{i1:1} เนหะมีย์ อธิษฐาน เพื่อ ประชาชน ของ ท่าน
{1:1} นี่ คือ ถ้อยคำ ของ เนหะมีย์ บุตร ฮา คา ลิ ยาห์ ต่อ มา ใน เดือน คิสเลฟ ใน ปี ที่ ยี่ สิบ ขณะ ที่ ข้าพเจ้า อยู่ ใน สุ สา เมือง ป้อม
{1:2} พี่น้อง คน หนึ่ง ของ ข้าพเจ้า คือ ฮา นา นี มา กับ ชาย บาง คน จาก ยูดาห์ ข้าพเจ้า ได้ ถาม เรื่อง พวก ยิว ที่ เหลือ รอดชีวิต จาก การ ตก เป็น เชลย และ ถาม เรื่อง เยรูซาเล็ม
{1:3} พวก เขา ตอบ ข้าพเจ้า ว่า“ ผู้ ที่ เหลือ รอดชีวิต ซึ่ง อยู่ ใน มณฑล นั้น คือ ผู้ ซึ่ง รอดชีวิต จาก การ ตก เป็น เชลย มี ความ ลำบาก และ ความ อับอาย มาก กำแพง เมือง เยรูซาเล็ม ก็ ถูก ทำลาย และ บรรดา ประตู เมือง ก็ ถูก ไฟ เผา”
{1:4} เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ข้าพเจ้า ก็ นั่ง ลง ร้องไห้ โศกเศร้า อยู่ หลาย วัน และ ได้ อด อาหาร และ อธิษฐาน เฉพาะ พระ พักตร์ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์
{1:5} ข้าพเจ้า ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ พระเจ้า ผู้ ยิ่งใหญ่ และ น่า ยำเกรง ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ รัก มั่นคง ต่อ ผู้ ที่ รัก พระองค์ และ รักษา พระ บัญญัติ ของ พระองค์
{1:6} ขอ พระองค์ เงี่ย พระ กรรณ ฟัง และ ลืม พระ เนตร ดู เพื่อ จะ ทรง ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ซึ่ง ณ บัดนี้ ข้า พระองค์ อธิษฐาน ต่อ พระองค์ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพื่อ ประชาชน อิสราเอล ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ข้า พระองค์ สารภาพ บาป ของ ประชาชน อิสราเอล ซึ่ง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ ทำบาป ต่อ พระองค์ ทั้ง ข้า พระองค์ กับ ตระกูล ของ ข้า พระองค์ ได้ ทำบาป แล้ว
{1:7} ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ประพฤติ เลว ทราม มาก ต่อ พระองค์ และ ไม่ ได้ รักษา พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ กฎหมาย ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ไว้
{1:8} ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง พระ วจนะ ซึ่ง ทรง บัญชา โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ว่า‘ ถ้า พวก เจ้า ไม่ ซื่อตรง ต่อ เรา เรา จะ กระจาย พวก เจ้า ไป ใน หมู่ ชน ชาติ ทั้งหลาย
{1:9} ถ้า พวก เจ้า กลับ มา หา เรา และ รักษา บัญญัติ ของ เรา และ ประพฤติ ตาม ถึง แม้ ว่า พวก เจ้า กระจัด กระจาย ไป อยู่ สุด ปลาย ฟ้า เรา จะ รวบรวม พวก เจ้า มา จาก ที่ นั่น และ นำ พวก เจ้า มา ยัง สถานที่ ซึ่ง เรา ได้ เลือก ไว้ เพื่อ ทำให้ นาม ของ เรา ดำรง อยู่ ที่ นั่น’
{1:10} พวก เขา เป็น ผู้ รับใช้ และ เป็น ประชากร ของ พระองค์ ผู้ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ไถ่ ไว้ ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ และ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ ของ พระองค์
{1:11} ข้า แต่ องค์ เจ้านาย โปรด เงี่ย พระ กรรณ ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ และ คำ อธิษฐาน ของ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ผู้ ปีติ ยินดี ที่ จะ ยำเกรง พระ นาม ของ พระองค์ ขอ ประทาน ความ สำเร็จ แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ ใน วัน นี้ และ ขอ ให้ ได้ รับ ความ กรุณา จาก พระ ราชา” ขณะ นั้น ข้าพเจ้า เป็น พนักงาน เชิญ ถ้วย เสวย ของ พระ ราชา
{i2:1} เนหะมีย์ ถูก ส่ง ไป ยูดาห์
{2:1} ต่อ มา ใน เดือน นิ สาน ใน ปี ที่ ยี่ สิบ แห่ง รัชกาล กษัตริย์ อา ร ทา เซอร์ ซี ส เมื่อ เหล้า องุ่น อยู่ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ ข้าพเจ้า ก็ หยิบ เหล้า องุ่น ถวาย พระ ราชา แต่ ก่อน นี้ ข้าพเจ้า ไม่ เคย โศกเศร้า ต่อ พระ พักตร์ พระองค์
{2:2} และ พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ทำไม หน้า เจ้า เศร้าโศก เจ้า ก็ ไม่ ได้ เจ็บ ป่วย ไม่ ใช่ หรือ? นี่ คง ไม่ ใช่ อะไร อื่น นอกจาก เศร้าใจ” และ ข้าพเจ้า ก็ กลัว ยิ่งนัก
{2:3} ข้าพเจ้า ทูล พระ ราชา ว่า“ ขอ พระ ราชา ทรง พระ เจริญ ยิ่ง ยืน นาน ทำไม หน้า ของ ข้า พระ บาท จะ ไม่ โศกเศร้า เล่า ใน เมื่อ เมือง อัน เป็น สถานที่ ฝัง ศพ ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระ บาท ร้าง เปล่า อยู่ และ บรรดา ประตู เมือง ก็ ถูก ไฟ ทำลาย เสีย”
{2:4} แล้ว พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เจ้า ต้องการ อะไร?” ข้าพเจ้า จึง อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์
{2:5} และ ข้าพเจ้า ทูล พระ ราชา ว่า“ ถ้า พระ ราชา พอ พระทัย และ ถ้า ผู้ รับใช้ ของ ฝ่าพระบาท เป็น ที่ พอ พระทัย เฉพาะ พระ พักตร์ ฝ่าพระบาท ขอ ทรง ส่ง ข้า พระ บาท ไป ยัง ยูดาห์ ยัง เมือง อัน เป็น ที่ ฝัง ศพ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระ บาท เพื่อ ข้า พระ บาท จะ สร้าง ขึ้น ใหม่”
{2:6} และ พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า (มี พระ ราชินี ประทับ ข้าง พระองค์) ว่า“ เจ้า จะ ไป นาน สัก เท่าใด? เมื่อไร เจ้า จะ กลับ มา?” จึง เป็น ที่ พอ พระทัย พระ ราชา ที่ จะ ให้ ข้าพเจ้า ไป และ ข้าพเจ้า ก็ กำหนด เวลา ทูล พระองค์ ทรง ทราบ
{2:7} และ ข้าพเจ้า ทูล พระ ราชา ว่า“ ถ้า พระ ราชา พอ พระทัย ขอ โปรด มี พระ ราช สาร ให้ ข้า พระ บาท นำ ไป ถึง บรรดา ผู้ ว่า ราชการ มณฑล ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส เพื่อ พวก เขา จะ อนุญาต ให้ ข้า พระ บาท ผ่าน ไป จน ข้า พระ บาท ไป ถึง ยูดาห์
{2:8} และ พระ ราช สาร ถึง อาสา ฟ เจ้าพนักงาน ป่าไม้ หลวง เพื่อ เขา จะ ได้ ให้ ไม้ แก่ ข้า พระ บาท สำหรับ วงกบ ประตู ป้อม ยาม ของ พระ นิเวศ และ กำแพง เมือง และ สำหรับ บ้าน ที่ ข้า พระ บาท จะ ได้ เข้า อาศัย” พระ ราชา ประทาน ให้ ตาม ที่ ข้าพเจ้า ทูล ขอ เพราะ พระ หัตถ์ อัน ทรง พระคุณ ของ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า อยู่ กับ ข้าพเจ้า
{2:9} แล้ว ข้าพเจ้า ไป หา บรรดา ผู้ ว่า ราชการ มณฑล ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ มอบ พระ ราช สาร ของ พระ ราชา แก่ พวก เขา พระ ราชา ได้ ทรง จัด ให้ นาย ทหาร และ พล ม้า ไป กับ ข้าพเจ้า ด้วย
{2:10} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท ชาว โฮ โร นา อิม และ โท บี อาห์ ข้าราชการ คน อัมโมน ทราบ เรื่อง นี้ เป็น เรื่อง ที่ พวก เขา ไม่ พอใจ อย่าง ยิ่ง ที่ มี คน หนึ่ง มา แสวง หา สวัสดิภาพ ให้ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{i2:11} เนหะมีย์ ตรวจสอบ กำแพง เมือง
{2:11} ข้าพเจ้า มา ถึง เยรูซาเล็ม และ พัก อยู่ ที่ นั่น สาม วัน
{2:12} แล้ว ข้าพเจ้า ลุก ขึ้น ใน เวลา กลางคืน คือ ข้าพเจ้า กับ ชาย บาง คน ที่ อยู่ กับ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ไม่ ได้ บอก ให้ ใคร ทราบ เรื่อง ที่ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ทรง ดลใจ ให้ ข้าพเจ้า ทำ เพื่อ เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้า ไม่ ได้ นำ สัตว์ อื่น ไป กับ ข้าพเจ้า นอกจาก สัตว์ ที่ ข้าพเจ้า ขี่ อยู่
{2:13} ใน เวลา กลางคืน ข้าพเจ้า ออก ไป ทาง ประตู หุบเขา ถึง บ่อ สุนัข จิ้งจอก และ ถึง ประตู กอง ขยะ และ ข้าพเจ้า ได้ ตรวจ ดู กำแพง เยรูซาเล็ม ที่ พัง และ บรรดา ประตู เมือง ที่ ถูก ไฟ ทำลาย
{2:14} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ผ่าน ต่อ ไป ยัง ประตู น้ำพุ ถึง สระ หลวง แต่ ไม่ มี ที่ ที่ จะ ให้ สัตว์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ขี่ อยู่ ผ่าน ไป ได้
{2:15} แล้ว ข้าพเจ้า ขึ้น ไป ใน เวลา กลางคืน ทาง หุบเขา และ ตรวจ ดู กำแพง แล้ว ย้อน กลับ มา เข้า ทาง ประตู หุบเขา กลับ ไป ที่ เดิม
{2:16} ส่วน พวก เจ้าหน้าที่ ก็ ไม่ ทราบ ว่า ข้าพเจ้า ไป ไหน หรือ ทำ อะไร และ ข้าพเจ้า ก็ ยัง ไม่ ได้ บอก พวก ยิว พวก ปุโรหิต พวก ขุนนาง พวก เจ้าหน้าที่ และ คน อื่นๆ ที่ จะ ทำงาน
{i2:17} การ ตัดสิน ใจ ที่ จะ ซ่อมแซม กำแพง เมือง
{2:17} ต่อ มา ข้าพเจ้า พูด กับ พวก เขา ว่า“ พวก ท่าน ได้ เห็น แล้ว ว่า เรา ตก อยู่ ใน ความ ลำบาก เยรูซาเล็ม ก็ ปรัก หัก พัง ลง และ บรรดา ประตู เมือง ก็ ถูก ไฟ ไหม้ มา เถิด ให้ เรา สร้าง กำแพง เยรูซาเล็ม ขึ้น เพื่อ เรา จะ ไม่ ต้อง อับอาย ขายหน้า อีก ต่อ ไป”
{2:18} แล้ว ข้าพเจ้า บอก พวก เขา ถึง การ ที่ พระ หัตถ์ ของ พระเจ้า อยู่ กับ ข้าพเจ้า เพื่อ ให้ เกิด ผล ดี ทั้ง พระ ดำรัส ซึ่ง พระ ราชา ตรัส กับ ข้าพเจ้า และ พวก เขา พูด ว่า“ ให้ เรา ลุก ขึ้น สร้าง เถิด” เขา ก็ ลงมือ ทำ การ ดี นั้น อย่าง ขัน แข็ง
{2:19} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท คน โฮ โร นา อิม และ โท บี อาห์ ข้าราชการ คน อัมโมนกับเกเชม ชาว อาหรับ ทราบ เรื่อง พวก เขา เยาะเย้ย และ ดูถูก เรา พูด ว่า“ พวก เจ้า ทำ อะไร กัน นี่? พวก เจ้า กำลัง กบฏ ต่อ พระ ราชา หรือ?”
{2:20} แล้ว ข้าพเจ้า ตอบ พวก เขา ว่า“ พระเจ้า แห่ง ฟ้า สวรรค์ จะ ทรง ให้ เรา ทำ สำเร็จ และ พวก เรา ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ จะ ลุก ขึ้น สร้าง แต่ พวก ท่าน ไม่ มี ส่วน หรือ สิทธิ หรือ อนุสรณ์ ใด ใน เยรูซาเล็ม”
{i3:1} การ จัด ระบบ งาน
{3:1} แล้ว เอ ลี ยา ชี บ มหา ปุโรหิต ลุก ขึ้น พร้อม กับ พี่น้อง ของ ท่าน ซึ่ง เป็น ปุโรหิต พวก เขา ได้ สร้าง ประตู แกะ และ ได้ ชำระ ให้ บริสุทธิ์ และ ได้ ตั้ง บาน ประตู พวก เขา ได้ ทำ พิธี ชำระ กำแพง ให้ บริสุทธิ์ จน ถึง หอ คอ ยศ ต พล ไกล ไป จน ถึง หอคอย ฮา นันเอล
{3:2} และ ถัด ท่าน ไป คน เย รี โค เป็น ผู้ สร้าง และ ถัด พวก เขา ไป ศักเกอร์บุตรอิม รี เป็น ผู้ สร้าง
{3:3} และ บุตร หลาน ของ หัส เสนา อาห์ ได้ สร้าง ประตู ปลา เขา ได้ วาง วงกบ และ ได้ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:4} ถัด พวก เขา ไป เม เร โม ท บุตร อุ รี ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ฮัก โข ส ได้ ซ่อมแซม และ ถัด พวก เขา ไป เม ชุลลามบุตรเบเรคิยาห์ ผู้ เป็น บุตร เม เชซาเบล ได้ ซ่อมแซม และ ถัด พวก เขา ไป ศาโดก บุตร บา อา นา ได้ ซ่อมแซม
{3:5} และ ถัด พวก เขา ไป ชาว เท โค อา ได้ ซ่อมแซม แต่ พวก ขุนนาง ของ เขา ไม่ เต็ม ใจ ทำงาน ภาย ใต้ พวก นาย งาน ของ เขา
{3:6} และ โย ยาดา บุตร ปา เส อาห์และเมชุลลามบุตรเบโสไดอาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู เก่า พวก เขา วาง วงกบ และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:7} และ ถัด พวก เขา ไป คน ที่ ซ่อมแซม คือ เม ลา ติ ยาห์ชาวกิเบ โอน และ ยา โดน ชาว เม โร โน ทคนเมืองกิเบ โอน และ เมือง มิส ปาห์ ซึ่ง อยู่ ใต้ การ ปกครอง ของ เจ้า เมือง ฟาก ตะวัน ตก ของ แม่น้ำ ยู เฟรติส
{3:8} ถัด พวก เขา ไป คือ อุ สซีเอลบุตรฮารฮายาห์ พวก ช่าง ทอง ได้ ซ่อมแซม ถัด เขา ไป คือ ฮา นันยาห์ คน หนึ่ง ใน พวก ผู้ ปรุง เครื่อง หอม ได้ ซ่อมแซม พวก เขา บูรณะ เยรูซาเล็ม ไกล ไป จน ถึง กำแพง กว้าง
{3:9} ถัด พวก เขา ไป คือ เร ไฟ ยาห์บุตรเฮอร์ ผู้ปกครอง แขวง ครึ่ง หนึ่ง ของ เยรูซาเล็ม ได้ ซ่อมแซม
{3:10} ถัด พวก เขา ไป คือ เย ดา ยาห์ บุตร ฮา รุ มัฟ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ เขา และ ถัด เขา ไป คือ ฮัท ธัช บุตร ฮา ชับเนยาห์ ได้ ซ่อมแซม
{3:11} มัลคิยาห์ บุตร ฮา ริม และ หัส ชู บบุตรปาหัท โม อับ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง และ หอคอย เตา อบ
{3:12} ถัด เขา ไป คือ ชัลลูมบุตรฮัลโลเหช ผู้ปกครอง แขวง ครึ่ง หนึ่ง ของ เยรูซาเล็ม ได้ ซ่อมแซม ทั้ง ตัว เขา และ พวก บุตร หญิง ของ เขา
{3:13} ฮา นูน และ ชาว เมือง ศาโนอาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู หุบเขา พวก เขา สร้าง ประตู ขึ้น ใหม่ และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู และ ซ่อมแซม กำแพง ระยะ 440 เมตร ไกล ไป จน ถึง ประตู กอง ขยะ
{3:14} มัลคิยาห์ บุตร เร คาบ ผู้ปกครอง แขวง เบธฮัคเคเรม ได้ ซ่อม ประตู กอง ขยะ เขา สร้าง และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู
{3:15} ชัลลูมบุตรคลโฮเซห์ ผู้ปกครอง แขวง มิส ปาห์ ได้ ซ่อมแซม ประตู น้ำพุ เขา ได้ สร้าง และ มุง หลังคา และ ตั้ง บาน ประตู ติด ลูก สลัก และ ดาล ประตู เขา ได้ สร้าง กำแพง สระ เช- ลาห์ ถึง ราช อุทยาน ไกล ไป จน ถึง บันได ซึ่ง ทอด ลง ไป จาก นคร ดา วิด
{3:16} ถัด เขา ไป เนหะมีย์บุตรอัสบูก ผู้ปกครอง แขวง เบธซูร์ ครึ่ง หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ไป จน ถึง ที่ ตรง ข้าม กับ อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ ดา วิด ถึง สระ ขุด และ ถึง ค่าย ทหาร
{3:17} ถัด เขา ไป คน เล วี ได้ ซ่อมแซม คือ เร ฮูม บุตร บา นี ถัด เขา ไป คือ ฮา ชา นิ ยาห์ ผู้ปกครอง แขวง เค อี ลาห์ ครึ่ง หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ส่วน ของ เขา
{3:18} ถัด เขา ไป พี่น้อง ของ พวก เขา ได้ ซ่อมแซม คือ บิน นุย บุตร เฮ นา ดัด ผู้ปกครอง แขวง เค อี ลาห์ครึ่งหนึ่ง
{3:19} ถัด เขา ไป คือ เอเซอร์ บุตร เย ชู อา ผู้ปกครอง เมือง มิส ปาห์ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตรง ข้าม กับ ทาง ขึ้น ไป ยัง คลัง อาวุธ ตรง หัวมุม กำแพง
{3:20} ถัด เขา ไป คือ บา รุ คบุตรศับบัย ได้ ซ่อมแซม อย่าง ร้อนใจ อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ หัวมุม กำแพง จน ถึง ประตู บ้าน ของ เอ ลี ยา ชี บ มหา ปุโรหิต
{3:21} ถัด เขา ไป คือ เม เร โม ท บุตร อุ รี ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ฮัก โข ส ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ ประตู บ้าน ของ เอ ลี ยา ชี บ ถึง ท้าย บ้าน ของ เอ ลี ยา ชี บ
{3:22} ถัด เขา ไป คือ บรรดา ปุโรหิต ผู้ ที่ อยู่ รอบๆ ได้ ซ่อมแซม
{3:23} ถัด พวก เขา ไป คือ เบน ยา มิ น และ หัส ชู บ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ พวก เขา ถัด พวก เขา ไป อา ซา ริ ยาห์ บุตร มา อา เส ยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา นา นิ ยาห์ ได้ ซ่อมแซม ข้าง บ้าน ของ เขา เอง
{3:24} ถัด เขา ไป คือ บิน นุย บุตร เฮ นา ดัด ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตั้งแต่ บ้าน ของ อา ซา ริ ยาห์ ถึง หัวมุม กำแพง
{3:25} ปา ลา ลบุตรอุซัย ได้ ซ่อมแซม ที่ ตรง ข้าม กับ หัวมุม และ หอคอย ที่ ยื่น จาก พระ ราช วัง ชั้น บน ที่ ลาน ทหาร รักษา พระองค์ ถัด เขา ไป คือ เปดายาห์ บุตร ปา โร ช
{3:26} และ บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร ซึ่ง อยู่ ที่ โอ เฟล ได้ ซ่อมแซม ไป จน ถึง ที่ ตรง ข้าม กับ ประตู น้ำ ทาง ด้าน ตะวัน ออก และ หอคอย ที่ ยื่น ออก ไป
{3:27} ถัด เขา ไป ชาว เท โค อา ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ตรง ข้าม กับ หอคอย ใหญ่ ที่ ยื่น ออก ไป ไกล ไป จน ถึง กำแพง ของ โอ เฟล
{3:28} บรรดา ปุโรหิต ได้ ซ่อมแซม เหนือ ประตู ม้า ขึ้น ไป ต่าง ก็ ซ่อม ที่ ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ ตน
{3:29} ถัด พวก เขา ไป ศาโดกบุตรอิมเมอร์ ได้ ซ่อมแซม ที่ ตรง ข้าม กับ บ้าน ของ เขา ถัด เขา ไป เชไมยาห์บุตรเชคานิยาห์ คน เฝ้า ประตู ตะวัน ออก ได้ ซ่อมแซม
{3:30} ถัด เขา ไป ฮา นันยาห์บุตรเชเลมิยาห์ และ ฮา นูน บุตร คน ที่ หก ของ ศาลา ฟ ได้ ซ่อมแซม อีก ส่วน หนึ่ง ถัด เขา ไป คือ เม ชุลลามบุตรเบเรคิยาห์ ได้ ซ่อมแซม ตรง ข้าม กับ ห้อง ของ เขา
{3:31} ถัด เขา ไป มัลคิยาห์ ช่าง ทอง คน หนึ่ง ได้ ซ่อมแซม ไกล ไป จน ถึง บ้าน ของ บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร และ ของ พ่อค้า ตรง ข้าม กับ ประตู ตรวจ พล จน ถึง ห้อง ชั้น บน ตรง หัวมุม
{3:32} และ ระหว่าง ห้อง ชั้น บน ตรง หัวมุม กับ ประตู แกะ นั้น บรรดา ช่าง ทอง และ พ่อค้า ได้ ซ่อมแซม
{i4:1} ปรปักษ์ วาง แผนการ ขัด ขวาง
{4:1} ต่อ มา เมื่อ สัน บาล ลัท ได้ยิน ว่า เรา กำลัง ก่อสร้าง กำแพง เขา โกรธ และ เดือดดาล มาก และ เขา เยาะเย้ย พวก ยิว
{4:2} และ เขา พูด ต่อ หน้า พวกพ้อง ของ เขา และ ต่อ หน้า กองทัพ ของ สะ มา เรียว่า“ พวก ยิว ที่ อ่อนแอ เหล่า นี้ ทำ อะไร กัน? พวก เขา จะ ซ่อมแซม เพื่อ ตัวเอง หรือ? เขา จะ ถวาย สัต วบูชาหรือ? เขา จะ ทำงาน ให้ เสร็จ ใน วัน เดียว หรือ? เขา จะ กู้ เอา หิน ที่ ถูก เผา จาก กอง ขยะ มา ใช้ อีก หรือ?”
{4:3} โท บี อาห์คนอัม โม นอ ยู่ ข้างๆ เขา และ พูด ว่า“ เออ สิ่ง ที่ พวก เขา กำลัง สร้าง อยู่ นั้น ถ้า สุนัข จิ้งจอก ตัว หนึ่ง วิ่ง ขึ้น ไป มัน จะ พัง กำแพง หิน ของ เขา ลง มา”
{4:4} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ ทรง ฟัง เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ถูก ดูหมิ่น ขอ ทรง หัน การ เยาะเย้ย ของ พวก เขา ให้ ตก บน ศีรษะ ของ เขา เอง และ ขอ ทรง มอบ เขา ไว้ ให้ ถูก ปล้น บน แผ่นดิน ที่ เขา จะ ไป เป็น เชลย นั้น
{4:5} ขอ อย่า ทรง ปกปิด กรรม ชั่ว ของ พวก เขา ไว้ และ ขอ อย่า ทรง ลบล้าง บาป ของ เขา จาก เบื้อง พระ พักตร์ พระองค์ เพราะ พวก เขา ได้ ยั่วเย้า ให้ กริ้ว ต่อ หน้า บรรดา ผู้ ก่อสร้าง
{4:6} เรา จึง สร้าง กำแพง ขึ้น และ กำแพง ทั้งสิ้น ก็ ต่อ กัน สูง ครึ่ง หนึ่ง แล้ว เพราะ ประชาชน มี ใจ ที่ จะ ทำงาน
{4:7} แต่ เมื่อ สัน บาล ลัท และ โท บี อาห์ กับ คน อาหรับ คน อัมโมนและคนอัช โดด ได้ยิน ว่า การ ซ่อมแซม กำแพง เยรูซาเล็ม นั้น กำลัง ก้าวหน้า ต่อ ไป และ มี การ อุด รอย แตก ต่างๆ เขา ทั้งหลาย ก็ โกรธ มาก
{4:8} และ พวก เขา ทั้งหมด จึง วาง แผน กัน จะ มา สู้ รบ กับ เยรูซาเล็ม และ ก่อการ โกลาหล ขึ้น ใน นั้น
{4:9} แต่ พวก เรา ได้ อ้อนวอน ต่อ พระเจ้า ของ เรา และ วาง ยาม ป้องกัน พวก เขา ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน
{4:10} แต่ คน ยูดาห์ กล่าว ว่า“ เรี่ยวแรง ของ คน ที่ ขน ของ ก็ กำลัง ทรุด ลง และ มี สิ่ง ปรัก หัก พัง มาก เรา ไม่ สามารถ ซ่อม กำแพง ได้”
{4:11} และ ศัตรู ของ เรา ก็ กล่าว ว่า“ เขา จะ ไม่ ทัน รู้ ไม่ ทัน เห็น จน กระทั่ง เรา จะ เข้า มา ท่ามกลาง เขา และ ฆ่า เขา กับ ยับยั้ง งาน ของ เขา”
{4:12} เมื่อ พวก ยิว ที่ อยู่ ใกล้ เขา ทั้งหลาย มา ก็ ได้ บอก เรา ตั้ง สิบ ครั้ง ว่า“ พวก เขา จะ ลุก ขึ้น มา ต่อสู้ เรา จาก ทุก แห่ง ที่ พวก เขา อยู่”
{4:13} ข้าพเจ้า จึง ตั้ง ประชาชน ไว้ ใน ส่วน ที่ ต่ำ ที่สุด ข้าง หลัง กำแพง ใน ส่วน ที่ ยัง เปิด อยู่ ตาม ตระกูล ของ เขา โดย ให้ ถือ ดาบ หอก และ คัน ธนู
{4:14} ข้าพเจ้า มอง ดู แล้ว ลุก ขึ้น พูด กับ ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหลาย กับ คน นอก นั้น ว่า“ อย่า กลัว เขา เลย จง ระลึก ถึง องค์ เจ้านาย ผู้ ยิ่งใหญ่ และ น่า ยำเกรง และ ต่อสู้ เพื่อ พี่น้อง ของ ท่าน ลูกชาย ลูกสาว ของ ท่าน ภรรยา และ บ้าน ของ ท่าน”
{4:15} ต่อ มา เมื่อ ศัตรู ของ เรา ได้ยิน ว่า เรา ทราบ เรื่อง แล้ว และ พระเจ้า ได้ ทรง ทำลาย แผนงาน ของ พวก เขา พวก เรา ต่าง ก็ มา ยัง กำแพง ที่ งาน ของ ตน ทุก คน
{4:16} ตั้งแต่ วัน นั้น มา ผู้ รับใช้ ของ ข้าพเจ้า ครึ่ง หนึ่ง ทำ การ ก่อสร้าง อีก ครึ่ง หนึ่ง ถือ หอก โล่ คัน ธนู และ เสื้อเกราะ บรรดา ประมุข หนุนหลัง พวก ยูดาห์
{4:17} ผู้ ที่ ก่อสร้าง กำแพง และ บรรดา ผู้ ที่ ขน ของ ก็ ยก ของ ขึ้น ทุก คน มือหนึ่ง ทำงาน อีก มือหนึ่ง ถือ อาวุธ ไว้
{4:18} ผู้ ก่อสร้าง ทุก คน มี ดาบ คาด อยู่ ที่ สีข้าง ขณะ ที่ เขา สร้าง ชาย ที่ เป่า เขา สัตว์ อยู่ ข้าง ข้าพเจ้า
{4:19} ข้าพเจ้า พูด กับ ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งปวง กับ คน นอก นั้น ว่า“ การ งาน ก็ ใหญ่ โต และ กระจาย กัน ไป มาก เพราะ เรา แยก กัน อยู่ บน กำแพง ห่าง จาก กัน
{4:20} เมื่อ พวก ท่าน ได้ยิน เสียง เป่า เขา สัตว์ อยู่ ตรง ไหน จง วิ่ง กรู กัน ไป หา พวก เรา ที่ นั่น พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย จะ ทรง ต่อสู้ เพื่อ พวก เรา”
{4:21} เรา จึง ทำงาน กัน พวก เรา ครึ่ง หนึ่ง ถือ หอก ตั้งแต่ เช้ามืด จน ดาว ขึ้น
{4:22} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า พูด กับ ประชาชน อีก ว่า“ ขอ ให้ ผู้ชาย ทุก คน กับ คนใช้ ของ เขา ด้วย ค้างคืน เสีย ภายใน เยรูซาเล็ม เพื่อ เขา จะ เป็น ยาม ให้ เรา ใน กลางคืน และ ทำงาน กลางวัน”
{4:23} ข้าพเจ้า พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า หรือ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า หรือ คน ยาม ผู้ ติดตาม ข้าพเจ้า ก็ ดี ไม่ มี ใคร ถอด เครื่อง แต่ง กาย ออก ต่าง ก็ ถือ อาวุธ ไว้
{i5:1} เนหะมีย์ จัดการ กับ การ กดขี่
{5:1} มี เสียง ร้อง ของ ประชาชน และ ของ ภรรยา ของ เขา อย่าง เกรียว กราว กล่าวโทษ พี่น้อง พวก ยิว
{5:2} เพราะ มี คน ที่ กล่าว ว่า“ เรา มาก คน ด้วย กัน ทั้ง ลูกชาย และ ลูกสาว ของ เรา ขอ ให้ เรา ได้ ข้าว เพื่อ เรา จะ รับประทาน และ มี ชีวิต อยู่ ได้”
{5:3} และ มี คน กล่าว ว่า“ เรา ต้อง จำนำ ไร่ นา ของ เรา สวน องุ่น ของ เรา และ บ้านเรือน ของ เรา เพื่อ จะ ได้ ข้าว เพราะ เหตุ การ กันดาร อาหาร”
{5:4} และ คน อื่นๆ กล่าว ว่า“ เรา ได้ ขอ ยืม เงิน มา เป็น ค่า ภาษี ถวาย กษัตริย์ โดย จำนำ นา และ สวน องุ่น ของ เรา
{5:5} เผ่าพันธุ์ ของ เรา เป็น เหมือน เผ่าพันธุ์ ของ พี่น้อง ของ เรา ลูก ของ เรา ก็ เหมือน ลูก ของ เขา แต่ เรา ก็ ยัง ให้ ลูกชาย และ ลูกสาว ของ เรา เป็น ทาส ลูกสาว ของ เรา บาง คน เป็น ทาส แล้ว และ เรา ช่วย เขา ไม่ ได้ เพราะ คน อื่น ยึด นา และ สวน องุ่น ของ เรา”
{5:6} เมื่อ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ร้อง ของ เขา และ ถ้อยคำ ของ เขา ข้าพเจ้า ก็ โกรธ มาก
{5:7} ข้าพเจ้า ตรึกตรอง แล้ว ก็ นำ ความ นี้ ไป ต่อว่า พวก ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ ข้าพเจ้า พูด กับ พวก เขา ว่า“ พวก ท่าน ต่าง คน ต่าง ให้ ยืม เงิน โดย เรียก ของ ประกัน จาก พี่น้อง ของ ตน” และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก ชุมนุมชน ใหญ่ มา สู้ กับ เขา
{5:8} และ ข้าพเจ้า กล่าว แก่ เขา ว่า“ เรา ได้ ไถ่ พวก ยิว พี่น้อง ของ เรา ผู้ ถูก ขาย ไป ต่าง ประเทศ คืน มา ตาม แต่ เรา จะ สามารถ ทำ ได้ แต่ พวก ท่าน กลับ ขาย พี่น้อง ของ ท่าน เพื่อ ให้ เรา ต้อง ซื้อ พวก เขา คืน มา” คน ทั้งหลาย ก็ นิ่ง อยู่ พูด ไม่ ออก
{5:9} ข้าพเจ้า จึง ว่า“ สิ่ง ที่ พวก ท่าน ทำ อยู่ นั้น ไม่ ดี ท่าน ควร จะ ดำเนิน ใน ความ ยำเกรง พระเจ้า ของ เรา เพื่อ ป้องกัน การ เยาะเย้ย ของ ประชาชาติ ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เรา ไม่ ใช่ หรือ?
{5:10} นอกจาก นั้น ข้าพเจ้า กับ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ยัง ให้ เขา ยืม เงิน และ ยืม ข้าว ด้วย ขอ ให้ เรา เลิก การ ให้ ยืม โดย เรียก ของ ประกัน นั้น เสีย เถิด
{5:11} ใน วัน นี้ ขอ จง คืน นาสวน องุ่น สวน มะกอก และ เรือน ของ เขา และ ดอกเบี้ย ของ เงิน ข้าว เหล้า องุ่น และ น้ำมัน ซึ่ง ท่าน ได้ รีด เอา จาก พวก เขา เสีย”
{5:12} แล้ว พวก เขา พูด ว่า“ เรา จะ คืน สิ่ง เหล่า นี้ และ จะ ไม่ เรียกร้อง สิ่ง ใดๆ จาก เขา ทั้งหลาย เรา จะ ทำ ตาม ที่ ท่าน พูด” และ ข้าพเจ้า ก็ เรียก บรรดา ปุโรหิต มา และ ให้ ปุโรหิต เอา คำ สาบาน จาก เขา ทั้งหลาย ว่า เขา จะ ทำ ตาม ที่ เขา สัญญา แล้ว นั้น
{5:13} ข้าพเจ้า ก็ สลัด ชาย เสื้อ ที่ พก ของ ไว้ ของ ข้าพเจ้า ด้วย และ พูด ว่า“ ดังนั้น แหละ ถ้า คน ใด ไม่ ได้ ทำ ตาม สัญญา นี้ ขอ พระเจ้า ทรง สลัด เขา เสีย จาก เรือน ของ เขา และ จาก ทรัพย์ สมบัติ ของ เขา ให้ เขา ถูก สลัด ออก แล้ว ไป ตัว เปล่า” และ ชุมนุมชน ทั้งปวง กล่าว ว่า“ อา เมน” และ สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ แล้ว ประชาชน ก็ ทำ ตาม ที่ เขา สัญญา ไว้
{i5:14} ความ ใจ กว้าง ของ เนหะมีย์
{5:14} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ตั้งแต่ เวลา ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ ตั้งแต่ ปี ที่ ยี่ สิบ จน ปี ที่ สาม สิบ สอง แห่ง รัชกาล กษัตริย์ อา ร ทา เซอร์ ซี ส สิบ สอง ปี ด้วย กัน ข้าพเจ้า หรือ พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ
{5:15} ผู้ ว่า ราชการ คน ก่อนๆ ข้าพเจ้า ได้ เบียดเบียน ประชาชน เอา เงิน เป็น ค่า อาหาร และ เหล้า องุ่น ไป จาก เขา วัน ละ 40 เชเขล แม้ ข้าราชการ ของ ท่าน ก็ ใช้ อำนาจ เหนือ ประชาชน แต่ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ ทำ เช่น นั้น เพราะ ความ ยำเกรง พระเจ้า
{5:16} ข้าพเจ้า ยัง ยึด งาน สร้าง กำแพง นี้ อยู่ และ ไม่ ได้ หา กรรมสิทธิ์ ที่ดิน เลย และ คนใช้ ของ ข้าพเจ้า ทั้งสิ้น ก็ ชุมนุม กัน ทำงาน ที่ นั่น
{5:17} ยิ่ง กว่า นั้น ข้าพเจ้า มี คน 150 คน ร่วม สำรับ กับ ข้าพเจ้า คือ พวก ยิว และ เจ้าหน้าที่ นอกเหนือ จาก บรรดา ผู้ ที่ มา อยู่ กับ พวก เรา จาก ประชาชาติ ผู้ ซึ่ง อยู่ รอบ เรา
{5:18} สิ่ง ที่ เตรียม ไว้ ใน วัน หนึ่งๆ มี วัว ตัว หนึ่ง และ แกะ ที่ คัดเลือก แล้ว หก ตัว เป็ด ไก่ เขา ก็ จัด ไว้ ให้ ข้าพเจ้า ด้วย ใน ทุกๆ สิบ วัน เหล้า องุ่น มากมาย หลาย ถุง หนัง แม้ จะ มาก อย่าง นี้ ข้าพเจ้า ก็ ไม่ ได้ เรียกร้อง เอา ส่วน อาหาร ของ ตำแหน่ง ผู้ ว่า ราชการ เพราะ ว่า การ ปรนนิบัติ นั้น หนัก สำหรับ ชน ชาติ นี้ อยู่ แล้ว
{5:19} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง สิ่ง สารพัด ที่ ข้า พระองค์ ได้ ทำ เพื่อ ชน ชาติ นี้ ให้ เกิด ผล ดี เถิด
{i6:1} แผนการ ปอง ร้าย ของ ปรปักษ์
{6:1} ต่อ มา เมื่อ มี รายงาน ให้ สัน บาล ลัทโทบีอาห์และเกเชม ชาว อาหรับ กับ ศัตรู อื่นๆ ของ พวก เรา ทราบ ว่า ข้าพเจ้า ได้ ก่อ กำแพง และ ไม่ มี รอย แตก เหลือ อยู่ (แม้ ว่า จน วัน นั้น ข้าพเจ้า ยัง ไม่ ได้ ตั้ง บาน ประตู ที่ ประตู เมือง)
{6:2} สัน บาล ลัทกับเกเชม ส่ง ข่าว มา หา ข้าพเจ้า ว่า“ ขอ เชิญ มา พบ กัน ที่ หมู่บ้าน แห่ง หนึ่ง ใน ที่ราบ โอ โน” แต่ พวก เขา เจตนา จะ ทำ อันตราย ข้าพเจ้า
{6:3} ข้าพเจ้า จึง ใช้ พวก ผู้ สื่อสาร ไป หา พวก เขา ว่า“ ข้าพเจ้า กำลัง ทำงาน ใหญ่ ลง มา ไม่ ได้ ทำไม จะ ให้ งาน หยุด เสีย และ ให้ ข้าพเจ้า ทิ้ง งาน ลง มา หา ท่าน?”
{6:4} แล้ว เขา ใช้ ให้ มา หา ข้าพเจ้า อย่าง นี้ สี่ ครั้ง ข้าพเจ้า ก็ ตอบ เขา ไป ทำนอง เดียวกัน
{6:5} สัน บาล ลัท ได้ ส่ง คน ของ เขา มา หา ข้าพเจ้า ใน ทำนอง เดียวกัน เป็น ครั้ง ที่ ห้า ถือ จดหมาย เปิดผนึก มา
{6:6} ใน นั้น มี เขียน ไว้ ว่า“ เขา กล่าว กัน ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ เก เชม ก็ กล่าว ด้วย ว่า ท่าน และ พวก ยิว เจตนา จะ กบฏ ดังนั้น ท่าน จึง สร้าง กำแพง และ ท่าน ปรารถนา จะ เป็น กษัตริย์ ของ พวก เขา ตาม ถ้อยคำ นี้
{6:7} และ ท่าน ได้ แต่งตั้ง ผู้ เผย พระ วจนะ ไว้ ให้ ป่าวร้อง เกี่ยว กับ ตัว ท่าน ใน เยรูซาเล็ม ว่า‘ มี กษัตริย์ ใน ยูดาห์’ บัดนี้ จะ รายงาน ให้ พระ ราชา ทรง ทราบ ตาม ถ้อยคำ เหล่า นี้ เหตุ ฉะนั้น ขอ เชิญ ท่าน มา หารือ ด้วย กัน”
{6:8} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ส่ง ข่าว ไป หา เขา กล่าว ว่า“ สิ่ง ที่ ท่าน กล่าว มา นั้น เรา ไม่ ได้ ทำ กัน เลย ท่าน เสกสรร ขึ้น ตามใจ ของ ท่าน เอง”
{6:9} เพราะ พวก เขา ต้องการ ที่ จะ ให้ เรา ตกใจ คิด ว่า“ มือ ของ เขา จะ ผละ จาก งาน ไป เสีย และ งาน จะ ได้ ไม่ สำเร็จ” แต่ ข้า แต่ พระเจ้า บัดนี้ ขอ พระองค์ ทรง เสริม กำลัง มือ ของ ข้า พระองค์
{6:10} และ ข้าพเจ้า เข้า ไป ใน บ้าน ของ เชไมยาห์บุตรเดไลยาห์ ผู้ เป็น บุตร เม เห ทา เบล ผู้ ที่ เก็บ ตัว อยู่ เขา พูด ว่า“ ให้ เรา ไป พบ กัน ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ใน พระ วิหาร ให้ เรา ปิด ประตู พระ วิหาร เสีย เพราะ พวก เขา จะ มา ฆ่า ท่าน เวลา กลางคืน เขา จะ มา ฆ่า ท่าน เสีย”
{6:11} แต่ ข้าพเจ้า ว่า“ คน อย่าง ข้าพเจ้า จะ หนี หรือ และ คน อย่าง ข้าพเจ้า จะ เข้า ไป อยู่ ใน พระ วิหาร เพื่อ ให้ มี ชีวิต อยู่ หรือ ข้าพเจ้า ไม่ ไป”
{6:12} ข้าพเจ้า เข้าใจ และ เห็น ว่า พระเจ้า ไม่ ได้ ทรง ใช้ เขา แต่ เขา ได้ เผย พระ วจนะ ใส่ ร้าย ข้าพเจ้า เพราะ โท บี อาห์ และ สัน บาล ลัท ได้ จ้าง เขา
{6:13} เขา ทั้ง สอง ได้ จ้าง เขา มา เพื่อ จะ ให้ ข้าพเจ้า กลัว และ ทำ อย่าง นั้น จะ ได้ บาป และ พวก เขา จะ มี เรื่อง ใส่ ร้าย ข้าพเจ้า เพื่อ จะ เยาะเย้ย ข้าพเจ้า
{6:14} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง โท บี อาห์ และ สัน บาล ลัท ตาม สิ่ง เหล่า นี้ ที่ เขา ได้ ทำ ทั้ง โน อัด ยาห์ หญิง ผู้ เผย พระ วจนะ และ ผู้ เผย พระ วจนะ อื่นๆ ซึ่ง ต้องการ ให้ ข้า พระองค์ กลัว
{i6:15} กำแพง สำเร็จ
{6:15} กำแพง จึง สำเร็จ ใน วัน ที่ ยี่ สิบ ห้า เดือน เอ ลูลใน 52 วัน
{6:16} และ ต่อ มา เมื่อ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ เรา ทั้งหลาย ได้ยิน ประชาชาติ ทั้งปวง รอบ เรา ก็ กลัว และ เขา ก็ น้อย เนื้อ ต่ำ ใจ เพราะ เขา ทั้งหลาย หยั่งรู้ ว่า งาน นี้ ที่ สำเร็จ ได้ ก็ เพราะ พระเจ้า ของ เรา ทรง ช่วยเหลือ
{6:17} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ใน เวลา นั้น พวก ขุนนาง ของ ยูดาห์ ได้ ส่ง จดหมาย ไป ถึง โท บี อาห์ และ จดหมาย ของ โท บี อาห์ ก็ มา ถึง พวก เขา
{6:18} เพราะ มี หลาย คน ใน ยูดาห์ ได้ ผูกพัน กับ เขา ไว้ ด้วย คำ สาบาน เพราะ เขา เป็น บุตร เขย ของ เชคานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา ราห์ และ เย โฮ ฮา นัน บุตร ของ เขา ก็ ได้ รับ บุตร หญิง ของ เม ชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร เบเรคิยาห์ เป็น ภรรยา ของ ตน
{6:19} พวก เขา พูด ถึง ความ ดี ของ โท บี อาห์ ต่อ หน้า ข้าพเจ้า ด้วย และ รายงาน คำ ของ ข้าพเจ้า ไป ให้ เขา และ โท บี อาห์ ก็ ได้ ส่ง จดหมาย มา ให้ ข้าพเจ้า เพื่อ ให้ กลัว
{7:1} เมื่อ สร้าง กำแพง เสร็จ ข้าพเจ้า ก็ ตั้ง บาน ประตู และ ผู้ เฝ้า ประตู นัก ร้อง และ แต่งตั้ง คน เลวีไว้
{7:2} ข้าพเจ้า มอบ ให้ ฮา นา นี พี่น้อง ของ ข้าพเจ้า และ ฮา นันยาห์ ผู้ บัญชาการ ป้อม เป็น ผู้ ดูแล เยรูซาเล็ม เพราะ เขา ซื่อสัตย์ และ เป็น คน ยำเกรง พระเจ้า มาก กว่า คน อื่นๆ
{7:3} ข้าพเจ้า พูด กับ เขา ว่า“ อย่า ให้ ประตู เมือง เยรูซาเล็ม เปิด จน กว่า แดด จะ ร้อน และ เมื่อ เขา ยืน เฝ้า ยาม อยู่ ก็ ให้ ปิด และ เอา ดาล กั้น ไว้ จง แต่งตั้ง ยาม จาก ชาว เยรูซาเล็ม ต่าง ก็ ประจำ ที่ ของ เขา และ ต่าง ก็ อยู่ ยาม หน้า บ้าน ของ เขา”
{7:4} เมือง นั้น กว้าง และ ใหญ่ แต่ คน ภายใน น้อย และ บ้านเรือน ก็ ยัง ไม่ ได้ สร้าง
{i7:5} ราย นาม เชลย ที่ กลับ (อสร.2:1-70)
{7:5} แล้ว พระเจ้า ทรง ดลใจ ข้าพเจ้า ให้ เรียก ชุมนุม พวก ขุนนาง และ เจ้าหน้าที่ และ ประชาชน เพื่อ จะ ขึ้น ทะเบียน สำมะโนครัว เชื้อสาย ข้าพเจ้า พบ หนังสือ สำมะโนครัว เชื้อสาย ของ คน ที่ ขึ้น มา ครั้ง ก่อน ข้าพเจ้า เห็น เขียน ไว้ ว่า
{7:6} ต่อ ไป นี้ เป็น ประชาชน แห่ง มณฑล ที่ ขึ้น มา จาก การ เป็น เชลย ใน พวก ที่ ถูก กวาด ไป ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ พระ ราชา แห่ง บาบิโลน ได้ กวาด ไป เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ ต่าง กลับ ยัง เมือง ของ ตน
{7:7} เป็น พวก ที่ กลับ มา กับ เศรุบบาเบล เย ชู อา เนหะมีย์ อา ซา ริ ยาห์ รา อา มิ ยาห์ นา หะ มานี โม รเดคัย บิล ชาน มิส เปเรทบิกวัยเน ฮูม บา อา นาห์ จำนวน ประชากร อิสราเอล คือ
{7:8} พงศ์พันธุ์ ปา โร ช 2,172 คน
{7:9} พงศ์พันธุ์ เชฟาทิยาห์ 372 คน
{7:10} พงศ์พันธุ์ อา ราห์ 652 คน
{7:11} พงศ์พันธุ์ ปา หัท โม อับ คือ พงศ์พันธุ์ ของ เย ชู อา และ โย อาบ 2,818 คน
{7:12} พงศ์พันธุ์ เอ ลาม 1,254 คน
{7:13} พงศ์พันธุ์ ศัทธู 845 คน
{7:14} พงศ์พันธุ์ ศักคัย 760 คน
{7:15} พงศ์พันธุ์ บิน นุย 648 คน
{7:16} พงศ์พันธุ์ บา บัย 628 คน
{7:17} พงศ์พันธุ์ อัสกาด 2,322 คน
{7:18} พงศ์พันธุ์ อา โด นีคัม 667 คน
{7:19} พงศ์พันธุ์ บิ กวัย 2,067 คน
{7:20} พงศ์พันธุ์ อา ดี น 655 คน
{7:21} พงศ์พันธุ์ อา เทอร์ คือ เฮ เซ คียาห์ 98 คน
{7:22} พงศ์พันธุ์ ฮา ชู ม 328 คน
{7:23} พงศ์พันธุ์ เบไซ 324 คน
{7:24} พงศ์พันธุ์ ฮา ริ ฟ 112 คน
{7:25} พงศ์พันธุ์ กิเบโอน 95 คน
{7:26} คน ชาว เบธเลเฮมและเนโทฟาห์ 188 คน
{7:27} คน ชาว อา นา โธท 128 คน
{7:28} คน ชาว เบธอัสมาเวท 42 คน
{7:29} คน ชาว คีริยาท เย อา ริม เค ฟีราห์และเบเอโรท 743 คน
{7:30} คน ชาว รา มาห์ และ เก บา 621 คน
{7:31} คน ชาว มิค มาส 122 คน
{7:32} คน ชาว เบธเอลและอัย 123 คน
{7:33} คน ชาว เน โบ อีก แห่ง หนึ่ง 52 คน
{7:34} พงศ์พันธุ์ เอ ลาม อีก คน หนึ่ง 1,254 คน
{7:35} พงศ์พันธุ์ ฮา ริม 320 คน
{7:36} พงศ์พันธุ์ ชาว เย รี โค 345 คน
{7:37} พงศ์พันธุ์ ชาว โลด ชาว ฮา ดิด และ ชาว โอ โน 721 คน
{7:38} พงศ์พันธุ์ ชาว เสนา อาห์ 3,930 คน
{7:39} พวก ปุโรหิต พงศ์พันธุ์ เย ดา ยาห์ คือ เชื้อสาย ของ เย ชู อา 973 คน
{7:40} พงศ์พันธุ์ อิมเมอร์ 1,052 คน
{7:41} พงศ์พันธุ์ ปา ชเฮอร์ 1,247 คน
{7:42} พงศ์พันธุ์ ฮา ริม 1,017 คน
{7:43} คน เล วี คือ พงศ์พันธุ์ เย ชู อา คือ ของ ขัด มี เอ ล แห่ง พงศ์พันธุ์ โฮ เด วาห์ 74 คน
{7:44} พวก นัก ร้อง คือ พงศ์พันธุ์ อาสา ฟ 148 คน
{7:45} คน เฝ้า ประตู คือ พงศ์พันธุ์ ชัลลูม พงศ์พันธุ์ อา เทอร์พงศ์พันธุ์ทัลโมน พงศ์พันธุ์ อัก ขูบ พงศ์พันธุ์ ฮา ทิธาพงศ์พันธุ์โชบัย 138 คน
{7:46} บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร คือ พงศ์พันธุ์ ศี หะ พงศ์พันธุ์ ฮา สู ฟา พงศ์พันธุ์ ทับ บา โอ ท
{7:47} พงศ์พันธุ์ เค โร ส พงศ์พันธุ์ สี อา พงศ์พันธุ์ พา โดน
{7:48} พงศ์พันธุ์ เลบานาห์ พงศ์พันธุ์ ฮา กา บาห์พงศ์พันธุ์ชัลมัย
{7:49} พงศ์พันธุ์ ฮา นันพงศ์พันธุ์กิดเดล พงศ์พันธุ์ กา ฮาร์
{7:50} พงศ์พันธุ์ เร อา ยาห์ พงศ์พันธุ์ เร ซีน พงศ์พันธุ์ เนโคดา
{7:51} พงศ์พันธุ์ กัสซาม พงศ์พันธุ์ อุ ส ซา พงศ์พันธุ์ ปา เส อาห์
{7:52} พงศ์พันธุ์ เบสัย พงศ์พันธุ์ เม อู นิ มพงศ์พันธุ์เนฟิสิม
{7:53} พงศ์พันธุ์ บัคบูค พงศ์พันธุ์ ฮา คู ฟา พงศ์พันธุ์ ฮา รฮูร
{7:54} พงศ์พันธุ์ บัส ลี ท พงศ์พันธุ์ เม หิ ดา พงศ์พันธุ์ ฮา รชา
{7:55} พงศ์พันธุ์ บา รโขส พงศ์พันธุ์ สิ เส รา พงศ์พันธุ์ เท มาห์
{7:56} พงศ์พันธุ์ เนซิยาห์ พงศ์พันธุ์ ฮา ทิฟา
{7:57} พงศ์พันธุ์ ข้าราชการ ของ ซาโล มอน พงศ์พันธุ์ โสทัยพงศ์พันธุ์โสเฟเรทพงศ์พันธุ์เปรีดา
{7:58} พงศ์พันธุ์ ยา อา ลา พงศ์พันธุ์ ดา ร โคน พงศ์พันธุ์ กิดเดล
{7:59} พงศ์พันธุ์ เชฟาทิยาห์พงศ์พันธุ์ฮัทธิล พงศ์พันธุ์ โป เค เร ท หัส ซา บา อิม พงศ์พันธุ์ อา โม น
{7:60} บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร ทั้งสิ้น และ พงศ์พันธุ์ ข้าราชการ ของ ซา โลม อนมี 392 คน
{7:61} ต่อ ไป นี้ เป็น บรรดา คน ที่ ขึ้น มา จาก เท ลเมลาห์เทลฮาร ชา เค รู บ อัด โดน และ อิมเมอร์ แต่ เขา พิสูจน์ ตระกูล ของ เขา หรือ เชื้อ วงศ์ ของ เขา ไม่ ได้ ว่า เขา เป็น คน อิสราเอล หรือ ไม่
{7:62} คือ พงศ์พันธุ์ เด ลา ยาห์ พงศ์พันธุ์ โท บี อาห์พงศ์พันธุ์เนโคดา 642 คน
{7:63} จาก พวก ปุโรหิต ด้วย คือ พงศ์พันธุ์ โฮ บา ยาห์ พงศ์พันธุ์ ฮัก โข ส พงศ์พันธุ์ บา รซิลลัย (ผู้ มี ภรรยา คน หนึ่ง เป็น บุตร หญิง ของ บา รซิลลัยคนกิเล อาด จึง ได้ ชื่อ ตาม นั้น)
{7:64} คน เหล่า นี้ หา การ ลง ทะเบียน ของ เขา ใน ทะเบียน สำมะโนครัว เชื้อสาย แต่ หา ไม่ พบ จึง ถือ ว่า เป็น มลทิน และ ถูก ตัด ออก จาก พวก ปุโรหิต
{7:65} ผู้ ว่า ราชการ เมือง สั่ง เขา ไม่ ให้ รับ อาหาร บริสุทธิ์ ที่สุด จน กว่า จะ มี ปุโรหิต ที่ จะ ปรึกษา กับ อู ริม และ ทูม มิ มเสียก่อน
{7:66} ชุมนุมชน ทั้งหมด มี ด้วย กัน 42,360 คน
{7:67} นอกเหนือ จาก คนใช้ ชาย หญิง ของ เขา ซึ่ง มี อยู่ 7,337 คน และ เขา มี นัก ร้อง 245 คน ทั้ง ชาย และ หญิง
{7:68} ม้า ของ เขา มี 736 ตัว ล่อ 245 ตัว
{7:69} อูฐ 435 ตัว และ ลา 6,720 ตัว
{7:70} หัวหน้า ตระกูล บาง คน ได้ ถวาย ให้ แก่ งาน ผู้ ว่า ราชการ ถวาย เข้า พระ คลัง เป็น ทองคำ 8 กิโลกรัม ชาม 50 ใบ เสื้อ ปุโรหิต 530 ตัว
{7:71} และ หัวหน้า ตระกูล บาง คน ถวาย ให้ แก่ พระ คลัง ของ งาน เป็น ทองคำ 168 กิโลกรัม เงิน 1,250 กิโลกรัม
{7:72} และ สิ่ง ที่ ประชาชน ส่วน ที่ เหลือ ถวาย นั้น มี ทองคำ 168 กิโลกรัม เงิน 140 กิโลกรัม และ เสื้อ ปุโรหิต 67 ตัว
{7:73} ดังนั้น บรรดา ปุโรหิต คน เล วี คน เฝ้า ประตู นัก ร้อง ประชาชน บาง คน บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร และ คน อิสราเอล ทั้งปวง อาศัย อยู่ ใน เมือง ของ ตน เมื่อ ถึง เดือน ที่ เจ็ด คน อิสราเอล อยู่ ใน เมือง ของ เขา ทั้งหลาย
{i8:1} เอส รา กระตุ้น ประชาชน ให้ เชื่อฟัง ธรรม บัญญัติ
{8:1} ประชาชน ทั้งหมด ได้ ชุมนุม พร้อมหน้า กัน ที่ ลาน เมือง หน้า ประตู น้ำ และ พวก เขา บอก เอส รา ธรรมา จารย์ ให้ นำ หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ โมเสส ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา แก่ อิสราเอล นั้น มา
{8:2} เอส รา ปุโรหิต ได้ นำ ธรรม บัญญัติ มา หน้า ชุมนุมชน ทั้ง ชาย และ หญิง และ บรรดา ผู้ ที่ ฟัง เข้าใจ ได้ ณ วัน แรก ของ เดือน ที่ เจ็ด
{8:3} และ ท่าน หัน หน้า ไป ทาง ลาน เมือง หน้า ประตู น้ำ อ่าน ตั้งแต่ เช้าตรู่ จน เที่ยงวัน ต่อ หน้า ผู้ชาย ผู้หญิง กับ ผู้ ที่ ฟัง เข้าใจ ได้ และ ประชาชน ทุก คน ก็ ตั้งใจ ฟัง หนังสือ ธรรม บัญญัติ
{8:4} เอส รา ธรรมา จารย์ ยืน อยู่ บน แท่น ไม้ ซึ่ง พวก เขา ทำ ไว้ เพื่อ การ นี้ ข้างๆ ท่าน มี มัททีธิยาห์เช มา อา นา ยาห์อุรียาห์ฮิลคียาห์ และ มา อา เส ยาห์ ยืน อยู่ ข้าง ขวา มือ ของ ท่าน และ มี เปดายาห์ มิ ชา เอ ลมัลคิยาห์ฮาชูมฮัชบัดดานาห์เศคาริยาห์และเมชุล ลาม อยู่ ข้าง ซ้าย มือ ของ ท่าน
{8:5} และ เอส รา ได้ เปิด หนังสือ ต่อ หน้า ประชาชน ทุก คน เพราะ ท่าน อยู่ สูง กว่า ประชาชน เมื่อ ท่าน เปิด หนังสือ ประชาชน ทุก คน ก็ ยืน ขึ้น
{8:6} เอส รา สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ยิ่งใหญ่ และ ประชาชน ทุก คน ตอบ ว่า“ อา เมน อา เมน” พร้อม กับ ยก มือ ขึ้น และ เขา ทั้งหลาย โน้ม ตัว ลง นมัสการ พระ ยาห์เวห์ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน
{8:7} และ เย ชู อา บา นีเชเรบิยาห์ ยา มีน อัก ขูบชับเบธัยโฮดียาห์ มา อา เส ยาห์ เค ลิ ทา อา ซา ริ ยาห์ โย ซา บาด ฮา นันเปไลยาห์พวกคนเล วี ได้ ช่วย ประชาชน ให้ เข้าใจ ธรรม บัญญัติ ใน ขณะ ที่ ประชาชน ก็ ยัง อยู่ ใน ที่ ของ ตน
{8:8} และ พวก เขา อ่าน จาก หนังสือ จาก ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า อย่าง ชัดเจน และ เขา ก็ อธิบาย ความหมาย ประชาชน จึง เข้าใจ ข้อความ ที่ อ่าน นั้น
{8:9} และ เนหะมีย์ ที่ เป็น ผู้ ว่า ราชการ และ เอส รา ปุโรหิต และ ธรรมา จารย์และคนเล วี ผู้ สอน ประชาชน ได้ พูด กับ ประชาชน ทั้งหมด ว่า“ วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย อย่า คร่ำครวญ หรือ ร้องไห้” เพราะ ประชาชน ได้ ร้องไห้ เมื่อ เขา ได้ยิน ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ
{8:10} แล้ว ท่าน พูด กับ พวก เขา ว่า“ ไป เถิด ไป รับประทาน ไขมัน และ ดื่ม น้ำ หวาน และ ส่ง ส่วน อาหาร ไป ให้ คน ที่ ไม่ มี อะไร เตรียม ไว้ เพราะ ว่า วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ แด่ องค์ เจ้านาย ของ เรา อย่า โศกเศร้า เลย เพราะ ความ ชื่นบาน ของ ตน ใน พระ ยาห์เวห์ เป็น กำลัง ของ ท่าน”
{8:11} พวก คน เล วี จึง ให้ ประชาชน เงียบ กล่าว ว่า“ จง นิ่ง เสีย เพราะ วัน นี้ เป็น วัน บริสุทธิ์ อย่า ทุกข์ โศก เลย”
{8:12} และ ประชาชน ทั้งหมด จึง ไป กิน และ ดื่ม และ ส่ง ส่วน อาหาร เปรมปรีดิ์ กัน อย่าง ยิ่ง เพราะ พวก เขา เข้าใจ ถ้อยคำ ซึ่ง ประกาศ ให้ เขา ฟัง นั้น
{i8:13} การ ฉลอง เทศกาล อยู่ เพิง
{8:13} ณ วัน ที่ สอง หัวหน้า ตระกูล ของ ประชาชน ทั้งหมด พร้อม กับ พวก ปุโรหิต และ คน เล วี มา หา เอส รา ธรรมา จารย์ พร้อม กัน เพื่อ จะ ศึกษา ถ้อยคำ ของ ธรรม บัญญัติ
{8:14} และ พวก เขา พบ สิ่ง ที่ เขียน ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ ว่า พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง บัญชา โดย ทาง โมเสส ว่า ประชาชน อิสราเอล ควร จะ อยู่ เพิง ระหว่าง เทศกาล เลี้ยง ใน เดือน ที่ เจ็ด
{8:15} และ พวก เขา ควร จะ ประกาศ และ ป่าวร้อง ใน ทุก เมือง และ ใน เยรูซาเล็ม ว่า“ จง ออก ไป ที่ ภูเขา และ นำ กิ่ง มะกอก กิ่ง มะกอก ป่า กิ่ง ต้น น้ำมัน เขียว ใบ อินทผลัม และ กิ่ง ไม้ ใบ ดก อื่นๆ เพื่อ ทำ เพิง ดัง ที่ ได้ เขียน ไว้”
{8:16} ประชาชน จึง ออก ไป เอา กิ่ง ไม้ เหล่า นั้น มา และ ทำ เพิง สำหรับ ตัว ต่าง อยู่ บน หลังคา บ้าน ของ ตน และ ตาม ลาน บ้าน ของ ตน และ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ ใน ลาน เมือง ที่ ประตู น้ำ และ ใน ลาน เมือง ที่ ประตู เอฟ รา อิม
{8:17} และ ชุมนุมชน ทั้งหมด ผู้ ได้ กลับ มา จาก การ เป็น เชลย ได้ ทำ เพิง และ พัก อยู่ ใน เพิง เขา มี ความ เปรมปรีดิ์ ยิ่งนัก เพราะ ตั้งแต่ สมัย ของ โย ชู วา บุตร นูน ถึง วัน นั้น ประชาชน อิสราเอล ไม่ ได้ ทำ เลย
{8:18} และ ทุก วัน ท่าน อ่าน ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ตั้งแต่ วัน แรก จน วัน สุดท้าย พวก เขา ถือ เทศกาล เลี้ยง อยู่ เจ็ด วัน และ ใน วัน ที่ แปด มี การ ชุมนุม ตาม พิธี ตาม กฎหมาย
{i9:1} คำ สารภาพ ของ ชน ชาติ
{9:1} ใน วัน ที่ ยี่ สิบ สี่ เดือน นี้ ประชาชน อิสราเอล ได้ ชุมนุม กัน ถือ อด อาหาร และ นุ่งห่ม ผ้า กระสอบ และ เอา ดิน ใส่ ศีรษะ
{9:2} และ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ได้ แยก ตน ออก จาก ชน ต่าง ชาติ และ ยืน สารภาพ บาป ของ ตน และ สารภาพ กรรม ชั่ว ของ บรรพบุรุษ ของ เขา
{9:3} และ พวก เขา ลุก ขึ้น ใน ที่ ของ เขา และ อ่าน จาก หนังสือ ธรรม บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย อยู่ สาม ชั่วโมง อีก สาม ชั่วโมง พวก เขา สารภาพ และ นมัสการ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย
{9:4} เย ชู อา บา นี ขัด มี เอ ลเชบานิยาห์บุนนีเชเรบิยาห์บานี และ เค นา นี ได้ ยืน ขึ้น ที่ บันได ของ คน เล วี และ เขา ได้ ร้อง ด้วย เสียง ดัง ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา
{9:5} แล้ว คน เล วี เย ชู อา ขัด มี เอ ลบานีฮาชับเนยาห์เชเรบิยาห์โฮดียาห์เชบานิยาห์และเปธาหิยาห์กล่าวว่า“ จง ยืน ขึ้น และ สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ตั้งแต่ นิรันดร์ กาล จน นิรันดร์ กาล” สาธุการ แด่ พระ นาม อัน รุ่งโรจน์ ของ พระองค์ ซึ่ง ยิ่งใหญ่ เหนือ การ ขอบพระคุณ และ การ สรรเสริญ ทั้งปวง
{9:6} พระองค์ คือ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ผู้ เดียว พระองค์ ได้ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ ฟ้า สวรรค์ อัน สูง สุด พร้อม กับ บริวาร ทั้งสิ้น ของ ฟ้า สวรรค์ นั้น แผ่นดิน โลก และ ทุก สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น ทะเล และ ทุก สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น และ พระองค์ ทรง รักษา ทุก สิ่ง เหล่า นั้น ไว้ และ บริวาร ของ ฟ้า สวรรค์ ได้ นมัสการ พระองค์
{9:7} พระองค์ คือ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ผู้ ทรง เลือก อับ ราม และ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก เมือง เออร์ แห่ง ประเทศ เค ลเดีย และ ประทาน นาม ท่าน ว่า อับราฮัม
{9:8} และ พระองค์ ทรง เห็น ว่า ใจ ของ ท่าน ซื่อสัตย์ ต่อ พระองค์ และ พระองค์ ได้ ทรง กระทำ พัน ธ สัญญา กับ ท่าน ที่ จะ ประทาน แผ่นดิน ของ คน คา นา อัน คน ฮิต ไทต์ คน อา โม ไรต์คนเปริส ซี คน เย บุ สและคนเกอร์ กา ชี แก่ เชื้อสาย ของ ท่าน และ พระองค์ ทรง กระทำ ให้ พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ สำเร็จ เพราะ พระองค์ ทรง ชอบธรรม
{9:9} “ และ พระองค์ ทอด พระ เนตร ความ ทุกข์ ใจ ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ใน อียิปต์ และ ทรง ฟัง เสียง ร้องทุกข์ ของ เขา ทั้งหลาย ที่ ทะเล แดง
{9:10} และ พระองค์ ทรง กระทำ หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ สู้ ฟาโรห์ และ ข้าราชการ ทั้งสิ้น และ ต่อ ประชาชน ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน ของ ฟาโรห์ เพราะ พระองค์ ทรง ทราบ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ ประพฤติ อย่าง หยิ่ง ยโส ต่อ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย และ พระ นาม ของ พระองค์ ก็ เลื่องลือ ไป ดัง ทุก วัน นี้
{9:11} และ พระองค์ ได้ ทรง แยก ทะเล ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย พวก เขา จึง เดิน ไป กลาง ทะเล บน ดิน แห้ง และ พระองค์ ได้ ทรง เหวี่ยง ผู้ ไล่ ตาม พวก เขา ลง ใน ที่ ลึก อย่าง กับ ทรง เหวี่ยง หิน ลง ไป ใน มหาสมุทร
{9:12} ยิ่ง กว่า นั้น พระองค์ ทรง นำ พวก เขา ใน กลางวัน ด้วย เสา เมฆ และ ใน กลางคืน ด้วย เสา เพลิง เพื่อ ให้ แสง แก่ เขา ใน ทาง ที่ เขา ควร จะ ไป
{9:13} พระองค์ เสด็จ ลง มา บน ภูเขา ซี นาย และ ตรัส กับ เขา จาก ฟ้า สวรรค์ และ ประทาน กฎหมาย อัน ชอบ และ ธรรม บัญญัติ ที่ แท้ กฎเกณฑ์ และ พระ บัญญัติ ที่ ดี แก่ เขา
{9:14} และ พระองค์ ทรง ให้ เขา ทราบ ถึง วัน สะ บา โต บริสุทธิ์ ของ พระองค์ และ ทรง ตรา พระ บัญญัติ กฎเกณฑ์ และ ธรรม บัญญัติ ทาง โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระองค์
{9:15} พระองค์ ประทาน อาหาร แก่ เขา จาก ฟ้า สวรรค์ แก้ ความ หิว และ ทรง นำ น้ำ ออก มา จาก ศิลา ให้ เขา แก้ กระหาย และ พระองค์ ทรง สั่ง ให้ เขา เข้า ไป ยึด แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ว่า จะ ประทาน ให้ เขา นั้น
{9:16} “ แต่ เขา ทั้งหลาย คือ บรรพบุรุษ ของ พวก ข้า พระองค์ ได้ ประพฤติ อย่าง หยิ่ง ยโส และ แข็ง คอ ของ เขา เสีย ไม่ ได้ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์
{9:17} เขา ทั้งหลาย ปฏิเสธ ไม่ เชื่อฟัง และ ไม่ เอาใจ ใส่ ใน การ อัศจรรย์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ประกอบ ขึ้น ท่ามกลาง พวก เขา แต่ เขา แข็ง คอ ของ เขา และ ได้ แต่งตั้ง หัวหน้า เพื่อ จะ กลับ ไป สู่ ความ เป็น ทาส ของ เขา ใน อียิปต์ แต่ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า พร้อม ที่ จะ ทรง ให้ อภัย ทรง มี พระคุณ และ พระ กรุณา ทรง พระ พิโรธ ช้า และ ทรง อุดม ด้วย ความ รัก มั่นคง และ ไม่ ได้ ทรง ละทิ้ง พวก เขา
{9:18} แม้ ว่า พวก เขา ได้ สร้าง รูป โค หล่อ ไว้ สำหรับ ตัว และ กล่าว ว่า‘ นี่ คือ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ทรง นำ เรา ขึ้น มา จาก อียิปต์’ และ ได้ ทำ การ หมิ่น ประมาท อย่าง ใหญ่ หลวง
{9:19} ด้วย พระ กรุณา ซับซ้อน ของ พระองค์ พระองค์ ก็ ไม่ ได้ ทรง ละทิ้ง เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร เสา เมฆ ซึ่ง นำ เขา ใน กลางวัน ไม่ ได้ พราก จาก เขา ไป หรือ เสา เพลิง ใน กลางคืน ซึ่ง ให้ แสง แก่ เขา ตาม ทาง ซึ่ง เขา ควร จะ ไป ก็ ไม่ ได้ ขาด ไป
{9:20} พระองค์ ประทาน พระ วิญญาณ ให้ สั่งสอน เขา และ ไม่ ได้ ทรง ยับยั้ง มา นา ของ พระองค์ เสีย จาก ปาก ของ เขา ทั้งหลาย และ ประทาน น้ำ แก้ ความ กระหาย ของ เขา
{9:21} พระองค์ ทรง เลี้ยงดู เขา ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร สี่ สิบ ปี และ เขา ไม่ ขาด สิ่ง ใด เลย เสื้อ ผ้า ของ เขา ไม่ ขาด วิ่น และ เท้า ของ เขา ไม่ ได้ บวม
{9:22} และ ยิ่ง กว่า นั้น พระองค์ ทรง มอบ ราช อาณาจักร และ ชน ชาติ ทั้งหลาย แก่ เขา และ ทรง จัดสรร ให้ เขา ตาม เขต แดน เขา จึง ได้ ยึด แผ่นดิน แห่ง สิ โหน กษัตริย์ แห่ง เมือง เฮ ชโบน และ แผ่นดิน ของ โอก กษัตริย์ แห่ง เมือง บา ชาน
{9:23} พระองค์ ทรง ทวี เชื้อสาย ของ เขา อย่าง ดวง ดาว แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ พระองค์ ทรง นำ เขา เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระองค์ ตรัส สั่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ให้ เข้า ไป ยึด นั้น
{9:24} เชื้อสาย เหล่า นั้น จึง เข้า ไป และ ยึด แผ่นดิน นั้น พระองค์ ทรง ปราบปราม ชาว แผ่นดิน นั้น คือ คน คา นา อัน ให้ พ้น หน้า เขา และ ทรง มอบ คน เหล่า นั้น ไว้ ใน มือ ของ เขา พร้อม กับ กษัตริย์ และ ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน นั้น ให้ ทำ แก่ คน เหล่า นั้น ตาม ชอบใจ เขา
{9:25} และ เขา จึง เข้า ยึด เมือง ที่ มี ป้อม และ แผ่นดิน อุดม และ ถือ กรรมสิทธิ์ บ้านเรือน ซึ่ง เต็ม ด้วย ของ ดี ทุก อย่าง ทั้ง ที่ ขัง น้ำ ซึ่ง สกัด ไว้ สวน องุ่น สวน มะกอก และ ต้นไม้ ผล มากมาย เขา จึง ได้ กิน อิ่ม สมบูรณ์ และ ปีติ ยินดี ใน พระ มหา กรุณาธิคุณ ของ พระองค์
{9:26} “ แม้ กระนั้น เขา ยัง ดื้อ และ กบฏ ต่อ พระองค์ เหวี่ยง ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ ไว้ เบื้องหลัง และ ได้ ฆ่า ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ ผู้ ได้ ตักเตือน เขา เพื่อ ให้ เขา กลับ มา หา พระองค์ และ เขา ทำ การ หมิ่น ประมาท อย่าง ใหญ่ หลวง
{9:27} เพราะ ฉะนั้น พระองค์ ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา ผู้ ทำให้ เขา ทน ทุกข์ และ ใน เวลา แห่ง การ ทน ทุกข์ ของ เขา นั้น เขา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ และ พระองค์ ทรง ฟัง เขา จาก ฟ้า สวรรค์ พระองค์ ได้ ประทาน พวก ผู้ ช่วย แก่ เขา ผู้ ได้ ช่วย เขา ให้ พ้น จาก มือ ศัตรู ของ เขา ตาม พระ กรุณา เหลือล้น ของ พระองค์
{9:28} แต่ เมื่อ เขา พัก สงบ แล้ว เขา ก็ ทำ ความ ชั่ว ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ อีก พระองค์ จึง ทรง ปล่อย เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา ศัตรู จึง ได้ ปกครอง เขา ถึง กระนั้น เมื่อ เขา หัน มา ร้อง ทูล ต่อ พระองค์ พระองค์ ทรง ฟัง เขา จาก ฟ้า สวรรค์ และ พระองค์ ทรง ช่วย กู้ เขา ไว้ หลาย ครั้ง หลาย หน ตาม พระ กรุณา ของ พระองค์
{9:29} และ พระองค์ ทรง ตักเตือน เขา เพื่อ ว่า จะ ทรง หัน เขา ให้ กลับ มา สู่ ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ แต่ เขา ก็ ยัง ประพฤติ อย่าง เย่อหยิ่ง อวดดี ไม่ ยอม เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์ แต่ ได้ ทำ ผิด ต่อ กฎหมาย ของ พระองค์ (อัน เป็น ข้อ ปฏิบัติ ซึ่ง มนุษย์ จะ ดำรง ชีพ อยู่ ได้) และ ได้ หัน บ่า ดื้อ และ คอ แข็ง เข้า สู้ และ ไม่ ได้ เชื่อฟัง
{9:30} พระองค์ ทรง อดทน กับ เขา อยู่ หลาย ปี และ ทรง เตือน เขา ด้วย พระ วิญญาณ ของ พระองค์ ทาง ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พระองค์ เขา ก็ ยัง ไม่ เงี่ยหู ฟัง เพราะ ฉะนั้น พระองค์ จึง ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย แห่ง แผ่นดิน นั้น
{9:31} ถึง กระนั้น ด้วย พระ กรุณา เหลือล้น ของ พระองค์ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง กระทำ ให้ เขา พินาศ หรือ ละทิ้ง เขา เสีย เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง มี พระคุณ และ พระ กรุณา
{9:32} “ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ซึ่ง เป็น พระเจ้า ยิ่งใหญ่ ทรง ฤทธิ์ และ น่า เกรงกลัว ผู้ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา และ ความ รัก มั่นคง ฉะนั้น ขอ พระองค์ อย่า ทรง เห็น ว่า ความ ทุกข์ ยาก ลำบาก ทั้งสิ้น นั้น เป็น แต่ สิ่ง เล็กน้อย ซึ่ง บังเกิด ขึ้น กับ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย กับ บรรดา กษัตริย์ ของ ข้า พระองค์ กับ บรรดา เจ้านาย บรรดา ปุโรหิต บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ บรรพบุรุษ และ ชน ชาติ ของ พระองค์ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ สมัย กษัตริย์ อัส ซีเรีย จน ถึง วัน นี้
{9:33} แต่ ใน บรรดา สิ่ง ที่ เกิด ขึ้น แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พระองค์ ทรง ยุติธรรม เพราะ พระองค์ ทรง ประกอบ กิจ อย่าง เที่ยงตรง แต่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ประพฤติ อย่าง อธรรม
{9:34} บรรดา กษัตริย์ เจ้านาย ปุโรหิต และ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ ได้ รักษา ธรรม บัญญัติ หรือ เชื่อฟัง พระ บัญญัติ ของ พระองค์ และ พระ โอวาท ของ พระองค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง เตือน เขา
{9:35} เพราะ เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ ปรนนิบัติ พระองค์ ใน ราช อาณาจักร ของ เขา แม้ พระ มหา กรุณาธิคุณ ของ พระองค์ พระองค์ ประทาน แก่ เขา และ แผ่นดิน ที่ ใหญ่ อุดม พระองค์ ทรง ยก ให้ แก่ เขา แต่ เขา ไม่ ได้ หัน กลับ จาก การ ชั่ว ร้าย ของ เขา
{9:36} นี่แน่ะ วัน นี้ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น ทาส เป็น ทาส ใน แผ่นดิน ที่ พระองค์ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เพื่อ ให้ ได้ รับประทาน พืช ผล กับ ของ อัน ดี ของ มัน
{9:37} และ ผลิตผล อัน มากมาย ของ แผ่นดิน นั้น ก็ ตก แก่ กษัตริย์ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง ตั้ง ไว้ เหนือ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ด้วย เหตุ บาป ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย พวก เขา มี อำนาจ เหนือ ร่างกาย และ เหนือ ฝูง สัตว์ เลี้ยง ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ตาม ความ พอใจ ของ เขา ทั้งหลาย และ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ทุกข์ นัก”
{i9:38} ประชาชน ทำ พัน ธสัญญา
{9:38} ด้วย เหตุ นี้ เรา ทั้งหลาย จึง ทำ พัน ธ สัญญา มั่นคง และ บันทึก ไว้ เจ้านาย คน เล วี และ ปุโรหิต ของ เรา ทั้งหลาย จึง ประทับ ตรา ของ เขา ไว้
{10:1} บรรดา ผู้ ที่ ประทับ ตรา ของ เขา ไว้ คือ เนหะมีย์ ผู้ ว่า ราชการ ผู้ เป็น บุตร ฮา คา ลิ ยาห์เศเดคียาห์
{10:2} เส ไร ยาห์ อา ซา ริ ยาห์เยเรมีย์
{10:3} ปา ชเฮอร์ อา มา ริ ยาห์มัลคิยาห์
{10:4} ฮัทธัชเชบานิยาห์มัลลูค
{10:5} ฮา ริม เม เร โม ทโอบาดีห์
{10:6} ดา เนียลกินเนโธนบารุค
{10:7} เม ชุล ลาม อา บี ยาห์ มิ ยา มิ น
{10:8} มา อา ซิ ยาห์บิลกัยเชไมยาห์ คน เหล่า นี้ เป็น ปุโรหิต
{10:9} และ คน เล วี คือ เย ชู อา ผู้ เป็น บุตร อา ซันยาห์บินนุย พงศ์พันธุ์ เฮ นา ดัด ขัด มี เอ ล
{10:10} และ พี่น้อง ของ เขา เชบานิยาห์โฮดียาห์ เค ลิ ทา เปเลยาห์ฮานัน
{10:11} มี คา เร โหบ ฮา ชา บิ ยาห์
{10:12} ศักเกอร์เชเรบิยาห์เชบานิยาห์
{10:13} โฮ ดี ยาห์บานีเบนินู
{10:14} บรรดา หัวหน้า ของ ประชาชน คือ ปา โร สปา หัท โม อับ เอ ลาม ศัทธูบานี
{10:15} บุ นนีอัสกาดเบบัย
{10:16} อา โด นียาห์บิก วัย อา ดี น
{10:17} อา เทอร์เฮเซคียาห์อัสซูร์
{10:18} โฮ ดี ยาห์ฮาชูมเบไซ
{10:19} ฮา ริ ฟอานาโธทเนบัย
{10:20} มัก ปี อา ชเมชุลลามเฮซีร์
{10:21} เม เชซาเบลศาโดก ยาด ดู วา
{10:22} เปลา ที อาห์ฮานันอานายาห์
{10:23} โฮ เชยาฮานันยาห์หัสชูบ
{10:24} ฮัลโลเหชปิลหาโชเบก
{10:25} เร ฮูม ฮา ชับนาห์ มา อา เส ยาห์
{10:26} อา หิอาห์ฮานันอานัน
{10:27} มัลลูค ฮา ริม บา อา นาห์
{i10:28} สาระ สำคัญ ของ พัน ธสัญญา
{10:28} ส่วน ประชาชน ที่ เหลือ บรรดา ปุโรหิต คน เล วี คน เฝ้า ประตู นัก ร้อง บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร และ คน ทั้งปวง ผู้ ได้ แยก ตัว ออก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน เหล่า นั้น มา ถือ ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ทั้ง ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย บุตร หญิง ของ เขา และ คน ทั้งปวง ผู้ มี ความ รู้ และ ความ เข้าใจ
{10:29} ได้ สมทบ กับ พี่น้อง ของ เขา กับ ขุนนาง ของ เขา เข้า ใน การ สาบาน และ ปฏิญาณ ที่ จะ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ ของ พระเจ้า ซึ่ง ทรง มอบ ไว้ กับ โมเสส ผู้ รับใช้ ของ พระเจ้า และ ที่ จะ รักษา และ กระทำ ตาม พระ บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ของ เรา และ ตาม กฎหมาย และ กฎเกณฑ์ ของ พระองค์
{10:30} และ ที่ เรา ทั้งหลาย จะ ไม่ ยก บุตร หญิง ของ เรา ให้ แก่ ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน นั้น และ ไม่ รับ บุตร หญิง ของ เขา ทั้งหลาย มา ให้ บุตร ชาย ของ เรา
{10:31} และ ถ้า ชน ชาติ ทั้งหลาย ของ แผ่นดิน นั้น นำ เครื่อง ใช้ หรือ ข้าว อย่าง ใดๆ มา ขาย ใน วัน สะ บา โต เรา จะ ไม่ ซื้อ จาก เขา ใน วัน สะ บา โต หรือ ใน วัน บริสุทธิ์ และ เรา จะ ไม่ เก็บ ผล ของ ปี ที่ เจ็ด และ ไม่ เก็บ หนี้สิน ทุก อย่าง
{10:32} และ เรา ทั้งหลาย กำหนด ไว้ ว่า จะ ให้ คิด กับ ตัว เรา เป็น ราย ปี ให้ เสีย เงิน คน ละ 5 กรัม เพื่อ การ ปรนนิบัติ ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา
{10:33} คือ ให้ เป็น ราคา ขนม ปัง ตั้ง ถวาย ธัญ บูชา เนืองนิตย์ เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว เนืองนิตย์ สำหรับ สะ บา โต ต่างๆ วัน ขึ้น หนึ่ง ค่ำ เทศกาล เลี้ยง ต่างๆ สิ่งของ บริสุทธิ์ และ เครื่องบูชา ลบล้าง บาป เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน บาป ของ พวก อิสราเอล สำหรับ งาน ทุก อย่าง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย
{10:34} เรา ได้ จับ ฉลาก ด้วย คือ บรรดา ปุโรหิต คน เล วี และ ประชาชน เพื่อ นำ ฟืน มา ถวาย นำ เข้า มา ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ตาม ครอบครัว บรรพบุรุษ ของ เรา ตาม เวลา กำหนด เป็น ปีๆ ไป เพื่อ เผา บน แท่น บูชา แห่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ
{10:35} เรา ผูกมัด ตัว เรา ไว้ ที่ จะ นำ ผล แรก แห่ง ที่ดิน ของ เรา และ ผล แรก ของ ผล ต้นไม้ ทั้งสิ้น ทุก ปี มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{10:36} และ จะ นำ บุตร ชาย หัว ปี และ สัตว์ หัว ปี ของ เรา ตาม ที่ บันทึก ไว้ ใน ธรรม บัญญัติ และ ลูก หัว ปี แห่ง ฝูง วัว และ ฝูง แพะ แกะ ของ เรา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ยัง ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ ใน พระ นิเวศ แห่ง พระเจ้า ของ เรา
{10:37} และ ที่ จะ นำ แป้ง อย่าง ดี ของ เรา เครื่อง ถวาย ของ เรา ผลไม้ ของ ต้นไม้ ทุก ต้น เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน มา ยัง บรรดา ปุโรหิต มา ยัง ห้อง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา และ ที่ จะ นำ ทศางค์ จาก แผ่นดิน ของ เรา มา ให้ คน เล วี เพราะ คน เล วี เป็น ผู้ เก็บ ทศางค์ จาก เมือง ชนบท ทั้งสิ้น ของ เรา
{10:38} และ ปุโรหิต พงศ์พันธุ์ ของ อา โร น จะ อยู่ กับ คน เล วี เมื่อ คน เล วี ได้ รับ ทศางค์ และ คน เล วี จะ นำ ทศางค์ ของ ทศางค์ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา มา ยัง ห้อง ยัง คลัง พัสดุ
{10:39} เพราะ ประชาชน อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ เล วี จะ นำ เครื่อง ถวาย คือ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน มา ยัง ห้อง ซึ่ง เป็น ที่ เก็บ เครื่อง ใช้ ของ สถาน นมัสการ และ ที่ อยู่ ของ ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ และ คน เฝ้า ประตู และ นัก ร้อง เรา จะ ไม่ เพิกเฉย ต่อ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา
{i11:1} จำนวน ประชากร ใน เยรูซาเล็ม มี มาก ขึ้น (1 พศด.9:1-34)
{11:1} พวก ประมุข ของ ประชาชน อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม และ ประชาชน ที่ เหลือ นั้น จับ ฉลาก กัน เพื่อ จะ นำ เอา คน ส่วน หนึ่ง ใน สิบ ส่วน ให้ เข้า ไป อยู่ ใน เยรูซาเล็ม เมือง บริสุทธิ์ ฝ่าย อีก เก้า ส่วน สิบ นั้น ให้ อยู่ ใน เมือง ต่างๆ
{11:2} และ ประชาชน ได้ ขอบคุณ บรรดา ผู้ ที่ สมัครใจ ไป อยู่ ใน เยรูซาเล็ม
{11:3} ต่อ ไป นี้ เป็น หัวหน้า มณฑล ที่ อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม แต่ ใน เมือง ของ ประเทศ ยูดาห์ ต่าง คน ต่าง อาศัย อยู่ ใน ที่ดิน ของ ตน ใน เมือง ของ ตน อิสราเอล พวก ปุโรหิต คน เล วี บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร และ เชื้อสาย ข้าราชการ ของ ซา โลม อน
{11:4} บาง คน ใน พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ และ พงศ์พันธุ์ ของ เบน ยา มิ น อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ มี อา ธายาห์บุตรอุสซียาห์ ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา มา ริ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร เชฟาทิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มา หะ ลา เลล แห่ง พงศ์พันธุ์ เปเรศ
{11:5} และ มา อา เส ยาห์ บุตร บา รุ ค ผู้ เป็น บุตร คลโฮเซห์ ผู้ เป็น บุตร ฮา ซา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร อา ดา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร โย ยา ริบ ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชาว ชิ โลห์
{11:6} เชื้อสาย ของ เปเรศ ทั้งสิ้น ที่ อาศัย อยู่ ใน เยรูซาเล็ม มี คน เก่ง กล้า 468 คน
{11:7} และ ต่อ ไป นี้ เป็น พงศ์พันธุ์ เบน ยา มิ นคือสัลลูบุตรเมชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร โย เอ ด ผู้ เป็น บุตร เปดายาห์ ผู้ เป็น บุตร โค ลา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร มา อา เส ยาห์ ผู้ เป็น บุตร อิธีเอล ผู้ เป็น บุตร เย ชา ยาห์
{11:8} และ ถัด เขา ไป คือ กับ บัยสัลลัยมี 928 คน
{11:9} โย เอ ลบุตรศิค รี เป็น ผู้ ดูแล เขา ทั้งหลาย และ เหนือ เมือง นั้น ยูดาห์ บุตร หัส เส นูอาห์ เป็น ที่ สอง
{11:10} จาก บรรดา ปุโรหิต คือ เย ดา ยาห์ บุตร โย ยา ริบ ยา คีน
{11:11} เส ไร ยาห์บุตรฮิลคียาห์ ผู้ เป็น บุตร เม ชุล ลาม ผู้ เป็น บุตร ศาโดก ผู้ เป็น บุตร เม รา โย ท ผู้ เป็น บุตร อา หิ ทูบ ผู้ปกครอง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:12} และ พี่น้อง ของ เขา ที่ ทำงาน อยู่ ใน พระ นิเวศ มี 822 คน และ อา ดา ยาห์ บุตร เย โร ฮัม ผู้ เป็น บุตร เปไลยาห์ ผู้ เป็น บุตร อัม ซี ผู้ เป็น บุตร เศคาริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ปา ชเฮอร์ ผู้ เป็น บุตร มัลคียาห์
{11:13} และ พี่น้อง ของ เขา หัวหน้า ของ ตระกูล มี 242 คน และ อา มา ชสัย บุตร อา ซา เร ล ผู้ เป็น บุตร อัคซัย ผู้ เป็น บุตร เม ชิ ลเลโมท ผู้ เป็น บุตร อิมเมอร์
{11:14} และ พี่น้อง ของ เขา เป็น ทแกล้ว ทหาร มี 128 คน ผู้ ดูแล ของ เขา คือ ศับดีเอล บุตร ฮัก เก โด ลิ ม
{11:15} จาก คน เลวีคือเชไมยาห์ บุตร หัส ชู บ ผู้ เป็น บุตร อัสรีคัม ผู้ เป็น บุตร ฮา ชา บิ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร บุ นนี
{11:16} และ ชับเบธัย กับ โย ซา บาด จาก พวก หัวหน้า ของ คน เล วี ผู้ ควบคุม การ งาน ภายนอก พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:17} และ มัทธานิยาห์บุตรมีคาห์ ผู้ เป็น บุตร ศับ ดี ผู้ เป็น บุตร อาสา ฟ ผู้ เป็น หัวหน้า ใน การ เริ่มต้น การ ขอบพระคุณ ใน การ อธิษฐาน และ บัคบูคิยาห์ เป็น ที่ สอง ใน หมู่ พี่น้อง ของ เขา และ อับ ดา บุตร ชัม มุ วา ผู้ เป็น บุตร กา ลา ล ผู้ เป็น บุตร เย ดู ธูน
{11:18} คน เล วี ทั้งหมด ใน นคร บริสุทธิ์ มี 284 คน
{11:19} คน เฝ้า ประตู มี อัก ขูบตัลโมน และ พี่น้อง ของ เขา ผู้ เฝ้า บรรดา ประตู มี 172 คน
{11:20} คน อิสราเอล ที่ เหลือ ซึ่ง เป็น พวก ปุโรหิต และ คน เล วี อยู่ ใน เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ทุก คน อยู่ ใน ที่ดิน มรดก ของ เขา
{11:21} แต่ บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร อยู่ ที่ โอ เฟลและศีหะกับกิช ปา ควบคุม บ่าวไพร่ ประจำ พระ วิหาร
{11:22} ผู้ ดูแล คน เล วี ใน เยรูซาเล็ม คือ อุ ส ซี บุตร บา นี ผู้ เป็น บุตร ฮา ชา บิ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มี คา แห่ง พงศ์พันธุ์ อาสา ฟ นัก ร้อง ดูแล การ งาน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า
{11:23} เพราะ มี พระ บัญชา จาก กษัตริย์ ถึง เรื่อง เขา และ มี ของ ปันส่วน ที่ ได้ ตกลง กัน ไว้ สำหรับ นัก ร้อง ตาม ที่ ต้องการ ทุกๆ วัน
{11:24} และ เปธาหิยาห์บุตรเมเชซาเบลพงศ์พันธุ์เศ- ราห์ บุตร ยูดาห์ เป็น สนอง โอษฐ์ ของ กษัตริย์ ใน เรื่อง กิจการ ต่างๆ อัน เกี่ยว กับ ประชาชน
{11:25} ส่วน ที่ ชนบท และ ไร่ นา ของ ชนบท เหล่า นั้น ประชาชน พวก ยูดาห์ บาง คน อาศัย อยู่ ใน คีริยาทอาร บา และ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ใน ดี โบ น กับ ชนบท ของ เมือง นั้น และ ใน เย ขับ เซ เอ ล กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:26} และ ใน เย ชู อา กับ ใน โม ลา ดาห์และเบธเปเลท
{11:27} ใน ฮา ซา รชูอาลในเบเออร์เช บา กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:28} ใน ศิ กลาก ใน เม โค นาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:29} ใน เอน ริม โม นในโศราห์ในยารมูท
{11:30} ศาโนอาห์อดุลลัม และ ชนบท ของ เมือง นั้น ลา คีช และ ไร่ นา ของ เมือง นั้น อา เซ คาห์ กับ ชนบท ของ เมือง นั้น เขา จึง ตั้ง ค่าย จาก เบเออร์เช บา ถึง หุบเขา ฮิ นโนม
{11:31} ประชาชน เบน ยา มิ นอ ยู่ ต่อ จาก เก บา ไป ด้วย ที่ มิค มา ชที่อัยยาเบธเอล และ ชนบท ของ เมือง นั้น
{11:32} ที่ อา นา โธท นบ อา นา นิ ยาห์
{11:33} ฮา โซร์รามากิททาอิม
{11:34} ฮา ดิดเสโบอิมเนบัลลัท
{11:35} โลด และ โอ โน หุบเขา ของ พวก ช่างฝีมือ
{11:36} และ บาง ส่วน ของ คน เล วี ใน ยูดาห์ ก็ สมทบ เข้า กับ เบน ยา มิ น
{i12:1} บรรดา ปุโรหิต และ คน เลวี
{12:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ปุโรหิต และ คน เล วี ที่ ขึ้น มา กับ เศรุบบาเบลบุตรเชอัลทิเอล และ กับ เย ชู อา คือ เส ไร ยาห์เยเรมีย์เอสรา
{12:2} อา มา ริ ยาห์มัลลูคฮัทธัช
{12:3} เชคานิยาห์ เร ฮูม เม เร โม ท
{12:4} อิด โด กิน เนธอยอาบียาห์
{12:5} มิ ยา มิ น มา อา ดี ยาห์บิลกาห์
{12:6} เชไมยาห์ โย ยา ริบ เย ดา ยาห์
{12:7} สัลลูอาโมคฮิลคียาห์เยดายาห์ คน เหล่า นี้ เป็น หัวหน้า ของ ปุโรหิต และ พี่น้อง ของ เขา ใน สมัย ของ เย ชู อา
{12:8} คน เล วี คือ เย ชู อา บิน นุย ขัด มี เอ ลเชเรบิยาห์ยูดาห์และมัทธานิยาห์ ผู้ ซึ่ง ดูแล บทเพลง ขอบพระคุณ พร้อม กับ พี่น้อง ของ เขา
{12:9} และ บัคบูคิยาห์กับอุน โน พี่น้อง ของ เขา ยืน อยู่ ตรง กัน ข้าม ใน การ ปรนนิบัติ
{12:10} และ เย ชู อา เป็น บิดา ของ โย ยา คิมโยยาคิม เป็น บิดา ของ เอ ลี ยา ชี บ เอ ลี ยา ชี บ เป็น บิดา ของ โย ยาดา
{12:11} โย ยาดา เป็น บิดา ของ โย นา ธาน และ โย นา ธาน เป็น บิดา ของ ยาด ดู วา
{12:12} และ ใน สมัย ของ โย ยา คิม มี ปุโรหิต ผู้ เป็น หัวหน้า ตระกูล ได้แก่ ตระกูล เส ไร ยาห์ คือ เม รา ยาห์ ตระกูล เย เร มีย์ คือ ฮา นา นิ ยาห์
{12:13} ตระกูล เอส รา คือ เม ชุล ลาม ตระกูล อา มา ริ ยาห์ คือ เย โฮ ฮา นัน
{12:14} ตระกูล มัลลูคี คือ โย นา ธานตระกูลเชบานิยาห์ คือ โย เซฟ
{12:15} ตระกูล ฮา ริม คือ อัด นา ตระกูล เม รา โย ทคือเฮลคาย
{12:16} ตระกูล อิด โด คือ เศคาริยาห์ตระกูลกินเนโธนคือเมชุลลาม
{12:17} ตระกูล อา บี ยาห์คือศิค รี ตระกูล มิ นยามิน ตระกูล โม อัด ยาห์คือปิลทัย
{12:18} ตระกูล บิล กาห์คือชัม มุ วา ตระกูล เชไมยาห์ คือ เย โฮ นา ธัน
{12:19} และ ตระกูล โย ยา ริบ คือ มัทเธ นัย ตระกูล เย ดา ยาห์คืออุสซี
{12:20} ตระกูล ศัล ลัย คือ คา ล ลัย ตระกูล อา โม ค คือ เอ เบอร์
{12:21} ตระกูล ฮิ ลคียาห์ คือ ฮา ชา บิ ยาห์ ตระกูล เย ดา ยาห์คือเนธันเอล
{12:22} ส่วน คน เล วี ใน สมัย ของ เอ ลี ยา ชี บ โย ยาดา โย ฮา นัน และ ยาด ดู วา ชื่อ หัวหน้า ของ ตระกูล มี บันทึก ไว้ ทั้ง บรรดา ปุโรหิต จน ถึง รัชสมัย ของ ดา ริ อัสคนเปอร์เซีย
{12:23} พงศ์พันธุ์ เล วี หัวหน้า ของ ตระกูล มี บันทึก ไว้ ใน หนังสือ พงศาวดาร จน สมัย ของ โย ฮา นัน บุตร เอ ลี ยา ชี บ
{12:24} และ หัวหน้า ของ คน เล วี คือ ฮา ชา บิ ยาห์เชเรบิยาห์ และ เย ชู อา บุตร ขัด มี เอ ล กับ ญาติ พี่น้อง ของ เขา ที่ ยืน อยู่ ตรง ข้าม กัน ที่ จะ สรรเสริญ และ ขอบพระคุณ ตาม บัญญัติ ของ ดา วิด คน ของ พระเจ้า ผลัดเปลี่ยน กัน ไป
{12:25} มัทธานิยาห์บัคบูคิยาห์โอบาดีห์เมชุลลามตัลโมนและอักขูบ เป็น คน เฝ้า ประตู ยืน เฝ้า อยู่ ที่ โรง พัสดุ ของ ประตู
{12:26} คน เหล่า นี้ อยู่ ใน สมัย ของ โย ยา คิม บุตร เย ชู อา ผู้ เป็น บุตร โย ซา ดัก และ ใน สมัย ของ เนหะมีย์ ผู้ ว่า ราชการ กับ ใน สมัย ของ เอส รา ปุโรหิต และ ธรรมา จารย์
{i12:27} การ มอบ ถวาย กำแพง เมือง
{12:27} ใน การ ทำ พิธี มอบ ถวาย กำแพง เยรูซาเล็ม พวก เขา ได้ แสวง หา บรรดา คน เล วี ตาม ที่ ของ เขา ทั่ว ทุก แห่ง เพื่อ จะ นำ เขา มา ที่ เยรูซาเล็ม เพื่อ ฉลอง มอบ ถวาย ด้วย ความ ยินดี ด้วย การ ขอบพระคุณ และ ด้วย การ ร้อง เพลง ด้วย ฉาบ พิณ ใหญ่ และ พิณ เขา คู่
{12:28} พงศ์พันธุ์ พวก นัก ร้อง ได้ รวม กัน มา จาก มณฑล รอบ เยรูซาเล็ม และ จาก ชนบท ของ ชาว เนโทฟาห์
{12:29} ทั้ง มา จาก เบธกิล กาล และ จาก เขต เก บา และ อัส มา เวท เพราะ บรรดา นัก ร้อง ได้ สร้าง ชนบท ของ ตน รอบ เยรูซาเล็ม
{12:30} บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ได้ ชำระ ตน ให้ บริสุทธิ์ และ เขา ทั้งหลาย ได้ ชำระ ประชาชน และ ประตู เมือง กับ กำแพง ให้ บริสุทธิ์
{12:31} แล้ว ข้าพเจ้า ได้ นำ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ขึ้น บน กำแพง และ แต่งตั้ง ให้ คณะ ใหญ่ สอง คณะ เป็น ผู้ กล่าว ขอบพระคุณ และ เดิน เป็น ขบวน แห่ คณะ หนึ่ง ไป ทาง ขวา ขึ้น ไป บน กำแพง จน ถึง ประตู กอง ขยะ
{12:32} และ ถัด เขา ไป มี โฮ ชา ยาห์ และ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ครึ่ง หนึ่ง
{12:33} กับ อา ซา ริ ยาห์ เอส รา เม ชุลลาม
{12:34} ยูดาห์ เบน ยา มิ นเชไมยาห์ และ เย เร มีย์
{12:35} และ พวก ปุโรหิต บาง คน ที่ มี แตร คือ เศคาริยาห์ บุตร โย นา ธาน ผู้ เป็น บุตร เชไมยาห์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร มี คา ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ศักเกอร์ ผู้ เป็น บุตร อาสา ฟ
{12:36} กับ ญาติ พี่น้อง ของ เขา คือ เชไมยาห์ อา ซา เร ล มิ ลา ลัย กิ ลา ลัย มา อัยเนธันเอล และ ยูดาห์ ฮา นา นี พร้อม กับ เครื่องดนตรี ของ ดา วิด คน ของ พระเจ้า และ เอส รา ธรรมา จารย์ ได้ เดิน นำ หน้า เขา
{12:37} ที่ ประตู น้ำพุ เขา ทั้งหลาย เดิน ตรง ไป ขึ้น บันได ของ นคร ดา วิด ที่ ทาง ขึ้น กำแพง เหนือ พระ ราช วัง ของ ดา วิด ถึง ประตู น้ำ ทาง ทิศ ตะวัน ออก
{12:38} อีก คณะ หนึ่ง ที่ กล่าว คำ ขอบพระคุณ เดิน ไป ทาง ซ้าย และ ข้าพเจ้า ตาม เขา ไป พร้อม กับ ประชาชน ครึ่ง หนึ่ง บน กำแพง เหนือ หอคอย เตาไฟ ถึง กำแพง กว้าง
{12:39} และ เหนือ ประตู เอฟ รา อิม และ ทาง ประตู เก่า และ ทาง ประตู ปลา และ หอคอย ฮา นันเอล และ หอ คอ ยศ ต พล ถึง ประตู แกะ และ เขา มา หยุด อยู่ ที่ ประตู ยาม
{12:40} คณะ ทั้ง สอง ผู้ กล่าว คำ ขอบพระคุณ ได้ มา ยืน อยู่ ที่ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ข้าพเจ้า และ เจ้าหน้าที่ ครึ่ง หนึ่ง อยู่ กับ ข้าพเจ้า
{12:41} กับ ปุโรหิต ที่ ถือ แตร คือ เอ ลี ยา คิม มา อา เส ยาห์มินยามินมีคายาห์ เอ ลี โอ นัย เศคาริยาห์กับฮานันยาห์
{12:42} และ มา อา เส ยาห์เชไมยาห์เอเล อา ซาร์ อุ ส ซี เย โฮ ฮา นันมัลคิยาห์ เอ ลาม และ เอเซอร์ และ บรรดา นัก ร้อง ได้ ร้อง เพลง มี ยิสรายาห์ เป็น หัวหน้า ของ เขา
{12:43} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ถวาย เครื่อง สัต ว บูชา ใหญ่ โต ใน วัน นั้น และ เปรมปรีดิ์ เพราะ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ เขา เปรมปรีดิ์ ด้วย ความ ชื่นบาน ใหญ่ ยิ่ง พวก ผู้หญิง และ เด็กๆ ก็ เปรมปรีดิ์ ด้วย และ ความ ชื่นบาน ของ เยรูซาเล็ม ก็ ได้ยิน ไป ไกล
{i12:44} ความ รับผิดชอบ ใน พระ วิหาร
{12:44} ใน วัน นั้น เขา แต่งตั้ง คน ให้ ดูแล ห้อง สำหรับ พัสดุ เครื่อง ถวาย ผลไม้ รุ่น แรก ทศางค์ ให้ รวบรวม สิ่ง ซึ่ง กำหนด ไว้ ใน กฎหมาย สำหรับ ปุโรหิต และ คน เล วี เข้า มา ไว้ ใน นั้น ตาม ไร่ นา ใน เมือง เหล่า นั้น เพราะ คน ยูดาห์ เปรมปรีดิ์ ด้วย เรื่อง บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ นั้น
{12:45} และ เขา ทั้งหลาย ได้ ทำ การ ปรนนิบัติ พระเจ้า ของ เขา และ ทำ การ ปรนนิบัติ เกี่ยว กับ การ ชำระ ให้ บริสุทธิ์ เช่น เดียว กับ ที่ พวก นัก ร้อง และ พวก เฝ้า ประตู ได้ ทำ ตาม พระ บัญชา ของ ดา วิด และ ของ ซา โลม อน ราช โอรส ของ พระองค์
{12:46} เพราะ ใน สมัย ดา วิด และ อาสา ฟ ใน ดึกดำบรรพ์ นั้น มี หัวหน้า พวก นัก ร้อง และ มี บทเพลง สรรเสริญ และ บทเพลง ขอบพระคุณ พระเจ้า
{12:47} และ อิสราเอล ทั้งปวง ใน สมัย ของ เศรุบบาเบล และ ใน สมัย ของ เนหะมีย์ ได้ ให้ ปันส่วน ตาม ต้องการ ทุก วัน แก่ นัก ร้อง และ คน เฝ้า ประตู และ เขา ได้ กัน ส่วน ของ คน เล วี ไว้ ต่างหาก และ คน เล วี ได้ กัน ส่วน ของ พงศ์พันธุ์ อา โร น ไว้ ต่างหาก
{i13:1} คน ต่าง ชาติ ถูก แยก ออก จาก อิสราเอล
{13:1} ใน วัน นั้น มี การ อ่าน หนังสือ ของ โมเสส ให้ ประชาชน ฟัง และ ได้ พบ ที่ มี เขียน ไว้ ว่า ไม่ ควร ให้ คน อัมโมน หรือ คน โม อับ เข้า ไป ใน ที่ ชุมนุม ของ พระเจ้า เป็น นิตย์
{13:2} เพราะ พวก เขา ไม่ ได้ เอา อาหาร และ น้ำ มา ต้อนรับ คน อิสราเอล แต่ ได้ จ้าง บา ลา อัม ให้ มา ต่อต้าน และ แช่ง เขา แต่ พระเจ้า ของ เรา ทรง เปลี่ยน คำ แช่ง เป็น พร
{13:3} และ ต่อ มา เมื่อ ประชาชน ได้ยิน ธรรม บัญญัติ เขา ก็ แยก อิสราเอล ออก เสีย จาก คน ต่าง ชาติ ทั้งสิ้น
{i13:4} การ ปฏิรูป ของ เนหะมีย์
{13:4} ก่อนหน้า นี้ เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ผู้ ได้ รับ การ แต่งตั้ง ให้ ดูแล ห้อง ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ซึ่ง เกี่ยวพัน กับ โท บี อาห์
{13:5} ได้ จัด ห้อง ใหญ่ ห้อง หนึ่ง ให้ โท บี อาห์ เป็น ห้อง ที่ แต่ ก่อน ใช้ เก็บ ธัญ บูชา กำยาน เครื่อง ใช้ ต่างๆ และ ทศางค์ ที่ เป็น ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน ซึ่ง เขา ให้ ไว้ ตาม บัญญัติ ให้ แก่ คน เล วี นัก ร้อง คน เฝ้า ประตู และ เครื่อง ถวาย สำหรับ ปุโรหิต
{13:6} เมื่อ เกิด เรื่อง นี้ ข้าพเจ้า ไม่ ได้ อยู่ ใน เยรูซาเล็ม เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ไป เฝ้า กษัตริย์ อา ร ทา เซอร์ ซี ส แห่ง บาบิโลน ใน ปี ที่ สาม สิบ สอง แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ และ ต่อ มา ข้าพเจ้า ก็ ทูล ลา กษัตริย์
{13:7} และ มา ยัง เยรูซาเล็ม แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทราบ ความ ชั่ว ร้าย ซึ่ง เอ ลี ยา ชี บ ได้ ทำ เพื่อ โท บี อาห์ คือ จัด ห้อง ภายใน บริเวณ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ให้ เขา
{13:8} ข้าพเจ้า โกรธ มาก และ ข้าพเจ้า ก็ โยน เครื่อง แต่ง บ้าน ทั้งสิ้น ของ โท บี อาห์ ออก เสีย จาก ห้อง
{13:9} แล้ว ข้าพเจ้า สั่ง ให้ เขา ชำระ ห้อง และ ข้าพเจ้า ก็ นำ เครื่อง ใช้ ประจำ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ทั้ง ธัญ บูชา กับ กำยาน กลับ มา ไว้ ที่ นั่น อีก
{13:10} และ ข้าพเจ้า ยัง ทราบ อีก ว่า ส่วน ของ คน เล วี นั้น เขา ก็ ไม่ ได้ มอบ ให้ เพราะ ฉะนั้น คน เล วี และ นัก ร้อง ผู้ ปฏิบัติการ งาน ต่าง ก็ หนี กลับ ไป ยัง ไร่ นา ของ ตน
{13:11} ข้าพเจ้า จึง ต่อว่า เจ้าหน้าที่ และ พูด ว่า“ ทำไม จึง ทอดทิ้ง พระ นิเวศ ของ พระเจ้า เสีย?” ข้าพเจ้า จึง รวบรวม พวก เขา กลับ มา และ ตั้ง เขา ไว้ ตาม ตำแหน่ง ของ เขา อีก
{13:12} และ คน ยูดาห์ ทั้งปวง ได้ นำ ทศางค์ ที่ เป็น ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน เข้า มา ยัง โรง พัสดุ
{13:13} ข้าพเจ้า ได้ แต่งตั้ง คน ให้ ดูแล โรง พัสดุ คือ เชเลมิยาห์ ปุโรหิต ศาโดกธรรมาจารย์และเปดายาห์คนเล วี และ ผู้ ช่วย ของ เขา คือ ฮา นันบุตรศักเกอร์ ผู้ เป็น บุตร มัทธานิยาห์ เพราะ นับ ว่า พวก เขา ซื่อสัตย์ และ หน้าที่ ของ เขา คือ แจกจ่าย แก่ พวก พี่น้อง
{13:14} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ เกี่ยว กับ เรื่อง นี้ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ และ ขอ อย่า ทรง ลบล้าง การ ดี ทั้งหลาย ของ ข้า พระองค์ ที่ ข้า พระองค์ ได้ ทำ เพื่อ พระ นิเวศ ของ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ และ เพื่อ การ ปรนนิบัติ ใน ที่ นั้น
{i13:15} การ เริ่มต้น การ ปฏิรูป วัน สะ บา โต
{13:15} ครั้ง นั้น ใน ยูดาห์ ข้าพเจ้า เห็น คน ย่ำ เหล้า องุ่น ใน วัน สะ บา โต และ นำ ฟ่อน ข้าว บรรทุก หลัง ลา เข้า มา ทั้ง เหล้า องุ่น ผล องุ่น มะเดื่อ และ ภาระ ทุก อย่าง ซึ่ง เขา นำ มา ยัง เยรูซาเล็ม ใน วัน สะ บา โต ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน เขา ทั้งหลาย ใน วัน ที่ เขา ขาย อาหาร
{13:16} และ มี คน ชาว ไท ระ อาศัย อยู่ ใน เมือง ได้ นำ ปลา และ สินค้า ทุก อย่าง เข้า มา ขาย ใน วัน สะ บา โต แก่ ประชาชน ยูดาห์ และ ใน เยรูซาเล็ม
{13:17} แล้ว ข้าพเจ้า ได้ ต่อว่า พวก ขุนนาง แห่ง ยูดาห์ และ พูด กับ เขา ว่า“ ทำไม ท่าน ทั้งหลาย ทำ ความ ชั่ว ร้าย เช่น นี้ ทำให้ วัน สะ บา โต เป็น มลทิน
{13:18} บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ ได้ ทำ เช่น นี้ หรือ และ พระเจ้า ของ เรา ไม่ ได้ ทรง นำ เหตุ ร้าย นี้ ทั้งสิ้น ให้ ตก อยู่ บน เรา และ บน เมือง นี้ หรือ? ท่าน ยัง จะ นำ พระ พิโรธ ยิ่ง กว่า นั้น มา เหนือ อิสราเอล ด้วย การ ทำให้ วัน สะ บา โต เป็น มลทิน”
{13:19} และ ต่อ มา พอ เริ่ม มืด ที่ ประตู เมือง เยรูซาเล็ม ก่อน วัน สะ บา โต ข้าพเจ้า สั่ง ให้ ปิด ประตู เมือง และ สั่ง ว่า ไม่ ให้ เปิด จน กว่า จะ พ้น วัน สะ บา โต แล้ว และ ข้าพเจ้า ก็ ตั้ง ข้าราชการ บาง คน ของ ข้าพเจ้า ให้ ดูแล ประตู เมือง เพื่อ ไม่ ให้ นำ ภาระ สิ่ง ใด เข้า มา ใน วัน สะ บา โต
{13:20} แล้ว พวก พ่อค้า และ พวก ขาย สินค้า ทุก ชนิด ได้ ค้าง อยู่ นอก เยรูซาเล็ม หน สอง หน
{13:21} ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน พวก เขา และ พูด กับ เขา ว่า“ ทำไม ท่าน มา นอน อยู่ ข้าง กำแพง เมือง ถ้า ท่าน ทำ อีก ข้าพเจ้า จะ จับ ท่าน” ตั้งแต่ นั้น มา เขา ก็ ไม่ มา อีก ใน วัน สะ บา โต
{13:22} และ ข้าพเจ้า สั่ง คน เล วี ให้ ชำระ ตัว และ มา เฝ้า ประตู เมือง เพื่อ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ ใน เรื่อง นี้ และ ขอ ทรง พระ กรุณา ข้า พระองค์ ตาม ความ ยิ่งใหญ่ แห่ง ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์
{i13:23} การ ประณาม การ แต่งงาน กับ คน ต่าง ชาติ
{13:23} ใน สมัย นั้น ข้าพเจ้า เห็น พวก ยิว ผู้ แต่งงาน กับ หญิง ชาว อัชโดดอัมโมน และ โม อับ
{13:24} และ เด็ก ของ เขา ครึ่ง หนึ่ง พูด ภาษา อัช โดด เขา พูด ภาษา ยูดาห์ ไม่ ได้ แต่ พูด ภาษา ของ แต่ละ ชน ชาติ
{13:25} ข้าพเจ้า ได้ โต้แย้ง กับ พวก เขา และ แช่ง เขา และ ตี เขา บาง คน และ ดึง ผม ของ เขา ออก และ ข้าพเจ้า ทำให้ เขา ปฏิญาณ ใน พระ นาม ของ พระเจ้า ข้าพเจ้า กล่าว ว่า“ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ยก ลูกสาว ของ เจ้า ให้ แก่ ลูกชาย ของ เขา หรือ รับ ลูกสาว ของ เขา ให้ แก่ ลูกชาย ของ เจ้า หรือ ตัว เจ้า เอง
{13:26} ซา โลม อน กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล ไม่ ได้ ทำบาป ด้วย เรื่อง หญิง อย่าง นี้ หรือ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ไม่ มี กษัตริย์ พระองค์ ใด เหมือน พระองค์ และ พระเจ้า ของ พระองค์ ก็ ทรง รัก พระองค์ และ พระเจ้า ทรง กระทำ ให้ พระองค์ เป็น กษัตริย์ เหนือ อิสราเอล ทั้งปวง แม้ กระนั้น บรรดา หญิง ต่าง ชาติ ก็ เป็น เหตุ ให้ พระองค์ ทรง ทำบาป
{13:27} ควร หรือ ที่ เรา จะ ฟัง เจ้า และ ทำ ความ ชั่ว ร้าย ใหญ่ ยิ่ง นี้ ทั้งสิ้น และ ประพฤติ ทรยศ ต่อ พระเจ้า ของ เรา ด้วย การ แต่งงาน กับ หญิง ต่าง ชาติ?”
{13:28} บุตร ชาย คน หนึ่ง ของ โย ยาดา ผู้ เป็น บุตร เอ ลี ยา ชี บ ปุโรหิต ใหญ่ เป็น บุตร เขย ของ สัน บาล ลัท ชาว โฮ โร นา อิม เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง ขับ ไล่ เขา ไป เสีย จาก ข้าพเจ้า
{13:29} ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง เขา ทั้งหลาย เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ได้ ทำให้ การ เป็น ปุโรหิต และ พัน ธ สัญญา ของ พวก ปุโรหิต และ คน เล วี เป็น มลทิน
{13:30} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง ชำระ พวก เขา จาก ทุก สิ่ง ที่ เป็น ของ คน ต่าง ชาติ และ ข้าพเจ้า ได้ กำหนด หน้าที่ ของ บรรดา ปุโรหิต และ คน เล วี ต่าง ก็ ประจำ งาน ของ ตน
{13:31} ข้าพเจ้า ได้ จัด ให้ หา ฟืน ถวาย ตาม เวลา กำหนด และ สำหรับ ผล รุ่น แรก ด้วย ข้า แต่ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ ให้ เกิด ผล ดี เถิด