อ คน เล วี นำ หีบ เข้า มา ยัง เจ้าพนักงาน ของ พระ ราชา เมื่อไร และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย เห็น ว่า มี เงิน มาก ราช เลขา และ เจ้าหน้าที่ ของ มหา ปุโรหิต จะ เข้า มา เท หีบ ออก และ นำ หีบ กลับ ไป ยัง ที่ เดิม เขา ทั้งหลาย ทำ อย่าง นี้ วัน แล้ว วัน เล่า และ เก็บ เงิน ได้ เป็น อัน มาก
{24:12} พระ ราชา และ เย โฮ ยาดา ก็ ให้ แก่ บรรดา ผู้ ดูแล กิจการ ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ เขา ทั้งหลาย จ้าง ช่าง ก่อ และ ช่าง ไม้ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้งคน งาน ช่าง เหล็ก และ ช่าง ทองสัมฤทธิ์ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{24:13} บรรดา คน ที่ รับจ้าง ทำงาน จึง ได้ ทำงาน และ งาน ซ่อมแซม ก็ ดำเนิน ก้าวหน้า ใน มือ ของ เขา และ เขา ได้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ตาม ขนาด เดิม และ เสริม ให้ แข็งแรง ขึ้น
{24:14} และ เมื่อ เขา ได้ กระทำ สำเร็จ แล้ว เขา ก็ นำ เงิน ที่ เหลือ อยู่ มา หน้า พระ พักตร์ พระ ราชา และ เย โฮ ยาดา และ เขา เอา เงิน นั้น ทำ เครื่อง ใช้ สำหรับ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า สำหรับ การ ปรนนิบัติ ทั้ง สำหรับ เครื่อง เผา บูชา และ ถ้วย และ ภาชนะ ทองคำ และ เงิน และ เขา ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่องบูชา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เสมอ ตลอด ชั่ว อายุ ของ เย โฮ ยาดา
{24:15} แต่ เย โฮ ยาดา ก็ ชรา ลง และ หง่อม แล้ว ก็ สิ้น ชีวิต เมื่อ สิ้น ชีวิต นั้น ท่าน มี อายุ หนึ่ง ร้อย สาม สิบ ปี
{24:16} เขา ก็ ฝัง ศพ ท่าน ไว้ ใน นคร ของ ดา วิด ท่ามกลาง บรรดา พระ ราชา เพราะ ท่าน ได้ กระทำ การ ดี ใน อิสราเอล และ ต่อ พระเจ้า และ พระ นิเวศ ของ พระองค์
{24:17} หลัง จาก ที่ เย โฮ ยาดา สิ้น ชีวิต แล้ว บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ได้ เข้า มา ถวาย บังคม ต่อ พระ ราชา แล้ว พระ ราชา ทรง ฟัง คำ ทูล ของ เขา
{24:18} และ เขา ได้ ทอดทิ้ง พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา และ ปรนนิบัติ บรรดา อา เช- ราห์ และ รูป เคารพ และ พระ พิโรธ ได้ ลง มา เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม เพราะ กรรม ชั่ว ของ เขา นี้
{24:19} แต่ พระองค์ ยัง ทรง ใช้ ผู้ เผย พระ วจนะ มา ท่ามกลาง เขา นำ เขา ให้ กลับ มา ยัง พระเจ้า คน เหล่า นี้ เป็น พยาน ปรักปรำ เขา แต่ เขา ไม่ ยอม ฟัง
{24:20} แล้ว พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ได้ สวม ทับ เศคาริยาห์ บุตร เย โฮ ยาดา ปุโรหิต และ ท่าน ได้ ยืน เหนือ ประชาชน และ กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า“ พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า‘ ทำไม ท่าน ทั้งหลาย จึง ละเมิด พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า อัน เป็น เหตุ ให้ ท่าน เจริญ ขึ้น ไม่ ได้ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระเจ้า พระองค์ จึง ทอดทิ้ง ท่าน’”
{24:21} แต่ เขา ทั้งหลาย คิด ร้าย ต่อ ท่าน และ โดย บัญชา ของ พระ ราชา เขา ทั้งหลาย จึง ขว้าง ท่าน ด้วย หิน ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{24:22} ดังนี้ แหละ โย อา ช พระ ราชา จึง มิ ได้ ทรง ระลึก ถึง ความ กรุณา ซึ่ง เย โฮ ยาดา บิดา ของ เศคาริยาห์ ได้ สำแดง ต่อ พระองค์ แต่ ได้ ทรง ประหาร บุตร ชาย ของ ท่าน เสีย และ เมื่อ เขา กำลัง จะ ตาย เขา พูด ว่า“ ขอ พระเจ้า ทรง ทอด พระ เนตร และ แก้ แค้น”
{24:23} พอ ปลาย ปี กองทัพ ของ คน ซีเรีย ก็ มา ต่อสู้ กับ โย อา ช เขา มา ยัง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ ได้ ทำลาย บรรดา เจ้านาย ของ ประชาชน จาก หมู่ ประชาชน และ ส่ง ของ ที่ ริบ ได้ ทั้งสิ้น ไป ยัง พระ ราชา แห่ง ดา มัสกัส
{24:24} แม้ ว่า กองทัพ คน ซีเรีย มา แต่ น้อย คน พระเจ้า ทรง มอบ กองทัพ ใหญ่ ไว้ ใน มือ ของ เขา เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ดังนี้ แหละ คน ซีเรีย ได้ ทำโทษ โย อา ช
{24:25} เมื่อ เขา ทั้งหลาย จาก พระองค์ ไป (เขา ละ พระองค์ ไว้ บาดเจ็บ อย่าง สาหัส) ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ คิด ร้าย ต่อ พระองค์ เพราะ โลหิต ของ บุตร เย โฮ ยาดา ปุโรหิต และ ได้ ประหาร พระองค์ เสีย ที่ บน แท่น บรรทม พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ และ เขา ทั้งหลาย ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด แต่ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน อุโมงค์ ของ บรรดา พระ ราชา
{24:26} คน เหล่า นั้น ที่ คิด ร้าย ต่อ พระองค์ คือ ศา บาด บุตร นาง ชิ เม อัทคนอัมโมน และ เย โฮ ศา บาด บุตร นาง ชิม ริ ท คน โม อับ
{24:27} เรื่องราว แห่ง โอรส ของ พระองค์ และ ครุ วาท เป็น อัน มาก ที่ กล่าว ปรับโทษ พระองค์ และ การ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระเจ้า มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ธรรม บรรยาย พงศ์ กษัตริย์ และ อา มา ซิ ยาห์ โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i25:1} รัชกาล อา มา ซิ ยาห์ (2 พกษ.14:1-22)
{25:1} เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ เก้า ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า เย โฮ อัด ดาน ชาว เยรูซาเล็ม
{25:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า แต่ มิ ใช่ ด้วย พระทัย ที่ แท้ จริง
{25:3} และ อยู่ มา พอ ราช อาณาจักร อยู่ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ อย่าง มั่นคง แล้ว พระองค์ ทรง ประหาร ชีวิต ข้าราชการ ของ พระองค์ ผู้ ที่ ฆ่า พระ ราช บิดา ของ พระองค์
{25:4} แต่ พระองค์ มิ ได้ ทรง ประหาร ชีวิต บุตร หลาน ของ เขา แต่ ได้ ทรง กระทำ ตาม ที่ มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ โมเสส ที่ พระเจ้า ทรง บัญชา ไว้ นั้น ว่า“ อย่า ทำให้ บิดา ถึง ตาย เพราะ การ กระทำ ของ ลูกหลาน หรือ อย่า ทำให้ ลูกหลาน ถึง ตาย เพราะ การ กระทำ ของ บิดา แต่ ทุก คน จะ ต้อง ตาย เพราะ บาป ของ ตนเอง”
{25:5} แล้ว อา มา ซิ ยาห์ ได้ ประชุม พวก ยูดาห์ และ ให้ เขา อยู่ ภาย ใต้ ผู้ บังคับ กองพัน และ กองร้อย ตาม ตระกูล ของ เขา คือ ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น ทั้งสิ้น พระองค์ ได้ ทรง นับ คน ที่ มี อายุ ยี่ สิบ ปี ขึ้น ไป และ ทรง เห็น ว่า มี ชาย ฉกรรจ์ สาม แสน คน สามารถ เข้า ทำ สงคราม สามารถ ถือ หอก และ โล่
{25:6} นอกจาก นั้น พระองค์ ทรง จ้าง ทแกล้ว ทหาร จาก อิสราเอล หนึ่ง แสน คน เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์
{25:7} แต่ คน ของ พระเจ้า คน หนึ่ง มา เฝ้า พระองค์ ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ ราชา ขอ อย่า ให้ กองทัพ อิสราเอล ไป กับ พระองค์ เพราะ พระเจ้า มิ ได้ ทรง สถิต อยู่ กับ อิสราเอล คือ กับ คน เอฟ รา อิม เหล่า นี้ ทั้งสิ้น
{25:8} แต่ ถ้า พระองค์ คาดหมาย ว่า โดย วิธี นี้ พระองค์ จะ เข้มแข็ง พอ ที่ จะ เข้า สงคราม พระเจ้า จะ ทรง เหวี่ยง พระองค์ ลง ต่อ หน้า ศัตรู เพราะ ว่า พระเจ้า ทรง ฤทธิ์ ที่ จะ ช่วย ไว้ หรือ ทิ้ง ไป ได้”
{25:9} และ อา มา ซิ ยาห์ ตรัส กับ คน ของ พระเจ้า ว่า“ แต่ เรา จะ กระทำ ประการ ใด เรื่อง เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ กองทัพ อิสราเอล ไป แล้ว นั้น” แล้ว คน ของ พระเจ้า ทูล ตอบ ว่า“ พระเจ้า ทรง สามารถ ที่ จะ ประทาน แก่ พระองค์ ยิ่ง กว่า นี้ อีก มาก”
{25:10} และ อา มา ซิ ยาห์ ก็ ทรง ปลดปล่อย กองทัพ ซึ่ง มา ยัง พระองค์ จาก เอฟ รา อิม ให้ กลับ ไป บ้าน อีก เขา ทั้งหลาย จึง โกรธ ยูดาห์ ยิ่งนัก และ ได้ กลับ บ้าน ด้วย ความ โกรธ อย่าง รุนแรง
{25:11} แต่ อา มา ซิ ยาห์ ทรง กล้า แข็ง ขึ้น และ ทรง นำ พล ของ พระองค์ ออก ไป ยัง หุบเขา เกลือ และ โจมตี คน เส อีร์ หนึ่ง หมื่น คน
{25:12} คน ยูดาห์ จับ เป็น ได้ หนึ่ง หมื่น คน และ พา เขา ไป ที่ ยอด หิน และ ทิ้ง เขา ทั้งหลาย ลง มา จาก ยอด หิน นั้น เขา ก็ ตก มา แหลก เป็น ชิ้นๆ
{25:13} แต่ คน ของ กองทัพ ซึ่ง อา มา ซิ ยาห์ ทรง ปลด ให้ กลับ ไป และ ไม่ ให้ เขา ไป รบ ด้วย นั้น เขา ตลบ เข้า โจมตี หัว เมือง ของ ยูดาห์ ตั้งแต่ สะ มา เรียถึงเบธโฮโรน และ ฆ่า ประชาชน เสีย สาม พัน คน และ ริบ ข้าวของ ไป เป็น อัน มาก
{25:14} และ อยู่ มา เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ เสด็จ กลับ จาก การ ฆ่า ฟัน คน เอ โดม พระองค์ ทรง นำ รูป เคารพ ของ คน ชาว เส อีร์ มา ตั้ง ไว้ เป็น พระ ของ พระองค์ และ กราบ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ทรง เผา เครื่อง หอม ถวาย
{25:15} เพราะ ฉะนั้น พระเจ้า ทรง กริ้ว ต่อ อา มา ซิ ยาห์ และ ทรง ใช้ ผู้ เผย พระ วจนะ คน หนึ่ง ไป หา ทูล พระองค์ ว่า“ ทำไม เจ้า จึง แสวง หา พระ ของ ชน ชาติ หนึ่ง ซึ่ง ไม่ สามารถ ช่วย กู้ ชน ชาติ ของ ตนเอง จาก มือ ของ เจ้า ได้”
{25:16} ขณะ ที่ เขา กำลัง ทูล อยู่ พระ ราชา ตรัส กับ เขา ว่า“ เรา ได้ แต่งตั้ง เจ้า ให้ เป็น ที่ปรึกษา หรือ หยุด ทำไม เจ้า จะ ต้อง ตาย เล่า” ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น จึง หยุด แต่ ทูล ว่า“ ข้า พระ บาท ทราบ ว่า พระเจ้า ทรง ตั้ง พระทัย จะ ทำลาย ฝ่าพระบาท เพราะ ฝ่าพระบาท ทรง กระทำ เช่น นี้ และ มิ ได้ ทรง ฟัง คำ ปรึกษา ของ ข้า พระ บาท”
{25:17} แล้ว อา มา ซิ ยาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ได้ ตกลง พระทัย และ ทรง ใช้ ให้ ไป เฝ้า เย โฮ อา ช โอรส ของ เย โฮ อา หา ส โอรส ของ เย ฮู พระ ราชา ของ อิสราเอล ทูล ว่า“ มา เถิด ให้ เรา ทั้ง สอง มา เผชิญหน้า กัน”
{25:18} และ เย โฮ อา ช พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ทรง ใช้ ไป ยัง อา มา ซิ ยาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ว่า“ ต้น กระชับ บน เลบานอน ส่ง ข่าว ให้ หา ต้น สน สี ดาร์ บน เลบานอน ว่า‘ จง ยก บุตร หญิง ของ เจ้า ให้ เป็น ภรรยา บุตร ชาย ของ เรา’ และ สัตว์ ป่า ทุ่ง ตัว หนึ่ง แห่ง เลบานอน ผ่าน มา และ ย่ำ ต้น กระชับ ลง เสีย
{25:19} ท่าน ว่า‘ ดู ซิ ข้าพเจ้า ได้ โจมตี เอ โดม’ และ จิตใจ ของ ท่าน ก็ ผยอง ขึ้น ใน ความ โอ้อวด แต่ จง อยู่ กับ บ้าน เถิด เพราะ ไฉน ท่าน จึง เร้า ใจ ตนเอง ให้ ต่อสู้ และ รับ อันตราย อัน จะ ให้ ท่าน ล้ม ลง ทั้ง ท่าน และ ยูดาห์ กับ ท่าน”
{25:20} แต่ อา มา ซิ ยาห์ หา ทรง ฟัง ไม่ เพราะ เป็น มา จาก พระเจ้า เพื่อ ว่า พระองค์ จะ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ศัตรู ของ เขา เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ เสาะ หา พระ แห่ง เอ โดม
{25:21} เย โฮ อา ช พระ ราชา แห่ง อิสราเอล จึง เสด็จ ขึ้น ไป พระองค์ และ อา มา ซิ ยาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ได้ เผชิญหน้า กัน ที่ เบธเชเมช ซึ่ง เป็น ของ ยูดาห์
{25:22} และ ยูดาห์ ก็ พ่าย แพ้ อิสราเอล และ ทุก คน ก็ หนี กลับ ไป บ้าน ของ ตน
{25:23} เย โฮ อา ช พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ทรง จับ อา มา ซิ ยาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ โอรส ของ โย อา ช โอรส ของ อา หัส ยาห์ที่เบธเชเมช และ นำ พระองค์ มา ยัง เยรูซาเล็ม และ ทรง พัง กำแพง เยรูซาเล็ม ลง สี่ ร้อย ศอก ตั้งแต่ ประตู เอฟ รา อิม ถึง ประตู มุม
{25:24} และ พระองค์ ทรง ริบ ทองคำ และ เงิน ทั้งหมด และ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ใน ความ อารักขา ของ โอ เบด เอ โดม ทั้ง คลัง ทรัพย์ ของ สำนัก พระ ราช วัง พร้อม กับ คน ประกัน ด้วย และ พระองค์ เสด็จ กลับ ไป ยัง สะ มา เรีย
{25:25} อา มา ซิ ยาห์ โอรส ของ โย อา ช พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ สิบ ห้า ปี หลัง จาก มรณกรรม ของ เย โฮ อา ช โอรส ของ เย โฮ อา หา ส พระ ราชา แห่ง อิสราเอล
{25:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ อา มา ซิ ยาห์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย มิ ได้ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ อิสราเอล หรือ
{25:27} นับ แต่ เวลา เมื่อ อา มา ซิ ยาห์ ทรง หัน ไป จาก พระเจ้า เขา ทั้งหลาย ก็ คิด กบฏ ต่อ พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง หนี ไป ที่ ลา คีช แต่ เขา ใช้ ไป ตาม พระองค์ ที่ ลา คีช และ ประหาร พระองค์ เสีย ที่ นั่น
{25:28} และ เขา ทั้งหลาย นำ พระ ศพ ใส่ หลัง ม้า กลับ มา และ ฝัง ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน นคร ดา วิด
{i26:1} รัชกาล อุ สซียาห์ (2 พกษ.15:1-7)
{26:1} ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ จึง ตั้ง อุ สซียาห์ ผู้ ซึ่ง มี พระ ชนม์ สิบ หก พรรษา ให้ เป็น กษัตริย์ แทน อา มา ซิ ยาห์ ราช บิดา ของ พระองค์
{26:2} พระองค์ ทรง สร้าง เมือง เอ โลท และ ให้ กลับ ขึ้น แก่ ยูดาห์ หลัง จาก ที่ พระ ราชา ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{26:3} เมื่อ อุ สซียาห์ ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ สิบ หก พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ห้า สิบ สอง ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า เย โค ลี ยาห์ ชาว เยรูซาเล็ม
{26:4} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า ตาม ที่ อา มา ซิ ยาห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ทุก ประการ
{26:5} และ พระองค์ ทรง ตั้ง พระองค์ ที่ จะ แสวง หา พระเจ้า ใน สมัย ของ เศคาริยาห์ ผู้ แนะนำ พระองค์ ใน ความ ยำเกรง พระเจ้า และ ตราบ ใด ที่ พระองค์ แสวง หา พระเจ้า พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ พระองค์ เจริญ
{26:6} พระองค์ เสด็จ ออก ไป ทำ สงคราม ต่อสู้ กับ คน ฟีลิสเตีย และ พัง กำแพง เมือง กัท และ กำแพง เมือง ยับ เนห์ และ กำแพง เมือง อัช โดด และ พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ใน เขต แดน อัช โดด และ ที่ อื่นๆ อีก ท่ามกลาง คน ฟีลิสเตีย
{26:7} พระเจ้า ทรง ช่วย พระองค์ ใน การ ต่อสู้ คน ฟีลิสเตีย และ ต่อสู้ คน อาหรับ ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน กูร์บาอัล และ ต่อสู้ กับ คน เม อู นี
{26:8} ชน อัมโมน ได้ ถวาย บรรณาการ แก่ อุ สซียาห์ และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ แผ่ แพร่ ออก ไป ถึง เขต แดน อียิปต์ เพราะ พระองค์ ทรง เข้มแข็ง ขึ้น ยิ่งนัก
{26:9} ยิ่ง กว่า นั้น อีก อุ สซียาห์ ทรง สร้าง ป้อม ใน เยรูซาเล็ม ที่ ประตู มุม ที่ ประตู หุบเขา และ ที่ หัว เลี้ยว และ ป้องกัน ไว้ แข็งแรง
{26:10} และ พระองค์ ทรง สร้าง ป้อม ใน ถิ่น ทุรกันดาร ทรง สกัด หิน ทำ ที่ ขัง น้ำ หลาย แห่ง เพราะ พระองค์ ทรง มี ฝูง สัตว์ ใหญ่ โต ทั้ง ใน ถิ่น เนิน เชเฟลาห์ และ ใน ที่ราบ และ ทรง มี ชาว นา และ คน แต่ง ต้น องุ่น ใน เนิน เขา และ ใน ไร่ นา อุดม เพราะ พระองค์ ทรง รัก เกษตรกรรม
{26:11} ยิ่ง กว่า นั้น อีก อุ สซียาห์ ทรง มี กอง ทหาร ซึ่ง ออก ไป ทำ ศึก เป็น กองๆ ตาม จำนวน ที่ เย อี เอ ล ราช เลขา ได้ รวบรวม ไว้ ด้วย กัน กับ มา อา เส อาห์ เจ้าหน้าที่ ภาย ใต้ การ ควบคุม ของ ฮา นันยาห์ ผู้ บังคับ กองพล คน หนึ่ง ของ พระ ราชา
{26:12} จำนวน หัวหน้า ตระกูล ทั้งหมด คือ พวก ทแกล้ว ทหาร มี สอง พัน หก ร้อย คน
{26:13} ใต้ บังคับบัญชา ของ คน เหล่า นี้ มี กองทัพ พล สาม แสน เจ็ด พัน ห้า ร้อย คน ผู้ ทำ สงคราม ได้ ด้วย กำลัง มาก เพื่อ ช่วย พระ ราชา ให้ ต่อสู้ กับ ศัตรู
{26:14} และ อุ สซียาห์ ทรง เตรียม โล่ หอก หมวก เสื้อเกราะ ธนู และ ก้อน หิน สำหรับ ส ลิง ไว้ สำหรับ กองทัพ
{26:15} ใน เยรูซาเล็ม พระองค์ ทรง กระทำ เครื่องกล ไก โดย คน ช่าง ประดิษฐ์ ทำ ขึ้น ไว้ บน ป้อม และ ตาม มุม เพื่อ ยิง ลูก ธนู และ โยน ก้อน หิน ใหญ่ๆ และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ ลือ ไป ไกล เพราะ พระองค์ ทรง รับ ความ ช่วยเหลือ อย่าง อัศจรรย์ จน พระองค์ เข้มแข็ง
{26:16} แต่ เมื่อ พระองค์ ทรง แข็งแรง แล้ว พระองค์ ก็ มี พระทัย ผยอง ขึ้น จึง ทรง กระทำ ความ เสียหาย เพราะ พระองค์ ไม่ ซื่อสัตย์ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ และ เข้า ไป ใน พระ วิหาร ของ พระเจ้า เพื่อ เผา เครื่อง หอม บน แท่น เครื่อง หอม
{26:17} แต่ อา ซา ริ ยาห์ ปุโรหิต ได้ เข้า ไป ติดตาม พระองค์ พร้อม กับ ปุโรหิต ของ พระเจ้า แปด สิบ คน ผู้ ซึ่ง เก่ง กล้า
{26:18} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ขัด ขวาง กษัตริย์ อุ สซียาห์ และ ทูล พระองค์ ว่า“ ข้า แต่ อุ สซียาห์ มิ ใช่ หน้าที่ ของ ฝ่าพระบาท ที่ จะ เผา เครื่อง หอม ถวาย แด่ พระเจ้า แต่ เป็น หน้าที่ ของ ปุโรหิต บุตร หลาน ของ อา โร น ผู้ ซึ่ง ชำระ ไว้ ให้ บริสุทธิ์ เพื่อ เผา เครื่อง หอม ขอ เชิญ ฝ่าพระบาท เสด็จ ออก ไป จาก สถาน นมัสการ นี้ เพราะ ฝ่าพระบาท ได้ ทรง ล่วงเกิน และ ฝ่าพระบาท จะ ไม่ ได้ รับ เกียรติ อัน ใด จาก พระเจ้า เลย”
{26:19} แล้ว อุ สซียาห์ ทรง กริ้ว พระองค์ มี กระถาง ไฟ อยู่ ใน พระ หัตถ์ จะ ทรง เผา เครื่อง หอม และ เมื่อ พระองค์ ทรง กริ้ว ต่อ ปุโรหิต โรค เรื้อน ก็ เกิด ขึ้น มา ที่ พระ นลาฏ ต่อ หน้า ปุโรหิต ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ข้าง แท่น เผา เครื่อง หอม
{26:20} และ อา ซา ริ ยาห์ มหา ปุโรหิต และ บรรดา ปุโรหิต ทั้งปวง มอง ดู พระองค์ และ ดู เถิด พระองค์ ทรง เป็น โรค เรื้อน ที่ พระ นลาฏ และ เขา ทั้งหลาย ก็ ผลัก พระองค์ ออก ไป โดย เร็ว และ พระองค์ เอง ก็ ทรง รีบ เสด็จ ออก ไป เพราะ ว่า พระเจ้า ทรง ลงโทษ พระองค์ แล้ว
{26:21} และ อุ สซียาห์ ก็ ทรง เป็น โรค เรื้อน จน วัน สิ้น พระ ชนม์ และ เพราะ เป็น โรค เรื้อน ก็ ทรง อยู่ ต่างหาก เพราะ พระองค์ ทรง ถูก ตัด ออก เสีย จาก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ โยธา ม โอรส ของ พระองค์ เป็น ผู้ ดูแล ราช สำนัก ปกครอง ราษฎร
{26:22} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ อุ สซียาห์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย อิส ยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ บุตร อา มอ ส ได้ บันทึก ไว้
{26:23} และ อุ สซียาห์ ก็ ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ใน นา ที่ ฝัง ศพ อัน เป็น ของ พระ ราชา เพราะ เขา ทั้งหลาย ว่า“ พระองค์ ทรง เป็น โรค เรื้อน” และ โยธา ม โอรส ของ พระองค์ ก็ ครอบครอง แทน พระองค์
{i27:1} รัชกาล โยธา ม (2 พกษ.15:32-38)
{27:1} เมื่อ โยธา ม ทรง เริ่ม ครอบครอง นั้น มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี พระ มารดา ของ พระองค์ มี พระ นาม ว่า เย รู ชาห์ บุตร หญิง ของ ศาโดก
{27:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า ตาม ซึ่ง อุ สซียาห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ ทุก ประการ เว้น แต่ พระองค์ มิ ได้ เข้า ไป ใน พระ วิหาร ของ พระเจ้า แต่ ประชาชน ยัง ปฏิบัติ ใน ทาง เสียหาย
{27:3} พระองค์ ทรง สร้าง ประตู บน ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า และ ทรง กระทำ การ ก่อสร้าง มาก ที่ กำแพง ตำบล โอ เฟล
{27:4} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง สร้าง หัว เมือง ใน ถิ่น เทือกเขา แห่ง ยูดาห์ และ สร้าง ป้อม กับ หอคอย ตาม ป่าไม้
{27:5} และ พระองค์ ทรง สู้ รบ กับ พระ ราชา คน อัมโมน และ ทรง ชนะ และ ใน ปี นั้น คน อัมโมน ได้ ถวาย เงิน แก่ พระองค์ หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ และ ข้าว สาลี หนึ่ง หมื่น โค ระ กับข้าว บา ร ลี หนึ่ง หมื่น คน อัมโมน ได้ ถวาย เท่า กัน ใน ปี ที่ สอง และ ใน ปี ที่ สาม
{27:6} โยธา ม จึง ทรง มี กำลัง มาก ขึ้น เพราะ พระองค์ ทรง หัน ไป ดำเนิน ตาม น้ำ พระทัย ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{27:7} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ โยธา ม และ การ สงคราม ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระ ราช วัตร ของ พระองค์ ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล และ ยูดาห์
{27:8} เมื่อ พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี
{27:9} และ โยธา ม ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน นคร ดา วิด และ อา หัส โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i28:1} รัชกาล อา หัส (2 พกษ.16:1-20)
{28:1} เมื่อ อา หัส ทรง เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ หก ปี และ พระองค์ มิ ได้ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า อย่าง กับ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{28:2} แต่ ทรง ดำเนิน ตาม ทาง ของ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล พระองค์ ถึง กับ ทรง สร้าง รูป เคารพ หล่อ สำหรับ บรรดา พระ บา อัล
{28:3} และ พระองค์ ทรง เผา เครื่อง หอม ที่ หุบเขา บุตร ฮิ นโนม และ ทรง เผา บรรดา โอรส ของ พระองค์ เป็น เครื่องบูชา ตาม การ กระทำ อัน น่า เกลียด น่า ชัง ของ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระเจ้า ทรง ขับ ไล่ออก เสีย ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิสราเอล
{28:4} พระองค์ ทรง ถวาย สัต ว บูชา และ ทรง เผา เครื่อง หอม ที่ ปู ชนีย สถาน สูง และ บน เนิน เขา และ ใต้ ต้นไม้ งาม ทุก ต้น
{28:5} เพราะ ฉะนั้น พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ จึง ทรง มอบ พระองค์ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ ราชา แห่ง ซีเรีย ผู้ ทรง ชนะ พระองค์ และ จับ ประชาชน ของ พระองค์ เป็น จำนวน มาก นำ มา ยัง ดา มัสกัส และ พระองค์ ทรง ถูก มอบ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ผู้ ชนะ พระองค์ ด้วย การ ฆ่า ฟัน อย่าง ใหญ่ หลวง
{28:6} เพราะ ว่า เปคาห์ บุตร เร มา ลิ ยาห์ ได้ ฆ่า เสีย หนึ่ง แสน สอง หมื่น คน ใน ยูดาห์ ใน วัน เดียว ทั้งสิ้น เป็น ทหาร กล้า แข็ง เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{28:7} และ ศิค รี ทแกล้ว ทหาร ของ เอฟ รา อิม ได้ สังหาร มา อา เส อาห์ โอรส ของ พระ ราชา และ อัสรีคัม อธิบดี กรมวัง และ เอ ลคานาห์อุปราช
{28:8} คน อิสราเอล ได้ จับ ญาติ พี่น้อง ของ ตน เป็น เชลย สอง แสน คน มี ผู้หญิง บุตร ชาย และ บุตร หญิง และ ได้ ริบ ของ เป็น อัน มาก มา จาก เขา นำ มา ยัง สะ มา เรีย
{28:9} แต่ ผู้ เผย พระ วจนะ คน หนึ่ง ของ พระเจ้า อยู่ ที่ นั่น ชื่อ ว่า โอ เด ด ท่าน ออก ไป พบ กองทัพ ซึ่ง มา ยัง สะ มา เรีย และ พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ดู เถิด เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง กริ้ว ต่อ ยูดาห์ พระองค์ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ ท่าน แต่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ สังหาร เขา เสีย ด้วย ความ เกรี้ยวกราด ซึ่ง ขึ้น ไป ถึง ฟ้า สวรรค์
{28:10} และ บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย เจตนา จะ ข่มขี่ ประชาชน แห่ง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ทั้ง ชาย และ หญิง ให้ เป็น ทาส ของ ท่าน ตัว ท่าน เอง ไม่ มี บาป ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน หรือ
{28:11} บัดนี้ ขอ ฟัง ข้าพเจ้า และ ขอ ส่ง เชลย ซึ่ง ท่าน ได้ นำ มา จาก ญาติ พี่น้อง ของ ท่าน กลับ ไป เพราะ ว่า พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระเจ้า อยู่ เหนือ ท่าน ทั้งหลาย
{28:12} บาง คน ใน หัวหน้า คน เอฟ รา อิม คือ อา ซา ริ ยาห์ บุตร โย ฮา นันเบเรคิยาห์ บุตร เม ซิ ลเลโมทเยฮิสคียาห์บุตรชัลลูม และ อา มา สา บุตร หัด ลัย ได้ ยืน ขึ้น ขัด ขวาง บรรดา ผู้ ที่ กลับ มา จาก สงคราม
{28:13} พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ เจ้า อย่า นำ เชลย เข้า มา ที่ นี่ เพราะ เจ้า มุ่งหมาย ที่ จะ นำ โทษ บาป มา เหนือ เรา ต่อ พระเจ้า เพิ่ม เข้า กับ บาป และ กรรม ชั่ว ใน ปัจจุบัน ของ เรา เพราะ ว่า กรรม ชั่ว ของ เรา ก็ ใหญ่ โต อยู่ พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ต่อ อิสราเอล มี อยู่ แล้ว”
{28:14} เพราะ ฉะนั้น ผู้ ถือ อาวุธ จึง ทิ้ง เชลย และ ของ ที่ ริบ มา ต่อ หน้า เจ้านาย และ ชุมนุมชน ทั้งปวง
{28:15} และ ผู้ชาย ซึ่ง ถูก ระบุ ชื่อ นั้น ได้ ลุก ขึ้น เอา เสื้อ ผ้า อัน เป็น ของ ที่ ริบ มา ให้ แก่ คน ที่ เปลือย กาย อยู่ ใน พวก เชลย และ เขา ก็ นุ่งห่ม ให้ เขา ไว้ และ ให้ รองเท้า และ จัด หา อาหาร และ เครื่อง ดื่ม ให้ และ ชโลม เขา และ นำ คน ที่ อ่อนเปลี้ย ใน พวก เขา ขึ้น ลา นำ เขา กลับ มา ยัง ญาติ พี่น้อง ของ เขา ที่ เมือง เย รี โค คือ เมือง ต้น อินทผลัม และ เขา ทั้งหลาย ก็ กลับ ไป ยัง สะ มา เรีย
{28:16} ครั้ง นั้น กษัตริย์ อา หัส ทรง ใช้ ให้ ไป หา พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย เพื่อ ขอ ความ ช่วยเหลือ
{28:17} เพราะ คน เอ โดม ได้ บุกรุก เข้า มา อีก และ โจมตี ยูดาห์ และ จับ ไป เป็น เชลย บ้าง
{28:18} และ คน ฟีลิสเตีย ได้ เข้า ปล้น หัว เมือง ใน ถิ่น เนิน เชเฟลาห์ และ ที่ ภาค ใต้ ของ ยูดาห์ และ ได้ ยึด เมือง เบธเชเมชอัย ยา โลน เก เด โรท และ โส โค กับ ชนบท ทิม นาห์ กับ ชนบท และ ทั้ง กิม โซ กับ ชนบท และ เขา ก็ ตั้ง อยู่ ที่ นั่น
{28:19} เพราะ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ ยูดาห์ ด้อย ลง ด้วย อา หัส พระ ราชา แห่ง อิสราเอล เพราะ อา หัส ทรง ปล่อย ให้ เหลิง อยู่ ใน ยูดาห์ และ ไม่ ซื่อ ต่อ พระเจ้า
{28:20} ฉะนั้น ทิกลัทปิเลเสอร์ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย จึง ยก ขึ้น มา ต่อสู้ กับ พระองค์ และ กระทำ ให้ พระองค์ ทุกข์ พระทัย แทน ที่ จะ สนับสนุน พระองค์ ให้ เข้มแข็ง
{28:21} เพราะ อา หัส ทรง เอา ของ จาก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ จาก ราช สำนัก และ จาก เจ้านาย ถวาย เป็น บรรณาการ แก่ พระ ราชา ของ อัส ซีเรีย แต่ หา เป็น ประโยชน์ แก่ พระองค์ ไม่
{28:22} ใน คราว ทุกข์ ยาก นั้น พระองค์ ยิ่ง ไม่ ซื่อ ต่อ พระเจ้า คือ กษัตริย์ อา หัส องค์ เดียวกัน นี้ แหละ
{28:23} เพราะ พระองค์ ทรง ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ ของ เมือง ดา มัสกัส ซึ่ง ได้ ให้ พระองค์ พ่าย แพ้ และ ตรัส ว่า“ เพราะ ว่า พระเจ้า แห่ง พระ ราชา ของ ซีเรีย ได้ ช่วย เขา ทั้งหลาย เรา จะ ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ เหล่า นั้น เพื่อ จะ ช่วย เรา” แต่ พระ เหล่า นั้น เป็น เครื่อง ทำลาย พระองค์ และ ทั้ง อิสราเอล ทั้งปวง ด้วย
{28:24} และ อา หัส ทรง รวบรวม เครื่อง ใช้ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า และ ตัด เครื่อง ใช้ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เป็น ชิ้นๆ และ พระองค์ ทรง ปิด ประตู พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา สำหรับ พระองค์ ทุก มุม เมือง เยรูซาเล็ม
{28:25} พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ ทุก หัว เมือง เพื่อ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ อื่น กระทำ ให้ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{28:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ พระองค์ และ เรื่องราว ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย ดู เถิด เขา บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ อิสราเอล
{28:27} และ อา หัส ก็ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ เขา ก็ ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน กรุง คือ ใน เยรูซาเล็ม เพราะ เขา มิ ได้ นำ พระ ศพ ไป ไว้ ใน อุโมงค์ ของ พระ ราชา แห่ง อิสราเอล และ เฮ เซ คียาห์ โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i29:1} รัชกาล เฮ เซ คียาห์ (2 พกษ.18:1-3)
{29:1} เมื่อ เฮ เซ คียาห์ มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา พระองค์ ทรง เริ่ม ครอบครอง และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ยี่ สิบ เก้า ปี พระ มารดา ของ พระองค์ ทรง พระ นาม ว่า อา บี ยาห์ บุตรี ของ เศคาริยาห์
{29:2} และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า ตาม ซึ่ง ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ
{i29:3} เฮ เซ คียาห์ ทรง รื้อฟื้น การ นมัสการ ใน พระ วิหาร
{29:3} ใน ปี แรก แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ ใน เดือน แรก พระองค์ ทรง เปิด ประตู พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ได้ ทรง ทำ การ ซ่อมแซม ประตู นั้น
{29:4} พระองค์ ทรง นำ ปุโรหิต และ คน เล วี เข้า มา และ ทรง ให้ เขา ชุมนุม ที่ ลาน เมือง ด้าน ตะวัน ออก
{29:5} และ ตรัส กับ เขา ว่า“ คน เล วี เอ๋ย ขอ ฟัง เรา จง ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ และ ชำระ พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ให้ บริสุทธิ์ และ ขน สิ่ง สกปรก ออก เสีย จาก สถาน บริสุทธิ์
{29:6} เพราะ บิดา ของ เรา ทั้งหลาย ไม่ ซื่อสัตย์ และ ได้ กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ และ หัน หน้า ของ เขา เสีย จาก ที่ ประทับ ของ พระเจ้า และ ได้ หัน หลัง ให้
{29:7} เขา ปิด ประตู มุข พระ นิเวศ ด้วย และ ได้ ดับ ประทีป เสีย และ มิ ได้ เผา เครื่อง หอม หรือ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ใน สถาน บริสุทธิ์ ของ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{29:8} เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ ของ พระเจ้า จึง มา บน ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ เขา เป็น สิ่ง ที่ น่า หวาดเสียว เป็น ที่ สยดสยอง และ เป็น ที่ เยาะเย้ย ตาม ที่ ท่าน ได้ เห็น กับ ตา ของ ท่าน แล้ว
{29:9} เพราะ นี่แน่ะ บิดา ทั้งหลาย ของ เรา ได้ ล้ม ลง ด้วย ดาบ และ บุตร ชาย บุตร หญิง กับ ภรรยา ของ เรา ได้ เป็น เชลย เพราะ เหตุ นี้
{29:10} บัดนี้ เรา มี ใจ ประสงค์ ที่ จะ กระทำ พัน ธ สัญญา กับ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล เพื่อ ว่า พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระองค์ จะ หัน ไป เสีย จาก เรา
{29:11} บุตร ของ ข้าพเจ้า เอ๋ย อย่า เพิกเฉย เพราะ พระเจ้า ได้ ทรง เลือก ท่าน ให้ ยืน อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ ของ พระองค์ เพื่อ ปรนนิบัติ พระองค์ และ เป็น ผู้ ปรนนิบัติ ของ พระองค์ และ เผา เครื่อง หอม”
{29:12} แล้ว คน เล วี ก็ ลุก ขึ้น คือ มา ฮา ท บุตร อามาสัย และ โย เอ ล บุตร อา ซา ริ ยาห์ ผู้ เป็น พงศ์พันธุ์ ของ โค ฮา ท และ พงศ์พันธุ์ ของ เม รา รี มี คีช บุตร อับ ดี และ อา ซา ริ ยาห์ บุตร เฮฮา ลเลเลล และ พงศ์พันธุ์ ของ เกอร์ โชน มี โย อาห์บุตรศิม มาห์ และ เอ เดน บุตร โย อาห์
{29:13} และ พงศ์พันธุ์ ของ เอ ลี ซา ฟาน มี ชิม รี และ เย อู เอ ล และ พงศ์พันธุ์ ของ อาสา ฟมีเศคาริยาห์และมัทธานิยาห์
{29:14} และ พงศ์พันธุ์ ของ เฮ มาน มี เย ฮูเอล และ ชิ เม อี และ พงศ์พันธุ์ ของ เย ดู ธูนมีเชไมอาห์และอุสซีเอล
{29:15} เขา ทั้งหลาย รวบรวม พี่น้อง ของ เขา และ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เข้า ไป ตาม ที่ พระ ราชา ได้ ทรง บัญชา โดย พระ วจนะ ของ พระเจ้า ให้ ชำระ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ บริสุทธิ์
{29:16} ปุโรหิต ได้ เข้า ไป ใน ส่วน ข้าง ใน ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เพื่อ ชำระ ให้ บริสุทธิ์ และ เขา นำ สิ่ง สกปรก ที่ เขา พบ ใน พระ วิหาร ของ พระเจ้า ออก มา ที่ ลาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ คน เล วี ก็ ขน เอา ของ นั้น ออก ไป ยัง ลำธาร ขิด โร น
{29:17} เขา เริ่ม ชำระ ใน วัน แรก ของ เดือน แรก และ ใน วัน ที่ แปด ของ เดือน นั้น เขา มา ยัง มุข ของ พระเจ้า เขา ชำระ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า อยู่ แปด วัน และ ใน วัน ที่ สิบ หก ของ เดือน แรก ก็ เสร็จ
{29:18} แล้ว เขา เข้า ไป หา เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา และ ทูล ว่า“ ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ได้ กระทำ ความ สะอาด พระ นิเวศ ของ พระเจ้า สิ้น เสร็จ แล้ว ทั้ง แท่น เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง ใช้ ของ แท่น นั้น ทั้งสิ้น และ โต๊ะ ขนม ตั้ง ถวาย และ เครื่อง ใช้ ของ โต๊ะ นั้น ทั้งสิ้น
{29:19} เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ซึ่ง กษัตริย์ อา หัส คัด ทิ้ง ใน รัชสมัย ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ไม่ ซื่อ ต่อ พระเจ้า ข้า พระ บาท ทั้งหลาย ได้ เตรียม พร้อม และ ได้ ชำระ แล้ว และ ดู เถิด ของ เหล่า นั้น ก็ อยู่ หน้า แท่น บูชา ของ พระเจ้า”
{29:20} แล้ว เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา ทรง ลุก ขึ้น แต่ เช้า และ รวบรวม เจ้านาย ของ กรุง และ เสด็จ ขึ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{29:21} และ เขา ได้ นำ วัว ผู้ เจ็ด ตัว แกะ ผู้ เจ็ด ตัว ลูก แกะ เจ็ด ตัว และ แพะ ผู้ เจ็ด ตัว เป็น เครื่องบูชา ไถ่ บาป สำหรับ ราช อาณาจักร สถาน นมัสการ และ ยูดาห์ และ พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ลูกหลาน ของ อา โร น คือ ปุโรหิต ให้ ถวาย ของ เหล่า นั้น บน แท่น บูชา ของ พระเจ้า
{29:22} เขา ทั้งหลาย จึง ฆ่า วัว ผู้ และ ปุโรหิต ก็ รับ เลือด และ พรม ที่ แท่น บูชา และ เขา ทั้งหลาย ฆ่า แกะ ผู้ และ เอา เลือด ของ มัน พรม แท่น บูชา และ ฆ่า ลูก แกะ เอา เลือด ของ มัน พรม แท่น บูชา
{29:23} แล้ว แพะ ผู้ สำหรับ เป็น เครื่องบูชา ไถ่ บาป นั้น เขา นำ มา ที่ พระ ราชา และ ที่ ประชุม ชน และ เขา ทั้งหลาย ก็ เอา มือ ของ เขา วาง บน แพะ นั้น
{29:24} และ ปุโรหิต ก็ ฆ่า แพะ เสีย และ เอา เลือด ของ มัน ทำ เป็น เครื่องบูชา ไถ่ บาป บน แท่น นั้น เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน บาป ให้ อิสราเอล ทั้งปวง เพราะ พระเจ้า ทรง บัญชา ว่า ให้ ทำ เครื่อง เผา บูชา และ เครื่องบูชา ไถ่ บาป สำหรับ อิสราเอล
{29:25} แล้ว พระองค์ ทรง ให้ คน เล วี ประจำ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า มี ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่ ตาม บัญญัติ ของ ดา วิด และ ของ กาด ผู้ ทำนาย ของ พระ ราชา และ ของ นา ธัน ผู้ เผย พระ วจนะ เพราะ ว่า พระ บัญญัติ นั้น มา จาก พระเจ้า ทาง ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์
{29:26} คน เล วี ก็ ยืน อยู่ ถือ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด และ ปุโรหิต ถือ แตร
{29:27} แล้ว เฮ เซ คียาห์ ทรง บัญชา ว่า ให้ ถวาย เครื่อง เผา บูชา นั้น บน แท่น และ เมื่อ เริ่ม ถวาย เครื่อง เผา บูชา ก็ เริ่ม ถวาย เพลง แก่ พระเจ้า และ แตร กับ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด พระ ราชา ของ อิสราเอล ก็ เริ่ม ด้วย
{29:28} ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ นมัสการ และ นัก ร้อง ก็ ร้อง เพลง และ คน ดนตรี ก็ เป่า แตร ทำ อย่าง นี้ อยู่ จน ถวาย เครื่อง เผา บูชา เสร็จ
{29:29} เมื่อ การ ถวาย บูชา เสร็จ แล้ว พระ ราชา และ คน ทั้งปวง ที่ อยู่ กับ พระองค์ ก็ กราบ ลง นมัสการ
{29:30} และ เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา และ เจ้านาย ก็ บัญชา ให้ คน เล วี ร้อง เพลง ยอ พระ เกียรติ พระเจ้า ด้วย ถ้อยคำ ของ ดา วิด และ ของ อาสา ฟ ผู้ ทำนาย และ เขา ทั้งหลาย ร้อง เพลง ยอ พระ เกียรติ ด้วย ความ ยินดี และ เขา ก็ กราบ ลง นมัสการ
{29:31} แล้ว เฮ เซ คียาห์ตรัสว่า“ บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ชำระ ตัว ของ ท่าน ให้ บริสุทธิ์ ต่อ พระเจ้า จง เข้า มา ใกล้ นำ เครื่อง สัต ว บูชา และ เครื่องบูชา โมทนา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า” และ ชุมนุมชน ก็ นำ เครื่อง สัต ว บูชา และ เครื่องบูชา โมทนา และ ทุก คน ที่ มี ใจ สมัคร ก็ ได้ นำ เครื่อง เผา บูชา มา
{29:32} จำนวน เครื่อง เผา บูชา ซึ่ง ชุมนุมชน นำ มา คือ วัว ผู้ เจ็ด สิบ ตัว แกะ ผู้ หนึ่ง ร้อย และ ลูก แกะ สอง ร้อย ทั้งสิ้น นี้ เป็น เครื่อง เผา บูชา แด่ พระเจ้า
{29:33} และ เครื่องบูชา ที่ มอบ ถวาย ไว้ มี วัว ผู้ หก ร้อย ตัว และ แกะ สาม พัน ตัว
{29:34} แต่ มี ปุโรหิต น้อย เกิน ไป จน ถลก หนัง เครื่อง เผา บูชา ทั้งหมด ไม่ ได้ คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ก็ ได้ ช่วย จน เสร็จ งาน และ จน กว่า ปุโรหิต จะ เสร็จ การ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพราะ ใน การ ชำระ ตน นั้น คน เล วี จริงจัง ยิ่ง กว่า พวก ปุโรหิต
{29:35} นอกจาก เครื่อง เผา บูชา มี จำนวน มากมาย แล้ว ยัง มี ไขมัน ของ เครื่อง ศานติ บูชา และ มี เครื่อง ดื่ม บูชา คู่ กับ เครื่อง เผา บูชา ด้วย ดังนี้ แหละ งาน ปรนนิบัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ก็ ฟื้น คืน มา อีก
{29:36} เฮ เซ คียาห์ กับ ประชาชน ทั้งปวง ก็ เปรมปรีดิ์ ด้วย การ ที่ พระเจ้า ได้ ทรง กระทำ ให้ แก่ ประชาชน ครั้ง นี้ เพราะ เรื่อง นี้ เกิด ขึ้น ปัจจุบัน ทัน ด่วน
{i30:1} การ ถือ เทศกาล ปัสกา
{30:1} เฮ เซ คียาห์ ทรง รับสั่ง ไป ถึง อิสราเอล และ ยูดาห์ ทั้งปวง และ ทรง พระ อักษร ถึง เอฟ รา อิมกับมนัสเสห์ ด้วย ว่า เขา ทั้งหลาย ควร จะ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ที่ เยรูซาเล็ม เพื่อ จะ ถือ เทศกาล ปัส กา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล
{30:2} เพราะ ว่า พระ ราชา และ เจ้านาย ของ พระองค์ ทั้ง ชุมนุมชน ทั้งปวง ใน เยรูซาเล็ม ได้ ปรึกษา กัน ที่ จะ ถือ เทศกาล ปัส กา ใน เดือน ที่ สอง
{30:3} ด้วย เขา ทั้งหลาย จะ ถือ ปัส กา ตาม กำหนด ไม่ ได้ เพราะ ว่า พวก ปุโรหิต ยัง มิ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพียงพอ แก่ จำนวน และ ประชาชน ยัง มิ ได้ ชุมนุม กัน ใน เยรูซาเล็ม
{30:4} และ แผนงาน นั้น ก็ เป็น ที่ ชอบ แก่ พระ ราชา และ ชุมนุมชน ทั้งปวง
{30:5} เขา จึง ลง มติ ให้ ทำ ประกาศ ออก ไป ทั่ว อิสราเอล ตั้งแต่ เบเออร์เช บา ถึง เมือง ดาน ว่า ประชาชน ควร มา ถือ ปัส กา ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ที่ เยรูซาเล็ม เพราะ เขา มิ ได้ ถือ เป็น จำนวน มากๆ ตาม ที่ ได้ กำหนด ไว้
{30:6} คน เดิน หนังสือ จึง ออก ไป ทั่ว อิสราเอล และ ยูดาห์ ถือ หนังสือ จาก พระ ราชา และ บรรดา เจ้านาย ของ พระองค์ เพราะ พระ ราชา ได้ ทรง บัญชา ว่า“ โอ ชน อิสราเอล เอ๋ย จง กลับ มา หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อับราฮัม อิส อัค และ อิสราเอล เพื่อ พระองค์ จะ หัน กลับ มา ยัง คน ส่วน ที่ เหลือ อยู่ ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง หนี รอด จาก พระ หัตถ์ ของ พระ ราชา แห่ง อัสซีเรีย
{30:7} อย่า ให้ เหมือน บิดา และ พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ ไม่ ซื่อ ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา พระองค์ จึง ทรง มอบ เขา ไว้ ให้ ประสบ ความ หายนะ ตาม ที่ ท่าน เห็น อยู่
{30:8} และ คราว นี้ อย่า หัว แข็ง อย่าง บิดา ของ ท่าน ทั้งหลาย เลย แต่ จง ยอม มอบตัว ท่าน แก่ พระเจ้า และ มา ยัง สถาน นมัสการ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ชำระ ไว้ ให้ บริสุทธิ์ เป็น นิตย์ และ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ พระ พิโรธ อัน แรง กล้า ของ พระองค์ จะ หัน ไป เสีย จาก ท่าน
{30:9} เพราะ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย หัน กลับ มา ยัง พระเจ้า พี่น้อง ของ ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน จะ ประสบ ความ เอ็นดู จาก ผู้ ที่ จับ เขา ไป เป็น เชลย และ จะ ได้ กลับ มา ยัง แผ่นดิน นี้ อีก เพราะ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง พระ เมตตา และ กรุณา ถ้า ท่าน กลับ มา หา พระองค์ พระองค์ จะ ไม่ ทรง หัน พระ พักตร์ ไป จาก ท่าน”
{30:10} คน เดิน หนังสือ จึง ไป ตาม หัว เมือง ต่างๆ ทั่ว แผ่นดิน เอฟ รา อิมและมนัสเสห์ ไกล ไป จน ถึง เศบูลุน แต่ คน ทั้งหลาย ก็ หัวเราะ เยาะ เขา และ เย้ยหยัน เขา
{30:11} มี แต่ คน เผ่า อา เชอร์มนัสเสห์และเศบูลุน บาง คน ที่ ถ่อม ตัว และ มา ยัง เยรูซาเล็ม
{30:12} พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า อยู่ เหนือ ยูดาห์ ด้วย ทรง ให้ เขา เป็นใจ เดียวกัน ที่ จะ กระทำ ตาม ซึ่ง พระ ราชา และ เจ้านาย ได้ บัญชา เขา ไว้ ตาม พระ วจนะ ของ พระเจ้า
{30:13} ประชาชน เป็น อัน มาก มา ประชุม กัน ใน เยรูซาเล็ม เพื่อ ถือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ ใน เดือน ที่ สอง เป็น การ ชุมนุม ใหญ่ ยิ่งนัก
{30:14} เขา ลงมือ ทำงาน กำจัด แท่น บูชา ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ แท่น สำหรับ เผา เครื่อง หอม ทั้งปวง นั้น เขา ขน ไป ทิ้ง เสีย ใน ลำธาร ขิด โร น
{30:15} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ฆ่า แกะ ปัส กา ใน วัน ที่ สิบ สี่ ของ เดือน ที่ สอง ปุโรหิต และ คน เล วี ก็ ต้อง รู้สึก ละอาย เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ชำระ ตัว ให้ บริสุทธิ์ และ นำ เครื่อง เผา บูชา มา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{30:16} เขา ทั้งหลาย เข้า ประจำ ตำแหน่ง ที่ เขา เคย ตาม บทบัญญัติ ของ โมเสส คน ของ พระเจ้า ปุโรหิต ก็ เอา เลือด ซึ่ง เขา รับ มา จาก มือ ของ คน เล วี ประพรม
{30:17} เพราะ ว่า มี หลาย คน ใน ชุมนุมชน นั้น ยัง มิ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ เพราะ ฉะนั้น คน เล วี จึง ต้อง ฆ่า แกะ ปัส กา แทน ทุก คน ที่ มลทิน เพื่อ กระทำ ให้ บริสุทธิ์ ต่อ พระเจ้า
{30:18} เพราะ ว่า มวลชน นั้น คน เป็น อัน มาก ที่ มา จาก เอฟ รา อิมมนัสเสห์ อิสสา คาร์ และ เศบูลุน ยัง ไม่ ได้ ชำระ ตน แต่ เขา ก็ รับประทาน ปัส กา ผิด ต่อ ข้อ ที่ กำหนด ไว้ เพราะ ว่า เฮ เซ คียาห์ ทรง อธิษฐาน เผื่อ เขา ว่า“ ขอ พระเจ้า ผู้ ประเสริฐ ทรง ให้ อภัย แก่ ทุกๆ คน
{30:19} ผู้ ปักใจ เสาะ หา พระเจ้า คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ถึง แม้ ว่า จะ ไม่ เป็น ไป ตาม กฎ ของ ความ บริสุทธิ์ แห่ง สถาน นมัสการ นี้”
{30:20} พระเจ้า ทรง ฟัง เฮ เซ คียาห์ และ ทรง รักษา ประชาชน
{30:21} และ ประชาชน อิสราเอล ที่ อยู่ ณ เยรูซาเล็ม ได้ ถือ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เจ็ด วัน ด้วย ความ ยินดี ยิ่ง และ คน เล วี กับ ปุโรหิต ได้ สรรเสริญ พระเจ้า ทุก วันๆ ร้อง เพลง ด้วย เต็ม กำลัง ของ เขา ถวาย แด่ พระเจ้า
{30:22} และ เฮ เซ คียาห์ ทรง กล่าว หนุน ใจ พวก คน เล วี ทั้งปวง ผู้ แสดง ฝีมือ ดี ใน การ ปรนนิบัติ พระเจ้า ประชาชน จึง รับประทาน อาหาร ใน เทศกาล นั้น เจ็ด วัน ได้ ถวาย สัตว์ เป็น เครื่อง ศานติ บูชา และ โมทนา พระคุณ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ตน
{30:23} แล้ว ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ก็ ตกลง กัน ที่ จะ ถือ เทศกาล ไป อีก เจ็ด วัน เขา จึง ถือ เทศกาล ไป อีก เจ็ด วัน ด้วย ความ ยินดี
{30:24} เพราะ เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ได้ ทรง ประทาน วัว ผู้ หนึ่ง พัน ตัว แกะ เจ็ด พัน ตัว แก่ ชุมนุมชน ให้ เป็น เครื่องบูชา และ พวก เจ้านาย ได้ ให้ วัว ผู้ หนึ่ง พัน ตัว แกะ หนึ่ง หมื่น ตัว แก่ ชุมนุมชน และ ปุโรหิต เป็น จำนวน มาก ก็ ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์
{30:25} ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ กับ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี และ ชุมนุมชน ทั้งสิ้น ซึ่ง ออก มา จาก อิสราเอล และ คน ต่าง ด้าว ซึ่ง ออก มา จาก อิสราเอล และ ซึ่ง อยู่ ใน ยูดาห์ เปรมปรีดิ์ กัน
{30:26} จึง มี ความ ชื่นบาน ใหญ่ ยิ่ง ใน เยรูซาเล็ม เพราะ ตั้งแต่ สมัย ของ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด พระ ราชา แห่ง อิสราเอล ไม่ เคย มี อย่าง นี้ เลย ใน เยรูซาเล็ม
{30:27} แล้ว บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ได้ ลุก ขึ้น อวยพร ประชาชน เสียง ของ เขา ก็ ถึง พระ กรรณ และ คำ อธิษฐาน ของ เขา ก็ มา ยัง ที่ ประทับ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ ใน ฟ้า สวรรค์
{31:1} เมื่อ สำเร็จ งาน นี้ ทั้งสิ้น แล้ว อิสราเอล ทั้งปวง ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ออก ไป ยัง หัว เมือง ยูดาห์ และ ทำลาย เสา ศักดิ์สิทธิ์ เป็น ชิ้นๆ และ โค่น บรรดา อา เชราห์ ลง และ พัง ปู ชนีย สถาน สูง ลง และ พัง แท่น ทั่ว ยูดาห์ และ เบน ยา มิ น ทั้งสิ้น และ ใน เอฟ รา อิมกับมนัสเสห์ จน เขา ทำลาย เสีย หมด สิ้น แล้ว ประชาชน อิสราเอล ทั้งปวง ก็ กลับ ไป ยัง หัว เมือง ของ ตน ทุก คน กลับ ไป ยัง ที่ดิน ของ เขา
{i31:2} เฮ เซ คียาห์ ทรง วาง กำหนด บำรุง ปุโรหิต และ คน เลวี
{31:2} เฮ เซ คียาห์ ได้ ทรง จัดการ แบ่ง บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี เป็น กองๆ แต่ละ กอง ตาม หน้าที่ ปรนนิบัติ ของ ตน คือ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ให้ เป็น พนักงาน ฝ่าย เครื่อง เผา บูชา และ เครื่อง ศานติ บูชา ให้ ปรนนิบัติ และ ให้ ถวาย โมทนา และ สรรเสริญ ภายใน ประตู ค่าย ของ พระเจ้า
{31:3} ส่วน ที่ พระ ราชา ทรง บริจาค จาก ทรัพย์สิน ส่วนพระองค์ นั้น เป็น เครื่อง เผา บูชา คือ เครื่อง เผา บูชา สำหรับ เช้า และ สำหรับ เย็น และ เครื่อง เผา บูชา สำหรับ วัน สะ บา โต วัน ขึ้น หนึ่ง ค่ำ และ เทศกาล ตาม กำหนด ดัง ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า
{31:4} และ พระองค์ ทรง บัญชา ประชาชน ผู้ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ให้ บริจาค ส่วน ที่ เป็น ของ ปุโรหิต และ ของ คน เล วี เพื่อ เขา เหล่า นั้น จะ ได้ ถวาย ตัว เขา ถือ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ให้ มั่น
{31:5} พอ พระ บัญชา กระจาย ออก ไป ประชาชน อิสราเอล ก็ ได้ บริจาค เข้า มา อย่าง มากมาย มี ผล รุ่น แรก ของ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ น้ำมัน น้ำผึ้ง และ ผลิตผล ทุก อย่าง ของ ไร่ นา และ เขา นำ ทศางค์ แห่ง ของ ทุก ชนิด เข้า มา อย่าง มากมาย
{31:6} และ ประชาชน อิสราเอล และ ยูดาห์ ผู้ อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ ยูดาห์ ได้ นำ ทศางค์ ของ วัว และ แกะ และ ของ สิ่ง ที่ มอบ ถวาย แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา และ เก็บ ไว้ เป็น กองๆ
{31:7} ใน เดือน ที่ สาม เขา เริ่ม กอง สุม ขึ้น และ สำเร็จ ใน เดือน ที่ เจ็ด
{31:8} เมื่อ เฮ เซ คียาห์ และ เจ้านาย มา เห็น กอง เหล่า นั้น ท่าน ทั้งหลาย ก็ ถวาย สาธุการ แด่ พระเจ้า และ อวยพร แก่ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์
{31:9} เฮ เซ คียาห์ ก็ ทรง ไต่ถาม ปุโรหิต และ คน เล วี ถึง เรื่อง กอง เหล่า นั้น
{31:10} อา ซา ริ ยาห์ มหา ปุโรหิต ผู้ เป็น เชื้อสาย ของ ศาโดก ทูล ตอบ พระองค์ ว่า“ ตั้งแต่ เขา ทั้งหลาย ได้ นำ ส่วน บริจาค เข้า มา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า พวก ข้า พระ บาท ได้ รับประทาน และ มี พอ กับ มี เหลือ มาก เพราะ พระเจ้า ได้ ทรง อำนวย พระ พร ประชากร ของ พระองค์ เพราะ ฉะนั้น พวก ข้า พระ บาท จึง มี เหลือ อยู่ ใหญ่ โต อย่าง นี้”
{31:11} แล้ว เฮ เซ คียาห์ จึง ทรง บัญชา ให้ เขา จัด ห้อง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ เขา ทั้งหลาย ก็ จัด ไว้
{31:12} และ เขา ทั้งหลาย นำ สิ่ง บริจาค เข้า มา อย่าง ซื่อสัตย์ ทั้ง ทศางค์ และ ของ มอบ ถวาย หัวหน้า เจ้าหน้าที่ ผู้ ดูแล คือ โค นา นิ ยาห์คนเล วี กับ ชิ เม อี น้อง ชาย เป็น คน รอง
{31:13} เย ฮีเอล อา ซา ซิ ยาห์นาหัท อาสา เฮ ล เย รีโมท โย ซา บาด เอ ลี เอ ลอิสมาคิยาห์มาฮาทและเบไนยาห์ เป็น ผู้ ควบคุม ช่วยเหลือ โค นา นิ ยาห์ และ ชิ เม อี น้อง ชาย ของ เขา โดย การ แต่งตั้ง ของ เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา และ อา ซา ริ ยาห์ เจ้าหน้าที่ ชั้น ผู้ใหญ่ ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{31:14} โค เร บุตร อิมนาห์คนเล วี ผู้ เฝ้า ประตู ตะวัน ออก เป็น ผู้ ดูแล ของ บูชา ที่ ถวาย ตามใจ สมัคร แก่ พระเจ้า แจก ส่วน บริจาค ที่ สงวน ไว้ สำหรับ พระเจ้า และ เครื่องบูชา บริสุทธิ์ ที่สุด
{31:15} เอ เดน มิ นยามิน เย ชู อา เชไมอาห์ อา มา ริ ยาห์เชคานิยาห์ ได้ ช่วย เขา อย่าง ซื่อสัตย์ ใน หัว เมือง ของ ปุโรหิต ให้ แจก แก่ พี่น้อง ของ เขา ทั้งหลาย ทั้ง ผู้ใหญ่ และ ผู้น้อย เหมือน กัน ตาม กอง เวร
{31:16} เว้น แต่ คน เหล่า นั้น ที่ ขึ้น ทะเบียน ไว้ ตาม พงศ์พันธุ์ ผู้ชาย ตั้งแต่ สาม ขวบ ขึ้น ไป ทุก คน ที่ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เป็น เวร ตาม หน้าที่ ประจำ วัน ที่ ต้อง ทำ เพื่อ ทำ การ ปรนนิบัติ ตาม หน้าที่ โดย กอง ของ เขา
{31:17} การ ขึ้น ทะเบียน ปุโรหิต ก็ กระทำ ตาม ตระกูล ของ เขา ส่วน คน เล วี ตั้งแต่ อายุ ยี่ สิบ ปี ขึ้น ไป ก็ ขึ้น ตาม หน้าที่ ของ เขา ตาม กอง เวร ของ เขา ทั้งหลาย
{31:18} และ ขึ้น ทะเบียน ทั้ง ลูก เล็กๆ ของ เขา ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย บุตร หญิง ของ เขา มวลชน ทั้งสิ้น เพราะ เขา ทั้งหลาย ซื่อสัตย์ ใน การ รักษา ตัว ของ เขา ให้ บริสุทธิ์
{31:19} สำหรับ ลูกหลาน ของ อา โร น คือ พวก ปุโรหิต ผู้ อยู่ ใน ทุ่ง นา รวม รอบ หัว เมือง ของ เขา นั้น มี ผู้ชาย ใน หัว เมือง ต่างๆ ผู้ ถูก ระบุ ชื่อ ให้ แจกจ่าย ส่วนแบ่ง แก่ เพศ ชาย ทุก คน ใน พวก ของ ปุโรหิต และ ทุก คน ใน พวก ของ คน เล วี ผู้ ซึ่ง ได้ ขึ้น ทะเบียน ไว้
{31:20} เฮ เซ คียาห์ ทรง กระทำ ดังนี้ ทั่ว ทั้ง ยูดาห์ และ พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ดี และ ชอบ และ ซื่อสัตย์ ต่อ พระ พักตร์ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{31:21} และ งาน ทุก อย่าง ซึ่ง พระองค์ ทรง เริ่ม กระทำ ใน การ ปรนนิบัติ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ตาม พระ ธรรม และ พระ บัญญัติ เพื่อ แสวง หา พระเจ้า ของ พระองค์ พระองค์ ทรง กระทำ ด้วย เต็ม พระทัย และ ทรง จำเริญ ขึ้น
{i32:1} เซน นา เคอ ริบ บุก ยูดาห์ (2 พกษ.18:13-37; อสย.36:1-22)
{32:1} ภายหลัง เหตุการณ์ เหล่า นี้ และ กิจการ อัน ซื่อสัตย์ เหล่า นี้ เซน นา เค อริ บก ษัตริย์อัส ซีเรีย ยก มา บุกรุก ยูดาห์ และ ตั้ง ค่าย ล้อม หัว เมือง ที่ มี ป้อม ไว้ ทรง ดำริ ที่ จะ ยึด ไว้
{32:2} และ เมื่อ เฮ เซ คียาห์ ทรง เห็น ว่า เซน นา เค อริ บ ยก มา ด้วย เจตนา จะ ต่อสู้ กับ เยรูซาเล็ม
{32:3} พระองค์ ทรง วาง แผนการ กับ เจ้านาย ของ พระองค์ และ ทแกล้ว ทหาร ของ พระองค์ ที่ จะ อุด น้ำ ตาม น้ำพุ ที่ อยู่ นอก เมือง เสีย และ เขา ทั้งหลาย ก็ ทรง ช่วย พระองค์
{32:4} มี ประชาชน เป็น อัน มาก รวบรวม กัน เข้า มา และ เขา ทั้งหลาย อุด น้ำพุ และ ปิด ลำธาร ซึ่ง ไหล ผ่าน แผ่นดิน เสีย พูด ว่า“ ทำไม จะ ให้ บรรดา กษัตริย์ อัส ซีเรีย ยก มา พบ น้ำ เป็น อัน มาก เล่า”
{32:5} พระองค์ ทรง ประกอบ กิจ อย่าง บึกบึน สร้าง กำแพง ที่ ปรัก หัก พัง นั้น ทั่วไป ใหม่ และ สร้าง หอคอย ขึ้น และ ทรง สร้าง กำแพง ข้าง นอก อีก ชั้น หนึ่ง และ พระองค์ ทรง เสริม กำแพง ป้อม มิ ลโล ที่ นคร ดา วิด ทรง สร้าง อาวุธ และ โล่ เป็น จำนวน มาก
{32:6} และ พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้ บังคับการ ต่อต้าน ไว้ เหนือ ประชาชน และ ทรง รวบรวม เข้า ไว้ ด้วย กัน ณ ลาน ที่ ประตู นคร และ ตรัส อย่าง หนุน ใจ เขา ทั้งหลาย ว่า
{32:7} “ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด อย่า กลัว หรือ ท้อถอย ต่อ พระ ราชา อัส ซีเรีย และ ต่อ กองทัพ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ กับ เขา นั้น เพราะ มี ผู้ หนึ่ง ฝ่าย เรา ที่ ใหญ่ กว่า ฝ่าย เขา
{32:8} ฝ่าย เขา มี แต่ กำลัง เนื้อ หนัง แต่ ฝ่าย เรา มี พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง สถิต กับ เรา ที่ ทรง ช่วย เรา และ สู้ รบ ฝ่าย เรา” ประชาชน ก็ วางใจ ใน พระ ดำรัส ของ เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์
{32:9} ภายหลัง เซน นา เค อริ บ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย ผู้ ซึ่ง กำลัง ล้อม เมือง ลา คีช อยู่ ด้วย กำลัง รบ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ได้ รับสั่ง ให้ ข้าราชการ ของ พระองค์ ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ถึง เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา ของ ยูดาห์ และ ถึง ประชาชน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ว่า
{32:10} “ เซน นา เค อริ บ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เจ้า ทั้งหลาย พึ่ง อะไร เจ้า จึง ยืน มั่น ให้ ล้อม อยู่ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{32:11} เฮ เซ คียาห์ มิ ได้ พา เจ้า ให้ หลง เพื่อ จะ มอบ ให้ เจ้า ตาย ด้วย การ อด อาหาร และ ความ กระหาย หรือ ใน เมื่อ เขา บอก เจ้า ว่า“ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ทรง ช่วย กู้ เรา จาก มือ ของ พระ ราชา แห่ง อัสซีเรีย”
{32:12} เฮ เซ คียาห์ คน นี้ แหละ มิ ใช่ หรือ ที่ ได้ กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง และ แท่น บูชา ของ พระองค์ และ บัญชา แก่ ยูดาห์ กับ เยรูซาเล็ม ว่า“ เจ้า จง นมัสการ อยู่ หน้า แท่น บูชา แท่น เดียว และ เจ้า จง เผา เครื่องบูชา บน แท่น นั้น”
{32:13} เจ้า ไม่ รู้ หรือ ว่า เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ กระทำ อะไร แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย พระ ของ บรรดา ประชาชาติ แห่ง ประเทศ เหล่า นั้น สามารถ ที่ จะ ช่วย กู้ ประเทศ ของ เขา ให้ พ้น จาก มือ ของ เรา หรือ
{32:14} ใน พวก พระ ทั้งปวง แห่ง ประชาชาติ เหล่า นั้น ที่ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ทำลาย เสีย อย่าง สิ้นเชิง ยัง มี พระองค์ ใด เล่า ที่ สามารถ ช่วย กู้ ประชากร ของ ตน จาก มือ ของ เรา แล้ว พระเจ้า ของ เจ้า น่ะ หรือ จะ สามารถ ช่วย กู้ เจ้า จาก มือ ของ เรา
{32:15} เพราะ ฉะนั้น อย่า ให้ เฮ เซ คียาห์ ล่อลวง เจ้า หรือ พา เจ้า ให้ หลง ใน ทำนอง นี้ อย่า เชื่อ เขา เพราะ ไม่ มี พระ แห่ง ประชาชาติ หรือ ราช อาณาจักร ใด ที่ สามารถ ช่วย กู้ ประชากร ของ ตน จาก มือ ของ เรา หรือ จาก มือ บรรพบุรุษ ของ เรา พระเจ้า ของ เจ้า จะ กู้ เจ้า จาก มือ ของ เรา ได้ น้อย ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด เล่า’”
{32:16} และ ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ กล่าว ทับถม พระเจ้า และ เฮ เซ คียาห์ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ มาก ยิ่ง กว่า นั้น
{32:17} และ พระองค์ ทรง พระ อักษร หมิ่น ประมาท พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล และ ตรัส ทับถม พระองค์ ว่า“ พระ ของ บรรดา ประชาชาติ แห่ง ประเทศ ทั้งหลาย มิ ได้ ช่วย กู้ ประชากร ของ ตน จาก มือ ของ เรา ฉัน ใด พระเจ้า ของ เฮ เซ คียาห์ ก็ จะ ไม่ ช่วย กู้ ประชากร ของ ตน จาก มือ ของ เรา ฉัน นั้น”
{32:18} และ เขา ทั้งหลาย ก็ ตะโกน ความ นี้ ด้วย เสียง อัน ดัง เป็น ภาษา ยูดาห์ ให้ ชาว เยรูซาเล็ม ผู้ อยู่ บน กำแพง ฟัง เพื่อ ให้ เขา ตกใจ และ หวาดหวั่น ไหว จะ ได้ ยึด เอา เมือง นั้น
{32:19} เขา ได้ พูด ถึง พระเจ้า แห่ง เยรูซาเล็ม อย่าง กับ ที่ เขา พูด ถึง พระ แห่ง ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน โลก ซึ่ง เป็น ผล งาน ของ มือ มนุษย์
{i32:20} พระเจ้า ทรง ช่วย กู้ เฮ เซ คียาห์ (2 พกษ.19:1-37; อสย.37:1-38)
{32:20} แล้ว เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา และ อิส ยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ บุตร อา มอ ส ได้ อธิษฐาน เพราะ เรื่อง นี้ และ ร้อง ทูล ต่อ ฟ้า สวรรค์
{32:21} และ พระเจ้า ทรง ใช้ ทูต สวรรค์ องค์ หนึ่ง ซึ่ง ได้ ตัด ทแกล้ว ทหาร ทั้งปวง และ ผู้ บังคับ กอง และ นาย ทหาร ใน ค่าย ของ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย เพราะ ฉะนั้น พระองค์ จึง เสด็จ กลับ ไป ยัง แผ่นดิน ของ พระองค์ ด้วย ความ อับอาย ขาย พระ พักตร์ และ เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า ใน นิเวศ แห่ง พระ ของ พระองค์ โอรส บาง องค์ ของ พระองค์ เอง ได้ ฟัน พระองค์ ลง ด้วย ดาบ
{32:22} ดังนั้น พระเจ้า จึง ทรง ช่วย เฮ เซ คียาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม จาก พระ หัตถ์ ของ เซน นา เค อริ บ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย และ จาก มือ ของ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง นำ เขา ทั้งหลาย อยู่ ทุก ด้าน
{32:23} และ คน เป็น อัน มาก นำ ของ กำนัล ถวาย พระเจ้า มา ยัง เยรูซาเล็ม และ สิ่ง ประเสริฐ ต่างๆ มา ถวาย เฮ เซ คียาห์ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ พระองค์ จึง ทรง เป็น ที่ ยกย่อง ใน สายตา ของ ประชาชาติ ทั้งปวง ตั้งแต่ เวลา นั้น เป็นต้น มา
{i32:24} เฮ เซ คียาห์ ทรง ประชวร (2 พกษ.20:1-11; อสย.38:1-22)
{32:24} ครั้ง นั้น เฮ เซ คียาห์ ทรง ประชวร ใกล้ จะ สิ้น พระ ชนม์ และ พระองค์ ทูล อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า และ พระเจ้า ทรง ตอบ และ ประทาน หมาย สำคัญ อย่าง หนึ่ง ให้ แก่ เฮ เซ คียาห์
{32:25} แต่ เฮ เซ คียาห์ มิ ได้ สนอง พระคุณ นั้น เพราะ พระทัย ของ พระองค์ ผยอง ขึ้น เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ จึง มา เหนือ กษัตริย์ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{32:26} แต่ เฮ เซ คียาห์ ทรง อ่อนน้อม ถ่อม พระทัย ที่ กำเริบ นั้น ลง ทั้ง พระองค์ และ ชาว เยรูซาเล็ม พระ พิโรธ ของ พระเจ้า จึง มิ ได้ มา เหนือ เขา ทั้งหลาย ใน รัชกาล เฮ เซ คียาห์
{i32:27} เฮ เซ คียาห์ ทรง รับ คณะ ทูต จาก กรุง บาบิโลน (2 พกษ.20:12-19; อสย.39:1-8)
{32:27} เฮ เซ คียาห์ ทรง มี ราช ทรัพย์ และ เกียรติ ใหญ่ ยิ่ง และ พระองค์ ทรง สร้าง คลัง ไว้ สำหรับ พระองค์ เพื่อ เก็บ เงิน ทองคำ และ เพชร นิล จินดา เครื่องเทศ โล่ และ สำหรับ เครื่อง ใช้ ดีๆ ทุก ชนิด
{32:28} ทั้ง ฉาง สำหรับ ข้าว เหล้า องุ่น และ น้ำมัน ที่ ผลิต มา และ โรง เก็บ สัตว์ เลี้ยง ทุก ชนิด และ คอก แกะ
{32:29} พระองค์ ทรง จัด หัว เมือง เพื่อ พระองค์ ด้วย ทั้ง ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว เป็น อัน มาก เพราะ พระเจ้า ทรง ประทาน ทรัพย์สิน ให้ พระองค์ มาก ยิ่ง
{32:30} เฮ เซ คียาห์ องค์ นี้ เอง ทรง ปิด ทาง น้ำ ออก ตอน บน ของ น้ำพุ กี โฮ น เสีย แล้ว นำ ไป ให้ ไหล ลง ไป ทาง ทิศ ตะวัน ตก ของ นคร ดา วิด และ เฮ เซ คียาห์ ทรง จำเริญ ใน พระ ราชกิจ ทั้งสิ้น ของ พระองค์
{32:31} ฉะนั้น ใน เรื่อง ทูต ที่ เจ้านาย เมือง บาบิโลน ใช้ ให้ มา ถาม ถึง หมาย สำคัญ ซึ่ง ได้ เกิด ขึ้น ใน แผ่นดิน พระเจ้า ก็ ทรง ปล่อย พระองค์ ตาม อำเภอ ใจ เพื่อ จะ ทดลอง พระองค์ และ เพื่อ จะ ทราบ พระ ดำริ ทั้งสิ้น ใน พระทัย ของ พระองค์
{i32:32} มรณกรรม ของ เฮ เซ คียาห์ (2 พกษ.20:20-21)
{32:32} ฝ่าย พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เฮ เซ คียาห์ และ กิจการ อัน ดี ของ พระองค์ ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน นิมิต ของ อิส ยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ บุตร อา มอ ส ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ อิสราเอล
{32:33} และ เฮ เซ คียาห์ ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ที่ ทาง ขึ้น อุโมงค์ ของ โอรส ของ ดา วิด และ บรรดา คน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งปวง ได้ ถวาย เกียรติ เมื่อ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์ และ มนัส เสห์ โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i33:1} รัชกาล มนัส เสห์ (2 พกษ.21:1-18)
{33:1} เมื่อ มนัส เสห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม ห้า สิบ ห้า ปี
{33:2} พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า ตาม การ กระทำ ที่ น่า เกลียด น่า ชัง แห่ง ประชาชาติ ซึ่ง พระเจ้า ทรง ขับ ไล่ ไป เสีย จาก ข้าง หน้า ประชาชน อิสราเอล
{33:3} เพราะ พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ขึ้น ใหม่ ซึ่ง เฮ เซ คียาห์ พระ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง พัง ลง นั้น และ ทรง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ บา อัล และ ทรง ทำ บรรดา อา เช- ราห์ และ นมัสการ บริวาร ทั้งสิ้น ของ ฟ้า สวรรค์ และ ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น
{33:4} และ พระองค์ ทรง สร้าง แท่น บูชา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซึ่ง พระเจ้า ตรัส ว่า“ นาม ของ เรา จะ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม เป็น นิตย์”
{33:5} และ พระองค์ ได้ ทรง สร้าง แท่น บูชา สำหรับ บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ใน ลาน ทั้ง สอง แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{33:6} และ พระองค์ ได้ ทรง ถวาย โอรส ของ พระองค์ ให้ ลุย ไฟ เป็น เครื่องบูชา ใน หุบเขา บุตร ฮิ นโนม ถือ ฤกษ์ ยาม เวทมนตร์ วิทยาคม และ ติดต่อ กับ คนทรง และ พ่อ มด แม่มด พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย เป็น อัน มาก ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า กระทำ ให้ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{33:7} และ รูป เคารพ สลัก ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง นั้น พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซึ่ง พระเจ้า ตรัส กับ ดา วิด และ ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด ว่า“ ใน นิเวศ นี้ และ ใน เยรูซาเล็ม ซึ่ง เรา ได้ เลือก ออก จาก เผ่า ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล เรา จะ บรรจุ นาม ของ เรา ไว้ เป็น นิตย์
{33:8} และ เรา จะ ไม่ ให้ เท้า ของ อิสราเอล พเนจร ออก ไป จาก แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ กำหนด ให้ บรรพบุรุษ ของ เจ้า อีก เลย ถ้า เขา เพียง แต่ จะ ระมัดระวัง กระทำ ทุก อย่าง ซึ่ง เรา ได้ บัญชา เขา ไว้ คือ พระ ธรรม กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ทั้งสิ้น ซึ่ง ได้ ให้ ไว้ กับ โมเสส”
{33:9} มนัส เสห์ ทรง ชักจูง ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ให้ หลง เขา จึง ได้ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระเจ้า ได้ ทรง ทำลาย ให้ พ้น หน้า ประชาชน อิสราเอล นั้น
{33:10} พระเจ้า ตรัส กับ มนัส เสห์ และ ประชาชน ของ พระองค์ แต่ เขา ทั้งหลาย ไม่ ฟัง
{33:11} เพราะ ฉะนั้น พระเจ้า ทรง ให้ ผู้ บังคับ กอง ทหาร ของ พระ ราชา แห่ง อัส ซีเรีย มา ต่อสู้ เขา ทั้งหลาย เอา เบ็ด เกี่ยว มนัส เสห์ และ จำ จอง ด้วย ตรวน ทองสัมฤทธิ์ และ นำ พระองค์ มา ยัง บาบิโลน
{33:12} และ เมื่อ พระองค์ ทรง ทุกข์ ยาก พระองค์ ทรง วิงวอน ขอ พระ กรุณา ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ และ ถ่อม พระทัย ลง อย่าง มาก ต่อ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ พระองค์
{33:13} พระองค์ ทรง อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า และ พระเจ้า ทรง รับ คำ วิงวอน ของ ท่าน และ ทรง ฟัง คำ อ้อนวอน ของ ท่าน และ นำ ท่าน กลับ มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ใน ราช อาณาจักร ของ ท่าน อีก แล้ว มนัส เสห์ ทรง ทราบ ว่า พระ เยโฮวาห์ ทรง เป็น พระเจ้า
{33:14} ภายหลัง พระองค์ ทรง สร้าง กำแพง ชั้น นอก ให้ นคร ดา วิด ทาง ตะวัน ตก ของ กี โฮ น ใน หุบเขา ไป จน ถึง ทาง เข้า ประตู ปลา แล้ว วง รอบ ตำบล โอ เฟล และ ก่อ ขึ้น ให้ สูง มาก และ พระองค์ ทรง ตั้ง ผู้บังคับบัญชา กองทัพ ให้ อยู่ ใน หัว เมือง มี ป้อม ใน ยูดาห์ ทั้งสิ้น
{33:15} และ พระองค์ ทรง เอา พระ ต่าง ด้าว และ รูป เคารพ ไป เสีย จาก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ แท่น บูชา ทั้งสิ้น ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ไว้ บน ภูเขา แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ใน เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ทรง ทิ้ง ออก ไป นอก เมือง
{33:16} และ พระองค์ ทรง ซ่อม แท่น บูชา ของ พระเจ้า และ ทรง ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา เป็น เครื่อง ศานติ บูชา และ เครื่อง โมทนา พระคุณ บน แท่น นั้น และ พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ยูดาห์ ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{33:17} ถึง กระนั้น ก็ ดี ประชาชน ก็ ยัง ถวาย สัต วบูชาปูชนีย สถาน สูง แต่ ถวาย ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา เท่านั้น
{33:18} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ มนัส เสห์ และ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ ต่อ พระเจ้า และ ถ้อยคำ ของ ผู้ ทำนาย ผู้ ทูล พระองค์ ใน พระ นาม ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ราชกิจ ของ กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล
{33:19} และ คำ อธิษฐาน ของ พระองค์ และ เรื่อง ที่ พระเจ้า ทรง รับ คำ วิงวอน ของ พระองค์ บาป ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ ความ ไม่ ซื่อ ของ พระองค์ ทั้งสิ้น และ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง และ ตั้ง บรรดา อา เชราห์ และ รูป เคารพ ก่อน ที่ พระองค์ ทรง ถ่อม พระองค์ ลง นั้น ดู เถิด เขา บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ประวัติ ที่ ผู้ ทำนาย แต่ง
{33:20} มนัส เสห์ จึง ทรง ล่วง หลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ เขา ฝัง พระ ศพ ไว้ ใน พระ ราช วัง ของ พระองค์ และ อา โม น โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i33:21} รัชกาล อา โม น (2 พกษ.21:19-26)
{33:21} เมื่อ อา โม น เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ สอง พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สอง ปี
{33:22} พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า อย่าง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ทรง กระทำ นั้น อา โม นถวายสัตว บูชา แก่ รูป เคารพ ทั้งสิ้น ซึ่ง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ขึ้น และ ทรง ปรนนิบัติ รูป เคารพ นั้น
{33:23} และ พระองค์ มิ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง ต่อ พระเจ้า อย่าง มนัส เสห์ ราช บิดา ของ พระองค์ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง นั้น แต่ อา โม น องค์ นี้ ได้ ก่อ กรรม ชั่ว ยิ่งๆ ขึ้น
{33:24} แล้ว ข้าราชการ ของ พระองค์ ก็ ร่วม กัน คิด กบฏ ต่อ พระองค์ และ ได้ ฆ่า พระองค์ เสีย ใน พระ ราช วัง ของ พระองค์
{33:25} แต่ ราษฎร ได้ ประหาร บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ คิด กบฏ ต่อ กษัตริย์ อา โม น และ ราษฎร ได้ แต่งตั้ง ให้ โย สิ ยาห์ โอรส ของ พระองค์ ครอบครอง แทน พระองค์
{i34:1} รัชกาล โย สิ ยาห์ (2 พกษ.22:1-2)
{34:1} เมื่อ โย สิ ยาห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ แปด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม สิบ เอ็ด ปี
{34:2} พระองค์ ทรง กระทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า และ ดำเนิน ใน มรรคา ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ พระองค์ มิ ได้ ทรง หัน ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย
{i34:3} โย สิ ยาห์ ทรง ปฏิรูป งาน ด้าน ศาสนา (2 พกษ.23:4-20)
{34:3} เพราะ ใน ปี ที่ แปด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ยัง ทรง พระ เยาว์ อยู่ พระองค์ ทรง เริ่ม แสวง หา พระเจ้า ของ ดา วิด บรรพบุรุษ ของ พระองค์ และ ใน ปี ที่ สิบ สอง พระองค์ ทรง เริ่ม กวาด ล้าง ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ด้วย การ กำจัด ปู ชนีย สถาน สูง ทั้ง บรรดา อา เชราห์ และ รูป เคารพ แกะ สลัก และ รูป เคารพ หล่อ
{34:4} และ เขา พัง แท่น บูชา พระ บา อัล ลง ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์ และ พระองค์ ทรง โค่น แท่น เครื่อง หอม ซึ่ง ตั้ง อยู่ บน นั้น ลง และ พระองค์ ทรง ทุ่ม บรรดา อา เชราห์ และ รูป เคารพ แกะ สลัก กับ รูป เคารพ หล่อ เสีย และ ทรง กระทำ ให้ เป็น ผง โรย บน หลุม ศพ ของ บรรดา คน ที่ ถวาย สัต ว บูชา แก่ พระ เหล่า นั้น
{34:5} และ พระองค์ ทรง เผา กระดูก ของ ปุโรหิต บน แท่น พระ เหล่า นั้น และ ทรง กวาด ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{34:6} และ ใน หัว เมือง ของ เผ่า มนัส เสห์เอฟราอิม และ สิ เม โอน และ ไป ถึง นัฟ ทา ลี ใน ที่ ปรัก หัก พัง ซึ่ง อยู่ โดย รอบ
{34:7} พระองค์ ทรง ทำลาย แท่น บูชา และ ทรง ทุบ บรรดา อา เชราห์ และ รูป เคารพ ให้ เป็น ผง และ ทรง โค่น แท่น เครื่อง หอม ทั้งสิ้น ลง ทั่ว แผ่นดิน อิสราเอล แล้ว พระองค์ เสด็จ กลับ เยรูซาเล็ม
{i34:8} พบ หนังสือ ธรรม บัญญัติ (2 พกษ.22:3-23:3)
{34:8} ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทรง กวาด ล้าง แผ่นดิน และ พระ นิเวศ พระองค์ ทรง ใช้ ชา ฟาน บุตร อา ซา ลิ ยาห์ และ มา อา เส อาห์ ผู้ ว่า ราชการ นคร และ โย อาห์ บุตร โย อา ฮา ส เจ้ากรม สารบรรณ ให้ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{34:9} เขา ทั้งหลาย มา หา ฮิ ลคียาห์ มหา ปุโรหิต และ ได้ มอบ เงิน ซึ่ง คน ทั้งหลาย นำ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ซึ่ง คน เล วี ผู้ เฝ้า ธรณี ประตู ได้ เก็บ จาก มนัส เสห์ และ เอฟ รา อิม และ จาก คน ที่ เหลือ ของ อิสราเอล และ จาก ยูดาห์ กับ เบน ยา มิ น ทั้งสิ้น และ จาก ชาว เยรูซาเล็ม
{34:10} เขา ทั้งหลาย มอบ แก่ คน ทำงาน ผู้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ คน ทำงาน ผู้ ทำงาน อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า มอบ ให้ เพื่อ การ ซ่อมแซม พระ นิเวศ ให้ มั่นคง
{34:11} เขา ทั้งหลาย มอบ ให้ แก่ ช่าง ไม้ และ ช่าง ก่อสร้าง เพื่อ จะ ซื้อ หิน สลัก และ ไม้ กระดาน เพื่อ ประกับ และ เป็น คาน สำหรับ อาคาร ซึ่ง พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ ได้ ปล่อย ให้ ทรุดโทรม พัง ทลาย ไป
{34:12} และ คน ทั้งหลาย ก็ ทำงาน อย่าง ซื่อสัตย์ สุจริต ผู้คุม งาน มี ยา หา ท และ โอ บา ดีห์คนเล วี ลูกหลาน ของ เม รา รี และ เศคาริยาห์กับเมชุลลัม ลูกหลาน ของ คน โค ฮา ท เป็น ผู้ ดูแล คน เล วี ทุก คน ที่ ชำนาญ เครื่องดนตรี
{34:13} เป็น ผู้ ดูแล คน หาบ หาม และ บรรดา คน ที่ ทำงาน ปรนนิบัติ ทุก อย่าง คน เล วี บาง คน เป็น อาลักษณ์ เป็น เจ้าหน้าที่ และ เป็น นาย ประตู
{34:14} ขณะ ที่ เขา ทั้งหลาย นำ เงิน ที่ ได้ ถวาย ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ออก มา ฮิ ลคียาห์ ปุโรหิต ได้ พบ หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ซึ่ง ทรง ประทาน ทาง โมเสส
{34:15} และ ฮิ ลคียาห์ พูด กับ ชา ฟาน ราช เลขา ว่า“ ข้าพเจ้า ได้ พบ หนังสือ ธรรม บัญญัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า” และ ฮิ ลคียาห์ ก็ มอบ หนังสือ นั้น ให้ ชา ฟาน
{34:16} และ ชา ฟาน ได้ นำ หนังสือ ไป ถวาย พระ ราชา และ ต่อ ไป ก็ ทูล รายงาน พระ ราชา ว่า“ สิ่ง ทั้งปวง ที่ พระองค์ ทรง มอบหมาย แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ให้ กระทำ นั้น เขา กำลัง กระทำ อยู่ แล้ว”
{34:17} เขา เท เงิน ซึ่ง พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ออก และ ได้ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ผู้ ดูแล และ คน งาน
{34:18} แล้ว ชา ฟาน ราช เลขา ทูล พระ ราชา ว่า“ ฮิ ลคียาห์ ปุโรหิต ได้ มอบ หนังสือ แก่ ข้า พระ บาท เล่ม หนึ่ง” แล้ว ชา ฟาน ก็ อ่าน ถวาย พระ ราชา
{34:19} และ อยู่ มา เมื่อ พระ ราชา ทรง สดับ ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ นั้น พระองค์ ทรง ฉีก ฉลอง พระองค์
{34:20} และ พระ ราชา ทรง บัญชา แก่ ฮิ ลคียาห์อาหิคัม บุตร ชา ฟาน อับ โดน บุตร มี คาห์ ชา ฟาน ราช เลขา และ อา สายาห์ ผู้ รับใช้ ของ พระ ราชา ตรัส ว่า
{34:21} “ จง ไป ทูล ถาม พระเจ้า ให้ แก่ เรา และ ให้ แก่ บรรดา ผู้ ที่ เหลือ อยู่ ใน อิสราเอล และ ใน ยูดาห์ เกี่ยว กับ ถ้อยคำ ใน หนังสือ ซึ่ง ได้ พบ นั้น เพราะ ว่า พระ พิโรธ ของ พระเจ้า ซึ่ง เท ลง เหนือ เรา นั้น ใหญ่ ยิ่งนัก เพราะ ว่า บรรพบุรุษ ของ เรา ไม่ ได้ รักษา พระ วจนะ ของ พระเจ้า ตาม ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ นี้ ทุก ประการ”
{34:22} ฮิ ลคียาห์ และ คน เหล่า นั้น ซึ่ง พระ ราชา ทรง ใช้ ไป จึง ไป ยัง ฮุลดาห์ หญิง ผู้ เผย พระ วจนะ ภรรยา ของ ชัลลูมบุตรทกหาทบุตรหัสราห์ ชาว ภูษา มาลา (นาง อยู่ ใน เยรูซาเล็ม ที่ แขวง สอง) และ พูด กับ นาง ถึง เรื่อง นั้น
{34:23} และ นาง พูด กับ เขา ว่า“ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ จง บอก ชาย ผู้ ซึ่ง ใช้ พวก เจ้า ให้ มา หา เรา ว่า
{34:24} พระเจ้า ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ เหตุ ชั่ว ร้าย มา เหนือ สถานที่ นี้ และ เหนือ ชาว เมือง นี้ คือ คำ สาป ทั้งสิ้น ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ซึ่ง ได้ อ่าน ถวาย พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ นั้น
{34:25} เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ ทอดทิ้ง เรา และ ได้ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ อื่น เพื่อ เขา จะ กระทำ ให้ เรา โกรธ ด้วย การ งาน ทั้งสิ้น แห่ง มือ ของ เขา เพราะ ฉะนั้น ความ พิโรธ ของ เรา จะ เท ลง เหนือ สถานที่ นี้ และ จะ ดับ ไม่ ได้
{34:26} แต่ พระ ราชา ของ ยูดาห์ ผู้ ใช้ เจ้า ให้ มา ทูล พระเจ้า นั้น เจ้า จง ทูล ท่าน ดังนี้ ว่า พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรื่อง ถ้อยคำ ซึ่ง เจ้า ได้ยิน นั้น
{34:27} เพราะ เจ้า กลับ ใจ แล้ว และ ได้ ถ่อม ตัว ลง ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า เมื่อ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ ที่ ปรักปรำ สถานที่ นี้ และ ชาว เมือง นี้ เจ้า ได้ ถ่อม ตัว ลง ต่อ เรา และ เจ้า ได้ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ เจ้า และ ร้องไห้ ต่อ หน้า เรา พระเจ้า ตรัส ว่า เรา ได้ ฟัง เจ้า ด้วย
{34:28} ดู เถิด เรา จะ รวบ เจ้า ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ เขา จะ รวบ เจ้า ไป สู่ ที่ ฝัง ศพ อย่าง ศานติ และ ตา ของ เจ้า จะ ไม่ เห็น เหตุ ชั่ว ร้าย ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ สถานที่ นี้ และ ชาว เมือง นี้’” และ เขา ทั้งหลาย นำ พระ วจนะ กลับ มา ยัง พระ ราชา
{34:29} แล้ว พระ ราชา รับสั่ง ให้ รวบรวม บรรดา ผู้ใหญ่ ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{34:30} และ พระ ราชา เสด็จ ขึ้น ไป ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า พร้อม กับ คน ทั้งปวง ของ ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม กับ ปุโรหิต และ คน เล วี คน ทั้งปวง ทั้ง เล็ก และ ใหญ่ และ พระองค์ ทรง อ่าน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน หนังสือ พัน ธ สัญญา ซึ่ง ได้ พบ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ เขา ฟัง
{34:31} และ พระ ราชา ประทับ ยืน อยู่ ใน พระ ที่ ของ พระองค์ และ กระทำ พัน ธ สัญญา ต่อ พระ พักตร์ พระเจ้า ที่ จะ ทรง ดำเนิน ตาม พระเจ้า และ รักษา พระ บัญญัติ พระ โอวาท และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ด้วย สุด พระ จิต สุด พระทัย ที่ จะ ทรง ประกอบ กิจ ตาม ถ้อยคำ ของ พัน ธ สัญญา ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ เล่ม นี้
{34:32} แล้ว พระองค์ ทรง รับสั่ง บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ ใน เบน ยา มิ น ให้ เข้า ส่วน ใน พัน ธ สัญญา นั้น และ ชาว เยรูซาเล็ม ก็ กระทำ ตาม พัน ธ สัญญา ของ พระเจ้า พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{34:33} และ โย สิ ยาห์ ได้ เอา สิ่ง น่า เกลียด น่า ชัง ทั้งปวง ไป เสีย จาก เขต แดน ทั้งสิ้น ซึ่ง เป็น ของ ประชาชน อิสราเอล และ ทรง กระทำ ให้ บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ใน อิสราเอล ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย ตลอด รัชกาล ของ พระองค์ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ หัน ไป จาก การ ติดตาม พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย
{i35:1} โย สิ ยาห์ ทรง ถือ เทศกาล ปัสกา (2 พกษ.23:21-23)
{35:1} โย สิ ยาห์ ทรง ถือ เทศกาล ปัส กา ถวาย แด่ พระเจ้า ใน กรุง เยรูซาเล็ม ครั้ง หนึ่ง เขา ฆ่า แกะ ปัส กา ใน วัน ที่ สิบ สี่ ของ เดือน ต้น
{35:2} พระองค์ ทรง แต่งตั้ง ปุโรหิต ให้ ประจำ หน้าที่ และ ทรง สนับสนุน เขา ใน การ ปรนนิบัติ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า
{35:3} และ พระองค์ ตรัส กับ คน เล วี ผู้ บริสุทธิ์ เฉพาะ พระเจ้า ผู้ สอน อิสราเอล ทั้งปวง ว่า“ จง วาง หีบ บริสุทธิ์ ไว้ ใน พระ นิเวศ ซึ่ง ซา โลม อน โอรส ของ ดา วิด พระ ราชา ของ อิสราเอล ทรง สร้าง ไว้ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ต้อง ใส่ บ่า หาม ไป อีก บัดนี้ จง ปรนนิบัติ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เจ้า และ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์
{35:4} จง เตรียม ตัว ของ เจ้า ตาม ตระกูล ของ เจ้า เป็น กองๆ ตาม บันทึก พระ ราช ดำรัส ชี้แจง ของ ดา วิด พระ ราชา แห่ง อิสราเอล และ ตาม บันทึก พระ ราช ดำรัส ชี้แจง ของ ซา โลม อน โอรส ของ พระองค์
{35:5} และ ยืน ประจำ อยู่ ใน สถาน บริสุทธิ์ ตาม พวก ต่างๆ ที่ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ เป็น ฆราวาส ที่ แบ่ง เป็น ตระกูลๆ และ ให้ ส่วน ของ ตระกูล คน เล วี ปรนนิบัติ แต่ละ พวก
{35:6} และ ฆ่า แกะ ปัส กา และ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เตรียม ไว้ ให้ พี่น้อง ของ เจ้า เพื่อ จะ กระทำ ตาม พระ วจนะ ของ พระเจ้า ทาง โมเสส นั้น
{35:7} แล้ว โย สิ ยาห์ ได้ ทรง บริจาค แก่ ฆราวาส เป็น เครื่อง ปัส กาบู ชา สำหรับ คน ทั้งปวง ที่ อยู่ ที่ นั่น เป็น ลูก แกะ และ ลูก แพะ จาก ฝูง แพะ แกะ จำนวน สาม หมื่น ตัว และ วัว ผู้ สาม พัน ตัว สัตว์ เหล่า นี้ ได้ มา จาก ทรัพย์สิน ของ พระ ราชา
{35:8} และ เจ้านาย ของ พระองค์ บริจาค ด้วย ความ เต็ม ใจ แก่ ประชาชน แก่ ปุโรหิต และ แก่ คน เลวีฮิลคียาห์เศคาริยาห์และเยฮีเอล เจ้าหน้าที่ ชั้น หัวหน้า ของ พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ได้ มอบ ลูก แกะ และ ลูก แพะ สอง พัน หก ร้อย ตัว กับ วัว ผู้ สาม ร้อย ตัว แก่ ปุโรหิต เป็น เครื่อง ปัสกาบูชา
{35:9} กับ โค นา นิ ยาห์และเชไมอาห์กับเนธันเอล น้อง ชาย ของ เขา และ ฮา ชา บิ ยาห์ และ เย อี เอ ล กับ โย ซา บาด หัวหน้า ของ คน เล วี ได้ ให้ ลูก แกะ และ ลูก แพะ ห้า พัน ตัว กับ วัว ผู้ ห้า ร้อย ตัว แก่ คน เล วี เป็น เครื่อง ปัสกาบูชา
{35:10} เมื่อ เตรียม การ เรียบร้อย แล้ว บรรดา ปุโรหิต ก็ ยืน ประจำ ที่ ของ ตน และ คน เล วี ก็ อยู่ ตาม กอง ของ ตน ตาม พระ บัญชา ของ พระ ราชา
{35:11} แล้ว เขา ก็ ฆ่า แกะ ปัส กา แล้ว ปุโรหิต ก็ เอา เลือด ซึ่ง รับ มา จาก เขา ประพรม ส่วน คน เล วี ถลก หนัง สัตว์ นั้น
{35:12} แล้ว เขา ก็ แยก ส่วน ที่ เป็น เครื่อง เผา บูชา ไว้ ต่างหาก เพื่อ แจกจ่าย ได้ ตาม พวก ต่างๆ ผู้ เป็น ฆราวาส ที่ แบ่ง เป็น ตระกูลๆ ให้ ถวาย แด่ พระเจ้า ดัง ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ ของ โมเสส และ เขา กระทำ กับ วัว ผู้ ทำนอง เดียวกัน
{35:13} และ เขา ก็ ปิ้ง แกะ ปัส กา ด้วย ไฟ ตาม กฎหมาย และ เขา ทั้งหลาย ต้ม เครื่องบูชา บริสุทธิ์ ใน หม้อ ใน หม้อ ทะนน และ ใน กระทะ และ นำ ไป ให้ ฆราวาส ทั้งปวง โดย เร็ว
{35:14} ภายหลัง เขา ทั้งหลาย จึง เตรียม สำหรับ ตนเอง และ สำหรับ ปุโรหิต เพราะ ว่า ปุโรหิต บุตร หลาน ของ อา โร น ติด ธุระ ใน การ ถวาย เครื่อง เผา บูชา และ ส่วน ไขมัน จน กลางคืน คน เล วี จึง เตรียม เพื่อ ตนเอง และ เพื่อ ปุโรหิต บุตร หลาน ของ อา โร น
{35:15} บรรดา นัก ร้อง ซึ่ง เป็น บุตร หลาน ของ อาสา ฟ อยู่ ประจำ ที่ ของ ตน ตาม บัญชา ของ ดา วิด อาสา ฟ และ เฮ มาน กับ เย ดู ธูน ผู้ ทำนาย ของ พระ ราชา และ คน เฝ้า ประตู ก็ อยู่ ประจำ ทุก ประตู เขา ไม่ จำเป็น ละ งาน หน้าที่ ของ เขา เพราะ คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ได้ เตรียม ไว้ ให้ เขา
{35:16} เขา จึง เตรียม การ ปรนนิบัติ พระเจ้า ใน วัน เดียว นั้น เอง เพื่อ จะ ถือ เทศกาล ปัส กา และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา บน แท่น บูชา ของ พระเจ้า ตาม พระ บัญชา ของ กษัตริย์ โย สิ ยาห์
{35:17} และ ประชาชน อิสราเอล ผู้ อยู่ ที่ นั่น ได้ ทำ เทศกาล ปัส กา เวลา นั้น และ เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เจ็ด วัน
{35:18} ตั้งแต่ สมัย ของ ซา มูเอล ผู้ เผย พระ วจนะ ไม่ มี เทศกาล ปัส กา เหมือน อย่าง นี้ ได้ ถือ กัน มา ใน อิสราเอล ไม่ มี พระ ราชา แห่ง อิสราเอล สัก องค์ หนึ่ง ที่ ถือ เทศกาล ปัส กา อย่าง ที่ โย สิ ยาห์ ได้ ทรง ถือ นี้ และ บรรดา ปุโรหิต กับ คน เล วี และ ยูดาห์ กับ อิสราเอล ทั้งปวง ซึ่ง อยู่ พร้อม กัน ทั้ง ชาว เยรูซาเล็ม
{35:19} เขา ถือ เทศกาล ปัส กา นี้ ใน ปี ที่ สิบ แปด แห่ง รัชกาล โย สิ ยาห์
{i35:20} มรณกรรม ของ โย สิ ยาห์ (2 พกษ.23:28-30)
{35:20} หลัง จาก นี้ เมื่อ โย สิ ยาห์ ได้ เตรียม พระ วิหาร ไว้ เน โค พระ ราชา แห่ง อียิปต์ ได้ เสด็จ ขึ้น ไป สู้ รบ ที่ คา รคะมีช ที่ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ โย สิ ยาห์ เสด็จ ออก ไป สู้ รบ กับ พระองค์
{35:21} แต่ พระองค์ รับสั่ง ให้ ทูต ไป ทูล โย สิ ยาห์ว่า“ พระ ราชา แห่ง ยูดาห์ เอ๋ย เรา กับ ท่าน เกี่ยวข้อง กัน อย่างไร วัน นี้ เรา มิ ได้ มา ต่อสู้ ท่าน แต่ ต่อสู้ กับ เชื้อสาย ซึ่ง เรา ทำ สงคราม ด้วย และ พระเจ้า ทรง บัญชา เรา ให้ เร่งรีบ ขอ ยับยั้ง การ ขัด ขวาง พระเจ้า ผู้ ทรง สถิต กับ เรา เกรง ว่า พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย”
{35:22} ถึง กระนั้น ก็ ดี โย สิ ยาห์ มิ ได้ หัน ไป จาก พระองค์ แต่ ทรง ปลอม พระองค์ เพื่อ จะ สู้ รบ กับ เน โค มิ ได้ ฟัง พระ ดำรัส ของ เน โค ที่ ออก จาก พระ โอษฐ์ ของ พระเจ้า แต่ เข้า รบ ณ ที่ราบ เม กิดโด
{35:23} และ นัก ธนู ได้ ยิง กษัตริย์ โย สิ ยาห์ และ พระ ราชา ตรัส กับ ข้าราชการ ของ พระองค์ ว่า“ จง พา เรา ไป เสีย เถอะ เพราะ เรา ถูก บาดเจ็บ สาหัส แล้ว”
{35:24} ข้าราชการ ของ พระองค์ จึง นำ พระองค์ ออก จาก รถ รบ และ ให้ พระองค์ ประทับ ใน รถ รบ คัน ที่ สอง ของ พระองค์ และ นำ พระองค์ มา เยรูซาเล็ม และ พระองค์ ก็ สิ้น พระ ชนม์ และ เขา ฝัง ไว้ ใน อุโมงค์ แห่ง บรรพบุรุษ ของ พระองค์ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม ทั้งปวง ได้ ไว้ทุกข์ ให้ โย สิ ยาห์
{35:25} เย เร มีย์ กล่าว คำ คร่ำครวญ ถวาย โย สิ ยาห์ ด้วย และ บรรดา นัก ร้อง ชาย และ นัก ร้อง หญิง ทั้งปวง กล่าว ถึง โย สิ ยาห์ ใน คำ คร่ำครวญ ของ เขา จน ทุก วัน นี้ เขา ทั้งหลาย กระทำ เรื่อง นี้ ให้ เป็น กฎหมาย ใน อิสราเอล ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ คร่ำครวญ
{35:26} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ โย สิ ยาห์ และ พระ ราช คุ ณานุ กิจ ของ พระองค์ ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน พระ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า
{35:27} และ พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ตั้งแต่ ต้น จน ปลาย ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ อิสราเอล และ ยูดาห์
{i36:1} รัชกาล เย โฮ อา หา ส และ การ ถูก ปลด (2 พกษ.23:31-35)
{36:1} ราษฎร ได้ ตั้ง เย โฮ อา หา ส บุตร โย สิ ยาห์ และ ให้ พระองค์ เป็น พระ ราชา แทน ราช บิดา ของ พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม
{36:2} เมื่อ เย โฮ อา หา ส เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ สาม พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม เดือน
{36:3} แล้ว พระ ราชา แห่ง อียิปต์ ทรง ถอด พระองค์ ใน เยรูซาเล็ม และ กำหนด ให้ แผ่นดิน นั้น ถวาย บรรณาการ เป็น เงิน หนึ่ง ร้อย ตะ ลันต์ และ ทองคำ หนึ่ง ตะ ลันต์
{36:4} และ พระ ราชา แห่ง อียิปต์ ตั้ง ให้ เอ ลี ยา คิม พระ อนุชา ของ พระองค์ เป็น พระ ราชา เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ ทรง เปลี่ยน พระ นาม ของ พระองค์ ใหม่ ว่า เย โฮ ยา คิมแต่เน โค ทรง จับ เย โฮ อา หา ส พระ เชษฐา นำ ไป ยัง อียิปต์
{i36:5} รัชกาล เย โฮ ยา คิม (2 พกษ.23:36-24:7)
{36:5} เมื่อ เย โฮ ยา คิม เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ ห้า พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ เอ็ด ปี พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์
{36:6} เนบูคัดเนส ซาร์ พระ ราชา แห่ง บาบิโลน เสด็จ มา ต่อสู้ กับ พระองค์ และ จำ จอง พระองค์ ด้วย ตรวน เพื่อ พา พระองค์ ไป ยัง บาบิโลน
{36:7} เนบูคัดเนส ซาร์ ทรง นำ เครื่อง ใช้ ส่วน หนึ่ง ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ไป ยัง บาบิโลน และ ทรง เก็บ ไว้ ใน พระ วิหาร ของ พระองค์ ใน บาบิโลน
{36:8} ส่วน พระ ราชกิจ นอก นั้น ของ เย โฮ ยา คิม และ การ น่า เกลียด น่า ชัง ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ และ เหตุการณ์ อื่นๆ ที่ ไม่ ดี ซึ่ง เกี่ยว กับ พระองค์ ดู เถิด มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศ์ กษัตริย์ ของ อิสราเอล และ ยูดาห์ และ เย โฮ ยา คีน โอรส ของ พระองค์ ได้ ครอบครอง แทน พระองค์
{i36:9} เย โฮ ยา คีน ถูก จับ เป็น เชลย ไป กรุง บาบิโลน (2 พกษ.24:8-17)
{36:9} เมื่อ เย โฮ ยา คีน เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ สิบ แปด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สาม เดือน กับ สิบ วันพระ องค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระเจ้า
{36:10} เมื่อ ถึง ฤดู แล้ง กษัตริย์ เนบูคัดเนส ซาร์ ทรง ใช้ ให้ นำ พระองค์ มา ยัง บาบิโลน พร้อม กับ เครื่อง ใช้ ประเสริฐ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ตั้ง ให้ เศเดคียาห์ บิตุลา ของ พระองค์ เป็น พระ ราชา เหนือ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม
{i36:11} รัชกาล เศเดคียาห์ (2 พกษ.24:18-20; ยรม.52:1-3)
{36:11} เศเดคียาห์ เริ่ม ครอบครอง มี พระ ชนมายุ ยี่ สิบ เอ็ด พรรษา และ พระองค์ ทรง ครอบครอง ใน เยรูซาเล็ม สิบ เอ็ด ปี
{36:12} พระองค์ ทรง กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ พระองค์ พระองค์ มิ ได้ ถ่อม พระองค์ ลง ต่อ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ กล่าว จาก พระ โอษฐ์ ของ พระเจ้า
{36:13} พระองค์ ทรง กบฏ ต่อ กษัตริย์ เนบูคัดเนส ซาร์ ผู้ ซึ่ง ทรง ให้ พระองค์ สาบาน ใน พระ นาม ของ พระเจ้า พระองค์ ทรง แข็ง พระ ศอ ของ พระองค์ ทำ พระทัย ให้ กระด้าง ไม่ หัน ไป หา พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล
{36:14} บรรดา ปุโรหิต ผู้ สำคัญ และ ประชาชน ก็ เช่น เดียวกัน ไม่ ซื่อสัตย์ เสียที เดียว เขา ติดตาม สิ่ง น่า เกลียด น่า ชัง ของ บรรดา ประชาชาติ และ เขา ทั้งหลาย กระทำ ให้ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ใน เยรูซาเล็ม ซึ่ง พระองค์ ทรง ชำระ ให้ บริสุทธิ์ นั้น เป็น มลทิน ไป
{36:15} พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ทรง ใช้ ให้ ทูต ของ พระองค์ มา อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง เพราะ พระองค์ ทรง มี พระทัย กรุณา ต่อ ประชากร ของ พระองค์ และ ต่อ ที่ ประทับ ของ พระองค์
{36:16} แต่ เขา ทั้งหลาย เยาะเย้ย ทูต ของ พระเจ้า อยู่ เสมอ และ ดูหมิ่น พระ วจนะ ของ พระองค์ และ ด่า ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ จน พระ พิโรธ ของ พระเจ้า พลุ่ง ขึ้น ต่อ ประชากร ของ พระองค์ จน แก้ ไม่ ไหว
{i36:17} ยูดาห์ เป็น เชลย (2 พกษ.25:8-21; ยรม.39:8-10;52:12-30)
{36:17} พระองค์ จึง ทรง นำ พระ ราชา แห่ง คน เค ลเดีย มา ต่อสู้ เขา ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง ฆ่า ชาย หนุ่ม ของ เขา ด้วย ดาบ ใน พระ นิเวศ อัน เป็น สถาน นมัสการ ของ เขา และ ไม่ มี ความ กรุณา แก่ ชาย หนุ่ม หรือ หญิง พรหมจารี คน แก่ หรือ คน ชรา พระองค์ ทรง มอบ ทั้งหมด ไว้ ใน มือ ของ เขา
{36:18} และ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ใหญ่ และ เล็ก และ ทรัพย์ ศฤงคาร แห่ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ทรัพย์ ศฤงคาร แห่ง พระ ราชา และ แห่ง เจ้านาย ของ พระองค์ สิ่ง ทั้งหมด นี้ พระองค์ ทรง นำ มา ยัง บาบิโลน
{36:19} และ เขา เผา พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ พัง กำแพง เยรูซาเล็ม ลง และ เอา ไฟ เผา วัง ของ เมือง นั้น เสีย สิ้น และ ทำลาย เครื่อง ใช้ ประเสริฐ ทั้งปวง ใน นั้น
{36:20} และ บรรดา ผู้ ที่ รอด จาก ดาบ นั้น พระองค์ ทรง ให้ กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย เป็น ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ แก่ ราชวงศ์ ของ พระองค์ จน ถึง การ สถาปนา ราช อาณาจักร เปอร์เซีย
{36:21} เพื่อ ให้ สำเร็จ ตาม พระ วจนะ ของ พระเจ้า ทาง ปาก ของ เย เร มีย์ จน แผ่นดิน ได้ ปี สะ บา โต ครบ ตาม ที่ ควร ตลอด วัน และ เวลา ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง อยู่ นั้น มัน ได้ หยุด พัก สงบ เพื่อ ให้ สำเร็จ กำหนด เจ็ด สิบ ปี
{i36:22} ราช ประกาศิต ของ ไซ รัส (อสร.1:1-4)
{36:22} ใน ปี แรก แห่ง รัชกาล ไซ รัส พระ ราชา ของ เปอร์เซีย เพื่อ พระ วจนะ ของ พระเจ้า ทาง ปาก ของ เย เร มีย์ จะ สำเร็จ พระเจ้า ทรง รบเร้า จิตใจ ของ ไซ รัส พระ ราชา ของ เปอร์เซีย พระ ราชา จึง ทรง มี ประกาศ ตลอด ราช อาณาจักร ของ พระองค์ และ บันทึก เป็น ลายลักษณ์ อักษร ลง ว่า
{36:23} “ ไซ รัส พระ ราชา แห่ง เปอร์เซีย ตรัส ดังนี้ ว่า‘ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ฟ้า สวรรค์ ได้ พระ ราช ทาน บรรดา ราช อาณาจักร แห่ง แผ่นดิน โลก แก่ เรา และ พระองค์ ทรง กำชับ ให้ เรา สร้าง พระ นิเวศ ให้ พระองค์ ที่ เยรูซาเล็ม ซึ่ง อยู่ ใน ยูดาห์ มี ผู้ ใด ใน ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย ที่ เป็น ประชากร ของ พระองค์ ขอ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา สถิต กับ เขา ขอ ให้ เขา ขึ้น ไป เถิด’”