{i1:1} คำ อธิษฐาน ของ เนหะมีย์ เพื่อ กรุง เยรูซาเล็ม
{1:1} ถ้อยคำ ของ เนหะมีย์ บุตร ฮา คา ลิ ยาห์ อยู่ มา ใน เดือน คิสเลฟ ใน ปี ที่ ยี่ สิบ ขณะ ที่ ข้าพเจ้า อยู่ ใน สุ สา เมือง ป้อม
{1:2} ฮา นา นี พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า คน หนึ่ง มา จาก ยูดาห์ กับ ชาย บาง คน ข้าพเจ้า ได้ ไต่ถาม ถึง พวก ยิว ที่ รอดตาย ผู้ ซึ่ง รอด พ้น จาก การ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย และ ถาม เรื่อง เกี่ยว กับ เยรูซาเล็ม
{1:3} เขา ทั้งหลาย พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ผู้ ที่ รอดตาย ซึ่ง อยู่ ใน มณฑล คือ ผู้ ซึ่ง รอด พ้น จาก การ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย มี ความ ลำบาก และ ความ อับอาย มาก กำแพง เมือง เยรูซาเล็ม ก็ พัง ลง และ ประตู เมือง ก็ ถูก ไฟ ทำลาย เสีย”
{1:4} อยู่ มา เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ข้าพเจ้า ก็ นั่ง ลง ร้องไห้ และ โศกเศร้า อยู่ หลาย วัน ข้าพเจ้า อด อาหาร และ อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ เรื่อย มา
{1:5} ข้าพเจ้า ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ พระเจ้า ผู้ใหญ่ ยิ่ง และ น่า เกรงกลัว ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ดำรง ความ รัก มั่นคง กับ บรรดา ผู้ ที่ รัก พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์
{1:6} ขอ พระองค์ ทรง เงี่ย พระ กรรณ ฟัง และ ขอ ทรง ลืม พระ เนตร ของ พระองค์ ดู อยู่ เพื่อ จะ ทรง ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้า พระองค์ ทูล อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ณ บัดนี้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพื่อ ประชาชน อิสราเอล ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ สารภาพ บาป ของ ประชาชน อิสราเอล ซึ่ง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ กระทำ บาป ต่อ พระองค์ ด้วย ว่า ข้า พระองค์ กับ ตระกูล ของ ข้า พระองค์ ทำบาป แล้ว
{1:7} ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ประพฤติ เลว ทราม มาก และ มิ ได้ รักษา พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง บัญชา ไว้ กับ โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์
{1:8} ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง พระ วจนะ ซึ่ง พระองค์ ได้ บัญชา ไว้ กับ โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ว่า‘ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ซื่อตรง ต่อ เรา เรา จะ กระจาย เจ้า ทั้งหลาย ไป ใน หมู่ ชน ชาติ ทั้งหลาย
{1:9} ถ้า เจ้า กลับ มา หา เรา และ รักษา บัญญัติ ของ เรา และ ประพฤติ ตาม ถึง แม้ ว่า พวก เจ้า กระจัด กระจาย ไป อยู่ ใต้ ฟ้า ที่ ไกล ที่สุด เรา จะ รวบรวม เจ้า มา จาก ที่ นั่น และ นำ เจ้า มา ยัง สถานที่ ซึ่ง เรา ได้ เลือก ไว้ เพื่อ กระทำ ให้ นาม ของ เรา ดำรง อยู่ ที่ นั่น’
{1:10} เขา เหล่า นี้ เป็น ผู้ รับใช้ และ เป็น ประชากร ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ไถ่ ไว้ ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ และ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ ของ พระองค์
{1:11} ข้า แต่ พระเจ้า ขอ ทรง เงี่ย พระ กรรณ ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ ต่อ คำ อธิษฐาน ของ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ผู้ ปีติ ยินดี ที่ ยำเกรง พระ นาม ของ พระองค์ ขอ ประทาน ความ สำเร็จ แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ใน วัน นี้ และ ขอ ทรง โปรด ให้ เป็น ที่ ชอบ ใน สายตา ของ ชาย คน นี้” ขณะ นั้น ข้าพเจ้า เป็น พนักงาน เชิญ ถ้วย เสวย ของ พระ ราชา
{i2:1} เขา ส่ง เนหะมีย์ ไป กรุง เยรูซาเล็ม
{2:1} และ อยู่ มา ใน เดือน นิ สาน ใน ปี ที่ ยี่ สิบ แห่ง รัชกาล กษัตริย์ อา ร ทา เซอร์ ซี ส เมื่อ เหล้า องุ่น จัดตั้ง ไว้ ตรง พระ พักตร์ พระองค์ ข้าพเจ้า ก็ หยิบ เหล้า องุ่น ถวาย พระ ราชา แต่ ก่อน นี้ ข้าพเจ้า มิ ได้ โศกเศร้า ต่อ พระ พักตร์ พระองค์
{2:2} และ พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ทำไม หน้า ของ เจ้า เศร้าโศก เจ้า ก็ ไม่ เจ็บ ไม่ ป่วย มิ ใช่ หรือ เห็น จะ ไม่ มี อะไร นอกจาก เศร้าใจ” และ ข้าพเจ้า ก็ กลัว ยิ่งนัก
{2:3} ข้าพเจ้า ทูล พระ ราชา ว่า“ ขอ พระ ราชา ทรง พระ เจริญ เป็น นิตย์ เถิด ไฉน หน้า ของ ข้า พระ บาท จะ ไม่ โศกเศร้า เมื่อ เมือง สถานที่ ฝัง ศพ ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระ บาท ร้าง เปล่า อยู่ และ ประตู เมือง ก็ ถูก ไฟ ทำลาย เสีย”
{2:4} แล้ว พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เจ้า ปรารถนา จะ ขอ อะไร” ข้าพเจ้า จึง อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า ของ ฟ้า สวรรค์
{2:5} และ ข้าพเจ้า ทูล พระ ราชา ว่า“ ถ้า เป็น ที่ พอ พระทัย พระ ราชา และ ถ้า ผู้ รับใช้ ของ ฝ่าพระบาท เป็น ที่ พอ พระทัย ใน สาย พระ เนตร ของ ฝ่าพระบาท ขอ ทรง ใช้ ข้า พระ บาท ให้ ไป ยัง ยูดาห์ ยัง เมือง อัน เป็น ที่ ฝัง ศพ ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระ บาท เพื่อ ข้า พระ บาท จะ สร้าง ขึ้น ใหม่”
{2:6} และ พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า (มี พระ ราชินี ประทับ ข้าง พระองค์) ว่า“ เจ้า จะ ไป นาน สัก เท่าใด เมื่อไร เจ้า จะ กลับ มา” จึง เป็น ที่ พอ พระทัย พระ ราชา ที่ จะ ให้ ข้าพเจ้า ไป และ ข้าพเจ้า ก็ กำหนด เวลา ให้ พระองค์ ทรง ทราบ
{2:7} และ ข้าพเจ้า กราบ ทูล พระ ราชา ว่า“ ถ้า เป็น ที่ พอ พระทัย พระ ราชา ขอ ทรง โปรด มี พระ ราช สาร ให้ ข้า พระ บาท นำ ไป ถึง ผู้ ว่า ราชการ มณฑล ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส เพื่อ เขา จะ ได้ อนุญาต ให้ ข้า พระ บาท ผ่าน ไป จน ข้า พระ บาท จะ ไป ถึง ยูดาห์
{2:8} และ พระ ราช สาร ถึง อาสา ฟ เจ้าพนักงาน ป่าไม้ หลวง เพื่อ เขา จะ ได้ ให้ ไม้ แก่ ข้า พระ บาท เพื่อ ทำ วงกบ ประตู ป้อม ของ พระ นิเวศ และ ทำ กำแพง เมือง และ เพื่อ ทำ บ้าน ที่ ข้า พระ บาท จะ ได้ เข้า อาศัย” พระ ราชา พระ ราช ทาน ทุก สิ่ง ตาม ที่ ข้าพเจ้า ทูล ขอ เพราะ พระ หัตถ์ อัน ทรง พระคุณ ของ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า อยู่ กับ ข้าพเจ้า
{2:9} แล้ว ข้าพเจ้า มา ยัง ผู้ ว่า ราชการ มณฑล ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ มอบ พระ ราช สาร ของ พระ ราชา ให้ แก่ เขา อนึ่ง พระ ราชา ทรง จัด ให้ นาย ทหาร และ พล ม้า ไป กับ ข้าพเจ้า ด้วย
{2:10} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท ชาว โฮ โร นา อิม และ โท บี อาห์คนอัมโมน ข้าราชการ ทราบ เรื่อง นี้ เป็น เรื่อง ที่ ไม่ พอใจ เขา อย่าง ยิ่ง ที่ มี คน มา หา ความ สุข ให้ คน อิสราเอล
{i2:11} เนหะมีย์ หนุน ใจ ประชาชน ให้ สร้าง กำแพง ขึ้น ใหม่
{2:11} ข้าพเจ้า จึง มา ยัง เยรูซาเล็ม และ พัก อยู่ ที่ นั่น สาม วัน
{2:12} แล้ว ข้าพเจ้า ลุก ขึ้น ใน กลางคืน คือ ข้าพเจ้า กับ บาง คน ที่ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ไม่ ได้ บอก ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ถึง เรื่อง ที่ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ดลใจ ข้าพเจ้า ให้ กระทำ เพื่อ เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้า ไม่ มี สัตว์ อื่น กับ ข้าพเจ้า นอกจาก สัตว์ ที่ ข้าพเจ้า ขี่ อยู่
{2:13} ใน กลางคืน ข้าพเจ้า ออก ไป ทาง ประตู หุบเขา ถึง บ่อ สุนัข จิ้งจอก และ ถึง ประตู กอง ขยะ และ ข้าพเจ้า ได้ ตรวจ ดู กำแพง เยรูซาเล็ม ที่ พัง และ ประตู เมือง ที่ ถูก ไฟ ทำลาย
{2:14} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ เดิน ต่อ ไป ยัง ประตู น้ำพุ ถึง สระ หลวง แต่ ไม่ มี ที่ ที่ จะ ให้ สัตว์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ขี่ อยู่ ผ่าน ไป ได้
{2:15} แล้ว ข้าพเจ้า ขึ้น ไป กลางคืน ทาง ห้วย และ ตรวจ ดู กำแพง แล้ว กลับ มา เข้า ทาง ประตู หุบเขา กลับ ที่ เดิม
{2:16} ส่วน พวก เจ้าหน้าที่ ก็ ไม่ ทราบ ว่า ข้าพเจ้า ไป ไหน หรือ ข้าพเจ้า ทำ อะไร และ ข้าพเจ้า ก็ ยัง ไม่ ได้ บอก พวก ยิว บรรดา ปุโรหิต พวก ขุนนาง พวก เจ้าหน้าที่ และ คน อื่นๆ ที่ จะ รับผิดชอบ การ งาน
{2:17} แล้ว ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ท่าน ทั้งหลาย เห็น แล้ว ว่า เรา ตก อยู่ ใน ความ ลำบาก อย่างไร ที่ เยรูซาเล็ม ปรัก หัก พัง ลง และ ไฟ ไหม้ ประตู เมือง เสีย นั้น มา เถิด ให้ เรา สร้าง กำแพง เยรูซาเล็ม ขึ้น เพื่อ เรา จะ ไม่ ต้อง อับอาย ขายหน้า อีก”
{2:18} แล้ว ข้าพเจ้า บอก เขา ถึง การ ที่ พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า อยู่ กับ ข้าพเจ้า เพื่อ ยัง ผล ดี ทั้ง พระ วจนะ ซึ่ง พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า และ เขา ทั้งหลาย พูด ว่า“ ให้ เรา ลุก ขึ้น สร้าง เถิด” เขา ก็ ปลงใจ ลงมือ ทำ การ ดี นั้น
{2:19} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท คน โฮ โร นา อิม และ โท บี อาห์ ข้าราชการ คน อัมโมนกับเกเชม ชาว อาหรับ ทราบ เรื่อง เขา ทั้งหลาย เยาะเย้ย และ ดูถูก เรา พูด ว่า“ เจ้า ทั้งหลาย ทำ อะไร กัน นี่ เจ้า กำลัง กบฏ ต่อ พระ ราชา หรือ”
{2:20} แล้ว ข้าพเจ้า ตอบ เขา ทั้งหลาย ว่า“ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ จะ ทรง ให้ เรา กระทำ สำเร็จ และ เรา ทั้งหลาย ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ จะ ลุก ขึ้น สร้าง แต่ ท่าน ทั้งหลาย ไม่ มี ส่วน หรือ สิทธิ หรือ อนุสรณ์ ใน เยรูซาเล็ม”
{i3:1} ส่วน ที่ กำหนด ให้ ซ่อม
{3:1} แล้ว เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ใหญ่ ได้ ลุก ขึ้น พร้อม กับ พี่น้อง ของ ท่าน บรรดา ปุโรหิต และ เขา ทั้งหลาย ได้ สร้าง ประตู แกะ เขา ได้ ทำ พิธี ชำระ ให้ บริสุทธิ์ และ ได้ ตั้ง บาน ประตู เขา ทั้งหลาย ได้ ทำ พิธี ชำระ ให้ บริสุทธิ์ จน ถึง หอ คอ ยศ ต พล ไกล ไป จน ถึง หอคอย ฮา นันเอล
{3:2} และ ถัด ท่าน ไป คน ชาว เย รี โค ก็ ได้ สร้าง และ ถัด เขา ไป ศักเกอร์บุตรอิม รี ก็ ได้ สร้าง
{3:3} และ ลูกหลาน ของ หัส เสนา อาห์ ได้ สร้าง ประตู ปลา เขา ได้ วาง วงกบ และ ได้ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:4} ถัด เขา ไป เม เร โม ท บุตร อุ รี อาห์ ผู้ เป็น บุตร ฮัก โข ส ได้ ซ่อมแซม และ ถัด เขา ไป เม ชุลลามบุตรเบเรคิยาห์ ผู้ เป็น บุตร เม เชซาเบล ได้ ซ่อมแซม และ ถัด เขา ไป ซา โด ก บุตร บา อา นา ได้ ซ่อมแซม
{3:5} และ ถัด เขา ไป ชาว เท โค อา ได้ ซ่อมแซม แต่ พวก ขุนนาง ของ เขา ไม่ ยอม เอา บ่า มา รับ งาน ของ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย
{3:6} และ โย ยาดา บุตร ปา เส อาห์และเมชุลลามบุตรเบโสไดอาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู เก่า เขา วาง วงกบ และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:7} และ ถัด เขา ไป คือ เม ลา ติ ยาห์ชาวกิบ โอน และ ยา โดน ชาว เม โร โน ทคนเมืองกิเบ โอน และ เมือง มิส ปาห์ ได้ ซ่อมแซม ซึ่ง อยู่ ใต้ ปกครอง ของ เจ้า เมือง ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส
{3:8} ถัด เขา ไป คือ อุ สซีเอลบุตรฮารฮายาห์ ช่าง ทอง ได้ ซ่อมแซม ถัด เขา ไป คือ ฮา นันยาห์ ช่าง น้ำหอม คน หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม เขา บูรณะ เยรูซาเล็ม ไกล ไป จน ถึง ตอน กำแพง กว้าง
{3:9} ถัด เขา ไป คือ เร ไฟ ยาห์บุตรเฮอร์ ผู้ปกครอง แขวง ครึ่ง หนึ่ง ของ เยรูซาเล็ม ได้ ซ่อมแซม
{3:10} ถัด เขา ไป คือ เย ดา ยาห์ บุตร ฮา รุ มัฟ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ เขา และ ถัด เขา ไป คือ ฮัท ธัช บุตร ฮา ชับเนยาห์ ได้ ซ่อมแซม
{3:11} มัลคิยาห์ บุตร ฮา ริม และ หัส ชู บบุตรปาหัท โม อับ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง และ หอคอย เตา อบ
{3:12} ถัด เขา ไป คือ ชัลลูมบุตรฮัลโลเหช ผู้ปกครอง แขวง ครึ่ง หนึ่ง ของ เยรูซาเล็ม ได้ ซ่อมแซม ทั้ง ตัว เขา และ บุตร หญิง ของ เขา
{3:13} ฮา นูน และ ชาว เมือง ศาโนอาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู หุบเขา เขา สร้าง ประตู ขึ้น ใหม่ และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู และ ซ่อมแซม กำแพง ระยะ พัน ศอก ไกล ไป จน ถึง ประตู กอง ขยะ
{3:14} มัลคิยาห์ บุตร เร คาบ ผู้ปกครอง แขวง เบธฮัคเคเรม ได้ ซ่อม ประตู กอง ขยะ เขา สร้าง และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:15} ชัลลูมบุตรคลโฮเซห์ ผู้ปกครอง แขวง มิส ปาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู น้ำพุ ได้ สร้าง มุง และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู ท่าน ได้ สร้าง กำแพง สระ เชลาห์ ตรง ไป ทาง ราช อุทยาน ไกล ไป จน ถึง บันได ซึ่ง ลง ไป จาก นคร ดา วิด
{3:16} ถัด เขา ไป เนหะมีย์บุตรอัสบูก ผู้ปกครอง แขวง เบธซูร์ ครึ่ง หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ไป จน ถึง ที่ ตรง ข้าม กับ อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ ดา วิด ถึง สระ ขุด และ ถึง โรง ทแกล้ว ทหาร
{3:17} ถัด เขา ไป คน เล วี ได้ ซ่อมแซม คือ เร ฮูม บุตร บา นี ถัด เขา ไป คือ ฮา ชา นิ ยาห์ ผู้ปกครอง แขวง เค อี ลาห์ ครึ่ง หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ส่วน ของ เขา
{3:18} ถัด เขา ไป พี่น้อง ของ เขา ได้ ซ่อมแซม คือ บัฟ วัย บุตร เฮ นา ดัด ผู้ปกครอง แขวง เค อี ลาห์ครึ่งหนึ่ง
{3:19} ถัด เขา ไป คือ เอเซอร์ บุตร เย ชู อา ผู้ปกครอง เมือง มิส ปาห์ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตรง ข้าม กับ ทาง ขึ้น ไป ยัง คลัง อาวุธ ตรง ที่ มุม หัก ของ กำแพง
{3:20} ถัด เขา ไป คือ บา รุ คบุตรศับบัย ได้ ซ่อมแซม อย่าง ร้อนใจ อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ มุม หัก ของ กำแพง จน ถึง ประตู เรือน ของ เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ใหญ่
{3:21} ถัด เขา ไป คือ เม เร โม ท บุตร อุ รี อาห์ ผู้ เป็น บุตร ฮัก โข ส ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ ประตู เรือน ของ เอ ลี ยา ชี บ ถึง ปลาย เรือน ของ เอ ลี ยา ชี บ
{3:22} ถัด เขา ไป คือ บรรดา ปุโรหิต ชาว ที่ราบ ได้ ซ่อมแซม
{3:23} ถัด เขา ไป คือ เบน ยา มิ น และ หัส ชู บ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ เขา ทั้งหลาย ถัด เขา ไป อา ซิ ริ ยาห์ บุตร มา อา เส อาห์ ผู้ เป็น บุตร อา นา นิ ยาห์ ได้ ซ่อมแซม ข้าง เรือน ของ เขา เอง
{3:24} ถัด เขา ไป คือ บิน นุย บุตร ฮา นา ดัด ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ บ้าน ของ อา ซา ริ ยาห์ ถึง มุม หัก ของ กำแพง
{3:25} ปา ลา ลบุตรอุซัย ได้ ซ่อมแซม ที่ ตรง ข้าม กับ มุม หัก และ หอคอย ที่ ยื่น จาก พระ ราช วังหลัง บน ที่ ลาน ทหาร รักษา พระองค์ ถัด เขา ไป คือ เปดายาห์ บุตร ปา โร ช
{3:26} และ คนใช้ ประจำ พระ วิหาร อยู่ ที่ โอ เฟล ได้ ซ่อมแซม ไป จน ถึง ที่ ตรง ข้าม กับ ประตู น้ำ ทาง ด้าน ตะวัน ออก และ ที่ หอคอย ยื่น ออก ไป
{3:27} ถัด เขา ไป ชาว เท โค อา ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตรง ข้าม กับ หอคอย ใหญ่ ที่ ยื่น ออก ไป ไกล ไป จน ถึง ประตู เมือง โอ เฟล
{3:28} บรรดา ปุโรหิต ได้ ซ่อมแซม เหนือ ประตู ม้า ขึ้น ไป ต่าง ก็ ซ่อม ที่ ตรง ข้าม กับ เรือน ของ ตน
{3:29} ถัด เขา ไป ซา โด กบุตรอิมเมอร์ ได้ ซ่อมแซม ที่ ตรง ข้าม กับ เรือน ของ เขา ถัด เขา ไป เชไมอาห์บุตรเชคานิยาห์ คน เฝ้า ประตู ตะวัน ออก ได้ ซ่อมแซม
{3:30} ถัด เขา ไป ฮา นันยาห์บุตรเชเลมิยาห์ และ ฮา นูน บุตร คน ที่ หก ของ ศาลา ฟ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ถัด เขา ไป คือ เม ชุลลามบุตรเบเรคิยาห์ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ ห้อง ของ เขา
{3:31} ถัด เขา ไป มัลคิยาห์ ช่าง ทอง คน หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ไกล ไป จน ถึง เรือน ของ คนใช้ ประจำ พระ วิหาร และ ของ พ่อค้า ตรง ข้าม กับ ประตู ตรวจ พล จน ถึง ห้อง ชั้น บน ที่ มุม
{3:32} และ ระหว่าง ห้อง ชั้น บน ที่ มุม กับ ประตู แกะ นั้น บรรดา ช่าง ทอง และ พ่อค้า ได้ ซ่อมแซม
{i4:1} คน งาน เฝ้า ระวัง ปรปักษ์
{4:1} ต่อ มา เมื่อ สัน บาล ลัท ทราบ ว่า เรา กำลัง ก่อสร้าง กำแพง เขา โกรธ และ เดือดดาล มาก และ เขา เยาะเย้ย พวก ยิว
{4:2} และ เขา พูด ต่อ หน้า พี่น้อง ของ เขา และ ต่อ หน้า กองทัพ ของ สะ มา เรียว่า“ พวก ยิว ที่ อ่อนแอ เหล่า นี้ ทำ อะไร กัน เขา จะ ซ่อม กัน หรือ เขา จะ ทำ สัต ว บูชา หรือ เขา จะ ทำให้ เสร็จ ใน วัน เดียว หรือ เขา จะ กู้ เอา หิน ที่ ถูก เผา จาก กอง ขยะ มา ใช้ อีก หรือ”
{4:3} โท บี อาห์คนอัม โม นอ ยู่ ข้างๆ ท่าน และ เขา พูด ว่า“ เออ สิ่ง ที่ เขา กำลัง สร้าง อยู่ นั้น ถ้า สุนัข จิ้งจอก ตัว หนึ่ง วิ่ง ขึ้น ไป มัน จะ พัง กำแพง หิน ของ เขา ลง มา”
{4:4} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ ทรง ฟัง เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น ที่ ดูถูก ดูหมิ่น ขอ ทรง หัน การ เยาะเย้ย ของ เขา ให้ ตก บน ศีรษะ ของ เขา เอง และ ขอ ทรง มอบ เขา ไว้ ให้ ถูก ปล้น บน แผ่นดิน ที่ เขา จะ ไป เป็น เชลย นั้น
{4:5} ขอ อย่า ทรง ปกปิด กรรม ชั่ว ของ เขา ไว้ และ ขอ อย่า ลบล้าง บาป ของ เขา ทั้งหลาย จาก สาย พระ เนตร ของ พระองค์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ยั่วเย้า ให้ ทรง กริ้ว ต่อ หน้า บรรดา ผู้ ก่อสร้าง
{4:6} เรา จึง สร้าง กำแพง ขึ้น และ กำแพง ทั้งสิ้น ก็ ต่อ กัน สูง ครึ่ง หนึ่ง แล้ว เพราะ ประชาชน มี น้ำใจ ที่ จะ ทำงาน
{4:7} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท และ โท บี อาห์ กับ ชาว อาหรับ และ คน อัมโมนและชาวอัศ โดด ได้ยิน ว่า การ ซ่อมแซม กำแพง เยรูซาเล็ม นั้น กำลัง คืบ หน้า ต่อ ไป และ กำลัง ปิด ช่อง โหว่ ต่างๆ เขา ทั้งหลาย ก็ โกรธ มาก
{4:8} และ เขา ก็ ปอง ร้าย กัน จะ มา สู้ รบ กับ เยรูซาเล็ม และ ก่อการ โกลาหล ขึ้น ใน นั้น
{4:9} แต่ เรา ทั้งหลาย ได้ อ้อนวอน ต่อ พระเจ้า ของ เรา และ วาง ยาม ป้องกัน เขา ทั้งหลาย ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน
{4:10} แต่ ยูดาห์ กล่าว ว่า“ เรี่ยวแรง ของ คน ที่ ขน ของ ก็ กำลัง ทรุด ลง และ มี สิ่ง ปรัก หัก พัง มาก เรา ไม่ สามารถ ซ่อม กำแพง ได้”
{4:11} และ ศัตรู ของ เรา กล่าว ว่า“ เขา จะ ไม่ รู้ ไม่ เห็น จน กว่า เรา จะ เข้า มา ท่ามกลาง เขา และ ฆ่า เขา กับ ยับยั้ง งาน ของ เขา”
{4:12} เมื่อ พวก ยิว ที่ อยู่ ใกล้ เขา ทั้งหลาย มา ก็ ได้ บอก เรา ตั้ง สิบ ครั้ง ว่า“ เขา จะ ลุก ขึ้น มา ต่อสู้ เรา จาก ที่ อยู่ ของ เขา ทุก แห่ง”
{4:13} ข้าพเจ้า จึง ตั้ง ประชาชน ไว้ ใน ส่วน ที่ ต่ำ ที่สุด ข้าง หลัง กำแพง ใน ที่ ช่อง โหว่ ตาม ตระกูล ของ เขา โดย มี ดาบ หอก และ คัน ธนู
{4:14} ข้าพเจ้า มอง ดู แล้ว ลุก ขึ้น พูด กับ ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหลาย กับ คน นอก นั้น ว่า“ อย่า กลัว เขา เลย จง ระลึก ถึง พระเจ้า ผู้ใหญ่ ยิ่ง และ น่า เกรงกลัว และ ต่อสู้ เพื่อ พี่น้อง ของ ท่าน บุตร ชาย บุตร หญิง ของ ท่าน ภรรยา และ เรือน ของ ท่าน”
{4:15} อยู่ มา เมื่อ ศัตรู ของ เรา ได้ยิน ว่า เรา ทราบ เรื่อง แล้ว และ พระเจ้า ได้ ทรง ทำลาย แผนงาน ของ เขา เรา ต่าง ก็ มา ยัง กำแพง ที่ งาน ของ ตน ทุก คน
{4:16} ตั้งแต่ วัน นั้น มา ผู้ รับใช้ ของ ข้าพเจ้า ครึ่ง หนึ่ง ทำ การ ก่อสร้าง อีก ครึ่ง หนึ่ง ถือ หอก โล่ คัน ธนู และ เสื้อเกราะ บรรดา ประมุข ทั้งหลาย หนุนหลัง พวก ยูดาห์
{4:17} ผู้ ที่ ก่อสร้าง กำแพง และ บรรดา ผู้ ที่ ขน ของ ก็ ยก ของ ขึ้น ทุก คน มือหนึ่ง ทำงาน อีก มือหนึ่ง ถือ อาวุธ ไว้
{4:18} ผู้ ก่อสร้าง ทุก คน มี ดาบ คาด อยู่ ที่ สีข้าง ขณะ ที่ เขา สร้าง ชาย ที่ เป่า เขา สัตว์ อยู่ ข้าง ข้าพเจ้า
{4:19} ข้าพเจ้า พูด กับ ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งปวง กับ คน นอก นั้น ว่า“ การ งาน ก็ ใหญ่ โต และ กระจาย กัน ไป มาก เพราะ เรา แยก กัน อยู่ บน กำแพง ห่าง จาก กัน
{4:20} เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน เสียง เป่า เขา สัตว์ อยู่ ตรง ไหน จง วิ่ง กรู กัน ไป ที่ พวก เรา พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย จะ ทรง ต่อสู้ เพื่อ พวก เรา”
{4:21} เรา จึง ทำงาน กัน พวก เรา ครึ่ง หนึ่ง ถือ หอก ตั้งแต่ เช้ามืด จน ดาว ขึ้น
{4:22} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า พูด กับ ประชาชน อีก ว่า“ ขอ ให้ ผู้ชาย ทุก คน กับ คนใช้ ของ เขา ด้วย ค้างคืน เสีย ภายใน เยรูซาเล็ม เพื่อ เขา จะ เป็น ยาม ให้ เรา ใน กลางคืน และ ทำงาน กลางวัน”
{4:23} ข้าพเจ้า พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า หรือ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า หรือ คน ยาม ผู้ ติดตาม ข้าพเจ้า ก็ ดี ไม่ มี ใคร ถอด เครื่อง แต่ง กาย ออก ต่าง ก็ ถือ อาวุธ ไว้
{i5:1} ล้มเลิก การ เก็บ ดอกเบี้ย เงิน ยืม
{5:1} มี เสียง ร้อง ของ ประชาชน และ ของ ภรรยา ของ เขา อย่าง เกรียว กราว กล่าวโทษ พี่น้อง พวก ยิว
{5:2} เพราะ มี คน ที่ กล่าว ว่า“ เรา มาก คน ด้วย กัน ทั้ง บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เรา ขอ ให้ เรา ได้ ข้าว เพื่อ เรา จะ ได้ รับประทาน และ มี ชีวิต อยู่ ได้”
{5:3} และ มี คน กล่าว ว่า“ เรา ต้อง จำนำ ไร่ นา ของ เรา สวน องุ่น ของ เรา และ บ้านเรือน ของ เรา เพื่อ จะ ได้ ข้าว เพราะ เหตุ การ กันดาร อาหาร”
{5:4} และ คน อื่นๆ กล่าว ว่า“ เรา ได้ ขอ ยืม เงิน มา เป็น ค่า ภาษี ถวาย กษัตริย์ โดย จำนำ นา และ สวน องุ่น ของ เรา
{5:5} เนื้อ ของ เรา เป็น เหมือน เนื้อ พี่น้อง ของ เรา ลูก ของ เรา ก็ เหมือน ลูก ของ เขา แต่ เรา ก็ ยัง ให้ บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เรา เป็น ทาส บุตร หญิง ของ เรา บาง คน เป็น ทาส แล้ว และ เรา ช่วย เขา ไม่ ได้ เพราะ คน อื่น ยึด นา และ สวน องุ่น ของ เรา”
{5:6} เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ร้อง ของ เขา และ ถ้อยคำ ของ เขา ข้าพเจ้า ก็ โกรธ มาก
{5:7} ข้าพเจ้า ตรึกตรอง แล้ว ก็ นำ ความ นี้ ไป กล่าวหา พวก ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ว่า“ ท่าน ทั้งหลาย ต่าง คน ต่าง ได้ ให้ ยืม เงิน โดย เรียก ของ ประกัน จาก พี่น้อง ของ ตน” และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก ชุมนุม ใหญ่ มา สู้ กับ เขา
{5:8} และ ข้าพเจ้า กล่าว แก่ เขา ว่า“ เรา ได้ ไถ่ พวก ยิว พี่น้อง ของ เรา ผู้ ถูก ขาย ไป ต่าง ประเทศ คืน มา ตาม แต่ เรา จะ สามารถ ทำ ได้ แต่ ท่าน กลับ ขาย พี่น้อง ของ ท่าน เพื่อ เขา จะ ได้ ถูก ขาย ให้ แก่ พวก เรา” คน ทั้งหลาย ก็ นิ่ง อยู่ พูด ไม่ ออก
{5:9} ข้าพเจ้า จึง ว่า“ สิ่ง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ทำ อยู่ นั้น ไม่ ดี ไม่ ควร ที่ ท่าน จะ ดำเนิน ใน ความ ยำเกรง พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย เพื่อ ป้องกัน การ เยาะเย้ย ของ ประชาชาติ เหล่า นั้น ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เรา ดอก หรือ
{5:10} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ข้าพเจ้า กับ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ให้ เขา ยืม เงิน และ ยืม ข้าว ให้ เรา เลิก การ ให้ ยืม โดย เรียก ของ ประกัน นั้น เสีย เถิด
{5:11} ใน วัน นี้ ขอ จง คืน นาสวน องุ่น สวน มะกอก เทศ และ เรือน ของ เขา และ ส่วน ร้อย ของ เงิน ข้าว เหล้า องุ่น และ น้ำมัน ซึ่ง ท่าน ได้ รีด เอา จาก เขา นั้น เสีย”
{5:12} แล้ว เขา ทั้งหลาย พูด ว่า“ เรา จะ คืน สิ่ง เหล่า นี้ และ จะ ไม่ เรียกร้อง สิ่ง ใดๆ จาก เขา ทั้งหลาย เรา จะ กระทำ ตาม ที่ ท่าน พูด” และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก บรรดา ปุโรหิต มา และ ให้ ปุโรหิต เอา คำ สาบาน จาก เขา ทั้งหลาย ว่า เขา จะ กระทำ ตาม ที่ เขา สัญญา แล้ว นั้น
{5:13} ข้าพเจ้า ก็ สลัด พก ของ ข้าพเจ้า ด้วย และ พูด ว่า“ ดังนั้น แหละ ถ้า คน ใด มิ ได้ กระทำ ตาม สัญญา นี้ ขอ พระเจ้า ทรง สลัด เขา เสีย จาก เรือน ของ เขา และ จาก การ งาน ของ เขา ให้ เขา ถูก สลัด ออก แล้ว ไป ตัว เปล่า” และ ชุมนุมชน ทั้งปวง กล่าว ว่า“ อา เมน” และ ได้ สรรเสริญ พระเจ้า แล้ว ประชาชน ก็ ได้ กระทำ ตาม ที่ เขา ได้ สัญญา ไว้
{5:14} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ตั้งแต่ เวลา ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ ตั้งแต่ ปี ที่ ยี่ สิบ จน ปี ที่ สาม สิบ สอง แห่ง รัชกาล อา ร ทา เซอร์ ซี ส พระ ราชา สิบ สอง ปี ด้วย กัน ข้าพเจ้า หรือ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า มิ ได้ รับประทาน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ
{5:15} ผู้ ว่า ราชการ คน ที่ อยู่ ก่อน ข้าพเจ้า ได้ เบียดเบียน ประชาชน ได้ เอา เงิน เป็น ค่า อาหาร และ เหล้า องุ่น ไป จาก เขา วัน ละ สี่ สิบ เชเขล แม้ ข้าราชการ ของ ท่าน ก็ ได้ ใช้ อำนาจ เหนือ ประชาชน แต่ ข้าพเจ้า มิ ได้ กระทำ เช่น นั้น เพราะ ความ ยำเกรง พระเจ้า
{5:16} ข้าพเจ้า ยัง ยึด งาน สร้าง กำแพง นี้ อยู่ และ มิ ได้ หา ที่ดิน เลย และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ทั้งสิ้น ก็ ได้ ชุมนุม กัน ทำงาน กัน ที่ นั่น
{5:17} ยิ่ง กว่า นั้น ข้าพเจ้า มี คน หนึ่ง ร้อย ห้า สิบ ร่วม สำรับ กับ ข้าพเจ้า คือ พวก ยิว และ เจ้าหน้าที่ นอกเหนือ จาก บรรดา ผู้ ที่ มา อยู่ กับ เรา ทั้งหลาย จาก ประชาชาติ ผู้ ซึ่ง อยู่ รอบ เรา
{5:18} สิ่ง ที่ เตรียม ไว้ ใน วัน หนึ่งๆ มี วัว ตัว หนึ่ง และ แกะ ที่ คัดเลือก แล้ว หก ตัว เป็ด ไก่ เขา ก็ จัด ไว้ ให้ ข้าพเจ้า ด้วย ใน ทุกๆ สิบ วัน เหล้า องุ่น มากมาย หลาย ถุง หนัง แม้ จะ มาก อย่าง นี้ ข้าพเจ้า มิ ได้ เรียกร้อง เอา ส่วน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ เพราะ ว่า การ ปรนนิบัติ นั้น หนัก หน้า ชน ชาติ นี้ อยู่ แล้ว
{5:19} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ ข้า พระองค์ ได้ กระทำ เพื่อ ชน ชาติ นี้ ให้ เกิด ผล ดี เถิด
{i6:1} การ ปอง ร้าย ของ ปรปักษ์
{6:1} อยู่ มา เมื่อ มี รายงาน ให้ สัน บาล ลัทโทบีอาห์และเกเชม ชาว อาหรับ กับ ศัตรู อื่นๆ ของ เรา ทั้งหลาย ทราบ ว่า ข้าพเจ้า ได้ ก่อ กำแพง และ ไม่ มี ช่อง โหว่ เหลือ อยู่ (แม้ ว่า จน วัน นั้น ข้าพเจ้า ยัง ไม่ ได้ ตั้ง บาน ประตู ที่ ประตู เมือง)
{6:2} สัน บาล ลัทกับเกเชม ใช้ ให้ มา หา ข้าพเจ้า ว่า“ ขอ เชิญ มา พบ กัน ใน ชนบท แห่ง หนึ่ง ใน ที่ราบ โอ โน” แต่ เขา ทั้งหลาย เจตนา จะ ทำ อันตราย ข้าพเจ้า
{6:3} ข้าพเจ้า ก็ ใช้ ผู้ สื่อสาร ไป หา เขา ว่า“ ข้าพเจ้า กำลัง ทำงาน ใหญ่ ลง มา ไม่ ได้ ทำไม จะ ให้ งาน หยุด เสีย ใน ขณะ ที่ ข้าพเจ้า ทิ้ง งาน ลง มา หา ท่าน”
{6:4} แล้ว เขา ใช้ ให้ มา หา ข้าพเจ้า อย่าง นี้ สี่ ครั้ง ข้าพเจ้า ก็ ตอบ เขา ไป ทำนอง เดียวกัน
{6:5} สัน บาล ลัท ได้ ส่ง คน ของ ท่าน มา หา ข้าพเจ้า ใน ทำนอง เดียวกัน เป็น ครั้ง ที่ ห้า ถือ จดหมาย เปิดผนึก มา
{6:6} ใน นั้น มี เขียน ไว้ ว่า“ เขา กล่าว กัน ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ เก เชม ก็ กล่าว ด้วย ว่า ท่าน และ พวก ยิว เจตนา จะ กบฏ เหตุ นั้น แหละ ท่าน จึง สร้าง กำแพง และ ท่าน ปรารถนา จะ เป็น พระ ราชา ตาม ถ้อยคำ นี้
{6:7} และ ท่าน ได้ แต่งตั้ง ผู้ เผย พระ วจนะ ไว้ ให้ ป่าวร้อง เกี่ยว กับ ตัว ท่าน ใน เยรูซาเล็ม ว่า‘ มี พระ ราชา ใน ยูดาห์’ บัดนี้ จะ ได้ รายงาน ให้ พระ ราชา ทรง ทราบ ตาม ถ้อยคำ เหล่า นี้ เหตุ ฉะนั้น ขอ เชิญ ท่าน มา หารือ ด้วย กัน”
{6:8} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ใช้ ให้ ไป หา เขา กล่าว ว่า“ สิ่ง ที่ ท่าน กล่าว มา นั้น เรา ไม่ ได้ กระทำ กัน เลย ท่าน เสกสรรค์ ขึ้น ตามใจ ของ ท่าน เอง”
{6:9} เพราะ เขา ทั้งหลาย ต้องการ ที่ จะ ให้ เรา ตกใจ คิด ว่า“ มือ ของ เขา จะ ผละ จาก งาน ไป เสีย และ งาน จะ ได้ ไม่ สำเร็จ” แต่ ข้า แต่ พระเจ้า บัดนี้ ขอ พระองค์ ทรง เสริม กำลัง มือ ของ ข้า พระองค์
{6:10} และ ข้าพเจ้า เข้า ไป ใน เรือน ของ เชไมอาห์บุตรเดไลยาห์ ผู้ เป็น บุตร เม เห ทา เบล ผู้ ที่ เก็บ ตัว อยู่ เขา พูด ว่า“ ให้ เรา ไป พบ กัน ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ใน พระ วิหาร ให้ เรา ปิด ประตู พระ วิหาร เสีย เพราะ เขา ทั้งหลาย จะ มา ฆ่า ท่าน เวลา กลางคืน เขา จะ มา ฆ่า ท่าน เสีย”
{6:11} แต่ ข้าพเจ้า ว่า“ คน อย่าง ข้าพเจ้า จะ หนี หรือ และ คน อย่าง ข้าพเจ้า จะ เข้า ไป อยู่ ใน พระ วิหาร และ มี ชีวิต อยู่ ได้ หรือ ข้าพเจ้า ไม่ ไป”
{6:12} ข้าพเจ้า เข้าใจ และ เห็น ว่า พระเจ้า มิ ได้ ทรง ใช้ เขา แต่ เขา ได้ เผย พระ วจนะ ใส่ ร้าย ข้าพเจ้า เพราะ โท บี อาห์ และ สัน บาล ลัท ได้ จ้าง เขา
{6:13} เขา ทั้ง สอง ได้ จ้าง เขา มา ด้วย หวัง จะ ให้ ข้าพเจ้า กลัว และ กระทำ เช่น นั้น จะ ได้ บาป และ เขา จะ มี เรื่อง ป้าย ร้าย ข้าพเจ้า เพื่อ จะ เยาะเย้ย ข้าพเจ้า
{6:14} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง โท บี อาห์ และ สัน บาล ลัท ตาม สิ่ง เหล่า นี้ ที่ เขา ได้ กระทำ ทั้ง โน อัด ยาห์ หญิง ผู้ เผย พระ วจนะ และ ผู้ เผย พระ วจนะ อื่นๆ ซึ่ง ต้องการ ให้ ข้า พระองค์ กลัว
{6:15} กำแพง จึง สำเร็จ ใน วัน ที่ ยี่ สิบ ห้า เดือน เอ ลูล ใน ห้า สิบ สอง วัน
{6:16} และ อยู่ มา เมื่อ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ เรา ทั้งหลาย ได้ยิน ประชาชาติ ทั้งปวง รอบ เรา ก็ กลัว และ เขา ก็ น้อย เนื้อ ต่ำ ใจ เพราะ เขา ทั้งหลาย หยั่งรู้ ว่า งาน นี้ ที่ ได้ สำเร็จ ไป ก็ ด้วย พระเจ้า ของ เรา ทรง ช่วยเหลือ
{6:17} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ใน ครั้ง นั้น ขุนนาง ทั้งหลาย ของ ยูดาห์ ก็ ได้ ส่ง จดหมาย ไป ถึง โท บี อาห์ และ จดหมาย ของ โท บี อาห์ ก็ มา ถึง เขา
{6:18} เพราะ มี หลาย คน ใน ยูดาห์ ได้ ผูกพัน กับ เขา ไว้ ด้วย คำ สาบาน เพราะ เขา เป็น บุตร เขย ของ เชคานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา ราห์ และ เย โฮ ฮา นัน บุตร ของ เขา ก็ ได้ รับ บุตร หญิง ของ เม ชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร เบเรคิยาห์ เป็น ภรรยา ของ ตน
{6:19} เขา ทั้งหลาย พูด ถึง ความ ดี ของ โท บี อาห์ ต่อ หน้า ข้าพเจ้า ด้วย และ รายงาน คำ ของ ข้าพเจ้า ไป ให้ เขา และ โท บี อาห์ ก็ ได้ ส่ง จดหมาย มา ให้ ข้าพเจ้า เพื่อ ให้ กลัว
{i7:1} เนหะมีย์ เลือกตั้ง ผู้ ครอบครอง เยรูซาเล็ม
{7:1} เมื่อ สร้าง กำแพง เสร็จ ข้าพเจ้า ก็ ตั้ง บาน ประตู และ ผู้ เฝ้า ประตู นัก ร้อง เพลง และ แต่งตั้ง คน เลวีไว้
{7:2} ข้าพเจ้า มอบ ให้ ฮา นา นี พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า และ ฮา นันยาห์ ผู้ ว่า การ ป้อม เป็น ผู้ ดูแล เยรูซาเล็ม เพราะ เขา สัตย์ ซื่อ และ เป็น คน ยำเกรง พระเจ้า มาก กว่า คน อื่นๆ อยู่
{7:3} ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ว่า“ อย่า ให้ ประตู เมือง เยรูซาเล็ม เปิด จน กว่า แดด จะ ร้อน และ เมื่อ เขา ยืน เฝ้า ยาม อยู่ ก็ ให้ ปิด และ เอา ดาล กั้น ไว้ จง แต่งตั้ง ยาม จาก ชาว เยรูซาเล็ม ต่าง ก็ ประจำ ที่ ของ เขา และ ต่าง ก็ อยู่ ยาม ตรง ข้าม เรือน ของ เขา”
{7:4} เมือง นั้น กว้าง และ ใหญ่ แต่ คน ภายใน น้อย และ บ้านช่อง ก็ ยัง ไม่ ได้ สร้าง
{i7:5} ราย นาม เชลย ที่ กลับ (อสร.2:1-70)
{7:5} แล้ว พระเจ้า ทรง ดลใจ ข้าพเจ้า ให้ เรียก ชุมนุม พวก ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ และ ประชาชน เพื่อ จะ ขึ้น ทะเบียน สำมะโนครัว เชื้อสาย ข้าพเจ้า พบ หนังสือ สำมะโนครัว เชื้อสาย ของ คน ที่ ขึ้น มา ครั้ง ก่อน ข้าพเจ้า เห็น เขียน ไว้ ว่า
{7:6} ต่อ ไป นี้ เป็น ประชาชน แห่ง มณฑล ที่ ขึ้น มา จาก การ เป็น เชลย ใน พวก ที่ ถูก กวาด ไป ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ พระ ราชา แห่ง บาบิโลน ได้ กวาด ไป เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ ต่าง กลับ ยัง หัว เมือง ของ ตน
{7:7} เขา ทั้งหลาย ที่ กลับ มา กับ เศรุบบาเบล เย ชู อา เนหะมีย์ อา ซา ริ ยาห์ รา อา มิ ยาห์ นา หะ มานี โม รเดคัย บิล ชาน มิส เปเรทบิกวัยเน ฮูม บา อา นาห์ จำนวน ประชากร อิสราเอล คือ
{7:8} พงศ์พันธุ์ ปา โร ช สอง พัน หนึ่ง ร้อย เจ็ด สิบ สอง คน
{7:9} พงศ์พันธุ์ เชฟาทิยาห์ สาม ร้อย เจ็ด สิบ สอง คน
{7:10} พงศ์พันธุ์ อา ราห์ หก ร้อย ห้า สิบ สอง คน
{7:11} พงศ์พันธุ์ ปา หัท โม อับ คือ พงศ์พันธุ์ ของ เย ชู อา และ โย อาบ สอง พัน แปด ร้อย สิบ แปด คน
{7:12} พงศ์พันธุ์ เอ ลาม หนึ่ง พัน สอง ร้อย ห้า สิบ สี่ คน
{7:13} พงศ์พันธุ์ ศัทธู แปด ร้อย สี่ สิบ ห้า คน
{7:14} พงศ์พันธุ์ ศักคัย เจ็ด ร้อย หก สิบ คน
{7:15} พงศ์พันธุ์ บิน นุย หก ร้อย สี่ สิบ แปด คน
{7:16} พงศ์พันธุ์ บา บัย หก ร้อย ยี่ สิบ แปด คน
{7:17} พงศ์พันธุ์ อัส กาด สอง พัน สาม ร้อย ยี่ สิบ สอง คน
{7:18} พงศ์พันธุ์ อา โด นีคัม หก ร้อย หก สิบ เจ็ด คน
{7:19} พงศ์พันธุ์ บิ ก วัย สอง พัน หก สิบ เจ็ด คน
{7:20} พงศ์พันธุ์ อา ดี น หก ร้อย ห้า สิบ ห้า คน
{7:21} พงศ์พันธุ์ อา เทอร์ คือ เฮ เซ คียาห์ เก้า สิบ แปด คน
{7:22} พงศ์พันธุ์ ฮา ชู ม สาม ร้อย ยี่ สิบ แปด คน
{7:23} พงศ์พันธุ์ เบ ไซ สาม ร้อย ยี่ สิบ สี่ คน
{7:24} พงศ์พันธุ์ ฮา ริ ฟ หนึ่ง ร้อย สิบ สอง คน
{7:25} พงศ์พันธุ์ กิเบ โอน เก้า สิบ ห้า คน
{7:26} คน ชาว เบธเลเฮมและเนโทฟาห์ หนึ่ง ร้อย แปด สิบ แปด คน
{7:27} คน ชาว อา นา โธท หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ แปด คน
{7:28} คน ชาว เบธอัส มา เวท สี่ สิบ สอง คน
{7:29} คน ชาว คีริยาท เย อา ริม เค ฟีราห์และเบ เอ โรท เจ็ด ร้อย สี่ สิบ สาม คน
{7:30} คน ชาว รา มาห์ และ เก บา หก ร้อย ยี่ สิบ เอ็ด คน
{7:31} คน ชาว มิค มาส หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ สอง คน
{7:32} คน ชาว เบธเอลและอัย หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ สาม คน
{7:33} คน ชาว เน โบ อีก แห่ง หนึ่ง ห้า สิบ สอง คน
{7:34} พงศ์พันธุ์ เอ ลาม อีก คน หนึ่ง หนึ่ง พัน สอง ร้อย ห้า สิบ สี่ คน
{7:35} พงศ์พันธุ์ ฮา ริม สาม ร้อย ยี่ สิบ คน
{7:36} พงศ์พันธุ์ ชาว เย รี โค สาม ร้อย สี่ สิบ ห้า คน
{7:37} พงศ์พันธุ์ ชาว โลด ชาว ฮา ดิด และ ชาว โอ โน เจ็ด ร้อย ยี่ สิบ เอ็ด คน
{7:38} พงศ์พันธุ์ ชาว เสนา อาห์ สาม พัน เก้า ร้อย สาม สิบ คน
{7:39} บรรดา ปุโรหิต พงศ์พันธุ์ เย ดา ยาห์ คือ เชื้อสาย ของ เย ชู อา เก้า ร้อย เจ็ด สิบ สาม คน
{7:40} พงศ์พันธุ์ อิมเมอร์ หนึ่ง พัน ห้า สิบ สอง คน
{7:41} พงศ์พันธุ์ ปา ชเฮอร์ หนึ่ง พัน สอง ร้อย สี่ สิบ เจ็ด คน
{7:42} พงศ์พันธุ์ ฮา ริม หนึ่ง พัน สิบ เจ็ด คน
{7:43} คน เล วี คือ พงศ์พันธุ์ เย ชู อา คือ ของ ขัด มี เอ ล แห่ง พงศ์พันธุ์ โฮ เด วาห์ เจ็ด สิบ สี่ คน
{7:44} บรรดา นัก ร้อง คือ พงศ์พันธุ์ อาสา ฟ หนึ่ง ร้อย สี่ สิบ แปด คน
{7:45} คน เฝ้า ประตู คือ พงศ์พันธุ์ ชัลลูม พงศ์พันธุ์ อา เทอร์พงศ์พันธุ์ทัลโมน พงศ์พันธุ์ อัก ขูบ พงศ์พันธุ์ ฮา ทิธาพงศ์พันธุ์โชบัย หนึ่ง ร้อย สาม สิบ แปด คน
{7:46} คนใช้ ประจำ พระ วิหาร คือ พงศ์พันธุ์ ศี หะ พงศ์พันธุ์ ฮา สู ฟา พงศ์พันธุ์ ทับ บา โอ ท
{7:47} พงศ์พันธุ์ เค โร ส พงศ์พันธุ์ สี อา พงศ์พันธุ์ พา โดน
{7:48} พงศ์พันธุ์ เล บา นา พงศ์พันธุ์ ฮา กา บา พงศ์พันธุ์ ชัลมัย
{7:49} พงศ์พันธุ์ ฮา นันพงศ์พันธุ์กิดเดล พงศ์พันธุ์ กา ฮาร์
{7:50} พงศ์พันธุ์ เร อา ยาห์ พงศ์พันธุ์ เร ซีน พงศ์พันธุ์ เนโคดา
{7:51} พงศ์พันธุ์ กัสซาม พงศ์พันธุ์ อุ ส ซา พงศ์พันธุ์ ปา เส อาห์
{7:52} พงศ์พันธุ์ เบสัย พงศ์พันธุ์ เม อู นิ มพงศ์พันธุ์เนฟิสิม
{7:53} พงศ์พันธุ์ บัคบูค พงศ์พันธุ์ ฮา คู ฟา พงศ์พันธุ์ ฮา รฮูร
{7:54} พงศ์พันธุ์ บัส ลี ท พงศ์พันธุ์ เม หิ ดา พงศ์พันธุ์ ฮา รชา
{7:55} พงศ์พันธุ์ บา รโขส พงศ์พันธุ์ สิ เส รา พงศ์พันธุ์ เท มาห์
{7:56} พงศ์พันธุ์ เนซิยาห์ พงศ์พันธุ์ ฮา ทิฟา
{7:57} พงศ์พันธุ์ ผู้ รับใช้ ของ ซาโล มอน พงศ์พันธุ์ โสทัยพงศ์พันธุ์โสเฟเรทพงศ์พันธุ์เปรีดา
{7:58} พงศ์พันธุ์ ยา อา ลา พงศ์พันธุ์ ดา ร โคน พงศ์พันธุ์ กิดเดล
{7:59} พงศ์พันธุ์ เชฟาทิยาห์พงศ์พันธุ์ฮัทธิล พงศ์พันธุ์ โป เค เร ท หัส ซา บา อิม พงศ์พันธุ์ อา โม น
{7:60} คนใช้ ประจำ พระ วิหาร ทั้งสิ้น และ พงศ์พันธุ์ แห่ง ข้าราชการ ของ ซา โลม อน มี สาม ร้อย เก้า สิบ สอง คน
{7:61} ต่อ ไป นี้ เป็น บรรดา คน ที่ ขึ้น มา จาก เท ลเมลาห์เทลฮาร ชา เค รู บ อัด โดน และ อิมเมอร์ แต่ เขา พิสูจน์ ตระกูล ของ เขา หรือ เชื้อ วงศ์ ของ เขา ไม่ ได้ ว่า เขา เป็น คน อิสราเอล หรือ ไม่
{7:62} คือ พงศ์พันธุ์ เด ลา ยาห์ พงศ์พันธุ์ โท บี อาห์พงศ์พันธุ์เน โค ดา หก ร้อย สี่ สิบ สอง คน
{7:63} จาก บรรดา ปุโรหิต ด้วย คือ พงศ์พันธุ์ โฮ บา ยาห์ พงศ์พันธุ์ ฮัก โข ส พงศ์พันธุ์ บา รซิลลัย (ผู้ มี ภรรยา คน หนึ่ง เป็น บุตร หญิง ของ บา รซิลลัยคนกิเล อาด จึง ได้ ชื่อ ตาม นั้น)
{7:64} คน เหล่า นี้ หา การ ลง ทะเบียน ของ เขา ใน ทะเบียน สำมะโนครัว เชื้อสาย แต่ หา ไม่ พบ จึง ถือ ว่า เป็น คน ธรรมดา และ ถูก ตัด ออก จาก พวก ปุโรหิต
{7:65} ผู้ ว่า ราชการ เมือง สั่ง เขา มิ ให้ รับ อาหาร บริสุทธิ์ ที่สุด จน กว่า จะ มี ปุโรหิต ที่ จะ ปรึกษา กับ อู ริม และ ทูม มิ มเสียก่อน
{7:66} ชุมนุมชน ทั้งหมด ด้วย กัน มี สี่ หมื่น สอง พัน สาม ร้อย หก สิบ คน
{7:67} นอกเหนือ จาก คนใช้ ชาย หญิง ของ เขา ซึ่ง มี อยู่ เจ็ด พัน สาม ร้อย สาม สิบ เจ็ด คน และ เขา มี นัก ร้อง สอง ร้อย สี่ สิบ ห้า คน ทั้ง ชาย และ หญิง
{7:68} ม้า ของ เขา มี เจ็ด ร้อย สาม สิบ หก ตัว ล่อ สอง ร้อย สี่ สิบ ห้า ตัว
{7:69} อูฐ สี่ ร้อย สาม สิบ ห้า ตัว และ ลา หก พัน เจ็ด ร้อย ยี่ สิบ ตัว
{7:70} หัวหน้า ตระกูล บาง คน ได้ ถวาย ให้ แก่ งาน ผู้ ว่า ราชการ ถวาย เข้า พระ คลัง เป็น ทองคำ หนึ่ง พัน ดา ริ ค ชาม ห้า สิบ ลูก เสื้อ ปุโรหิต ห้า ร้อย สาม สิบ ตัว
{7:71} และ หัวหน้า ตระกูล บาง คน ถวาย ให้ แก่ พระ คลัง ของ งาน เป็น ทองคำ สอง หมื่น ดา ริ ค เงิน สอง พัน สอง ร้อย มา เน
{7:72} และ สิ่ง ที่ ประชาชน ส่วน ที่ เหลือ ถวาย นั้น มี ทองคำ สอง หมื่น ดา ริ ค เงิน สอง พัน มา เน และ เสื้อ ปุโรหิต หก สิบ เจ็ด ตัว
{7:73} ดังนั้น บรรดา ปุโรหิต คน เล วี คน เฝ้า ประตู นัก ร้อง ประชาชน บาง คน คนใช้ ประจำ พระ วิหาร และ คน อิสราเอล ทั้งปวง อาศัย อยู่ ใน หัว เมือง ของ ตน เมื่อ ถึง เดือน ที่ เจ็ด คน อิสราเอล อยู่ ใน หัว เมือง ของ เขา ทั้งหลาย
{i8:1} เอส รา อ่าน ธรรม บัญญัติ ให้ ประชาชน ฟัง
{8:1} ประชาชน ทั้งปวง ได้ ชุมนุม พร้อมหน้า กัน ที่ ลาน เมือง หน้า ประตู น้ำ และ เขา บอก เอส รา ธรรมา จารย์ ให้ นำ หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ โมเสส ซึ่ง พระเจ้า ทรง บัญชา แก่ อิสราเอล นั้น มา
{8:2} เอส รา ปุโรหิต ได้ นำ ธรรม บัญญัติ มา หน้า ชุมนุมชน ทั้ง ชาย และ หญิง และ บรรดา ผู้ ที่ ฟัง เข้าใจ ได้ ณ วัน ต้น ของ เดือน ที่ เจ็ด
{8:3} และ ท่าน หัน หน้า ไป ทาง ลาน เมือง หน้า ประตู น้ำ อ่าน ตั้งแต่ เช้าตรู่ จน เที่ยงวัน ต่อ หน้า ผู้ชาย ผู้หญิง กับ บรรดา ผู้ ที่ ฟัง เข้าใจ ได้ และ ประชาชน ก็ ตะแคง หู ฟัง พระ ธรรม
{8:4} เอส รา ธรรมา จารย์ ยืน อยู่ บน แท่น ไม้ ซึ่ง เขา ทำ ไว้ เพื่อ การ นี้ ข้างๆ ท่าน มี มัททีธิยาห์เช มา อา นา ยาห์อุรีอาห์ฮิลคียาห์ และ มา อา เส อาห์ ยืน อยู่ ข้าง ขวา มือ ของ ท่าน กับ มี เปดายาห์ มิ ชา เอ ลมัลคิยาห์ฮาชูมฮัชบัดดานาห์เศคาริยาห์และเมชุล ลาม อยู่ ข้าง ซ้าย มือ ของ ท่าน
{8:5} และ เอส รา ได้ เปิด หนังสือ ต่อ หน้า ประชาชน ทั้งปวง เพราะ ท่าน อยู่ สูง กว่า ประชาชน เมื่อ ท่าน เปิด หนังสือ ประชาชน ก็ ยืน ขึ้น
{8:6} เอส รา สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ใหญ่ ยิ่ง และ ประชาชน ทั้งปวง ตอบ ว่า“ อา เมน อา เมน” พร้อม กับ ยก มือ ขึ้น และ เขา ทั้งหลาย โน้ม ตัว ลง นมัสการ พระเจ้า ซบ หน้า ลง ถึง ดิน
{8:7} อนึ่ง เย ชู อา บา นีเชเรบิยาห์ ยา มีน อัก ขูบชับเบธัยโฮดียาห์ มา อา เส อาห์ เค ลิ ทา อา ซา ริ ยาห์ โย ซา บาด ฮา นันเปไลยาห์พวกคนเล วี ได้ ช่วย ประชาชน ให้ เข้าใจ ธรรม บัญญัติ ฝ่าย ประชาชน ก็ ยัง อยู่ ใน ที่ ของ ตน
{8:8} และ เขา ทั้งหลาย อ่าน จาก หนังสือ จาก ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า เป็น ตอนๆ และ เขา ก็ แปล ความ ประชาชน จึง เข้าใจ ข้อความ ที่ อ่าน นั้น
{8:9} และ เนหะมีย์ ที่ เป็น ผู้ ว่า ราชการ และ เอส รา ปุโรหิต และ ธรรมา จารย์และคนเล วี ผู้ สอน ประชาชน ได้ พูด กับ ประชาชน ทั้งปวง ว่า“ วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ แด่ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย อย่า คร่ำครวญ หรือ ร้องไห้” เพราะ ประชาชน ได้ ร้องไห้ เมื่อ เขา ได้ยิน ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ
{8:10} แล้ว ท่าน พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ไป เถิด ไป รับประทาน ไขมัน และ ดื่ม น้ำ หวาน และ ส่ง ส่วน อาหาร ไป ให้ คน ที่ ไม่ มี อะไร เตรียม ไว้ เพราะ ว่า วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา อย่า โศกเศร้า เลย เพราะ ความ ชื่นบาน ของ ตน ใน พระเจ้า เป็น กำลัง ของ ท่าน”
{8:11} บรรดา คน เล วี จึง ให้ ประชาชน เงียบ กล่าว ว่า“ จง นิ่ง เสีย เพราะ วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ อย่า ทุกข์ โศก เลย”
{8:12} และ ประชาชน ทั้งปวง จึง ไป กิน และ ดื่ม และ ส่ง ส่วน อาหาร เปรมปรีดิ์ กัน เป็น ที่ ยิ่ง เพราะ เขา ทั้งหลาย เข้าใจ ถ้อยคำ ซึ่ง ประกาศ ให้ เขา ฟัง นั้น
{8:13} ณ วัน ที่ สอง หัวหน้า ของ ตระกูล แห่ง ประชาชน ทั้งปวง พร้อม กับ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี มา หา เอส รา ธรรมา จารย์ พร้อม กัน เพื่อ จะ ศึกษา ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ
{8:14} และ เขา เห็น เขียน ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ ว่า พระเจ้า ได้ ทรง บัญชา โดย ทาง โมเสส ว่า ประชาชน อิสราเอล ควร จะ อยู่ เพิง ระหว่าง เทศกาล เลี้ยง ใน เดือน ที่ เจ็ด
{8:15} และ เขา ควร จะ ประกาศ และ ป่าวร้อง ใน หัว เมือง ทั้งปวง และ ใน เยรูซาเล็ม ว่า“ จง ออก ไป ที่ ภูเขา และ นำ กิ่ง มะกอก เทศ กิ่ง กระบก กิ่ง ต้น น้ำมัน เขียว ใบ อินทผลัม และ กิ่ง ไม้ ใบ ดก อื่นๆ เพื่อ ทำ เพิง ดัง ที่ ได้ เขียน ไว้”
{8:16} ประชาชน จึง ออก ไป เอา กิ่ง ไม้ เหล่า นั้น มา และ ทำ เพิง สำหรับ ตัว ต่าง อยู่ บน หลังคา บ้าน ของ ตน และ ตาม ลาน บ้าน ของ ตน และ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ใน ลาน เมือง ที่ ประตู น้ำ และ ใน ลาน เมือง ที่ ประตู เอฟ รา อิม
{8:17} และ ชุมนุมชน ทั้งปวง ผู้ ได้ กลับ มา จาก การ เป็น เชลย ได้ ทำ เพิง และ พัก อยู่ ใน เพิง เขา มี ความ เปรมปรีดิ์ ยิ่งนัก เพราะ ตั้งแต่ สมัย ของ เย ชู อา บุตร นูน ถึง วัน นั้น ประชาชน อิสราเอล ไม่ ได้ กระทำ เลย
{8:18} และ ทุก วัน ท่าน อ่าน ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ตั้งแต่ วัน แรก จน วัน สุดท้าย เขา ถือ เทศกาล เลี้ยง อยู่ เจ็ด วัน และ ใน วัน ที่ แปด มี การ ชุมนุม ตาม พิธี ตาม กฎหมาย
{i9:1} คำ สารภาพ ของ เอส รา เรื่อง บาป ของ อิสราเอล
{9:1} ใน วัน ที่ ยี่ สิบ สี่ เดือน นี้ ประชาชน อิสราเอล ได้ ชุมนุม กัน ถือ อด อาหาร และ นุ่งห่ม ผ้า กระสอบ และ เอา ดิน ใส่ ศีรษะ
{9:2} และ คน อิสราเอล ได้ แยก ตน ออก จาก ชน ต่าง ชาติ และ ยืน สารภาพ บาป ของ ตน และ สารภาพ กรรม ชั่ว แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{9:3} และ เขา ลุก ขึ้น ใน ที่ ของ เขา และ อ่าน ธรรม บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา อยู่ สาม ชั่วโมง อีก สาม ชั่วโมง เขา สารภาพ และ นมัสการ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย
{9:4} เย ชู อา บา นี ขัด มี เอ ลเชบานิยาห์บุนนีเชเรบิยาห์บานี และ เค นา นี ได้ ยืน ขึ้น ที่ บันได ของ คน เล วี และ เขา ได้ ร้อง ด้วย เสียง ดัง ต่อ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เขา
{9:5} แล้ว คน เล วี เย ชู อา ขัด มี เอ ลบานีฮาชับเนยาห์เชเรบิยาห์โฮดียาห์เชบานิยาห์และเปธาหิยาห์กล่าวว่า“ จง ยืน ขึ้น และ สรรเสริญ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ตั้งแต่ นิรันดร์ กาล จน นิรันดร์ กาล” สาธุการ แด่ พระ นาม อัน รุ่งโรจน์ ของ พระองค์ ซึ่ง ยิ่งใหญ่ เหนือ การ โมทนา และ การ สรรเสริญ ทั้งปวง
{9:6} พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ พระองค์ องค์ เดียว พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง สุด พร้อม กับ บริวาร ทั้งสิ้น ของ ฟ้า สวรรค์ นั้น แผ่นดิน โลก และ บรรดา สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น ทะเล และ บรรดา สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น และ พระองค์ ทรง รักษา สิ่ง ทั้งปวง เหล่า นั้น ไว้ และ บริวาร ของ ฟ้า สวรรค์ ได้ นมัสการ พระองค์
{9:7} พระองค์ คือ พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ผู้ ทรง เลือก อับ ราม และ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก เมือง เออร์ แห่ง ประเทศ เค ลเดีย และ ทรง ประทาน นาม ท่าน ว่า อับราฮัม
{9:8} และ พระองค์ ทรง เห็น ว่า น้ำใจ ของ ท่าน ซื่อสัตย์ ต่อ พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ ท่าน ที่ จะ ประทาน แผ่นดิน ของ คน คา นา อัน คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์คนเปริส ซี คน เย บุ สและคนเกอร์ กา ชี ให้ แก่ เชื้อสาย ของ ท่าน และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ สำเร็จ เพราะ พระองค์ ชอบธรรม
{9:9} “ และ พระองค์ ทอด พระ เนตร ความ ทุกข์ ใจ ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ใน อียิปต์ และ ฟัง เสียง ร้องทุกข์ ของ เขา ทั้งหลาย ที่ ทะเล แดง
{9:10} และ พระองค์ ทรง กระทำ หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ สู้ ฟาโรห์ และ ข้าราชการ ทั้งสิ้น และ ต่อ ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน ของ ฟาโรห์ เพราะ พระองค์ ทรง ทราบ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ ประพฤติ อย่าง หยิ่ง ยโส ต่อ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ ลือ ไป ดัง ทุก วัน นี้
{9:11} และ พระองค์ ได้ ทรง แยก ทะเล ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย เขา จึง เดิน ไป กลาง ทะเล บน ดิน แห้ง และ พระองค์ ได้ ทรง เหวี่ยง ผู้ ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย ลง ใน ที่ ลึก อย่าง กับ ทรง เหวี่ยง หิน ลง ไป ใน มหาสมุทร
{9:12} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง นำ เขา ใน กลางวัน ด้วย เสา เมฆ และ ใน กลางคืน ด้วย เสา เพลิง เพื่อ ให้ แสง แก่ เขา ใน ทาง ที่ เขา ควร จะ ไป
{9:13} พระองค์ เสด็จ ลง มา บน ภูเขา ซี นาย และ ตรัส กับ เขา จาก ฟ้า สวรรค์ และ ประทาน กฎหมาย อัน ชอบ และ ธรรม บัญญัติ ที่ แท้ กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ที่ ดี แก่ เขา
{9:14} และ พระองค์ ทรง ให้ เขา ทราบ ถึง วัน สะ บา โต บริสุทธิ์ ของ พระองค์ และ ทรง ตรา พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ ธรรม บัญญัติ ทาง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์
{9:15} พระองค์ ประทาน อาหาร แก่ เขา จาก ฟ้า สวรรค์ แก้ ความ หิว และ ทรง นำ น้ำ ออก มา จาก ศิลา ให้ เขา แก้ กระหาย และ พระองค์ ทรง สั่ง ให้ เขา เข้า ไป ยึด แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ว่า จะ ประทาน ให้ เขา นั้น
{9:16} “ แต่ เขา ทั้งหลาย คือ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ ประพฤติ อย่าง หยิ่ง ยโส และ แข็ง คอ ของ เขา เสีย มิ ได้ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์
{9:17} เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ เชื่อฟัง และ ไม่ เอาใจ ใส่ ใน การ อัศจรรย์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ประกอบ ขึ้น ท่ามกลาง เขา แต่ เขา แข็ง คอ ของ เขา และ ได้ แต่งตั้ง หัวหน้า เพื่อ จะ กลับ ไป สู่ ความ เป็น ทาส เขา ใน อียิปต์ แต่ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า พร้อม ที่ จะ ทรง ให้ อภัย มี พระทัย เมตตา และ กรุณา ทรง พระ พิโรธ ช้า และ ทรง อุดม ด้วย ความ รัก มั่นคง และ มิ ได้ ทรง ละทิ้ง เขา ทั้งหลาย
{9:18} แม้ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ สร้าง รูป โค หล่อ ไว้ สำหรับ ตัว และ กล่าว ว่า‘ นี่ คือ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ทรง นำ เรา ขึ้น มา จาก อียิปต์’ และ ได้ กระทำ การ หมิ่น ประมาท อย่าง ใหญ่ หลวง
{9:19} ด้วย พระ กรุณา ซับซ้อน ของ พระองค์ พระองค์ ก็ มิ ได้ ทรง ละทิ้ง เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร เสา เมฆ ซึ่ง นำ เขา ใน กลางวัน มิ ได้ พราก จาก เขา ไป หรือ เสา เพลิง ใน กลางคืน ซึ่ง ให้ แสง แก่ เขา ตาม ทาง ซึ่ง เขา ควร จะ ไป ก็ มิ ได้ ขาด ไป
{9:20} พระองค์ ประทาน พระ วิญญาณ ให้ สั่งสอน เขา และ มิ ได้ ทรง ยับยั้ง มา นา ของ พระองค์ เสีย จาก ปาก ของ เขา ทั้งหลาย และ ประทาน น้ำ แก้ กระหาย ของ เขา
{9:21} เออ พระองค์ ทรง ชุบเลี้ยง เขา ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร สี่ สิบ ปี และ เขา มิ ได้ ขาด สิ่ง ใด เลย เสื้อ ผ้า ของ เขา ไม่ ขาด วิ่น และ เท้า ของ เขา มิ ได้ บวม
{9:22} และ ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระองค์ ทรง มอบ ราช อาณาจักร และ ชน ชาติ ทั้งหลาย แก่ เขา และ ทรง ปัน ให้ เขา ตาม เขต แดน เขา จึง ได้ ยึด แผ่นดิน แห่ง สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เมือง เฮ ชโบน และ แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ แห่ง เมือง บา ชาน
{9:23} พระองค์ ทรง ทวี เชื้อสาย ของ เขา อย่าง ดวง ดาว แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ พระองค์ ทรง นำ เขา เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ตรัส สั่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ให้ เข้า ไป ยึด นั้น
{9:24} เชื้อสาย เหล่า นั้น จึง เข้า ไป และ ยึด แผ่นดิน นั้น พระองค์ ทรง ปราบปราม ชาว แผ่นดิน นั้น คือ คน คา นา อัน ให้ พ้น หน้า เขา และ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ใน มือ ของ เขา พร้อม กับ พระ ราชา และ ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน นั้น ให้ ได้ กระทำ แก่ คน เหล่า นั้น ตาม ชอบใจ เขา
{9:25} และ เขา จึง เข้า ยึด หัว เมือง ที่ มี ป้อม และ แผ่นดิน อุดม และ ถือ กรรมสิทธิ์ เรือน ซึ่ง เต็ม ด้วย ของ ดี ทั้งปวง ทั้ง ที่ ขัง น้ำ ซึ่ง สกัด ไว้ สวน องุ่น สวน มะกอก เทศ และ ต้นไม้ ผล มากมาย เขา จึง ได้ กิน อิ่ม จน อ้วน และ ปีติ ยินดี ใน พระคุณ ยิ่ง ของ พระองค์
{9:26} “ ถึง กระนั้น ก็ ดี เขา ดื้อ และ ได้ กบฏ ต่อ พระองค์ เหวี่ยง ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ ไว้ เบื้องหลัง และ ได้ ฆ่า ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง ได้ ตักเตือน เขา เพื่อ ให้ เขา กลับ มา หา พระองค์ และ เขา กระทำ การ หมิ่น ประมาท อย่าง ใหญ่ หลวง
{9:27} เพราะ ฉะนั้น พระองค์ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา ผู้ ซึ่ง กระทำ ให้ เขา ทน ทุกข์ และ ใน เวลา แห่ง การ ทน ทุกข์ ของ เขา นั้น เขา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ และ พระองค์ ทรง ฟัง เขา จาก ฟ้า สวรรค์ พระองค์ ได้ ประทาน บรรดา ผู้ ช่วย แก่ เขา ผู้ ได้ ช่วย เขา ให้ พ้น จาก มือ ศัตรู ของ เขา ตาม พระ กรุณา ซับซ้อน ของ พระองค์
{9:28} แต่ เมื่อ เขา พัก สงบ แล้ว เขา ก็ กระทำ ความ ชั่ว ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ อีก พระองค์ จึง ทรง สละ เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา ศัตรู จึง ได้ ปกครอง เขา ถึง กระนั้น เมื่อ เขา หัน มา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ พระองค์ ทรง ฟัง เขา จาก ฟ้า สวรรค์ และ พระองค์ ทรง ช่วย กู้ เขา ไว้ หลาย ครั้ง หลาย หน ตาม พระ กรุณา ของ พระองค์
{9:29} และ พระองค์ ทรง ตักเตือน เขา เพื่อ ว่า จะ ทรง หัน เขา ให้ กลับ มา สู่ ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ แต่ เขา ก็ ยัง ประพฤติ อย่าง เย่อหยิ่ง อวดดี ไม่ ยอม เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์ แต่ ได้ กระทำ ผิด ต่อ กฎหมาย ของ พระองค์ (อัน เป็น ข้อ ปฏิบัติ ซึ่ง มนุษย์ จะ ดำรง ชีพ อยู่ ได้) และ ได้ หัน บ่า ดื้อ และ คอ แข็ง เข้า สู้ และ มิ ได้ เชื่อฟัง
{9:30} พระองค์ ทรง อดทน กับ เขา อยู่ หลาย ปี และ ทรง เตือน เขา ด้วย พระ วิญญาณ ของ พระองค์ ทาง ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ เขา ก็ ยัง ไม่ เงี่ยหู ฟัง เพราะ ฉะนั้น พระองค์ จึง ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน นั้น
{9:31} ถึง กระนั้น ด้วย พระ กรุณา ซับซ้อน ของ พระองค์ พระองค์ มิ ได้ ทรง กระทำ ให้ เขา พินาศ หรือ ละทิ้ง เขา เสีย เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง พระ เมตตา และ พระ กรุณา
{9:32} “ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ซึ่ง เป็น พระเจ้า ใหญ่ ยิ่ง ทรง ฤทธิ์ และ น่า เกรงกลัว ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ รัก มั่นคง ฉะนั้น ขอ พระองค์ อย่า ทรง เห็น ว่า ความ ทุกข์ ยาก ลำบาก ทั้งสิ้น นั้น เป็น แต่ สิ่ง เล็กน้อย ซึ่ง บังเกิด ขึ้น กับ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย กับ บรรดา พระ ราชา ของ ข้า พระองค์ กับ บรรดา เจ้านาย บรรดา ปุโรหิต บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ บรรพบุรุษ และ ชน ชาติ ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ สมัย พระ ราชา อัส ซีเรีย จน ถึง วัน นี้
{9:33} แต่ ใน บรรดา สิ่ง ที่ เกิด ขึ้น แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พระองค์ ยุติธรรม เพราะ พระองค์ ทรง ประกอบ กิจ อย่าง เที่ยงตรง แต่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ประพฤติ อย่าง อธรรม
{9:34} บรรดา พระ ราชา เจ้านาย ปุโรหิต และ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มิ ได้ รักษา ธรรม บัญญัติ หรือ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์ และ พระ โอวาท ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง เตือน เขา
{9:35} เพราะ เขา ทั้งหลาย มิ ได้ ปรนนิบัติ พระองค์ ใน ราช อาณาจักร ของ เขา แม้ พระคุณ ยิ่ง ของ พระองค์ พระองค์ ทรง ประทาน แก่ เขา และ แผ่นดิน ที่ ใหญ่ อุดม พระองค์ ทรง ยก ให้ แก่ เขา และ เขา มิ ได้ หัน กลับ จาก การ ชั่ว ร้าย ของ เขา
{9:36} ดู เถิด วัน นี้ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น ทาส เป็น ทาส ใน แผ่นดิน ที่ พระองค์ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เพื่อ ให้ ได้ รับประทาน พืช ผล กับ ของ อัน ดี ของ มัน
{9:37} และ ผลิตผล อัน มากมาย ของ แผ่นดิน นั้น ก็ ตก แก่ พระ ราชา ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ด้วย เหตุ บาป ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เขา ทั้งหลาย มี อำนาจ เหนือ ร่างกาย และ เหนือ ฝูง สัตว์ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ตาม ความ พอใจ ของ เขา ทั้งหลาย และ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ทุกข์ นัก”
{i9:38} ประชาชน กระทำ พัน ธ สัญญา ว่า จะ ถือ รักษา ธรรม บัญญัติ
{9:38} เหตุ สิ่ง เหล่า นี้ เรา ทั้งหลาย จึง กระทำ พัน ธ สัญญา มั่นคง และ บันทึก ไว้ เจ้านาย คน เล วี และ ปุโรหิต ของ เรา ทั้งหลาย จึง ประทับ ตรา ของ เขา ไว้
{10:1} บรรดา ผู้ ที่ ประทับ ตรา ของ เขา ไว้ คือ เนหะมีย์ ผู้ ว่า ราชการ ผู้ เป็น บุตร ฮา คา ลิ ยาห์เศเดคียาห์
{10:2} เส ไร อาห์ อา ซา ริ ยาห์เยเรมีย์
{10:3} ปา ชเฮอร์ อา มา ริ ยาห์มัลคิยาห์
{10:4} ฮัทธัชเชบานิยาห์มัลลูค
{10:5} ฮา ริม เม เร โม ทโอบาดีห์
{10:6} ดา เนียลกินเนโธนบารุค
{10:7} เม ชุล ลาม อา บี ยาห์ มิ ยา มิ น
{10:8} มา อา ซิ ยาห์บิลกัยเชไมอาห์ คน เหล่า นี้ เป็น ปุโรหิต
{10:9} และ คน เล วี คือ เย ชู อา ผู้ เป็น บุตร อา ซันยาห์บินนุย พงศ์พันธุ์ เฮ นา ดัด ขัด มี เอ ล
{10:10} และ พี่น้อง ของ เขา เชบานิยาห์โฮดียาห์ เค ลิ ทา เปเลยาห์ฮานัน
{10:11} มี คา เร โหบ ฮา ชา บิ ยาห์
{10:12} ศักเกอร์เชเรบิยาห์เชบานิยาห์
{10:13} โฮ ดี ยาห์บานีเบนินู
{10:14} บรรดา หัวหน้า ของ ประชาชน คือ ปา โร สปา หัท โม อับ เอ ลาม ศัทธูบานี
{10:15} บุ นนีอัสกาดเบบัย
{10:16} อา โด นียาห์บิก วัย อา ดี น
{10:17} อา เทอร์เฮเซคียาห์อัสซูร์
{10:18} โฮ ดี ยาห์ฮาชูมเบไซ
{10:19} ฮา ริ ฟอานาโธทเนบัย
{10:20} มัก ปี อา ชเมชุลลามเฮซีร์
{10:21} เม เชซาเบลศาโดก ยาด ดู วา
{10:22} เปลา ที อาห์ฮานันอานายาห์
{10:23} โฮ เชยาฮานันยาห์หัสชูบ
{10:24} ฮัลโลเหชปิลหาโชเบก
{10:25} เร ฮูม ฮา ชับนาห์ มา อา เส อาห์
{10:26} อา หิอาห์ฮานันอานัน
{10:27} มัลลูค ฮา ริม บา อา นาห์
{10:28} ส่วน ประชาชน นอก นั้น บรรดา ปุโรหิต คน เล วี คน เฝ้า ประตู นัก ร้อง คนใช้ ประจำ พระ วิหาร และ คน ทั้งปวง ผู้ ได้ แยก ตัว ออก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน เหล่า นั้น มา ถือ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ทั้ง ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย บุตร หญิง ของ เขา และ คน ทั้งปวง ผู้ มี ความ รู้ และ ความ เข้าใจ
{10:29} ได้ สมทบ กับ พี่น้อง ของ เขา กับ ขุนนาง ของ เขา ได้ เข้า ใน การ สาบาน และ ปฏิญาณ ที่ จะ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ซึ่ง ทรง มอบ ไว้ กับ โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า และ ที่ จะ ปฏิบัติ และ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ ของ พระ เยโฮวาห์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ เรา และ ตาม กฎหมาย และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์
{10:30} และ ที่ เรา ทั้งหลาย จะ ไม่ ยก บุตร หญิง ของ เรา ให้ แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน นั้น และ ไม่ รับ บุตร หญิง ของ เขา ทั้งหลาย ให้ แก่ บุตร ชาย ของ เรา
{10:31} และ ถ้า ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน นั้น นำ เครื่อง ใช้ หรือ ข้าว อย่าง ใดๆ มา ขาย ใน วัน สะ บา โต เรา จะ ไม่ ซื้อ จาก เขา ใน วัน สะ บา โต หรือ ใน วัน บริสุทธิ์ และ เรา จะ ไม่ เก็บ ผล ของ ปี ที่ เจ็ด และ ไม่ เก็บ หนี้สิน ทุก อย่าง
{10:32} และ เรา ทั้งหลาย กำหนด ไว้ ว่า จะ ให้ คิด กับ ตัว เรา เป็น ราย ปี ให้ เสีย คน ละ จำนวน หนึ่ง ส่วน สาม เชเขล เพื่อ การ ปรนนิบัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา
{10:33} คือ ให้ เป็น ราคา ขนม ปัง ตั้ง ถวาย ธัญ ญ บูชา เนืองนิตย์ เครื่อง เผา บูชา เนืองนิตย์ สำหรับ สะ บา โต ต่างๆ วัน ขึ้น หนึ่ง ค่ำ เทศกาล เลี้ยง ต่างๆ สิ่งของ บริสุทธิ์ และ เครื่องบูชา ไถ่ บาป เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน บาป ของ พวก อิสราเอล สำหรับ งาน ทุก อย่าง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย
{10:34} เรา ได้ จับ ฉลาก ด้วย คือ บรรดา ปุโรหิต คน เล วี และ ประชาชน ทั้งหลาย เพื่อ เอา ฟืน ถวาย นำ เข้า มา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ตาม ตระกูล ของ เรา ตาม เวลา กำหนด เป็น ปีๆ ไป เพื่อ เผา บน แท่น บูชา แห่ง พระ เยโฮวาห์ พระเจ้า ของ เรา ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ
{10:35} เรา ผูกมัด ตัว เรา ไว้ ที่ จะ นำ ผล แรก แห่ง ที่ดิน ของ เรา และ ผล แรก ของ ผล ต้นไม้ ทั้งสิ้น ทุก ปี มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{10:36} และ จะ นำ บุตร ชาย หัว ปี และ สัตว์ หัว ปี ของ เรา ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ และ ลูก หัว ปี แห่ง ฝูง วัว และ ฝูง แพะ แกะ ของ เรา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ยัง ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ ใน พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ของ เรา
{10:37} และ ที่ จะ นำ ยอด แป้งเปียก ของ เรา สิ่ง บริจาค ของ เรา ผลไม้ ของ ต้นไม้ ทุก ต้น เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน มา ยัง บรรดา ปุโรหิต มา ยัง ห้อง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา และ ที่ จะ นำ ทศางค์ จาก แผ่นดิน ของ เรา มา ให้ คน เล วี เพราะ คน เล วี เป็น ผู้ เก็บ ทศางค์ จาก หัว เมือง ชนบท ทั้งสิ้น ของ เรา
{10:38} และ ปุโรหิต พงศ์พันธุ์ ของ อา โร น จะ อยู่ กับ คน เล วี เมื่อ คน เล วี ได้ รับ ทศางค์ 3 และ คน เล วี จะ นำ ทศางค์ ของ ทศางค์ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา มา ยัง ห้อง ยัง คลัง พัสดุ
{10:39} เพราะ ประชาชน อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ เล วี จะ นำ ส่วน บริจาค คือ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน มา ยัง ห้อง ซึ่ง เป็น ที่ เก็บ เครื่อง ใช้ ของ สถาน นมัสการ และ ที่ อยู่ ของ ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ และ คน เฝ้า ประตู และ นัก ร้อง เรา จะ ไม่ เพิกเฉย ต่อ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา
{i11:1} ผู้ ที่ มี ภูมิลำเนา อยู่ ใน เยรูซาเล็ม (1 พศด.9:1-34)
{11:1} พวก ประมุข ของ ประชาชน อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ ประชาชน นอก นั้น จับ ฉลาก กัน เพื่อ จะ นำ เอา คน ส่วน หนึ่ง ใน สิบ ส่วน ให้ เข้า ไป อยู่ ใน เยรูซาเล็ม นคร บริสุทธิ์ ฝ่าย อีก เก้า ส่วน สิบ นั้น ให้ อยู่ ใน หัว เมือง ต่างๆ
{11:2} และ ประชาชน ได้ โมทนา แก่ บรรดา ผู้ ที่ สมัครใจ ไป อยู่ ใน เยรูซาเล็ม
{11:3} ต่อ ไป นี้ เป็น หัวหน้า มณฑล ที่ มา อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม แต่ ใน หัว เมือง ของ ประเทศ ยูดาห์ ต่าง คน ต่าง อาศัย อยู่ ใน ที่ดิน ของ ตน ใน หัว เมือง ของ ตน คือ อิสราเอล บรรดา ปุโรหิต คน เล วี คนใช้ ประจำ พระ วิหาร และ เชื้อสาย ข้าราชการ ของ ซา โลม อน
{11:4} บาง คน ใน พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ และ พงศ์พันธุ์ ของ เบน ยา มิ น อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ มี อา ธายาห์บุตรอุสซียาห์ ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา มา ริ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร เชฟาทิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มา หะ ลา เลล แห่ง พงศ์พันธุ์ เปเรศ
{11:5} และ มา อา เส อาห์ บุตร บา รุ ค ผู้ เป็น บุตร คลโฮเซห์ ผู้ เป็น บุตร ฮา ซา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา ดา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร โย ยา ริบ ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาว ชิ โลห์
{11:6} เชื้อสาย ของ เปเรศ ทั้งสิ้น ที่ อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม มี คน เก่ง กล้า สี่ ร้อย หก สิบ แปด คน
{11:7} และ ต่อ ไป นี้ เป็น พงศ์พันธุ์ เบน ยา มิ นคือสัลลูบุตรเมชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร โย เอ ด ผู้ เป็น บุตร เปดายาห์ ผู้ เป็น บุตร โค ลา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร มา อา เส อาห์ ผู้ เป็น บุตร อิธีเอล ผู้ เป็น บุตร เย ชา ยาห์
{11:8} และ ถัด เขา ไป คือ กับ บัยสัล ลัย มี เก้า ร้อย ยี่ สิบ แปด คน
{11:9} โย เอ ลบุตรศิค รี เป็น ผู้ ดูแล เขา ทั้งหลาย และ เหนือ เมือง นั้น ยูดาห์ บุตร หัส เส นูอาห์ เป็น ที่ สอง
{11:10} จาก บรรดา ปุโรหิต คือ เย ดา ยาห์ บุตร โย ยา ริบ ยา ดี น
{11:11} เส ไร ยาห์บุตรฮิลคียาห์ ผู้ เป็น บุตร เม ชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร ศาโดก ผู้ เป็น บุตร เม รา โย ท ผู้ เป็น บุตร อา หิ ทูบ ผู้ปกครอง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:12} และ พี่น้อง ของ เขา ที่ ทำงาน อยู่ ใน พระ นิเวศ มี แปด ร้อย ยี่ สิบ สอง คน และ อา ดา ยาห์ บุตร เย โร ฮัม ผู้ เป็น บุตร เปไลยาห์ ผู้ เป็น บุตร อัม ซี ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ปา ชเฮอร์ ผู้ เป็น บุตร มัลคียาห์
{11:13} และ พี่น้อง ของ เขา หัวหน้า ของ ตระกูล มี สอง ร้อย สี่ สิบ สอง คน และ อา มา ชสัย บุตร อา ซา เร ล ผู้ เป็น บุตร อัคซัย ผู้ เป็น บุตร เม ชิ ลเลโมท ผู้ เป็น บุตร อิมเมอร์
{11:14} และ พี่น้อง ของ เขา เป็น ทแกล้ว ทหาร มี หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ แปด คน ผู้ ดูแล ของ เขา คือ ศับดีเอล บุตร ฮัก เก โด ลิ ม
{11:15} จาก คน เลวีคือเชไมอาห์ บุตร หัส ชู บ ผู้ เป็น บุตร อัสรีคัม ผู้ เป็น บุตร ฮา ชา บิ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร บุ นนี
{11:16} และ ชับเบธัย กับ โย ซา บาด จาก พวก หัวหน้า ของ คน เล วี ผู้ ควบคุม การ งาน ภายนอก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:17} และ มัทธานิยาห์บุตรมีคาห์ ผู้ เป็น บุตร ศับ ดี ผู้ เป็น บุตร อาสา ฟ ผู้ เป็น หัวหน้า ใน การ เริ่มต้น การ โมทนา ใน การ อธิษฐาน และ บัคบูคิยาห์ เป็น ที่ สอง ใน หมู่ พี่น้อง ของ เขา และ อับ ดา บุตร ชัม มุ วา ผู้ เป็น บุตร กา ลา ล ผู้ เป็น บุตร เย ดู ธูน
{11:18} คน เล วี ทั้งหมด ใน นคร บริสุทธิ์ มี สอง ร้อย แปด สิบ สี่ คน
{11:19} คน เฝ้า ประตู มี อัก ขูบตัลโมน และ พี่น้อง ของ เขา ผู้ เฝ้า บรรดา ประตู มี หนึ่ง ร้อย เจ็ด สิบ สอง คน
{11:20} คน อิสราเอล นอก นั้น ที่ เป็น พวก ปุโรหิต และ คน เล วี อยู่ ใน หัว เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ทุก คน อยู่ ใน ที่ดิน มรดก ของ เขา
{11:21} แต่ คนใช้ ประจำ พระ วิหาร อยู่ ที่ โอ เฟลและศีหะกับกิช ปา ควบคุม คนใช้ ประจำ พระ วิหาร
{11:22} ผู้ ดูแล คน เล วี ใน เยรูซาเล็ม คือ อุ ส ซี บุตร บา นี ผู้ เป็น บุตร ฮา ชา บิ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มี คา แห่ง พงศ์พันธุ์ อาสา ฟ นัก ร้อง ดูแล การ งาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:23} เพราะ มี พระ บัญชา จาก พระ ราชา ถึง เรื่อง เขา และ มี ของ ปันส่วน ที่ ได้ ตกลง กัน ไว้ สำหรับ นัก ร้อง ตาม ที่ ต้องการ ทุกๆ วัน
{11:24} และ เปธาหิยาห์บุตรเมเชซาเบลพงศ์พันธุ์เศ- ราห์ บุตร ยูดาห์ เป็น สนอง โอษฐ์ ของ พระ ราชา ใน เรื่อง กิจการ ต่างๆ อัน เกี่ยว กับ ประชาชน
{i11:25} พวก ที่ พำนัก นอก เยรูซาเล็ม
{11:25} ส่วน ที่ ชนบท และ ไร่ นา ของ ชนบท เหล่า นั้น ประชาชน พวก ยูดาห์ บาง คน อาศัย อยู่ ใน คีริยาทอาร บา และ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ใน ดี โบ น กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ใน เย ขับ เซ เอ ล กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:26} และ ใน เย ชู อา กับ ใน โม ลา ดาห์และเบธเปเลต
{11:27} ใน ฮา ซา รชูอาลในเบเออร์เช บา กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:28} ใน ศิ กลาก ใน เม โค นาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:29} ใน เอน ริม โม นในโศราห์ในยารมูท
{11:30} ศาโนอาห์อดุลลัม และ ชนบท ของ เมือง นั้น ลา คีช และ ไร่ นา ของ เมือง นั้น อา เซ คาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น เขา จึง ตั้ง ค่าย จาก เบเออร์เช บา ถึง หุบเขา ฮิ นโนม
{11:31} ประชาชน เบน ยา มิ นอ ยู่ ต่อ จาก เก บา ไป ด้วย ที่ มิค มา ชที่อัยยาเบธเอล และ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:32} ที่ อา นา โธท นบ อา นา นิ ยาห์
{11:33} ฮา โซร์รามากิททาอิม
{11:34} ฮา ดิดเสโบอิมเนบัลลัท
{11:35} ลด และ โอ โน หุบเขา ของ พวก ช่างฝีมือ
{11:36} และ บาง ส่วน ของ คน เล วี ใน ยูดาห์ ก็ สมทบ เข้า กับ เบน ยา มิ น
{i12:1} บรรดา ปุโรหิต และ คน เลวี
{12:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ปุโรหิต และ คน เล วี ที่ ขึ้น มา กับ เศรุบบาเบลบุตรเชอัลทิเอล และ กับ เย ชู อา คือ เส ไร อาห์เยเรมีย์เอสรา
{12:2} อา มา ริ ยาห์มัลลูคฮัทธัช
{12:3} เชคานิยาห์ เร ฮูม เม เร โม ท
{12:4} อิด โด กิน เนธอยอาบียาห์
{12:5} มิ ยา มิ น มา อา ดี ยาห์บิลกาห์
{12:6} เชไมอาห์ โย ยา ริบ เย ดา ยาห์
{12:7} สัลลูอาโมคฮิลคียาห์เยดายาห์ คน เหล่า นี้ เป็น หัวหน้า ของ ปุโรหิต และ พี่น้อง ของ เขา ใน สมัย ของ เย ชู อา
{12:8} คน เล วี คือ เย ชู อา บิน นุย ขัด มี เอ ลเชเรบิยาห์ยูดาห์และมัทธานิยาห์ ผู้ ซึ่ง ดูแล การ เพลง โมทนา พร้อม กับ พี่น้อง ของ เขา
{12:9} และ บัคบูคิยาห์กับอุน โน พี่น้อง ของ เขา ยืน อยู่ ตรง กัน ข้าม ใน การ ปรนนิบัติ
{12:10} และ เย ชู อา เป็น บิดา ของ โย ยา คิมโยยาคิม เป็น บิดา ของ เอ ลี ยา ชี บ เอ ลี ยา ชี บ เป็น บิดา ของ โย ยาดา
{12:11} โย ยาดา เป็น บิดา ของ โย นา ธาน และ โย นา ธาน เป็น บิดา ของ ยาด ดู วา
{12:12} และ ใน รัชกาล โย ยา คิม มี ปุโรหิต ผู้ เป็น หัวหน้า ตระกูล คือ ตระกูล เส ไร อาห์ มี เม รา ยาห์ ตระกูล เย เร มีย์ มี ฮา นา นิ ยาห์
{12:13} ตระกูล เอส รา มี เม ชุล ลาม ตระกูล อา มา ริ ยาห์ มี เย โฮ ฮา นัน
{12:14} ตระกูล มัลลูคี มี โย นา ธานตระกูลเชบานิยาห์ มี โย เซฟ
{12:15} ตระกูล ฮา ริม มี อัด นา ตระกูล เม รา โย ทมีเฮลคาย
{12:16} ตระกูล อิด โด มี เศคาริยาห์ตระกูลกินเนโธนมีเมชุลลาม
{12:17} ตระกูล อา บี ยาห์มีศิค รี ตระกูล มิ นยามิน ตระกูล โม อัด ยาห์มีปิลทัย
{12:18} ตระกูล บิล กาห์มีชัม มุ วา ตระกูล เชไมอาห์ มี เย โฮ นา ธัน
{12:19} และ ตระกูล โย ยา ริบ มี มัทเธ นัย ตระกูล เย ดา ยาห์มีอุสซี
{12:20} ตระกูล ศัล ลัย มี คา ล ลัย ตระกูล อา โม ค มี เอ เบอร์
{12:21} ตระกูล ฮิ ลคียาห์ มี ฮา ชา บิ ยาห์ ตระกูล เย ดา ยาห์มีเนธันเอล
{12:22} ส่วน คน เล วี ใน สมัย ของ เอ ลี ยา ชี บ โย ยาดา โย ฮา นัน และ ยาด ดู วา ชื่อ หัวหน้า ของ ตระกูล มี บันทึก ไว้ ทั้ง บรรดา ปุโรหิต จน ถึง รัชสมัย ของ ดา ริ อัสคนเปอร์เซีย
{12:23} พงศ์พันธุ์ เล วี หัวหน้า ของ ตระกูล มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศาวดาร จน สมัย ของ โย ฮา นัน บุตร เอ ลี ยา ชี บ
{12:24} และ หัวหน้า ของ คน เล วี คือ ฮา ชา บิ ยาห์เชเรบิยาห์ และ เย ชู อา บุตร ขัด มี เอ ล กับ ญาติ พี่น้อง ของ เขา อยู่ ตรง กัน ข้าม ที่ จะ สรรเสริญ และ โมทนา พระคุณ ตาม บัญญัติ ของ ดา วิด คน ของ พระเจ้า เป็น ยามๆ ไป
{12:25} มัทธานิยาห์บัคบูคิยาห์โอบาดีห์เมชุลลามตัลโมนและอักขูบ เป็น คน เฝ้า ประตู ยืน เฝ้า อยู่ ที่ โรง พัสดุ ของ ประตู
{12:26} คน เหล่า นี้ อยู่ ใน สมัย ของ โย ยา คิม บุตร เย ชู อา ผู้ เป็น บุตร โย ซา ดัก และ ใน สมัย ของ เนหะมีย์ ผู้ ว่า ราชการ กับ ใน สมัย ของ เอส รา ปุโรหิต และ ธรรมา จารย์
{i12:27} การ มอบ ถวาย กำแพง เมือง
{12:27} คราว เมื่อ ทำ พิธี มอบ ถวาย กำแพง เยรูซาเล็ม เขา ได้ แสวง หา คน เล วี ตาม ที่ ของ เขา ทั่ว ทุก แห่ง เพื่อ จะ นำ เขา มา ที่ เยรูซาเล็ม เพื่อ ฉลอง มอบ ถวาย ด้วย ความ ยินดี ด้วย การ โมทนา และ ด้วย การ ร้อง เพลง ด้วย ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่
{12:28} พงศ์พันธุ์ พวก นัก ร้อง ได้ รวม กัน มา จาก มณฑล รอบ เยรูซาเล็ม และ จาก ชนบท ของ ชาว เนโทฟาห์
{12:29} ทั้ง มา จาก เบธกิล กาล และ จาก เขต เก บา และ อัส มา เวท เพราะ บรรดา นัก ร้อง ได้ สร้าง ชนบท ของ ตน รอบ เยรูซาเล็ม
{12:30} บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เขา ทั้งหลาย ได้ ชำระ ประชาชน และ ประตู เมือง กับ กำแพง ให้ บริสุทธิ์
{12:31} แล้ว ข้าพเจ้า ได้ นำ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ขึ้น บน กำแพง และ แต่งตั้ง ให้ คณะ ใหญ่ สอง คณะ เป็น ผู้ กล่าว โมทนา และ เดิน เป็น กระบวน แห่ คณะ หนึ่ง ไป ทาง ขวา ขึ้น ไป บน กำแพง จน ถึง ประตู กอง ขยะ
{12:32} และ ถัด เขา ไป มี โฮ ชา ยาห์ และ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ครึ่ง หนึ่ง
{12:33} กับ อา ซา ริ ยาห์ เอส รา เม ชุลลาม
{12:34} ยูดาห์ เบน ยา มิ นเชไมอาห์ และ เย เร มีย์
{12:35} และ พวก ปุโรหิต บาง คน ที่ มี แตร คือ เศคาริยาห์ บุตร โย นา ธาน ผู้ เป็น บุตร เชไมอาห์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มี คา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ศักเกอร์ ผู้ เป็น บุตร อาสา ฟ
{12:36} กับ ญาติ พี่น้อง ของ เขา คือ เชไมอาห์ อา ซา เร ล มิ ลา ลัย กิ ลา ลัย มา อัยเนธันเอล และ ยูดาห์ ฮา นา นี พร้อม กับ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด คน ของ พระเจ้า และ เอส รา ธรรมา จารย์ ได้ เดิน นำ หน้า เขา
{12:37} ที่ ประตู น้ำพุ เขา ทั้งหลาย เดิน ตรง ไป ขึ้น บันได ของ นคร ดา วิด ที่ ทาง ขึ้น กำแพง เหนือ พระ ราช วัง ของ ดา วิด ถึง ประตู น้ำ ทาง ทิศ ตะวัน ออก
{12:38} อีก คณะ หนึ่ง ที่ กล่าว คำ โมทนา เดิน ไป ทาง ซ้าย และ ข้าพเจ้า ตาม เขา ไป พร้อม กับ ประชาชน ครึ่ง หนึ่ง บน กำแพง เหนือ หอคอย เตาไฟ ถึง กำแพง กว้าง
{12:39} และ เหนือ ประตู เอฟ รา อิม และ ทาง ประตู เก่า และ ทาง ประตู ปลา และ หอคอย ฮา นันเอล และ หอ คอ ยศ ต พล ถึง ประตู แกะ และ เขา มา หยุด อยู่ ที่ ประตู ยาม
{12:40} คณะ ทั้ง สอง ผู้ กล่าว คำ โมทนา ได้ มา ยืน อยู่ ที่ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ข้าพเจ้า และ เจ้าหน้าที่ ครึ่ง หนึ่ง อยู่ กับ ข้าพเจ้า
{12:41} กับ ปุโรหิต ที่ ถือ แตร คือ เอ ลี ยา คิม มา อา เส อาห์มินยามินมีคายาห์ เอ ลี โอ นัย เศคาริยาห์กับฮานันยาห์
{12:42} และ มา อา เส อาห์เชไมอาห์เอเล อา ซาร์ อุ ส ซี เย โฮ ฮา นันมัลคิยาห์ เอ ลาม และ เอเซอร์ และ บรรดา นัก ร้อง ได้ ร้อง เพลง มี ยิสรายาห์ เป็น หัวหน้า ของ เขา
{12:43} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ใหญ่ โต ใน วัน นั้น และ เปรมปรีดิ์ เพราะ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ เขา เปรมปรีดิ์ ด้วย ความ ชื่นบาน ใหญ่ ยิ่ง พวก ผู้หญิง และ เด็กๆ ก็ เปรมปรีดิ์ ด้วย และ ความ ชื่นบาน ของ เยรูซาเล็ม ก็ ได้ยิน ไป ไกล
{i12:44} การ จัด ส่วน สิ่ง ที่ เลี้ยงดู ปุโรหิต และ คน เลวี
{12:44} ใน วัน นั้น เขา แต่งตั้ง คน ให้ ดูแล ห้อง สำหรับ พัสดุ ของ บริจาค ผลไม้ รุ่น แรก ทศางค์ ให้ รวบรวม สิ่ง ซึ่ง กำหนด ไว้ ใน กฎหมาย สำหรับ ปุโรหิต และ คน เล วี เข้า มา ไว้ ใน นั้น ตาม ไร่ นา ใน หัว เมือง เหล่า นั้น เพราะ ยูดาห์ เปรมปรีดิ์ ด้วย เรื่อง บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ นั้น
{12:45} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ทำ การ ปรนนิบัติ พระเจ้า ของ เขา และ ทำ การ ชำระ ให้ บริสุทธิ์ อย่าง กับ พวก นัก ร้อง และ พวก เฝ้า ประตู ได้ กระทำ ตาม พระ บัญชา ของ ดา วิด และ ของ ซา โลม อน ราช โอรส ของ พระองค์
{12:46} เพราะ ใน สมัย ดา วิด และ อาสา ฟ ใน ดึกดำบรรพ์ นั้น มี หัวหน้า พวก นัก ร้อง และ มี บทเพลง สรรเสริญ และ บทเพลง โมทนา พระคุณ พระเจ้า
{12:47} และ อิสราเอล ทั้งปวง ใน สมัย ของ เศรุบบาเบล และ ใน สมัย ของ เนหะมีย์ ได้ ให้ ปันส่วน ตาม ต้องการ ทุก วัน แก่ นัก ร้อง และ คน เฝ้า ประตู และ เขา ได้ กัน ส่วน ของ คน เล วี ไว้ ต่างหาก และ คน เล วี ได้ กัน ส่วน ของ พงศ์พันธุ์ อา โร น ไว้ ต่างหาก
{i13:1} การ ปฏิรูป ของ เนหะมีย์
{13:1} ใน วัน นั้น เขา อ่าน หนังสือ ของ โมเสส ให้ ประชาชน ฟัง และ เขา พบ ที่ มี เขียน ไว้ ว่า ไม่ ควร ให้ คน อัมโมน หรือ คน โม อับ เข้า ไป ใน ที่ ชุมนุม ของ พระเจ้า เป็น นิตย์
{13:2} เพราะ เขา มิ ได้ เอา อาหาร และ น้ำ มา ต้อนรับ คน อิสราเอล แต่ ได้ จ้าง บา ลา อัม ให้ มา ต่อต้าน และ แช่ง เขา แต่ พระเจ้า ของ เรา ทรง เปลี่ยน คำ แช่ง เป็น พร
{13:3} และ อยู่ มา เมื่อ ประชาชน ได้ยิน ธรรม บัญญัติ เขา ก็ แยก อิสราเอล ออก เสีย จาก เชื้อสาย คน ต่าง ด้าว
{13:4} ก่อนหน้า นี้ เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ผู้ ได้ รับ การ แต่งตั้ง ให้ ดูแล ห้อง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา และ ผู้ เกี่ยวพัน กับ โท บี อาห์
{13:5} ได้ จัด ห้อง ใหญ่ ห้อง หนึ่ง ให้ โท บี อาห์ เป็น ห้อง ที่ แต่ ก่อน ใช้ เก็บ ธัญ ญ บูชา กำยาน เครื่อง ใช้ ต่างๆ และ ทศางค์ ที่ เป็น ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน ซึ่ง เขา ให้ ไว้ ตาม บัญญัติ ให้ แก่ คน เล วี นัก ร้อง คน เฝ้า ประตู และ ของ บริจาค สำหรับ ปุโรหิต
{13:6} เมื่อ เกิด เรื่อง นี้ ข้าพเจ้า มิ ได้ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม เพราะ ใน ปี ที่ สาม สิบ สอง แห่ง รัชกาล อา ร ทา เซอร์ ซี ส พระ ราชา แห่ง บาบิโลน นั้น ข้าพเจ้า ได้ ไป เฝ้า พระ ราชา และ ต่อ มา ข้าพเจ้า ก็ ทูล ลา พระ ราชา
{13:7} และ มา ยัง เยรูซาเล็ม แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทราบ ความ ชั่ว ร้าย ซึ่ง เอ ลี ยา ชี บ ได้ กระทำ เพื่อ โท บี อาห์ คือ จัด ห้อง ภายใน บริเวณ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ เขา
{13:8} ข้าพเจ้า โกรธ นัก และ ข้าพเจ้า ก็ โยน เครื่อง แต่ง เรือน ทั้งสิ้น ของ โท บี อาห์ ออก เสีย จาก ห้อง
{13:9} แล้ว ข้าพเจ้า สั่ง ให้ เขา ชำระ ห้อง และ ข้าพเจ้า ก็ นำ เครื่อง ใช้ ประจำ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ธัญ ญ บูชา กับ กำยาน กลับ มา ไว้ ที่ นั่น อีก
{13:10} และ ข้าพเจ้า ยัง ทราบ อีก ว่า ส่วน ของ คน เล วี นั้น เขา ก็ ไม่ ได้ มอบ ให้ เพราะ ฉะนั้น คน เล วี และ นัก ร้อง ผู้ ปฏิบัติการ งาน ต่าง ก็ หนี กลับ ไป ยัง ไร่ นา ของ ตน
{13:11} ข้าพเจ้า จึง ต่อว่า เจ้าหน้าที่ และ พูด ว่า“ ทำไม จึง ทอดทิ้ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เสีย” ข้าพเจ้า จึง รวบรวม เขา กลับ มา และ ตั้ง เขา ไว้ ตาม ตำแหน่ง ของ เขา อีก
{13:12} และ ยูดาห์ ทั้งปวง ได้ นำ ทศางค์ ที่ เป็น ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน เข้า มา ยัง เรือน พัสดุ
{13:13} ข้าพเจ้า ได้ แต่งตั้ง คน ให้ ดูแล เรือน พัสดุ คือ เชเลมิยาห์ ปุโรหิต ศาโดกธรรมาจารย์และเปดายาห์แห่งคนเล วี และ ผู้ ช่วย ของ เขา คือ ฮา นันบุตรศักเกอร์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ เพราะ นับ ได้ ว่า เขา ซื่อสัตย์ และ หน้าที่ ของ เขา คือ แจกจ่าย แก่ พวก พี่น้อง
{13:14} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ เกี่ยว กับ เรื่อง นี้ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ และ ขอ อย่า ทรง ลบล้าง การ ที่ ดี ทั้งหลาย ของ ข้า พระองค์ ที่ ข้า พระองค์ ได้ กระทำ เพื่อ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ และ เพื่อ การ ปรนนิบัติ ใน ที่ นั้น
{13:15} ครั้ง นั้น ใน ยูดาห์ ข้าพเจ้า เห็น คน ย่ำ เหล้า องุ่น ใน วัน สะ บา โต และ นำ ฟ่อน ข้าว เข้า มา บรรทุก หลัง ลา ทั้ง เหล้า องุ่น ผล องุ่น มะเดื่อ และ ภาระ ทุก อย่าง ซึ่ง เขา นำ มา ยัง เยรูซาเล็ม ใน วัน สะ บา โต ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน เขา ใน วัน ที่ เขา ทั้งหลาย ขาย อาหาร
{13:16} และ มี คน ชาว ไท ระ อาศัย อยู่ ใน เมือง ได้ นำ ปลา และ สินค้า ทุก อย่าง เข้า มา ขาย ใน วัน สะ บา โต แก่ ประชาชน ยูดาห์ และ ใน เยรูซาเล็ม
{13:17} แล้ว ข้าพเจ้า ได้ ต่อว่า พวก ขุนนาง แห่ง ยูดาห์ และ พูด กับ เขา ว่า“ ทำไม ท่าน ทั้งหลาย กระทำ ความ ชั่ว ร้าย เช่น นี้ กระทำ ให้ วัน สะ บา โต เป็น มลทิน
{13:18} บรรพบุรุษ ของ ท่าน มิ ได้ กระทำ เช่น นี้ หรือ และ พระเจ้า ของ เรา มิ ได้ ทรง นำ เหตุ ร้าย นี้ ทั้งสิ้น ให้ ตก อยู่ บน เรา และ บน เมือง นี้ หรือ ท่าน ยัง จะ นำ พระ พิโรธ ยิ่ง กว่า นั้น มา เหนือ อิสราเอล ด้วย การ กระทำ ให้ สะ บา โต เป็น มลทิน”
{13:19} และ อยู่ มา พอ เริ่ม มืด ที่ ประตู เมือง เยรูซาเล็ม ก่อน วัน สะ บา โต ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ให้ ปิด ประตู เมือง และ สั่ง ว่า ไม่ ให้ เปิด จน กว่า จะ พ้น วัน สะ บา โต แล้ว และ ข้าพเจ้า ก็ ตั้ง ข้าราชการ บาง คน ของ ข้าพเจ้า ให้ ดูแล ประตู เมือง ว่า ไม่ ให้ นำ ภาระ สิ่ง ใด เข้า มา ใน วัน สะ บา โต
{13:20} แล้ว พวก พ่อค้า และ พวก ขาย สินค้า ทุก ชนิด ค้าง อยู่ นอก เยรูซาเล็ม หน หนึ่ง หรือ สอง หน
{13:21} ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน เขา และ พูด กับ เขา ว่า“ ทำไม ท่าน มา นอน อยู่ ข้าง กำแพง เมือง ถ้า ท่าน ทำ อีก ข้าพเจ้า จะ จับ ท่าน” ตั้งแต่ คราว นั้น มา เขา ก็ ไม่ มา อีก ใน วัน สะ บา โต
{13:22} และ ข้าพเจ้า บัญชา คน เล วี ให้ ชำระ ตัว เขา และ มา เฝ้า ประตู เมือง เพื่อ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ความ ชอบ ของ ข้า พระองค์ ใน เรื่อง นี้ และ ขอ ทรง ไว้ ชีวิต ข้า พระองค์ ตาม ความ ยิ่งใหญ่ แห่ง ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์
{13:23} ใน สมัย นั้น ข้าพเจ้า ได้ เห็น พวก ยิว ผู้ ได้ แต่งงาน กับ หญิง ชาว อัชโดดอัมโมน และ โม อับ
{13:24} และ เด็ก ของ เขา ครึ่ง หนึ่ง พูด ภาษา อัช โดด เขา พูด ภาษา ยูดาห์ ไม่ ได้ แต่ พูด ภาษา ชน ชาติ ของ เขา แต่ละ พวก
{13:25} ข้าพเจ้า ได้ โต้แย้ง กับ เขา และ แช่ง เขา และ ตี เขา บาง คน และ ดึง ผม ของ เขา ออก และ ข้าพเจ้า กระทำ ให้ เขา ปฏิญาณ ใน พระ นาม ของ พระเจ้า ด้วย ข้าพเจ้า กล่าว ว่า“ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ยก บุตร หญิง ของ เจ้า ให้ แก่ บุตร ชาย ของ เขา หรือ รับ บุตร หญิง ของ เขา ให้ แก่ บุตร ชาย ของ เจ้า หรือ ตัว เจ้า เอง
{13:26} ซา โลม อ นพ ระ ราชา แห่ง อิสราเอล มิ ได้ ทำบาป ด้วย เรื่อง หญิง อย่าง นี้ หรือ ท่ามกลาง หลาย ประชาชาติ ไม่ มี พระ ราชา ใด เหมือน พระองค์ และ พระเจ้า ของ พระองค์ ก็ ทรง รัก พระองค์ และ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ พระองค์ เป็น พระ ราชา เหนือ อิสราเอล ทั้งปวง ถึง กระนั้น ก็ ดี แม้ เป็น พระองค์ หญิง ต่าง ชาติ ก็ เป็น เหตุ ให้ พระองค์ ทรง ทำบาป
{13:27} ควร หรือ ที่ เรา จะ ฟัง เจ้า และ กระทำ ความ ชั่ว ร้าย ใหญ่ ยิ่ง นี้ ทั้งสิ้น และ ประพฤติ ทรยศ ต่อ พระเจ้า ของ เรา ด้วย การ แต่งงาน กับ หญิง ต่าง ชาติ”
{13:28} บุตร ชาย คน หนึ่ง ของ เย โฮ ยาดา ผู้ เป็น บุตร เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ใหญ่ เป็น บุตร เขย ของ สัน บาล ลัท ชาว โฮ โร นา อิม เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ขับ ไล่ เขา ไป เสีย จาก ข้าพเจ้า
{13:29} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง เขา ทั้งหลาย เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ กระทำ ให้การ เป็น ปุโรหิต และ พัน ธ สัญญา ของ พวก ปุโรหิต และ คน เล วี เป็น มลทิน
{13:30} ดังนี้ แหละ ข้าพเจ้า ได้ ชำระ เขา จาก ต่าง ด้าว ทุก อย่าง และ ข้าพเจ้า ได้ ตั้ง หน้าที่ ของ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ต่าง ก็ ประจำ งาน ของ ตน
{13:31} ข้าพเจ้า ได้ จัด ให้ หา ฟืน ถวาย ตาม เวลา กำหนด และ สำหรับ ผล รุ่น แรก ด้วย ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ ให้ เกิด ผล ดี เถิด