{i1:1} การ ระลึก ถึง เหตุการณ์ ที่ โฮ เร บ
{1:1} ข้อความ ต่อ ไป นี้ เป็น คำ ที่ โมเสส กล่าว กับ คน อิสราเอล ทั้งสิ้น ใน ถิ่น ทุรกันดาร ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ณ ที่ราบ ข้าง หน้า สู ฟ ระหว่าง ปา ราน และ โท เฟล ลา บาน ฮา เซ โรท และ ดี ซา หับ
{1:2} หนทาง จาก โฮ เร บ ตาม แนว เขา เส อีร์ จน ถึง คา เดช บา รเนีย นั้น เป็น ระยะ ทาง สิบ เอ็ด วัน
{1:3} ใน วัน ที่ หนึ่ง เดือน ที่ สิบ เอ็ด ปี ที่ สี่ สิบ โมเสส ได้ กล่าว กับ คน อิสราเอล ตาม ทุก สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ท่าน ให้ แจ้ง แก่ เขา ทั้งหลาย
{1:4} หลัง จาก ท่าน ชนะ สิ โหน กษัตริย์ ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ใน เฮ ชโบน และ ชนะ โอก กษัตริย์ ของ บา ชาน ผู้ อยู่ ใน อัช ทา โรท ที่ เอ เด ร อี นั้น แล้ว
{1:5} โมเสส ได้ เริ่ม อธิบาย ธรรม บัญญัติ นี้ ใน แผ่นดิน โม อับ ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ว่า
{1:6} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ตรัส สั่ง เรา ที่ โฮ เร บว่า‘ เจ้า พัก ที่ ภูเขา นี้ นาน พอ แล้ว
{1:7} จง หัน ไป และ เดิน ตาม ทาง ของ เจ้า มุ่ง ไป ยัง แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์ และ ที่ ใกล้ เคียง กัน ใน ที่ราบ ของ แดน เทือกเขา และ ใน เนิน เชเฟลาห์และในเนเกบ และ ที่ ฝั่ง ทะเล แผ่นดิน ของ คน คา นา อัน และ ที่ เลบานอน จน ถึง แม่น้ำ ใหญ่ คือ แม่น้ำ ยู เฟรติส
{1:8} ดู สิ เรา ได้ ตั้ง แผ่นดิน นั้น ไว้ ตรง หน้า เจ้า แล้ว จง เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า คือ กับ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ว่า จะ ให้ แก่ พวก เขา และ แก่ เชื้อสาย ของ เขา ที่ ตาม มา ด้วย’
{i1:9} การ แต่งตั้ง ผู้นำ ประจำ เผ่า (อพย.18:13-27)
{1:9} “ เวลา นั้น ข้าพเจ้า บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า‘ ข้าพเจ้า คน เดียว แบก พวก ท่าน ไม่ ไหว
{1:10} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ให้ พวก ท่าน ทวี มาก ขึ้น และ ดู สิ ทุก วัน นี้ พวก ท่าน มี จำนวน มาก ดุจ ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า
{1:11} ขอ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ทำให้ ท่าน ทวี ขึ้น พัน เท่า และ ทรง อวยพร ท่าน ดัง ที่ ทรง สัญญา กับ ท่าน แล้ว นั้น
{1:12} ข้าพเจ้า คน เดียว จะ แบก ภาระ ความ ยาก ลำบาก และ การ วิวาท ของ พวก ท่าน ได้ อย่างไร?
{1:13} จง เลือก คน ที่ มี ปัญญา มี ความ รู้ และ มี ชื่อเสียง ใน เผ่า ของ พวก ท่าน และ ข้าพเจ้า จะ ตั้ง เขา ให้ เป็น หัวหน้า ของ ท่าน’
{1:14} ท่าน ก็ ตอบ ข้าพเจ้า ว่า‘ สิ่ง ที่ ท่าน กล่าว นั้น ดี แล้ว เรา ควร จะ ทำ’
{1:15} ข้าพเจ้า จึง เลือก หัวหน้า จาก ทุก เผ่า ซึ่ง เป็น คน มี ปัญญา และ มี ชื่อเสียง ตั้ง ไว้ เป็น หัวหน้า เหนือ ท่าน ทั้งหลาย ให้ เป็น ผู้ปกครอง คน พัน คน บ้าง ร้อย คน บ้าง ห้า สิบ คน บ้าง สิบ คน บ้าง และ พนักงาน ต่างๆ ตาม เผ่า ของ ท่าน
{1:16} เวลา นั้น ข้าพเจ้า ได้ กล่าว กำชับ พวก ตุลาการ ของ ท่าน ว่า‘ จง พิจารณา คดี ของ พี่น้อง ของ ท่าน และ ตัดสิน อย่าง ยุติธรรม ใน คดี ความ ระหว่าง ชาย คน หนึ่ง กับ พี่น้อง ของ ตน หรือ กับ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ กับ เขา
{1:17} ห้าม ลำเอียง ใน การ พิพากษา จง ฟัง ทั้ง ผู้น้อย และ ผู้ใหญ่ ให้ เสมอ กัน อย่า กลัว หน้า มนุษย์ เลย เพราะ การ พิพากษา นั้น เป็น ของ พระเจ้า และ คดี ใด ที่ ยาก จง นำ มา ให้ ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า จะ พิจารณา เอง’
{1:18} เวลา นั้น ข้าพเจ้า ได้ สั่ง พวก ท่าน เกี่ยว กับ ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ควร ทำ
{i1:19} อิสราเอล ปฏิเสธ ที่ จะ เข้า แผ่นดิน (กดว.13:1-33)
{1:19} “ พวก เรา ได้ ออก จาก โฮ เร บ เดิน ผ่าน ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ และ น่า กลัว ตาม ที่ พวก ท่าน เห็น นั้น เดิน ไป ตาม แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์ ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส สั่ง เรา ไว้ และ เรา มา ถึง คา เดช บา รเนีย
{1:20} และ ข้าพเจ้า ได้ กล่าว แก่ พวก ท่าน ว่า‘ พวก ท่าน มา ถึง แดน เทือกเขา ของ คน อา โม ไรต์ แล้ว เป็น ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน แก่ พวก เรา
{1:21} ดู สิ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ตั้ง แผ่นดิน นั้น ไว้ ตรง หน้า ท่าน แล้ว จง ขึ้น ไป ยึดครอง แผ่นดิน นั้น ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ได้ ตรัส กับ ท่าน ว่า อย่า กลัว หรือ อย่า ตกใจ เลย’
{1:22} แล้ว ท่าน ทุก คน เข้า มา ใกล้ ข้าพเจ้า พูด ว่า‘ ให้ เรา ใช้ คน ไป ล่วงหน้า เรา และ สอดแนม ดู แผ่นดิน นั้น แทน เรา แล้ว นำ ข่าว เรื่อง ทาง ที่ เรา จะ ต้อง ขึ้น ไป และ เรื่อง เมือง ที่ เรา จะ ไป นั้น มา ให้ เรา’
{1:23} เรื่อง นี้ ข้าพเจ้า เห็น ดี ด้วย ข้าพเจ้า จึง เลือก สิบ สอง คน จาก พวก ท่าน เผ่า ละ คน
{1:24} แล้ว คน เหล่า นั้น ได้ มุ่งหน้า ขึ้น แดน เทือกเขา มา ถึง หุบเขา เอช โคล์ และ สอดแนม ดู ที่ นั่น
{1:25} เขา ทั้งหลาย ได้ เก็บ ผลไม้ ของ แผ่นดิน นั้น ติด มือ มา ให้ เรา และ นำ ข่าว มา แจ้ง เรา ว่า‘ ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน แก่ เรา นั้น เป็น แผ่นดิน ที่ ดี’
{1:26} “ แต่ กระนั้น พวก ท่าน ก็ ไม่ ยอม ขึ้น ไป กลับ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย
{1:27} และ พวก ท่าน ได้ บ่น อยู่ ใน เต็นท์ ของ ตน และ พูด ว่า‘ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง เกลียด ชัง เรา พระองค์ จึง ทรง พา เรา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ จะ ได้ มอบ เรา ไว้ ใน มือ คน อา โม ไรต์ เพื่อ จะ ทำลาย เรา เสีย
{1:28} เรา จะ ขึ้น ไป ที่ไหน เล่า? พวก พี่น้อง ของ เรา ก็ ทำให้ เรา ใจ เสีย โดย กล่าว ว่า“ คน เหล่า นั้น สูง ใหญ่ กว่า พวก เรา อีก เมือง เหล่า นั้น ก็ ใหญ่ โต และ มี กำแพง สูง เทียม ฟ้า ยิ่ง กว่า นั้น เรา เห็น พวก คน อา นาค อยู่ ที่ นั่น ด้วย’”
{1:29} แล้ว ข้าพเจ้า จึง พูด กับ ท่าน ทั้งหลาย ว่า‘ อย่า ครั่น คร้าม หรือ กลัว เขา เลย
{1:30} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้นำ หน้า ท่าน พระองค์ จะ ทรง ต่อสู้ เพื่อ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ได้ ทรง ทำ ทุก สิ่ง เพื่อ ท่าน ใน อียิปต์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน
{1:31} และ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ซึ่ง ท่าน ได้ เห็น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อุ้มชู ท่าน ดัง พ่อ อุ้ม ลูก ของ ตน ตลอด ทาง ที่ พวก ท่าน ไป นั้น จน ท่าน ทั้งหลาย ได้ มา ถึง ที่ นี่’
{1:32} แต่ อย่างไร ก็ ตาม พวก ท่าน ไม่ ได้ เชื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{1:33} ผู้ ทรง นำทาง ข้าง หน้า ท่าน เพื่อ จะ หา ที่ ให้ ท่าน ทั้งหลาย ตั้ง เต็นท์ ของ ท่าน เป็น ไฟ ใน กลางคืน เพื่อ โปรด ให้ ท่าน เห็น ทาง ที่ ควร จะ ไป และ เป็น เมฆ ใน กลางวัน
{i1:34} การ ลงโทษ เพราะ อิสราเอล กบฏ (กดว.14:20-35)
{1:34} “ พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง สดับ เสียง พูด ของ พวก ท่าน จึง กริ้ว และ ทรง ปฏิญาณ ว่า
{1:35} ‘ จะ ไม่ มี สัก คน เดียว ใน ชาติพันธุ์ ที่ ชั่ว นี้ จะ ได้ เห็น แผ่นดิน ดี นั้น ที่ เรา ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก เจ้า
{1:36} นอกจาก คา เลบ บุตร เย ฟุน เนห์ เขา จะ เห็น แผ่นดิน นั้น และ เรา จะ ให้ แผ่นดิน ที่ เขา เหยียบ นั้น แก่ เขา และ แก่ ลูกหลาน ของ เขา เพราะ เขา ได้ ติดตาม พระ ยาห์เวห์ อย่าง สุด ใจ’
{1:37} เพราะ พวก ท่าน พระ ยาห์เวห์ ก็ ทรง พระ พิโรธ เรา ด้วย ตรัส ว่า‘ เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน ที่ นั้น ด้วย เหมือน กัน
{1:38} โย ชู วา บุตร นูน ผู้ ยืน อยู่ ตรง หน้า เจ้า จะ ได้ เข้า ไป จง สนับสนุน เขา เพราะ เขา จะ พา คน อิสราเอล ไป ครอบครอง แผ่นดิน นั้น
{1:39} ยิ่ง กว่า นั้น บรรดา ลูก น้อย ของ พวก เจ้าที่ เจ้า ว่า จะ ถูก ปล้น เอา ไป นั้น และ เด็กๆ ของ เจ้าที่ ใน วัน นี้ ยัง ไม่ รู้จัก ผิด และ ชอบ จะ ได้ เข้า ไป ที่ นั่น เรา จะ ให้ แผ่นดิน นั้น แก่ พวก เขา และ พวก เขา จะ ยึดครอง ที่ นั่น
{1:40} แต่ ฝ่าย พวก เจ้า จง เดิน กลับ เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง สู่ ทะเล แดง เถิด’
{1:41} “ แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ตอบ ข้าพเจ้า ว่า‘ พวก เรา ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ แล้ว เรา จะ ขึ้น ไป สู้ รบ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง บัญชา เรา ทุก อย่าง’ และ ท่าน ทั้งหลาย ได้ คาด อาวุธ เตรียม พร้อม ทุก คน คิด ว่า การ ขึ้น ไป ยัง แดน เทือกเขา นั้น เป็น เรื่อง ง่าย
{1:42} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ จง บอก พวก เขา ว่า อย่า ขึ้น ไป สู้ รบ เลย เกรง ว่า พวก เจ้า จะ แพ้ ศัตรู เพราะ เรา ไม่ ได้ อยู่ ท่ามกลาง เจ้า’
{1:43} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง กล่าว แก่ พวก ท่าน แต่ ท่าน ไม่ เชื่อฟัง กลับ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ มี ใจ อุกอาจ ขึ้น ไป ยัง แดน เทือกเขา นั้น
{1:44} และ คน อา โม ไรต์ ที่ อยู่ ใน แดน เทือกเขา นั้น ได้ ออก มา ต่อสู้ และ ไล่ ตี พวก ท่าน ดุจ ฝูง ผึ้ง ไล่ และ ได้ ฆ่า พวก ท่าน ตั้งแต่ เส อีร์ จน ถึง โฮ รมาห์
{1:45} และ พวก ท่าน กลับ มา ร้องไห้ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์แต่พระยาห์เวห์ ไม่ ทรง สดับ เสียง ของ ท่าน หรือ เงี่ย พระ กรรณ ฟัง ท่าน
{1:46} ท่าน ทั้งหลาย จึง พัก อยู่ ที่ คา เดช หลาย วัน ตาม เวลา ที่ ท่าน ได้ พัก อยู่ นั้น
{i2:1} ระยะ ปี ที่ อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{2:1} “ ต่อ มา พวก เรา ได้ เดิน กลับ เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ตาม ทาง สู่ ทะเล แดง ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า และ พวก เรา ได้ เดิน วน ภูเขา เส อีร์หลายวัน
{2:2} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า
{2:3} ‘ พวก เจ้า ได้ เดิน วนเวียน ใน แดน เทือกเขา นี้ นาน พอ แล้ว จง หัน ไป ทาง ทิศ เหนือ เถิด
{2:4} และ จง บัญชา ประชาชน ว่า พวก เจ้า กำลัง จะ เดิน ผ่าน เขต แดน เมือง พี่น้อง ของ เจ้า คือ ลูกหลาน ของ เอ ซาว ที่ อยู่ ใน เส อีร์ แล้ว และ พวก เขา จะ กลัว พวก เจ้า ฉะนั้น จง ระวัง ตัว ให้ ดี
{2:5} อย่า ต่อสู้ เขา เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ดินแดน ของ เขา แก่ เจ้า เลย จะ ไม่ ให้ ที่ดิน แม้ เพียง ฝ่า เท้า เหยียบ เพราะ เรา ได้ ให้ ภูเขา เส อีร์ แก่ เอ ซาว เป็น กรรมสิทธิ์
{2:6} พวก เจ้า จง เอา เงิน ซื้อ เสบียง อาหาร จาก พวก เขา เพื่อ จะ ได้ กิน และ จง เอา เงิน ซื้อ น้ำ จาก เขา ด้วย เพื่อ จะ ได้ ดื่ม
{2:7} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ ทรง อวยพร เจ้า ใน งาน ทุก อย่าง ที่ มือ ของ เจ้า ทำ พระองค์ ทรง ทราบ ทาง ที่ เจ้า เดิน ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ อยู่ กับ เจ้า มา สี่ สิบ ปี แล้ว เจ้า ไม่ ขาด สิ่ง ใด เลย’
{2:8} แล้ว เรา จึง เดิน เลย ไป จาก พี่น้อง ของ เรา คือ พวก ลูกหลาน เอ ซาว ผู้ อาศัย อยู่ ที่ เส อีร์ ออก จาก เส้นทาง แห่ง อา รา บาห์จากเอลัท และ จาก เอ ซิ โอน เก เบอร์“ และ เรา ได้ เลี้ยว ไป เดิน ตาม ทาง ถิ่น ทุรกันดาร โม อับ
{2:9} และ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ อย่า เป็น ศัตรู กับ พวก โม อับ และ อย่า รบ กับ เขา เลย เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ดินแดน ของ เขา แก่ เจ้า เป็น กรรมสิทธิ์ เพราะ เรา ได้ ให้ เมือง อาร์ แก่ ลูกหลาน ของ โลท เป็น กรรมสิทธิ์ แล้ว’
{2:10} (แต่ ก่อน คน เอ มิ มอ ยู่ ที่ นั่น เป็น ชน ชาติ ใหญ่ และ มี จำนวน มาก และ สูง อย่าง คน อา นาค
{2:11} คน เหล่า นี้ ได้ ชื่อ อีก ว่า เร ฟา อิม เหมือน คน อา นาค แต่ คน โม อับ เรียก พวก นี้ ว่า เอ มิ ม
{2:12} เมื่อ ก่อน พวก โฮ รี อยู่ ที่ เส อีร์ ด้วย แต่ ลูกหลาน ของ เอ ซาว ได้ มา อยู่ แทน พวก เขา และ ทำลาย เขา เสีย และ เข้า อาศัย แทน ที่ เขา เหมือน อิสราเอล ทำ ต่อ ดินแดน ที่ พระ ยาห์เวห์ ประทาน ให้ เขา เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น)
{2:13} ‘ บัดนี้ พวก เจ้า จง ยก เดิน ข้าม แม่น้ำ เศเรด’ พวก เรา จึง ข้าม แม่น้ำ เศเรด
{2:14} และ นับ เป็น เวลา สาม สิบ แปด ปี ที่ เรา มา จาก คา เดช บา รเนีย จน เรา ได้ ข้าม แม่น้ำ เศเรด จน คน รุ่น นั้น หมด ไป คือ พวก ผู้ชาย ใน ค่าย ที่ ออก รบ ได้ นั้น ตาย หมด ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ กับ พวก เขา
{2:15} แท้ จริง พระ หัตถ์ พระ ยาห์เวห์ ทรง ต่อสู้ พวก เขา ทรง ทำลาย พวก เขา จาก ท่ามกลาง ค่าย จน พวก เขา พินาศ หมด สิ้น
{2:16} “ ต่อ มา เมื่อ คน ที่ ออก รบ ได้ ตาย ไป หมด จาก ท่ามกลาง ประชาชน แล้ว
{2:17} พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า
{2:18} ‘ วัน นี้ เจ้า จะ เดิน ข้าม เมือง อาร์ เขต แดน ของ คน โม อับ
{2:19} และ เมื่อ เข้า ใกล้ ชาย แดน ของ คน อัม โม นอ ย่า เป็น ศัตรู และ อย่า รบ กับ เขา เพราะ เรา จะ ไม่ ให้ ดินแดน ของ ลูกหลาน คน อัมโมน แก่ เจ้า เป็น กรรมสิทธิ์ เลย ด้วย เรา ได้ ให้ ที่ นั่น แก่ ลูกหลาน ของ โลท เป็น กรรมสิทธิ์ แล้ว’
{2:20} (ทั้ง ที่ นั่น ก็ นับ ว่า เป็น แผ่นดิน ของ พวก เร ฟา อิม แต่ ก่อน คน เร ฟา อิม เคย อยู่ ที่ นั่น แต่ คน อัมโมน ได้ เรียก พวก เขา ว่า ศัมซุมมิม
{2:21} คน เหล่า นั้น สูง ใหญ่ และ มี จำนวน มาก เหมือน คน อา นาค แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำลาย พวก เขา เสีย และ พวก อัมโมน ได้ ยึดครอง และ เข้า อยู่ แทน ที่ เขา
{2:22} เหมือน พระองค์ ได้ ทรง ทำ ต่อ ลูกหลาน ของ เอ ซาว ผู้ อยู่ ที่ เส อีร์ เมื่อ พระองค์ ทรง ทำลาย พวก โฮ รี เสีย และ พวก เขา ได้ ยึดครอง แล้ว เข้า อาศัย แทน ที่ เขา จน ทุก วัน นี้
{2:23} ส่วน พวก อัฟวิม ที่ อยู่ ใน หมู่บ้าน ต่างๆ จน ถึง กาซา คน คัฟโทร์ ซึ่ง มา จาก คัฟโทร์ ก็ ได้ ทำลาย พวก เขา และ เข้า อาศัย แทน ที่ เขา)
{2:24} ‘ พวก เจ้า จง ลุก ขึ้น เดินทาง ข้าม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน นี่แน่ะ เรา ได้ มอบ สิ โหน ชาว อา โม ไรต์ ผู้ เป็น กษัตริย์ แห่ง เฮ ชโบน และ ดินแดน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า เจ้า จง เริ่ม เข้า ยึดครอง และ สู้ รบ กับ เขา
{2:25} วัน นี้ เรา จะ ให้ ชน ชาติ ทั้งหลาย ทั่ว ใต้ ฟ้า ครั่น คร้าม และ กลัว เจ้า เมื่อ พวก เขา ได้ยิน ข่าว เรื่อง เจ้า ก็ จะ กลัว จน ตัว สั่น และ ลนลาน เพราะ เจ้า’
{i2:26} พิชิต กษัตริย์ สิ โหน (กดว.21:21-30)
{2:26} “ ข้าพเจ้า จึง ใช้ ผู้ สื่อสาร จาก ถิ่น ทุรกันดาร เค เดโม ท ไป เข้า เฝ้า สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เฮ ชโบน ทูล ถ้อยคำ อัน สันติ ว่า
{2:27} ‘ ขอ ให้ ข้า พระ บาท ผ่าน ดินแดน ของ ฝ่าพระบาท ข้า พระ บาท จะ เดิน ไป ตาม ทางหลวง เท่านั้น จะ ไม่ เลี้ยว ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย เลย
{2:28} ขอ ฝ่าพระบาท ขาย เสบียง เอา เงิน เพื่อ ข้า พระ บาท จะ ได้ กิน และ ขอ ขาย น้ำ เอา เงิน เพื่อ ข้า พระ บาท จะ ได้ ดื่ม ขอ เพียง ให้ ข้า พระ บาท เดิน ผ่าน ไป เท่านั้น
{2:29} เช่น เดียว กับ ลูกหลาน ของ เอ ซาว ซึ่ง อยู่ ที่ เส อีร์ และ คน โม อับ ที่ อยู่ เมือง อาร์ ได้ ทำ กับ ข้า พระ บาท นั้น จน ข้า พระ บาท จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้า พระ บาท ได้ ประทาน ให้ พวก ข้า พระ บาท’
{2:30} แต่ สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เฮ ชโบน ไม่ ยอม ให้ เรา ผ่าน เขต แดน ของ เขา เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำให้ จิตใจ ของ สิ โหน กระด้าง และ ทรง ทำให้ ใจ แข็ง เพื่อ จะ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน ดัง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{2:31} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ นี่แน่ะ เรา เริ่ม มอบ สิ โหน และ แผ่นดิน ของ เขา ไว้ กับ เจ้า จง เข้า ยึดครอง เพื่อ เจ้า จะ ได้ แผ่นดิน ของ เขา เป็น กรรมสิทธิ์’
{2:32} แล้ว สิ โหน ยก ออก มา ต่อสู้ กับ เรา ที่ ยา ฮา ส ทั้ง เขา และ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ เขา
{2:33} และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง มอบ เขา ไว้ ต่อ เรา และ เรา ได้ ตี ทำลาย เขา กับ บุตร และ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ เขา เสีย
{2:34} เวลา นั้น เรา ได้ ยึด เมือง ทั้งหมด ของ เขา และ ได้ ทำลาย ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ใน ทุก เมือง ไม่ มี ผู้ เหลือ รอดชีวิต เลย
{2:35} เหลือ แต่ ฝูง สัตว์ เรา ก็ ยึด มา เป็น ของ แย่งชิง ของ เรา ทั้ง ของ ริบ ใน เมือง เหล่า นั้น ที่ เรา ตี มา
{2:36} ตั้งแต่ อา โร เออร์ ที่ อยู่ ริม ลุ่ม แม่น้ำ อา ร โนน และ ตั้งแต่ เมือง ที่ อยู่ ใน ลุ่ม แม่น้ำ นั้น จน ถึง เมือง กิเล อาด ไม่ มี เมือง ใด ต่อต้าน เรา ได้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง มอบ ทั้งหมด นั้น ไว้ กับ เรา
{2:37} ขอ เพียง แต่ ท่าน ไม่ เข้า ใกล้ แผ่นดิน คน อัมโมน คือ ฝั่ง แม่น้ำ ยับ บอก และ เมือง ที่ อยู่ บน ภูเขา และ ที่ ใดๆ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส ห้าม เรา นั้น
{i3:1} ความ พ่าย แพ้ ของ โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน (กดว.21:31-35)
{3:1} “ เรา จึง หัน ขึ้น ไป ยัง ทาง สู่ บา ชาน แล้ว โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน ทรง ออก มา สู้ รบ กับ เรา พร้อม ด้วย ประชาชน ทั้งหมด ของ พระองค์ เพื่อ สู้ รบ ที่ เอ เด รอี
{3:2} แต่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ อย่า กลัว เขา เลย เพราะ เรา ได้ มอบ เขา และ ประชาชน ทั้งหมด รวม ทั้ง แผ่นดิน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า แล้ว และ เจ้า จะ ทำ กับ เขา เหมือน อย่าง ที่ ได้ ทำ กับ สิ โหน กษัตริย์ คน อา โม ไรต์ ซึ่ง อยู่ ที่ เฮ ชโบน’
{3:3} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา จึง ทรง มอบ ไว้ ใน มือ ของ เรา ทั้ง โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน และ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ เขา และ พวก เรา ได้ ฆ่า พวก เขา จน ไม่ มี เหลือ
{3:4} เวลา นั้น เรา ยึด เอา เมือง ทั้งหมด ของ เขา รวม หก สิบ เมือง ไม่ มี เหลือ สัก เมือง เดียว ซึ่ง เรา ไม่ ได้ ยึด มา จาก พวก เขา ดินแดน ทั้งสิ้น แห่ง อา รโกบ ซึ่ง เป็น อาณาจักร ของ โอก ใน บา ชาน
{3:5} เมือง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น เป็น เมือง ที่ มี กำแพง สูง มี ประตู มี ดาล ประตู และ ยัง มี หมู่บ้าน อีก มาก ที่ ไม่ มี กำแพง
{3:6} เรา ได้ ทำลาย พวก เขา อย่าง สิ้นเชิง ได้ ทำลาย พวก ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก ใน ทุก เมือง เหมือน เรา ทำ ต่อ สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เฮ ชโบนนั้น
{3:7} แต่ ฝูง สัตว์ ทั้งหมด และ ของ ริบ จาก เมือง เหล่า นั้น เรา แย่งชิง มา เป็น ของ เรา
{3:8} เวลา นั้น เรา ยึด แผ่นดิน จาก มือ ของ กษัตริย์ ทั้ง สอง ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ตั้งแต่ แม่น้ำ อา ร โนน ถึง ภูเขา เฮอร์โมน
{3:9} (ภูเขา เฮอร์โมน นั้น ชาว ไซ ดอน เรียก ว่า สี รี ออ น และ ชาว อา โม ไรต์ เรียก ว่า เส นีร์)
{3:10} คือ เมือง ทั้งหมด ใน ที่ราบ สูง และ กิเล อาด ทั้งหมด และ บา ชาน ทั้งหมด จน ถึง เมือง สา เลคาห์ และ เมือง เอ เด ร อี ซึ่ง เป็น เมือง แห่ง อาณาจักร ของ โอก ใน บา ชาน
{3:11} (ด้วย ยัง เหลือ อยู่ แต่ โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน ซึ่ง เป็น พวก เร ฟา อิม นี่แน่ะ เตียง นอน ของ ท่าน ทำ ด้วย เหล็ก เตียง นอน นั้น ไม่ ได้ อยู่ ที่ เมือง รับ บาห์ของคนอัมโมน หรือ ยาว ถึง สี่ เมตร กว้าง เกือบ สอง เมตร ตาม มาตรฐาน การ วัด)
{3:12} “ แผ่นดิน นี้ ที่ พวก เรา ยึดครอง ได้ เวลา นั้น คือ ตั้งแต่ อา โร เออร์ ซึ่ง อยู่ ริม แม่น้ำ อา ร โนน และ แดน เทือกเขา กิเล อาด ครึ่ง หนึ่ง กับ เมือง ใน พื้นที่ นั้น ข้าพเจ้า ให้ แก่ เผ่า รู เบน และ เผ่า กาด
{3:13} ส่วน กิเล อาด ที่ ยัง เหลือ อยู่ กับ บา ชาน ทั้งหมด ซึ่ง เป็น อาณาจักร ของ โอก คือ ดินแดน อา รโกบ ทั้งหมด ข้าพเจ้า ให้ แก่ เผ่า มนัส เสห์ครึ่งเผ่า (บา ชาน ทั้งหมด นั้น เรียก ว่า ดินแดน ของ พวก เร ฟา อิม
{3:14} ยา อีร์ บุตร เผ่า มนัส เสห์ ตี ได้ ดินแดน อา รโกบ ทั้งหมด คือ เมือง บา ชาน จน ถึง เขต แดน เมือง ของ ชาว เก ชูร์ และ เมือง ของ ชาว มา อา คาห์) และ เรียก ชื่อ เมือง เหล่า นั้น ตาม ชื่อ ของ ตน ว่า ฮา วโวทยาอีร์ จน ถึง ทุก วัน นี้
{3:15} เมือง กิเล อาด นั้น ข้าพเจ้า ให้ แก่ มา คีร์
{3:16} ส่วน เผ่า รู เบน และ เผ่า กาด นั้น ข้าพเจ้า ให้ ดินแดน ตั้งแต่ กิเล อาด ถึง แม่น้ำ อา ร โนน ถือ เอา กลาง แม่น้ำ เป็น เขต แดน เรื่อย มา ถึง แม่น้ำ ยับ บอก อัน เป็น เขต แดน ของ คน อัมโมน
{3:17} ทั้ง บริเวณ ที่ราบ ด้วย มี แม่น้ำ จอร์แดน เป็น พรมแดน ตั้งแต่ ทะเล คินเนเรท จน ถึง ทะเล แห่ง อา รา บาห์ คือ ทะเล ตาย ที่ราบ แถบ เนิน เขา ปิสกาห์ ซึ่ง อยู่ ทิศ ตะวัน ออก
{3:18} “ เวลา นั้น ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ให้ พวก ท่าน ยึดครอง แผ่นดิน นี้ แต่ ทหาร พร้อม รบ ทั้งสิ้น ของ ท่าน จง ถือ อาวุธ ยก ข้าม ไป ก่อน คน อิสราเอล ผู้ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน
{3:19} ส่วน ภรรยา บุตร เล็กๆ กับ ฝูง ปศุสัตว์ ของ ท่าน (เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ แล้ว ว่า ท่าน ทั้งหลาย มี ฝูง ปศุสัตว์ จำนวน มาก) จง อยู่ ใน เขต เมือง ที่ ข้าพเจ้า ยก ให้ พวก ท่าน นั้น ก่อน
{3:20} จน กว่า พระ ยาห์เวห์ จะ ประทาน การ หยุด พัก แก่ พี่น้อง ของ ท่าน ดัง ที่ ประทาน แก่ ท่าน แล้ว จน พวก เขา จะ ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ เขา ที่ ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ จอร์แดน แล้ว พวก ท่าน แต่ละ คน จึง จะ กลับ มา ยัง ที่ อยู่ ของ ตน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ให้ แก่ ท่าน แล้ว’
{3:21} เวลา นั้น ข้าพเจ้า สั่ง โย ชู วา ว่า‘ นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น ทุก อย่าง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ทำ กับ กษัตริย์ ทั้ง สอง นั้น แล้ว ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำ กับ อาณาจักร ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม ไป อยู่ เช่น เดียวกัน
{3:22} ท่าน ทั้งหลาย อย่า กลัว พวก เขา เลย เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ทรง สู้ รบ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย’
{i3:23} โมเสส มอง ดู คา นา อัน จาก ปิสกาห์
{3:23} “ เวลา นั้น ข้าพเจ้า อ้อนวอน พระ ยาห์เวห์ว่า
{3:24} ‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ เพิ่ง ทรง สำแดง ความ ยิ่งใหญ่ และ พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ ของ พระองค์ แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เพราะ มี พระเจ้า องค์ ไหน เล่า ใน สวรรค์ หรือ ใน แผ่นดิน โลก ที่ ทรง สามารถ ทำ กิจการ ต่างๆ และ การ อิทธิฤทธิ์ เหมือน พระองค์ ทรง กระทำ
{3:25} ขอ ทรง อนุญาต ให้ ข้า พระองค์ ข้าม ไป ดู แผ่นดิน ดี ที่ อยู่ ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ดู แดน เทือกเขา งดงาม และ เลบานอน ด้วย’
{3:26} แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ข้าพเจ้า เพราะ พวก ท่าน เป็น เหตุ พระองค์ จึง ไม่ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ พอ แล้ว เจ้า อย่า พูด เรื่อง นี้ กับ เรา อีก ต่อ ไป
{3:27} เจ้า จง ขึ้น ไป ถึง ยอด ปิสกาห์ และ มอง ดู ทิศ ตะวัน ตก ทิศ เหนือ ทิศ ใต้ และ ทิศ ตะวัน ออก แล ดู แผ่นดิน นั้น ด้วย นัยน์ตา ของ เจ้า เพราะ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นี้
{3:28} แต่ เจ้า จง กำชับ โย ชู วา จง หนุน ใจ และ เสริม กำลัง เขา ให้ เข้มแข็ง เพราะ เขา จะ ต้อง นำ หน้า ชน ชาติ นี้ ข้าม ไป และ จะ ทรง ให้ เขา เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ที่ เจ้า มอง เห็น นั้น’
{3:29} ฉะนั้น พวก เรา จึง ยับยั้ง อยู่ ใน หุบเขา ตรง ข้าม กับ เบธเปโอร์
{i4:1} โมเสส สั่ง ให้ เชื่อฟัง
{4:1} “ บัดนี้ โอ คน อิสราเอล จง ฟัง กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง ข้าพเจ้า สอน ท่าน ทั้งหลาย ให้ ประพฤติ ตาม เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{4:2} ท่าน ทั้งหลาย อย่า แต่ง เติม ถ้อยคำ ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ และ อย่า ตัด สิ่ง ใด ออก เพื่อ ท่าน จะ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน
{4:3} นัยน์ตา ของ พวก ท่าน ได้ เห็น สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง กระทำ เกี่ยว กับ พระ บา อัลเปโอร์ แล้ว เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ทำลาย ทุก คน ที่ ติดตาม พระ บา อัลเปโอร์ จาก ท่ามกลาง ท่าน
{4:4} แต่ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ยึด พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่าง มั่นคง ยัง มี ชีวิต อยู่ ถึง วัน นี้ ทุก คน
{4:5} ดู สิ ข้าพเจ้า ได้ สั่งสอน กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย แก่ พวก ท่าน ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ทรง บัญชา ข้าพเจ้า ให้ ท่าน ทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ยึดครอง
{4:6} จง รักษา และ ทำ ตาม กฎ เหล่า นั้น เพราะ การ กระทำ อย่าง นั้น จะ แสดง ถึง สติปัญญา และ ความ เข้าใจ ของ พวก ท่าน ต่อ หน้า ชน ชาติ ทั้งหลาย เมื่อ คน เหล่า นั้น ได้ยิน ถึง กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ แล้ว เขา จะ กล่าว ว่า‘ แท้ จริง ชน ชาติ ใหญ่ นี้ เป็น ประชาชน ที่ มี ปัญญา และ มี ความ เข้าใจ’
{4:7} เพราะ มี ชน ชาติ ใหญ่ ชาติ ใด เล่า ที่ มี พระเจ้า อยู่ ใกล้ ตน ดัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา สถิต ใกล้ เรา ใน ทุก สิ่ง ที่ เรา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์?
{4:8} และ มี ชน ชาติ ใหญ่ ชาติ ใด เล่า ซึ่ง มี กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย อัน ชอบธรรม ดัง ธรรม บัญญัติ นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า พวก ท่าน ใน วัน นี้?
{4:9} “ แต่ จง ระวัง ตัว และ รักษา จิต วิญญาณ ของ ตน ให้ ดี เกรง ว่า ท่าน จะ ลืม สิ่ง ที่ นัยน์ตา ได้ เห็น นั้น และ เกรง ว่า สิ่ง เหล่า นั้น จะ สูญ ไป จาก ใจ ของ ท่าน ตลอด ชีวิต ของ ท่าน จง ทำให้ ลูก และ หลาน ของ ท่าน ทราบ เรื่อง เหล่า นี้
{4:10} ใน วัน นั้น ที่ ท่าน ยืน อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ที่ โฮ เร บพระยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ จง รวบรวม ประชากร ให้ มา หา เรา เพื่อ เรา จะ ให้ เขา ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เรา เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง เรา ตลอด วัน คืน ที่ เขา มี ชีวิต อยู่ ใน โลก และ เพื่อ เขา จะ สอน ลูกหลาน ของ เขา ด้วย’
{4:11} ท่าน ทั้งหลาย ได้ เข้า มา ใกล้ และ ยืน อยู่ ที่ เชิง เขา และ ภูเขา นั้น มี ไฟ ลุก ขึ้น ถึง ท้อง ฟ้า มี ความ มืด เมฆ และ ความ มืด ทึบ คลุม อยู่
{4:12} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย ออก มา จาก ท่ามกลาง ไฟ ท่าน ได้ยิน เสียง พระ ดำรัส แต่ ไม่ เห็น รูป สัณฐาน มี แต่ พระ สุรเสียง เท่านั้น
{4:13} และ พระองค์ ทรง ประกาศ พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ ต่อ ท่าน ซึ่ง ทรง บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ให้ ปฏิบัติ ตาม คือ พระ บัญญัติ สิบ ประการ และ พระองค์ ทรง จารึก ลง บน ศิลา สอง แผ่น
{4:14} ใน เวลา นั้น พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ให้ ข้าพเจ้า สั่งสอน กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย แก่ ท่าน ทั้งหลาย เพื่อ ท่าน จะ ได้ ทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม ไป ยึดครอง นั้น
{4:15} “ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ตัว ให้ ดี เพราะ ใน วัน นั้น ท่าน ไม่ เห็น สัณฐาน ใดๆ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ท่าน ที่ โฮ เร บ จาก ท่ามกลาง ไฟ
{4:16} จง ระวัง เถิด เกรง ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ หลง ทำ รูป เคารพ แกะ สลัก สำหรับ ตัวเอง เป็น รูป สัณฐาน สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด เป็น รูป ตัวผู้ หรือ ตัวเมีย
{4:17} เหมือน สัตว์ ใดๆ ใน โลก เหมือน นก ที่ มี ปีก บิน ไป ใน อากาศ
{4:18} เหมือน สิ่ง ใดๆ ที่ คลาน อยู่ บน ดิน เหมือน ปลา ใดๆ ที่ อยู่ ใน น้ำ ใต้ แผ่นดิน
{4:19} และ จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า เมื่อ ท่าน เงย หน้า ขึ้น ดู ท้อง ฟ้า และ ท่าน เห็น ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ ดวง ดาว คือ บริวาร ของ ท้อง ฟ้า แล้ว ท่าน จะ ถูก ชักนำ ให้ นมัสการ และ ปรนนิบัติ สิ่ง เหล่า นั้น ซึ่ง เป็น สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง แบ่ง สรร แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย ทั่ว ใต้ ฟ้า
{4:20} แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง เลือก ท่าน ทั้งหลาย และ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก เตา เหล็ก คือ จาก อียิปต์ ให้ เป็น ประชากร ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ ดัง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{4:21} ยิ่ง กว่า นั้น เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เป็น เหตุ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ข้าพเจ้า และ ทรง ปฏิญาณ ว่า ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน และ จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เป็น มรดก
{4:22} แต่ ข้าพเจ้า จะ ตาย เสีย ใน แผ่นดิน นี้ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน แต่ ท่าน ทั้งหลาย จะ ได้ ข้าม ไป และ ยึดครอง แผ่นดิน ดี นั้น
{4:23} จง ระวัง ตัว ให้ ดี เกรง ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ลืม พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ทรง ทำ ไว้ กับ ท่าน และ สร้าง รูป เคารพ แกะ สลัก เป็น รูป สัณฐาน สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ห้าม ไว้ นั้น
{4:24} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น เพลิง ที่ เผา ผลาญ ทรง เป็น พระเจ้า ที่ หวงแหน
{4:25} “ เมื่อ ท่าน มี ลูก และ มี หลาน และ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น เป็น เวลา นาน และ ถ้า ท่าน หลง ทำ รูป เคารพ แกะ สลัก เป็น รูป สัณฐาน สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด และ ทำ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เป็น ที่ ขัด เคือง พระทัย พระองค์
{4:26} ข้าพเจ้า ขอ อัญเชิญ ฟ้า และ ดิน มา เป็น พยาน กล่าวโทษ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ อย่าง สิ้นเชิง จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น ท่าน จะ ไม่ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น นาน แต่ ท่าน จะ ถูก ทำลาย อย่าง สิ้นเชิง
{4:27} และ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ พวก ท่าน กระจัด กระจาย ไป อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย และ ท่าน จะ เหลือ จำนวน น้อย ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ขับ ไล่ ท่าน ให้ เข้า ไป อยู่ นั้น
{4:28} ณ ที่ นั่น ท่าน ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ พระ ที่ คน ทำ ขึ้น ด้วย ไม้ และ หิน ซึ่ง ไม่ สามารถ มอง หรือ ฟัง หรือ รับประทาน หรือ ดม กลิ่น ได้
{4:29} แต่ ณ ที่ นั่นแหละ ท่าน ทั้งหลาย จะ แสวง หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ถ้า ท่าน ค้น หา พระองค์ ด้วย สุด จิต และ สุด ใจ ท่าน จะ พบ พระองค์
{4:30} เมื่อ ท่าน มี ความ ทุกข์ ลำบาก และ ทุก สิ่ง เหล่า นี้ เกิด ขึ้น กับ ท่าน ใน กาล ภายหน้า ท่าน จะ กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{4:31} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง พระ กรุณา พระองค์ จะ ไม่ ทรง ละทิ้ง ท่าน หรือ ทำลาย ท่าน หรือ ลืม พัน ธ สัญญา ซึ่ง ทรง ทำ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน โดย การ ปฏิญาณ
{4:32} “ เพราะ บัดนี้ จง ถาม ดู เถิด ว่า ใน อดีตกาล คือ วัน ที่ อยู่ ก่อน ท่าน ตั้งแต่ วัน ที่ พระเจ้า ทรง สร้าง มนุษย์ ไว้ บน โลก และ ถาม ดู จาก ฟ้า ข้าง นี้ ถึง ฟ้า ข้าง โน้น ว่า เคย มี เรื่อง ใหญ่ อย่าง นี้ เกิด ขึ้น บ้าง ไหม? หรือ เคย ได้ยิน ถึง เรื่อง อย่าง นี้ บ้าง ไหม?
{4:33} มี ชน ชาติ ใด ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ตรัส ออก มา จาก กลาง เพลิง ดัง ที่ ท่าน ได้ยิน และ ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้
{4:34} หรือ มี พระเจ้า องค์ ใด ได้ ทรง พยายาม ไป นำ ชน ชาติ หนึ่ง จาก ท่ามกลาง อีก ชน ชาติ หนึ่ง ด้วย การ ลอง ใจ ด้วย หมาย สำคัญ ด้วย การ อัศจรรย์ ด้วย สงคราม ด้วย พระ หัตถ์ ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก และ ด้วย เหตุ น่า กลัว อย่าง ยิ่ง ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ทำ เพื่อ ท่าน ใน อียิปต์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน?
{4:35} ที่ ได้ ทรง สำแดง แก่ ท่าน นั้น ก็ เพื่อ ท่าน จะ ทราบ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า นอกจาก พระองค์ แล้ว ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด อีก เลย
{4:36} พระองค์ ทรง ให้ พวก ท่าน ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์ จาก ฟ้า เพื่อ ให้ ท่าน มี วินัย พระองค์ ทรง ให้ ท่าน เห็น เพลิง ใหญ่ ของ พระองค์ ใน โลก และ ท่าน ได้ยิน พระ วจนะ ของ พระองค์ จาก กลาง เพลิง
{4:37} และ เพราะ พระองค์ ทรง รัก บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ทรง เลือก เชื้อสาย ของ เขา และ ทรง พา ท่าน ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระองค์ เอง ด้วย เดชานุภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์
{4:38} ทรง ขับ ไล่ ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน เสีย ให้ พ้น หน้า ท่าน และ นำ ท่าน เข้า มา และ ประทาน แผ่นดิน ของ พวก เขา ให้ ท่าน เป็น มรดก ดัง ทุก วัน นี้
{4:39} ดังนั้น จง ทราบ เสีย ใน วัน นี้ และ ตรึกตรอง อยู่ ใน ใจ ว่า พระ ยาห์เวห์ เป็น พระเจ้า ใน ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน และ บน แผ่นดิน เบื้อง ล่าง ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด อีก เลย
{4:40} ฉะนั้น ท่าน จง รักษา กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา แก่ ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน และ ลูกหลาน ที่ เกิด มา ภายหลัง ท่าน จะ ไป ดี มา ดี และ วัน คืน ของ ท่าน จะ ยืน นาน อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ตลอด ไป”
{i4:41} เมือง ลี้ภัย ทาง ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน
{4:41} แล้ว โมเสส แยก เมือง ทาง ทิศ ตะวัน ออก ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น ไว้ สาม เมือง
{4:42} เพื่อ ผู้ ที่ ฆ่า คน จะ ได้ หนี ไป ที่ นั่น คือ ผู้ ที่ ฆ่า เพื่อนบ้าน โดย ไม่ เจตนา โดย ไม่ ได้ เป็น ศัตรู กัน มา ก่อน และ เมื่อ หนี ไป เมือง ใด เมือง หนึ่ง ใน เมือง เหล่า นี้ ก็ จะ รอดชีวิต
{4:43} เมือง เหล่า นี้ คือ เมือง เบ เซอร์ ใน ถิ่น ทุรกันดาร บน ที่ราบ สำหรับ เผ่า รู เบน และ เมือง รา โม ทในกิเล อาด สำหรับ เผ่า กาด และ เมือง โก ลาน ใน บา ชาน สำหรับ เผ่า มนัส เสห์
{i4:44} คำนำ ก่อน การ ปราศรัย ครั้ง ที่ สอง
{4:44} ต่อ ไป นี้ เป็น ธรรม บัญญัติ ที่ โมเสส ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ คน อิสราเอล
{4:45} เหล่า นี้ เป็น พระ โอวาท เป็น กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง โมเสส กล่าว กับ คน อิสราเอล เมื่อ พวก เขา ออก จาก อียิปต์
{4:46} ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ที่ หุบเขา ตรง ข้าม เบธเปโอร์ ใน แผ่นดิน ของ สิ โหน กษัตริย์ คน อา โม ไรต์ ผู้ ประทับ ที่ เฮ ชโบน ซึ่ง โมเสส และ คน อิสราเอล ได้ ตี พ่าย ไป เมื่อ ออก จาก อียิปต์
{4:47} คน อิสราเอล ได้ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ของ ท่าน และ แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน กษัตริย์ สอง พระองค์ ของ คน อา โม ไรต์ ผู้ อยู่ ทาง ทิศ ตะวัน ออก ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น
{4:48} ตั้งแต่ อา โร เออร์ ที่ อยู่ ริม ลุ่มน้ำ อา ร โนน ไป จน ถึง ภูเขา สี รี ออ น (คือ เฮอร์โมน)
{4:49} รวม กับ ที่ราบ ทั้งหมด ซึ่ง อยู่ ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ไกล ไป จน ถึง ทะเล แห่ง อา รา บาห์ ใต้ ที่ราบ แถบ เนิน เขา ปิสกาห์
{i5:1} พระ บัญญัติ สิบ ประการ (อพย.20:1-17)
{5:1} โมเสส ได้ เรียก คน อิสราเอล ทั้งหมด เข้า มา แล้ว กล่าว กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ โอ คน อิสราเอล จง ฟัง กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ กล่าว ให้ เข้า หู ของ ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ รักษา และ ทำ ตาม ข้อความ เหล่า นั้น
{5:2} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง ทำ พัน ธ สัญญา กับ เรา ที่ โฮ เร บ
{5:3} ไม่ ใช่ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำ พัน ธ สัญญา กับ บรรพบุรุษ ของ เรา เท่านั้น แต่ ทรง ทำ กับ เรา คือ เรา ทุก คน ผู้ มี ชีวิต อยู่ ที่ นี่ ใน วัน นี้
{5:4} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย หน้า ต่อ หน้าที่ ภูเขา นั้น จาก ท่ามกลาง เพลิง
{5:5} เวลา นั้น ข้าพเจ้า ยืน อยู่ ระหว่าง พระ ยาห์เวห์ กับ ท่าน ทั้งหลาย เพื่อ จะ ประกาศ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ แก่ ท่าน เพราะ ท่าน กลัว เพลิง จึง ไม่ ได้ ขึ้น ไป บน ภูเขา พระองค์ ตรัส ว่า
{5:6} ‘ เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ผู้ ได้ นำ เจ้า ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ คือ ออก จาก แดน ทาส
{5:7} ‘ ห้าม มี พระเจ้า อื่น ใด นอกเหนือ จาก เรา
{5:8} ‘ ห้าม ทำ รูป เคารพ สำหรับ ตน เป็น รูป สิ่ง ใด ซึ่ง มี อยู่ ใน ฟ้า เบื้องบน หรือ บน แผ่นดิน เบื้อง ล่าง หรือ ใน น้ำ ใต้ แผ่นดิน
{5:9} ห้าม กราบ ไหว้ หรือ ปรนนิบัติ รูป เหล่า นั้น เพราะ เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า เป็น พระเจ้า ที่ หวงแหน ให้ โทษ ของ บิดา ตกทอด ไป ถึง ลูกหลาน ของ ผู้ ที่ ชัง เรา จน ถึง สาม ชั่ว สี่ ชั่ว อายุ คน
{5:10} แต่ แสดง ความ รัก มั่นคง ต่อ คน ที่ รัก เรา และ รักษา บัญญัติ ของ เรา จน ถึง นับ พัน ชั่ว อายุ คน
{5:11} ‘ ห้าม ใช้ พระ นาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ไป ใน ทาง ที่ ผิด เพราะ ผู้ ที่ ใช้ พระ นาม ของ พระองค์ ไป ใน ทาง ที่ ผิด นั้น พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ลงโทษ
{5:12} ‘ จง รักษา วัน สะ บา โต ถือ เป็น วัน บริสุทธิ์ ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทรง บัญชา ไว้ แก่ เจ้า
{5:13} จง ทำงาน ทั้งสิ้น ของ เจ้า หก วัน
{5:14} แต่ วัน ที่ เจ็ด นั้น เป็น สะ บา โต แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ใน วัน นั้น ห้าม ทำงาน ใดๆ ไม่ ว่า เจ้า เอง หรือ บุตร ชาย บุตร สาว ของ เจ้า หรือ ทาส ทาสี ของ เจ้า หรือ โค ของ เจ้า หรือ ลา ของ เจ้า หรือ สัตว์ ใช้งาน ของ เจ้า หรือ แขก ที่ อยู่ ใน ประตู เมือง ของ เจ้า เพื่อ ทาส ทาสี ของ เจ้า จะ ได้ หยุด พัก อย่าง เจ้า
{5:15} จง ระลึก ว่า เจ้า เคย เป็น ทาส อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ นำ เจ้า ออก มา จาก ที่ นั่น ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า จึง ทรง บัญชา ให้ เจ้า รักษา วัน สะ บา โต
{5:16} ‘ จง ให้ เกียรติ แก่ บิดา มารดา ของ เจ้า ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทรง บัญชา เจ้า ไว้ เพื่อ เจ้า จะ มี ชีวิต ยืน นาน และ จะ เป็น การ ดี ต่อ เจ้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ประทาน แก่ เจ้า
{5:17} ‘ ห้าม ฆ่า คน
{5:18} ‘ ห้าม ล่วง ประเวณี ผัว เมีย เขา
{5:19} ‘ ห้าม ลัก ขโมย
{5:20} ‘ ห้าม เป็น พยาน เท็จ ใส่ ร้าย เพื่อนบ้าน
{5:21} ‘ ห้าม โลภ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน และ ห้าม ละโมบ บ้าน ของ เพื่อนบ้าน ไร่ นา ของ เขา หรือ ทาส ของ เขา หรือ ทาสี ของ เขา โค ของ เขา หรือ ลา ของ เขา หรือ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง เป็น ของ ของ เพื่อนบ้าน’
{i5:22} โมเสส ผู้ ไกล่เกลี่ย ให้ ทำ ตาม พระ ประสงค์ ของ พระเจ้า (อพย.20:18-21)
{5:22} “ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส พระ วจนะ เหล่า นี้ ด้วย พระ สุรเสียง กึกก้อง แก่ ชุมนุมชน ทั้งหมด ของ พวก ท่าน ที่ ภูเขา ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง เมฆ และ ความ มืดครึ้ม หนา ทึบ และ ไม่ ได้ ทรง เพิ่มเติม สิ่ง ใด อีก แล้ว พระองค์ ทรง จารึก ลง บน แผ่น ศิลา สอง แผ่น และ ประทาน แก่ ข้าพเจ้า
{5:23} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน พระ สุรเสียง ออก มา จาก ท่ามกลาง ความ มืด ขณะ เมื่อ ภูเขา นั้น มี เพลิง ลุก อยู่ ท่าน ทั้งหลาย เข้า มา ใกล้ ข้าพเจ้า คือ หัวหน้า เผ่า ของ ท่าน ทั้งหมด และ พวก ผู้ใหญ่ ของ ท่าน
{5:24} และ ท่าน ทั้งหลาย กล่าว ว่า‘ นี่แน่ะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง สำแดง พระ สิริ และ ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ และ เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระองค์ จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน นี้ เรา ได้ เห็น พระเจ้า ตรัส กับ มนุษย์ และ มนุษย์ ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้
{5:25} ดังนั้น ทำไม เรา จะ ต้อง ตาย? เพราะ เพลิง ยิ่งใหญ่ นี้ จะ เผา ผลาญ เรา ถ้า เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา อีก เรา ก็ จะ ต้อง ตาย
{5:26} เพราะ ใน บรรดา มนุษย์ ทั้งหลาย ใคร เล่า ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ ตรัส ออก มา จาก ท่ามกลาง เพลิง อย่าง ที่ เรา ได้ยิน และ ยัง มี ชีวิต อยู่ ได้?
{5:27} ท่าน จง เข้า ไป ใกล้ และ ฟัง ทุก สิ่ง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส และ นำ พระ วจนะ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส แก่ ท่าน นั้น มา กล่าว แก่ เรา และ เรา จะ ฟัง และ ทำ ตาม’
{5:28} “ เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย พูด กับ ข้าพเจ้า นั้น พระ ยาห์เวห์ ทรง สดับ เสียง ถ้อยคำ ของ ท่าน และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ เรา ได้ยิน เสียง ถ้อยคำ ของ ชน ชาติ นี้ ซึ่ง เขา พูด กับ เจ้า แล้ว ซึ่ง เขา พูด กับ เจ้า เช่น นั้น ก็ ดี อยู่
{5:29} โอ อยาก ให้ พวก เขา มี ใจ เช่น นี้ อยู่ เสมอ คือ ใจ ที่ ยำเกรง เรา และ รักษา บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ เรา เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ พวก เขา ตลอด ชั่ว ลูกหลาน ของ เขา เป็น นิตย์
{5:30} จง ไป บอก พวก เขา ว่า“ พวก เจ้า จง กลับ ไป เต็นท์ ของ ตน ทุก คน เถิด”
{5:31} แต่ ตัว เจ้า จง ยืน อยู่ ที่ นี่ ใกล้ เรา และ เรา จะ บอก บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ทั้งสิ้น แก่ เจ้า ซึ่ง เจ้า จะ ต้อง สอน เขา ทั้งหลาย เพื่อ เขา จะ ทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ให้ เขา ยึดครอง นั้น’
{5:32} ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง บัญชา นั้น อย่า หัน ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย เลย
{5:33} จง ดำเนิน ตาม วิถีทาง ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง บัญชา ท่าน เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน นาน อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ ยึดครอง นั้น
{i6:1} พระ มหา บัญญัติ
{6:1} “ ต่อ ไป นี้ เป็น พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง บัญชา ให้ สอน ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ได้ ทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม ไป ยึดครอง นั้น
{6:2} เพื่อ ท่าน จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย รักษา กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน และ บุตร หลาน ของ ท่าน ตลอด ชีวิต ของ ท่าน เพื่อ ว่า วัน คืน ของ ท่าน จะ ยืน ยาว
{6:3} โอ คน อิสราเอล จง ฟัง และ จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ ทวี ยิ่ง ขึ้น ใน แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ได้ ทรง สัญญา กับ ท่าน
{6:4} “ โอ คน อิสราเอล จง ฟัง เถิด พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ เท่านั้น ทรง เป็น พระเจ้า ของ เรา
{6:5} ท่าน จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ และ สุด กำลัง ของ ท่าน
{6:6} และ จง ให้ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน
{6:7} และ ท่าน จง สอน ถ้อยคำ เหล่า นั้น แก่ บุตร หลาน ของ ท่าน และ จง พูด ถึง ถ้อยคำ เหล่า นั้น เมื่อ ท่าน นั่ง อยู่ ใน บ้าน เดิน อยู่ ตาม ทาง นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น
{6:8} จง เอา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ผูก ไว้ ที่ มือ ของ ท่าน เป็น หมาย สำคัญ และ คาด ไว้ ที่ หน้าผาก ของ ท่าน เป็น สัญลักษณ์
{6:9} และ จง เขียน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ไว้ ที่ เสา ประตู บ้าน และ ที่ ประตู ของ ท่าน
{i6:10} การ ตักเตือน เรื่อง การ ไม่ เชื่อฟัง
{6:10} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง พา ท่าน มา ถึง แผ่นดิน ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ กับ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ว่า จะ ให้ แก่ ท่าน มี เมือง ใหญ่ และ ดี ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ สร้าง
{6:11} และ มี บ้าน ที่ เต็ม ไป ด้วย ของ ดี ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ สะสม ไว้ และ บ่อ น้ำ ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ ขุด และ สวน องุ่น กับ สวน มะกอก ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ ปลูก ไว้ และ เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน ก็ อิ่มหนำ
{6:12} แล้ว จง ระวัง ตัว เกรง ว่า พวก ท่าน จะ ลืม พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ คือ ออก จาก แดน ทาส
{6:13} ท่าน จง ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ สาบาน โดย ออก พระ นาม ของ พระองค์
{6:14} ห้าม ท่าน ทั้งหลาย ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง เป็น พระ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ล้อม รอบ ท่าน
{6:15} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ สถิต ท่ามกลาง ท่าน เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง หวงแหน เกรง ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ท่าน และ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย จาก พื้น แผ่นดิน โลก
{6:16} “ ห้าม ทดลอง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เหมือน ที่ ได้ ทดลอง พระองค์ ที่ มัสสาห์
{6:17} ท่าน ทั้งหลาย จง ตั้งใจ รักษา บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ พระ โอวาท ของ พระองค์ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ท่าน ไว้
{6:18} พวก ท่าน จง ทำ สิ่ง ที่ ดี และ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร พระ ยาห์เวห์ เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ เพื่อ ท่าน จะ ได้ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ ที่ จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{6:19} โดย ขับ ไล่ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ ท่าน ออก ไป ให้ พ้น หน้า ท่าน ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ตรัสไว้
{6:20} “ ใน อนาคต บุตร ของ ท่าน จะ ถาม ท่าน ว่า‘ พระ โอวาท กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง บัญชา ท่าน ทั้งหลาย ไว้ นั้น มี ความหมาย ว่า อะไร?’
{6:21} แล้ว ท่าน จะ ตอบ บุตร ของ ท่าน ว่า เรา เป็น ทาส ของ ฟาโรห์ ใน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ ทรง นำ เรา ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{6:22} และ พระ ยาห์เวห์ ทรง สำแดง หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ และ น่า กลัว เหนือ อียิปต์ เหนือ ฟาโรห์ และ เหนือ ราชวงศ์ ของ ท่าน ต่อ หน้า ต่อ ตา เรา ทั้งหลาย
{6:23} แล้ว พระองค์ ทรง นำ เรา ออก มา จาก ที่ นั่น เพื่อ จะ ทรง นำ เรา เข้า ไป และ ประทาน แผ่นดิน ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา แก่ เรา
{6:24} พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ให้ เรา ทำ ตาม กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น คือ ให้ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา เพื่อ เป็น ผล ดี แก่ เรา เสมอ เพื่อ จะ ทรง รักษา ชีวิต ของ เรา ไว้ ให้ คง อยู่ จน ทุก วัน นี้
{6:25} ถ้า เรา ทั้งหลาย จะ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งหมด นี้ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ดัง ที่ ทรง บัญชา เรา ไว้ ก็ จะ เป็น ความ ชอบธรรม แก่ เรา ทั้งหลาย’
{i7:1} ชน ชาติ ที่ พระเจ้า ทรง เลือกสรร (อพย.34:11-16)
{7:1} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง พา ท่าน เข้า แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ยึดครอง และ ขับ ไล่ ชน หลาย ชาติ ให้ พ้น หน้า ท่าน คือ คน ฮิต ไทต์คนเกอร์ กา ชี คน อา โม ไรต์ คน คา นา อัน คน เปริสซีคนฮีไวต์ และ คน เย บุ ส ชน เจ็ด ชาติ นี้ ใหญ่ โตก ว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน
{7:2} และ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ เขา ทั้งหลาย ไว้ ให้ ท่าน และ ท่าน จะ ตี เขา ให้ พ่าย แพ้ ไป นั้น ท่าน ต้อง ทำลาย เขา ให้ หมด สิ้น อย่า ทำ พัน ธสัญญาใดๆ กับ เขา เลย และ อย่า มี ความ เมตตา ต่อ เขา ด้วย
{7:3} อย่า เกี่ยวดอง กับ เขา โดย การ แต่งงาน อย่า ยก บุตร สาว ของ ท่าน ให้ แก่ บุตร ชาย ของ เขา หรือ รับ บุตร สาว ของ เขา มา ให้ บุตร ชาย ของ ท่าน
{7:4} เพราะ เขา จะ ทำให้ บุตร ชาย ของ ท่าน หัน จาก การ ติดตาม เรา ไป ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ แล้ว พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง พระ พิโรธ ต่อ ท่าน ทั้งหลาย และ จะ ทรง ทำลาย ท่าน อย่าง รวดเร็ว
{7:5} แต่ จง ทำ กับ เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ท่าน ทั้งหลาย จง พัง แท่น บูชา ของ พวก เขา และ ทำลาย เสา ศักดิ์สิทธิ์ ของ เขา เสีย จง โค่น บรรดา เสา อา เช- ราห์ ของ เขา และ เผา รูป เคารพ แกะ สลัก ของ เขา เสีย ด้วย ไฟ
{7:6} “ เพราะ ว่า ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ สำหรับ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ท่าน ออก จาก ชน ชาติ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ บน พื้น โลก ให้ มา เป็น ชน ชาติ ของ พระองค์ เป็น ของ ล้ำ ค่า ของ พระองค์
{7:7} ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง รัก และ ทรง เลือก ท่าน ทั้งหลาย นั้น ไม่ ใช่ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย มี จำนวน มาก กว่า ชน ชาติ อื่น เพราะ ใน บรรดา ชน ชาติ ทั้งหลาย ท่าน มี จำนวน น้อย ที่สุด
{7:8} แต่ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง รัก ท่าน ทั้งหลาย และ พระองค์ ทรง รักษา คำ ปฏิญาณ ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง นำ ท่าน ออก มา ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ทรง ไถ่ ท่าน จาก แดน ทาส จาก พระ หัตถ์ ฟาโรห์ กษัตริย์ อียิปต์
{7:9} ฉะนั้น จง ทราบ เถิด ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เป็น พระเจ้า เป็น พระเจ้า ซื่อสัตย์ ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ รัก มั่นคง ต่อ บรรดา ผู้ ที่ รัก พระองค์ และ รักษา บัญญัติ ของ พระองค์ ถึง พัน ชั่ว อายุ คน
{7:10} และ ทรง ตอบแทน ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระองค์ ต่อ ตัว เขา เอง โดย ทรง ทำลาย เขา เสีย พระองค์ จะ ไม่ ทรง ลดหย่อน โทษ ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระองค์ พระองค์ จะ ทรง ตอบแทน ต่อ ตัว เขา เอง
{7:11} ดังนั้น พวก ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{i7:12} ผล ดี ของ การ เชื่อฟัง (ลนต.26:3-13; ฉธบ.28:1-14)
{7:12} “ และ เพราะ ท่าน ทั้งหลาย เชื่อฟัง กฎหมาย เหล่า นี้ โดย รักษา และ ทำ ตาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ รัก มั่นคง กับ ท่าน ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{7:13} พระองค์ จะ ทรง รัก ท่าน ทรง อวยพร ท่าน และ ทรง ทำให้ ท่าน ทวี จำนวน ขึ้น พระองค์ จะ ทรง อวยพร ผล แห่ง ครรภ์ ของ ท่าน และ ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน ของ ท่าน ทรง ให้ ลูก โค และ ลูก แพะ แกะ ของ ท่าน ทวี ขึ้น บน แผ่นดิน ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน
{7:14} ท่าน จะ ได้ รับ พระ พร เหนือ ชน ทุก ชาติ จะ ไม่ มี ชาย หรือ หญิง เป็น หมัน ท่ามกลาง ท่าน หรือ ใน หมู่ สัตว์ เลี้ยง ของ ท่าน ด้วย
{7:15} และ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เอา ความ เจ็บ ไข้ ไป จาก พวก ท่าน และ จะ ไม่ ทรง ให้ โรค ร้าย อย่าง ใน อียิปต์ ซึ่ง ท่าน รู้จัก นั้น เกิด กับ ท่าน แต่ จะ ทรง ให้ เกิด กับ ผู้ ที่ เกลียด ชัง ท่าน
{7:16} ท่าน จง ทำลาย ชน ชาติ ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง มอบ ให้ท่า นอ ย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน สงสาร พวก เขา เลย ห้าม ปรนนิบัติ บรรดา พระ ของ พวก เขา เพราะ มัน จะ เป็น บ่วง ดัก ท่าน
{7:17} “ ถ้า ท่าน จะ นึก ใน ใจ ว่า‘ ประชาชาติ เหล่า นี้ ใหญ่ โตก ว่า ข้า ข้า จะ ขับ ไล่ พวก เขา ได้ อย่างไร?’
{7:18} ท่าน อย่า กลัว พวก เขา เลย แต่ จง ระลึก ถึง การ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ คน อียิปต์ ทั้งสิ้น นั้น
{7:19} โดย การ ทดลอง ยิ่งใหญ่ ซึ่ง นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น แล้ว ทั้ง โดย หมาย สำคัญ การ อัศจรรย์ พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ใช้ นำ ท่าน ออก มา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ทำ ต่อ ชน ทุก ชาติ ที่ ท่าน กลัว อย่าง นั้น แหละ
{7:20} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ใช้ ฝูง แตน มา ท่ามกลาง พวก เขา จน กว่า ผู้ ที่ เหลือ อยู่ และ ซ่อน ตัว จาก ท่าน จะ ถูก ทำลาย สิ้น
{7:21} ท่าน อย่า กลัว พวก เขา เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน สถิต ท่ามกลาง ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ยิ่งใหญ่ และ น่า เกรงกลัว
{7:22} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ขับ ไล่ ประชาชาติ เหล่า นี้ จาก ท่าน ที ละ เล็ก ที ละ น้อย ท่าน อย่า กำจัด เขา เสีย ทันที เกรง ว่า สัตว์ ป่า จะ ทวี จำนวน แก่ ท่าน มาก ไป
{7:23} แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ พวก เขา ไว้ ให้ ท่าน และ ทรง ทำให้ เขา เกิด โกลาหล ใหญ่ จน เขา พินาศ ไป
{7:24} และ พระองค์ จะ ทรง มอบ บรรดา กษัตริย์ ของ พวก เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน และ ท่าน จะ ทำให้ ชื่อ ของ พวก เขา พินาศ ไป จาก ใต้ ฟ้า จะ ไม่ มี ใคร ยืนหยัด ต่อสู้ ท่าน ได้ จน กว่า ท่าน จะ ทำลาย พวก เขา เสีย
{7:25} ท่าน ทั้งหลาย จง เผา รูป แกะ สลัก ซึ่ง เป็น รูป พระ ทั้งหลาย ของ พวก เขา ด้วย ไฟ ห้าม โลภ เงิน หรือ ทอง ซึ่ง ปิด รูป พระ อยู่ นั้น หรือ นำ ไป เป็น ของ ท่าน เกรง ว่า ท่าน จะ หลง สิ่ง นั้น เพราะ มัน เป็น สิ่ง พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{7:26} ห้าม นำ สิ่ง พึง รังเกียจ เข้า ไป ใน บ้าน ของ ท่าน เกรง ว่า ท่าน จะ เป็น เหมือน สิ่ง นั้น ท่าน จง รังเกียจ และ เกลียด มัน อย่าง ที่สุด เพราะ มัน เป็น สิ่ง ที่ ต้อง ทำลาย ถวาย
{i8:1} การ ตักเตือน ไม่ ให้ ลืม พระเจ้า ยาม รุ่งเรือง
{8:1} “ พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม เพื่อ จะ มี ชีวิต และ ทวี จำนวน มาก ขึ้น และ เข้า ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน
{8:2} ท่าน จง ระลึก ถึง ทาง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน ใน ถิ่น ทุรกันดาร ถึง สี่ สิบ ปี เพื่อ จะ ทรง ทำให้ ท่าน ถ่อม ใจ และ ทรง ทดสอบ เพื่อ จะ ทราบ ว่า จิตใจ ของ ท่าน เป็น อย่างไร ดู ว่า ท่าน จะ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ หรือ ไม่
{8:3} พระองค์ ทรง ทำให้ ท่าน ถ่อม ใจ ทรง ปล่อย ท่าน ให้ หิว และ ทรง เลี้ยง ท่าน ด้วย มา นา ซึ่ง ท่าน เอง หรือ ปู่ ย่า ตา ยาย ของ ท่าน ก็ ไม่ ทราบ ว่า เป็น อะไร เพื่อ พระองค์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน เข้าใจ ว่า มนุษย์ ไม่ ได้ ดำรง ชีวิต อยู่ ด้วย อาหาร เพียง สิ่ง เดียว แต่ มนุษย์ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย ทุก สิ่ง ที่ ออก มา จาก พระ โอษฐ์ ของ พระ ยาห์เวห์
{8:4} ใน เวลา สี่ สิบ ปี นั้น เสื้อ ผ้า ของ ท่าน ก็ ไม่ ขาด และ เท้า ของ ท่าน ก็ ไม่ บวม
{8:5} ท่าน จง ตระหนัก ใน ใจ เถิด ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ตี สอน ท่าน เหมือน กับ บิดา ตี สอน บุตร ของ ตน เช่น กัน
{8:6} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ดำเนิน ตาม ทาง ของ พระองค์ และ ยำเกรง พระองค์
{8:7} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง พา ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ที่ ดี เป็น แผ่นดิน ที่ มี ลำธาร น้ำพุ และ น้ำบาดาล ไหล ออก มาก ลาง หุบเขา และ เนิน เขา
{8:8} เป็น แผ่นดิน ที่ มี ข้าว สาลี และ ข้าว บาร์เลย์ เถา องุ่น มะเดื่อ และ ต้น ทับทิม เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำมัน มะกอก และ น้ำผึ้ง
{8:9} เป็น แผ่นดิน ที่ ท่าน จะ รับประทาน อาหาร อย่าง อุดม สมบูรณ์ ท่าน จะ ไม่ ขาด อะไร เลย เป็น แผ่นดิน ที่ ศิลา เป็น เหล็ก และ ท่าน จะ ขุด ทองแดง ได้ จาก ภูเขา
{8:10} ท่าน จะ ได้ รับประทาน จน อิ่ม และ จะ สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน เรื่อง แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ท่าน นั้น
{8:11} “ ท่าน จง ระวัง ตัว เกรง ว่า จะ ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ไม่ รักษา พระ บัญญัติ กฎหมาย และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{8:12} เกรง ว่า เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน จน อิ่ม ได้ สร้าง บ้าน ดีๆ และ ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น
{8:13} และ เมื่อ ฝูง โค และ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน ทวี จำนวน ขึ้น เงิน ทอง ของ ท่าน ทวี มาก ขึ้น และ ทุก สิ่ง ที่ ท่าน มี อยู่ ก็ ทวี ขึ้น
{8:14} แล้ว ใจ ของ ท่าน จะ ผยอง ขึ้น และ ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ คือ ออก จาก แดน ทาส
{8:15} ผู้ ทรง นำ ท่าน มา ตลอด ถิ่น ทุรกันดาร ใหญ่ น่า กลัว ซึ่ง มี งู แมวเซา และ แมง ป่อง และ ดิน แห้ง แล้ง ไม่ มี น้ำ ผู้ ประทาน น้ำ จาก หิน แข็ง แก่ ท่าน
{8:16} ผู้ ทรง เลี้ยง ท่าน ด้วย มา นา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก เพื่อ พระองค์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน ถ่อม ใจ และ ทรง ทดสอบ ท่าน เพื่อ ทำให้ เกิด ประโยชน์ แก่ ท่าน ใน บั้นปลาย
{8:17} จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า ท่าน จะ นึก ใน ใจ ว่า‘ กำลัง และ เรี่ยวแรง ของ ข้า นำ ทรัพย์ มี ค่า นี้ มา ให้ ข้า’
{8:18} ท่าน จง ระลึก ถึง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ว่า พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ประทาน กำลัง แก่ ท่าน ที่ จะ ได้ ทรัพย์ สมบัติ นี้ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง ดำรง พัน ธ สัญญา ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ ต่อ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ดัง วัน นี้
{8:19} ถ้า ท่าน ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ไป ติดตาม พระ อื่น และ ปรนนิบัติ นมัสการ พระ เหล่า นั้น ข้าพเจ้า ขอ ยืนยัน ต่อ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ท่าน จะ ต้อง พินาศ แน่นอน
{8:20} เช่น เดียว กับ ประชาชาติ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำให้ พินาศ ไป ต่อ หน้า พวก ท่าน ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ อย่าง นั้น แหละ เพราะ ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i9:1} ผลลัพธ์ ของ การ กบฏ ต่อ พระเจ้า (อพย.32:1-35)
{9:1} “ โอ คน อิสราเอล จง ฟัง เถิด ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ใน วัน นี้ เพื่อ จะ เข้า ยึดครอง ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน ทั้ง เมือง ก็ ใหญ่ และ มี กำแพง สูง เทียม ฟ้า
{9:2} ประชาชน ก็ สูง ใหญ่ เป็น ลูกหลาน ของ อา นาค ผู้ ที่ ท่าน รู้จัก แล้ว และ ท่าน ได้ยิน คำ กล่าว ถึง พวก เขา ว่า‘ ใคร จะ ยืนหยัด ต่อสู้ กับ ลูกหลาน ของ อา นาค ได้?’
{9:3} วัน นี้ ท่าน จง ทราบ เถิด ว่า ผู้ ที่ ไป ดุจ เพลิง เผา ผลาญ ข้าง หน้า ท่าน นั้น คือ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ จะ ทรง ทำลาย พวก เขา และ ทรง ทำให้ เขา พ่าย แพ้ ต่อ หน้า ท่าน ดังนั้น ท่าน จะ ขับ ไล่ เขา ออก ไป และ ทำลาย เขา อย่าง รวดเร็ว ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน แล้ว
{9:4} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขับ ไล่ เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน แล้ว ท่าน อย่า นึก ใน ใจ ว่า‘ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ข้า พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง นำ ข้า ให้ มา ยึดครอง แผ่นดิน นี้’ แต่ เพราะ ความ ชั่ว ของ ประชาชาติ เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน
{9:5} ที่ ท่าน กำลัง จะ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ของ พวก เขา นั้น ไม่ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ท่าน หรือ ความ ซื่อตรง ใน ใจ ของ ท่าน แต่ เพราะ ความ ชั่วช้า ของ ประชาชาติ เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จึง ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ออก เสีย ต่อ หน้า ท่าน และ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง ให้ เป็น จริง ตาม พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ ต่อ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ ต่อ อับราฮัม ต่อ อิส อัค และ ต่อ ยา โค บ
{9:6} “ เพราะ ฉะนั้น ท่าน พึง ทราบ เถิด ว่าที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แผ่นดิน ดี นี้ ให้ ท่าน ยึดครอง นั้น ไม่ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ท่าน เพราะ ว่า ท่าน เป็น ชน ชาติ ที่ หัว แข็ง
{9:7} จง จำ ไว้ และ อย่า ลืม ว่า ท่าน ได้ ทำให้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง พระ พิโรธ ที่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ตั้งแต่ วัน ที่ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ จน กระทั่ง พวก ท่าน มา ถึง สถานที่ นี้ พวก ท่าน มัก กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ อยู่ เรื่อย มา
{9:8} แม้ ที่ โฮ เร บ ท่าน ก็ ทำให้ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ พิโรธ และ พระ ยาห์เวห์ ก็ กริ้ว มาก ถึง กับ จะ ทรง ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย เสีย
{9:9} เมื่อ ข้าพเจ้า ขึ้น ไป บน ภูเขา เพื่อ จะ รับ ศิลา จารึก คือ แผ่น จารึก พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง กระทำ กับ พวก ท่าน ข้าพเจ้า อยู่ บน ภูเขา สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ข้าพเจ้า ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร หรือ ดื่ม น้ำ
{9:10} และ พระ ยาห์เวห์ ได้ ประทาน ศิลา จารึก สอง แผ่น ที่ ทรง จารึก ด้วย นิ้ว พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า แก่ ข้าพเจ้า บน แผ่น จารึก นั้น มี พระ วจนะ ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย บน ภูเขา จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน ที่ ประชุม กัน อยู่
{9:11} เมื่อ สิ้น สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน แล้ว พระ ยาห์เวห์ ประทาน ศิลา จารึก สอง แผ่น เป็น แผ่น จารึก พัน ธสัญญา
{9:12} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ จง ลุก ขึ้น รีบ ลง ไป จาก ที่ นี่ เถิด เพราะ ชน ชาติ ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า นำ ออก จาก อียิปต์ ได้ ทำ เรื่อง เสื่อมเสีย พวก เขา ได้ หัน จาก ทาง ซึ่ง เรา บัญชา เขา ไว้ นั้น อย่าง รวดเร็ว เขา ได้ หล่อ รูป เคารพ ไว้ สำหรับ ตัวเอง’
{9:13} “ และ พระ ยาห์เวห์ ยัง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ เรา ได้ เห็น ชน ชาติ นี้ แล้ว และ ดู สิ เขา เป็น ชน ชาติ ที่ หัว แข็ง
{9:14} ขอ อย่า ยับยั้ง เรา ให้ เรา ทำลาย พวก เขา และ ลบ ชื่อ ของ เขา เสีย จาก ใต้ ฟ้า และ เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ชน ชาติ ที่ มี กำลัง และ มี จำนวน มาก กว่า เขา’
{9:15} ข้าพเจ้า จึง กลับ ลง มา จาก ภูเขา และ ภูเขา นั้น ก็ มี เพลิง ลุก อยู่ และ ศิลา พัน ธ สัญญา สอง แผ่น นั้น ก็ อยู่ ใน มือ ทั้ง สอง ของ ข้าพเจ้า
{9:16} เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู นี่แน่ะ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน แล้ว ท่าน ทั้งหลาย ได้ หล่อ รูป ลูก โค ไว้ สำหรับ ตัวเอง ท่าน ได้ หัน จาก พระ มรรคา ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ท่าน อย่าง รวดเร็ว
{9:17} ข้าพเจ้า จึง ยก ศิลา ทั้ง สอง แผ่น ขึ้น และ เหวี่ยง เสีย จาก มือ ทั้ง สอง ของ ข้าพเจ้า และ ทำ มัน แตก ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ พวก ท่าน
{9:18} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ หมอบ กราบ ลง เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ อย่าง ครั้ง ก่อน ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร หรือ ดื่ม น้ำ สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน เพราะ บาป ทั้งสิ้น ที่ ท่าน ทั้งหลาย ทำ คือ ได้ ทำ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ ทำให้ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{9:19} เพราะ ข้าพเจ้า กลัว พระ พิโรธ และ ความ เกรี้ยวกราด อย่าง รุนแรง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง มี ต่อ ท่าน จน ถึง กับ จะ ทรง ทำลาย ท่าน อยู่ แล้ว แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า ใน ครั้ง นั้น ด้วย
{9:20} พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ พิโรธ อา โร น มาก พระองค์ จะ ทรง ทำลาย เขา เช่น กัน ใน เวลา นั้น ข้าพเจ้า ก็ อธิษฐาน เผื่อ อา โร นด้วย
{9:21} แล้ว ข้าพเจ้า จึง เอา บาป ของ พวก ท่าน คือ รูป ลูก โค ซึ่ง พวก ท่าน สร้าง ขึ้น นั้น เผา ไฟ เสีย แล้ว ทุบ และ บด ให้ เป็น ผง ละเอียด อย่าง กับ ฝุ่น แล้ว ก็ ทิ้ง ผง นั้น ลง ใน ลำธาร ซึ่ง ไหล ลง มา จาก ภูเขา
{9:22} “ ท่าน ทั้งหลาย ได้ ทำให้ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ พิโรธ ที่ ทา เบ- ราห์และที่มัสสาห์และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์
{9:23} และ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ พวก ท่าน ไป จาก คา เดช บา รเนีย พระองค์ ตรัส ว่า‘ จง ขึ้น ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ เจ้า’ แต่ ท่าน กลับ กบฏ ต่อ พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ไม่ ยอม เชื่อฟัง หรือ ประพฤติ ตาม พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{9:24} ท่าน ทั้งหลาย กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ ตั้งแต่ วัน ที่ ข้าพเจ้า รู้จัก ท่าน
{9:25} “ ข้าพเจ้า จึง หมอบ กราบ ลง เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า จะ ทรง ทำลาย ท่าน ทั้งหลาย เสีย
{9:26} ข้าพเจ้า ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ว่า‘ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ขอ อย่า ทรง ทำลาย ประชากร ของ พระองค์ และ มรดก ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ไถ่ มา ด้วย ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง นำ ออก มา จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{9:27} ขอ ทรง ระลึก ถึง บรรดา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ขอ อย่า ใส่ พระทัย ใน ความ ดื้อดึง ความ ชั่ว ร้าย หรือ บาป ของ ชน ชาติ นี้
{9:28} เกรง ว่า ชาว แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง นำ พวก ข้า พระองค์ จาก มา นั้น จะ ว่า“ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ทรง สามารถ จะ นำ เขา ทั้งหลาย เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง ทรง สัญญา กับ เขา ไว้ และ เพราะ พระองค์ ทรง เกลียด ชัง เขา พระองค์ จึง ทรง นำ เขา ออก มา เพื่อ จะ ฆ่า เสีย ใน ถิ่น ทุรกันดาร”
{9:29} แต่ เขา ทั้งหลาย เป็น ประชากร ของ พระองค์ และ เป็น มรดก ของ พระองค์ ซึ่ง ทรง นำ ออก มา ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์’
{i10:1} แผ่น ศิลา ชุด ที่ สอง (อพย.34:1-10)
{10:1} “ ใน เวลา นั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ จง สกัด ศิลา สอง แผ่น ให้ เหมือน อย่าง เดิม แล้ว ขึ้น มา หา เรา บน ภูเขา และ ทำ หีบ ไม้ ไว้ ด้วย
{10:2} แล้ว เรา จะ จารึก บน ศิลา นั้น ด้วย ถ้อยคำ ที่ อยู่ ใน ศิลา ชุด เดิม ที่ เจ้า ทำ แตก และ จง เก็บ มัน ไว้ ใน หีบ’
{10:3} ข้าพเจ้า จึง ทำ หีบ ด้วย ไม้ กระถิน เทศ และ สกัด ศิลา สอง แผ่น เหมือน อย่าง เดิม และ ขึ้น ไป บน ภูเขา มี ศิลา สอง แผ่น อยู่ ใน มือ ของ ข้าพเจ้า
{10:4} แล้ว พระองค์ จึง ทรง จารึก พระ บัญญัติ สิบ ประการ ลง บน ศิลา อย่าง ครั้ง ก่อน ซึ่ง เป็น พระ วจนะ ที่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ พวก ท่าน บน ภูเขา จาก ท่ามกลาง เพลิง ใน วัน ที่ ประชุม นั้น และ พระ ยาห์เวห์ ประทาน ศิลา นั้น แก่ ข้าพเจ้า
{10:5} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ กลับ ลง มา จาก ภูเขา และ เก็บ ศิลา นั้น ไว้ ใน หีบ ที่ ข้าพเจ้า ทำ ขึ้น และ ศิลา ก็ ยัง อยู่ ใน หีบ นั้น ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า ไว้
{10:6} (คน อิสราเอล เดินทาง จาก เบเอโรทเบเน ยา อะ คัน มา ถึง โม เส ราห์อาโรน ก็ สิ้น ชีวิต และ ฝัง ไว้ ที่ นั่น และ เอ เล อา ซาร์ บุตร ของ เขา จึง ปฏิบัติ หน้าที่ ปุโรหิต แทน เขา
{10:7} เขา ทั้งหลาย เดินทาง ออก จาก ที่ นั่น มา ถึง กุด โก ดาห์ และ จาก กุด โก ดาห์ถึงโยทบาธาห์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี ลำธาร หลาย สาย
{10:8} ใน เวลา นั้น พระ ยาห์เวห์ ทรง แยก เผ่า เล วี ออก มา ให้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ ยาห์เวห์ ให้ ยืน อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ เพื่อ ปรนนิบัติ พระองค์ และ ให้ อวยพร ใน พระ นาม ของ พระองค์ จน ถึง ทุก วัน นี้
{10:9} เพราะ ฉะนั้น คน เล วี จึง ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก กับ พวก พี่น้อง ของ ตน พระ ยาห์เวห์ เอง ทรง เป็น มรดก ของ เขา ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตรัส แก่ เขา นั้น)
{10:10} “ ข้าพเจ้า ก็ อยู่ บน ภูเขา อย่าง ครั้ง ก่อน สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ใน เวลา นั้น พระ ยาห์เวห์ ทรง สดับ ฟัง ข้าพเจ้า ด้วย พระ ยาห์เวห์ ไม่ พอ พระทัย ที่ จะ ทรง ทำลาย ท่าน
{10:11} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ จง ลุก ขึ้น เดินทาง นำ หน้า ประชาชน ต่อ ไป เถิด เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ เข้า ยึด แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา ว่า จะ ให้ เขา นั้น’
{i10:12} สาระ สำคัญ ของ พระ บัญญัติ
{10:12} “ และ บัดนี้ คน อิสราเอล พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน มี พระ ประสงค์ อะไร จาก ท่าน? นอกจาก ให้ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ ดำเนิน ตาม ทาง ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ให้ รัก พระองค์ ให้ ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{10:13} และ ให้ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า กำลัง บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ประโยชน์ ของ ท่าน
{10:14} ดู สิ ฟ้า สวรรค์ และ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง สุด และ โลก กับ ทุก สิ่ง ที่ อยู่ ใน โลก เป็น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{10:15} แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ผูกพัน กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ทรง รัก พวก เขา และ ทรง เลือก ลูกหลาน ของ เขา คือ พวก ท่าน จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ดัง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้
{10:16} เพราะ ฉะนั้น จง มี ใจ เชื่อฟัง อย่า หัว แข็ง อีก ต่อ ไป
{10:17} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ของ พระ ทั้งปวง และ ทรง เป็น จอม เจ้านาย ทรง เป็น พระเจ้า ที่ ยิ่งใหญ่ ทรง ฤทธิ์ และ น่า เกรงกลัว ทรง ปราศจาก อคติ และ ไม่ ทรง รับ สินบน
{10:18} พระองค์ ประทาน ความ ยุติธรรม แก่ ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย และ ทรง รัก คน ต่าง ด้าว จึง ประทาน อาหาร และ เครื่อง นุ่งห่ม แก่ เขา
{10:19} เพราะ ฉะนั้น พวก ท่าน จงรัก คน ต่าง ด้าว เพราะ ท่าน ก็ เคย เป็น คน ต่าง ด้าว ใน แผ่นดิน อียิปต์
{10:20} ท่าน จง ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ ติด สนิท กับ พระองค์ จง สาบาน โดย พระ นาม ของ พระองค์
{10:21} พระองค์ ทรง เป็น ที่ สรรเสริญ ของ ท่าน พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง ทำ การ ใหญ่ และ น่า เกรงกลัว ซึ่ง นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น นี้
{10:22} บรรพบุรุษ ของ ท่าน ลง ไป อียิปต์ เจ็ด สิบ คน และ บัดนี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำให้ ท่าน มี จำนวน มาก ดัง ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า
{i11:1} รางวัล สำหรับ การ เชื่อฟัง
{11:1} “ ฉะนั้น ท่าน จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง รักษา พระ ดำรัส สั่ง กฎเกณฑ์ กฎหมาย และ พระ บัญญัติ ของ พระองค์ อยู่ เสมอ
{11:2} ท่าน ทั้งหลาย จง ตระหนัก ใน วัน นี้ เถิด เพราะ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ กล่าว กับ ลูกหลาน ของ พวก ท่าน ผู้ ไม่ เห็น การ ตี สอน ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์
{11:3} รวม ทั้ง หมาย สำคัญ และ พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ ใน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ กษัตริย์ อียิปต์ และ ต่อ แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ ท่าน
{11:4} และ ซึ่ง พระองค์ ทรง ทำ ต่อ กองทัพ อียิปต์ ต่อ ม้า ของ เขา และ ต่อ รถ รบ ของ เขา เมื่อ พระองค์ ทรง ทำให้ น้ำ ใน ทะเล แดง ท่วม พวก เขา เมื่อ เขา ไล่ ติดตาม พวก ท่าน และ ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำลาย เขา ทั้งหลาย จน ทุก วัน นี้
{11:5} และ สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง ทำ แก่ พวก ท่าน ใน ถิ่น ทุรกันดาร จน พวก ท่าน มา ถึง สถานที่ นี้
{11:6} และ สิ่ง ที่ ทรง ทำ ต่อ ดา ธาน และ อา บี รัม บุตร ของ เอ ลี อับ บุตร ชาย ของ รู เบน คือ แผ่นดิน ได้ อ้า ปาก กลืน พวก เขา เข้า ไป ทั้ง ครัว เรือน เต็นท์ และ สิ่ง มี ชีวิต ทุก อย่าง ที่ ติดตาม เขา ไป ท่ามกลาง คน อิสราเอล ทั้งสิ้น
{11:7} เพราะ นัยน์ตา ของ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น พระ ราชกิจ อัน ยิ่งใหญ่ ทั้งสิ้น ของ พระ ยาห์เวห์ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระทำ นั้น
{11:8} “ ดังนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ เข้มแข็ง และ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พวก ท่าน กำลัง จะ ข้าม ไป ยึดครอง นั้น
{11:9} และ เพื่อ พวก ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน ว่า จะ ให้ แก่ พวก เขา และ แก่ เชื้อสาย ของ เขา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{11:10} เพราะ ว่า แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง เข้า ยึดครอง นั้น ไม่ เหมือน แผ่นดิน อียิปต์ ซึ่ง พวก ท่าน ได้ จาก มา ใน ที่ นั้น ท่าน หว่าน พืช และ เอา เท้า รด น้ำ เหมือน เป็น สวน ผัก
{11:11} แต่ แผ่นดิน ซึ่ง พวก ท่าน จะ เข้า ยึดครอง นั้น เป็น แผ่นดิน ที่ มี เนิน เขา และ หุบเขา ซึ่ง มี น้ำ ฝน จาก ฟ้า รด อยู่
{11:12} เป็น แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ดูแล พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อยู่ เหนือ แผ่นดิน นั้น เสมอ ตั้งแต่ ต้น ปี จน ถึง สิ้น ปี
{11:13} “ ถ้า ท่าน จะ ตั้งใจ เชื่อฟัง ตาม บัญญัติ ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ ใน วัน นี้ ให้ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ปรนนิบัติ พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{11:14} ‘ เรา จะ ให้ ฝน ตก บน แผ่นดิน ของ พวก เจ้า ตาม ฤดูกาล คือ ฝน ต้น ฤดู และ ฝน ชุก ปลาย ฤดู เพื่อ เจ้า จะ ได้ เก็บ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน ของ เจ้า
{11:15} และ เรา จะ ให้ หญ้า ใน ทุ่ง สำหรับ ฝูง สัตว์ ของ เจ้า และ เจ้า จะ ได้ รับประทาน จน อิ่ม’
{11:16} จง ระวัง ตัว อย่า ให้ จิตใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย ลุ่มหลง และ หันเห ไป ปรนนิบัติ นมัสการ พระ อื่นๆ
{11:17} และ พระ ยาห์เวห์ จึง กริ้ว พวก ท่าน ทรง ปิด ฟ้า สวรรค์ ไม่ ให้ ฝน ตก และ แผ่นดิน ก็ ไม่ งอก พืช ผล และ ท่าน ทั้งหลาย จะ พินาศ จาก แผ่นดิน ดี ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ประทาน แก่ ท่าน นั้น อย่าง รวดเร็ว
{11:18} “ จง เอา ถ้อยคำ เหล่า นี้ ผูก ไว้ ที่ มือ ของ ท่าน เป็น หมาย สำคัญ และ คาด ไว้ ที่ หน้าผาก ของ ท่าน เป็น สัญลักษณ์
{11:19} และ พวก ท่าน จง สอน ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ บุตร หลาน ของ ท่าน จง พูด ถึง ถ้อยคำ เหล่า นี้ เมื่อ ท่าน อยู่ ใน บ้าน และ เมื่อ ท่าน เดิน อยู่ ตาม ทาง เมื่อ ท่าน นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น
{11:20} ท่าน จง เขียน คำ เหล่า นี้ ไว้ ที่ เสา ประตู บ้าน และ ที่ ประตู ของ ท่าน
{11:21} เพื่อ อายุ ของ พวก ท่าน และ อายุ ของ บุตร หลาน ของ ท่าน จะ ได้ ยืน นาน บน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ ที่ จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ตราบ เท่า ที่ ฟ้า สวรรค์ อยู่ เหนือ โลก
{11:22} เพราะ ถ้า พวก ท่าน ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน คือ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ดำเนิน ใน ทาง ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ ติด สนิท กับ พระองค์ แล้ว
{11:23} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ขับ ไล่ ประชาชาติ ทั้งสิ้น เหล่า นี้ ให้ ออก ไป พ้น หน้า ท่าน ทั้งหลาย แล้ว ท่าน จะ เข้า ยึดครอง แผ่นดิน ของ ประชาชาติ ที่ ใหญ่ กว่า และ มี กำลัง มาก กว่า ท่าน
{11:24} ทุก ที่ ที่ ฝ่า เท้า ของ พวก ท่าน เหยียบ ลง จะ เป็น ของ ท่าน อาณาเขต ของ ท่าน จะ เริ่ม จาก ถิ่น ทุรกันดาร ไป จน ถึง เลบานอน และ จาก แม่น้ำ คือ แม่น้ำ ยู เฟรติส ไป จน ถึง ทะเล ตะวัน ตก
{11:25} จะ ไม่ มี ใคร สามารถ ยืนหยัด ต่อสู้ พวก ท่าน ได้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ทำให้ พวก ท่าน เป็น ที่ เกรงขาม และ ตกใจ กลัว ของ แผ่นดิน ที่ ท่าน จะ เหยียบ ย่ำ ไป ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{11:26} “ ดู สิ วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ นำ คำ อวยพร และ คำ สาปแช่ง มา ไว้ ตรง หน้า ท่าน ทั้งหลาย
{11:27} เป็น คำ อวยพร ถ้า พวก ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{11:28} เป็น คำ สาปแช่ง ถ้า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน แต่ หันเห ไป จาก ทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ไป ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง ท่าน ไม่ รู้จัก
{11:29} และ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ยึดครอง นั้น ท่าน จง ตั้ง คำ อวยพร ไว้ บน ภูเขา เก ริ ซิม และ ตั้ง คำ สาปแช่ง ไว้ บน ภูเขา เอ บาล
{11:30} ภูเขา เหล่า นี้ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ข้าง โน้น ไป ทาง ทิศ ตะวัน ตก ใน แผ่นดิน คน คา นา อัน ผู้ อาศัย อยู่ ใน ที่ราบ ตรง หน้า กิล กาล ข้าง หมู่ ต้น โอ๊ก ที่ โม เรห์ ไม่ ใช่ หรือ?
{11:31} เพราะ พวก ท่าน จะ ต้อง ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน และ เมื่อ ท่าน ยึดครอง และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น
{11:32} ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้
{i12:1} แท่น บูชา ของ คน ต่าง ด้าว ต้อง ถูก ทำลาย
{12:1} “ ต่อ ไป นี้ เป็น กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง พวก ท่าน จะ ต้อง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน ยึดครอง ตลอด วัน คืน ที่ ท่าน มี ชีวิต อยู่ ใน โลก
{12:2} พวก ท่าน จง ทำลาย สถานที่ ทุก แห่ง ซึ่ง ประชาชาติ ที่ ท่าน ขับ ไล่ ไป นั้น ใช้ เป็น ที่ ปรนนิบัติ พระ ของ เขา ซึ่ง อยู่ บน ภูเขา สูง และ บน เนิน เขา และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น
{12:3} พวก ท่าน จง รื้อ แท่น บูชา ของ พวก เขา และ ทุบ เสา ศักดิ์สิทธิ์ ของ เขา ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ และ เผา บรรดา เสา อา เช- ราห์ ของ เขา ด้วย ไฟ ท่าน จง ฟัน ทำลาย รูป แกะ สลัก ซึ่ง เป็น รูป พระ ของ เขา เสีย และ ลบ ชื่อ ของ พระ เหล่า นั้น ออก จาก ที่ นั่น
{12:4} ห้าม ทำ อย่าง นั้น ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{12:5} พวก ท่าน จง แสวง หา และ เข้า ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก จาก เขต แดน ของ ทุก เผ่า ของ ท่าน เพื่อ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ให้ เป็น ที่ ประทับ ของ พระองค์
{12:6} และ ท่าน ทั้งหลาย จง นำ เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง สัต ว บูชา ของ ท่าน ไป ที่ นั่น ทั้ง ทศางค์ และ เครื่อง ถวาย ทั้ง เครื่องบูชา แก้ บน เครื่องบูชา ตาม ความ สมัครใจ และ ผล รุ่น แรก ที่ ได้ จาก ฝูง โค และ ฝูง แพะ แกะ
{12:7} ท่าน ทั้งหลาย จง รับประทาน ที่ นั่น เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน จง ยินดี ใน กิจการ ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน ได้ ทำ นั้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร ท่าน
{12:8} ห้าม ทำ ตาม สิ่ง สารพัด ที่ พวก เรา ทำ ที่ นี่ ทุก วัน นี้ คือ ทุก คน ต่าง ทำ ตาม สิ่ง ที่ ตา ของ ตนเอง เห็น ว่า ถูกต้อง
{12:9} เพราะ พวก ท่าน ยัง ไป ไม่ ถึง ที่ หยุด พัก และ ถึง มรดก ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{12:10} แต่ เมื่อ พวก ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป แล้ว และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เป็น มรดก แก่ ท่าน และ เมื่อ พระองค์ ทรง ให้ ท่าน พัก จาก ศัตรู ทั้งสิ้น รอบ ข้าง ท่าน ท่าน จึง อยู่ อย่าง ปลอดภัย
{12:11} แล้ว จง ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น จง นำ ทุก สิ่ง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไป ด้วย คือ เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง สัต ว บูชา ของ ท่าน ทั้ง ทศางค์ และ เครื่อง ถวาย ทั้ง เครื่องบูชา แก้ บน ซึ่ง ท่าน ได้ บน ไว้ ต่อ พระ ยาห์เวห์
{12:12} และ พวก ท่าน จง ยินดี เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน ทั้ง ทาส ทาสี ของ ท่าน และ คน เล วี ซึ่ง อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ ส่วน มรดก กับ ท่าน
{i12:13} สถาน นมัสการ ที่ กำหนด ไว้
{12:13} “ พวก ท่าน จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า ท่าน ทั้งหลาย จะ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ตาม ที่ ใดๆ ซึ่ง ท่าน เห็น ชอบ
{12:14} แต่ จง ถวาย ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ท่ามกลาง เผ่า หนึ่ง ของ ท่าน ท่าน จง ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ของ ท่าน ที่ นั่น และ ณ ที่ นั่น ท่าน จง ทำ ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้
{12:15} “ อย่างไร ก็ ตาม ท่าน จะ ฆ่า สัตว์ และ รับประทาน เนื้อ ใน เมือง ใดๆ ของ ท่าน ตาม ที่ ท่าน ปรารถนา ก็ ได้ ตาม พระ พร ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ทั้ง ผู้ ที่ สะอาด และ ผู้ ที่ มลทิน ก็ รับประทาน ได้ ดัง ที่ รับประทาน เนื้อ ละมั่ง และ เนื้อ กวาง
{12:16} แต่ ห้าม รับประทาน เลือด ท่าน จง เท ลง บน ดิน เหมือน เท น้ำ
{12:17} ส่วน ทศางค์ ของ ข้าว หรือ เหล้า องุ่น ใหม่ หรือ น้ำมัน หรือ ผล รุ่น แรก จาก ฝูง โค หรือ ฝูง แพะ แกะ หรือ ของ ถวาย แก้ บน ตาม ที่ ท่าน บน ไว้ หรือ ของ ถวาย ตาม ความ สมัครใจ หรือ ของ ที่ ท่าน นำ มา ถวาย ห้าม รับประทาน ใน เมือง ของ ท่าน
{12:18} แต่ ท่าน จง รับประทาน ของ เหล่า นี้ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ ทั้ง ตัว ท่าน และ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน ทาส ทาสี ของ ท่าน และ คน เล วี ผู้ อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน และ ท่าน จง ยินดี เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน กิจการ ทุก อย่าง ซึ่ง มือ ท่าน ได้ ทำ นั้น
{12:19} ท่าน จง ระวัง เกรง ว่า ท่าน จะ ทอดทิ้ง คน เล วี ตลอด เวลา ที่ ท่าน อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ท่าน
{12:20} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขยาย อาณาเขต ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน แล้ว นั้น และ ท่าน กล่าว ว่า‘ ข้า จะ กิน เนื้อ สัตว์’ เพราะ ใจ ท่าน อยาก รับประทาน เนื้อ ท่าน จะ รับประทาน เนื้อ ได้ ตามใจ ปรารถนา ของ ท่าน ทุก อย่าง
{12:21} ถ้า สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ เพื่อ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ ที่ นั่น นั้น ห่าง จาก ท่าน เกิน ไป ท่าน จง ฆ่า สัตว์ จาก ฝูง โค ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ประทาน แก่ ท่าน ดัง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ แล้ว นั้น ท่าน จง รับประทาน ใน เมือง ของ ท่าน ตาม ที่ ใจ ท่าน ปรารถนา ทุก ประการ เถิด
{12:22} ท่าน จะ รับประทาน ได้ อย่าง ที่ ท่าน รับประทาน เนื้อ ละมั่ง หรือ เนื้อ กวาง ทั้ง ผู้ ที่ มลทิน และ ผู้ ที่ สะอาด ก็ รับประทาน ได้ เช่น กัน
{12:23} แต่ ต้อง แน่ใจ ว่า ท่าน ไม่ รับประทาน เลือด เลย เพราะ เลือด เป็น ชีวิต ห้าม ท่าน รับประทาน ชีวิต พร้อม กับ เนื้อ
{12:24} ห้าม ท่าน รับประทาน เลือด แต่ จง เท เลือด ลง บน ดิน เหมือน เท น้ำ
{12:25} ห้าม รับประทาน เลือด เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ บุตร หลาน ของ ท่าน ต่อ ไป เมื่อ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์
{12:26} แต่ สิ่ง บริสุทธิ์ ซึ่ง เป็น ส่วน กำหนด จาก ท่าน และ ของ แก้ บน ของ ท่าน นั้น ท่าน จง นำ ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ไว้
{12:27} และ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ทั้ง เนื้อ และ เลือด บน แท่น บูชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน จง เท เลือด ของ เครื่อง สัต ว บูชา ลง บน แท่น บูชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน แต่ ส่วน เนื้อ นั้น ท่าน รับประทาน ได้
{12:28} จง ระวัง ที่ จะ เชื่อฟัง ถ้อยคำ เหล่า นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน เป็น นิตย์ เพราะ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ดี และ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน”
{i12:29} ตักเตือน ไม่ ให้ นมัสการ รูป เคารพ
{12:29} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ขจัด ประชาชาติ ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ยึดครอง นั้น ออก ไป เสีย ต่อ หน้า ท่าน และ เมื่อ ท่าน เข้า ยึดครอง และ เข้า อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ พวก เขา นั้น
{12:30} จง ระวัง ตัว ว่า ท่าน จะ ไม่ หลง ติดตาม พวก เขา หลัง จาก ที่ พวก เขา ถูก ทำลาย ต่อ หน้า ท่าน แล้ว นั้น และ จง ระวัง ที่ จะ ไม่ ไต่ถาม เรื่อง พระ ของ พวก เขา โดย กล่าว ว่า‘ ประชาชาติ เหล่า นี้ ปรนนิบัติ พระ ของ พวก เขา อย่างไร? เพื่อ เรา จะ ทำ ด้วย เช่น กัน’
{12:31} ห้าม ทำ อย่าง นั้น ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ว่า สิ่ง พึง รังเกียจ ทุก อย่าง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง รังเกียจ พวก เขา ได้ ทำ ต่อ พระ ของ พวก เขา แม้ แต่ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ พวก เขา พวก เขา ก็ เผา ด้วย ไฟ บูชา แด่ พระ ของ เขา”
{12:32} “ ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า บัญชา พวก ท่าน ไว้ นั้น จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ห้าม เพิ่ม อะไร เข้า หรือ ตัด อะไร ออก ไป
{13:1} “ ถ้า ใน ท่ามกลาง ท่าน เกิด มี ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ ขึ้น และ สำแดง หมาย สำคัญ หรือ การ อัศจรรย์ แก่ ท่าน
{13:2} และ หมาย สำคัญ หรือ การ อัศจรรย์ ซึ่ง เขา บอก ท่าน นั้น สำเร็จ จริง ถ้า เขา กล่าว ว่า‘ ให้ เรา ติดตาม พระ อื่นๆ กัน เถิด (ซึ่ง เป็น พระ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก) และ ให้ เรา มา ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น’
{13:3} ท่าน อย่า เชื่อฟัง คำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ คน นั้น เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ลอง ใจ พวก ท่าน ดู เพื่อ จะ ได้ ทรง ทราบ ว่า พวก ท่าน รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน หรือ ไม่?
{13:4} ท่าน ทั้งหลาย จง ดำเนิน ตาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ยำเกรง พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์ และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ และ ติด สนิท อยู่ กับ พระองค์
{13:5} แต่ ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ คน นั้น ต้อง มี โทษ ถึง ตาย เพราะ เขา ได้ พูด ให้ กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ ทรง ไถ่ ท่าน ออก จาก แดน ทาส เพื่อ ผลักดัน ท่าน ออก ไป จาก ทาง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ให้ ท่าน ดำเนิน โดย วิธี นี้ ท่าน จึง จะ ขจัด ความ ชั่ว ไป จาก ท่ามกลาง ท่าน
{13:6} “ ถ้า พี่ ชาย น้อง ชาย ร่วม มารดา เดียวกัน กับ ท่าน หรือ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน หรือ ภรรยา ที่ อยู่ ใน อ้อม อก ของ ท่าน หรือ มิตรสหาย ร่วมใจ ของ ท่าน ชักชวน ท่าน อย่าง ลับๆ ว่า‘ ให้ เรา ไป ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ กัน เถิด’ ซึ่ง เป็น พระ ที่ ท่าน เอง หรือ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก
{13:7} เป็น บรรดา พระ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง อยู่ รอบ ท่าน ไม่ ว่า ใกล้ หรือ ไกล จาก สุด ปลาย แผ่นดิน โลก ข้าง นี้ ถึง สุด ปลาย แผ่นดิน โลก ข้าง โน้น
{13:8} ท่าน อย่า ยอม ตาม หรือ เชื่อฟัง เขา อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน สงสาร เขา ท่าน อย่า ไว้ ชีวิต เขา หรือ อย่า ซ่อน เขา ไว้ เลย
{13:9} ท่าน จง ประหาร เขา เสีย ท่าน ควร ลงมือ เป็น คน แรก ใน การ ประหาร ชีวิต เขา และ ต่อ ไป ให้ ประชาชน ทั้งหมด ลงมือ ด้วย
{13:10} ท่าน จง เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย เพราะ เขา ได้ หา ทาง ผลักดัน ท่าน ออก ไป จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ จาก แดน ทาส
{13:11} และ คน อิสราเอล ทั้งสิ้น จะ ฟัง และ ยำเกรง ไม่ ทำ ความ ชั่ว เช่น นี้ ท่ามกลาง ท่าน อีก เลย
{13:12} “ ถ้า ท่าน ได้ยิน ว่า ใน เมือง หนึ่ง เมือง ใด ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน อาศัย อยู่ นั้น
{13:13} มี คน เลว บาง คน จาก ท่ามกลาง ท่าน ออก ไป ชักชวน ชาว เมือง นั้น ว่า‘ ให้ เรา ไป ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ กัน เถิด’ ซึ่ง เป็น พระ ที่ พวก ท่าน ไม่ รู้จัก
{13:14} ท่าน จง สอบถาม และ อุตส่าห์ ค้น คว้า และ ถาม ดู และ นี่แน่ะ ถ้า เป็น ความ จริง และ แน่นอน ว่า สิ่ง พึง รังเกียจ นั้น ยัง ทำ กัน อยู่ ใน ท่ามกลาง ท่าน
{13:15} ท่าน จง ฆ่า ชาว เมือง นั้น เสีย ด้วย คม ดาบ ทำลาย เสีย ให้ สิ้นเชิง ด้วย คม ดาบ ทุก อย่าง ใน นั้น รวม ทั้ง ฝูง สัตว์ ด้วย
{13:16} ท่าน จง เก็บ ของ ริบ ใน เมือง นั้น ไป กอง ไว้ ที่ ลาน เมือง และ เผา เมือง นั้น กับ ของ ริบ ทั้งหมด ใน เมือง นั้น เสีย ด้วย ไฟ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ เป็น เมือง ร้าง อยู่ เป็น นิตย์ ห้าม สร้าง ขึ้น มา ใหม่
{13:17} ห้าม สิ่ง ที่ ต้อง ทำลาย ถวาย นั้น ติด มือ ท่าน ไป เพื่อ ว่า พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง หัน จาก พระ พิโรธ ยิ่ง ของ พระองค์ และ ทรง สำแดง พระ กรุณา ต่อ ท่าน และ ทรง รัก เอ็นดู ท่าน และ ให้ ท่าน ทวี มาก ขึ้น ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน นั้น
{13:18} ถ้า ท่าน เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า กำลัง บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ และ ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i14:1} พิธีกรรม ต้อง ห้าม ของ พวก ต่าง ชาติ
{14:1} “ ท่าน ทั้งหลาย เป็น บุตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ห้าม เชือด เนื้อตัว เอง หรือ ทำ หน้าผาก ให้ โล้น เพื่อ คน ตาย
{14:2} เพราะ ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ เป็น ผู้ ที่ พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง เลือก จาก ประชาชาติ ทั้งสิ้น ที่ อยู่ บน พื้น โลก ให้ เป็น ชน ชาติ ของ พระองค์ เป็น ของ ล้ำ ค่า ของ พระองค์
{i14:3} อาหาร ที่ สะอาด และ ที่ มลทิน (ลนต.11:1-47)
{14:3} “ ห้าม รับประทาน สิ่ง พึง รังเกียจ
{14:4} สัตว์ ต่อ ไป นี้ พวก ท่าน รับประทาน ได้ คือ โค แกะ แพะ
{14:5} กวาง ละมั่ง อี เก้ง แพะ ป่า สมัน เลียงผา และ แกะ ป่า
{14:6} ท่าน รับประทาน สัตว์ ทุก ชนิด ที่ แยก กีบ และ กีบ ผ่า ออก เป็น สอง และ เคี้ยวเอื้อง ได้
{14:7} แต่ ใน จำพวก สัตว์ เคี้ยวเอื้อง หรือ มี กีบ ผ่า นั้น ห้าม รับประทาน สัตว์ ต่อ ไป นี้ คือ อูฐ กระต่าย กระจง ผา เพราะ ว่า สัตว์ เหล่า นี้ เคี้ยวเอื้อง แต่ กีบ ไม่ ผ่า จึง เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน
{14:8} และ หมู ด้วย เพราะ หมู มี กีบ ผ่า แต่ ไม่ เคี้ยวเอื้อง จึง เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน ห้าม รับประทาน เนื้อ ของ มัน และ ห้าม แตะ ต้อง ซาก ของ มัน
{14:9} “ สัตว์ เหล่า นี้ ที่ ถูก แยก จาก สัตว์ ที่ อยู่ ใน น้ำ ทั้งหมด ท่าน รับประทาน ได้ คือ ทุก สิ่ง ที่ มี ครีบ และ เกล็ด ท่าน รับประทาน ได้
{14:10} แต่ ทุก สิ่ง ที่ ไม่ มี ครีบ และ เกล็ด ห้าม รับประทาน เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน
{14:11} “ นก สะอาด ทุก ชนิด ท่าน รับประทาน ได้
{14:12} แต่ นก เหล่า นี้ ห้าม รับประทาน คือ นก อินทรี นก แร้ง หนวด แพะ นก ออก
{14:13} เหยี่ยว หาง ยาว เหยี่ยว ดำ ตาม ชนิด ของ มัน
{14:14} นก กา ทั้งหมด ตาม ชนิด ของ มัน
{14:15} นก กระจอกเทศ นก เค้า โมง นก นางนวล เหยี่ยว นกเขา ตาม ชนิด ของ มัน
{14:16} นก เค้า แมว เล็ก นก ทึดทือ นก อีโก้ง
{14:17} นก กระทุง แร้ง และ นก อ้าย งั่ว
{14:18} นก กระสา ดำ นก กระสา ตาม ชนิด ของ มัน นก หัว ขวาน และ ค้างคาว
{14:19} แมลง มี ปีก ซึ่ง คลาน ทุก ชนิด เป็น สัตว์ มลทิน แก่ ท่าน ห้าม รับประทาน
{14:20} สัตว์ มี ปีก ที่ สะอาด ทุก ชนิด ท่าน รับประทาน ได้
{14:21} “ ห้าม รับประทาน สัตว์ ทุก ชนิด ที่ ตาย เอง ท่าน จะ ให้ แก่ คน ต่าง ด้าว ที่ อยู่ ภายใน เมือง ของ ท่าน รับประทาน ก็ ได้ หรือ ท่าน จะ ขาย ให้ แก่ คน ต่าง ชาติ ก็ ได้ เพราะ ว่า ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย“ ห้าม ต้ม ลูก แพะ ด้วย น้ำนม แม่ ของ มัน
{i14:22} กฎเกณฑ์ เรื่อง ทศางค์
{14:22} “ ท่าน จง ถวาย ทศางค์ ของ ผลิตผล จาก พืชพันธุ์ ที่ ได้ ใน นา ของ ท่าน แต่ละ ปี
{14:23} ท่าน จง รับประทาน ทศางค์ ที่ ได้ จาก ข้าว เหล้า องุ่น และ น้ำมัน ของ ท่าน และ ผล รุ่น แรก จาก ฝูง โค และ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือก ไว้ เพื่อ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น เพื่อ ท่าน จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เสมอ
{14:24} ถ้า ระยะ ทาง ไกล เกิน ไป จน ท่าน ไม่ สามารถ นำ ทศางค์ มา ได้ เพราะ สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก เพื่อ เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ นั้น อยู่ ห่าง ไกล จาก ท่าน เกิน ไป เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร แก่ ท่าน
{14:25} ท่าน จง ขาย ของ นั้น เอา เงิน และ ห่อ เงิน ถือ ไว้ และ ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง เลือก ไว้
{14:26} และ เอา เงิน นั้น ซื้อ สิ่ง ใดๆ ที่ ท่าน ปรารถนา จะ เป็น โค แกะ หรือ เหล้า องุ่น หรือ สุรา และ สิ่ง ใดๆ ที่ ท่าน อยาก รับประทาน และ ท่าน จง รับประทาน ที่ นั่น เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ จง ยินดี ทั้ง ตัว ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน ด้วย
{14:27} ห้าม ทอดทิ้ง คน เล วี ซึ่ง อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก กับ ท่าน
{14:28} “ เมื่อ ครบ ทุก สาม ปี ท่าน จง นำ ทศางค์ ทั้งหมด จาก พืช ผล ที่ ได้ ใน ปี นั้น มา สะสม ไว้ ใน เมือง ของ ท่าน
{14:29} คน เล วี เพราะ เขา ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก อย่าง ท่าน และ คน ต่าง ด้าว และ ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย ผู้ ซึ่ง อยู่ ภายใน เมือง ของ ท่าน จะ ได้ มา รับประทาน อย่าง อิ่มหนำ เพื่อ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ บรรดา กิจการ ซึ่ง มือ ของ ท่าน ได้ ทำ นั้น
{i15:1} กฎหมาย เกี่ยว กับ ปี สะ บา โต
{15:1} “ เมื่อ ครบ ทุก เจ็ด ปี ท่าน จง มี การ ปลดปล่อย
{15:2} ให้ ทำ การ ปลดปล่อย ดังนี้ เจ้าหนี้ ทุก คน จง ยก หนี้ ให้ เพื่อนบ้าน ของ ตน ห้าม บีบ บังคับ เอา คืน จาก เพื่อนบ้าน หรือ พี่น้อง ของ ตน เพราะ ว่า ได้ ประกาศ การ ปลดปล่อย ของ พระ ยาห์เวห์แล้ว
{15:3} ท่าน จะ ทวง จาก คน ต่าง ชาติ คืน ได้ แต่ ถ้า ท่าน มี ของ สิ่ง ใด ซึ่ง อยู่ กับ พี่น้อง ก็ ให้ หลุด ไป
{15:4} เพื่อ จะ ไม่ มี คน ยากจน ท่ามกลาง ท่าน (เพราะ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง อวยพร ท่าน อย่าง มากมาย ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก ให้ ยึดครอง นั้น)
{15:5} ถ้า ท่าน เพียง แต่ ตั้งใจ จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{15:6} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ต่อ ท่าน นั้น ท่าน จะ ให้ หลาย ประชาชาติ ยืม แต่ ท่าน จะ ไม่ ต้อง ขอ ยืม เลย ท่าน จะ ปกครอง เหนือ ชน ชาติ มากมาย แต่ พวก เขา จะ ไม่ ปกครอง เหนือ ท่าน
{15:7} “ ถ้า ท่ามกลาง ท่าน มี คน จน คน หนึ่ง ซึ่ง เป็น พี่น้อง ของ ท่าน อยู่ ใน เมือง ใดๆ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ท่าน อย่า มี ใจ แข็ง อย่า หด มือ ของ ท่าน ไว้ เสีย จาก พี่น้อง ของ ท่าน ที่ ยากจน นั้น
{15:8} แต่ ท่าน จง ยื่น มือ ของ ท่าน ให้ เขา และ ให้ เขา ยืม จน พอ แก่ ความ ต้องการ ของ เขา ที่ เขา ขาด อยู่ นั้น
{15:9} จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า จะ มี การ คิด ร้าย ใน ใจ ของ ท่าน ว่า‘ ปี ที่ เจ็ด ปี ที่ จะ ต้อง ปลดปล่อย มา ถึง แล้ว’ และ ท่าน ก็ มอง พี่น้อง ยากจน ของ ท่าน ใน แง่ ร้าย ท่าน จึง ไม่ ยอม ให้ อะไร เขา เลย และ เขา จะ ฟ้องร้อง ท่าน ต่อ พระ ยาห์เวห์ บาป ก็ จะ ตก แก่ ท่าน
{15:10} ท่าน จง ให้ เขา ด้วย เต็ม ใจ และ เมื่อ ให้ เขา แล้ว อย่า มี จิต คิด เสียดาย ใน กรณี นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ ท่าน ใน กิจการ ทั้งสิ้น ของ ท่าน ไม่ ว่า ท่าน จะ ทำ สิ่ง ใด
{15:11} เพราะ ว่า คน จน จะ ไม่ หมด ไป จาก แผ่นดิน เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ว่า ท่าน ต้อง ยื่น มือ ให้ อย่าง ใจ กว้าง ต่อ พี่น้อง ของ ท่าน คือ ต่อ คน ขัด สน คน ยากจน ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ท่าน
{15:12} “ ถ้า พี่น้อง ของ ท่าน ซึ่ง เป็น คน ฮีบรู ไม่ ว่า ชาย หรือ หญิง ถูก ขาย ไว้ กับ ท่าน จง ให้ ปรนนิบัติ ท่าน หก ปี เมื่อ ถึง ปี ที่ เจ็ด ท่าน จง ปล่อย เขา เป็น อิสระ พ้น จาก ท่าน ไป
{15:13} และ เมื่อ ท่าน ปล่อย เขา เป็น อิสระ ไป จาก ท่าน ท่าน อย่า ปล่อย เขา ไป มือเปล่า
{15:14} ท่าน จง มี ใจ กว้าง ขวาง จัด ของ ให้ เขา เป็น ของ จาก ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน จาก ลาน นวด ข้าวของ ท่าน และ จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ของ ท่าน ท่าน จง ให้ เขา ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร แก่ ท่าน
{15:15} ท่าน จง จำ ไว้ ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ไถ่ ท่าน ไว้ เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา เรื่อง นี้ แก่ ท่าน ใน วัน นี้
{15:16} แต่ ถ้า ทาส นั้น จะ กล่าว กับ ท่าน ว่า‘ ข้าพเจ้า จะ ไม่ ไป จาก ท่าน’ เพราะ เขา รัก ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน เพราะ เขา มี ความ สุข เมื่อ อยู่ กับ ท่าน
{15:17} จง เอา เหล็ก แทง ใบ หู ของ เขา ให้ ทะลุ ไป ติด กับ ประตู และ เขา จะ เป็น ทาส ของ ท่าน ตลอด ไป ท่าน จง ทำ เช่น นี้ แก่ ทาส หญิง ด้วย
{15:18} เมื่อ ท่าน ปล่อย เขา ให้ เป็น อิสระ นั้น ท่าน อย่า รู้สึก หนักใจ เพราะ เขา ได้ รับใช้ ท่าน มา หก ปี ด้วย แรงงาน สอง เท่า ของ ค่า แรง ของ ลูกจ้าง และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ ท่าน ใน ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ได้ ทำ นั้น
{i15:19} สัตว์ หัว ปี จาก ฝูง
{15:19} “ สัตว์ ตัวผู้ หัว ปี ซึ่ง เกิด ใน ฝูง โค หรือ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน นั้น ท่าน จง ถวาย ไว้ ให้ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน ห้าม ใช้ โค หัว ปี ทำงาน หรือ ตัด ขน จาก แกะ หัว ปี
{15:20} ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน จง รับประทาน สัตว์ หัว ปี นั้น เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทุกๆ ปี ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ไว้ นั้น
{15:21} แต่ ถ้า สัตว์ นั้น มี ตำหนิ ใดๆ คือ ขา เก หรือ ตาบ อด หรือ มี ตำหนิ ร้ายแรง อย่าง ใด ห้าม ถวาย บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{15:22} ท่าน จง รับประทาน สัตว์ นั้น ภายใน เมือง ของ ท่าน คน มลทิน และ คน สะอาด ก็ รับประทาน ได้ เช่น เดียวกัน เหมือน เป็น ละมั่ง หรือ กวาง
{15:23} เพียง แต่ ห้าม รับประทาน เลือด ของ มัน เท่านั้น ท่าน จง เท ลง บน ดิน เหมือน เท น้ำ
{i16:1} ทบทวน พิธี ปัสกา (อพย.12:1-20;23:14-19;34:18-26)
{16:1} “ ท่าน จง ถือ เดือน อา บีบ โดย ถือ ปัส กา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ว่า ใน เดือน อา บีบ นั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ ใน เวลา กลางคืน
{16:2} และ จง ถวาย ปัส กา เป็น เครื่องบูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จาก ฝูง แพะ แกะ หรือ ฝูง โค ณ ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{16:3} ห้าม รับประทาน ขนม ปัง มี เชื้อ กับ ปัส กา ตลอด เจ็ด วัน ท่าน จง รับประทาน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ กับ ปัส กา เป็น ขนม ปัง แห่ง ความ ทุกข์ ใจ เพราะ ท่าน ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ อย่าง รีบเร่ง เพื่อ ท่าน จะ ระลึก ถึง วัน ที่ ท่าน ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ นั้น ตลอด ชีวิต ของ ท่าน
{16:4} ตลอด เจ็ด วัน นั้น ไม่ ให้ เห็น เชื้อ ขนม ทั่ว อาณาเขต ของ ท่าน และ ไม่ ให้ เนื้อ สัตว์ ซึ่ง ท่าน ได้ บูชา ใน เวลา เย็น วัน แรก เหลือ อยู่ จน ถึง เช้า วัน รุ่งขึ้น
{16:5} ห้าม ถวาย ปัส กา ภายใน เมือง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{16:6} แต่ จง ถวาย ปัสกาณ สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น ท่าน จง ถวาย ปัส กา ใน เวลา เย็น เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก แล้ว คือ เวลา เดียว กับ ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์
{16:7} ท่าน จง ทำให้ สุก และ รับประทาน ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ พอ รุ่งเช้า ท่าน จง กลับ ไป สู่ เต็นท์ ของ ท่าน
{16:8} ท่าน จง รับประทาน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ หก วัน แต่ ใน วัน ที่ เจ็ด เป็น วัน ประชุม ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน วัน นั้น ห้าม ทำ การ งาน ใดๆ
{i16:9} ทบทวน เทศกาล สัปดาห์ (อพย.34:22; ลนต.23:15-21; กดว.28:26-31)
{16:9} “ ท่าน จง นับ ให้ ครบ เจ็ด สัปดาห์ จง ตั้งต้น นับ เจ็ด สัปดาห์ เริ่ม ด้วย วัน แรก ที่ ท่าน ใช้ เคียว เกี่ยว ข้าว
{16:10} ท่าน จง ถือ เทศกาล สัปดาห์ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม ขนาด ของ ถวาย ตามใจ สมัคร จาก มือ ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ ถวาย ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร แก่ ท่าน
{16:11} ท่าน จง ยินดี เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ บุตร ชาย หญิง ของ ท่าน ทั้ง ทาส ทาสี ของ ท่าน คน เล วี ซึ่ง อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน ทั้งคน ต่าง ด้าว เด็ก กำพร้า และ แม่ม่าย ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง ท่าน ณ สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{16:12} จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน อียิปต์ จง ระวัง ที่ จะ ปฏิบัติ ตาม กฎเกณฑ์ เหล่า นี้
{i16:13} ทบทวน เทศกาล อยู่ เพิง (ลนต.23:33-43; กดว.29:12-40)
{16:13} “ ท่าน จง ถือ เทศกาล อยู่ เพิง เจ็ด วัน เมื่อ ท่าน เก็บ รวบรวม พืช ผล ของ ท่าน จาก ลาน นวด ข้าว และ จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ของ ท่าน แล้ว
{16:14} ใน การ เลี้ยง นั้น ท่าน จง ยินดี ทั้ง ท่าน และ บุตร ชาย หญิง ของ ท่าน และ ทาส ทาสี ของ ท่าน ทั้งคน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ทั้ง เด็ก กำพร้า และ แม่ม่าย ซึ่ง อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน
{16:15} ท่าน จง ถือ เทศกาล เลี้ยง นั้น แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เจ็ด วัน ณ สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ไว้ เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ พืช ผล ทั้งสิ้น ของ ท่าน และ แก่ งาน ทุก อย่าง ที่ มือ ท่าน ทำ เพื่อ ท่าน จะ มี แต่ ความ ยินดี
{16:16} “ ผู้ชาย ของ ท่าน ทุก คน จะ ต้อง เข้า มา เฝ้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ปี ละ สาม ครั้ง ณ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก ไว้ ใน เทศกาล กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ เทศกาล สัปดาห์ และ เทศกาล อยู่ เพิง อย่า ให้ เขา ไป เข้า เฝ้า พระ ยาห์เวห์มือเปล่า
{16:17} ให้ แต่ละ คน ถวาย ตาม ความ สามารถ ของ ตน ตาม พระ พร ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{i16:18} การ ปกครอง บ้านเมือง ของ ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่
{16:18} “ ท่าน จง แต่งตั้ง ผู้พิพากษา และ เจ้าหน้าที่ ตาม เมือง ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ตาม เผ่า ต่างๆ ของ ท่าน ให้ พวก เขา พิพากษา ประชาชน ตาม ความ ยุติธรรม
{16:19} ห้าม ทำให้ เสีย ความ ยุติธรรม ห้าม ลำเอียง ห้าม รับ สินบน เพราะ ว่า สินบน ทำให้ ตา ของ คน มี ปัญญา บอด ไป และ กลับ คดี ของ คน ชอบธรรม เสีย
{16:20} ท่าน จง ติดตาม ความ ยุติธรรม คือ ความ ยุติธรรม เท่านั้น เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต และ ได้ ยึดครอง แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{i16:21} รูปแบบ การ นมัสการ ต้อง ห้าม
{16:21} “ ห้าม ปลูก ต้นไม้ ใดๆ ใช้ เป็น เสา อา เช- ราห์ ข้าง แท่น บูชา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ ท่าน สร้าง ไว้
{16:22} และ ห้าม ตั้ง เสา ศักดิ์สิทธิ์ สำหรับ ท่าน เอง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รังเกียจ
{17:1} “ ห้าม นำ โค ผู้ หรือ แกะ ที่ มี ตำหนิ หรือ ส่วน พิการ ใดๆ มา ถวาย เป็น เครื่องบูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ เป็น สิ่ง พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{17:2} “ ถ้า พบ ว่า ใน ท่ามกลาง ท่าน ใน เมือง หนึ่ง ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน นั้น มี ชาย หรือ หญิง คน ใด ทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ละเมิด พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{17:3} และ ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น รวม ทั้ง ดวง อาทิตย์ หรือ ดวง จันทร์ หรือ สิ่ง ใด ที่ เป็น บริวาร ท้อง ฟ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า ไม่ ได้ บัญชา ไว้
{17:4} และ มี การ รายงาน ถึง ท่าน แล้ว และ ท่าน ก็ ได้ยิน ท่าน จง อุตส่าห์ สืบสวน และ ถ้า เป็น ความ จริง และ ประจักษ์ ว่า มี คน ทำ สิ่ง พึง รังเกียจ นั้น ใน อิสราเอล
{17:5} ท่าน จง นำ ชาย หรือ หญิง ผู้ ทำ สิ่ง ชั่ว ร้าย นั้น ออก มา ที่ ประตู เมือง และ ท่าน จง เอา หิน ขว้าง ชาย หรือ หญิง นั้น เสีย ให้ ตาย
{17:6} ผู้ ที่ ถูก กล่าวโทษ ถึง ตาย นั้น ให้ มี พยาน สอง หรือ สาม ปาก จึง ให้ ปรับโทษ ถึง ตาย ได้ ห้าม ลงโทษ ใคร ถึง ตาย ด้วย พยาน ปาก เดียว
{17:7} ใน การ ประหาร ชีวิต นั้น ให้ พวก พยาน ลงมือ ก่อน ต่อ ไป คน ทั้งปวง จึง ร่วมมือ ด้วย แล้ว ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{i17:8} การ ตัดสิน ใจ ด้าน กฎหมาย ของ ปุโรหิต และ ผู้พิพากษา
{17:8} “ ถ้า คดี ใด เกิด ขึ้น เป็น เรื่อง ยาก สำหรับ ท่าน ที่ จะ ตัดสิน ไม่ ว่า จะ เป็น คดี ฆ่า คน ตาย คดี แพ่ง คดี ทำร้าย ร่างกาย หรือ คดี ใดๆ ซึ่ง โต้แย้ง กัน ใน เมือง ของ ท่าน ท่าน จง ลุก ขึ้น พา กัน ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก ไว้
{17:9} จง ไป หา พวก ปุโรหิต คน เล วี และ ไป หา ผู้พิพากษา ประจำการ ใน สมัย นั้น ท่าน จง ปรึกษา พวก เขา และ พวก เขา จะ ชี้แจง ให้ ท่าน ทราบ ถึง คำ ตัดสิน
{17:10} แล้ว ท่าน จง ทำ ตาม ที่ พวก เขา ชี้แจง แก่ ท่าน จาก สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก นั้น และ ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง พวก เขา แนะนำ ท่าน
{17:11} ท่าน จง ทำ ตาม ธรรม บัญญัติ ซึ่ง พวก เขา แนะนำ ท่าน และ ทำ ตาม คำ ตัดสิน ซึ่ง พวก เขา ได้ สั่ง ท่าน อย่า หันเห ไป จาก คำ ตัดสิน ซึ่ง เขา ชี้แจง แก่ ท่าน ไม่ ว่า ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย
{17:12} คน ใด ขัดขืน ไม่ ทำ ตาม คือ ไม่ เชื่อฟัง ปุโรหิต ผู้ ยืน ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น หรือ ผู้พิพากษา คน นั้น ต้อง ตาย แล้ว ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก อิสราเอล
{17:13} และ ประชาชน ทั้งสิ้น จะ ได้ยิน และ ยำเกรง และ ไม่ ขัดขืน ต่อ ไป อีก
{i17:14} ข้อ จำกัด เรื่อง สิทธิ อำนาจ ของ กษัตริย์
{17:14} “ เมื่อ ท่าน มา ถึง แผ่นดิน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน และ ท่าน ถือ กรรมสิทธิ์ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น แล้ว ท่าน จะ กล่าว ว่า‘ เรา จะ ตั้ง กษัตริย์ ไว้ เหนือ เรา เหมือน ประชาชาติ ทั้งปวง ซึ่ง อยู่ รอบ เรา’
{17:15} ก็ จง ตั้ง ผู้ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ ท่าน คือ ตั้ง คน หนึ่ง จาก พวก พี่น้อง ของ ท่าน ให้ เป็น กษัตริย์ เหนือ ท่าน ห้าม ตั้ง คน ต่าง ชาติ ซึ่ง ไม่ ใช่ พี่น้อง ของ ท่าน ให้ อยู่ เหนือ ท่าน
{17:16} แต่ว่า อย่า ให้ เขา มี ม้า เป็น ของ ตนเอง มาก เกิน ไป หรือ เป็น เหตุ ให้ ประชาชน กลับ ไป อียิปต์ เพื่อ จะ มี ม้า มากๆ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ พวก ท่าน แล้ว ว่า‘ อย่า กลับ ไป ทาง นั้น อีก เลย’
{17:17} และ อย่า ให้ เขา มี ภรรยา มาก เพื่อ จิตใจ ของ เขา จะ ไม่ หันเห ไป และ อย่า ให้ มี เงิน มี ทอง เป็น ของ ตน อย่าง มากมาย
{17:18} “ เมื่อ เขา นั่ง บัลลังก์ ใน ราช อาณาจักร ก็ ให้ เขา คัด ลอก ธรรม บัญญัติ นี้ ไว้ ใน หนังสือ เพื่อ ตนเอง ต่อ หน้า พวก ปุโรหิต คน เลวี
{17:19} ให้ มัน อยู่ กับ เขา และ ให้ เขา อ่าน ตลอด ชีวิต ของ ตน เพื่อ เขา จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา โดย รักษา ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน ธรรม บัญญัติ นี้ และ กฎเกณฑ์ เหล่า นี้ และ ทำ ตาม
{17:20} เพื่อ ว่า จิตใจ ของ เขา จะ ไม่ ได้ ยก ขึ้น สูง กว่า พี่น้อง ของ ตน และ เพื่อ เขา เอง จะ ไม่ หันเห จาก พระ บัญญัติ ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย เพื่อ เขา จะ ได้ ปกครอง ราช อาณาจักร ของ เขา อยู่ ได้ นาน ทั้ง ตนเอง และ ลูกหลาน ของ ตน ใน อิสราเอล
{i18:1} เอกสิทธิ์ ของ ปุโรหิต และ คน เลวี
{18:1} “ คน เล วี ซึ่ง เป็น ปุโรหิต และ เผ่า เล วี ทั้งหมด จะ ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ มรดก ร่วม กับ คน อิสราเอล พวก เขา จะ รับประทาน ของ ถวาย ด้วย ไฟ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ส่วน ที่ ตก เป็น ของ พระองค์
{18:2} พวก เขา จะ ไม่ มี มรดก ท่ามกลาง พวก พี่น้อง ของ เขา พระ ยาห์เวห์ เอง ทรง เป็น มรดก ของ เขา ตาม ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ แก่ เขา แล้ว นั้น
{18:3} และ นี่ คือ ส่วน ที่ ปุโรหิต ได้ จาก ประชาชน คือ จาก ผู้ ถวาย สัต ว บูชา ไม่ ว่า จะ เป็น โค ผู้ หรือ แกะ ให้ เขา มอบ เนื้อ สัน ขา หน้า เนื้อ แก้ม ทั้ง สอง ข้าง และ เนื้อ ท้อง แก่ ปุโรหิต
{18:4} ผล รุ่น แรก ของ ข้าว เหล้า องุ่น น้ำมัน ของ ท่าน และ ขน แกะ รุ่น แรก ที่ ได้ จาก แกะ ของ ท่าน จง มอบ ให้ แก่ ปุโรหิต
{18:5} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก เขา จาก เผ่า ทั้งสิ้น ของ ท่าน ให้ ยืน ปรนนิบัติ ใน พระ นาม พระ ยาห์เวห์ ทั้ง ตัว เขา และ บุตร หลาน ของ เขา สืบ ไป เป็น นิตย์
{18:6} “ ถ้า คน เล วี คน ใด มา จาก ตำบล ใด ใน อิสราเอล ซึ่ง เป็น ที่ อยู่ ของ เขา จะ มา ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เลือก ไว้ ด้วย สุด ใจ ปรารถนา ของ เขา
{18:7} แล้ว เขา จะ ปรนนิบัติ ใน พระ นาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ได้ เช่น เดียว กับ คน เล วี พี่น้อง ของ เขา ผู้ ยืน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ณที่นั่น
{18:8} ให้ พวก เขา ได้ ส่วนแบ่ง ที่ จะ รับประทาน เท่าๆ กัน นอกเหนือ จาก ส่วน ที่ เขา ได้ มา ด้วย การ ขาย ทรัพย์สิน ของ บรรพบุรุษ ของ เขา เอง
{i18:9} การ ถวาย บูชา บุตร การ ทำนาย และ การ ใช้ เวทมนตร์ เป็น สิ่ง ต้อง ห้าม
{18:9} “ เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน อย่า เรียนรู้ ที่ จะ ทำ สิ่ง พึง รังเกียจ ตาม ชน ชาติ เหล่า นั้น
{18:10} ห้าม ใคร ใน พวก ท่าน ยอม ให้ บุตร ชาย หรือ บุตร หญิง ของ ตน ลุย ไฟ เป็น คน ทำนาย เป็น หมอดู เป็น โหร หรือ เป็น นัก วิทยาคม
{18:11} เป็น หมอผี เป็น คนทรง เป็น พ่อ มด แม่มด หรือ เป็น หมอ พราย
{18:12} ทุก คน ที่ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ย่อม เป็น ที่ รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ และ เพราะ สิ่ง พึง รังเกียจ เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จึง ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ไป พ้น หน้า ท่าน
{18:13} ท่าน จง เป็น คน ปราศจาก ตำหนิ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{18:14} เพราะ ว่า ชน ชาติ เหล่า นี้ ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ไป ยึดครอง นั้น เชื่อฟัง หมอดู และ คน ทำนาย แต่ ส่วนตัว ท่าน นั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ทรง ยอม ให้ ท่าน ทำ เช่น นั้น
{i18:15} ผู้ เผย พระ วจนะ คน ใหม่ เช่น เดียว กับ โมเสส
{18:15} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ โปรด ให้ ผู้ เผย พระ วจนะ เช่น เดียว กับ ข้าพเจ้า นี้ เกิด ขึ้น ใน หมู่ พวก ท่าน จาก พี่น้อง ของ ท่าน พวก ท่าน จง เชื่อฟัง เขา
{18:16} ตาม ทุก อย่าง ที่ ท่าน ขอ จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ โฮ เร บ ใน วัน ประชุม เมื่อ ท่าน กล่าว ว่า‘ อย่า ให้ ข้าพเจ้า ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า หรือ ได้ เห็น เพลิง มหึมา นี้ อีก เลย เกรง ว่า ข้าพเจ้า จะ ตาย เสีย’
{18:17} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ ซึ่ง พวก เขา พูด มา เช่น นั้น ก็ ดี อยู่
{18:18} เรา จะ ให้ มี ผู้ เผย พระ วจนะ อย่าง เจ้า เกิด ขึ้น ใน หมู่ พวก พี่น้อง ของ เขา และ เรา จะ ใส่ ถ้อยคำ ของ เรา ใน ปาก ของ เขา และ เขา จะ กล่าว ทุก สิ่ง ที่ เรา บัญชา เขา ไว้ นั้น แก่ พวก เขา
{18:19} คน ที่ ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ซึ่ง เขา กล่าว ใน นาม ของ เรา เรา จะ กำหนด โทษ ผู้ นั้น
{18:20} แต่ ผู้ เผย พระ วจนะ ที่ บังอาจ กล่าว คำ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง เรา ไม่ ได้ บัญชา ให้ กล่าว หรือ กล่าว ใน นาม ของ พระ อื่น ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น ต้อง มี โทษ ถึง ตาย’
{18:21} และ ถ้า ท่าน นึก ใน ใจ ว่า‘ เรา จะ รู้ ได้ อย่างไร ว่า เป็น ถ้อยคำ ที่ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ตรัส?’
{18:22} เมื่อ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว คำ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ ถ้า ไม่ เป็น จริง ตาม ถ้อยคำ นั้น และ สิ่ง นั้น ไม่ เกิด ขึ้น ถ้อยคำ นั้น ไม่ ได้ เป็น พระ วจนะ ที่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น บังอาจ กล่าว เอง อย่า เกรงกลัว เขา เลย
{i19:1} กฎหมาย เกี่ยว กับ เมือง ลี้ภัย (กดว.35:9-28; ยชว.20:1-9)
{19:1} “ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำลาย บรรดา ชน ชาติ ผู้ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แผ่นดิน ของ พวก เขา แก่ ท่าน และ ท่าน ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป และ เข้า ไป อาศัย อยู่ ใน เมือง และ ใน บ้าน ของ พวก เขา
{19:2} ท่าน จง แยก เมือง ไว้ สาม เมือง สำหรับ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน ไป ยึดครอง นั้น
{19:3} ท่าน จง เตรียม หนทาง และ แบ่ง เขต แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก นั้น ออก เป็น สาม ส่วน เพื่อ ให้ ผู้ ฆ่า คน ทุก คน หนี ไป อยู่ ที่ นั่น ได้
{19:4} “ นี่ คือ กรณี ของ ผู้ ฆ่า คน ที่ จะ หนี ไป ที่ นั่น ได้ และ มี ชีวิต รอด คือ ผู้ ที่ ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน โดย ไม่ เจตนา โดย ไม่ ได้ เป็น อริ กัน มา ก่อน
{19:5} เช่น ชาย คน หนึ่ง เข้า ไป ใน ป่า เพื่อ จะ ตัด ไม้ กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา เมื่อ เขา เหวี่ยง ขวาน เพื่อ จะ โค่น ต้นไม้ ลง หัว ขวาน หลุด จาก ด้าม ถูก เพื่อนบ้าน ของ เขา และ คน นั้น ตาย ก็ ให้ เขา หนี ไป ยัง เมือง เหล่า นี้ เมือง ใด เมือง หนึ่ง และ รอดชีวิต ได้
{19:6} ถ้า ไม่ เช่น นั้น ผู้ แก้ แค้น แทน โลหิต ที่ กำลัง โกรธ จัด จะ ไล่ ตาม ผู้ ฆ่า คน คน นั้น ทัน เพราะ หนทาง ไกล แล้ว ฆ่า เขา เสีย แม้ ว่า เขา ไม่ มี โทษ ถึง ตาย เพราะ เขา ไม่ ได้ เป็น อริ กับ เพื่อนบ้าน ของ เขา มา ก่อน
{19:7} เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ว่า ให้ ท่าน จัด แยก เมือง ไว้ สาม เมือง
{19:8} และ ถ้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขยาย อาณาเขต ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ได้ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ประทาน แผ่นดิน ทั้งหมด ที่ พระองค์ ทรง สัญญา จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ให้ แก่ ท่าน
{19:9} เมื่อ ท่าน รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ และ ทำ ตาม ให้ ท่าน รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน อยู่ ใน พระ มรรคา ของ พระองค์ เสมอ แล้ว ท่าน จง เพิ่ม เมือง อีก สาม เมืองนอก จาก สาม เมือง เหล่า นั้น
{19:10} เพื่อ จะ ไม่ มี โลหิต ไร้ ความ ผิด ตก ใน แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก ซึ่ง จะ ทำให้ โลหิต นั้น ตก บน ท่าน
{19:11} “ แต่ ถ้า ใคร เกลียด ชัง เพื่อนบ้าน ของ ตน และ ซุ่ม คอย ดัก เขา อยู่ และ ได้ ลอบ ตี เขา ถึง แก่ ความ ตาย แล้ว ชาย ผู้ นั้น ก็ หนี เข้า ไป ใน เมือง เหล่า นั้น เมือง ใด เมือง หนึ่ง
{19:12} แล้ว พวก ผู้ใหญ่ ใน เมือง นั้น จะ ส่ง คน ให้ ไป นำ ตัว เขา มา จาก ที่ นั่น และ มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ผู้ แก้ แค้น แทน โลหิต ให้ ถึง ตาย
{19:13} อย่า สงสาร เขา เลย แต่ ท่าน จง กำจัด ความ ผิด เกี่ยว กับ โลหิต ของ ผู้ บริสุทธิ์ ออก ไป จาก อิสราเอล เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน
{i19:14} ขอบเขต ของ มรดก
{19:14} “ ห้าม ย้าย เสา เขต ของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ซึ่ง คน โบราณ ได้ ปัก ไว้ ใน เรื่อง มรดก ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน จะ ครอบครอง ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน ยึดครอง นั้น
{i19:15} กฎหมาย เกี่ยว กับ พยาน
{19:15} “ ห้าม พยาน ปาก เดียว กล่าวโทษ ใคร ไม่ ว่า ใน เรื่อง อาชญากรรม หรือ ใน เรื่อง ความ บาป ใดๆ ซึ่ง เขา ได้ ทำ ไป แต่ ต้อง มี พยาน สอง หรือ สาม ปากคำ พยาน นั้น จึง จะ เป็น ที่ เชื่อถือ ได้
{19:16} ถ้า มี พยาน เท็จ กล่าว ปรักปรำ ความ ผิด ของ ใคร
{19:17} ก็ ให้ ทั้ง สอง ฝ่าย ที่ ต่อสู้ คดี กัน นั้น ยืน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ ต่อ หน้า พวก ปุโรหิต และ พวก ผู้พิพากษา ซึ่ง ประจำการ อยู่ ใน เวลา นั้น
{19:18} ผู้พิพากษา จะ ต้อง ไต่สวน อย่าง ถี่ถ้วน ถ้า พยาน นั้น เป็น พยาน เท็จ กล่าว ปรักปรำ พี่น้อง ของ ตน เป็น ความ เท็จ
{19:19} ท่าน จง ทำ ต่อ เขา ดัง ที่ เขา ตั้งใจ จะ ทำ ต่อ พี่น้อง ของ ตน เพื่อ ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว จาก ท่ามกลาง ท่าน เสีย
{19:20} คน อื่นๆ ที่ เหลือ จะ ได้ยิน และ ยำเกรง ไม่ ทำ ผิด เช่น นั้น ท่ามกลาง พวก ท่าน อีก
{19:21} อย่า ให้ นัยน์ตา ของ ท่าน สงสาร ควร ให้ ชีวิต แทน ชีวิต ตา แทน ตา ฟัน แทน ฟัน มือ แทน มือ เท้า แทน เท้า
{i20:1} กฎ เกี่ยว กับ การ สงคราม
{20:1} “ เมื่อ ท่าน จะ ออก ไป ทำ สงคราม กับ พวก ศัตรู ของ ท่าน ท่าน เห็น ม้า รถ รบ และ ประชาชน จำนวน มาก กว่า ของ ท่าน ท่าน อย่า กลัว พวก เขา เลย เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ สถิต กับ ท่าน
{20:2} และ เมื่อ ใกล้ จะ รบ กัน ปุโรหิต จะ ออก มา อยู่ ข้าง หน้า และ กล่าว แก่ ประชาชน
{20:3} และ จะ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า‘ โอ อิสราเอล จง ฟัง เถิด วัน นี้ พวก ท่าน มา ใกล้ จะ สู้ รบ กับ ศัตรู ของ ท่าน อย่า ให้ ใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย วิตก อย่า กลัว หรือ หวาดหวั่น หรือ ครั่น คร้าม ต่อ พวก เขา เลย
{20:4} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย เสด็จ ไป กับ ท่าน ทรง ต่อสู้ ศัตรู ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ทรง ช่วย กู้ ท่าน’
{20:5} แล้ว พวก นาย ทหาร จะ พูด กับ ประชาชน ว่า‘ ใคร ที่ สร้าง บ้าน ใหม่ และ ยัง ไม่ ได้ ทำ พิธี ถวาย บ้าน นั้น ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ คน อื่น จะ ถวาย บ้าน นั้น
{20:6} ใคร ที่ ปลูก สวน องุ่น และ ยัง ไม่ ได้ รับประทาน ผล จาก สวน องุ่น นั้น ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ คน อื่น จะ รับประทาน ผล องุ่น นั้น
{20:7} ใคร ที่ หมั้น หญิง ไว้ เป็น ภรรยา แล้ว แต่ ยัง ไม่ ได้ แต่งงาน กัน ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เกรง ว่า เขา จะ ตาย เสีย ใน สงคราม และ ชาย อื่น จะ ได้ แต่งงาน กับ เธอ’
{20:8} และ พวก นาย ทหาร จะ พูด กับ ประชาชน ต่อ ไป อีก ว่า‘ ใคร ที่ กลัว และ มี ใจ วิตก ให้ ผู้ นั้น กลับ ไป บ้าน ของ ตน เสีย เกรง ว่า ใจ ของ พี่น้อง ของ เขา จะ ละลาย ไป เหมือน กับ ใจ ของ เขา’
{20:9} เมื่อ พวก นาย ทหาร พูด กับ ประชาชน จบ ลง แล้ว ก็ จง แต่งตั้ง ผู้บังคับบัญชา กองทัพ ต่างๆ ขึ้น เป็น หัวหน้า ประชาชน
{20:10} “ เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใกล้ เมือง ใด เพื่อ จะ สู้ รบ จง ร้องขอ สันติภาพ กับ เมือง นั้น
{20:11} ถ้า เขา ตอบ ท่าน อย่าง สันติ และ เปิด รับ ท่าน ก็ ให้ ประชาชน ทั้งหมด ที่ พบ อยู่ ใน เมือง นั้น เป็น แรงงาน เกณฑ์ ของ ท่าน และ ปรนนิบัติ ท่าน
{20:12} ถ้า เมือง นั้น ไม่ ทำ สันติภาพ กับ ท่าน แต่ ทำ สงคราม กับ ท่าน ก็ ให้ ท่าน เข้า ล้อม ตี เมือง นั้น
{20:13} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เมือง นั้น ไว้ ใน มือ ท่าน แล้ว ท่าน จง ฆ่า ชาย ทุก คน เสีย ด้วย คม ดาบ
{20:14} แต่ พวก ผู้หญิง และ เด็ก ฝูง สัตว์ และ ทุก สิ่ง ใน เมือง นั้น คือ ของ ที่ ริบ ไว้ ทั้งหมด ท่าน จง ยึด เอา เป็น ของ ตน ท่าน จง บริโภค ของ ที่ ริบ มา จาก ศัตรู ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{20:15} ท่าน จง ทำ เช่น นี้ แก่ ทุก เมือง ที่ อยู่ ไกล มาก จาก ท่าน ซึ่ง ไม่ ใช่ เมือง ของ ชน ชาติ เหล่า นี้
{20:16} แต่ ใน เมือง ของ ชน ชาติ เหล่า นี้ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก ห้าม ไว้ ชีวิต สิ่ง ใด ที่ หายใจ ได้
{20:17} แต่ จง ทำลาย เขา เสีย ให้ สิ้นเชิง คือ คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์ คน คา นา อัน คน เปริสซีคนฮีไวต์ และ คน เย บุ ส ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ไว้
{20:18} เพื่อ ว่า เขา จะ ไม่ สอน ท่าน ให้ ทำ สิ่ง พึง รังเกียจ ซึ่ง เขา ได้ ทำ ต่อ พระ ของ เขา เพราะ การ ทำ เช่น นั้น เป็น การ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{20:19} “ เมื่อ ท่าน ล้อม เมือง หนึ่ง อยู่ หลาย วัน เพื่อ จะ สู้ รบ และ ยึด เอา เมือง นั้น ห้าม ใช้ ขวาน ฟัน ทำลาย ต้นไม้ ของ เมือง นั้น เพราะ ท่าน จะ รับประทาน ผล จาก ต้นไม้ นั้น อย่า โค่น ลง เลย ต้นไม้ ใน ทุ่ง นา เป็น มนุษย์ หรือ? ท่าน จึง ไป ล้อม โจมตี มัน
{20:20} เฉพาะ ต้นไม้ ที่ ท่าน ทราบ ว่า ไม่ ใช้ เป็น อาหาร ท่าน จะ ทำลาย และ โค่น ลง ก็ ได้ เพื่อ จะ ใช้ สร้าง เครื่อง ล้อม เมือง ซึ่ง กำลัง ทำ สงคราม กับ ท่าน จน กว่า เมือง นั้น จะ แตก
{i21:1} กฎหมาย เรื่อง ฆาตกรรม ที่ ไม่ รู้ตัว ผู้ ทำ ผิด
{21:1} “ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เข้า ยึดครอง นั้น ถ้า พบ ศพ คน ที่ ถูก ฆ่า ทิ้ง อยู่ กลาง ทุ่ง นา โดย ไม่ ทราบ ว่า ใคร ฆ่า เขา ตาย
{21:2} ก็ ให้ พวก ผู้ใหญ่ และ ผู้พิพากษา ของ ท่าน ออก มา วัด ระยะ ทาง ถึง เมือง ที่ อยู่ รอบๆ ศพ ผู้ ตาย
{21:3} ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง ที่ อยู่ ใกล้ ศพ ผู้ ตาย นั้น นำ โค ตัวเมีย ตัว หนึ่ง ซึ่ง ยัง ไม่ เคย ใช้งาน และ ยัง ไม่ เคย เทียม แอก
{21:4} และ ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น นำ โค ตัวเมีย นั้น ลง ไป ที่ หุบเขา ซึ่ง มี น้ำ ไหล ซึ่ง ไม่ มี ใคร ไถ หรือ หว่าน เลย และ หัก คอ โค ตัวเมีย ที่ หุบเขา นั้น
{21:5} และ พวก ปุโรหิต ผู้ เป็น บุตร หลาน ของ เล วี จะ ต้อง เข้า มา ใกล้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง เลือก พวก เขา ไว้ ให้ ปรนนิบัติ พระองค์ และ ให้ อวยพร ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ ให้การ วิวาท และ การ ทำร้าย ทุก เรื่อง สิ้นสุด ลง ด้วย คำ ของ ปุโรหิต เหล่า นี้
{21:6} และ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง ที่ อยู่ ใกล้ ศพ ผู้ ตาย นั้น จะ ล้าง มือ ของ พวก เขา เหนือ โค ตัวเมีย ซึ่ง ถูก หัก คอ ที่ ใน หุบเขา นั้น
{21:7} และ เขา จะ เป็น พยาน ว่า‘ มือ ของ พวก เรา ไม่ ได้ ทำให้ โลหิต นี้ ตก และ ตา ของ เรา ก็ ไม่ เห็น
{21:8} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ลบล้าง บาป แก่ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ไถ่ ไว้ ขอ อย่า ทรง ถือ โทษ เรื่อง โลหิต ของ ผู้ บริสุทธิ์ ท่ามกลาง อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ แต่ ขอ ทรง ลบล้าง บาป เนื่อง จาก โลหิต นี้ แก่ พวก เขา’
{21:9} ดังนั้น ท่าน จะ กำจัด ความ ผิด เรื่อง โลหิต ของ ผู้ บริสุทธิ์ นั้น เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน เมื่อ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ชอบ ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์
{i21:10} หญิง เชลยศึก
{21:10} “ เมื่อ ท่าน ออก ไป ทำ สงคราม กับ พวก ศัตรู ของ ท่าน และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง มอบ พวก เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน แล้ว และ ท่าน จับ เขา มา เป็น เชลย
{21:11} และ ท่าน เห็น ผู้หญิง คน หนึ่ง รูปร่าง งดงาม ใน หมู่ เชลย นั้น และ ปรารถนา จะ ได้ มา เป็น ภรรยา ของ ท่าน
{21:12} ท่าน จง พา นาง มา ไว้ ที่ บ้าน ของ ท่าน ให้ นาง โกน ศีรษะ และ ตัด เล็บ มือ เสีย
{21:13} และ ให้ นาง ถอด เครื่อง แต่ง กาย อย่าง เชลย ออก และ ให้ อยู่ ใน บ้าน ของ ท่าน ให้ ไว้ทุกข์ ถึง บิดา มารดา ของ นาง หนึ่ง เดือน เต็ม หลัง จาก นั้น ท่าน จึง จะ เข้า ไป หา นาง และ เป็น สามี ของ นาง ได้ และ ให้ นาง เป็น ภรรยา ของ ท่าน
{21:14} ภายหลัง ถ้า ท่าน ไม่ พอใจ นาง นั้น จง ปล่อย นาง ไป ตาม แต่ นาง จะ พอใจ ไป ไหน ห้าม ขาย นาง เอา เงิน ห้าม ทำ กับ นาง เยี่ยง ทาส เพราะ ท่าน ทำให้ นาง ได้ อาย แล้ว
{i21:15} สิทธิ ของ บุตร หัว ปี
{21:15} “ ถ้า ชาย คน หนึ่ง มี ภรรยา สอง คน รัก คน หนึ่ง ไม่ ชอบ อีก คน หนึ่ง ภรรยา ทั้ง สอง คือ ทั้งคน ที่ รัก และ คน ที่ ไม่ ชอบ ก็ มี บุตร ด้วย กัน และ บุตร หัว ปี เป็น บุตร ของ ภรรยา คน ที่ ตน ไม่ ชอบ
{21:16} เมื่อ ถึง วัน แบ่ง ทรัพย์สิน ให้ แก่ บุตร เป็น มรดก นั้น ห้าม เขา ทำ ต่อ บุตร ของ ภรรยา คน ที่ ตน รัก นั้น เหมือน เป็น บุตร หัว ปี แทน บุตร ของ ภรรยา ที่ ตน ไม่ ชอบ ซึ่ง เป็น บุตร หัว ปี
{21:17} แต่ เขา ต้อง ยอมรับ บุตร หัว ปี คือ บุตร ของ ภรรยา คน ที่ ตน ไม่ ชอบ โดย แบ่ง ทุก สิ่ง ที่ มี ให้ แก่ บุตร หัว ปี สอง เท่า เพราะ ว่า คน นี้ เป็นต้น กำลัง ของ บิดา สิทธิ ของ บุตร หัว ปี เป็น ของ เขา
{i21:18} บุตร ที่ ดื้อ
{21:18} “ ถ้า ชาย คน ใด มี บุตร ที่ ดื้อ และ ไม่ อยู่ ใน โอวาท ไม่ เชื่อฟัง เสียง ของ บิดา ของ ตน หรือ เสียง ของ มารดา ของ ตน แม้ ว่า บิดา มารดา จะ ได้ ตี สอน เขา ก็ ไม่ ยอม ฟัง
{21:19} ให้ บิดา มารดา จับ ตัว เขา ออก มา หา พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ณ ประตู เมือง ของ เขา
{21:20} และ พูด กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ว่า‘ บุตร ชาย ของ เรา คน นี้ เป็น คน ดื้อ และ ไม่ อยู่ ใน โอวาท ไม่ เชื่อฟัง เสียง เรา เป็น คน ตะกละ และ ขี้ เมา’
{21:21} แล้ว ผู้ชาย ทุก คน ใน เมือง นั้น จะ เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย ดังนั้น ท่าน จะ ได้ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน คน อิสราเอล ทั้งสิ้น จะ ได้ยิน และ เกรงกลัว
{i21:22} กฎหมาย เบ็ดเตล็ด
{21:22} “ ถ้า คน ใด ทำ ความ ผิด ซึ่ง มี โทษ ถึง ตาย และ เขา ถูก ประหาร ชีวิต และ ท่าน แขวน เขา ไว้ ที่ ต้นไม้
{21:23} ห้าม ปล่อย ให้ ศพ ของ เขา ค้าง อยู่ ที่ ต้นไม้ ท่าน จง ฝัง เขา เสีย ใน วัน เดียวกัน นั้น เพราะ ผู้ ที่ ต้อง ถูก แขวน ไว้ บน ต้นไม้ ก็ ถูก สาปแช่ง โดย พระเจ้า ท่าน อย่า ทำให้ แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก นั้น เป็น มลทิน
{22:1} “ เมื่อ ท่าน เห็น โค หรือ แกะ ของ พี่น้อง ของ ท่าน หลง ไป อย่า นิ่งเฉย เสีย จง พา สัตว์ เหล่า นั้น กลับ ไป ให้ พี่น้อง ของ ท่าน
{22:2} ถ้า เขา ไม่ ได้ อยู่ ใกล้ ท่าน หรือ ท่าน ไม่ รู้จัก เขา จง นำ สัตว์ นั้น มา ไว้ ที่ บ้าน ของ ท่าน และ ให้ อยู่ กับ ท่าน จน พี่น้อง มา เที่ยว หา แล้ว ท่าน จง มอบ คืน ให้ เขา ไป
{22:3} เช่น เดียว กับ ลา ของ พี่น้อง ท่าน ก็ ให้ ทำ เหมือน กัน และ เช่น เดียว กับ เสื้อ ผ้า ของ พี่น้อง ท่าน ก็ เหมือน กัน และ ทุก สิ่งของ พี่น้อง ที่ หาย ไป และ ที่ ท่าน พบ เข้า ท่าน จง คืน ให้ แก่ เขา ท่าน จะ นิ่งเฉย เสีย ไม่ ช่วย เขา ไม่ ได้
{22:4} ถ้า ท่าน เห็น ลา หรือ โค ของ พี่น้อง ล้ม ลง ตาม ทาง อย่า นิ่งเฉย เสีย ท่าน จง ช่วย เขา พยุง สัตว์ เหล่า นั้น ขึ้น อีก
{22:5} “ ห้าม ผู้หญิง ใช้ เครื่อง แต่ง กาย ของ ผู้ชาย และ ห้าม ผู้ชาย แต่ง กาย ด้วย เสื้อ ผ้า ของ ผู้หญิง เพราะ ทุก คน ที่ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ก็ เป็น ที่ พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{22:6} “ เมื่อ ท่าน เผอิญ ไป พบ รังนก ตาม ทาง บน ต้นไม้ ใดๆ หรือ บน พื้น ดิน มี ลูก นก หรือ ไข่ และ แม่น กก กอ ยู่ บน ลูก นก หรือ ไข่ นั้น ห้าม เอา แม่ นก ไป พร้อม กับ ลูก นก
{22:7} จง ปล่อย แม่ นก ไป เสีย แต่ ลูก นก นั้น ท่าน จะ เอา ไป เป็น ของ ท่าน ก็ ได้ เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ ท่าน และ ท่าน จะ มี อายุ ยืน นาน
{22:8} “ เมื่อ ท่าน สร้าง บ้าน ใหม่ จง ก่อ ขอบ ขึ้น กัน ไว้ ที่ ดาดฟ้า หลังคา เพื่อ ท่าน จะ ไม่ ทำให้ โลหิต ตก บน บ้าน ของ ท่าน เพราะ มี คน ตกลง มา จาก หลังคา
{22:9} “ ห้าม เอา เมล็ด พืช สอง ชนิด หว่าน ลง ใน สวน องุ่น ของ ท่าน เกรง ว่า จะ ต้อง มอบ ถวาย ผล ทั้งหมด นั้น คือ ทั้ง พืช ผล ที่ ท่าน หว่าน และ ผล องุ่น ของ สวน นั้น
{22:10} ห้าม เอา โค และ ลา เข้า เทียม ไถ ด้วย กัน
{22:11} ห้าม สวม เครื่อง แต่ง กาย ที่ ทอ ด้วย ขนสัตว์ ปน ด้าย ป่าน
{22:12} “ ท่าน จง ทำ พู่ ห้อย ไว้ ที่ มุม ทั้ง สี่ ของ ชาย เสื้อ คลุม ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน ใช้ คลุม ตัว
{i22:13} กฎหมาย เรื่อง ความ สัมพันธ์ ทาง เพศ
{22:13} “ ถ้า ชาย ใด ได้ ภรรยา และ ได้ เข้า หา นาง แล้ว เกิด เกลียด ชัง นาง
{22:14} และ กล่าวหา นาง ว่า ประพฤติ ตัว เสื่อมเสีย ทำให้ นาง เสีย ชื่อเสียง โดย กล่าว ว่า‘ ข้าพเจ้า รับ หญิง นี้ มา เป็น ภรรยา เมื่อ ข้าพเจ้า เข้า ไป หา นาง ก็ เห็น ว่า นาง ไม่ ได้ เป็น พรหมจารี’
{22:15} ให้ บิดา ของ หญิง สาว นั้น และ มารดา ของ นาง นำ หลักฐาน ที่ แสดง ว่า หญิง นั้น เป็น พรหมจารี มา ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น ที่ ประตู เมือง
{22:16} และ บิดา ของ หญิง สาว นั้น จะ บอก กับ พวก ผู้ใหญ่ ว่า‘ ข้าพเจ้า ได้ ยก ลูกสาว ของ ข้าพเจ้า ให้ เป็น ภรรยา ชาย คน นี้ แต่ เขา กลับ เกลียด ชัง นาง
{22:17} ดู สิ ชาย ผู้ นี้ หา เหตุ กล่าว ติเตียน ว่า“ ข้าพเจ้า ไม่ พบ หลักฐาน การ เป็น หญิง พรหมจารี ใน บุตร สาว ของ ท่าน” แต่ นี่ คือ หลักฐาน ว่า ลูกสาว ของ ข้าพเจ้า เป็น หญิง พรหมจารี’ แล้ว เขา จะ คลี่ เครื่อง แต่ง กาย นั้น ออก ต่อ หน้า พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง
{22:18} ให้ พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น จับ ชาย คน นั้น มา เฆี่ยน
{22:19} และ ปรับ เงิน เขา หนึ่ง ร้อย เชเขล และ มอบ เงิน นั้น ให้ แก่ บิดา ของ หญิง สาว เพราะ เขา ทำให้ หญิง พรหมจารี อิสราเอล คน หนึ่ง เสีย ชื่อเสียง หญิง นั้น จะ เป็น ภรรยา ของ เขา ต่อ ไป เขา จะ หย่า ร้าง ไม่ ได้ เลย ตลอด ชีวิต ของ เขา
{22:20} แต่ ถ้า เรื่อง นั้น เป็น ความ จริง และ ไม่ พบ หลักฐาน ของ หญิง พรหมจารี ที่ หญิง สาว นั้น
{22:21} พวก เขา จะ พา หญิง สาว นั้น ออก มาน อก ประตู บ้าน บิดา ของ เธอ แล้ว พวก ผู้ชาย ของ เมือง นั้น จะ เอา หิน ขว้าง เธอ ให้ ตาย เพราะ เธอ ได้ ทำ ความ โง่เขลา ใน อิสราเอล คือ เป็น หญิง โสเภณี ใน บ้าน ของ บิดา ดังนั้น ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว ออก จาก ท่ามกลาง ท่าน
{22:22} “ ถ้า พบ ชาย คน หนึ่ง ไป นอน กับ ภรรยา ของ คน อื่น ทั้ง สอง คน คือ ชาย ที่ ไป นอน กับ หญิง และ หญิง คน นั้น จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย ดังนั้น ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว จาก อิสราเอล
{22:23} “ ถ้า มี หญิง พรหมจารี คน หนึ่ง หมั้น ไว้ แล้ว และ มี ชาย คน หนึ่ง ไป พบ เธอ ใน เมือง และ ได้ นอน กับ เธอ
{22:24} พวก ท่าน จง พา เขา ทั้ง สอง ออก ไป ที่ ประตู เมือง และ เอา หิน ขว้าง เขา ทั้ง สอง ให้ ตาย เสีย เพราะ ว่า หญิง สาว คน นั้น แม้ อยู่ ใน เมือง ก็ ไม่ ได้ ร้องขอ ความ ช่วยเหลือ ส่วน ชาย คน นั้น ได้ ทำให้ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน ได้ รับ ความ ละอาย ดังนั้น ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{22:25} “ แต่ ถ้า ชาย คน หนึ่ง ไป พบ หญิง สาว ที่ คน อื่น หมั้น ไว้ แล้ว ที่ กลาง ทุ่ง และ ชาย คน นั้น จับ ตัว หญิง คน นั้น และ ได้ นอน กับ เธอ เฉพาะ ผู้ชาย คน ที่นอน กับ เธอ เท่านั้น จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย
{22:26} แต่ ท่าน อย่า ทำ อะไร หญิง สาว นั้น เลย หญิง สาว นั้น ไม่ มี ความ ผิด ที่ จะ ต้องโทษ ถึง ตาย เพราะ คดี นี้ ก็ เหมือน กับ คดี เรื่อง ชาย คน หนึ่ง เข้า ต่อสู้ และ ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน
{22:27} เพราะ ชาย นั้น พบ เธอ ที่ กลาง ทุ่ง แม้ ว่า หญิง สาว ที่ หมั้น แล้ว คน นั้น จะ ร้องขอ ความ ช่วยเหลือ ก็ ไม่ มี ผู้ ใด มา ช่วย ได้
{22:28} “ ถ้า ชาย คน หนึ่ง พบ หญิง พรหมจารี ที่ ยัง ไม่ ได้ หมั้น และ เขา จับ ตัว เธอ ไว้ และ นอน กับ เธอ และ มี ผู้ รู้เห็น
{22:29} ชาย ผู้ ที่ ได้ นอน กับ เธอ นั้น จะ ต้อง มอบ เงิน ห้า สิบ เชเขล ให้ แก่ บิดา ของ หญิง สาว คน นั้น และ ให้ เธอ ตก เป็น ภรรยา ของ เขา เพราะ เขา ทำให้ เธอ ได้ รับ ความ อาย และ เขา จะ หย่า ร้าง เธอ ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต ของ เขา
{22:30} “ ห้าม ผู้ชาย คน ใด เอา ภรรยา ของ บิดา ของ เขา มา เป็น ภรรยา ของ ตน และ ห้าม เปิด ผ้า ของ บิดา ของ เขา
{i23:1} ผู้ ที่ ต้อง อยู่ นอก การ ประชุม
{23:1} “ ชาย ใด มี ลูก อัณฑะ ฝ่อ หรือ อวัยวะ สืบ พันธุ์ ด้วน ห้าม เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์
{23:2} “ ห้าม ลูก นอก กฎหมาย เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์ ห้าม ชาติพันธุ์ ของ เขา เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์ จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ คน
{23:3} “ ห้าม คน อัมโมน หรือ คน โม อับ เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์ จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ คน ของ พวก เขา ห้าม พวก เขา เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์เป็นนิตย์
{23:4} เพราะ ว่า พวก เขา ไม่ ได้ มา ต้อนรับ ท่าน ทั้งหลาย ตาม ทาง ด้วย ขนม ปัง และ น้ำ เมื่อ ท่าน ออก จาก อียิปต์ และ เพราะ ว่า เขา ได้ จ้าง บา ลา อัมบุตรเบโอร์มาจากเปโธร์ แห่ง เมโสโปเตเมีย ให้ สาปแช่ง ท่าน
{23:5} แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ทรง ยอมรับ ฟัง บา ลา อัมแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เปลี่ยน คำ สาปแช่ง ให้ เป็น คำ อวยพร ท่าน เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รัก ท่าน
{23:6} ห้าม เสริม สวัสดิภาพ หรือ ความ เจริญ ให้ พวก เขา ตลอด ชีวิต ของ ท่าน เป็น นิตย์
{23:7} “ ท่าน อย่า เกลียด คน เอ โดม เพราะ เขา เป็น พี่น้อง ของ ท่าน ท่าน อย่า เกลียด คน อียิปต์ เพราะ ท่าน เคย เป็น คน ต่าง ด้าว อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เขา
{23:8} ลูกหลาน ชั่ว อายุ ที่ สาม ซึ่ง เกิด กับ พวก เขา จะ เข้า ใน การ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์ก็ได้
{i23:9} กฎ เกี่ยว กับ อนามัย ศาสนพิธี และ มนุษยธรรม
{23:9} “ เมื่อ ท่าน ออก ไป ตั้ง ค่าย สู้ รบ กับ ศัตรู ของ ท่าน ท่าน จง ระวัง ตัว ให้ พ้น จาก สิ่ง ชั่ว ทุก อย่าง
{23:10} “ ถ้า คน ใด ใน พวก ท่าน ไม่ สะอาด ด้วย อุบัติเหตุ ที่ เกิด ขึ้น ใน เวลา กลางคืน เขา ต้อง ไป อยู่ นอก ค่าย ห้าม เขา เข้า มา ใน ค่าย
{23:11} แต่ เมื่อ ถึง เวลา เย็น แล้ว ให้ เขา อาบ น้ำ ชำระ ตัว และ เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก แล้ว เขา จะ กลับ เข้า มา ใน ค่าย ได้
{23:12} “ ท่าน ต้อง มี ที่ ภายนอก ค่าย เพื่อ จะ ออก ไป ได้
{23:13} และ ท่าน ต้อง มี ไม้ แหลม รวม ไว้ กับ เครื่อง อาวุธ และ เมื่อ ท่าน นั่ง ถ่าย ข้าง นอก นั้น ท่าน จง ใช้ ไม้ ขุด หลุม และ หัน ไป กลบ สิ่งปฏิกูล ของ ท่าน เสีย
{23:14} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ดำเนิน อยู่ ท่ามกลาง ค่าย ของ ท่าน เพื่อ จะ ทรง ช่วย กู้ ท่าน และ ทรง มอบ ศัตรู ของ ท่าน ไว้ ต่อ ท่าน เพราะ ฉะนั้น ค่าย ของ ท่าน ต้อง บริสุทธิ์ เพื่อ พระองค์ จะ ไม่ ทอด พระ เนตร สิ่ง น่า อาย ใน หมู่ พวก ท่าน และ เสด็จ ไป เสีย จาก ท่าน
{23:15} “ ถ้า มี ทาส หนี จาก นาย ของ เขา มา อยู่ กับ ท่าน ห้าม จับ ทาส นั้น ไป ส่ง นาย ของ เขา
{23:16} จง ให้ ทาส นั้น อยู่ กับ ท่าน ใน หมู่ พวก ท่าน ใน ที่ ซึ่ง เขา จะ เลือก ใน เมือง หนึ่ง เมือง ใด ตาม ความ พอใจ ของ เขา ห้าม กดขี่ เขา
{23:17} “ ห้าม ผู้หญิง ชาว อิสราเอล คน หนึ่ง คน ใด เป็น เท ว ทาสี ห้าม บุตร ชาย อิสราเอล คน หนึ่ง คน ใด เป็น เท วทาส
{23:18} ห้าม นำ ค่า จ้าง ของ เท ว ทาสี หรือ ค่า จ้าง จาก สุนัข มา ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ การ แก้ บน ใดๆ เพราะ ทั้ง สอง สิ่ง นี้ เป็น สิ่ง พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{23:19} “ ห้าม ท่าน ให้ พี่น้อง ของ ท่าน ยืม เงิน เพื่อ เอา ดอกเบี้ย ไม่ ว่า ดอกเบี้ย เงิน กู้ หรือ ดอกเบี้ย เครื่อง บริโภค หรือ ดอกเบี้ย ของ สิ่ง ใดๆ ที่ ให้ ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย
{23:20} ท่าน จะ ให้ คน ต่าง ชาติ ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย ก็ ได้ แต่ สำหรับ พี่น้อง ของ ท่าน ห้าม ให้ ยืม เพื่อ เอา ดอกเบี้ย เพื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ ท่าน ใน ทุก สิ่ง ซึ่ง ท่าน ทำ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ยึดครอง นั้น
{23:21} “ เมื่อ ท่าน บน ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน อย่า ล่าช้า ใน การ แก้ บน เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เรียก เอา จาก ท่าน เป็น แน่ และ ท่าน จะ มี บาป
{23:22} ถ้า ท่าน งด ไม่ บน ท่าน ก็ จะ ไม่ มี บาป
{23:23} ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ ที่ ออก จาก ริมฝีปาก ของ ท่าน ตาม ที่ ท่าน ได้ สมัครใจ บน ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน สัญญา ด้วย ปาก ของ ท่าน แล้ว
{23:24} “ เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน สวน องุ่น ของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ท่าน จะ รับประทาน ผล องุ่น ให้ อิ่มหนำ ตาม ที่ ท่าน ปรารถนา ก็ ได้ แต่ ห้าม ใส่ ใน ภาชนะ ของ ท่าน ไป
{23:25} เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน นา ของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ท่าน จะ เอา มือ เด็ด รวง ข้าว มา ก็ ได้ แต่ ท่าน จะ ใช้ เคียว เกี่ยว ข้าวของ เพื่อนบ้าน ของ ท่าน ไม่ ได้
{i24:1} กฎหมาย เรื่อง การ สมรส และ การ หย่า
{24:1} “ เมื่อ ชาย คน ใด เพิ่ง มี ภรรยา แต่งงาน กับ นาง และ ต่อ มา นาง ไม่ เป็น ที่ โปรดปราน ของ เขา เพราะ เขา พบ ว่า นาง มี สิ่ง น่า อาย ดังนั้น เขา จึง ทำ หนังสือ หย่า ใส่ มือ ของ นาง แล้ว ไล่ออก จาก บ้าน ของ ตน ไป
{24:2} และ นาง ก็ ออก จาก บ้าน ของ เขา แล้ว ไป เป็น ภรรยา ของ ชาย อีก คน หนึ่ง
{24:3} และ สามี คน หลัง นี้ เกลียด ชัง นาง จึง เขียน หนังสือ หย่า ใส่ มือ นาง แล้ว ไล่ นาง ออก จาก บ้าน หรือ ถ้า สามี คน หลัง นี้ ที่ ได้ นาง เป็น ภรรยา ถึง แก่ ความ ตาย
{24:4} สามี คน เดิม ที่ ได้ ไล่ นาง ไป นั้น จะ รับ นาง ที่ มลทิน แล้ว มา เป็น ภรรยา อีก ไม่ ได้ เพราะ เป็น สิ่ง พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ อย่า นำ ความ บาป มา สู่ แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ให้ เป็น มรดก
{i24:5} กฎหมาย เบ็ดเตล็ด
{24:5} “ เมื่อ ชาย คน ใด เพิ่ง มี ภรรยา อย่า ให้ ผู้ นั้น ออก ไป กับ กองทัพ หรือ มอบ งาน อย่าง ใด แก่ เขา ให้ เขา อยู่ บ้าน ปี หนึ่ง เพื่อ เขา จะ ให้ ภรรยา ซึ่ง เขา ได้ มา นั้น มี ความ สุข
{24:6} “ ห้าม ผู้ ใด ยึด โม่ หรือ หิน โม่ ลูก บน ไว้ เป็น ประกัน เพราะ สิ่ง ที่ ยึด เป็น ประกัน นั้น เขา ใช้ เลี้ยงชีพ ของ เขา
{24:7} “ ถ้า ชาย คน ใด ถูก จับ ได้ ว่า ลักลอบ เอา พี่น้อง คน อิสราเอล คน หนึ่ง คน ใด ไป ใช้ เป็น ทาส หรือ ขาย เสีย ขโมย คน นั้น จะ ต้อง ตาย ดังนั้น ท่าน จะ กำจัด ความ ชั่ว เสีย จาก ท่ามกลาง ท่าน
{24:8} “ จง ระวัง เรื่อง โรค เรื้อน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ทุก สิ่ง ตาม คำ ชี้แจง ของ พวก ปุโรหิต คน เล วี ดัง ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา พวก เขา ไว้ ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม อย่าง นั้น
{24:9} จง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำ แก่ มิ เรียม ตาม ทาง เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย ออก จาก อียิปต์
{24:10} “ เมื่อ ท่าน ให้ พี่น้อง ยืม สิ่ง ใด ห้าม เข้า ไป ใน บ้าน ของ เขา และ ยึด ของ ประกัน ของ เขา
{24:11} ท่าน จง ยืน อยู่ ภายนอก และ คน ที่ ยืม นั้น จะ นำ ของ ประกัน ออก มา ให้ ท่าน เอง
{24:12} ถ้า เขา เป็น คน ยากจน ห้าม เอา ของ ประกัน นั้น เก็บ ไว้ จน ข้าม คืน
{24:13} เมื่อ ดวง อาทิตย์ ตก ท่าน จง เอา ของ นั้น มา คืน ให้ เขา เพื่อ เขา จะ มี ของ คลุม ตัว เมื่อ เวลา นอน และ อวยพร แก่ ท่าน และ จะ เป็น ความ ชอบธรรม แก่ ท่าน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{24:14} “ ห้าม กดขี่ ลูกจ้าง ที่ เป็น คน ยากจน และ ขัด สน ไม่ ว่า เขา จะ เป็น พี่น้อง ของ ท่าน หรือ คน ต่าง ด้าว ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน ภายใน เมือง ของ ท่าน
{24:15} ท่าน จง จ่าย เงิน ค่า จ้าง วัน นั้น ให้ แก่ เขา ก่อน ดวง อาทิตย์ ตก (เพราะ เขา เป็น คน ยากจน และ มี ใจ จดจ่อ อยู่ ที่ ค่า จ้าง นั้น) เกรง ว่า เขา จะ กล่าวหา ท่าน ต่อ พระ ยาห์เวห์ และ จะ เป็น ความ บาป แก่ ท่าน
{24:16} “ อย่า ให้ บิดา รับ โทษ ถึง ตาย แทน บุตร ของ ตน หรือ ให้ บุตร รับ โทษ ถึง ตาย แทน บิดา ของ ตน ให้ ทุก คน รับ โทษ ถึง ตาย ด้วย บาป ของ ตนเอง
{24:17} “ ห้าม บิดเบือน ความ ยุติธรรม ของ คน ต่าง ด้าว หรือ ของ ลูก กำพร้า และ ห้าม รับ เสื้อ ผ้า ของ หญิง ม่าย ไว้ เป็น ประกัน
{24:18} แต่ จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส อยู่ ใน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ไถ่ ท่าน ออก จาก ที่ นั่น เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ ทำ เช่น นี้
{24:19} “ เมื่อ ท่าน เกี่ยว ข้าว ใน นา ของ ท่าน และ ลืม ฟ่อน ข้าว ไว้ ใน นา ฟ่อน หนึ่ง ห้าม กลับ ไป เอา มา ให้ เป็น ของ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย เพื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ กิจการ ทั้งสิ้น แห่ง มือ ของ ท่าน
{24:20} เมื่อ ท่าน ฟาด ต้น มะกอก ท่าน อย่า เก็บ ที่ กิ่ง เดิม ซ้ำ อีก ให้ เหลือ ไว้ สำหรับ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย
{24:21} เมื่อ ท่าน เก็บ ผล จาก สวน องุ่น ของ ท่าน อย่า ไป เก็บ เล็ม อีก จง เหลือ ไว้ สำหรับ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย
{24:22} จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ ทำ เช่น นี้
{25:1} “ ถ้า สอง คน มี เรื่อง ขัดแย้ง กัน และ มา ถึง ศาล เมื่อ มี การ พิพากษา คดี ของ เขา ทั้ง สอง แล้ว และ ประกาศ ความ บริสุทธิ์ ของ ฝ่าย ถูก และ กล่าวโทษ ฝ่าย ผิด
{25:2} ถ้า ผู้ ผิด สมควร ถูก โบย ก็ ให้ ผู้พิพากษา ให้ เขา นอน ลง แล้ว กำหนด ให้ โบย ต่อ หน้า มาก น้อย ตาม ความ ผิด ของ ผู้ นั้น
{25:3} ให้ โบย เขา สี่ สิบ ที ก็ ได้ แต่ อย่า ให้ เกิน นั้น ไป เลย เกรง ว่า ถ้า โบย เขา เกิน นั้น พี่น้อง ของ ท่าน ก็ เป็น ที่ ดูถูก ใน สายตา ของ ท่าน
{25:4} “ ห้าม เอา ตะกร้อ ครอบ ปาก โค เมื่อ มัน กำลัง นวด ข้าว อยู่
{i25:5} การ แต่งงาน เพื่อ สืบ สกุล พี่น้อง
{25:5} “ ถ้า พี่น้อง อยู่ ด้วย กัน และ คน หนึ่ง ตาย ลง โดย ไม่ มี บุตร ชาย ภรรยา ของ ผู้ ที่ ตาย นั้น จะ ออก ไป เป็น ภรรยา ของ คน นอก ไม่ ได้ ให้ พี่น้อง ของ สามี นาง เข้า ไป หา นาง และ รับ หญิง นั้น มา เป็น ภรรยา และ ทำ หน้าที่ พี่น้อง ของ สามี แก่ นาง
{25:6} บุตร หัว ปี ที่ เกิด มา กับ หญิง คน นั้น ให้ สืบ ชื่อ พี่น้อง คน ที่ ตาย ไป นั้น เพื่อ ชื่อ ของ เขา จะ ไม่ ถูก ลบ ไป จาก อิสราเอล
{25:7} ถ้า ชาย คน นั้น ไม่ ประสงค์ จะ รับ ภรรยา ของ พี่น้อง ของ เขา ก็ ให้ ภรรยา ของ พี่น้อง ของ เขา ไป หา พวก ผู้ใหญ่ ที่ ประตู เมือง และ กล่าว ว่า‘ พี่น้อง ของ สามี ดิฉัน ไม่ ยอม สืบ ชื่อ ของ พี่น้อง ของ เขา ใน อิสราเอล เขา ไม่ ยอมรับ หน้าที่ พี่น้อง ของ สามี ของ ดิฉัน’
{25:8} แล้ว พวก ผู้ใหญ่ ของ เมือง นั้น จะ เรียก ชาย คน นั้น มา พูด กับ เขา ถ้า เขา ยัง ยืนยัน โดย กล่าว ว่า‘ ข้าพเจ้า ไม่ ประสงค์ จะ รับ นาง’
{25:9} แล้ว ภรรยา ของ พี่น้อง ของ เขา จะ เข้า ไป ใกล้ ชาย คน นั้น ต่อ หน้า พวก ผู้ใหญ่ ถอด เอา รองเท้า ของ เขา ออก มา จาก เท้า ของ เขา ข้าง หนึ่ง และ ถ่ม น้ำลาย รด หน้า เขา แล้ว กล่าว ว่า‘ ต้อง ทำ อย่าง นี้ แหละ กับ ผู้ชาย ที่ ไม่ ยอม สร้าง ครอบครัว ของ พี่น้อง ของ ตน’
{25:10} ใน อิสราเอล ชื่อ ของ เขา จะ ถูก เรียก ว่า ครอบครัว ที่ ถูก ถอด รองเท้า
{i25:11} พระ บัญชา อื่นๆ
{25:11} “ ถ้า ชาย สอง คน วิวาท ทุบ ตี กัน และ ภรรยา ของ ชาย คน หนึ่ง เข้า มา ใกล้ เพื่อ จะ ช่วย สามี ของ ตน ให้ พ้น จาก มือ ของ ผู้ ที่ ตี เขา และ นาง ยื่น มือ ออก ไป จับ ของลับ ของ ผู้ชาย คน นั้น
{25:12} ท่าน จง ตัด มือ ของ นาง ทิ้ง เสีย อย่า ให้ ตา ของ ท่าน สงสาร นาง
{25:13} “ ห้าม มี ลูกตุ้ม ต่าง กัน ไว้ ใน ถุง ของ ท่าน อัน หนึ่ง หนัก อัน หนึ่ง เบา
{25:14} ใน บ้าน ของ ท่าน ห้าม มี เครื่อง ตวง สอง ชนิด ใหญ่ อัน หนึ่ง เล็ก อัน หนึ่ง
{25:15} ท่าน จง มี ลูกตุ้ม ที่ ถูกต้อง และ เที่ยงตรง และ มี เครื่อง ตวง ที่ ถูกต้อง และ เที่ยงตรง เพื่อ วัน คืน ของ ท่าน จะ ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{25:16} เพราะ ว่า ใคร ที่ ทำ เช่น นี้ คือ ทุก คน ที่ คด โกง เป็น ผู้ ที่ น่า รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{25:17} “ จง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ คน อา มา เลข ทำ ต่อ ท่าน ระหว่าง ทาง ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์
{25:18} ซึ่ง เขา ได้ ออก โจมตี ท่าน ตาม ทาง และ ตัดตอน พวก ที่ อ่อนแอ อยู่ รั้ง ท้าย เมื่อ ท่าน อ่อนเพลีย เมื่อยล้า และ เขา ไม่ ยำเกรง พระเจ้า
{25:19} เพราะ ฉะนั้น เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน หยุด พัก จาก ศัตรู ทั้งสิ้น ที่ อยู่ รอบ ข้าง ใน แผ่นดิน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ให้ ยึดครอง เป็น มรดก นั้น แล้ว ท่าน จง ลบ คน อา มา เลข เสีย จาก ความ ทรง จำ ภาย ใต้ ฟ้า ท่าน อย่า ลืม เสีย
{i26:1} ผล แรก และ ทศางค์
{26:1} “ เมื่อ ท่าน เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น มรดก และ ท่าน เข้า ยึดครอง และ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น แล้ว
{26:2} ท่าน จง เอา ผล แรก ของ พื้น ดิน ทั้งหมด ที่ ท่าน เก็บเกี่ยว มา จาก แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน จง นำ ผล นั้น ใส่ กระจาด นำ ไป ยัง ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ไว้ เพื่อ ให้ พระ นาม ของ พระองค์ ประทับ ที่ นั่น
{26:3} ท่าน จง ไป หา ปุโรหิต ผู้ ประจำการ อยู่ ใน เวลา นั้น และ กล่าว แก่ เขา ว่า‘ ข้าพเจ้า ยอมรับ ใน วัน นี้ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ข้าพเจ้า ได้ เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ เรา ว่า จะ ประทาน แก่ เรา ทั้งหลาย’
{26:4} แล้ว ปุโรหิต จะ รับ กระจาด ไป จาก มือ ของ ท่าน และ วาง ไว้ ที่ หน้า แท่น บูชา แห่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{26:5} “ และ ท่าน จง ทูล ตอบ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า‘ บิดา ของ ข้า พระองค์ เป็น ชาว อา รัม ผู้ เร่ร่อน ไป ท่าน ลง ไป อียิปต์ และ อาศัย อยู่ ที่ นั่น มี จำนวน น้อย ณ ที่ นั่น ท่าน ได้ กลาย เป็น ประชาชาติ หนึ่ง ซึ่ง ใหญ่ โต เข้มแข็ง และ มี จำนวน มาก
{26:6} และ ชาว อียิปต์ ทำ ความ ทุกข์ ยาก แก่ เรา และ ข่ม ใจ เรา และ บังคับ ให้ เรา ทำงาน หนัก
{26:7} แล้ว เรา ก็ ร้อง ทูล ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ เรา และ พระ ยาห์เวห์ ทรง ฟัง เสียง ของ เรา และ ทอด พระ เนตร ความ ทุกข์ ใจ ของ เรา ความ ลำบาก ของ เรา และ การ ถูก ข่มเหง ของ เรา
{26:8} และ พระ ยาห์เวห์ ทรง นำ เรา ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ด้วย พระ กร ที่ เหยียด ออก ด้วย ความ น่า เกรงขาม อย่าง ยิ่ง โดย หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์
{26:9} พระองค์ ได้ ทรง นำ เรา มา ที่ นี่ และ ประทาน แผ่นดิน นี้ แก่ เรา เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{26:10} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ บัดนี้ ข้า พระองค์ นำ ผล รุ่น แรก ของ พื้น ดิน ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ข้า พระองค์ มา แล้ว’ และ ท่าน จง วาง สิ่ง นั้น ถวาย เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ นมัสการ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{26:11} ท่าน จง ยินดี ด้วย ของ ดี ทุก สิ่ง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน และ แก่ ครอบครัว ของ ท่าน ตัว ท่าน เอง คน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ท่ามกลาง ท่าน
{26:12} “ เมื่อ ท่าน ถวาย ทศางค์ จาก ผลิตผล ของ ท่าน เสร็จ แล้ว ใน ปี ที่ สาม ซึ่ง เป็น ปี ทศางค์ ท่าน จง ให้ ทศางค์ นั้น แก่ คน เล วี และ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย เพื่อ พวก เขา จะ ได้ รับประทาน ให้ อิ่มหนำ ภายใน เมือง ของ ท่าน
{26:13} แล้ว ท่าน จง ทูล พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า‘ ข้า พระองค์ ยก ส่วน ศักดิ์สิทธิ์ ออก จาก บ้าน ของ ข้า พระองค์ แล้ว และ ยิ่ง กว่า นั้น ข้า พระองค์ ได้ ให้ แก่ คน เล วี คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย ตาม พระ บัญญัติ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ไว้ แก่ ข้า พระองค์ ทุก ประการ ข้า พระองค์ ไม่ ได้ ละเมิด พระ บัญญัติ ของ พระองค์ และ ข้า พระองค์ ไม่ ได้ ลืม เลย
{26:14} ข้า พระองค์ ไม่ ได้ รับประทาน ทศางค์ เมื่อ ไว้ทุกข์ ข้า พระองค์ ไม่ ได้ ยก ส่วน ใด ออก ไป เมื่อ ข้า พระองค์ เป็น มลทิน และ ไม่ ได้ อุทิศ ส่วน ใด เพื่อ ผู้ ตาย ข้า พระองค์ ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ข้า พระองค์ ได้ ทำ ตาม ทุก สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง บัญชา ไว้
{26:15} ขอ พระองค์ ทอด พระ เนตร จาก สถาน ประทับ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ คือ จาก สวรรค์ และ ขอ ทรง อวยพร แก่ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ และ แก่ ที่ดิน ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พวก ข้า พระองค์ เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์’
{i26:16} การ หนุน ใจ สุดท้าย
{26:16} “ วัน นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ท่าน ให้ ทำ ตาม กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย เหล่า นี้ ฉะนั้น ท่าน จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{26:17} ใน วัน นี้ ท่าน ได้ ยอมรับ แล้ว ว่า พระ ยาห์เวห์ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน และ ท่าน จะ ดำเนิน ตาม พระ มรรคา ของ พระองค์ และ รักษา กฎเกณฑ์ พระ บัญญัติ และ กฎหมาย ของ พระองค์ และ จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์
{26:18} และ ใน วัน นี้ พระ ยาห์เวห์ ทรง รับ ว่า ท่าน เป็น ชน ชาติ ที่ เป็น ของ ล้ำ ค่า ของ พระองค์ ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน และ ว่า ท่าน จะ รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์
{26:19} และ ว่า พระองค์ จะ ทรง ตั้ง ท่าน ให้ สูง เหนือ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ใน เรื่อง การ สรรเสริญ ชื่อเสียง และ เกียรติยศ และ ให้ ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ตรัส แล้ว”
{i27:1} ศิลา จารึก และ แท่น บูชา บน ภูเขา เอ บาล
{27:1} โมเสส และ พวก ผู้ใหญ่ ของ คน อิสราเอล ได้ บัญชา ประชาชน ว่า“ จง รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา พวก ท่าน ใน วัน นี้
{27:2} ใน วัน ที่ พวก ท่าน จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า สู่ แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน จง ตั้ง ศิลา ก้อน ใหญ่ หลาย ก้อน ขึ้น และ เอา ปูน โบก เสีย
{27:3} แล้ว ท่าน จง เขียน ทุก ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ นี้ ไว้ บน นั้น เมื่อ ท่าน ข้าม ไป เพื่อ เข้า แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน คือ แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ได้ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{27:4} และ เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป แล้ว จง ตั้ง ศิลา เหล่า นี้ บน ภูเขา เอ บาล ตาม ที่ ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ แล้ว จง โบก เสีย ด้วย ปูน
{27:5} และ จง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น เป็น แท่น ศิลา อย่า ใช้ เครื่องมือ เหล็ก สกัด ศิลา เหล่า นั้น
{27:6} จง สร้าง แท่น บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ศิลา ที่ ไม่ ต้อง ตกแต่ง และ จง ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว บน แท่น นั้น แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:7} และ จง ถวาย ศานติ บูชา และ รับประทาน เสีย ที่ นั่น และ จง ยินดี เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:8} และ จง จารึก ทุก ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ นี้ บน ศิลา นั้น อย่าง ชัดเจน”
{27:9} โมเสส และ ปุโรหิต คน เล วี ได้ กล่าว แก่ คน อิสราเอล ทั้งสิ้น ว่า“ โอ อิสราเอล จง เงียบ และ ฟัง วัน นี้ ท่าน ได้ มา เป็น ประชากร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:10} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ไว้ ใน วัน นี้”
{i27:11} คำ สาปแช่ง สิบ สอง ประการ
{27:11} ใน วัน นั้น โมเสส กำชับ ประชาชน ว่า
{27:12} “ เมื่อ พวก ท่าน ยก ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นั้น แล้ว ให้ คน เหล่า นี้ ยืน บน ภูเขา เก ริ ซิม กล่าว คำ อวยพร แก่ ประชาชน คือ สิ เม โอน เล วี ยูดาห์ อิสสา คาร์ โย เซฟ และ เบน ยา มิ น
{27:13} และ ให้ คน เหล่า นี้ ยืน แช่ง อยู่ บน ภูเขา เอ บาล คือ รู เบน กาด อา เชอร์เศบูลุนดานและนัฟทาลี
{27:14} และ ให้ คน เล วี กล่าว ประกาศ แก่ อิสราเอล ทั้งสิ้น ด้วย เสียง ดัง ว่า
{27:15} “‘ ผู้ ที่ ทำ รูป เคารพ เป็น รูป สลัก หรือ รูป หล่อ ซึ่ง เป็น สิ่ง พึง รังเกียจ แด่ พระ ยาห์เวห์ เป็น สิ่ง ที่ ทำ ด้วย ฝีมือ ช่าง และ ตั้ง ไว้ อย่าง ลับๆ จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง ตอบ และ กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:16} “‘ ผู้ ที่ หมิ่น ประมาท บิดา ของ ตน หรือ มารดา ของ ตน จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:17} “‘ ผู้ ที่ ย้าย เสา เขต ของ เพื่อนบ้าน จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:18} “‘ ผู้ ที่ ทำให้ คน ตาบ อด หลง ทาง จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:19} “‘ ผู้ ที่ ทำให้ เสีย ความ ยุติธรรม อัน ควร ได้แก่ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า และ แม่ม่าย จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:20} “‘ ผู้ ที่นอน กับ ภรรยา ของ บิดา ตน จะ ถูก สาปแช่ง เพราะ เขา ได้ เปิด ผ้า ของ บิดา’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:21} “‘ ผู้ ที่ สมสู่ กับ สัตว์ เดียรัจฉาน ชนิด ใดๆ ก็ ตาม จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:22} “‘ ผู้ ที่นอน กับ พี่ สาว หรือ น้อง สาว จะ เป็น บุตร สาว ของ บิดา หรือ บุตร สาว ของ มารดา ของ ตน ก็ ตาม จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:23} “‘ ผู้ ที่นอน กับ แม่ยาย ของ ตน จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:24} “‘ ผู้ ที่ ฆ่า เพื่อนบ้าน ของ ตน อย่าง ลับๆ จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:25} “‘ ผู้ ที่ รับ สินบน ให้ ฆ่า บุคคล ที่ ไม่ ได้ ทำ ผิด จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{27:26} “‘ ผู้ ที่ ไม่ รักษา ถ้อยคำ แห่ง ธรรม บัญญัติ นี้ โดย การ ทำ ตาม จะ ถูก สาปแช่ง’ และ ให้ ประชาชน ทั้งปวง กล่าว ว่า‘ อา เมน’
{i28:1} พระ พร ของ การ เชื่อฟัง (ลนต.26:3-13; ฉธบ.7:12-24)
{28:1} “ ถ้า ท่าน ตั้งใจ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ตั้ง ท่าน ไว้ ให้ สูง กว่า บรรดา ประชาชาติ ทั่ว โลก
{28:2} พระ พร เหล่า นี้ ทั้งสิ้น จะ ลง มา เหนือ ท่าน และ ตาม ทัน ท่าน ถ้า ท่าน ฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:3} ท่าน จะ รับ พระ พร ใน เมือง ท่าน จะ รับ พระ พร ใน ทุ่ง นา
{28:4} พงศ์พันธุ์ ของ ตัว ท่าน เอง ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน และ พันธุ์ แห่ง สัตว์ ของ ท่าน จะ รับ พระ พร คือ ลูก อ่อน ของ ฝูง โค ของ ท่าน ลูก อ่อน ของ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน
{28:5} กระจาด ของ ท่าน และ ราง นวด แป้ง ของ ท่าน จะ รับ พระ พร
{28:6} ท่าน จะ รับ พระ พร เมื่อ ท่าน เข้า มา และ ท่าน จะ รับ พระ พร เมื่อ ท่าน ออก ไป
{28:7} “ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ ศัตรู ผู้ ลุก ขึ้น ต่อสู้ ท่าน พ่าย แพ้ แก่ ท่าน เขา จะ ออก มา ต่อสู้ ท่าน ทาง เดียว และ หนี จาก ท่าน เจ็ด ทาง
{28:8} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง บัญชา พระ พร ให้ แก่ ฉาง ของ ท่าน และ ทุก สิ่ง ที่ มือ ท่าน ทำ และ พระองค์ จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{28:9} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ตั้ง ท่าน ให้ เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระองค์ ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ แก่ ท่าน แล้ว ถ้า ท่าน รักษา พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน ใน พระ มรรคา ของ พระองค์
{28:10} และ ชน ชาติ ทั้งหลาย ใน โลก จะ เห็น ว่า เขา เรียก ท่าน ตาม พระ นาม พระ ยาห์เวห์ และ เขา ทั้งหลาย จะ เกรงกลัว ท่าน
{28:11} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน อุดม สมบูรณ์ ไป ด้วย พงศ์พันธุ์ ของ ตัว ท่าน เอง พันธุ์ ของ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน
{28:12} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เปิด คลัง ฟ้า สวรรค์ อัน ดี ของ พระองค์ ประทาน ฝน แก่ แผ่นดิน ของ ท่าน ตาม ฤดูกาล และ ทรง อวยพร แก่ งาน แห่ง มือ ของ ท่าน และ ท่าน จะ ให้ หลาย ประชาชาติ ขอ ยืม แต่ ท่าน จะ ไม่ ขอ ยืม
{28:13} ถ้า ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ และ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน เป็น หัว ไม่ ใช่ เป็น หาง ทำให้ สูง ขึ้น เท่านั้น ไม่ ใช่ ให้ ต่ำ ลง
{28:14} และ ถ้า ท่าน ไม่ หันเห ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย จาก บรรดา ถ้อยคำ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ไป ติดตาม ปรนนิบัติ พระ อื่น
{i28:15} การ ตักเตือน เรื่อง การ ไม่ เชื่อฟัง (ลนต.26:14-46)
{28:15} “ แต่ ถ้า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ไม่ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ แล้ว คำ สาปแช่ง ทั้งหมด เหล่า นี้ จะ ลง มา เหนือ ท่าน และ ตาม ทัน ท่าน
{28:16} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง ใน เมือง ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง ใน ทุ่ง นา
{28:17} กระจาด ของ ท่าน และ ราง นวด แป้ง ของ ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง
{28:18} พงศ์พันธุ์ ของ ตัว ท่าน เอง จะ ถูก สาปแช่ง รวม ทั้ง ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน ลูก อ่อน ของ ฝูง โค ของ ท่าน ลูก อ่อน ของ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง
{28:19} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง เมื่อ ท่าน เข้า มา และ ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง เมื่อ ท่าน ออก ไป
{28:20} “ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ส่ง คำ สาปแช่ง ความ วุ่นวาย และ การ ตำหนิ มา ยัง กิจการ ทั้งสิ้น ที่ มือ ท่าน ทำ จน ท่าน จะ ถูก ทำลาย และ พินาศ อย่าง รวดเร็ว เนื่อง ด้วย ความ ชั่ว ซึ่ง ท่าน ได้ ทำ เพราะ ท่าน ได้ ทอดทิ้ง พระองค์ เสีย
{28:21} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง บันดาล ให้ โรค ร้าย ติดพัน ท่าน จน พระองค์ จะ ทรง เผา ผลาญ ท่าน ให้ สิ้น เสีย จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน เข้า ยึดครอง นั้น
{28:22} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ความ ซูบ ผอม และ ด้วย การ ป่วย ไข้ การ อักเสบ ความ ร้อน อย่าง รุนแรง ด้วย ดาบ ด้วย แผล พุพอง ด้วย เชื้อ รา และ สิ่ง เหล่า นี้ จะ ติดตาม ท่าน ไป จน ท่าน พินาศ
{28:23} และ ฟ้า สวรรค์ ที่ อยู่ เหนือ ศีรษะ ของ ท่าน จะ เป็น ทองเหลือง และ แผ่นดิน ที่ อยู่ ใต้ ท่าน จะ เป็น เหล็ก
{28:24} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง บันดาล ให้ ฝน ใน แผ่นดิน ของ ท่าน เป็น ฝุ่น และ ละออง ลง มา จาก ท้อง ฟ้า อยู่ เหนือ ท่าน จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย
{28:25} “ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน พ่าย แพ้ ต่อ ศัตรู ของ ท่าน ท่าน จะ ออก ไป ต่อสู้ พวก เขา ทาง เดียว แต่ จะ หนี จาก เขา เจ็ด ทาง และ ท่าน จะ เป็น ที่ น่า สยดสยอง ยิ่ง แก่ ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น ทั่ว โลก
{28:26} ซากศพ ของ ท่าน จะ เป็น อาหาร ของ บรรดา นก ใน อากาศ และ ของ สัตว์ ป่า ใน โลก และ ไม่ มี ผู้ ใด ขับ ไล่ ฝูง สัตว์ เหล่า นั้น ไป ได้
{28:27} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ฝี อียิปต์ ด้วย แผล ร้าย ด้วย โรค กลาก และ ด้วย โรค คัน ซึ่ง จะ รักษา ไม่ ได้
{28:28} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ความ วิกลจริต ตาบ อด และ ให้ จิตใจ ยุ่งเหยิง
{28:29} ท่าน จะ คลำ ไป ใน เวลา เที่ยง เหมือน คน ตาบ อด คลำ ไป ใน ความ มืด และ ท่าน จะ ไม่ มี ความ เจริญ ใน ทาง ของ ท่าน ท่าน จะ ถูก บีบคั้น และ ถูก ปล้น อยู่ เสมอ และ จะ ไม่ มี ใคร ช่วย ท่าน เลย
{28:30} ท่าน จะ หมั้น หญิง คน หนึ่ง ไว้ เป็น ภรรยา และ ชาย อื่น จะ เข้า ไป นอน กับ นาง ท่าน จะ สร้าง บ้าน แต่ จะ ไม่ ได้ อาศัย อยู่ ใน นั้น ท่าน จะ ปลูก สวน องุ่น แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ เก็บ ผล
{28:31} คน จะ ฆ่า โค ของ ท่าน ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน ท่าน จะ ไม่ ได้ รับประทาน เนื้อ โค นั้น เขา จะ มา แย่งชิง ลา ไป ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน และ เขา จะ ไม่ เอา กลับ คืน มา ให้ ท่าน ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน จะ ถูก เอา ไป ให้ ศัตรู ของ ท่าน และ จะ ไม่ มี ใคร ช่วย ท่าน เลย
{28:32} เขา จะ เอา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ ท่าน ไป ให้ แก่ ชน ชาติ อื่น ตา ของ ท่าน จะ มอง ดู และ หม่น หมอง ด้วย ความ อาลัย อาวรณ์ ตลอด เวลา ส่วน มือ ของ ท่าน ก็ ไร้ เรี่ยวแรง
{28:33} ชน ชาติ ที่ ท่าน ไม่ เคย รู้จัก มา ก่อน จะ มา รับประทาน พืช ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน และ กิน ผล งาน ของ ท่าน เขา จะ บีบคั้น และ เหยียบ ย่ำ ท่าน เสมอ ไป
{28:34} ดังนั้น ภาพ ที่ ท่าน เห็น จึง จะ ทำให้ ท่าน บ้า คลั่ง ไป
{28:35} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง เฆี่ยน ตี ท่าน ด้วย ฝี ร้าย ที่ หัวเข่า และ ที่ ขา ซึ่ง ท่าน จะ รักษา ให้ หาย ไม่ ได้ เป็น ตั้งแต่ ฝ่า เท้า จน ถึง กระหม่อม ของ ท่าน
{28:36} “ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง นำ ท่าน และ กษัตริย์ ผู้ ที่ ท่าน แต่งตั้ง ไว้ เหนือ ท่าน นั้น ไป ยัง ชน ชาติ ซึ่ง ท่าน และ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก มา ก่อน ณ ที่ นั่น ท่าน จะ ปรนนิบัติ พระ อื่น ที่ ทำ ด้วย ไม้ และ หิน
{28:37} ท่าน จะ เป็น ที่ น่า กลัว เป็น ภาษิต เป็น ที่ โจษจัน กัน ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง พา ท่าน ไป นั้น
{28:38} ท่าน จะ หว่าน เมล็ด พืช มากมาย ไว้ ใน นา และ เก็บ ผล เข้า มา แต่ น้อย เพราะ ตั๊กแตน ปา ทัง ก้า จะ กัด กิน เสีย
{28:39} ท่าน จะ ปลูก และ แต่ง ต้น องุ่น แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น หรือ เก็บ ผล เข้า มา เพราะ ตัว หนอน จะ กิน มัน เสีย
{28:40} ท่าน จะ มี ต้น มะกอก อยู่ ทั่ว อาณาเขต ของ ท่าน แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ น้ำมัน มา ชโลม ตัว ท่าน เพราะ ว่า ผล มะกอก ของ ท่าน จะ ร่วง หล่น เสีย
{28:41} ท่าน จะ มี บุตร ชาย และ บุตร สาว แต่ จะ ไม่ เป็น ของ ท่าน เพราะ เขา จะ ตก ไป เป็น เชลย
{28:42} ต้นไม้ ทั้งหลาย ของ ท่าน และ ผล จาก พื้น ดิน ของ ท่าน นั้น ตั๊กแตน จะ กัด กิน เสีย
{28:43} คน ต่าง ด้าว ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง ท่าน จะ สูง ขึ้น เหนือ ท่าน ทุกทีๆ และ ท่าน จะ ต่ำ ลง ทุกทีๆ
{28:44} เขา จะ ให้ ท่าน ทั้งหลาย ยืม และ ท่าน จะ ไม่ มี ให้ เขา ยืม เขา จะ เป็น หัว และ ท่าน จะ เป็น หาง
{28:45} คำ สาปแช่ง ทั้งหมด นี้ จะ ลง มา เหนือ ท่าน ไล่ ตาม ท่าน และ จะ ตาม ทัน ท่าน จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย เพราะ ว่า ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ จะ รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ท่าน ไว้
{28:46} สิ่ง เหล่า นี้ จะ เป็น หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ อยู่ เหนือ ท่าน และ เหนือ ลูกหลาน ของ ท่าน เป็น นิตย์
{28:47} “ เพราะ ท่าน ไม่ ได้ ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ความ ยินดี และ ใจ ชื่นชม เพราะ เหตุ มี สิ่ง สารพัด บริบูรณ์
{28:48} เพราะ ฉะนั้น ท่าน จึง ต้อง ปรนนิบัติ ศัตรู ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ใช้ มา ต่อสู้ ท่าน ด้วย ความ หิว และ กระหาย เปลือย กาย และ ขัด สน ทุก อย่าง และ พระองค์ จะ ทรง วาง แอก เหล็ก บน คอ ของ ท่าน จน กว่า พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย สิ้น
{28:49} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง นำ ประชาชาติ หนึ่ง มา ต่อสู้ กับ ท่าน จาก ทาง ไกล จาก ที่สุด ปลาย แผ่นดิน โลก เร็ว เหมือน นก อินทรี บิน มา เป็น ประชาชาติ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก ภาษา ของ เขา
{28:50} เป็น ประชาชาติ ที่ มี หน้าตา ดุ คือ ผู้ ซึ่ง ไม่ เคารพ ผู้ อาวุโส และ ไม่ พอใจ หนุ่ม สาว
{28:51} และ จะ รับประทาน ลูก สัตว์ ของ ท่าน และ พืช ผล จาก พื้น ดิน ของ ท่าน จน ท่าน จะ ถูก ทำลาย ทั้ง เขา จะ ไม่ เหลือ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ หรือ น้ำมัน ลูก โค หรือ ลูก แกะ อ่อน ไว้ ให้ ท่าน จน กว่า เขา จะ ทำให้ ท่าน พินาศ
{28:52} เขา จะ ล้อม ท่าน ไว้ ทุก เมือง จน กำแพง สูง และ เข้มแข็ง ซึ่ง ท่าน ไว้ วางใจ นั้น พัง ทลาย ลง ทั่ว แผ่นดิน ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{28:53} ท่าน จะ ต้อง รับประทาน พงศ์พันธุ์ แห่ง ร่างกาย ของ ท่าน คือ เนื้อ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ใน การ ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย ทุกข์ ลำบาก นั้น
{28:54} ผู้ชาย สำรวย และ สำอาง เหลือเกิน ใน หมู่ พวก ท่าน จะ มี ตา ที่ ประสงค์ ร้าย ต่อ พี่น้อง ของ ตน ต่อ ภรรยา ที่ อยู่ ใน อ้อม อก ของ ตน และ ต่อ ลูกๆ ที่ เหลือ อยู่ กับ ตน
{28:55} เขา จะ ไม่ ยอม ให้ ใคร ได้ เนื้อ ลูก ของ ตน ซึ่ง กำลัง กิน อยู่ เพราะ ไม่ มี อะไร เหลือ ให้ เขา อีก แล้ว ใน การ ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทุกข์ ลำบาก ทุก เมือง
{28:56} ผู้หญิง สำรวย และ สำอาง ใน หมู่ พวก ท่าน ซึ่ง ไม่ เคย ย่าง เท้า ลง ดิน เพราะ เป็น คน สำอาง และ สำรวย อย่าง นั้น จะ มี ตา ที่ ประสงค์ ร้าย ต่อ สามี ใน อ้อม อก ของ เธอ และ ต่อ บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ เธอ
{28:57} แม้ แต่ กับ รก ซึ่ง เพิ่ง ออก มา จาก หว่าง ขา ของ เธอ และ ลูก แดง ที่ เพิ่ง คลอด เพราะ ว่า เธอ จะ แอบ กิน เป็น อาหาร เพราะ ขัด สน ทุก อย่าง ใน การ ถูก ล้อม และ ใน ความ ทุกข์ ลำบาก ซึ่ง ศัตรู ของ ท่าน มา ทำให้ ท่าน ทุกข์ ลำบาก ทุก เมือง
{28:58} “ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ไม่ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ ธรรม บัญญัติ ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ เล่ม นี้ ที่ จะ ให้ ยำเกรง พระ นาม อัน ทรง เกียรติ และ น่า เกรงขาม นี้ คือ พระ นาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:59} แล้ว พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง นำ มา สู่ ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน ซึ่ง ความ ทุกข์ ใจ อย่าง ผิด ธรรมดา ความ ทุกข์ ใจ ร้ายแรง และ เนิ่นนาน และ ความ เจ็บ ป่วย ต่างๆ ที่ ร้ายแรง และ เรื้อรัง
{28:60} และ พระองค์ จะ ทรง นำ โรค ทั้งหลาย แห่ง อียิปต์ ซึ่ง ท่าน กลัว นั้น มา สู่ ท่าน อีก และ มัน จะ ติดพัน ท่าน อยู่
{28:61} โรค ทุก อย่าง และ ความ ทุกข์ ใจ ทุก อย่าง ซึ่ง ไม่ ได้ ระบุ ไว้ ใน หนังสือ แห่ง ธรรม บัญญัติ นี้ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง นำ มา ยัง ท่าน จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย
{28:62} แม้ ว่า พวก ท่าน มี มาก อย่าง ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า นั้น ท่าน ก็ จะ เหลือ แต่ จำนวน น้อย เพราะ ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:63} ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พอ พระทัย ที่ จะ ทรง ทำ ดี ต่อ ท่าน และ ทรง อวยพร ให้ ท่าน ทวี มาก ขึ้น นั้น พระองค์ ก็ จะ พอ พระทัย ที่ จะ ทรง ทำให้ ท่าน พินาศ และ ทรง ทำลาย ท่าน เสีย เช่น เดียวกัน ท่าน จะ ต้อง ถูก ถอน ออก ไป เสีย จาก แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ยึดครอง นั้น
{28:64} และ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย กระจัด กระจาย ไป ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ตั้งแต่ ที่สุด ปลาย โลก ข้าง นี้ ไป ถึง ข้าง โน้น ณ ที่ นั่น ท่าน จะ ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ ซึ่ง ท่าน และ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ รู้จัก คือ พระ ซึ่ง ทำ ด้วย ไม้ และ หิน
{28:65} เมื่อ ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ ต่างๆ นั้น ท่าน จะ ไม่ พบ ความ สบาย เลย ส้น เท้า ของ ท่าน จะ ไม่ มี ที่ หยุด พัก เพราะ พระ ยาห์เวห์ จะ ประทาน ให้ ท่าน มี จิตใจ ที่ หวาดหวั่น มี ตา ที่ มืดมัว ลง และ มี ชีวิต ที่ ค่อยๆ วอด ลง
{28:66} และ ชีวิต ของ ท่าน ก็ จะ แขวน อยู่ ใน ความ สงสัย ต่อ หน้า ท่าน ท่าน จะ ครั่น คร้าม อยู่ ทั้ง กลางคืน และ กลางวัน ไม่ มี ความ แน่ใจ ใน ชีวิต ของ ท่าน เลย
{28:67} ใน เวลา เช้า ท่าน จะ กล่าว ว่า‘ ถ้า เป็น เวลา เย็น ก็ จะ ดี’ และ ใน เวลา เย็น ท่าน จะ กล่าว ว่า‘ ถ้า เป็น เวลา เช้า ก็ จะ ดี’ เพราะ ความ ครั่น คร้าม ที่ ท่าน มี อยู่ นั้น และ เพราะ สิ่ง ที่ ตา ท่าน จะ เห็น
{28:68} และ พระ ยาห์เวห์ จะ นำ ท่าน กลับ มา ทาง เรือ ถึง อียิปต์ เป็น การ เดินทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า กล่าว ได้ ว่า ท่าน จะ ไม่ พบ เห็น อีก เลย ณ ที่ นั่น ท่าน จะ ต้อง มอบตัว ขาย ให้ ศัตรู เป็น ทาส ชาย และ ทาส หญิง แต่ จะ ไม่ มี ผู้ ใด ซื้อ ท่าน”
{29:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ใน พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา โมเสส ให้ ทำ กับ คน อิสราเอล ใน แผ่นดิน โม อับ นอกเหนือ พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง ทำ กับ เขา ที่ โฮ เร บ
{i29:2} พัน ธ สัญญา ที่ ทำ ใหม่ ใน โม อับ
{29:2} โมเสส เรียก บรรดา คน อิสราเอล มา และ กล่าว แก่ เขา ว่า“ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น ทุก สิ่ง กับ นัยน์ตา ของ ท่าน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ ข้า ราช บริพาร ของ ท่าน และ ต่อ ประเทศ ของ ท่าน ทั้งสิ้น
{29:3} ทั้ง การ ทดลอง ใหญ่ ซึ่ง นัยน์ตา ของ ท่าน ได้ เห็น ทั้ง หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ ยิ่งใหญ่ เหล่า นั้น
{29:4} แต่ จน ถึง วัน นี้ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ประทาน จิตใจ ที่ เข้าใจ ตา ที่ มอง เห็น และ หู ที่ ได้ยิน ให้ แก่ ท่าน
{29:5} ‘ เรา ได้ นำ พวก เจ้า อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร สี่ สิบ ปี เสื้อ ผ้า ของ เจ้า ไม่ ได้ ขาด วิ่น ไป จาก เจ้า และ รองเท้า ไม่ ได้ ขาด หลุด ไป จาก เท้า ของ เจ้า
{29:6} เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ได้ รับประทาน ขนม ปัง เจ้า ไม่ ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น หรือ สุรา เพื่อ เจ้า จะ ได้ รู้ ว่า เรา เป็น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า’
{29:7} และ เมื่อ ท่าน มา ถึง ที่ นี้ สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เฮ ชโบน และ โอก กษัตริย์ แห่ง บา ชาน ออก มา ทำ สงคราม กับ พวก เรา แต่ เรา ก็ ได้ ทำให้ เขา พ่าย แพ้ ไป
{29:8} เรา ริบ แผ่นดิน ของ เขา และ มอบ ให้ เป็น มรดก แก่ คน เผ่า รู เบน คน เผ่า กาด และ คน ครึ่ง เผ่า มนัส เสห์
{29:9} เพราะ ฉะนั้น จง ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ แห่ง พัน ธ สัญญา นี้ เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ จำเริญ ใน บรรดา กิจการ ซึ่ง ท่าน ทำ
{29:10} “ ใน วัน นี้ ท่าน ทั้งหลาย ทุก คน ยืน อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ บรรดา หัวหน้า เผ่า พวก ผู้ใหญ่ ของ ท่าน เจ้าหน้าที่ ของ ท่าน และ บรรดา ผู้ชาย ของ อิสราเอล
{29:11} เด็กๆ ของ ท่าน ภรรยา ของ ท่าน และ คน ต่าง ด้าว ที่ อยู่ ใน ค่าย ของ ท่าน ทั้งคน ที่ ตัด ฟืน ให้ ท่าน และ คน ที่ ตัก น้ำ ให้ ท่าน
{29:12} เพื่อ ท่าน จะ ได้ เข้า มา ใน พัน ธ สัญญา แห่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ ใน คำ ปฏิญาณ ของ พระองค์ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำ กับ ท่าน ใน วัน นี้
{29:13} เพื่อ พระองค์ จะ ทรง แต่งตั้ง ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ ให้ เป็น ประชากร ของ พระองค์ และ เพื่อ พระองค์ จะ เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ดัง ที่ พระองค์ ทรง สัญญา กับ ท่าน นั้น และ ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ กับ อับราฮัม กับ อิส อัค และ กับ ยา โค บ
{29:14} ข้าพเจ้า ไม่ ได้ ทำ พัน ธ สัญญา และ คำ ปฏิญาณ นี้ กับ ท่าน เท่านั้น
{29:15} แต่ กับ ผู้ ที่ ยืน อยู่ กับ เรา ทั้งหลาย ที่ นี่ ใน วัน นี้ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา และ กับ ผู้ ที่ ไม่ ได้ อยู่ ที่ นี่ กับ เรา ใน วัน นี้
{29:16} “ ท่าน ทราบ อยู่ แล้ว ว่า เรา อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ อย่างไร และ เรา ได้ ผ่าน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง พวก ท่าน ผ่าน พ้น อย่างไร
{29:17} ท่าน ได้ เห็น สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ พวก เขา แล้ว คือ เห็น รูป เคารพ ที่ ทำ ด้วย ไม้ ด้วย หิน และ ด้วย เงิน และ ทอง ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง เขา
{29:18} จง ระวัง ให้ ดี เกรง ว่า จะ มี ชาย หรือ หญิง คน ใด หรือ ตระกูล ใด หรือ เผ่า ใด ซึ่ง จิตใจ ของ เขา หัน จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ใน วัน นี้ ไป ปรนนิบัติ บรรดา พระ ของ ประชาชาติ เหล่า นั้น เกรง ว่า ท่ามกลาง ท่าน จะ มี ราก ซึ่ง เกิด เป็น พืช ที่ เป็น พิษ และ บอระเพ็ด
{29:19} และ เมื่อ คน นั้น ได้ยิน ถ้อยคำ ของ คำ ปฏิญาณ นี้ จะ นึก อวยพร ตัวเอง ใน ใจ ว่า‘ แม้ ข้า จะ เดิน ด้วย ความ ดื้อดึง ตามใจ ของ ข้า ข้า ก็ จะ เป็น สุข’ ความคิด เช่น นี้ ก็ นำ การ กวาด ทำลาย ทั้ง ผล ที่ ลุ่ม และ ที่ แล้ง
{29:20} พระ ยาห์เวห์ จะ ไม่ ทรง ให้ อภัย แก่ คน นั้น แต่ พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ความ หวงแหน ของ พระองค์ จะ ทรง พลุ่ง ขึ้น ต่อ ชาย คน นั้น และ คำ สาปแช่ง ซึ่ง เขียน ไว้ ใน หนังสือ แห่ง ธรรม บัญญัติ นี้ จะ ตก เหนือ เขา และ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ลบ ชื่อ ของ เขา เสีย จาก ใต้ ฟ้า
{29:21} แล้ว พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง แยก เขา ออก จาก เผ่า คน อิสราเอล ทั้งปวง ให้ ประสบ หายนะ ตาม คำ สาปแช่ง ทั้งสิ้น ของ พัน ธ สัญญา ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ พระ บัญญัติ นี้
{29:22} และ คน ชั่ว อายุ ต่อ มา คือ ลูกหลาน ของ พวก ท่าน ซึ่ง เกิด มา ภายหลัง ท่าน และ คน ต่าง ชาติ ซึ่ง มา จาก แผ่นดิน ที่ อยู่ ห่าง ไกล จะ ออก ปาก เมื่อ เขา เห็น ความ ทุกข์ ใจ ของ แผ่นดิน นั้น และ โรค ภัย ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง บันดาล ให้ เป็น
{29:23} คือ แผ่นดิน ทั้งหมด เป็น กำมะถัน และ เป็น เกลือ เพราะ ถูก เผา ไฟ ไม่ มี ใคร ปลูก หว่าน และ ไม่ มี อะไร งอก ขึ้น เป็น ที่ ซึ่ง หญ้า ไม่ งอก เป็น การ ที่ ถูก คว่ำ อย่าง โส โดม และ โก โม ราห์ อัด มาห์ และ เศ โบ ยิม ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง คว่ำ ด้วย ความ กริ้ว และ พระ พิโรธ
{29:24} แล้ว ประชาชาติ ทั้งปวง จะ กล่าว ว่า‘ ทำไม พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำ เช่น นี้ แก่ แผ่นดิน นี้ พระ พิโรธ มากมาย ขนาด นี้ หมายความ ว่า กระไร?’
{29:25} แล้ว คน จะ พูด กัน ว่า‘ เพราะ เขา ทอดทิ้ง พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เขา ซึ่ง พระองค์ ทรง ทำ ไว้ กับ เขา เมื่อ พระองค์ ทรง พา เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์
{29:26} แล้ว ไป ปรนนิบัติ นมัสการ พระ อื่น เป็น พระ ซึ่ง เขา ไม่ เคย รู้จัก และ ซึ่ง พระองค์ ไม่ ได้ ประทาน แก่ เขา
{29:27} เพราะ ฉะนั้น พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ จึง พลุ่ง ขึ้น ต่อ แผ่นดิน นี้ นำ เอา คำ สาปแช่ง ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ นี้ มา ถึง
{29:28} และ พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง ถอน ราก พวก เขา เสีย จาก แผ่นดิน ด้วย ความ กริ้ว และ พระ พิโรธ อัน แรง กล้า และ ทรง ทิ้ง เขา ไป ใน อีก แผ่นดิน หนึ่ง ดัง ที่ เป็นอยู่ วัน นี้’
{29:29} “ สิ่ง ลี้ลับ ทั้งปวง เป็น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย แต่ สิ่ง ที่ ทรง สำแดง นั้น เป็น ของ เรา ทั้งหลาย และ ของ ลูกหลาน ของ เรา เป็น นิตย์ เพื่อ เรา จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ ธรรม บัญญัติ นี้
{i30:1} การ ยืนยัน ถึง ความ เที่ยงตรง ของ พระเจ้า
{30:1} “ เมื่อ เหตุการณ์ เหล่า นี้ คือ พระ พร และ คำ สาปแช่ง ซึ่ง ข้าพเจ้า กล่าว ไว้ ต่อ หน้า ท่าน มา ถึง ท่าน แล้ว และ ท่าน ระลึก ขึ้น ได้ เมื่อ ท่าน อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขับ ไล่ ท่าน ไป นั้น
{30:2} และ ท่าน ก็ หัน กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ตัว ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ ใน ทุก สิ่ง ทุก อย่าง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{30:3} แล้ว พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ให้ท่า นก ลับ จาก การ เป็น เชลย และ ทรง พระ กรุณา ต่อ ท่าน และ จะ ทรง รวบรวม ท่าน อีก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ให้ ท่าน กระจาย ไป อยู่ นั้น
{30:4} ถ้า มี คน ของ ท่าน ที่ ถูก ขับ ไล่ ไป อยู่ สุด ปลาย ขอบ ฟ้า จาก ที่ นั่น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง รวบรวม ท่าน ให้ มา จาก ที่ นั่น พระองค์ จะ ทรง นำ ท่าน กลับ
{30:5} และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง นำ ท่าน เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ยึดครอง เพื่อ ท่าน จะ ได้ ยึดครอง และ พระองค์ จะ ทรง ทำให้ ท่าน ทั้งหลาย จำเริญ มั่งคั่ง และ ทวี มาก ขึ้น ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:6} แล้ว พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ประทาน ใจ เชื่อฟัง แก่ ท่าน และ แก่ บุตร หลาน ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ได้ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน เพื่อ ท่าน ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต อยู่ ได้
{30:7} และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ให้ คำ สาปแช่ง เหล่า นี้ ตก บน ศัตรู และ ผู้ ที่ เกลียด ชัง ท่าน ซึ่ง จะ ข่มเหง ท่าน
{30:8} และ ท่าน จะ ฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ อีก และ รักษา พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้
{30:9} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ทำให้ ท่าน จำเริญ มั่งคั่ง อย่าง ยิ่ง ใน กิจการ ที่ มือ ท่าน ทำ ใน พงศ์พันธุ์ ของ ตัว ท่าน เอง ใน ผล แห่ง ฝูง สัตว์ และ ใน ผล แห่ง พื้น ดิน ของ ท่าน เพราะ พระ ยาห์เวห์ จะ พอ พระทัย ที่ จะ ให้ ท่าน จำเริญ มั่งคั่ง ดัง ที่ พระองค์ ทรง ปีติ ยินดี ใน บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:10} ถ้า ท่าน ฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย รักษา พระ บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ ซึ่ง จารึก ไว้ ใน หนังสือ แห่ง ธรรม บัญญัติ นี้ ถ้า ท่าน ทั้งหลาย หัน กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{i30:11} การ หนุน ใจ ให้ เลือก ชีวิต
{30:11} “ เพราะ ว่า พระ บัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ สำหรับ ท่าน ไม่ ยาก เกิน ไป และ ไม่ ไกล เกิน ไป ด้วย
{30:12} ไม่ ใช่ อยู่ บน สวรรค์ ซึ่ง ท่าน จะ กล่าว ว่า‘ ใคร จะ ขึ้น ไป บน สวรรค์ แทน เรา และ นำ มา ให้ เรา เพื่อ ให้ เรา ได้ ฟัง และ ประพฤติ ตาม?’
{30:13} ไม่ ใช่ อยู่ โพ้นทะเล ซึ่ง ท่าน จะ กล่าว ว่า‘ ใคร จะ ข้าม ทะเล ไป แทน เรา และ นำ มา ให้ เรา เพื่อ ให้ เรา ได้ ฟัง และ ประพฤติ ตาม?’
{30:14} แต่ ถ้อยคำ นั้น อยู่ ใกล้ ท่าน มาก อยู่ ใน ปาก ของ ท่าน และ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน ฉะนั้น ท่าน จึง ทำ ตาม ได้
{30:15} “ จง ดู เถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ วาง ชีวิต และ สิ่ง ดี ความ ตาย และ สิ่ง ร้าย ไว้ ต่อ หน้า ท่าน
{30:16} คือ ใน การ ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ ให้ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ ดำเนิน ใน พระ มรรคา ทั้งหลาย ของ พระองค์ และ ให้ รักษา พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ของ พระองค์ แล้ว ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ ทวี มาก ขึ้น และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร แก่ ท่าน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{30:17} แต่ ถ้า ใจ ของ ท่าน หันเห ไป และ ท่าน ไม่ ได้ เชื่อฟัง แต่ ถูก ลวง ให้ ไป นมัสการ พระ อื่น และ ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น
{30:18} ข้าพเจ้า ขอ ประกาศ แก่ ท่าน ทั้งหลาย ใน วัน นี้ ว่า พวก ท่าน จะ พินาศ เป็น แน่ ท่าน จะ ไม่ มี ชีวิต อยู่ นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ยก ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง นั้น
{30:19} ข้าพเจ้า ขอ อัญเชิญ สวรรค์ และ โลก ให้ เป็น พยาน ต่อ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ข้าพเจ้า ตั้ง ชีวิต และ ความ ตาย พระ พร และ คำ สาปแช่ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน เพราะ ฉะนั้น ท่าน จง เลือก เอา ข้าง ชีวิต เพื่อ ท่าน และ ลูกหลาน ของ ท่าน จะ ได้ มี ชีวิต อยู่
{30:20} เพื่อ ที่ จะ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ผูกพัน กับ พระองค์ ทำ เช่น นั้น ท่าน จะ ได้ ชีวิต และ วัน เวลา ของ ท่าน จะ ยืน นาน เพื่อ ท่าน จะ ได้ อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ แก่ อับราฮัม แก่ อิส อัค และ แก่ ยา โค บ ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน เหล่า นั้น”
{i31:1} โย ชู วา ผู้ รับช่วง จาก โมเสส
{31:1} โมเสส ยัง กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ คน อิสราเอล
{31:2} และ ท่าน กล่าว แก่ เขา ว่า“ วัน นี้ ข้าพเจ้า มี อายุ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ปี ข้าพเจ้า จะ ออก ไป และ เข้า มา อีก ไม่ ไหว แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน นี้’
{31:3} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ข้าม ไป ข้าง หน้า ท่าน เอง พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ประชาชาติ เหล่า นี้ ให้ พ้น หน้า ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ขับ ไล่ เขา ไป โย ชู วา จะ นำ หน้า ท่าน ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ไว้ แล้ว
{31:4} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำ แก่ พวก เขา อย่าง ที่ พระองค์ ทรง ทำ แก่ สิ โหน และ โอก กษัตริย์ ของ คน อา โม ไรต์ และ แก่ แผ่นดิน ของ เขา ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ทำลาย เขา
{31:5} แล้ว พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง มอบ เขา ไว้ แก่ ท่าน และ พวก ท่าน จะ ทำ ต่อ เขา ตาม พระ บัญญัติ ทั้งสิ้น ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ สั่ง ท่าน แล้ว
{31:6} จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด อย่า กลัว หรือ ครั่น คร้าม เขา เลย เพราะ ว่า ผู้ ที่ ไป กับ ท่าน คือ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระองค์ จะ ไม่ ทรง ปล่อย ท่าน ให้ ล้มเหลว หรือ ทอดทิ้ง ท่าน”
{31:7} แล้ว โมเสส เรียก โย ชู วา เข้า มา และ กล่าว แก่ ท่าน ต่อ หน้า คน อิสราเอล ว่า“ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ ท่าน จะ ต้อง ไป กับ ชน ชาติ นี้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา ว่า จะ ประทาน แก่ เขา ท่าน จง ให้ เขา เข้า ยึดครอง แผ่นดิน นั้น เป็น มรดก
{31:8} ผู้ ที่ เสด็จ ไป ข้าง หน้า ท่าน คือ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ สถิต อยู่ กับ ท่าน พระองค์ จะ ไม่ ทรง ปล่อย ให้ ท่าน ล้มเหลว หรือ ทอดทิ้ง ท่าน อย่า กลัว และ อย่า ขยาด เลย”
{i31:9} ให้ อ่าน กฎหมาย ทุก เจ็ด ปี
{31:9} โมเสส ได้ เขียน ธรรม บัญญัติ นี้ และ มอบ ให้ ปุโรหิต บุตร หลาน ของ เล วี ผู้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ และ แก่ พวก ผู้ใหญ่ ทั้งสิ้น ของ คน อิสราเอล
{31:10} และ โมเสส บัญชา เขา ว่า“ เมื่อ ครบ ทุก เจ็ด ปี ตาม เวลา กำหนด ปี ปลดปล่อย ใน เทศกาล อยู่ เพิง
{31:11} เมื่อ คน อิสราเอล ประชุม พร้อม กัน เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ณ สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือก ไว้ นั้น ท่าน จง อ่าน ธรรม บัญญัติ นี้ ให้ คน อิสราเอล ทั้งหมด ฟัง
{31:12} จง เรียก ประชาชน ให้ มา ประชุม กัน ทั้ง ชาย หญิง และ เด็ก ทั้งคน ต่าง ด้าว ใน เมือง ของ ท่าน เพื่อ ให้ เขา ได้ยิน และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ ธรรม บัญญัติ นี้
{31:13} และ เพื่อ บุตร หลาน ทั้งหลาย ของ เขา ผู้ ยัง ไม่ ทราบ จะ ได้ยิน และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ตราบ เท่า ที่ ท่าน มี ชีวิต อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น”
{i31:14} โมเสส และ โย ชู วา รับ พระ ดำรัส จาก พระเจ้า
{31:14} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ โมเสส ว่า“ นี่แน่ะ วัน ซึ่ง เจ้า ต้อง ตาย ก็ ใกล้ เข้า มา แล้ว จง เรียก โย ชู วา มา และ พวก เจ้า จง มา เข้า เฝ้า เรา ใน เต็นท์ นัด พบ เพื่อ เรา จะ ได้ กำชับ เขา” โมเสส และ โย ชู วา ก็ เข้า ไป ใน เต็นท์ นัด พบ
{31:15} และ พระ ยาห์เวห์ ทรง ปรากฏ ใน เสา เมฆ ใน เต็นท์ นัด พบ และ เสา เมฆ นั้น อยู่ ที่ ประตู เต็นท์
{31:16} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ โมเสส ว่า“ นี่แน่ะ เจ้า จะ ต้อง หลับ อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ ชน ชาติ นี้ จะ ลุก ขึ้น และ เล่นชู้ กับ พระ ของ คน ต่าง ชาติ ใน แผ่นดิน ที่ เขา ไป อยู่ ท่ามกลาง นั้น พวก เขา จะ ทอดทิ้ง เรา และ หัก พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา ได้ ทำ ไว้ กับ เขา
{31:17} แล้ว ใน วัน นั้น เรา จะ กริ้ว ต่อ เขา และ จะ ทอดทิ้ง เขา และ ซ่อน หน้า ของ เรา จาก เขา พวก เขา จะ ถูก กลืน และ เผชิญ สิ่ง ร้าย และ ความ ลำบาก มากมาย ใน วัน นั้น เขา จะ กล่าว ว่า‘ เรา เผชิญ สิ่ง ร้าย เหล่า นี้ เพราะ พระเจ้า ไม่ สถิต ท่ามกลาง เรา ไม่ ใช่ หรือ?’
{31:18} ใน วัน นั้น เรา จะ ซ่อน หน้า ของ เรา เป็น แน่ เนื่อง จาก ความ ชั่ว ที่ เขา ทำ เพราะ เขา ได้ หัน ไป หา พระ อื่น
{31:19} ดังนั้น พวก เจ้า จง เขียน บทเพลง นี้ และ สอน คน อิสราเอล ให้ ร้อง จน ติด ปาก เพื่อ บทเพลง นี้ จะ เป็น พยาน ของ เรา ปรักปรำ คน อิสราเอล
{31:20} เพราะ เมื่อ เรา นำ เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ จะ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา และ เขา ได้ รับประทาน อิ่มหนำ และ อ้วนพี เขา จะ หัน ไป ปรนนิบัติ พระ อื่น และ หมิ่น ประมาท เรา และ ผิด พัน ธ สัญญา ของ เรา
{31:21} และ เมื่อ เขา เผชิญ สิ่ง ร้าย และ ความ ลำบาก มากมาย แล้ว เพลง บท นี้ จะ เป็น พยาน ต่อ หน้า เขา (เพราะ ว่า เพลง นี้ จะ ติด ปาก ลูกหลาน ของ เขา ไม่ รู้ ลืม) เพราะ เรา รู้ ถึง ความ มุ่งหมาย ที่ เขา จะ ทำ ก่อน ที่ เรา จะ นำ เขา เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ นั้น”
{31:22} โมเสส จึง เขียน บทเพลง นี้ ใน วัน เดียวกัน นั้น และ สอน แก่ คน อิสราเอล
{31:23} พระองค์ ตรัส สั่ง โย ชู วา บุตร นูน ว่า“ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ เจ้า จะ นำ คน อิสราเอล เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ แก่ เขา เรา จะ อยู่ กับ เจ้า”
{31:24} เมื่อ โมเสส เขียน ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ นี้ ลง ใน หนังสือ จน จบ แล้ว
{31:25} โมเสส ก็ บัญชา คน เล วี ผู้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ ยาห์เวห์ว่า
{31:26} “ จง รับ หนังสือ แห่ง ธรรม บัญญัติ นี้ วาง ไว้ ข้าง หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ อยู่ ที่ นั่น เพื่อ เป็น พยาน ปรักปรำ ท่าน
{31:27} เพราะ ข้าพเจ้า รู้ ว่า พวก ท่าน เป็น คน มัก กบฏ และ หัว แข็ง นี่แน่ะ เมื่อ ข้าพเจ้า ยัง มี ชีวิต อยู่ กับ ท่าน วัน นี้ ท่าน ยัง กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ เมื่อ ข้าพเจ้า ตาย แล้ว จะ ยิ่ง กว่า นี้ สัก เท่าใด
{31:28} ท่าน จง เรียก ประชุม พวก ผู้ใหญ่ ของ ทุก เผ่า และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหมด เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ให้ เขา ฟัง และ อัญเชิญ สวรรค์ และ โลก ให้ เป็น พยาน ปรักปรำ เขา
{31:29} เพราะ ข้าพเจ้า ทราบ แน่ ว่า เมื่อ ข้าพเจ้า ตาย แล้ว ท่าน จะ ประพฤติ หลงผิด ไป เป็น แน่ และ หันเห ไป จาก ทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ บัญชา ท่าน ไว้ ท่าน จะ เผชิญ ความ ทุกข์ ลำบาก ใน เวลา ต่อ มา เพราะ ว่า ท่าน จะ ทำ สิ่ง ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร พระ ยาห์เวห์ ทำให้ พระองค์ กริ้ว ด้วย สิ่ง ที่ มือ ท่าน ทำ”
{i31:30} บทเพลง ของ โมเสส
{31:30} โมเสส จึง กล่าว ถ้อยคำ ใน บทเพลง ต่อ ไป นี้ ให้ เข้า หู ชุมนุมชน อิสราเอล ทั้งหมด จน จบ
{32:1} “ โอ ฟ้า สวรรค์ จง เงี่ยหู ข้าพเจ้า จะ พูด ขอ แผ่นดิน โลก จง ฟัง ถ้อยคำ จาก ปาก ของ ข้าพเจ้า
{32:2} ขอ ให้ คำ สอน ของ ข้าพเจ้า หยด ลง อย่าง เม็ด ฝน และ คำ ปราศรัย ของ ข้าพเจ้า กลั่น ตัว ลง อย่าง น้ำค้าง อย่าง หยาด ฝน อยู่ เหนือ หญ้า อ่อน อย่าง ห่า ฝน ตกลง เหนือ พรรณ พืช
{32:3} เพราะ ข้าพเจ้า จะ ประกาศ พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ จง ถวาย ความ ยิ่งใหญ่ แด่ พระเจ้า ของ เรา
{32:4} “ พระ ศิลา พระ ราชกิจ ของ พระองค์ ก็ สมบูรณ์ พระ มรรคา ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ก็ ยุติธรรม พระเจ้า ผู้ ทรง เที่ยงธรรม และ ปราศจาก ความ อธรรม พระองค์ ทรง ยุติธรรม และ ทรง เที่ยงตรง
{32:5} เขา ทั้งหลาย ประพฤติ ชั่วช้า ต่อ พระองค์ เขา จึง ไม่ ได้ เป็น บุตร ของ พระองค์ ต่อ ไป เพราะ เขา มี ตำหนิ เขา เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ วิปริต และ คด โกง
{32:6} ชน ชาติ โง่เขลา และ เบาปัญญา เอ๋ย ท่าน จะ ตอบ สนอง พระ ยาห์เวห์ อย่าง นี้ หรือ? พระองค์ ไม่ ใช่ พระ บิดา ผู้ ทรง สร้าง ท่าน ผู้ ทรง สรรค์ ท่าน และ สถาปนา ท่าน ไว้ หรือ?
{32:7} จง ระลึก ถึง อดีตกาล จง ตรอง ถึง จำนวน ปี ที่ ผ่าน มา หลาย ชั่ว อายุ คน จง ถาม บิดา ของ ท่าน แล้ว เขา จะ บอก ท่าน จง ถาม พวก ผู้ อาวุโส ของ ท่าน แล้ว เขา จะ ตอบ ท่าน
{32:8} เมื่อ ผู้ สูง สุด ประทาน มรดก แก่ บรรดา ประชาชาติ เมื่อ พระองค์ ทรง แยก พงศ์พันธุ์ ของ มนุษย์ พระองค์ ทรง กั้น เขต ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ตาม จำนวน คน อิสราเอล
{32:9} เพราะ ว่า ส่วน ของ พระ ยาห์เวห์ คือ ประชากร ของ พระองค์ ยา โค บ เป็น ส่วน มรดก ของ พระองค์
{32:10} “ พระองค์ ทรง พบ เขา ใน แผ่นดิน ทุรกันดาร ใน ที่ ร้าง เปล่า วังเวง พระองค์ ทรง โอบ ล้อม เขา และ ทรง ดูแล เขา ทรง รักษา เขา ไว้ ดัง แก้ว พระ เนตร ของ พระองค์
{32:11} เหมือน นก อินทรี ที่ กวน รัง ของ มัน กระพือ ปีก เหนือ ลูก นก กาง ปีก ออก รองรับ ลูก ไว้ ให้ เกาะ อยู่ บน ปีก
{32:12} พระ ยาห์เวห์ องค์ เดียว ทรง นำ เขา ไม่ มี พระ ต่าง ด้าว องค์ ใด อยู่ กับ เขา
{32:13} พระองค์ ทรง ให้ เขา ขี่ ไป บน ที่ สูง ของ โลก ให้ เขา บริโภค พืช ผล ที่ ได้ จาก นา พระองค์ ทรง ให้ เขา ดูด น้ำผึ้ง จาก ศิลา และ น้ำมัน จาก หิน แข็ง
{32:14} ให้ ได้ นมข้น จาก โค และ น้ำนม จาก แพะ แกะ ได้ ไขมัน จาก ลูก แกะ และ แกะ ผู้ พันธุ์ บา ชาน และ จาก แพะ กับข้าว สาลี อย่าง ดี ที่สุด และ จาก เลือด ของ องุ่น ท่าน ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น
{32:15} “ แต่ เย ชู รู น อ้วน ขึ้น แล้ว มี พยศ เจ้า อ้วน ใหญ่ เนื้อ หนา นุ่ม แล้ว เขา ได้ ทอดทิ้ง พระเจ้า ผู้ ทรง สร้าง เขา มา และ ดูหมิ่น พระ ศิลา แห่ง ความ รอด ของ เขา
{32:16} เขา ทำให้ พระองค์ ทรง หวงแหน ด้วย พระ ต่าง ด้าว เขา ยั่วยุ ให้ พระองค์ กริ้ว ด้วย สิ่ง น่า รังเกียจ ทั้งหลาย
{32:17} เขา บูชา พวก ปีศาจ ซึ่ง ไม่ ใช่ พระเจ้า บูชา พระ ซึ่ง ไม่ รู้จัก มา ก่อน บูชา พระ ใหม่ๆ ซึ่ง เพิ่ง จะ เกิด ขึ้น ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ เกรงกลัว
{32:18} ท่าน ไม่ ใส่ใจ ใน พระ ศิลา ที่ ให้ กำเนิด ท่าน ท่าน ลืม พระเจ้า ซึ่ง ให้ ท่าน เกิด มา
{32:19} “ พระ ยาห์เวห์ ทอด พระ เนตร และ ทรง ชัง เขา เพราะ การ ยั่วยุ จาก บุตร ชาย หญิง ของ พระองค์
{32:20} และ พระองค์ ตรัส ว่า‘ เรา จะ ซ่อน หน้า ของ เรา จาก พวก เขา เรา จะ คอย ดู ว่า ปลายทาง ของ เขา จะ เป็น อย่างไร เพราะ เขา เป็น ชาติพันธุ์ ที่ วิปริต เป็น ลูกหลาน ที่ ไม่ ซื่อสัตย์
{32:21} เขา ทั้งหลาย ทำให้ เรา อิจฉา ด้วย สิ่ง ที่ ไม่ ใช่ พระ เขา ได้ ยั่วยุ เรา ด้วย สิ่ง ไร้ สาระ ของ เขา ดังนั้น เรา จะ ทำให้ เขา อิจฉา ผู้ ที่ ไม่ ใช่ ชน ชาติ และ จะ ยั่ว โทสะ เขา ด้วย ประชาชาติ โง่เขลา ชาติ หนึ่ง
{32:22} เพราะ ความ กริ้ว ของ เรา จึง มี ไฟ ก่อ ขึ้น มัน ไหม้ ลุกลาม ไป จน ถึง ก้น ลึก ของ แดน คน ตาย เผา แผ่นดิน โลก และ พืช ผล ใน นั้น และ ลุก ไหม้ ถึง รากฐาน แห่ง ขุน เขา
{32:23} “‘ เรา จะ สุม สิ่ง ร้าย ไว้ บน เขา ทั้งหลาย และ ปล่อย ลูก ธนู ของ เรา ยิง ไป ยัง เขา
{32:24} เขา จะ สิ้น แรง เพราะ ความ หิว ความ ร้อน อัน แรง กล้า และ โรค ร้าย จะ เผา ผลาญ เขา เรา จะ ส่ง ฟัน ของ สัตว์ ร้าย มา ยัง เขา กับ พิษ ของ สัตว์ เลื้อยคลาน ใน ผง คลี
{32:25} ที่ ภายนอก จะ มี ดาบ คร่า ชีวิต ที่ ใน ห้อง จะ มี ความ กลัว ทำลาย ทั้ง ชาย หนุ่ม และ หญิง พรหมจารี ทั้ง เด็ก ที่ ยัง ดูด นม และ คน แก่ ผม หงอก
{32:26} เรา พูด แล้ว ว่า“ เรา จะ ให้ เขา กระจัด กระจาย ไป เรา จะ ให้ ชื่อ ของ เขา สูญ ไป จาก ความ ทรง จำ ของ มนุษย์”
{32:27} แต่ เรา ก็ กลัว การ ยุยง ของ ศัตรู เกรง ว่า พวก ศัตรู ของ เขา จะ คิด ผิด ไป เกรง ว่า พวก เขา จะ พูด ว่า“ กำลัง มือ ของ เรา ที่ มี ชัย พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ทรง ทำ การ นี้”’
{32:28} “ เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น ประชาชาติ ที่ ขาด คำ ปรึกษา ใน พวก เขา ไม่ มี ความ เข้าใจ
{32:29} โอ ถ้า เขา ฉลาด แล้ว เขา จะ เข้าใจ เรื่อง นี้ และ พิจารณา ถึง วาระ สุดท้าย ของ ตน
{32:30} คน เดียว จะ ไล่ พัน คน ได้ อย่างไร สอง คน จะ ทำให้ หมื่น คน หนี ได้ อย่างไร นอกจาก พระ ศิลา ของ เขา ได้ ขาย เขา เสีย แล้ว และ พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง ทอดทิ้ง เขา เสีย
{32:31} เพราะ ศิลา ของ เขา ไม่ เหมือน พระ ศิลา ของ เรา แม้ ศัตรู ของ เรา ก็ ตัดสิน อย่าง นั้น
{32:32} เพราะ ว่า เถา องุ่น ของ เขา คือ เถา องุ่น เมือง โส โดม และ มา จาก ไร่ เมือง โก โม ราห์ ผล องุ่น ของ เขา เป็น องุ่น ขม ทั้ง พวง องุ่น ก็ ขม ด้วย
{32:33} เหล้า องุ่น ของ เขา เป็น พิษ งู เป็น พิษ ร้ายแรง ของ งู เห่า
{32:34} “ เรื่อง นี้ ไม่ ได้ สะสม ไว้ กับ เรา และ ประทับ ตรา ไว้ ใน คลัง ของ เรา หรือ?
{32:35} การ แก้ แค้น และ การ ตอบ สนอง เป็น ของ เรา รอ เวลา เมื่อ เท้า ของ เขา จะ ลื่น พลาด เพราะ ว่า วัน หายนะ ของ เขา มา ใกล้ แล้ว และ มัน จะ มา ถึง เขา อย่าง ฉับ พลัน
{32:36} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง พิพากษา ประชากร ของ พระองค์ และ ทรง เมตตา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เมื่อ ทอด พระ เนตร ว่า กำลัง ของ เขา สิ้น ลง ไม่ มี ใคร เหลือ แล้ว ไม่ ว่า ทาส หรือ ไท
{32:37} แล้ว พระองค์ จะ ตรัส ว่า‘ พระ ทั้งหลาย ของ พวก เขา อยู่ ที่ไหน ศิลา ที่ เขา ลี้ภัย นั้น อยู่ ที่ไหน?’
{32:38} คือ ผู้ ที่ รับประทาน ไขมัน ของ เครื่อง สัต ว บูชา ของ เขา และ ดื่ม เหล้า องุ่น ที่ เป็น เครื่อง ดื่ม บูชา ของ เขา ให้ พระ เหล่า นั้น ลุก ขึ้น ช่วย เจ้า ให้ พระ เหล่า นั้น เป็น ผู้ ปกป้อง เจ้า
{32:39} “‘ จง ดู เถิด บัดนี้ ตัว เรา คือ เรา นี่แหละ เป็น ผู้ นั้น นอกจาก เรา ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด เรา ฆ่า ให้ ตาย และ เรา ก็ ให้ มี ชีวิต อยู่ เรา ทำให้ บาดเจ็บ และ เรา ก็ รักษา ให้ หาย ไม่ มี ผู้ ใด จะ ช่วย ให้ พ้น มือ เรา ได้
{32:40} เพราะ เรา ชู มือ ขึ้น ถึง สวรรค์ และ ปฏิญาณ ว่า ดัง ที่ เรา ดำรง อยู่ เป็น นิตย์
{32:41} ถ้า เรา ลับ ดาบ อัน วาววับ ของ เรา และ มือ ของ เรา ยึด การ พิพากษา ไว้ เรา จะ แก้ แค้น ศัตรู ของ เรา และ ตอบแทน ผู้ ที่ เกลียด ชัง เรา
{32:42} เรา จะ ให้ ลูก ธนู ของ เรา เมา โลหิต และ ดาบ ของ เรา จะ กิน เนื้อ หนัง ด้วย โลหิต ของ ผู้ ที่ ถูก ฆ่า และ ของ เชลย จาก ศีรษะ เจ้านาย ศัตรู’
{32:43} “ จง ยินดี เถิด ประชาชาติ ทั้งหลาย กับ ประชากร ของ พระองค์ เพราะ พระองค์ จะ ทรง แก้ แค้น แทน โลหิต ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ จะ ทรง ทำ การ แก้ แค้น ศัตรู ของ พระองค์ และ จะ ทรง ลบ มลทิน แผ่นดิน แห่ง ประชากร ของ พระองค์”
{32:44} โมเสส ได้ มาบ อก เนื้อเพลง บท นี้ ทั้งหมด ให้ ประชาชน ฟัง ทั้ง ตัว ท่าน พร้อม กับ โย ชู วา บุตร นูน
{32:45} และ เมื่อ โมเสส บอก ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น แก่ คน อิสราเอล ทุก คน จบ แล้ว
{32:46} ท่าน ก็ กล่าว แก่ เขา ว่า“ จง ใส่ใจ ใน ถ้อยคำ ซึ่ง ข้าพเจ้า เป็น พยาน แก่ ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ ได้ บัญชา ลูกหลาน ของ ท่าน ให้ เขา ระวัง ที่ จะ ทำ ตาม ถ้อยคำ ทั้งหมด ของ ธรรม บัญญัติ นี้
{32:47} เรื่อง นี้ ไม่ ใช่ เรื่อง เล็กน้อย สำหรับ พวก ท่าน แต่ เป็น เรื่อง ชีวิต ของ ท่าน ทั้งหลาย โดย เรื่อง นี้ จะ ทำให้ ท่าน มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ยึดครอง นั้น”
{i32:48} การ ทำนาย ถึง มรณกรรม ของ โมเสส
{32:48} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ โมเสส ใน วัน เดียวกัน นั้น ว่า
{32:49} “ จง ขึ้น ไป บน ภูเขา อา บา ริม ถึง ยอด เขา เน โบ ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน โม อับ ตรง ข้าม เมือง เย รี โค และ ดู แผ่นดิน คา นา อัน ซึ่ง เรา ให้ แก่ ประชาชน อิสราเอล เป็น กรรมสิทธิ์
{32:50} และ สิ้น ชีวิต เสีย บน ภูเขา ซึ่ง เจ้า ขึ้น ไป นั้น และ ถูก รวบ ไป อยู่ กับ ประชาชน ของ เจ้า ดัง อา โร น พี่ ชาย ของ เจ้า ได้ สิ้น ชีวิต ที่ ภูเขา โฮร์ และ ถูก รวบ ไป อยู่ กับ ประชาชน ของ เขา
{32:51} เพราะ เจ้า ทั้ง สอง ได้ ละเมิด ต่อ เรา ท่ามกลาง คน อิสราเอล เรื่อง น้ำ แห่ง เม รี บาห์ ที่ คา เดช ใน ถิ่น ทุรกันดาร สิน เพราะ เจ้า ไม่ ให้ เกียรติ เรา ใน หมู่ คน อิสราเอล
{32:52} เจ้า จะ ได้ เห็น แผ่นดิน ซึ่ง อยู่ ต่อ หน้า เจ้า แต่ เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ให้ แก่ คน อิสราเอล”
{i33:1} พร สุดท้าย ของ โมเสส ต่อ อิสราเอล
{33:1} นี่ คือ พร ซึ่ง โมเสส คน ของ พระเจ้า ได้ อวยพร แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ก่อน ที่ ท่าน สิ้น ชีวิต
{33:2} ท่าน กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ เสด็จ จาก ซี นาย และ ทรง ลุก ขึ้น จาก เส อีร์ เสด็จ มา ยัง เขา ทั้งหลาย พระองค์ ทรง ทอ แสง จาก ภูเขา ปา ราน พระองค์ เสด็จ มา กับ ผู้ บริสุทธิ์ นับ หมื่น ที่ พระ หัตถ์ เบื้อง ขวา มี ไฟ เป็น พระ ธรรม แก่ เขา
{33:3} แท้ จริง พระองค์ ทรง รัก ชน ชาติ ทั้งหลาย วิ สุทธิ ชน ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ก็ อยู่ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ และ เขา ทั้งหลาย กราบ ลง ที่ พระ บาท ของ พระองค์ รับ พระ ดำรัส ของ พระองค์
{33:4} โมเสส บัญชา ธรรม บัญญัติ ไว้ แก่ เรา เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ชุมนุมชน ยา โค บ
{33:5} พระองค์ ทรง เป็น กษัตริย์ ใน เย ชู รู น เมื่อ หัวหน้า ชน ชาติ ชุมนุม กัน เมื่อ คน อิสราเอล ทุก เผ่า รวม กัน
{33:6} “ ขอ ให้ รู เบน ดำรง ชีวิต อยู่ อย่า ให้ ตาย หรือ ให้ ผู้คน ของ เขา มี จำนวน น้อย”
{33:7} ท่าน กล่าว ถึง ยูดาห์ ดังนี้ ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง สดับ เสียง ของ ยูดาห์ ขอ ทรง นำ เขา มา อยู่ กับ ชน ชาติ ของ เขา มือ ของ เขา ได้ ต่อสู้ เพื่อ ตนเอง และ พระองค์ ทรง ช่วย เขา ให้ พ้น จาก เหล่า ศัตรู ของ เขา”
{33:8} ท่าน กล่าว ถึง เลวีว่า“ ทูม มิ ม และ อู ริม ของ พระองค์ อยู่ กับ ผู้ จงรัก ภักดี ของ พระองค์ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ทดลอง แล้ว ที่ ตำบล มัสสาห์ ผู้ ที่ พระองค์ ได้ ทรง ต่อสู้ แล้ว ที่ น้ำ แห่ง เม รี บาห์
{33:9} ผู้ กล่าว ถึง บิดา มารดา ของ ตน ว่า‘ ข้าพเจ้า ไม่ คำนึง ถึง เขา แล้ว’ เขา ไม่ ยอมรับ พี่น้อง ของ เขา และ ไม่ รู้จัก ลูก ของ ตน เพราะ เขา ปฏิบัติ ตาม พระ วจนะ ของ พระองค์ และ รักษา พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{33:10} เขา ทั้งหลาย จะ สอน กฎหมาย ของ พระองค์ แก่ ยา โค บ และ สอน ธรรม บัญญัติ แก่ อิสราเอล เขา จะ วาง เครื่อง หอม เฉพาะ พระ พักตร์ พระองค์ และ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว บน แท่น บูชา ของ พระองค์
{33:11} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง อวยพร ทรัพย์สิน ของ เขา และ พอ พระทัย การ งาน ที่ มือ เขา ทำ ขอ ทรง โบย ตี บั้นเอว ของ ศัตรู ที่ ลุก ขึ้น ต่อสู้ เขา คือ ผู้ ที่ เกลียด ชัง เขา อย่า ให้ ลุก ขึ้น ได้ อีก”
{33:12} ท่าน กล่าว เรื่อง เบน ยา มิ นว่า“ ผู้ เป็น ที่ รัก ของ พระ ยาห์เวห์ จะ อาศัย อยู่ กับ พระองค์ อย่าง ปลอดภัย พระองค์ ทรง ปกป้อง เขา ไว้ วัน ยัง ค่ำ และ ทรง ประทับ อยู่ ระหว่าง บ่า ของ เขา”
{33:13} และ ท่าน กล่าว ถึง โย เซฟ ว่า“ ขอ ให้ แผ่นดิน ของ เขา ได้ รับ พระ พร จาก พระ ยาห์เวห์ ให้ ได้ รับ ของ ล้ำ ค่า จาก ฟ้า สวรรค์ จาก น้ำค้าง และ จาก บาดาล ซึ่ง หมอบ อยู่ เบื้อง ล่าง
{33:14} ให้ ได้ รับ ผล ล้ำ ค่า ของ ดวง อาทิตย์ และ ผล ล้ำ ค่า ที่ ได้ จาก ดวง จันทร์
{33:15} พร้อม กับ ผล งาม ที่สุด จาก ภูเขา ดึกดำบรรพ์ และ ผล ล้ำ ค่า จาก เนิน เขา นิรันดร์
{33:16} และ ผล ล้ำ ค่า ของ พิภพ และ สิ่ง ที่ เต็ม อยู่ ใน นั้น และ พระ กรุณา คุณ ของ พระองค์ ผู้ ประทับ ที่ พุ่มไม้ ขอ ให้ สิ่ง เหล่า นี้ ลง มา เหนือ ศีรษะ ของ โย เซฟ และ เหนือ กระหม่อม ของ ผู้ ที่ เป็น เจ้านาย ของ พี่น้อง ของ ตน
{33:17} ลูก โค หัว ปี ของ เขา เป็น ศักดิ์ศรี ของ เขา เขา ของ เขา เหมือน เขา วัว กระทิง และ ด้วย เขา นั้น เขา จะ ดัน ชน ชาติ ทั้งหลาย ออก ไป จน สุด ปลาย พิภพ คือ คน เอฟ รา อิม นับ หมื่น และ คน มนัส เสห์นับพัน”
{33:18} ท่าน กล่าว ถึง เศบูลุนว่า“ เศบูลุน เอ๋ย จง ยินดี เมื่อ ท่าน ออก ไป และ อิสสา คาร์ เอ๋ย จง ยินดี ใน เต็นท์ ของ ตน
{33:19} เขา จะ เรียก ชน ชาติ ทั้งหลาย มา ที่ ภูเขา และ ถวาย เครื่องบูชา อัน ชอบธรรม ที่ นั่น เพราะ เขา จะ ได้ ดูด ซับ ความ อุดม จาก ทะเล และ ได้ ขุม ทรัพย์ ที่ ซ่อน อยู่ ใน ทราย”
{33:20} ท่าน กล่าว ถึง กาด ว่า“ สาธุการ แด่ พระองค์ ผู้ ทรง ขยาย กาด กาด หมอบ อยู่ เหมือน สิงโต เขา ทึ้ง แขน และ กระหม่อม ด้วย
{33:21} เขา เลือก ส่วน ดี ที่สุด เป็น ของ ตน เพราะ นั่น คือ ส่วน ที่ สงวน ไว้ สำหรับ ผู้บังคับบัญชา และ เขา มา กับ พวก หัวหน้า ของ ชน ชาติ เขา ได้ ทำ ตาม ความ ชอบธรรม ของ พระ ยาห์เวห์ และ ตาม กฎหมาย ซึ่ง มี ต่อ อิสราเอล”
{33:22} และ ท่าน กล่าว ถึง ดาน ว่า“ ดาน เป็น ลูก สิงโต ที่ กระโจน มา จาก เมือง บา ชาน”
{33:23} และ ท่าน กล่าว ถึง นัฟ ทา ลี ว่า“ โอ นัฟ ทา ลี ผู้ อิ่ม ด้วย พระ กรุณา และ เต็ม ด้วย พระ พร ของ พระ ยาห์เวห์ จง ยึดครอง ทาง ตะวัน ตก และ ทาง ใต้”
{33:24} และ ท่าน กล่าว ถึง อา เชอร์ว่า“ อา เชอร์ ได้ รับ พระ พร จาก บุตร ทั้งหลาย ขอ ให้ เขา เป็น ที่ โปรดปราน ของ พี่น้อง ของ เขา และ ให้ เขา จุ่ม เท้า เขา ลง ใน น้ำมัน
{33:25} กลอน ประตู ของ ท่าน จะ เป็น เหล็ก และ ทองเหลือง ขอ ให้ กำลัง ของ ท่าน คง อยู่ ตลอด วัน คืน ของ ท่าน
{33:26} “ ไม่ มี ผู้ ใด เหมือน พระเจ้า ของ เย ชู รู นพ ระ องค์ เสด็จ มา จาก ฟ้า สวรรค์ เพื่อ ช่วย ท่าน เสด็จ มา บน เมฆ ด้วย ความ สูงส่ง ของ พระองค์
{33:27} พระเจ้า ผู้ ดำรง เป็น นิตย์ เป็น ที่ อาศัย ของ ท่าน และ พระ กร นิรันดร์ รองรับ ท่าน อยู่ พระองค์ ทรง ผลัก ศัตรู ให้ ออก ไป พ้น หน้า ท่าน และ ตรัส ว่า จง ทำลาย เสีย
{33:28} ดังนั้น อิสราเอล จึง อยู่ อย่าง ปลอดภัย น้ำพุ ของ ยา โค บอ ยู่ ตาม ลำพัง ใน แผ่นดิน ที่ มี ข้าว และ เหล้า องุ่น ให้ ท้อง ฟ้า ของ พระองค์ โปรย น้ำค้าง ลง มา ด้วย
{33:29} โอ อิสราเอล ใคร จะ เหมือน ท่าน ผู้ ได้ รับ พระ พร? เป็น ชน ชาติ ที่ รอด มา โดย พระ ยาห์เวห์ เป็น โล่ ช่วย ท่าน เป็น ดาบ ชัย ของ ท่าน ศัตรู จะ สยบ ต่อ ท่าน ท่าน จะ เหยียบ ย่ำ ไป บน ที่ สูง ของ เขา”
{i34:1} โมเสส สิ้น ชีวิต และ ถูก ฝัง ไว้ ที่ แผ่นดิน โม อับ
{34:1} แล้ว โมเสส ก็ ขึ้น ไป จาก ที่ราบ โม อับ ถึง ภูเขา เน โบ ถึง ยอด ปิสกาห์ ซึ่ง อยู่ ตรง ข้าม เมือง เย รี โค และ พระ ยาห์เวห์ ทรง สำแดง ให้ ท่าน เห็น แผ่นดิน นั้น ทั้งหมด คือ กิเล อาด จน ถึง ดาน
{34:2} ตลอด ทั้ง นัฟ ทา ลี แผ่นดิน เอฟ รา อิมและมนัสเสห์ ทั่ว แผ่นดิน ยูดาห์ ไกล ไป ถึง ทะเล ตะวัน ตก
{34:3} ทั้ง เนเกบ และ ที่ราบ ลุ่ม เมือง เย รี โค เมือง ต้น อินทผลัม ไกล ไป จน ถึง โศอาร์
{34:4} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ท่าน ว่า“ นี่ คือ แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ อับราฮัม ต่อ อิส อัค และ ต่อ ยา โค บว่า‘ เรา จะ ให้ แก่ ลูกหลาน ของ เจ้า’ เรา ให้ เจ้า เห็น กับ ตา แต่ เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน นั้น”
{34:5} ดังนั้น โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระ ยาห์เวห์ จึง สิ้น ชีวิต ที่ นั่น ใน แผ่นดิน โม อับ ตาม พระ ดำรัส ของ พระ ยาห์เวห์
{34:6} และ พระองค์ ทรง ฝัง ท่าน ไว้ ใน หุบเขา ใน แผ่นดิน โม อับ ตรง ข้าม เบธเปโอร์ จน ถึง ทุก วัน นี้ ไม่ มี ใคร รู้จัก ที่ ฝัง ศพ ของ ท่าน
{34:7} เมื่อ โมเสส สิ้น ชีวิต นั้น ท่าน มี อายุ หนึ่ง ร้อย ยี่ สิบ ปี นัยน์ตา ของ ท่าน ไม่ ได้ มัว ไป หรือ กำลัง ของ ท่าน ก็ ไม่ ถดถอย
{34:8} และ คน อิสราเอล คร่ำครวญ ถึง โมเสส ณ ที่ราบ โม อับ สาม สิบ วัน จึง สิ้นสุด วัน ร้องไห้ ไว้ทุกข์ ถึง โมเสส
{34:9} และ โย ชู วา บุตร นูน ก็ ประกอบ ด้วย สติปัญญา เพราะ โมเสส ได้ วางมือ ของ ท่าน บน เขา ดังนั้น คน อิสราเอล จึง เชื่อฟัง เขา และ ได้ ทำ ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา โมเสส ไว้
{34:10} ตั้งแต่ นั้น มา ก็ ไม่ มี ผู้ เผย พระ วจนะ คน ใด เกิด ขึ้น ใน อิสราเอล เสมอ โมเสส ผู้ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง รู้จัก หน้า ต่อ หน้า
{34:11} ใน เรื่อง หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ให้ ท่าน ทำ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ และ ต่อ บรรดา ข้า ราช บริพาร ของ ฟาโรห์ และ ต่อ แผ่นดิน ของ ท่าน ทั้งสิ้น
{34:12} และ ใน เรื่อง อำนาจ ยิ่งใหญ่ และ กิจการ อัน น่า กลัว และ ใหญ่ โต ซึ่ง โมเสส ทำ ใน สายตา ของ คน อิสราเอล ทั้งมวล