{1:1} ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ บุตร ของ ฮิ ลคียาห์เยเรมีย์ เป็น หนึ่ง ใน หมู่ ปุโรหิต อยู่ เมือง อา นา โธท ใน แผ่นดิน ของ เผ่า เบน ยา มิ น
{1:2} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์ ใน รัชกาล ของ โย สิ ยาห์ โอรส ของ อา โมน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน ปี ที่ 13 แห่ง การ ครอง ราชย์ ของ พระองค์
{1:3} และ มี มา ใน รัชกาล ของ เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จน ถึง สิ้น ปี ที่ 11 แห่ง รัชกาล เศเดคียาห์ โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เมื่อ มี การ กวาด ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ไป เป็น เชลย ใน เดือน ที่ ห้า
{i1:4} การ ทรง เรียก และ พระ บัญชา มา ถึง เย เร มีย์
{1:4} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{1:5} “ เรา ได้ รู้จัก เจ้า ก่อน ที่ เรา ได้ ก่อ ร่าง ตัว เจ้า ขึ้น ใน ครรภ์ และ ก่อน ที่ เจ้า คลอด จาก ครรภ์ เรา ก็ ได้ กำหนด ตัว เจ้า ไว้ เรา ได้ แต่งตั้ง เจ้า เป็น ผู้ เผย พระ วจนะ แก่ บรรดา ประชาชาติ”
{1:6} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ กราบ ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ดู เถิด ข้า พระองค์ พูด ไม่ เป็น เพราะ ข้า พระองค์ เป็น เด็ก”
{1:7} แต่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ อย่า พูด ว่า เจ้า เป็น เด็ก เพราะ เจ้า ต้อง ไป หา ทุก คน ที่ เรา ใช้ ให้ เจ้า ไป และ ทุก สิ่ง ที่ เรา บัญชา เจ้า เจ้า ต้อง พูด
{1:8} อย่า กลัว พวก เขา เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ ช่วย กู้ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{1:9} แล้ว พระ ยาห์เวห์ เหยียด พระ หัตถ์ สัมผัส ปาก ข้าพเจ้า และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ นี่แน่ะ เรา เอา ถ้อยคำ ของ เรา ใส่ ใน ปาก ของ เจ้า
{1:10} ดู สิ วัน นี้ เรา ได้ ตั้ง เจ้า ไว้ เหนือ บรรดา ประชาชาติ และ เหนือ ราช อาณาจักร ทั้งหลาย ให้ ถอน ราก และ ให้ รื้อ ลง ให้ ทำลาย และ ให้ ล้ม ล้าง ให้ สร้าง และ ให้ ปลูก”
{1:11} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า“ เย เร มีย์ เอ๋ย เจ้า เห็น อะไร?” ข้าพเจ้า กราบ ทูล ว่า“ ข้า พระองค์ เห็น กิ่ง ของ ต้น อัลมอนด์”
{1:12} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เจ้า เห็น ถูกต้อง แล้ว เพราะ เรา เฝ้า ดู ถ้อยคำ ของ เรา เพื่อ จะ ทำให้ สำเร็จ”
{1:13} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ครั้ง ที่ สอง ว่า“ เจ้า เห็น อะไร?” ข้าพเจ้า กราบ ทูล ว่า“ ข้า พระองค์ เห็น หม้อ ใบ หนึ่ง กำลัง เดือด อยู่ ปาก หม้อ เท มา จาก ทาง ทิศ เหนือ”
{1:14} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เหตุ ร้าย จะ ปะทุ จาก ทิศ เหนือ มา เหนือ ชาว แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น
{1:15} เพราะ นี่แน่ะ เรา กำลัง ร้อง เรียก ทุก ตระกูล แห่ง บรรดา ราช อาณาจักร ทิศ เหนือ” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ พวก เขา จะ มา และ ต่าง ก็ จะ วาง บัลลังก์ ของ ตน ไว้ ตรง ทาง เข้า ประตู กรุง เยรูซาเล็ม เพื่อ สู้ กับ กำแพง ที่ ล้อม รอบ และ สู้ กับ เมือง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์
{1:16} และ เรา จะ กล่าว คำ พิพากษา ของ เรา ต่อ คน ใน เมือง เหล่า นั้น เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ พวก เขา ที่ ได้ ทอดทิ้ง เรา และ ได้ เผา เครื่อง หอม บูชา พระ อื่นๆ และ นมัสการ สิ่ง ที่ มือ ของ ตน ได้ ทำ ไว้
{1:17} ส่วน เจ้า จง คาด เอว ของ เจ้า แล้ว ลุก ขึ้น ไป บอก พวก เขา ถึง ทุก สิ่ง ที่ เรา บัญชา เจ้า ไว้ นั้น อย่า ตกใจ กลัว พวก เขา มิ ฉะนั้น เรา จะ ทำให้ เจ้า ตกใจ กลัว ต่อ หน้า พวก เขา
{1:18} ส่วน เรา นี่แน่ะ วัน นี้ เรา ทำให้ เจ้า เป็น เมือง มี ป้อม เป็น เสา เหล็ก และ เป็น กำแพง ทองสัมฤทธิ์ เพื่อ จะ สู้ กับ แผ่นดิน ทั้งหมด สู้ กับ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ สู้ กับ เจ้านาย สู้ กับ ปุโรหิต และ สู้ กับ ราษฎร ใน แผ่นดิน
{1:19} พวก เขา จะ ต่อสู้ กับ เจ้า แต่ จะ ไม่ ชนะ เจ้า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ จะ ช่วย กู้ เจ้า ไว้” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i2:1} พระเจ้า ทรง เรียกร้อง อิสราเอล ให้ กลับ ใจ
{2:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{2:2} “ จง ไป ประกาศก รอก หู ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ยัง จำ ความ จงรัก ภักดี ใน วัย สาว ของ เจ้า ได้ ความ รัก ของ เจ้า ตอน เป็น เจ้าสาว เจ้า ตาม เรา ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน ดินแดน ที่ ไม่ ได้ หว่าน พืช
{2:3} อิสราเอล นั้น บริสุทธิ์ ต่อ พระ ยาห์เวห์ คือ เป็น ผลิตผล รุ่น แรก ของ พระองค์ ทุก คน ที่ กิน ผล นั้น ก็ ผิด เหตุ ร้าย จึง มา ถึง พวก เขา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{2:4} จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ เชื้อสาย ของ ยา โค บ และ ทุก ตระกูล ใน เชื้อสาย ของ อิสราเอล เอ๋ย
{2:5} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ บรรพบุรุษ ของ เจ้า พบ ความ ผิด อะไร ใน เรา เล่า? เขา จึง ห่างเหิน จาก เรา และ ไป ติดตาม สิ่ง ไร้ ค่า และ ได้ กลาย เป็น สิ่ง ไร้ ค่า
{2:6} เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง อยู่ ที่ไหน ผู้ ได้ ทรง พา เรา ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ผู้ ได้ ทรง นำ เรา ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน ดินแดน แห้ง แล้ง และ หลุม บ่อ ใน แดน ที่ แห้ง แล้ง และ มืด ทึบ ใน แผ่นดิน ที่ ไม่ มี ใคร ผ่าน ไป ได้ และ ไม่ มี มนุษย์ อาศัย อยู่ ที่ นั่น?’
{2:7} และ เรา ได้ พา พวก เจ้า เข้า มา ใน แผ่นดิน ที่ มี เรือกสวน ไร่ นา เพื่อ รับประทาน ผลไม้ และ บรรดา สิ่ง ที่ ดี แต่ เมื่อ เจ้า เข้า มา เจ้า ได้ ทำให้ แผ่นดิน ของ เรา เป็น มลทิน และ ทำให้ มรดก ของ เรา เป็น สิ่ง น่า รังเกียจ
{2:8} พวก ปุโรหิต ไม่ ได้ กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง อยู่ ที่ไหน?’ คน เหล่า นั้น ที่ เชี่ยวชาญ ธรรม บัญญัติ ไม่ รู้จัก เรา บรรดา ผู้ปกครอง ก็ ทรยศ ต่อ เรา พวก ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ เผย พระ วจนะ โดย พระ บา อัล และ ติดตาม สิ่ง ไร้ ประโยชน์
{2:9} “ เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ยัง คง โต้แย้ง กับ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เรา จะ โต้แย้ง กับ ลูกหลาน ของ เจ้า
{2:10} จง ข้าม ไป ยัง ฝั่ง เกาะ ไซปรัส แล้ว มอง ดู หรือ ใช้ คน ไป ยัง เมือง เค ดาร์ แล้ว ให้ พิจารณา อย่าง ถี่ถ้วน ดู ว่า เคย มี อย่าง นี้ บ้าง ไหม
{2:11} มี ชน ชาติ ใด เคย เปลี่ยน พระ ของ ตน แม้ ว่า พระ เหล่า นั้น ไม่ ได้ เป็น พระ? แต่ ประชากร ของ เรา ได้ เอา ศักดิ์ศรี ของ เขา แลก กับ สิ่ง ที่ ไม่ เป็น ประโยชน์
{2:12} โอ ฟ้า สวรรค์ จง ตก ตะลึง ด้วย สิ่ง นี้ จง สยดสยอง และ จง ร้าง เปล่า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{2:13} “ เพราะ ว่า ประชากร ของ เรา ได้ ทำ ความ ชั่ว ถึง สอง ประการ เขา ได้ ทอดทิ้ง เรา ซึ่ง เป็น น้ำพุ ที่ มี น้ำ แห่ง ชีวิต แล้ว สกัด บ่อ น้ำ ไว้ สำหรับ ตนเอง เป็น บ่อ แตก ที่ ขัง น้ำ ไม่ ได้
{2:14} “ อิสราเอล เป็น ทาส เขา หรือ? หรือ เป็น ทาส ที่ เกิด มา ใน บ้าน? เหตุ ใด เขา จึง ตก เป็น ของ ปล้น?
{2:15} เหล่า สิงห์ หนุ่ม คำราม ใส่ เขา มัน แผด เสียง ดัง มาก และ พวก มัน ได้ ทำให้ แผ่นดิน ของ เขา ร้าง เปล่า เมือง ทั้งหลาย ของ เขา ก็ ถูก ไฟ เผา ไม่ มี คน อาศัย อยู่
{2:16} ยิ่ง กว่า นั้น อีก ประชาชน เมือง เม มฟิส และ เมือง ทา ปาน เห ส ได้ โกน กระหม่อม ของ เจ้า แล้ว
{2:17} เจ้า หา เรื่อง เหล่า นี้ มา ใส่ ตัว เจ้า เอง ไม่ ใช่ หรือ โดย การ ทอดทิ้ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า เมื่อ พระองค์ ทรง นำ เจ้า ไป ตาม ทาง?
{2:18} ดังนั้น เจ้า ได้ อะไร จาก การ ลง ไป ยัง อียิปต์ เพื่อ ดื่ม น้ำ ใน แม่น้ำ ไนล์? หรือ เจ้า ได้ อะไร จาก การ ลง ไป ยัง อัส ซีเรีย เพื่อ ดื่ม น้ำ ใน แม่น้ำ ยู เฟรติส?
{2:19} ความ ชั่ว ร้าย ของ เจ้า จะ ตี สอน เจ้า เอง และ ความ ไม่ ซื่อสัตย์ ของ เจ้า จะ ตำหนิ เจ้า เจ้า จง รู้ และ เห็น เถิด ว่า มัน เป็น ความ ชั่ว และ ความ ขม ขื่น ที่ ทอดทิ้ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า และ ความ ยำเกรง เรา ไม่ ได้ อยู่ ใน เจ้า เลย” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ผู้ ทรง เป็น จอมทัพ ตรัส ดังนี้ แหละ
{2:20} “ เพราะ ว่า นาน มา แล้ว เจ้า หัก แอก ของ เจ้า และ ทำลาย โซ่ ตรวน ของ เจ้า เสีย และ เจ้า ได้ กล่าว ว่า‘ ข้า จะ ไม่ ปรนนิบัติ’ เพราะ เจ้า ได้ นอน ลง เล่นชู้ บน เนิน เขา สูง ทุก แห่ง และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น
{2:21} แต่ เรา ได้ ปลูก เจ้า ไว้ เป็น เถา องุ่น อย่าง ดี เป็น พันธุ์ แท้ ทั้งนั้น แล้ว ทำไม เจ้า เสื่อมทราม ลง จน กลาย พันธุ์ ไป ได้?
{2:22} ถึง แม้ ว่า เจ้า ชำระ ตัว ด้วย น้ำ ด่าง และ ใช้ สบู่ มาก แต่ รอย เปื้อน ความ ผิด บาป ของ เจ้า ก็ ยัง ปรากฏ อยู่ ต่อ หน้า เรา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{2:23} “ เจ้า จะ พูด ได้ อย่างไร ว่า‘ ข้า ไม่ เป็น มลทิน ข้า ไม่ ได้ ติดตาม บรรดา พระ บา อัลไป’ จง มอง ดู ท่าทาง ของ เจ้าที่ ใน หุบเขา สิ จง สำนึก ว่า เจ้า ได้ ทำ อะไร ไป เหมือน อูฐ สาว คะนอง อยู่ ไม่ สุข
{2:24} เหมือน ลา ป่า ที่ คุ้น เคย กับ ถิ่น ทุรกันดาร ได้ สูด ลมหายใจ ด้วย ความ อยาก อัน รุนแรง ของ มัน ใคร จะ ระงับ ความ ใคร่ ของ มัน ได้ ทุก คน ที่ แสวง หา มัน จะ ไม่ ต้อง เหน็ดเหนื่อย เมื่อ ถึง เดือน ที่ กำหนด ของ มัน จะ พบ มัน เอง
{2:25} อย่า ไป เท้า เปล่า และ อย่า ให้ คอแห้ง แต่ เจ้า กล่าว ว่า‘ เหลวไหล เพราะ ข้า ได้ รัก พระ อื่น และ ข้า จะ ติดตาม ไป’
{2:26} “ เมื่อ โจร ถูก จับ มี ความ อับอาย อย่างไร เชื้อสาย ของ อิสราเอล ก็ จะ อับอาย อย่าง นั้น ทั้ง ตัว เขา กษัตริย์ เจ้านาย ปุโรหิต และ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เขา
{2:27} ผู้ กล่าว แก่ ต้นไม้ ว่า‘ ท่าน เป็น บิดา ของ ข้าพเจ้า’ และ กล่าว แก่ ศิลา ว่า‘ ท่าน คลอด ข้าพเจ้า มา’ เพราะ พวก เขา ได้ หัน หลัง ให้ เรา ไม่ ใช่ หัน หน้า มา แต่ เมื่อ ถึง เวลา ลำบาก เขา กล่าว ว่า‘ ขอ ทรง ลุก ขึ้น ช่วย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ให้ พ้น’
{2:28} แต่ บรรดา พระ ของ เจ้า อยู่ ที่ไหน เล่า ซึ่ง เป็น พระ ที่ เจ้า สร้าง ไว้ สำหรับ ตัวเอง? ถ้า มัน ช่วย เจ้า ให้ พ้น ได้ ก็ ให้ มัน ลุก ขึ้น ช่วย เมื่อ ถึง เวลา ลำบาก ของ เจ้า ยูดาห์ เอ๋ย เจ้า มี เมือง ต่างๆ มาก เท่าใด เจ้า ก็ มี พระ มาก เท่านั้น
{2:29} “ เจ้า ทั้งหลาย จะ มา โต้แย้ง เรา ทำไม? เจ้า ได้ กบฏ ต่อ เรา หมด ทุก คน แล้ว” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{2:30} “ เรา ได้ โบย ตี ลูกหลาน ของ เจ้า เสียเปล่า พวก เขา ก็ ไม่ รับ การ สั่งสอน ดาบ ของ เจ้า เอง ได้ กลืน ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เจ้า เหมือน อย่าง สิงห์ ช่าง ทำลาย
{2:31} คน ยุค นี้ เอ๋ย เจ้า ทั้งหลาย จง คิด พิจารณา ดู พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ เรา เป็น เหมือน ถิ่น ทุรกันดาร แก่ อิสราเอล หรือ หรือ เหมือน แผ่นดิน ที่ มืด ทึบ? ทำไม ประชากร ของ เรา จึง กล่าว ว่า‘ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย เป็น อิสระ ข้า พระองค์ จะ ไม่ มา หา พระองค์ อีก’?
{2:32} สาว พรหมจารี จะ ลืม เครื่องประดับ ของ เธอ ได้ หรือ? เจ้าสาว จะ ลืม อาภรณ์ ของ ตน ได้ หรือ? แต่ ประชากร ของ เรา ได้ ลืม เรา เป็น จำนวน วัน ที่ นับ ไม่ ถ้วน
{2:33} “ เจ้า หา ทาง ไป พบ รัก ได้ อย่าง แนบเนียน ซ้ำ เจ้า ยัง สอน ทาง ของ เจ้า ให้ หญิง ชั่ว
{2:34} ที่ ชาย เสื้อ ของ เจ้า มี โลหิต ของ คน จน ที่ ไร้ ความ ผิด ติด อยู่ ทั้ง ที่ เจ้า ไม่ ได้ จับ เขา ขณะ ทำ การ โจรกรรม แต่ ถึง จะ มี เรื่อง ต่างๆ เหล่า นี้
{2:35} เจ้า ก็ ยัง กล่าว ว่า‘ ข้า ไม่ มี ความ ผิด เลย พระ พิโรธ ของ พระองค์ ได้ หัน กลับ จาก ข้า แล้ว’ นี่แน่ะ เรา จะ นำ เจ้า ไป สู่ การ พิพากษา เพราะ เจ้า กล่าว ว่า‘ ข้า ไม่ ได้ ทำบาป’
{2:36} ทำไม เจ้า เร่ร่อน ไป อย่าง นั้น โดย เปลี่ยน เส้นทาง ของ เจ้า? อียิปต์ จะ ทำให้ เจ้า อับอาย เหมือน ที่ อัส ซีเรีย ทำให้ เจ้า อับอาย มา แล้ว นั้น
{2:37} เช่น เดียวกัน เจ้า จะ ออก มา จาก ที่ นั่น โดย เอา มือ กุม ศีรษะ ของ เจ้า ไว้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิเสธ คน เหล่า นั้น ที่ เจ้า ไว้ วางใจ เจ้า จะ ไม่ เจริญ ขึ้น ด้วย ความ ช่วยเหลือ จาก พวก เขา"
{i3:1} อิสราเอล ผู้ ไม่ ซื่อสัตย์
{3:1} “ ถ้า ชาย ใด หย่า ภรรยา ของ ตน และ เธอ ก็ ไป จาก เขา เสีย และ ไป เป็น ภรรยา ของ ชาย อีก คน หนึ่ง เขา จะ กลับ ไป หา เธอ หรือ? แผ่นดิน นั้น จะ ไม่ โสโครก มากมาย หรือ? เจ้า ได้ เล่นชู้ กับ คน รัก หลาย คน แล้ว และ เจ้า จะ กลับ มา หา เรา หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:2} “ จง แหงน หน้า ขึ้น สู่ บรรดา ที่ สูง โล่ง นั้น และ ดู สิ ที่ไหน บ้าง ที่ เจ้า ไม่ มี คน มา นอน ด้วย? เจ้า ได้ นั่ง คอย คน รัก ของ เจ้า อยู่ ริม ทาง อย่าง คน เร่ร่อน ใน ถิ่น ทุรกันดาร เจ้า ได้ ทำให้ แผ่นดิน โสโครก ด้วย การ แพศยา อย่าง ชั่ว ร้าย ของ เจ้า
{3:3} เพราะ ฉะนั้น ฝน จึง ถูก ระงับ เสีย และ ฝน ปลาย ฤดู จึง ขาด ไป แต่ เจ้า มี หน้าผาก ของ หญิง แพศยา เจ้า ปฏิเสธ ไม่ ยอม อาย
{3:4} เจ้า เพิ่ง จะ เรียก เรา ไม่ ใช่ หรือ ว่า‘ พระ บิดา ของ ข้า พระองค์ พระองค์ ทรง เป็น สหาย ใน วัย เยาว์ ของ ข้า พระองค์
{3:5} พระองค์ จะ ทรง พระ พิโรธ อยู่ เป็น นิตย์ หรือ? พระองค์ จะ กริ้ว อยู่ จน ถึง ที่สุด ปลาย หรือ?’ นี่แน่ะ เจ้า ลั่น วาจา แล้ว แต่ เจ้า ก็ ยัง ทำ ความ ชั่ว ทุก อย่าง ซึ่ง เจ้า ทำ ได้”
{i3:6} ทรง เรียก ให้ กลับ ใจ
{3:6} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ใน รัชกาล กษัตริย์ โย สิ ยาห์ว่า“ เจ้า เห็น อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ ทำ อะไร? เธอ ขึ้น ไป บน ภูเขา สูง ทุก ลูก และ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น แล้ว ก็ ไป เล่นชู้ อยู่ ที่ นั่น
{3:7} และ เรา คิด ว่า เมื่อ เธอ ทำ ทุก สิ่ง เหล่า นี้ แล้ว เธอ จะ กลับ มา หา เรา แต่ เธอ ก็ ไม่ กลับ มา และ ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ นั้น ก็ เห็น
{3:8} เรา เห็น ว่า เพราะ การ ล่วง ประเวณี ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ เรา จึง ไล่ เธอ ไป พร้อม กับ ให้ หนังสือ หย่า แต่ ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ นั้น ก็ ไม่ กลัว เธอ กลับ ไป เล่นชู้ ด้วย
{3:9} เพราะ เห็น ว่า การ แพศยา ของ เธอ ยัง เบา ไป เธอ ก็ ทำให้ แผ่นดิน โสโครก โดย ไปล่ วง ประเวณี กับ ศิลา และ ต้นไม้
{3:10} แม้ เป็น อย่าง นี้ ทั้งสิ้น ยูดาห์ น้อง สาว ที่ ทรยศ ของ เธอ ก็ ไม่ ได้ หัน กลับ มา หา เรา ด้วย สุด ใจ แต่ แสร้ง ทำ เป็น กลับ มา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:11} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ ยัง สำแดง ตัว ว่า ชอบธรรม ยิ่ง กว่า ยูดาห์ ที่ ทรยศ
{3:12} จง ไป ประกาศ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทาง ทิศ เหนือ กล่าว ว่า อิสราเอล ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย กลับ มา เถิด พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เรา จะ ไม่ มอง ดู พวก เจ้า ด้วย ความ โกรธ เพราะ เรา มี ความ รัก มั่นคง พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เรา จะ ไม่ โกรธ อยู่ เป็น นิตย์
{3:13} เพียง แต่ ยอมรับ ความ ผิด ของ เจ้า ว่า เจ้า ได้ กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า และ เที่ยว เอาใจ บรรดา พระ อื่น ที่ ใต้ ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น และ พวก เจ้า ไม่ ได้ ฟัง เสียง ของ เรา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:14} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ลูกหลาน ที่ กลับ สัตย์ เอ๋ย กลับ มา เถิด เพราะ เรา เป็น นาย เหนือ พวก เจ้า เรา จะ รับ พวก เจ้า มา เมือง ละ คน และ ตระกูล ละ สอง คน และ เรา จะ นำ เจ้า มา ถึง ศิโยน”
{3:15} “ และ เรา จะ ให้ บรรดา ผู้ เลี้ยง แกะ คน ที่ เรา พอใจ แก่ พวก เจ้า ผู้ ซึ่ง จะ เลี้ยง เจ้า ด้วย ความ รู้ และ ความ เข้าใจ
{3:16} และ เมื่อ พวก เจ้า ทวี และ เพิ่ม ขึ้น ใน แผ่นดิน นั้น ใน เวลา นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ กล่าว อีก ว่า‘ หีบ พัน ธ สัญญา แห่ง พระ ยาห์เวห์’ เรื่อง นี้ จะ ไม่ มี ขึ้น ใน ใจ ไม่ มี ใคร กล่าว ถึง ไม่ มี ใคร นึก ถึง จะ ไม่ ทำ ขึ้น อีก เลย
{3:17} ใน ครั้ง นั้น จะ เรียก กรุง เยรูซาเล็ม ว่า เป็น พระ ที่นั่ง ของ พระ ยาห์เวห์ และ บรรดา ประชาชาติ จะ รวบรวม กัน เข้า มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม เพื่อ พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ และ พวก เขา จะ ไม่ ดื้อรั้น ดำเนิน ตามใจ ชั่ว ของ เขา อีก ต่อ ไป
{3:18} ใน เวลา นั้น เชื้อสาย ของ ยูดาห์ จะ เดิน มา กับ เชื้อสาย ของ อิสราเอล เขา ทั้ง สอง จะ รวม กัน มา จาก แผ่นดิน ฝ่าย เหนือ มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง เรา มอบ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เป็น มรดก
{3:19} “ เรา คิด ว่า เรา จะ ตั้ง เจ้า ไว้ ท่ามกลาง บุตร ทั้งหลาย ของ เรา อย่างไร ดี หนอ และ ให้ แผ่นดิน ที่ น่า ปรารถนา แก่ เจ้า เป็น มรดก สวย งาม ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ และ เรา คิด ว่า เจ้า จะ เรียก เรา ว่า พระ บิดา ของ ข้า พระองค์ และ จะ ไม่ หัน กลับ จาก การ ติดตาม เรา
{3:20} แต่ เชื้อสาย อิสราเอล เอ๋ย พวก เจ้า ได้ ทรยศ ต่อ เรา เช่น เดียว กับ ภรรยา ทรยศ ต่อ สามี” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{3:21} เขา ได้ยิน เสียง มา จาก ที่ สูง โล่ง เป็น เสียง ร้องไห้ และ เสียง วิงวอน ของ บุตร ทั้งหลาย ของ อิสราเอล เพราะ เขา ได้ แปร วิถี ของ เขา เสีย แล้ว เขา ได้ ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา
{3:22} “ บรรดา บุตร ที่ กลับ สัตย์ เอ๋ย จง กลับ มา เถิด เรา จะ รักษาการ กลับ สัตย์ ของ เจ้า ให้ หาย”“ นี่แน่ะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มา หา พระองค์ แล้ว เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ข้า พระองค์”
{3:23} “ แท้ จริง เนิน เขา ก็ เป็น แต่ สิ่ง หลอกลวง และ ความ สับสน อลหม่าน บน ภูเขา ก็ เช่น กัน แท้ จริง ความ รอด ของ อิสราเอล นั้น อยู่ ใน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา
{3:24} “ แต่ว่า สิ่ง น่า อาย นั้น ได้ กัด กิน สิ่ง ทั้งปวง ที่ บรรพบุรุษ ของ เรา ได้ ลงแรง ทำ ไว้ ตั้งแต่ เรา ยัง เป็น เด็ก อนุชน อยู่ คือ ฝูง แกะ ฝูง โค บรรดา บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ พวก เขา
{3:25} ให้ เรา นอน ลง ใน ความ อาย ของ เรา และ ให้ ความ อัปยศ คลุม เรา ไว้ เพราะ เรา ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้ง ตัว เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา ตั้งแต่ เรา เป็น อนุชน อยู่ จน ทุก วัน นี้ และ เรา ไม่ ได้ ฟัง พระ สุรเสียง แห่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา”
{4:1} “ อิสราเอล เอ๋ย ถ้า เจ้า จะ กลับ มา เจ้า ก็ ควร จะ กลับ มา หา เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ ถ้า เจ้า ยอม เอา สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ไป ให้ พ้น หน้า เรา เสีย ไม่ โลเล
{4:2} และ ถ้า เจ้า สาบาน อย่าง สัตย์ จริง อย่าง ยุติธรรม และ อย่าง เที่ยงตรง ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’ บรรดา ประชาชาติ จะ ให้ พร กัน โดย พระองค์ และ โดย พระองค์ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ รับ เกียรติ”
{4:3} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ คน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ว่า“ จง ทุบ ดิน ที่ ไถ ไว้ แล้ว นั้น และ อย่า หว่าน ลง กลาง พง หนาม
{4:4} คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง เข้า สุหนัต ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ จง ตัด หนัง หุ้ม ปลาย หัวใจ ของ เจ้า เสีย เกรง ว่า ความ โกรธ ของ เรา จะ พลุ่ง ออก ไป อย่าง ไฟ และ เผา ไหม้ โดย ไม่ มี ใคร จะ ดับ ได้ เนื่อง จาก การ กระทำ ความ ชั่ว ของ พวก เจ้า”
{i4:5} ยูดาห์ ได้ รับ การ เตือน เรื่อง การ บุกรุก และ การ ถูก ทิ้ง ร้าง
{4:5} “ จง ประกาศ ใน ยูดาห์ และ ป่าวร้อง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ว่า‘ จง เป่า เขา สัตว์ ไป ทั่ว แผ่นดิน’ จง ร้อง ประกาศ ดังๆ ว่า‘ มา รวม กัน เถิด ให้ เรา เข้า ไป ใน บรรดา เมือง ที่ มี ป้อม’
{4:6} จง ยก ธง ขึ้น สู่ ศิ โยน จง รีบ หนี ไป ให้ ปลอดภัย อย่า รอ อยู่ เพราะ เรา นำ สิ่ง ร้าย มา จาก ทิศ เหนือ และ นำ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง มา
{4:7} สิงห์ ตัว หนึ่ง ได้ ออก จาก ซุ้ม ของ มัน แล้ว และ ผู้ ทำลาย ประชาชาติ ได้ ยก มา แล้ว เขา ได้ ออก ไป จาก สถานที่ ของ เขา เพื่อ ทำให้ แผ่นดิน ของ เจ้า ร้าง เปล่า เมือง ต่างๆ ของ เจ้า จะ ถูก ทิ้ง ร้าง ปราศจาก คน อาศัย
{4:8} ด้วย เหตุ นี้ เจ้า จง สวม ผ้า กระสอบ จง คร่ำครวญ และ ร้องไห้ ว่า‘ เพราะ พระ พิโรธ ร้อน แรง ของ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ หัน กลับ ไป จาก เรา’”
{4:9} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ใน วัน นั้น ทั้ง กษัตริย์ และ พวก เจ้านาย จะ หมด กำลังใจ บรรดา ปุโรหิต จะ ตก ตะลึง และ ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ จะ แปลก ใจ”
{4:10} แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ ทรง ล่อลวง ชน ชาติ นี้ และ กรุง เยรูซาเล็ม แน่นอน ที เดียว ว่า‘ เจ้า ทั้งหลาย จะ อยู่ เย็น เป็น สุข’ แต่ ที่ จริง ดาบ ได้ มา ถึง ชีวิต ของ พวก เขา”
{4:11} “ ใน ครั้ง นั้น เขา จะ กล่าว แก่ ชน ชาติ นี้ และ แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า‘ ลม ร้อน จาก ที่ สูง โล่ง ใน ถิ่น ทุรกันดาร พัด มา สู่ บุตรี ประชากร ของ เรา ไม่ ใช่ จะ มา ฝัด หรือ มา ชำระ
{4:12} กระแสลม แรง เกิน แก่ การ เหล่า นี้ พัด มา เพื่อ เรา เรา เอง เป็น ผู้ กล่าว คำ พิพากษา พวก เขา’
{4:13} “ นี่แน่ะ เขา ขึ้น มา เหมือน เมฆ รถ รบ ของ เขา เหมือน ลมบ้าหมู ม้า ทั้งหลาย ของ เขา เร็ว ยิ่ง กว่า นก อินทรี วิบัติ แก่ พวก เรา เพราะ ว่า เรา จะ ต้อง พินาศ
{4:14} กรุง เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง ล้าง จิตใจ ของ เจ้า ให้ พ้น จาก ความ ชั่ว ร้าย เพื่อ เจ้า จะ รอด ได้ ความคิด ชั่ว ร้าย ของ เจ้า นั้น จะ สิง อยู่ ใน ใจ ของ เจ้า นาน สัก เท่าใด?
{4:15} เพราะ ว่า มี เสียง ป่าวร้อง มา จาก เมือง ดาน และ ประกาศ ความ ชั่ว ร้าย จาก ภูเขา เอฟ รา อิม
{4:16} จง เตือน บรรดา ประชาชาติ ถึง สิ่ง เหล่า นี้ จง ประกาศ แก่ กรุง เยรูซาเล็ม ว่า บรรดา ผู้ ล้อม มา จาก แผ่นดิน ไกล พวก เขา โห่ ร้อง เข้า ใส่ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์
{4:17} เขา ทั้งหลาย ล้อม รอบ ยูดาห์ ไว้ เหมือน ผู้ ดูแล เฝ้า นา เพราะ ว่า ยูดาห์ ได้ กบฏ ต่อ เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{4:18} “ วิถี และ การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เจ้า ได้ นำ เรื่อง นี้ มา เหนือ เจ้า นี่แหละ เป็น ผล กรรม ของ เจ้า ซึ่ง ขม ขื่น และ สะเทือนใจ ของ เจ้า”
{i4:19} ความ โศกเศร้า ต่อ ชน ชาติ ที่ ประสบ หายนะ
{4:19} แสน ระทม แสน ระทม ข้า บิด ตัว ด้วย ความ เจ็บ ปวด โอ ผนัง ดวงใจ ของ ข้า เอ๋ย จิตใจ ของ ข้า ก็ สั่น ระรัว ข้า จะ นิ่ง อยู่ ไม่ ได้ เพราะ ข้า ได้ยิน เสียง เขา สัตว์ เสียง ปลุก ของ สงคราม
{4:20} หายนะ ซ้อน หายนะ ถูก เร้า ขึ้น มา แผ่นดิน ทั้งสิ้น ถูก ทิ้ง ร้าง บรรดา เต็นท์ ของ ข้า ถูก ทำลาย ใน ฉับ พลัน และ ชั่ว ครู่ เดียว ผ้า เต็นท์ ทั้งหลาย ของ ข้า ก็ ย่อยยับ ไป
{4:21} ข้า จะ ต้อง มอง ดู ธง และ ฟัง เสียง เขา สัตว์ นาน สัก เท่าใด?
{4:22} “ เพราะ ประชากร ของ เรา โง่เขลา พวก เขา ไม่ รู้จัก เรา เขา เป็น ลูกหลาน ที่ โง่ เง่า เขา ไม่ มี ความ เข้าใจ เขา ช่ำชอง ใน การ ทำ ชั่ว และ เขา ไม่ รู้จัก ทำ ดี”
{4:23} ข้าพเจ้า มอง ดู แผ่นดิน และ นี่แน่ะ เป็น ที่ ร้าง และ ว่างเปล่า และ มอง ดู ท้อง ฟ้า ใน นั้น ก็ ไม่ มี ความ สว่าง
{4:24} ข้าพเจ้า มอง ดู ภูเขา นี่แน่ะ มัน กำลัง สั่น สะเทือน เนิน เขา ก็ เคลื่อน ตัว ไป มา
{4:25} ข้าพเจ้า มอง ดู และ นี่แน่ะ ไม่ มี มนุษย์ เลย นก ทั้งปวง บน ท้อง ฟ้า ได้ หนี ไป แล้ว
{4:26} ข้าพเจ้า มอง ดู และ นี่แน่ะ เรือกสวน ไร่ นา ก็ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร และ เมือง ทั้งสิ้น ก็ ปรัก หัก พัง ไป ต่อ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ ต่อ พระ พิโรธ ร้อน แรง ของ พระองค์
{4:27} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ แผ่นดิน ทั้งหมด จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า แต่ เรา ก็ จะ ไม่ ทำให้ ถึง อวสาน เสียที เดียว
{4:28} เพราะ เรื่อง นี้ โลก จะ ไว้ทุกข์ และ ท้อง ฟ้า เบื้องบน จะ ดำ มืด เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว เรา ได้ มุ่งหมาย ไว้ แล้ว เรา จะ ไม่ เปลี่ยนใจ หรือ หัน กลับ”
{4:29} เมื่อ ได้ยิน เสียง พล ม้า และ พล ธนู ชาว เมือง ทุก แห่ง ก็ หนี ไป พวก เขา เข้า ไป อยู่ ใน พง ไม้ หนา ทึบ และ ปีนป่าย ไป ตาม ศิลา เมือง ทุก แห่ง ก็ ถูก ทอดทิ้ง และ ไม่ มี มนุษย์ อาศัย อยู่ ใน เมือง เหล่า นั้น เลย
{4:30} เจ้า ผู้ ถูก ทิ้ง ร้าง เอ๋ย เจ้า ทำ อะไร กัน? ที่ เจ้า แต่ง ตัว สี แดง นั้น และ ที่ เจ้า ประดับ ตัว ด้วย อาภรณ์ ทองคำ ที่ เจ้า ขยาย ดวงตา ให้ กว้าง ด้วย แต้ม สี เออ เจ้า แต่ง ตัว ให้ งาม เสียเปล่า คน รัก ของ เจ้า ดูหมิ่น เจ้า พวก เขา แสวง ชีวิต ของ เจ้า
{4:31} เพราะ เรา ได้ยิน เสียง เหมือน เสียง หญิง คลอด บุตร ร้อง แสน เจ็บ ปวด อย่าง กับ จะ คลอด บุตร หัว ปี เสียง ร้อง แห่ง บุตรี ศิ โยน นั้น แทบ จะ ขาดใจ เหยียด แขน ของ เธอ ออก ร้อง ว่า“ วิบัติ แก่ ข้า ข้า อ่อน แรง อยู่ ต่อ หน้า ฆาตกร”
{i5:1} ความ ทุจริต ของ ประชากร ของ พระเจ้า
{5:1} “ จง วิ่ง ไป มา บน ถนน ใน กรุง เยรูซาเล็ม จง มอง และ สังเกต จง ค้น ตาม ลาน เมือง ดู ที ว่า จะ หา สัก คน หนึ่ง ได้ หรือ ไม่ คือ คน ที่ ทำ การ ยุติธรรม และ แสวง หา ความ จริง เพื่อ เรา จะ ได้ อภัยโทษ ให้ แก่ เมือง นั้น
{5:2} แม้ พวก เขา กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’ เขา ก็ ยัง สาบาน เท็จ”
{5:3} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระ เนตร ของ พระองค์ ทรง หา ความ สัตย์ จริง ไม่ ใช่ หรือ? พระองค์ ทรง เฆี่ยน ตี เขา ทั้งหลาย แต่ เขา ก็ ไม่ รู้สึก เจ็บ ปวด พระองค์ ทรง ล้างผลาญ เขา แต่ เขา ก็ ปฏิเสธ ที่ จะ รับ การ แก้ไข เขา ได้ ทำให้ หน้า ของ ตน กระด้าง ยิ่ง กว่า หิน เขา ปฏิเสธ ที่ จะ หัน กลับ”
{5:4} แล้ว ข้าพเจ้า ทูล ว่า“ คน เหล่า นี้ เป็น แต่ ผู้น้อย เขา ไม่ มี ความคิด เพราะ เขา ไม่ รู้จัก พระ มรรคา ของ พระ ยาห์เวห์ ไม่ รู้จัก พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า ของ เขา
{5:5} ข้า พระองค์ จะ ไป หา พวก ผู้ใหญ่ และ จะ พูด กับ พวก เขา เพราะ เขา รู้จัก พระ มรรคา ของ พระ ยาห์เวห์ และ รู้จัก พระ บัญญัติ ของ พระเจ้า ของ เขา” แต่ พวก เขา ทุก คน ก็ ได้ หัก แอก เสีย เขา ได้ ทำลาย โซ่ ตรวน เสีย
{5:6} เพราะ ฉะนั้น สิงห์ จาก ป่า จะ มา สังหาร เขา สุนัข ป่า จาก ที่ราบ แห้ง แล้ง จะ ทำลาย เขา เสือดาว เฝ้า เมือง ทั้งหลาย ของ เขา ทุก คน ที่ ไป จาก เมือง เหล่า นั้น จะ ถูก ฉีก เป็น ชิ้นๆ เพราะ การ ละเมิด ของ เขา ก็ มากมาย ความ ไม่ ซื่อสัตย์ ของ เขา ก็ ใหญ่ โต
{5:7} “ เรา จะ ให้ อภัย เจ้า ได้ อย่างไร? ลูกหลาน ของ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา แล้ว และ ได้ สาบาน โดย ผู้ ที่ ไม่ ใช่ พระเจ้า เมื่อ เรา เลี้ยง เขา ให้ อิ่ม เขา ก็ ล่วง ประเวณี แล้ว ชุมนุม กัน ที่ บ้าน ของ หญิง แพศยา
{5:8} พวก เขา เหมือน ม้า ผู้ ที่ อิ่มหนำ และ กลัดมัน ทุก คน ต่าง ร้อง หา ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน ของ ตน
{5:9} เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ เรา จะ ไม่ ลงโทษ เขา หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ และ เรา ไม่ ควร จะ แก้ แค้น ชน ชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ?”
{5:10} “ ไป เถอะ ไป ตาม แถว ต้น องุ่น ของ มัน และ ทำลาย เสีย แต่ อย่า ให้ ถึง อวสาน เสียที เดียว ตัด กิ่ง ก้าน ของ มัน ออก เพราะ คน เหล่า นี้ ไม่ ได้ เป็น ของ พระ ยาห์เวห์
{5:11} เพราะ พงศ์พันธุ์ ของ อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ ได้ ทรยศ ต่อ เรา อย่าง สิ้นเชิง แล้ว” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{5:12} เขา ทั้งหลาย พูด มุสา ใน เรื่อง พระ ยาห์เวห์ และ ได้ กล่าว ว่า“ พระองค์ จะ ไม่ ทรง กระทำ อะไร ไม่ มี การ ร้าย ใด จะ เกิด ขึ้น กับ เรา เรา จะ ไม่ เห็น ดาบ หรือ การ กันดาร อาหาร”
{5:13} ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ จะ เป็น เพียง ลม พระ วจนะ ไม่ มี ใน คน เหล่า นั้น ขอ ให้ เป็น อย่าง นั้น แก่ พวก เขา เถิด
{5:14} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า จอมทัพ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ พวก เขา กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ นี่แน่ะ เรา จะ ทำ ถ้อยคำ ของ เรา ที่ อยู่ ใน ปาก ของ เจ้า ให้ เป็น ไฟ และ ประชาชน นี้ เป็น ฟืน และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ เขา เสีย
{5:15} ดู สิ คน อิสราเอล เอ๋ย เรา จะ นำ ชน ชาติ จาก แดน ไกล มา สู้ เจ้า ทั้งหลาย พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เป็น ชน ชาติ ที่มั่น คง เป็น ชน ชาติ ดึกดำบรรพ์ เป็น ชน ชาติ ที่ เจ้า ไม่ รู้ ภาษา ของ เขา เขา จะ พูด อะไร เจ้า ก็ ไม่ เข้าใจ
{5:16} แล่ง ธนู ของ เขา เหมือน หลุม ฝัง ศพ ทุก คน เป็น นักรบ
{5:17} เขา จะ กิน สิ่ง ซึ่ง เจ้า เกี่ยว ได้ และ กิน อาหาร ของ เจ้า เขา จะ กิน บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เจ้า เขา จะ กิน ฝูง แกะ ฝูง โค ของ เจ้า เขา จะ กิน เถา องุ่น และ ต้น มะเดื่อ ของ เจ้า เขา จะ ใช้ ดาบ ทำลาย บรรดา เมือง ที่ มี ป้อม ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า วางใจ นั้น”
{5:18} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ถึง แม้ ใน วัน เหล่า นั้น เรา ก็ ยัง ไม่ ทำให้ เจ้า ถึง อวสาน
{5:19} และ เมื่อ พวก เจ้า กล่าว ว่า‘ ทำไม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทั้งหลาย จึง ทรง ทำ สิ่ง เหล่า นี้ แก่ เรา?’ เจ้า จง กล่าว แก่ เขา ว่า‘ เพราะ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา ไป ปรนนิบัติ พระ ต่าง ด้าว ใน แผ่นดิน ของ เจ้า เพราะ ฉะนั้น เจ้า จะ ต้อง ไป ปรนนิบัติ คน ต่าง ชาติ ใน แผ่นดิน ซึ่ง ไม่ ใช่ ของ เจ้า’”
{5:20} "จง ป่าวร้อง ข้อความ ต่อ ไป นี้ ใน วงศ์วาน ยา โค บ จง ประกาศ เรื่อง นี้ ใน ยูดาห์
{5:21} “ ประชาชน ที่ โง่เขลา และ ไร้ ความคิด เอ๋ย ผู้ มี ตา แต่ มอง ไม่ เห็น ผู้ มี หู แต่ ฟัง ไม่ ได้ยิน จง ฟัง ข้อความ นี้
{5:22} เจ้า ไม่ ยำเกรง เรา หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เจ้า ไม่ ตัว สั่น อยู่ ต่อ หน้า เรา หรือ? คือ เรา ผู้ วาง กอง ทราย ไว้ เป็น เขต ล้อม ทะเล เป็น เครื่อง กีดขวาง เป็น นิตย์ ไม่ ให้ ผ่าน ไป ได้ แม้ ว่า คลื่น จะ ซัด ก็ เอา ชนะ ไม่ ได้ แม้ ว่า คลื่น จะ คะนอง ก็ ข้าม ไป ไม่ ได้
{5:23} แต่ ประชาชน เหล่า นี้ มี ใจ ดื้อดึง และ กบฏ เขา ได้ หันเห และ จาก ไป เสีย
{5:24} พวก เขา ไม่ ได้ คิด ใน ใจ ของ ตน ว่า‘ ให้ เรา ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ประทาน ฝน ตาม ฤดู ของ มัน คือ ฝน ต้น ฤดู และ ฝน ปลาย ฤดู และ ทรง รักษา กฎเกณฑ์ ของ สัปดาห์ แห่ง การ เก็บเกี่ยว ไว้ ให้ เรา’
{5:25} ความ ผิด บาป ของ เจ้า ได้ ทำให้ สิ่ง เหล่า นี้ หันเห ไป เสีย และ บาป ของ พวก เจ้า ก็ กัน ความ ดี ไว้ เสีย จาก เจ้า
{5:26} เพราะ จะ พบ คน อธรรม ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา เขา ซุ่ม คอย เหมือน คน ดัก นก ซุ่ม อยู่ เขา วาง กับ ไว้ เขา ดัก จับ คน
{5:27} เหมือน กรง ที่ เต็ม ไป ด้วย นก บ้าน ของ พวก เขา ก็ เต็ม ด้วย การ ทรยศ เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ใหญ่ โต และ มั่งมี
{5:28} เขา จึง ตัว อ้วน อ่อน นิ่ม ใน เรื่อง ทำ ชั่ว เขา ล้ำหน้า เขา ไม่ ได้ ตัดสิน ด้วย ความ ยุติธรรม ใน คดี ของ ลูก กำพร้า เพื่อ ให้ คดี นั้น ก้าวหน้า เขา ไม่ ได้ ป้องกัน สิทธิ ของ คน ขัด สน
{5:29} เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ เรา จะ ไม่ ลงโทษ เขา หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ และ ไม่ ควร ที่ เรา จะ แก้ แค้น ประชาชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ?
{5:30} “ สิ่ง น่า หวาดหวั่น และ น่า กลัว ได้ เกิด ขึ้น ใน แผ่นดิน นี้
{5:31} คือ ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ เผย พระ วจนะ เท็จ และ บรรดา ปุโรหิต ก็ ปกครอง ตาม อำนาจ ของ ตน และ ประชากร ของ เรา ก็ ชอบ แบบ นี้ แต่ พวก เจ้า จะ ทำ อย่างไร เมื่อ วาระ สุดท้าย มา ถึง?”
{i6:1} ความ น่า กลัว ของ การ บุกรุก ที่ จะ มา ถึง เยรูซาเล็ม
{6:1} ประชาชน เบน ยา มิ น เอ๋ย จง หนี ไป เพื่อ ความ ปลอดภัย หนี จาก ใจ กลาง กรุง เยรูซาเล็ม จง เป่า เขา สัตว์ ใน เมือง เท โค อา และ ยก สัญญาณ ขึ้น ไว้ เหนือ หมู่บ้าน เบธ ฮัก เค เร ม เพราะ เหตุ ร้าย โผล่ มา จาก ทิศ เหนือ คือ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง
{6:2} เรา จะ ทำลาย สาว สวย และ แบบ บาง คือ บุตรี ศิโยนเสีย
{6:3} ผู้ เลี้ยง แกะ พร้อม กับ ฝูง แกะ จะ มา สู้ เธอ เขา จะ ตั้ง เต็นท์ ไว้ รอบ เธอ ต่าง ก็ จะ หา กิน อยู่ ใน ที่ ของ มัน
{6:4} “ จง เตรียม ทำ สงคราม กับ เธอ จง ลุก ขึ้น ให้ เรา โจมตี เวลา เที่ยงวัน”“ วิบัติ แก่ พวก เรา เพราะ ว่า กลางวัน ล่วง ไป แล้ว เงา ของ เวลา เย็น ก็ ทอด ยาว ออก ไป”
{6:5} “ จง ลุก ขึ้น ให้ เรา เข้า ตี เวลา กลางคืน และ ทำลาย บรรดา วัง ของ เธอ เสีย”
{6:6} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง โค่น ต้นไม้ ของ เธอ ลง จง ก่อ เชิงเทิน ไว้ สู้ กรุง เยรูซาเล็ม นี่แหละ นคร ที่ ต้อง ถูก ลงโทษ ภายใน เธอ ไม่ มี อะไร นอกจาก การ บีบ บังคับ
{6:7} บ่อ น้ำ ทำให้ น้ำ เย็น อยู่ เสมอ ฉัน ใด เธอ ก็ ทำให้ เกิด ความ อธรรม ขึ้น เรื่อยๆ ฉัน นั้น ความ ทารุณ และ การ ทำลาย มี ให้ ได้ยิน เสมอ ภายใน เธอ ความ เจ็บ ปวด และ การ บาดเจ็บ ก็ ปรากฏ ต่อ หน้า เรา เสมอ
{6:8} เยรูซาเล็ม เอ๋ย จง รับ คำ ตักเตือน เถิด เกรง ว่า เรา จะ ปลีกตัว ไป เสีย จาก เจ้า เกรง ว่า เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ที่ ร้าง เปล่า เป็น แผ่นดิน ที่ ปราศจาก คน อาศัย”
{6:9} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เขา ทั้งหลาย จะ กวาด คน อิสราเอล ที่ เหลือ อยู่ นั้น ไป เสีย ทั้งหมด อย่าง เก็บ ผล องุ่น เหมือน คน เก็บ ผล องุ่น เอา มือ เก็บ ผล ตาม กิ่ง ของ มัน อีก ครั้ง หนึ่ง”
{6:10} ข้าพเจ้า ควร จะ พูด และ ให้ คำ ตักเตือน แก่ ใคร เพื่อ เขา จะ ได้ เชื่อฟัง? ดู สิ หู ของ เขา ตัน เสีย แล้ว เขา ฟัง ไม่ ได้ นี่แน่ะ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ เป็น สิ่ง ที่ เขา ดูแคลน เขา ไม่ พอใจ ฟัง
{6:11} แต่ ข้าพเจ้า มี พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ เต็ม ไป หมด ข้าพเจ้า จะ เก็บ มัน ไว้ อีก ไม่ ไหว แล้ว“ จง เท มัน รด เด็กๆ ตาม ถนน และ รด พวก หนุ่มๆ ที่ ชุมนุม กัน อยู่ ด้วย ทั้ง สามี และ ภรรยา ก็ จะ ต้อง เอา ไป ทั้งคน แก่ และ คน ชรา ด้วย
{6:12} บ้านเรือน ของ พวก เขา จะ ต้อง ยก ให้ เป็น ของ คน อื่น ทั้ง ไร่ นา และ ภรรยา ของ เขา ด้วย เพราะ เรา จะ เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ ชาว แผ่นดิน นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{6:13} “ เพราะ ว่า ตั้งแต่ คน ต่ำต้อย ที่สุด จน ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด ทุก คน โลภ อยาก ได้ กำไร ที่ ไม่ ยุติธรรม และ ทุก คน ต่าง ฉ้อฉล ตั้งแต่ ผู้ เผย พระ วจนะ จน ถึง ปุโรหิต
{6:14} เขา ทั้งหลาย ได้ รักษา แผล ของ ประชากร ของ เรา เพียง ผิวเผิน กล่าว ว่า‘ สวัสดิภาพ สวัสดิภาพ’ เมื่อ ไม่ มี สวัสดิภาพ เลย
{6:15} เมื่อ เขา ทำ การ น่า เกลียด น่า ชัง เขา อับอาย หรือ เปล่า? เปล่า เขา ไม่ อับอาย เลย เขา ไม่ รู้จัก อาย เพราะ ฉะนั้น เขา จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก ที่ ล้ม แล้ว เมื่อ เรา ลงโทษ พวก เขา เขา จะ ล้ม คว่ำ” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{6:16} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ยืน ที่ ถนน และ มอง ให้ ดี และ ถาม หา ทาง โบราณ นั้น ว่า ทาง ดี อยู่ ที่ไหน แล้ว จง เดิน ใน ทาง นั้น และ ให้ จิตใจ ของ เจ้า ได้ ความ สงบ แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า‘ เรา จะ ไม่ เดิน ใน ทาง นั้น’
{6:17} เรา วาง ยาม ไว้ สำหรับ พวก เจ้า สั่ง ว่า จง ฟัง เสียง เขา สัตว์ แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า‘ พวก เรา จะ ไม่ ฟัง’
{6:18} เพราะ ฉะนั้น ชน ชาติ ทั้งหลาย เอ๋ย จง ฟัง ที่ ประชุม เอ๋ย จง ทราบ เถิด ว่า อะไร จะ บังเกิด ขึ้น แก่ เขา
{6:19} พิภพ เอ๋ย จง ฟัง เถิด นี่แน่ะ เรา กำลัง นำ การ ร้าย มา เหนือ ประชาชน นี้ คือ ผล แห่ง กล อุบาย ของ เขา เพราะ เขา ไม่ ได้ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ส่วน ธรรม บัญญัติ ของ เรา นั้น เขา ปฏิเสธ เสีย
{6:20} เจ้า นำ กำยาน จาก เมือง เช บา และ ตะไคร้ จาก เมือง ไกล มา ให้ เรา เพื่อ อะไร เล่า? เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ของ เจ้า ยัง ไม่ เป็น ที่ ยอมรับ หรือ เครื่อง สัต ว บูชา ของ เจ้า ก็ ไม่ เป็น ที่ พอใจ เรา
{6:21} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ ต่อ หน้า ประชาชน นี้ เรา จะ วาง เครื่อง สะดุด ไว้ ให้ เขา สะดุด ทั้ง บิดา และ บุตร ด้วย กัน ทั้ง เพื่อนบ้าน และ มิตรสหาย จะ พินาศ”
{6:22} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ ชน ชาติ หนึ่ง กำลัง มา จาก แดน เหนือ ประชาชาติ ใหญ่ ชาติ หนึ่ง ถูก เร้า ให้ มา จาก ส่วน ไกล สุด ของ พิภพ
{6:23} เขา ทั้งหลาย จับ คัน ธนู และ หอก เขา ดุร้าย และ ไม่ มี ความ เมตตา เสียง ของ เขา ก็ เหมือน เสียง ทะเล กำเริบ เขา ขี่ ม้า และ เตรียม พร้อม เหมือน บุรุษ เข้า สงคราม บุตรี ศิ โยน เอ๋ย พวก เขา มา ต่อสู้ เจ้า”
{6:24} พวก เรา ได้ยิน ข่าว เหล่า นั้น มือ ของ เรา ก็ อ่อน ลง อย่าง ช่วย ไม่ ได้ ความ ระทม อย่าง แสน สาหัส ได้ จับ เรา ไว้ เป็น ความ เจ็บ ปวด เหมือน สตรี กำลัง คลอด บุตร
{6:25} อย่า เดิน ออก ไป ใน ทุ่ง นา หรือ เดิน บน ถนน เพราะ ศัตรู มี ดาบ มี ความ สยดสยอง อยู่ ทุก ด้าน
{6:26} ประชากร ของ เรา เอ๋ย จง เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ และ กลิ้งเกลือก อยู่ ใน กอง เถ้า จง ไว้ทุกข์ เหมือน ทำ เพื่อ บุตร ชาย คน เดียว เป็น การ คร่ำครวญ อย่าง ขม ขื่น ที่สุด เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย มา สู้ เรา ใน ทันที ทันใด
{6:27} “ เรา ได้ ทำให้ เจ้า เป็น ผู้ ลอง และ ผู้ ทดสอบ ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา เพื่อ เจ้า จะ ได้ รู้ และ ลอง พฤติการณ์ ทั้งหลาย ของ เขา
{6:28} พวก เขา มัก กบฏ อย่าง ดื้อด้าน ทั้งสิ้น เที่ยว นินทา ไป พวก เขา เป็น ทองสัมฤทธิ์ และ เป็น เหล็ก เขา ทุก คน ประพฤติ เลว ทราม ทั้งนั้น
{6:29} เครื่อง เป่า ลม ของ เขา เป่า อย่าง ดุเดือด ตะกั่ว ก็ ถูก ไฟ เผา ผลาญ เสีย ถลุง กัน เรื่อย ไป ก็ เปล่า ประโยชน์ เพราะ ว่า คน ชั่ว ก็ ยัง ไม่ หาย ไป ได้
{6:30} จะ เรียก เขา ทั้งหลาย ได้ ว่า เป็น เงิน ที่ ถูก ปฏิเสธ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิเสธ เขา เสีย แล้ว”
{i7:1} เย เร มีย์ ประกาศ ต่อ ชน ชาติ ถึง การ พิพากษา ของ พระเจ้า
{7:1} พระ วจนะ จาก พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์ว่า
{7:2} “ เจ้า จง ยืน อยู่ ใน ประตู กำแพง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ร้อง ประกาศ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ นั่น ว่า บรรดา คน ยูดาห์ ทั้งปวง ผู้ เข้า ประตู กำแพง นี้ มา เพื่อ จะ นมัสการ พระ ยาห์เวห์ จง ฟัง พระ วจนะ พระ ยาห์เวห์
{7:3} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ซ่อม ทาง และ การ กระทำ ของ เจ้า เสีย และ เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถานที่ นี้
{7:4} อย่า ไว้ วางใจ ใน คำ หลอกลวง เหล่า นี้ ที่ ว่า‘ นี่ เป็น พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์ พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์ พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์’
{7:5} “ เพราะ ว่า ถ้า เจ้า ซ่อม ทาง และ การ กระทำ ของ เจ้า จริงๆ ถ้า เจ้า ให้ ความ ยุติธรรม ต่อ กัน และ กัน จริงๆ
{7:6} ถ้า เจ้า ไม่ ข่มเหง คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ หรือ แม่ม่าย และ ไม่ ทำให้ โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ต้อง หลั่ง ออก จน ถึง ตาย ใน ที่ นี้ และ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ติดตาม พระ อื่น ไป ให้ เจ็บ ตัวเอง
{7:7} แล้ว เรา จะ ให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน สถานที่ นี้ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ตั้งแต่ อดีตกาล จน ตลอด ไป เป็น นิตย์
{7:8} “ นี่แน่ะ เจ้า วางใจ ใน คำ หลอกลวง โดย ไม่ ได้ ประโยชน์ อะไร เลย
{7:9} เจ้า จะ ลัก ทรัพย์ ฆ่า คน ล่วง ประเวณี สาบาน เท็จ เผา เครื่องบูชา ถวาย พระ บา อัล และ ติดตาม พระ อื่น ซึ่ง เจ้า ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก
{7:10} แล้ว ก็ มา ยืน ต่อ หน้า เรา ใน นิเวศ นี้ ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา และ กล่าว ว่า‘ เรา ทั้งหลาย ได้ รับ การ ช่วย กู้ แล้ว’ เพื่อ จะ ไป ทำ สิ่ง น่า เกลียด น่า ชัง เหล่า นั้น ทั้งสิ้น อีก หรือ?
{7:11} ใน สายตา ของ เจ้า นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา ได้ กลาย เป็น ถ้ำ ของ พวก โจร ไป แล้ว หรือ? นี่แน่ะ ตัว เรา ได้ เห็น เอง พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{7:12} แต่ จง ไป ยัง สถานที่ ของ เรา ซึ่ง เคย อยู่ ใน เมือง ชิ โลห์ ซึ่ง ตอน แรก ได้ ทำให้ ชื่อ ของ เรา อยู่ ที่ นั่น จง ดู ว่า เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ อิสราเอล ประชากร ของ เรา เรา ได้ ทำ อะไร ต่อ สถานที่ นั้น
{7:13} และ บัดนี้ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เมื่อ เรา พูด กับ เจ้า ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า แต่ เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ได้ ฟัง และ เมื่อ เรา ได้ เรียก พวก เจ้า แต่ เจ้า ไม่ ได้ ตอบ
{7:14} ดังนั้น เรา จะ ทำ ต่อ นิเวศ นี้ ซึ่ง เรา เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา และ ซึ่ง พวก เจ้า ได้ วางใจ นั้น และ ทำ ต่อ สถานที่ ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ เจ้า และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เหมือน เรา ได้ ทำ ต่อ ชิ โลห์
{7:15} และ เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ทิ้ง จาก สายตา ของ เรา เหมือน อย่าง ที่ เรา ได้ ทิ้ง บรรดา พวก พี่น้อง ของ เจ้า คือ บรรดา เชื้อสาย ของ เอฟ รา อิม ทั้งหมด นั้น
{i7:16} ความ ไม่ เชื่อฟัง ของ ประชาชน
{7:16} “ ส่วน เจ้า อย่า อธิษฐาน เพื่อ ประชากร นี้ อย่า ร้องขอ หรือ อธิษฐาน เพื่อ เขา และ อย่า วิงวอน ต่อ เรา เพราะ เรา จะ ไม่ ฟัง เจ้า
{7:17} เจ้า ไม่ เห็น หรือ ว่า เขา ทำ อะไร กัน ใน เมือง ทั้งหลาย ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง ใน เยรูซาเล็ม
{7:18} พวก เด็กๆ ก็ เก็บ ฟืน พวก พ่อๆ ก็ ก่อ ไฟ พวก ผู้หญิง ก็ นวด แป้ง เพื่อ ทำ ขนม ถวาย แด่ เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เขา เท เครื่อง ดื่ม บูชา ถวาย แด่ พระ อื่นๆ เพื่อ ยั่วยุ ให้ เรา โกรธ
{7:19} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เขา ยั่วยุ เรา หรือ ไม่ ใช่ ยั่วยุ ตัว เขา เอง ให้ ได้ รับ ความ อับอาย หรือ?
{7:20} ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย จึง ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ ความ กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา จะ เท ลง บน สถานที่ นี้ บน มนุษย์ และ สัตว์ บน ต้นไม้ ใน ท้อง ทุ่ง และ บน พืช ผล ของ แผ่นดิน จะ เผา ผลาญ เสีย และ จะ ดับ ไม่ ได้”
{7:21} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง เพิ่ม เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว เข้า กับ เครื่องบูชา ของ เจ้า และ จง รับประทาน เนื้อ
{7:22} เพราะ ใน วัน ที่ เรา ได้ พา บรรพบุรุษ ของ เจ้า ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เรา ไม่ ได้ พูด กับ พวก เขา หรือ สั่ง เขา เรื่อง เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่องบูชา
{7:23} แต่ เรา บัญชา เขา ทั้งหลาย อย่าง นี้ ว่า จง เชื่อฟัง เสียง ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า และ เจ้า จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เจ้า จง ดำเนิน ใน หนทาง ที่ เรา ได้ บัญชา เจ้า ไว้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ อยู่ เย็น เป็น สุข
{7:24} แต่ พวก เขา ไม่ ได้ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ กลับ ดำเนิน ตาม แผนการ ของ เขา เอง และ ใน ความ ดื้อ กระด้าง ตาม จิตใจ ชั่ว ของ เขา และ เดิน ถอย หลัง แทน ที่ จะ เดิน ไป ข้าง หน้า
{7:25} ตั้งแต่ วัน ที่ บรรพบุรุษ ของ พวก เจ้า ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ จน ทุก วัน นี้ เรา ได้ ส่ง บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ รับใช้ ของ เรา ไป ยัง เขา ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า
{7:26} ถึง กระนั้น เขา ก็ ยัง ไม่ ฟัง เรา หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ ได้ ทำให้ คอ ของ ตน แข็ง เขา ได้ ทำ ชั่ว ยิ่ง กว่า บรรดา บรรพบุรุษ ของ เขา เสีย อีก
{7:27} “ เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ เขา แต่ เขา จะ ไม่ ฟัง เจ้า เจ้า จง ร้อง เรียก เขา แต่ เขา จะ ไม่ ยอม ตอบ เจ้า
{7:28} เจ้า จง พูด แก่ เขา ว่า‘ นี่ เป็น ประชาชาติ ที่ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา และ ไม่ ยอมรับ การ ตี สอน สัจจะ พินาศ เสีย แล้ว ถูก ตัดขาด จาก ปาก ของ เขา แล้ว
{7:29} ‘ จง ตัด ผม ของ เจ้า ออก เหวี่ยง ทิ้ง ไป จง คร่ำครวญ บน ที่ สูง โล่ง เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง ปฏิเสธ และ ทรง ละทิ้ง ชาติพันธุ์ ที่ ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ พระองค์ แล้ว’
{7:30} “ พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ ได้ ทำ ความ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ พวก เขา ได้ วาง สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ไว้ ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา ทำให้ มี มลทิน
{7:31} และ ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ของ โท เฟท ซึ่ง อยู่ ใน หุบเขา เบน ฮิ นโนม เพื่อ เผา บุตร ชาย และ บุตร สาว ของ พวก เขา เสีย ด้วย ไฟ ซึ่ง เรา ไม่ ได้ บัญชา และ ไม่ เคย มี ขึ้น ใน ใจ ของ เรา
{7:32} เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เมื่อ เขา จะ ไม่ เรียก ที่ นั้น อีก ว่า โท เฟท หรือ หุบเขา เบน ฮิ นโนม แต่ จะ เรียก ว่า หุบเขา แห่ง การ ฆ่า ฟัน กัน เพราะ เขา จะ ฝัง กัน ไว้ ใน โท เฟท จน ไม่ มี ที่ ฝัง แล้ว
{7:33} และ ศพ ของ ประชาชน นี้ จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ ของ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก และ ไม่ มี ใคร จะ ขับ ไล่ มัน ไป เสีย ได้
{7:34} เรา จะ ทำให้ เสียง บันเทิง และ เสียง รื่นเริง เสียง ของ เจ้าบ่าว และ เสียง ของ เจ้าสาว ขาด ไป เสีย จาก เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ จาก ถนน หนทาง แห่ง เยรูซาเล็ม เพราะ ว่า แผ่นดิน นั้น จะ ต้อง เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง”
{8:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ใน ครั้ง นั้น กระดูก ของ บรรดา กษัตริย์ ยูดาห์ กระดูก ของ เจ้านาย ของ ยูดาห์ กระดูก ของ ปุโรหิต กระดูก ของ ผู้ เผย พระ วจนะ และ กระดูก ของ ชาว เมือง เยรูซาเล็ม จะ มี คน เอา ออก มา จาก อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ พวก เขา
{8:2} และ เขา จะ กระจาย กระดูก เหล่า นั้น ออก ต่อ หน้า ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ ทั้งสิ้น ซึ่ง พวก เขา รัก และ ปรนนิบัติ ซึ่ง เขา ได้ ติด สอย ห้อย ตาม ซึ่ง เขา ได้ แสวง หา และ นมัสการ จะ ไม่ มี ใคร รวบรวม หรือ ฝัง กระดูก เหล่า นี้ แต่ จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ บน พื้น แผ่นดิน
{8:3} บรรดา คน ที่ เหลือ อยู่ จาก ครอบครัว ชั่ว ร้าย นี้ ซึ่ง ตกค้าง อยู่ ตาม สถานที่ ต่างๆ ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ไป จะ เลือก ความ ตาย ดี กว่า มี ชีวิต อยู่” พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i8:4} ความ วิปริต ร้ายแรง ของ ทั้ง ชน ชาติ
{8:4} “ เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ มนุษย์ ล้ม ลง เขา จะ ไม่ ลุก ขึ้น อีก หรือ? ถ้า คน หนึ่ง คน ใด หัน ไป เขา จะ ไม่ หัน กลับ มา หรือ?
{8:5} ทำไม ชน ชาติ นี้ คือ เยรูซาเล็ม จึง ได้ หัน ไป กลับ สัตย์ อยู่ เสมอ? เขา ยึด การ หลอกลวง ไว้ มั่น พวก เขา ปฏิเสธ ไม่ ยอม หัน กลับ
{8:6} เรา ได้ ตั้งใจ และ คอย ฟัง แต่ พวก เขา ก็ ไม่ ได้ พูด สิ่ง ที่ ถูก ไม่ มี ใคร กลับ ใจ จาก ความ ชั่ว ของ ตน กล่าว ว่า‘ ฉัน ได้ ทำ อะไร ลง ไป หรือ?’ ทุก คน หัน ไป ตาม ทาง ของ เขา เอง เหมือน ม้า วิ่ง หัว ทิ่ม เข้า ไป ใน สงคราม
{8:7} แม้ ว่า นก กระสา ดำ บน ฟ้า ยัง รู้จัก เวลา กำหนด ของ มัน และ นกเขา นก นางแอ่น และ นก กรอด ได้ รักษา เวลา มา ของ มัน แต่ ประชากร ของ เรา ไม่ รู้จัก กฎหมาย ของ พระ ยาห์เวห์
{8:8} “ เจ้า จะ พูด ได้ อย่างไร ว่า‘ เรา มี ปัญญา และ ธรรม บัญญัติ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ อยู่ กับ เรา?’ แต่ ดู สิ ปากกา หลอกลวง ของ พวก อาลักษณ์ ได้ ทำให้ กลาย เป็น คำ หลอกลวง
{8:9} พวก คน มี ปัญญา จะ ต้อง อับอาย พวก เขา จะ คร้าม กลัว และ ถูก จับ ตัว ไป นี่แน่ะ พวก เขา ได้ ปฏิเสธ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ใน ตัว เขา มี ปัญญา อย่างไร เล่า?
{8:10} เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ให้ ภรรยา ของ พวก เขา ตก ไป เป็น ของ คน อื่น ให้ ไร่ นา ของ เขา ตก แก่ ผู้ ที่ จะ ยึด เอา เพราะ ว่า ตั้งแต่ คน ต่ำต้อย ที่สุด ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด ทุก คน โลภ อยาก ได้ กำไร ที่ ไม่ ยุติธรรม ตั้งแต่ ผู้ เผย พระ วจนะ ถึง ปุโรหิต ทุก คน ต่าง ฉ้อฉล
{8:11} เขา ได้ รักษา แผล แห่ง ประชากร ของ เรา เพียง ผิวเผิน กล่าว ว่า‘ สวัสดิภาพ สวัสดิภาพ’ เมื่อ ไม่ มี สวัสดิภาพ เสีย เลย
{8:12} เมื่อ เขา ทำ การ น่า เกลียด น่า ชัง เขา อับอาย หรือ เปล่า? เปล่า เขา ไม่ อับอาย เลย เขา ไม่ รู้จัก อาย เพราะ ฉะนั้น เขา จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก ที่ ล้ม แล้ว เมื่อ เรา ลงโทษ เขา เขา จะ ล้ม คว่ำ” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{8:13} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เมื่อ เรา จะ รวบรวม เขา ก็ เห็น ว่า เถา องุ่น ไม่ มี ผล หรือ ต้น มะเดื่อ ไม่ มี ผล แม้ แต่ ใบ ก็ เหี่ยวแห้ง ไป และ อะไร ที่ เรา ให้ เขา ก็ อันตรธาน ไป จาก เขา”
{8:14} ‘ ทำไม พวก เรา จึง นั่ง นิ่งๆ จง พา กัน มา ให้ พวก เรา เข้า ไป ใน บรรดา เมือง ที่ มี ป้อม และ พินาศ เสีย ที่ นั่น เถิด เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ทรง ให้ เรา พินาศ และ ประทาน น้ำ มี พิษ ให้ เรา ดื่ม เพราะ พวก เรา ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์
{8:15} พวก เรา มอง หา สวัสดิภาพ แต่ ไม่ มี สิ่ง ดี อะไร มา เลย พวก เรา มอง หา เวลา แห่ง การ รักษา ให้ หาย แต่ ดู สิ ความ สยดสยอง
{8:16} “ เสียง คะนอง แห่ง ม้า ของ เขา ก็ ได้ยิน มา จาก เมือง ดาน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ สั่น สะเทือน ด้วย เสียง ร้อง ของ เหล่า อาชา ของ เขา พวก มัน มา กิน แผ่นดิน และ สิ่ง ทั้งปวง ที่ อยู่ บน นั้น จน หมด ทั้ง เมือง และ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง
{8:17} เพราะ นี่แน่ะ เรา กำลัง ส่ง งู เข้า มา ท่ามกลาง พวก เจ้า คือ งู ทับ ทาง ซึ่ง จะ ผูก ด้วย มนตร์ ไม่ ได้ และ มัน จะ กัด เจ้า ทั้งหลาย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i8:18} ผู้ เผย พระ วจนะ คร่ำครวญ เพื่อ ประชาชน
{8:18} ความ ทุกข์ ของ ข้าพเจ้า นี้ เกิน จะ รักษา ได้ จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ก็ ป่วย อยู่
{8:19} ฟัง สิ เสียง ร้อง แห่ง ประชากร ของ ข้าพเจ้า จาก ทั่ว ทั้ง แผ่นดิน“ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ สถิต ใน ศิโยนหรือ? กษัตริย์ ของ เมือง นั้น ไม่ อยู่ ใน นั้น หรือ?”“ ทำไม พวก เขา ยั่วยุ เรา ให้ โกรธ ด้วย รูป เคารพ ของ พวก เขา และ ด้วย พระ ต่าง ด้าว ของ พวก เขา?”
{8:20} “ ฤดู เกี่ยว ก็ ผ่าน ไป ฤดู แล้ง ก็ สิ้นสุด แล้ว และ เรา ทั้งหลาย ก็ ไม่ รอด”
{8:21} เพราะ ความ เจ็บ ปวด แห่ง ประชากร ของ ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จึง เจ็บ ปวด ข้าพเจ้า เศร้าหมอง และ ความ หวาดหวั่น ก็ ยึด ข้าพเจ้า ไว้ มั่น
{8:22} ไม่ มี ยา รักษา ใน กิเลอาดหรือ? ไม่ มี แพทย์ ที่ นั่น หรือ? ทำไม สุขภาพ แห่ง บุตรี ประชากร ของ ข้าพเจ้า จึง ไม่ กลับ สู่ สภาพ เดิม?
{9:1} หาก ศีรษะ ของ ข้าพเจ้า เป็น แหล่ง น้ำ และ ตา ของ ข้าพเจ้า เป็น บ่อ น้ำตา ก็ จะ ดี เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ ร้องไห้ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพราะ ประชากร ของ ข้าพเจ้า ถูก เข่น ฆ่า
{9:2} หาก ข้าพเจ้า มี ที่ พัก สำหรับ คน เดินทาง อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ก็ จะ ดี เพื่อ ข้าพเจ้า จะ ได้ ไป จาก ชน ชาติ ของ ข้าพเจ้า และ ไป ให้ พ้น พวก เขา เสีย เพราะ พวก เขา ทั้งหมด เป็น คน ล่วง ประเวณี และ เป็น หมู่ คน ที่ มัก ทรยศ
{9:3} “ พวก เขา งอ ลิ้น ของ เขา เหมือน คัน ธนู ยิง ความ เท็จ ออก มา ไม่ ใช่ โดย สัจจะ ที่ พวก เขา แข็งแรง ขึ้น ใน แผ่นดิน เพราะ พวก เขา ออก จาก ความ ชั่ว อย่าง หนึ่ง ไป สู่ ความ ชั่ว อีก อย่าง หนึ่ง และ เขา ไม่ รู้จัก เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:4} “ ขอ ให้ ทุก คน ระวัง เพื่อนบ้าน ของ ตน และ อย่า วางใจ ใน พี่น้อง คน ใด เลย เพราะ พี่น้อง ทุก คน เป็น คน เจ้า เล่ห์ และ เพื่อนบ้าน ทุก คน ก็ เที่ยว ไป พูด ให้ร้าย ผู้ อื่น
{9:5} ทุก คน ล่อลวง เพื่อนบ้าน ของ ตัว ไม่ มี ใคร พูด ความ จริง สัก คน เดียว เขา ได้ สอน ลิ้น ของ เขา ให้ พูด มุสา เขา ได้ ทำบาป ชั่ว และ กลับ ใจ อีก ไม่ ได้ แล้ว
{9:6} เป็น การ บีบ บังคับ ซ้อน การ บีบ บังคับ และ การ ล่อลวง ซ้อน การ ล่อลวง เขา ปฏิเสธ ที่ จะ รู้จัก เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:7} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ ถลุง เขา และ ทดลอง เขา เพราะ เขา เป็น ประชากร ของ เรา เรา จะ ทำ อย่าง อื่น ได้ อย่างไร?
{9:8} ลิ้น ของ เขา เป็น ลูกศร มรณะ มัน พูด มารยา ปาก ของ เขา พูด อย่าง สันติ กับ เพื่อนบ้าน แต่ ใน ใจ ของ เขา เขา คอย ดัก ซุ่ม โจมตี อยู่”
{9:9} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ไม่ ควร ที่ เรา จะ ลงโทษ เขา เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ หรือ? ไม่ ควร ที่ เรา จะ แก้ แค้น ชน ชาติ ที่ เป็น อย่าง นี้ หรือ?”
{9:10} ข้าพเจ้า จะ ร้องไห้ และ ครวญ คราง เพราะ ภูเขา นั้น และ คร่ำครวญ เพราะ ทุ่ง หญ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะ ว่า มัน ถูก ทิ้ง ร้าง ไม่ มี ใคร ผ่าน ไป มา ไม่ ได้ยิน เสียง สัตว์ เลี้ยง ร้อง ทั้ง นก ใน อากาศ และ สัตว์ ได้ หนี ไป เสีย แล้ว
{9:11} “ เรา จะ ทำให้ เยรูซาเล็ม เป็น กอง สิ่ง ปรัก หัก พัง เป็น ที่ อยู่ ของ หมาป่า และ เรา จะ ทำให้ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ เป็น ที่ รกร้าง ไม่ มี คน อาศัย”
{9:12} ใคร เป็น คน มี ปัญญา ที่ จะ เข้าใจ ความ นี้ ได้? และ มี ใคร ที่ พระ โอษฐ์ ของ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ เขา เขา จึง ประกาศ ความ นั้น ได้? ทำไม แผ่นดิน จึง พัง ทลาย และ ทิ้ง ไว้ ว่างเปล่า เหมือน ถิ่น ทุรกันดาร ไม่ มี ใคร ผ่าน ไป มา?
{9:13} และ พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เพราะ เขา ทั้งหลาย ทอดทิ้ง ธรรม บัญญัติ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ตั้ง ไว้ ต่อ หน้า เขา และ ไม่ ได้ เชื่อฟัง เสียง ของ เรา หรือ ดำเนิน ตาม นั้น
{9:14} แต่ ได้ ดื้อดึง ดำเนิน ตามใจ ของ ตนเอง และ ติดตาม พวก พระ บา อัล อย่าง ที่ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา ได้ สั่งสอน เขา ไว้
{9:15} ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล จึง ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ เลี้ยง ชน ชาติ นี้ ด้วย บอระเพ็ด และ ให้ เขา ดื่ม น้ำดี หมี
{9:16} เรา จะ กระจาย เขา ไป ท่ามกลาง บรรดา ชน ชาติ ที่ ตัว เขา เอง และ บรรพบุรุษ ของ เขา ไม่ รู้จัก และ เรา จะ ส่ง ดาบ ให้ ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย จน กว่า เรา จะ ผลาญ เขา สิ้น”
{i9:17} ประชาชน คร่ำครวญ ใน การ พิพากษา
{9:17} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ตรึกตรอง ดู และ เรียก พวก นาง ร้องไห้ มา จง ให้ คน ไป ตาม พวก มือ อาชีพ มา
{9:18} ให้ พวก เขา รีบ ส่งเสียง คร่ำครวญ เพื่อ เรา ทั้งหลาย เพื่อ น้ำตา จะ ไหล จาก ตา ของ เรา และ หนัง ตา ของ เรา จะ มี น้ำตา ไหล ออก มา
{9:19} เพราะ ได้ยิน เสียง คร่ำครวญ จาก ศิโยน‘ พวก เรา ล่มจม แล้ว เรา แสน จะ อับอาย เพราะ เรา ต้อง ออก จาก แผ่นดิน เพราะ เขา ได้ ทำลาย ที่ อาศัย ของ เรา ลง’”
{9:20} พวก ผู้หญิง เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ให้ หู ของ พวก เจ้า รับ พระ วจนะ จาก พระ โอษฐ์ ของ พระองค์ จง สอน บท คร่ำครวญ แก่ บุตรี ของ เจ้า จง สอน เพลง ไว้อาลัย แก่ เพื่อนบ้าน ของ เธอ ทุก คน
{9:21} เพราะ ความ ตาย ได้ เข้า มา ทาง หน้าต่าง ของ เรา มัน เข้า มา ใน วัง ทั้งหลาย ของ เรา ตัด เด็กๆ ออก เสีย จาก ถนน หนทาง และ ตัด หนุ่มๆ ออก เสีย จาก ลาน เมือง
{9:22} จง พูด ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ศพ มนุษย์ จะ เกลื่อนกลาด เหมือน มูล สัตว์ ตาม พื้น ทุ่ง เหมือน ฟ่อน ข้าว ที่ หล่น ตาม หลัง ผู้ เกี่ยว และ ไม่ มี ใคร จะ เก็บ”
{9:23} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า ให้ ผู้ มี ปัญญา อวด สติปัญญา ของ ตน อย่า ให้ ชาย ฉกรรจ์ อวด ความ เข้มแข็ง ของ ตน อย่า ให้ คน มั่งมี อวด ความ มั่งคั่ง ของ ตน
{9:24} แต่ ให้ ผู้ อวด อวด สิ่ง นี้ คือ การ ที่ เขา เข้าใจ และ รู้จัก เรา ว่า เรา คือ พระ ยาห์เวห์ ผู้ สำแดง ความ รัก มั่นคง ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม ใน โลก เพราะ เรา พอใจ ใน สิ่ง เหล่า นี้” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{9:25} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ วัน เวลา กำลัง จะ มา ถึง แล้ว เมื่อ เรา จะ ลงโทษ ทุก คน ที่ เข้า สุหนัต เพียง เนื้อ หนัง คือ
{9:26} คน อียิปต์ คน ยูดาห์ คน เอ โดม คน อัมโมน คน โม อับ และ ทุก คน ที่ อาศัย อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ที่ โกน ผม จอน หู เพราะ ทุก ประชาชาติ ไม่ ได้ เข้า สุหนัต และ พงศ์พันธุ์ ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล ก็ ไม่ ได้ เข้า สุหนัต ทาง ใจ”
{i10:1} การ บูชา รูป เคารพ นำ การ ทำลาย มา สู่ อิสราเอล
{10:1} พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ เจ้า
{10:2} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ อย่า เอา อย่าง บรรดา ประชาชาติ หรือ อย่า คร้าม กลัว เพราะ หมาย สำคัญ ของ ท้อง ฟ้า ตาม ที่ บรรดา ประชาชาติ คร้าม กลัว นั้น
{10:3} เพราะ ธรรมเนียม ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ก็ ไร้ สาระ เขา ตัด ต้นไม้ ต้น หนึ่ง มา จาก ป่า เป็น สิ่ง ที่ มือ ช่าง ได้ ทำ ด้วย ขวาน
{10:4} เขา ทั้งหลาย ก็ เอา เงิน และ ทอง มา ประดับ เขา ยึด มัน ไว้ ด้วย ค้อน และ ตะปู มัน ก็ ไม่ โยกเยก
{10:5} รูป เคารพ ของ เขา ก็ เหมือน หุ่น ไล่ กา อยู่ ใน สวน แตงกวา มัน พูด ไม่ ได้ คน ต้อง ขน มัน ไป เพราะ มัน เดิน ไม่ ได้ อย่า กลัว มัน เลย เพราะ มัน ทำร้าย ไม่ ได้ และ มัน ก็ ทำ ดี ไม่ ได้ ด้วย”
{10:6} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ไม่ มี ใคร เหมือน พระองค์ พระองค์ ทรง เป็น ใหญ่ และ พระ นาม ของ พระองค์ มี ฤทธิ์ มาก
{10:7} ข้า แต่ กษัตริย์ แห่ง บรรดา ประชาชาติ ใคร จะ ไม่ ยำเกรง พระองค์? เพราะ พระองค์ ทรง สมควร ได้ รับ ความ ยำเกรง เพราะ ใน บรรดา ปราชญ์ ของ ประชาชาติ ทั้งหลาย และ ใน อาณาจักร ทั้งสิ้น ของ พวก เขา ไม่ มี ใคร เหมือน พระองค์
{10:8} เขา ทั้งหลาย ทั้ง เขลา และ โง่ การ สั่งสอน ของ รูป เคารพ เป็น เพียง ไม้
{10:9} เครื่องเงิน ทุบ นั้น ถูก นำ มา จาก เมือง ทา รชิช และ ทองคำ ก็ มา จาก เมือง อุ ฟา ส เป็น ผล งาน ของ ช่างฝีมือ และ เป็น ผล น้ำมือ ของ ช่าง ทอง เสื้อ ผ้า ของ รูป เคารพ นั้น สี คราม และ สี ม่วง ล้วน เป็น ผล งาน ของ ผู้เชี่ยวชาญ ทั้งสิ้น
{10:10} แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า เที่ยงแท้ พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ และ ทรง เป็น พระ มหา กษัตริย์ เนืองนิตย์ เมื่อ ทรง พระ พิโรธ แผ่นดิน ก็ หวั่นไหว และ บรรดา ประชาชาติ จะ ไม่ สามารถ ทน ต่อ ความ กริ้ว ของ พระองค์ ได้
{10:11} เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งปวง ดังนี้ ว่า“ บรรดา พระ ที่ ไม่ ได้ สร้าง สวรรค์ และ โลก จะ พินาศ ไป จาก โลก และ จาก ภาย ใต้ สวรรค์”
{10:12} แต่ พระองค์ ทรง สร้าง โลก ด้วย ฤทธิ์ เดช ของ พระองค์ ทรง สถาปนา พิภพ ไว้ ด้วย พระ สติปัญญา ของ พระองค์ และ ทรง คลี่ ท้อง ฟ้า ออก ด้วย ความ เข้าใจ ของ พระองค์
{10:13} เมื่อ พระองค์ ทรง เปล่ง พระ สุรเสียง ก็ มี เสียง น้ำ คะนอง ใน ท้อง ฟ้า และ ทรง ทำให้ หมอก ลอย ขึ้น จาก ปลาย พิภพ ทรง ทำ ฟ้า แลบ เพื่อ ฝน และ ทรง นำ ลม มา จาก พระ คลัง ของ พระองค์
{10:14} มนุษย์ ทุก คน เขลา และ ไม่ มี ความ รู้ ช่าง ทอง ทุก คน จะ ได้ อาย เพราะ รูป เคารพ ของ ตน เพราะ รูป เคารพ หล่อ ของ เขา เป็น ของ ปลอม และ ไม่ มี ลมหายใจ ใน รูป เหล่า นั้น
{10:15} มัน เป็น ของ ไร้ ค่า และ เป็น ผล งาน ที่ น่า เยาะเย้ย มัน จะ ต้อง พินาศ เมื่อ ถึง เวลา การ ลงโทษ
{10:16} พระองค์ ผู้ ทรง เป็น ส่วน มรดก ของ ยา โค บ ไม่ เหมือน สิ่ง เหล่า นี้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ก่อ ร่าง ทุก สิ่ง ขึ้น และ อิสราเอล เป็น เผ่า ที่ เป็น มรดก ของ พระองค์ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ คือ พระ นาม ของ พระองค์
{i10:17} การ เนรเทศ ที่ จะ มา ถึง
{10:17} เจ้า ทั้งหลาย ที่ อาศัย อยู่ ภาย ใต้ วง ล้อม เอ๋ย จง เก็บ ข้าวของ จาก พื้น ดิน
{10:18} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ เหวี่ยง ชาว แผ่นดิน ออก ไป เสีย ณ เวลา นี้ และ เรา จะ นำ ความ ทุกข์ ใจ มา ถึง เขา เพื่อ ให้ เขา รู้สึก”
{10:19} วิบัติ แก่ ข้าพเจ้า เพราะ ความ เจ็บ ปวด ของ ข้าพเจ้า บาดแผล ของ ข้าพเจ้า ก็ สาหัส แต่ ข้าพเจ้า เคย ว่า“ แท้ จริง นี่ เป็น ความ เจ็บ ป่วย และ ข้าพเจ้า จะ ต้อง ทน เอา”
{10:20} เต็นท์ ของ ข้าพเจ้า ก็ ถูก ทำลาย และ เชือก เต็นท์ ของ ข้าพเจ้า ก็ ขาด สิ้น ลูกๆ ของ ข้าพเจ้า จาก ข้าพเจ้า ไป หมด และ ไม่ มี พวก เขา อีก แล้ว ไม่ มี ใคร กาง เต็นท์ ให้ ข้าพเจ้า อีก และ แขวน ม่าน ของ ข้าพเจ้า ให้
{10:21} เพราะ ว่า ผู้ เลี้ยง แกะ ก็ เขลา และ ไม่ ได้ ทูล ถาม พระ ยาห์เวห์ เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ไม่ จำเริญ ขึ้น และ ฝูง แกะ ของ เขา ก็ กระจัด กระจาย ไป
{10:22} ดู สิ เสียง เล่าลือ มา ถึง แล้ว เสียง โกลาหล ยิ่งใหญ่ จาก แดน เหนือ มา ทำให้ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ เป็น ที่ ร้าง เปล่า ให้ เป็น ที่ อยู่ ของ หมาป่า
{10:23} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ข้า พระองค์ ทราบ แล้ว ว่า ทาง ของ มนุษย์ ไม่ ขึ้น อยู่ กับ ตัว เขา คือ ไม่ ได้ อยู่ ที่ มนุษย์ ที่ จะ ดำเนิน ไป และ นำ ย่าง เท้า ของ ตนเอง
{10:24} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ตี สอน ข้า พระองค์ ตาม สมควร ไม่ ใช่ ด้วย ความ กริ้ว ของ พระองค์ เกรง ว่า พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ข้า พระองค์
{10:25} ขอ พระองค์ ทรง เทพ ระ พิโรธ ของ พระองค์ เหนือ บรรดา ชน ชาติ ที่ ไม่ รู้จัก พระองค์ และ เหนือ บรรดา ตระกูล ที่ ไม่ ออก พระ นาม ของ พระองค์ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ เผา ผลาญ ยา โค บ เขา ได้ กิน ท่าน เสีย และ เผา ผลาญ ท่าน เสีย และ ทำให้ ที่ อาศัย ของ ท่าน ถูก ทิ้ง ร้าง
{i11:1} อิสราเอล และ ยูดาห์ ผิด พัน ธสัญญา
{11:1} พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{11:2} “ เจ้า จง ฟัง ถ้อยคำ ใน พัน ธ สัญญา นี้ เถิด และ จง กล่าว แก่ คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{11:3} เจ้า จง กล่าว แก่ เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ให้ คน ที่ ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ใน พัน ธ สัญญา นี้ ถูก แช่ง เถิด
{11:4} คือ พัน ธ สัญญา ที่ เรา บัญชา แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก เจ้า ผู้ ซึ่ง เรา ได้ นำ ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ จาก เตาไฟ เหล็ก และ กล่าว แก่ เขา ว่า จง ฟัง เสียง ของ เรา และ จง ทำ ทุก อย่าง ที่ เรา บัญชา เจ้า ไว้ เจ้า จึง จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า
{11:5} เพื่อ เรา จะ ทำให้ สำเร็จ ตาม คำ สาบาน ซึ่ง เรา ได้ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ว่า เรา จะ ให้ แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ แก่ เขา อย่าง ที่ เป็นอยู่ ทุก วัน นี้” แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ตอบ ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ให้ เป็น ดังนั้น เถิด”
{11:6} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง ป่าวร้อง ถ้อยคำ ทั้งหมด นี้ ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน ของ เยรูซาเล็ม ว่า จง ฟัง ถ้อยคำ แห่ง พัน ธ สัญญา นี้ และ ประพฤติ ตาม
{11:7} เพราะ เรา ได้ กล่าว ตักเตือน อย่าง แข็งขัน ต่อ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เมื่อ เรา นำ พวก เขา ขึ้น มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ตักเตือน เขา ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า แม้ จน ถึง ทุก วัน นี้ กล่าว ว่า จง ฟัง เสียง ของ เรา
{11:8} แต่ พวก เขา ก็ ไม่ เชื่อฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง ทุก คน ดำเนิน ตาม ความ ดื้อด้าน แห่ง จิตใจ อัน ชั่ว ร้าย ของ เขา ดังนั้น เรา จึง นำ ทุก สิ่ง ตาม ถ้อยคำ แห่ง พัน ธ สัญญา นี้ ที่ เรา ได้ บัญชา ให้ เขา กระทำ แต่ เขา ไม่ ได้ ทำ ตาม นั้น ให้ มา ตก เหนือ เขา”
{11:9} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า“ มี การ คิด กบฏ ท่ามกลาง คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{11:10} พวก เขา ได้ หัน กลับ ไป หา ความ ผิด บาป แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา ผู้ ปฏิเสธ ไม่ ยอม ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา เขา ติดตาม พระ อื่นๆ ไป และ ปรนนิบัติ พระ นั้น คน อิสราเอล และ คน ยูดาห์ ได้ ผิด พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง เรา กระทำ ต่อ บรรพบุรุษ ของ เขา
{11:11} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เขา ซึ่ง เขา หนี ไม่ พ้น ถึง เขา จะ ร้องทุกข์ ต่อ เรา เรา ก็ จะ ไม่ ฟัง เขา
{11:12} แล้ว เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม จะ ไป ร้องทุกข์ ต่อ พระ ซึ่ง พวก เขา ได้ เผา เครื่อง หอม ถวาย นั้น แต่ พระ เหล่า นั้น ช่วย เขา ใน เวลา ลำบาก ไม่ ได้
{11:13} ยูดาห์ เอ๋ย พระ ทั้งหลาย ของ เจ้า ก็ มาก เท่ากับ บรรดา เมือง ของ เจ้า และ ตาม จำนวน ถนน ใน กรุง เยรูซาเล็ม เจ้า ได้ ตั้ง แท่น บูชา ถวาย สิ่ง ที่ อับอาย คือ แท่น สำหรับ เผา เครื่อง หอม ถวาย แก่ พระ บา อัล
{11:14} “ เพราะ ฉะนั้น เจ้า เอง อย่า อธิษฐาน เพื่อ ชน ชาติ นี้ อย่า วิงวอน หรือ อธิษฐาน เพื่อ พวก เขา เพราะ เรา จะ ไม่ ฟัง เมื่อ เขา ร้อง ต่อ เรา ใน เวลา ลำบาก
{11:15} ผู้ เป็น ที่ รัก ของ เรา มา ทำ อะไร ใน นิเวศ ของ เรา เล่า ใน เมื่อ นาง ได้ ทำ การ ชั่วช้า มาก? คำ บนบาน และ เนื้อ สัตว์ ที่ สักการ บูชา จะ หันเห โทษ ของ เจ้า ได้ หรือ? อย่าง นี้ แล้ว เจ้า จะ เริง โลด ได้ หรือ?
{11:16} พระ ยาห์เวห์ ทรง เคย เรียก เจ้า ว่า‘ ต้น มะกอก สด งดงาม ด้วย ผล อย่าง ดี’ แต่ พระองค์ ทรง ก่อ ไฟ เผา มัน เสีย ด้วย เสียง ดัง สนั่น และ กิ่ง ทั้งหลาย ของ มัน จะ ถูก เผา ผลาญ หมด
{11:17} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ผู้ ทรง ปลูก เจ้า ได้ ทรง ประกาศ ความ ร้าย ให้ ตก แก่ เจ้า เพราะ ความ ชั่วช้า ซึ่ง คน อิสราเอล และ คน ยูดาห์ ได้ กระทำ ได้ ยั่วยุ ให้ เรา โกรธ ด้วย การ เผา เครื่อง หอม ถวาย แก่ พระ บา อัล”
{i11:18} การ คุกคาม ต่อ ชีวิต ของ เย เร มีย์
{11:18} พระ ยาห์เวห์ ทรง สำแดง แก่ ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ก็ รู้ พระองค์ ทรง เปิดเผย การ กระทำ ของ เขา แก่ ข้า พระองค์
{11:19} แต่ ข้า พระองค์ เป็น เหมือน ลูก แกะ เชื่อง ตัว หนึ่ง ซึ่ง ถูก พา ไป ฆ่า ข้า พระองค์ ไม่ ทราบ เลย ว่า ข้า พระองค์ เอง ได้ ถูก พวก เขา วาง แผนการ ต่อสู้ โดย กล่าว ว่า“ ให้ เรา ทำลาย ต้นไม้ กับ ผล ของ มัน เสีย ด้วย ให้ เรา ตัด เขา ออก เสีย จาก แดน คน เป็น เพื่อ ชื่อ ของ เขา จะ ไม่ เป็น ที่ ระลึก ถึง อีก เลย”
{11:20} แต่ว่า ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ผู้ ทรง พิพากษา อย่าง ชอบธรรม ผู้ ทรง ทดลอง ดู ทั้ง ความคิด และ จิตใจ ขอ ให้ ข้า พระองค์ แล เห็น การ แก้ แค้น ของ พระองค์ ตก แก่ พวก เขา เพราะ ข้า พระองค์ ได้ มอบ เรื่อง ของ ข้า พระองค์ ไว้ กับ พระองค์ แล้ว
{11:21} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ คน ตำบล อา นา โธท ผู้ จะ เอา ชีวิต ของ เจ้า และ กล่าว แก่ เจ้า ว่า“ อย่า เผย พระ วจนะ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ เพื่อ เจ้า จะ ไม่ ต้อง ตาย ด้วย มือ ของ พวก เรา”
{11:22} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ ลงโทษ เขา ทั้งหลาย พวก คน หนุ่ม จะ ตาย ด้วย ดาบ บรรดา บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เขา จะ ตาย ด้วย การ กันดาร อาหาร
{11:23} จะ ไม่ มี ใคร เหลือ เลย เพราะ เรา จะ นำ สิ่ง ร้าย มา สู่ คน ตำบล อา นา โธท คือ ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา”
{i12:1} เย เร มีย์ ร้องทุกข์ ต่อ พระเจ้า
{12:1} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง ชอบธรรม เมื่อ ข้า พระองค์ สู้ คดี กับ พระองค์ แต่ ข้า พระองค์ ยัง ขอ ทูล เสนอ มูล คดี ต่อ พระองค์ ทำไม ทาง ของ คน อธรรม จึง เจริญ ขึ้น ทำไม ทุก คน ที่ ทรยศ ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข
{12:2} พระองค์ ทรง ปลูก เขา ทั้งหลาย และ เขา ก็ หยั่ง ราก ลง พวก เขา งอก งาม ขึ้น และ เกิด ผล พระองค์ ทรง อยู่ ใกล้ ที่ ปาก ของ เขา แต่ ไกล จาก ใจ ของ เขา
{12:3} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ แต่ พระองค์ ทรง รู้จัก ข้า พระองค์ พระองค์ ทรง เห็น ข้า พระองค์ และ ทรง ทดลอง ความคิด ของ ข้า พระองค์ ที่ มี ต่อ พระองค์ ขอ ทรง ฉุด พวก เขา ออก มา เหมือน แกะ สำหรับ การ ฆ่า และ แยก เขา ไว้ ต่างหาก เพื่อ วัน ประหาร
{12:4} แผ่นดิน นี้ จะ ไว้ทุกข์ นาน เท่าใด และ ผัก หญ้า ตาม ท้อง นา ทุก แห่ง จะ เหี่ยวแห้ง ไป นาน เท่าใด? เพราะ ความ อธรรม ของ ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน นั้น สัตว์ และ นก ก็ ถูก กวาด ไป สิ้น เพราะ เขา ว่า“ พระองค์ จะ ไม่ ทอด พระ เนตร บั้นปลาย ของ เรา ทั้งหลาย”
{i12:5} พระเจ้า ทรง ตอบ เย เร มีย์
{12:5} “ ถ้า เจ้า วิ่ง แข่ง กับ มนุษย์ และ เขา ทำให้ เจ้า เหน็ดเหนื่อย เจ้า จะ แข่ง กับ ม้า ได้ อย่างไร? และ ถ้า เจ้า ยัง ล้ม ลง ใน แผ่นดิน ที่ ปลอดภัย เจ้า จะ ทำ อย่างไร ใน ดง ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน?
{12:6} เพราะ ว่า แม้ แต่ พี่น้อง ของ เจ้า และ เชื้อสาย ของ บิดา เจ้า ก็ ได้ ทำ การ ทรยศ ต่อ เจ้า เขา ยัง ร้อง ไล่ ตาม เจ้า ไป อย่าง เต็ม เสียง แม้ ว่า เขา พูด ถ้อยคำ อย่าง ดี กับ เจ้า ก็ อย่า เชื่อ เขา เลย
{12:7} “ เรา ได้ ละทิ้ง นิเวศ ของ เรา เรา ได้ เหวี่ยง มรดก ของ เรา ทิ้ง เรา ได้ มอบ ผู้ เป็น ที่ รัก แห่ง จิตใจ เรา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เธอ
{12:8} มรดก ของ เรา ได้ กลาย เป็น เหมือน สิงห์ ป่า สำหรับ เรา เขา ตะเบ็ง เสียง ใส่ เรา เพราะ ฉะนั้น เรา จึง เกลียด เขา
{12:9} สำหรับ เรา แล้ว มรดก ของ เรา เป็น เหมือน ถ้ำ ของ หมา ใน หรือ? ฝูง นก กิน เหยื่อ รุมล้อม มัน อยู่ หรือ? ไป เถอะ ไป รวบรวม สัตว์ ป่า ใน ท้อง ทุ่ง ทั้งสิ้น พา พวก มัน มา กิน เสีย
{12:10} ผู้ เลี้ยง แกะ เป็น อัน มาก ได้ ทำลาย สวน องุ่น ของ เรา เขา ทั้งหลาย ได้ เหยียบ ย่ำ ส่วน ของ เรา เขา ได้ ทำให้ ส่วน ที่ เรา พอใจ กลาย เป็น ถิ่น ทุรกันดาร ที่ ร้าง เปล่า
{12:11} เขา ได้ ทำ ส่วน ของ เรา ให้ ร้าง เปล่า ที่ ร้าง เปล่า นั้น ก็ คร่ำครวญ ต่อ เรา แผ่นดิน ทั้งสิ้น ก็ ถูก ทิ้ง ให้ ร้าง เปล่า แต่ ไม่ มี ใคร เอาใจ ใส่ เรื่อง นั้น
{12:12} ผู้ ทำลาย ล้าง ได้ มา บน บรรดา ที่ สูง โล่ง ใน ถิ่น ทุรกันดาร เพราะ ว่า พระ แสง ดาบ ของ พระ ยาห์เวห์ ทำลาย จาก ปลาย แผ่นดิน ข้าง นี้ ไป ถึง ปลาย อีก ข้าง หนึ่ง ไม่ มี สวัสดิภาพ แก่ มนุษย์ คน ใด เลย
{12:13} เขา ทั้งหลาย หว่าน ข้าว สาลี แต่ ได้ เกี่ยว หนาม เขา ทำให้ ตัว เหน็ดเหนื่อย แต่ ไม่ ได้ กำไร อะไร เจ้า ทั้งหลาย จง อับอาย ด้วย ผล การ เกี่ยว ของ เจ้า ด้วย เหตุ พระ พิโรธ ร้อน แรง ของ พระ ยาห์เวห์”
{12:14} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เกี่ยว กับ เพื่อนบ้าน ชั่วช้า ของ เรา ผู้ ได้ แตะ ต้อง มรดก สืบทอด ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ อิสราเอล ประชากร ของ เรา นั้น นี่แน่ะ เรา จะ ถอน เขา ทั้งหลาย ขึ้น จาก แผ่นดิน ของ เขา และ เรา จะ ถอน เชื้อสาย ยูดาห์ จาก ท่ามกลาง พวก เขา
{12:15} และ หลัง จาก เรา ได้ ถอน เขา ขึ้น แล้ว เรา จะ กลับ มี ความ เมตตา ต่อ เขา อีก และ เรา จะ นำ เขา แต่ละ คน มา ยัง มรดก ของ ตน และ ยัง แผ่นดิน ของ ตน
{12:16} และ ถ้า เขา ทั้งหลาย จะ อุตส่าห์ ศึกษา ทาง แห่ง ประชากร ของ เรา คือ ปฏิญาณ ใน นาม ของ เรา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’ อย่าง ที่ เขา ได้ สอน ประชากร ของ เรา ให้ ปฏิญาณ โดย พระ บา อัล แล้ว เขา จะ ได้ รับ การ สร้าง ขึ้น ไว้ ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา
{12:17} แต่ ถ้า พวก เขา ไม่ ฟัง เรา ก็ จะ ถอน ชน ชาติ นั้น ออก และ ทำลาย เขา จน สิ้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i13:1} ผ้าป่าน คาด เอว
{13:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า“ จง ไป ซื้อ ผ้าป่าน คาด เอว มา ผืน หนึ่ง คาด เอว ของ เจ้า ไว้ และ อย่า จุ่ม น้ำ”
{13:2} ข้าพเจ้า จึง ซื้อ ผ้า คาด เอว ผืน หนึ่ง ตาม พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ และ คาด เอว ของ ข้าพเจ้า ไว้
{13:3} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ครั้ง ที่ สอง ว่า
{13:4} “ จง เอา ผ้า คาด เอว ซึ่ง เจ้า ได้ ซื้อ มา และ คาด อยู่ ที่ เอว ของ เจ้า ลุก ขึ้น ไป ยัง แม่น้ำ ยู เฟรติส แล้ว ซ่อน ผ้า นั้น ไว้ ใน ซอก หิน แห่ง หนึ่ง”
{13:5} ข้าพเจ้า ก็ ไป และ ซ่อน ผ้า นั้น ไว้ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า
{13:6} ต่อ มา อีก หลาย วันพระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง ลุก ขึ้น ไป ยัง แม่น้ำ ยู เฟรติส และ เอา ผ้า คาด เอว ซึ่ง เรา ได้ สั่ง เจ้า ให้ ซ่อน ไว้ นั้น มา เสีย จาก ที่ นั่น”
{13:7} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ไป ที่ แม่น้ำ ยู เฟรติส และ ขุด เอา ผ้า คาด เอว มา จาก ที่ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ ซ่อน ไว้ นี่แน่ะ ผ้า คาด เอว นั้น เสีย หมด จะ ใช้ การ อะไร ก็ ไม่ ได้
{13:8} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{13:9} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ทำลาย ความ ทะนง ใจ ของ ยูดาห์ และ ความ ทะนง ใจ ใหญ่ หลวง ของ เยรูซาเล็ม เสีย อย่าง นั้น แหละ
{13:10} คือ ชน ชาติ ชั่ว ร้าย นี้ ผู้ ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ผู้ ดื้อ ที่ ทำ ตามใจ ของ ตนเอง และ ได้ ติดตาม พระ อื่นๆ ไป เพื่อ จะ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น จะ เป็น เหมือน ผ้า คาด เอว นี้ ซึ่ง จะ ใช้ การ อะไร ก็ ไม่ ได้
{13:11} เพราะ ผ้า คาด เอว ติด อยู่ ที่ เอว ของ มนุษย์ ฉัน ใด เรา ก็ ได้ ทำให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล และ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ติด อยู่ กับ เรา ฉัน นั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชากร ชื่อเสียง คำ สรรเสริญ และ ความ ภูมิใจ ของ เรา แต่ พวก เขา ก็ ไม่ ฟัง
{i13:12} สัญลักษณ์ ของ ไห เหล้า
{13:12} “ ฉะนั้น เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ นี้ แก่ พวก เขา‘ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เหล้า องุ่น จะ เต็ม ไห ทุก ลูก’ และ เขา ทั้งหลาย จะ พูด กับ เจ้า ว่า‘ เรา ไม่ รู้ หรือ ว่า เหล้า องุ่น จะ ต้อง เต็ม ไห ทุก ลูก?’
{13:13} แล้ว เจ้า จง พูด กับ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ให้ ชาว แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น เต็ม ไป ด้วย ความ มึนเมา คือ กษัตริย์ ทั้งหลาย ผู้ ประทับ บน บัลลังก์ ของ ดา วิด พวก ปุโรหิต พวก ผู้ เผย พระ วจนะ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น
{13:14} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ เหวี่ยง พวก เขา ให้ ชน กัน พวก พ่อ กับ พวก ลูก เรา จะ ไม่ สงสาร หรือ ไว้ ชีวิต หรือ มี ความ เมตตา ที่ จะ ไม่ ทำลาย เขา’”
{i13:15} คำ เตือน ว่า จะ ต้อง เป็น เชลย
{13:15} จง ฟัง และ ตั้งใจ ฟัง อย่า ยโส ไป เลย เพราะ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส แล้ว
{13:16} จง ถวาย พระ สิริ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ทั้งหลาย ก่อน ที่ พระองค์ จะ ทรง นำ ความ มืด มา ก่อน ที่ เท้า ของ เจ้า จะ สะดุด บน ภูเขา ที่ มี แสง สลัว และ ขณะ เมื่อ พวก เจ้า มอง หา ความ สว่าง พระองค์ ทรง กลับ ให้ เป็น ความ มืด คลุ้ม และ ทรง ทำให้ เป็น ความ มืด ทึบ
{13:17} แต่ ถ้า พวก เจ้า ไม่ ฟัง จิตใจ ของ ข้าพเจ้า ก็ จะ ร้องไห้ ใน ที่ ลับ เพราะ ความ หยิ่ง ของ เจ้า ตา ของ ข้าพเจ้า จะ ร้องไห้ อย่าง หนัก และ มี น้ำตา อาบ หน้า เพราะ ฝูง แกะ ของ พระ ยาห์เวห์ ถูก ต้อน ไป เป็น เชลย
{13:18} จง กล่าว แก่ กษัตริย์ และ พระ ชนนี ว่า“ ขอ ประทับ ณ ที่ ต่ำ เพราะ ว่า มงกุฎ อัน งดงาม ของ พระองค์ ได้ หล่น มา จาก พระ เศียร ของ พระองค์ แล้ว”
{13:19} เมือง ต่างๆ ทาง ทิศ ใต้ ก็ ถูก ปิด โดย ไม่ มี ใคร จะ เปิด ได้ ยูดาห์ ทั้งหมด ถูก กวาด ไป เป็น เชลย แล้ว ถูก กวาด ไป เป็น เชลย จน หมด สิ้น
{13:20} “ จง เงย หน้า ของ เจ้า ขึ้น ดู เขา เหล่า นั้น ที่ มา จาก ทิศ เหนือ ฝูง แกะ ที่ ได้ มอบ ไว้ ให้ แก่ เจ้า นั้น อยู่ ที่ไหน? คือ ฝูง แกะ ที่ งดงาม ของ เจ้า นั่น น่ะ
{13:21} เจ้า จะ ว่า อย่างไร เมื่อ เขา ตั้ง คน เหล่า นั้น ผู้ ซึ่ง ตัว เจ้า เอง ได้ สอน ให้ เป็น มิตร กับ เจ้า ไว้ เป็น ประมุข ของ เจ้า? ความ เจ็บ ปวด จะ ไม่ เข้า มา ครอบงำ เจ้า อย่าง ความ เจ็บ ปวด ของ ผู้หญิง ที่ กำลัง คลอด บุตร หรือ?
{13:22} และ ถ้า เจ้า พูด ใน ใจ ของ เจ้า ว่า‘ ทำไม สิ่ง เหล่า นี้ จึง เกิด กับ ข้า?’ ก็ เพราะ ความ ผิด บาป อัน มากมาย ของ เจ้า เสื้อ คลุม ของ เจ้า จึง ต้อง ถูก ถลก ขึ้น และ เจ้า จึง ถูก ข่มขืน
{13:23} คน คู ช เปลี่ยน สี ผิว ของ ตนเอง หรือ เสือดาว เปลี่ยน ลาย ของ มัน ได้ หรือ? ถ้า ได้ แล้ว พวก เจ้า ผู้ ที่ เคย ชิน ต่อ การ ทำ ความ ชั่ว จึง จะ มา ทำ ความ ดี ได้
{13:24} เรา จะ กระจาย พวก เขา ไป เหมือน แกลบ ที่ ถูก ลม จาก ถิ่น ทุรกันดาร พัด ไป
{13:25} นี่ เป็น ส่วน ของ เจ้า เป็น ส่วน ที่ เรา ได้ ตวง ออก ให้ แก่ เจ้า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เพราะ เจ้า ได้ ลืม เรา เสีย และ ไว้ วางใจ ใน การ มุสา
{13:26} ฉะนั้น เรา เอง จะ ถลก เสื้อ คลุม ของ เจ้า มา ปก หน้า เจ้า คือ ให้ เห็น ความ อับอาย ขายหน้า ของ เจ้า
{13:27} เรา ได้ เห็น การ ที่ น่า สะอิดสะเอียน การ ล่วง ประเวณี ความ กำหนัด โหย หา และ การ เล่นชู้ ด้วย ตัณหา ของ เจ้า บน เนิน เขา ทั้งหลาย ที่ ใน ทุ่ง นา โอ เยรูซาเล็ม เอ๋ย วิบัติ แก่ เจ้า อีก นาน สัก เท่าใด เจ้า จึง จะ ยอม ทำให้ ตน สะอาด ได้?”
{i14:1} ความ แห้ง แล้ง อย่าง ยิ่ง
{14:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์ เกี่ยว กับ ความ แห้ง แล้ง ว่า
{14:2} “ ยูดาห์ ไว้ทุกข์ และ ประตู เมือง ทั้งหลาย ของ เธอ ก็ อ่อน กำลัง ลง ประชาชน ของ เธอ ก็ คร่ำครวญ อยู่ บน แผ่นดิน และ เสียง ร้อง ของ เยรูซาเล็ม ก็ ดัง ขึ้น
{14:3} พวก เจ้านาย ของ เธอ สั่ง คนใช้ ให้ ไป ตัก น้ำ พวก เขา ไป ยัง ที่ ขัง น้ำ เห็น ว่า ไม่ มี น้ำ เขา ก็ กลับ ไป ด้วย ภาชนะ เปล่า เขา อับอาย และ ขายหน้า จึง คลุม ศีรษะ เสีย
{14:4} เพราะ เรื่อง แผ่นดิน ที่ แตก ระแหง เนื่อง จาก ไม่ มี ฝน ตก บน แผ่นดิน พวก ชาว นา ก็ อับอาย จึง คลุม ศีรษะ เสีย
{14:5} แม้ กวาง ตัวเมีย ที่ อยู่ ใน ท้อง ทุ่ง ก็ ละทิ้ง ลูก ที่ ตก ใหม่ เสีย เพราะ ว่า ไม่ มี หญ้า
{14:6} ลา ป่า ยืน อยู่ บน ที่ สูง โล่ง มัน หอบ เหมือน กับ หมาป่า ตา ของ มัน ก็ มืดมัว เพราะ ว่า ไม่ มี พืช ผัก”
{14:7} “ แม้ ว่า ความ ผิด บาป ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ก็ เป็น พยาน ปรักปรำ ข้า พระองค์ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ พระองค์ ทรง โปรด เถิด เพื่อ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ บรรดา ความ ไม่ ซื่อสัตย์ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ก็ มากมาย ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ทำบาป ต่อ พระองค์
{14:8} ข้า แต่ พระองค์ ผู้ ทรง เป็น ความ หวัง แห่ง อิสราเอล เป็น พระ ผู้ ช่วย ของ เขา ใน ยาม ลำบาก ทำไม พระองค์ จึง ทรง เป็น เหมือน แขก เมือง ใน แผ่นดิน หรือ เหมือน คน เดินทาง แวะ อาศัย เพียง คืน เดียว?
{14:9} ทำไม พระองค์ จึง ทรง เป็น เหมือน ชาย ที่ งุนงง หรือ เหมือน ชาย ฉกรรจ์ แต่ ช่วย ใคร ไม่ ได้? ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ แม้ กระนั้น ก็ ดี พระองค์ สถิต ท่ามกลาง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย คน เขา เรียก พวก ข้า พระองค์ โดย พระ นาม ของ พระองค์ ขอ อย่า ทรง ละทิ้ง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย”
{14:10} พระ ยาห์เวห์ ตรัส เกี่ยว กับ ชน ชาติ นี้ ว่า“ ด้วย เหตุ ที่ พวก เขา รัก จะ พเนจร ไป ไม่ ยับยั้ง เท้า ของ ตน ไว้ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ไม่ ทรง โปรดปราน เขา พระองค์ จะ ทรง ระลึก ถึง ความ ผิด บาป ของ เขา และ ลงโทษ บาป ของ เขา”
{14:11} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ อย่า อธิษฐาน เพื่อ ความ อยู่ เย็น เป็น สุข ของ ชน ชาติ นี้ เลย
{14:12} แม้ ว่า เขา อด อาหาร เรา ก็ จะ ไม่ ฟัง เสียง ร้อง ของ เขา แม้ เขา ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ ธัญ บูชา เรา ก็ จะ ไม่ ยอมรับ แต่ เรา จะ ผลาญ เขา เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด”
{i14:13} ประณาม ผู้ เผย พระ วจนะ เท็จ
{14:13} แล้ว ข้าพเจ้า พูด ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย นี่แน่ะ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว แก่ เขา ว่า‘ พวก เจ้า จะ ไม่ เห็น ดาบ หรือ การ กันดาร อาหาร แต่ เรา จะ ให้ สันติภาพ ที่ แน่นอน แก่ เจ้า ใน สถานที่ นี้’”
{14:14} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ เหล่า นั้น เผย พระ วจนะ เท็จ ใน นาม ของ เรา เรา ไม่ ได้ ใช้ พวก เขา และ เรา ไม่ ได้ บัญชา เขา หรือ พูด กับ เขา เขา เผย นิมิต เท็จ แก่ พวก เจ้า เป็น การ ทำนาย ที่ ไร้ ค่า เป็น การ ล่อลวง ของ จิตใจ เขา เอง
{14:15} ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ เผย พระ วจนะ ใน นาม ของ เรา แม้ ว่า เรา ไม่ ได้ ใช้ พวก เขา และ ผู้ กล่าว ว่า‘ ดาบ และ การ กันดาร อาหาร จะ ไม่ มา ถึง แผ่นดิน นี้’ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ เหล่า นั้น จะ ถูก ผลาญ เสีย ด้วย ดาบ และ การ กันดาร อาหาร
{14:16} และ ประชาชน ผู้ ซึ่ง เขา เผย พระ วจนะ ให้ ฟัง นั้น จะ ถูก ทิ้ง ไว้ ตาม ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซาเล็ม เป็น เหยื่อ ของ การ กันดาร อาหาร และ ดาบ จะ ไม่ มี ใคร ฝัง เขา คือ ทั้ง ตัว เขา ภรรยา ของ เขา บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เขา เพราะ เรา จะ เทค วาม ชั่ว ร้าย ของ เขา สนอง ตอบ เขา
{14:17} “ เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ นี้ แก่ เขา ว่า‘ ขอ ให้ ตา ของ เรา มี น้ำตา ไหล ทั้ง กลางคืน และ กลางวัน อย่า ให้ หยุด ยั้ง เพราะ ประชากร ของ เรา ต้อง เจ็บ ปวด ด้วย บาดแผล ฉกรรจ์ ด้วย ถูก ตี อย่าง หนัก มาก
{14:18} ถ้า เรา ออก ไป ตาม ท้อง ทุ่ง ก็ เห็น คน ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ ถ้า เรา เข้า ไป ใน เมือง ก็ เห็น คน เจ็บ ป่วย เนื่อง จาก การ กันดาร อาหาร เพราะ ว่า ทั้ง พวก ผู้ เผย พระ วจนะ และ ปุโรหิต ต่าง ก็ ไป ยัง ดินแดน ที่ ตน ไม่ รู้จัก’”
{i14:19} ประชาชน ทูล ขอ พระ เมตตา
{14:19} พระองค์ ทรง ปฏิเสธ ไม่ รับ ยูดาห์ อย่าง สิ้นเชิง แล้ว หรือ? พระทัย ของ พระองค์ เกลียด ศิ โยน เสีย แล้ว หรือ? ทำไม พระองค์ ทรง เฆี่ยน ตี ข้า พระองค์ ทั้งหลาย จน เกิน กว่า ที่ จะ รักษา ข้า พระองค์ ให้ หาย ได้? ข้า พระองค์ ทั้งหลาย มอง หา สวัสดิภาพ แต่ ไม่ พบ สิ่ง ดี ใดๆ เลย ข้า พระองค์ มอง หา เวลา เยียวยา แต่ ดู สิ มี แต่ ความ สยดสยอง
{14:20} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ขอ สารภาพ ความ อธรรม ของ พวก ข้า พระองค์ และ ความ ผิด บาป ของ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ เพราะ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ได้ ทำบาป ต่อ พระองค์
{14:21} เพราะ เห็นแก่ พระ นาม ของ พระองค์ ขอ อย่า ทรง เกลียด พวก ข้า พระองค์ ขอ อย่า ให้ พระ ที่นั่ง รุ่งเรือง ของ พระองค์ ต้อง เสื่อมเสีย ขอ ทรง ระลึก ถึง และ อย่า ทรง หัก พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ ซึ่ง มี ไว้ กับ ข้า พระองค์
{14:22} ใน บรรดา รูป เคารพ แห่ง ประชาชาติ มี พระองค์ ใด เล่า ที่ บันดาล ให้ เกิด ฝน ได้? หรือ ท้อง ฟ้า เท ฝน ลง มา เอง ได้ หรือ? ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ข้า พระองค์ พระองค์ คือ พระเจ้า ที่ ทรง ทำ อย่าง นั้น ได้ ไม่ ใช่ หรือ? พวก ข้า พระองค์ หวัง ใน พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ทั้งสิ้น
{i15:1} การ ลงโทษ ที่ ไม่ อาจ หลีก หนี ได้
{15:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ แม้ ว่า โมเสส และ ซา มูเอล จะ มา ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา จิตใจ ของ เรา จะ ไม่ หัน ไป หา ชน ชาติ นี้ ไล่ เขา ทั้งหลาย ออก ไป ให้ พ้น สายตา ของ เรา แล้ว ให้ เขา ไป
{15:2} และ เมื่อ เขา ถาม เจ้า ว่า‘ เรา จะ ไป ที่ไหน?’ เจ้า จง พูด กับ เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า คน เหล่า นั้น ที่ ถูก กำหนด ให้ แก่ โรค ระบาด จะ ไป เป็น โรค ระบาด คน ที่ ถูก กำหนด ให้ แก่ ดาบ จะ โดน ดาบ คน ที่ ถูก กำหนด ให้ แก่ การ กันดาร อาหาร จะ พบ การ กันดาร อาหาร คน ที่ ถูก กำหนด ให้ แก่ การ เป็น เชลย จะ เป็น เชลย”
{15:3} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เรา จะ กำหนด สี่ อย่าง ไว้ เหนือ เขา คือ ดาบ สังหาร สุนัข ลาก ไป นก ใน อากาศ และ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก กัด กิน และ ทำลาย
{15:4} และ เรา จะ ทำให้ เขา เป็น ความ หวาดกลัว แก่ ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก เนื่อง จาก การ กระทำ ซึ่ง มนัส เสห์ โอรส เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทรง กระทำ ใน เยรูซาเล็ม
{15:5} เยรูซาเล็ม เอ๋ย ใคร จะ สงสาร เจ้า หรือ ใคร จะ เสียใจ กับ เจ้า ใคร จะ แวะ มา ถาม ทุกข์สุข ของ เจ้า?
{15:6} เจ้า ได้ ปฏิเสธ เรา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เจ้า ถอย หลัง เรื่อย ไป เรา จึง ได้ เหยียด มือ ออก ไป ต่อสู้ เจ้า และ ทำลาย เจ้า เรา เอือม ต่อ การ ผ่อนผัน แล้ว
{15:7} เรา ฝัด พวก เขา ด้วย ส้อม ฝัด ข้าว ที่ ประตู ทั้งหลาย ของ เมือง นั้น เรา ทำให้ ลูก ของ เขา ตาย เรา ทำลาย ประชากร ของ เรา เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ หัน กลับ จาก ทาง ของ เขา
{15:8} จำนวน หญิง ม่าย ของ เขา จะ มาก ยิ่ง กว่า ทราย ชายทะเล ณ เวลา เที่ยงวัน เรา นำ ผู้ ทำลาย มา ยัง บรรดา แม่ ของ คน หนุ่ม ทั้งหลาย เรา ทำให้ ความ ระทม เหลือแสน และ ความ สยดสยอง ตก เหนือ เธอ โดย ฉับ พลัน
{15:9} เธอ ผู้ มี บุตร เจ็ด คน ก็ อ่อน กำลัง เธอ สลบ ไป แล้ว ดวง อาทิตย์ ของ เธอ ตก เมื่อ ยัง วัน อยู่ เธอ ต้อง อับอาย และ ขายหน้า เรา จะ มอบ ผู้ ที่ เหลือ อยู่ ให้ แก่ ดาบ ต่อ หน้า ศัตรู ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i15:10} เย เร มีย์ ร้องทุกข์ อีก และ ได้ รับ การ ย้ำ ให้ แน่ใจ
{15:10} แม่ จ๋า วิบัติ แก่ ฉัน ที่ แม่ คลอด ฉัน มา เป็น คน ที่ ทำให้ เกิด การ แก่งแย่ง และ การ ชิง ดี ทั่ว ทั้ง แผ่นดิน ฉัน ไม่ ได้ ให้ ยืม หรือ ฉัน ก็ ไม่ ได้ ยืม เขา แต่ ทุก คน แช่ง ฉัน
{15:11} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เรา ไม่ ได้ ปลดปล่อย เจ้า เพราะ ประสงค์ ดี หรือ? เรา ไม่ ได้ ให้ ศัตรู มา อ้อนวอน ต่อ เจ้า ใน เวลา ลำบาก และ ใน เวลา ทุกข์ ใจ หรือ?
{15:12} มี ใคร สามารถ หัก เหล็ก ได้ หรือ คือ เหล็ก จาก ทิศ เหนือ และ ทองสัมฤทธิ์?
{15:13} “ ความ มั่งคั่ง และ ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า เรา จะ มอบ ให้ เป็น ของ ริบ โดย ไม่ คิด ค่า เพราะ บาป ทั้งสิ้น ของ เจ้า ตลอด ทั่ว ดินแดน ของ เจ้า
{15:14} เรา จะ ทำให้ เจ้า ต้อง ปรนนิบัติ ศัตรู ของ เจ้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้จัก เพราะ ความ โกรธ ของ เรา ไฟ จึง ถูก จุด ขึ้น ซึ่ง จะ ไหม้ อยู่ เป็น นิตย์”
{15:15} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง ทราบ ขอ ทรง ระลึก ถึง ข้า พระองค์ และ เยี่ยมเยียน ข้า พระองค์ ขอ ทรง แก้ แค้น ผู้ ข่มเหง ข้า พระองค์ เพื่อ ข้า พระองค์ โดย การ อดกลั้น พระทัย ของ พระองค์ นั้น ขอ อย่า ทรง นำ ข้า พระองค์ ไป เสีย ขอ ทรง ตระหนัก ว่า ข้า พระองค์ ทน การ ติเตียน ด้วย เห็นแก่ พระองค์
{15:16} เมื่อ พบ พระ วจนะ ของ พระองค์ แล้ว ข้า พระองค์ ก็ กิน เสีย พระ วจนะ ของ พระองค์ เป็น ความ ชื่นบาน แก่ ข้า พระองค์ และ เป็น ความ ปีติ ยินดี แห่ง จิตใจ ของ ข้า พระองค์ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า จอมทัพ เพราะ ว่า เขา เรียก ข้า พระองค์ ตาม พระ นาม ของ พระองค์
{15:17} ข้า พระองค์ ไม่ ได้ นั่ง อยู่ ใน หมู่ คน ที่ สนุกสนาน กัน ทั้ง ข้า พระองค์ ก็ ไม่ ได้ เปรมปรีดิ์ ข้า พระองค์ นั่ง อยู่ คน เดียว เพราะ ว่า พระ หัตถ์ ของ พระองค์ อยู่ เหนือ ข้า พระองค์ เพราะ พระองค์ ทรง ให้ ข้า พระองค์ เต็ม ด้วย ความ เกรี้ยวกราด
{15:18} ทำไม ความ เจ็บ ของ ข้า พระองค์ จึง ไม่ หยุด ยั้ง บาดแผล ของ ข้า พระองค์ ก็ รักษา ไม่ หาย มัน ไม่ ยอม หาย? พระองค์ ทรง เป็น เหมือน ลำธาร ที่พึ่ง ไม่ ได้แก่ ข้า พระองค์ หรือ? หรือ อย่าง น้ำ ที่ เหือดแห้ง?
{15:19} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ว่า“ ถ้า เจ้า กลับ มา เรา จะ ให้ เจ้า กลับ สู่ สภาพ ดี และ เจ้า จะ ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ถ้า เจ้า ออก ปาก พูด แต่ สิ่ง ประเสริฐ และ ไม่ พูด สิ่ง เลว ทราม เจ้า จะ เป็น เหมือน ปาก ของ เรา เขา ทั้งหลาย จะ หัน กลับ มา หา เจ้า แต่ เจ้า อย่า หัน ไป หา เขา
{15:20} เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น กำแพง ป้อม ทองสัมฤทธิ์ แก่ ชน ชาติ นี้ เขา ทั้งหลาย จะ ต่อสู้ กับ เจ้า แต่ เขา จะ ไม่ ชนะ เจ้า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า จะ ช่วย เจ้า ให้ รอด และ ช่วย กู้ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{15:21} “ เรา จะ ช่วย กู้ เจ้า จาก มือ ของ คน อธรรม และ ไถ่ เจ้า จาก เงื้อมมือ ของ คน โหดร้าย”
{i16:1} ชีวิต โสด และ ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์
{16:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{16:2} “ เจ้า อย่า มี ภรรยา เจ้า อย่า มี บุตร ชาย หรือ บุตร หญิง ที่ นี่
{16:3} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ เรื่อง บุตร ชาย และ บุตร หญิง ที่ เกิด ที่ นี่ และ เรื่อง พวก มารดา ที่ คลอด บุตร เหล่า นั้น และ พวก บิดา ที่ ให้ กำเนิด คน เหล่า นั้น ใน แผ่นดิน นี้ ว่า
{16:4} เขา ทั้งหลาย จะ ตาย ด้วย โรค ร้าย จะ ไม่ มี การ คร่ำครวญ อาลัย เขา และ จะ ไม่ มี ใคร จัดการ ฝัง เขา เขา จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ ที่ อยู่ บน พื้น แผ่นดิน เขา ทั้งหลาย จะ พินาศ ด้วย ดาบ และ การ กันดาร อาหาร และ ศพ ของ เขา จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก
{16:5} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า เข้า ไป ใน เรือน ที่ โศกเศร้า หรือ ไป คร่ำครวญ หรือ ไป เสียใจ ด้วย เพราะ เรา ได้ เอา พร สวัสดิภาพ ของ เรา ไป จาก ชน ชาติ นี้ แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ ทั้ง ความ รัก มั่นคง และ ความ กรุณา ของ เรา
{16:6} ทั้ง ผู้ใหญ่ ผู้น้อย จะ ตาย ใน แผ่นดิน นี้ จะ ไม่ มี ใคร จัดการ ฝัง เขา ไม่ มี ใคร มา คร่ำครวญ อาลัย เขา หรือ มาก รีด ตัว หรือ มา โกน ศีรษะ เพื่อ เขา
{16:7} ไม่ มี ใคร หัก ขนม ปัง ให้ แก่ คน ไว้ทุกข์ เพื่อ จะ ปลอบโยน เขา เรื่อง คน ที่ ตาย นั้น และ ไม่ มี ใคร มอบ ถ้วย แห่ง การ ปลอบ ใจ ให้ เขา ดื่ม เพื่อ บิดา หรือ มารดา ของ เขา
{16:8} เจ้า อย่า เข้า ไป นั่ง กิน และ ดื่ม กับ เขา ใน บ้าน ที่ มี การ เลี้ยง
{16:9} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ทำให้ เสียง บันเทิง และ เสียง รื่นเริง เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว ขาด ไป จาก สถานที่ นี้ ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ พวก เจ้า และ ใน วัน ของ เจ้า
{16:10} “ เมื่อ เจ้า บอก ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ ชน ชาติ นี้ และ เขา ทั้งหลาย พูด กับ เจ้า ว่า‘ ทำไม พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง ประกาศ โทษ ใหญ่ ยิ่ง ทั้งสิ้น นี้ ให้ ตก แก่ เรา? ความ ผิด บาป ของ เรา คือ อะไร? เรา ได้ ทำบาป อะไร ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา เล่า?’
{16:11} แล้ว เจ้า จง กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ได้ ละทิ้ง เรา และ ได้ ไป ติดตาม พระ อื่นๆ และ ได้ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น และ ได้ ละทิ้ง เรา และ ไม่ ได้ รักษา ธรรม บัญญัติ ของ เรา
{16:12} และ เพราะ พวก เจ้า ได้ ทำ ชั่ว เสีย ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ของ เจ้า เพราะ ดู สิ เจ้า ทุก คน ได้ ติดตาม เจตนา ชั่ว ร้าย ดื้อดึง ของ ตนเอง ปฏิเสธ ไม่ ยอม ฟัง เรา
{16:13} เพราะ ฉะนั้น เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ออก เสีย จาก แผ่นดิน นี้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า หรือ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไม่ รู้จัก และ ที่ นั่น เจ้า จะ ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เพราะ เรา จะ ไม่ สำแดง ความ กรุณา แก่ เจ้า เลย’
{i16:14} พระเจ้า จะ ทรง บูรณะ อิสราเอล
{16:14} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ ไม่ มี ใคร กล่าว ต่อ ไป อีก ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง นำ ประชาชน อิสราเอล ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’
{16:15} แต่ จะ พูด ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง นำ ประชาชน อิสราเอล ออก มา จาก แดน เหนือ และ ออก มา จาก บรรดา ประเทศ ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’ เพราะ เรา จะ นำ พวก เขา กลับ มา สู่ แผ่นดิน ของ เขา เอง ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ บรรพบุรุษ ของ เขา แล้ว นั้น
{16:16} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ส่ง ชาว ประมง มา เป็น จำนวน มาก และ พวก เขา จะ จับ เขา ทั้งหลาย ภายหลัง เรา จะ ให้ เขา ส่ง พราน จำนวน มาก มา พราน จะ ล่า เขา ทั้งหลาย ตาม ภูเขา ทุก แห่ง และ ตาม เนิน เขา ทุก ลูก และ ตาม ซอก หิน
{16:17} เพราะ ว่า เรา มอง ดู ทาง ทั้งสิ้น ของ พวก เขา ซึ่ง จะ ปิดบัง ไว้ จาก เรา ไม่ ได้ และ ความ ผิด บาป ของ พวก เขา ซึ่ง จะ ซ่อน พ้น ตา เรา ไม่ ได้
{16:18} และ เรา จะ ทบ การ ตอบ สนอง ความ ผิด บาป และ บาป ของ เขา เป็น สอง เท่า เพราะ เขา ได้ ทำให้ แผ่นดิน ของ เรา มลทิน ไป ด้วย ซาก ของ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน และ ทำให้ มรดก ของ เรา เต็ม ไป ด้วย สิ่ง น่า เกลียด น่า ชัง ของ พวก เขา”
{16:19} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระ กำลัง และ ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ ข้า พระองค์ ที่ ลี้ภัย ของ ข้า พระองค์ ใน วัน ยาก ลำบาก บรรดา ประชาชาติ จะ มา เฝ้า พระองค์ จาก ที่สุด ปลาย แผ่นดิน โลก และ ทูล ว่า“ บรรพบุรุษ ของ เรา ไม่ ได้ รับ มรดก ใด ใด นอกจาก สิ่ง มุสา คือ สิ่ง ไร้ ค่า ซึ่ง ไม่ มี ประโยชน์ อะไร
{16:20} มนุษย์ จะ สร้าง พระ ไว้ สำหรับ ตนเอง ได้ หรือ? สิ่ง เหล่า นั้น ไม่ ใช่ พระ”
{16:21} “ เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ ครั้ง นี้ เรา จะ ทำให้ เขา รู้จัก เรา จะ ทำให้ เขา รู้จัก ฤทธิ์ เดช และ ฤทธา นุ ภาพ ของ เรา และ เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า นาม ของ เรา คือ ยาห์เวห์”
{i17:1} บาป ของ ยูดาห์ และ การ ลงโทษ
{17:1} “ บาป ของ ยูดาห์ นั้น บันทึก ไว้ ด้วย ปากกา เหล็ก ด้วย ปลาย เพชร จารึก ไว้ บน แผ่น แห่ง จิตใจ ของ เขา และ บน เชิง งอน ที่ แท่น บูชา ของ เขา ทั้งหลาย
{17:2} บุตร หลาน ของ เขา ก็ ระลึก ถึง แท่น บูชา และ อา เช- ราห์ ทั้งหลาย ของ เขา ข้าง ต้นไม้ เขียว สด ทุก ต้น และ บน เนิน เขา สูง
{17:3} บน ภูเขา ที่ อยู่ กลาง ทุ่ง เรา จะ ให้ ทรัพย์สิน และ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ เจ้า เป็น ของ ริบ และ ปู ชนีย สถาน สูง แห่ง บาป ของ เจ้า ตลอด ทั่ว แผ่นดิน ของ เจ้า
{17:4} โดย การ กระทำ ของ เจ้า เอง เจ้า จะ ต้อง สละ มรดก ซึ่ง เรา ได้ ยก ให้ แก่ เจ้า และ เรา จะ ทำให้ เจ้า ปรนนิบัติ ศัตรู ของ เจ้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้จัก เพราะ เจ้า ได้ จุด ไฟ ความ โกรธ ของ เรา ขึ้น ซึ่ง จะ ไหม้ อยู่ เป็น นิตย์”
{17:5} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ คน ที่ วางใจ ใน มนุษย์ และ ให้ เนื้อ หนัง เป็น กำลัง ของ เขา และ ใจ ของ เขา หัน ออก จาก พระ ยาห์เวห์ คน นั้น ก็ เป็น ที่ แช่ง สาป
{17:6} เขา เป็น เหมือน พุ่มไม้ ที่ อยู่ ใน ทะเลทราย และ จะ ไม่ เห็น สิ่ง ดี ที่ มา ถึง เขา จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ที่ แตก ระแหง ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน แผ่นดิน เค็ม ที่ ไม่ มี คน อาศัย
{17:7} “ คน ที่ วางใจ ใน พระ ยาห์เวห์ ย่อม ได้ รับ พระ พร คือ ผู้ ที่ ความ วางใจ ของ เขา อยู่ ใน พระ ยาห์เวห์
{17:8} เขา เป็น เหมือน ต้นไม้ ที่ ปลูก ไว้ ริม น้ำ ซึ่ง หยั่ง ราก ของ มัน ออก ไป ข้าง ลำ น้ำ เมื่อ แดด ส่อง มา ถึง ก็ ไม่ กลัว เพราะ ใบ ของ มัน คง เขียว อยู่ เสมอ และ ไม่ กระวน กระวาย ใน ปี ที่ แห้ง แล้ง เพราะ มัน ไม่ หยุด ที่ จะ เกิด ผล”
{17:9} จิตใจ ก็ เป็น ตัว ล่อลวง เหนือ กว่า สิ่ง ใด ทั้งหมด มัน เสื่อมทราม อย่าง ร้าย ที เดียว ใคร จะ รู้จัก ใจ นั้น เล่า?
{17:10} “ เรา คือ พระ ยาห์เวห์ ตรวจ ค้น ดู จิต และ ทดสอบ ดู ใจ เพื่อ ให้ แก่ ทุก คน ตาม พฤติการณ์ ของ เขา ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เขา”
{17:11} เหมือน นก กระทา ที่ ฟัก ไข่ ซึ่ง มัน ไม่ ได้ ออก เอง คน ที่ ได้ ความ มั่งมี มา อย่าง ไม่ เป็น ธรรม ก็ เช่น กัน พอ ถึง วัย กลางคน มัน ก็ พราก จาก เขา ไป และ ใน ตอน ปลาย ของ เขา เขา จะ เป็น คน โฉด เขลา
{17:12} ที่ ตั้ง แห่ง สถาน นมัสการ ของ เรา ทั้งหลาย เป็น พระ ที่นั่ง รุ่งเรือง ซึ่ง ตั้ง อยู่ สูง ตั้งแต่ เดิม นั้น
{17:13} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ความ หวัง แห่ง อิสราเอล บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ ละทิ้ง พระองค์ จะ ต้อง อับอาย บรรดา คน ทั้งปวง ใน แผ่นดิน ที่ หัน ไป จาก เรา จะ ต้อง ถูก จารึก ไว้ เพราะ เขา ได้ ละทิ้ง พระ ยาห์เวห์ ผู้ เป็น แหล่ง น้ำ แห่ง ชีวิต เสีย
{i17:14} เย เร มีย์ อธิษฐาน ขอ การ ช่วย กู้
{17:14} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง รักษา ข้า พระองค์ แล้ว ข้า พระองค์ จะ ได้ รับ การ รักษา ขอ ทรง ช่วย ข้า พระองค์ ให้ รอด ข้า พระองค์ จึง จะ รอด ได้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ที่ สรรเสริญ ของ ข้า พระองค์
{17:15} ดู สิ เขา ทั้งหลาย พูด กับ ข้า พระองค์ ว่า“ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ อยู่ ที่ไหน? ขอ ให้ มา เถิด”
{17:16} ข้า พระองค์ ไม่ ได้ รีบ หนี ไป จาก การ เป็น ผู้ เลี้ยง ที่ ติดตาม พระองค์ ข้า พระองค์ ไม่ ประสงค์ วัน แห่ง ความ หายนะ พระองค์ ทรง ทราบ ถึง สิ่ง ซึ่ง ออก มา จาก ริมฝีปาก ของ ข้า พระองค์ มัน อยู่ ต่อ พระ พักตร์ ของ พระองค์
{17:17} ขอ อย่า ทรง เป็น เหตุ ให้ ข้า พระองค์ หวาดกลัว พระองค์ ทรง เป็น ที่ ลี้ภัย ของ ข้า พระองค์ ใน วัน ร้าย
{17:18} ขอ ให้ ผู้ ที่ ข่มเหง ข้า พระองค์ ต้อง อับอาย แต่ ขอ อย่า ให้ ข้า พระองค์ ต้อง อับอาย ขอ ให้ เขา ครั่น คร้าม แต่ อย่า ให้ ข้า พระองค์ ครั่น คร้าม ขอ ทรง นำ วัน ร้าย มา ตก เหนือ เขา ขอ ทรง ทำลาย เขา ด้วย การ ทำลาย ซับซ้อน
{i17:19} รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์
{17:19} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า“ จง ไป ยืน ใน ประตู ประชาชน ซึ่ง บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เสด็จ เข้า และ เสด็จ ออก และ ใน ประตู ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม
{17:20} และ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า‘ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ท่าน ทั้งหลาย ผู้ เป็น กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ บรรดา คน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น ผู้ ซึ่ง เข้า ทาง ประตู เหล่า นี้
{17:21} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ระวัง เพื่อ เห็นแก่ ชีวิต ของ พวก เจ้า อย่า ได้ หาบ หาม อะไร ใน วัน สะ บา โต หรือ นำ ของ นั้น เข้า ทาง บรรดา ประตู เยรูซาเล็ม
{17:22} และ อย่า หาบ หาม ของ ของ เจ้า ออก จาก บ้าน ใน วัน สะ บา โต หรือ ทำงาน ใดๆ แต่ จง รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ ดัง ที่ เรา ได้ บัญชา บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไว้
{17:23} แต่ พวก เขา ก็ ไม่ ฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง แต่ ทำ คอ ของ เขา ให้ แข็ง เพื่อ จะ ไม่ ได้ยิน และ ไม่ รับ คำ ตักเตือน’
{17:24} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ถ้า พวก เจ้า เชื่อฟัง เรา และ ไม่ นำ ภาระ ใดๆ เข้า มา ทาง ประตู เมือง นี้ ใน วัน สะ บา โต แต่ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ และ ไม่ ทำงาน ใน วัน นั้น
{17:25} แล้ว จะ มี บรรดา กษัตริย์ ผู้ ประทับ บน บัลลังก์ ของ ดา วิด และ เจ้านาย เสด็จ เข้า ทาง ประตู ทั้งหลาย ของ เมือง นี้ โดย รถ รบ และ ม้า ทั้ง บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ทั้งคน ยูดาห์ และ ชาว เยรูซาเล็ม และ เมือง นี้ จะ มี คน อาศัย อยู่ เป็น นิตย์
{17:26} และ ประชาชน จะ มา จาก เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ จาก ที่ ซึ่ง อยู่ รอบ เยรูซาเล็ม จาก แผ่นดิน เบน ยา มิ นจากเนินเชเฟลาห์ จาก เมือง เทือกเขา และ จาก เนเกบ นำ เอา เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง สัต ว บูชา เครื่อง ธัญ บูชา และ กำยาน และ นำ เครื่องบูชา ขอบพระคุณ มา ยัง นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{17:27} แต่ ถ้า เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ฟัง เรา ที่ จะ รักษา วัน สะ บา โต ให้ บริสุทธิ์ และ ที่ จะ ไม่ แบก ภาระ เข้า ทาง ประตู ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม ใน วัน สะ บา โต แล้ว เรา จะ ก่อ ไฟ ไว้ ใน ประตู เมือง เหล่า นั้น และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ ราช วัง ทั้งหลาย ของ เยรูซาเล็ม และ จะ ดับ ก็ ไม่ ได้”
{i18:1} ช่าง หม้อ และ ดิน เหนียว
{18:1} พระ วจนะ ซึ่ง มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{18:2} “ จง ลุก ขึ้น ไป ที่ บ้าน ของ ช่าง หม้อ เรา จะ ให้ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เรา ที่ นั่น”
{18:3} ข้าพเจ้า จึง ลง ไป ที่ บ้าน ของ ช่าง หม้อ และ เขา กำลัง ทำงาน อยู่ ที่ แป้น หมุน
{18:4} และ ภาชนะ ดิน ซึ่ง กำลัง ทำ นั้น เสีย อยู่ ใน มือ ของ ช่าง หม้อ เขา จึง ปั้น ใหม่ ให้ เป็น ภาชนะ อีก ลูก หนึ่ง ตาม ที่ เขา เห็น ว่า ควร ทำ
{18:5} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{18:6} “ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย เรา จะ ทำ แก่ เจ้า อย่าง ที่ ช่าง ปั้น หม้อ นี้ ทำ ไม่ ได้ หรือ? พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ นี่แน่ะ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย เจ้า อยู่ ใน มือ ของ เรา อย่าง ดิน เหนียว อยู่ ใน มือ ของ ช่าง ปั้น หม้อ
{18:7} ถ้า เวลา ใด ก็ ตาม เรา ประกาศ เกี่ยว กับ ประชาชาติ หนึ่ง หรือ ราช อาณาจักร หนึ่ง ว่า เรา จะ ถอน และ พัง และ ทำลาย มัน เสีย
{18:8} แต่ ถ้า ประชาชาติ นั้น ซึ่ง เรา ได้ ลั่น วาจา ไว้ หัน เสีย จาก ความ ชั่ว ของ ตน เรา ก็ จะ กลับ ใจ จาก โทษ ซึ่ง เรา ได้ ตั้งใจ จะ ทำ แก่ ชาติ นั้น เสีย
{18:9} และ ถ้า เวลา ใด ก็ ตาม เรา ได้ ประกาศ เกี่ยว กับ ประชาชาติ หนึ่ง หรือ ราช อาณาจักร หนึ่ง ว่า เรา จะ สร้าง ขึ้น และ ปลูกฝัง ไว้
{18:10} และ ชาติ นั้น ได้ ทำ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา ไม่ ฟัง เสียง ของ เรา เรา ก็ จะ กลับ ใจ จาก ความ ดี ซึ่ง เรา ตั้งใจ จะ ทำ กับ ชาติ นั้น เสีย
{18:11} เพราะ ฉะนั้น ตอน นี้ จง กล่าว แก่ คน ยูดาห์ และ ชาว เมือง เยรูซาเล็ม ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา กำลัง ก่อ สิ่ง ร้าย ไว้ สู้ เจ้า และ คิด แผนงาน อย่าง หนึ่ง ไว้ สู้ เจ้า ทุก คน จง กลับ เสีย จาก ทาง ชั่ว ของ ตน จง ซ่อม ทาง และ การ กระทำ ของ เจ้า ทั้งหลาย’
{i18:12} การ ดื้อดึง ถือ รูป เคารพ ของ อิสราเอล
{18:12} “ แต่ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า‘ เหลวไหล เรา จะ ดำเนิน ตาม แผนงาน ของ เรา เอง และ ต่าง จะ ทำ ตาม ความ ดื้อดึง แห่ง จิตใจ ชั่ว ของ ตน’
{18:13} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป เที่ยว ถาม ดู ท่ามกลาง ประชาชาติ ว่า ใคร เคย ได้ยิน เหมือน อย่าง นี้ บ้าง? อิสราเอล พรหมจารี นั้น ได้ ทำ สิ่ง ที่ น่า หวาดเสียว ยิ่งนัก
{18:14} หิมะ แห่ง เลบานอน จะ หาย ไป จาก เนิน ผา หิน นั้น หรือ? บรรดา น้ำ เย็น ที่ ไหล มา จาก ต่าง ถิ่น จะ แห้ง ไป หรือ?
{18:15} แต่ ประชากร ของ เรา ได้ ลืม เรา เสีย เขา ทั้งหลาย เผา เครื่อง หอม บูชา พระ เท็จ เขา ได้ สะดุด ใน หนทาง ของ เขา ใน ถนน โบราณ และ เข้า ไป ตาม ซอก ซอย ไม่ ไป ตาม ถนน หลวง
{18:16} ได้ ทำให้ แผ่นดิน ของ พวก เขา เป็น ที่ ร้าง เปล่า เป็น สิ่ง ที่ ถูก เยาะเย้ย อยู่ เป็น นิตย์ ทุก คน ที่ ผ่าน ไป ก็ หวาดหวั่น และ สั่น ศีรษะ ของ เขา
{18:17} เรา จะ กระจาย เขา ออก ไป อย่าง ลม ตะวัน ออก ต่อ หน้า ศัตรู เรา จะ หัน หลัง ให้ เขา แทน ที่ จะ หัน หน้า ให้ ใน วัน แห่ง ภัย พิบัติ ของ เขา นั้น”
{i18:18} แผน ปอง ร้าย เย เร มีย์
{18:18} แล้ว เขา กล่าว ว่า“ มา เถิด ให้ เรา คิด แผน ปอง ร้าย เย เร มีย์ เพราะ ว่า ธรรม บัญญัติ ย่อม ไม่ สูญหาย ไป จาก ปุโรหิต หรือ คำ ปรึกษา จาก นักปราชญ์ หรือ ถ้อยคำ จาก ผู้ เผย พระ วจนะ มา เถิด ให้ เรา โจมตี เขา ด้วย ลิ้น และ อย่า ให้ เรา ฟัง คำ ของ เขา เลย”
{18:19} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ฟัง ข้า พระองค์ และ ขอ ทรง ฟัง เสียง ปรปักษ์ ของ ข้า พระองค์ เถิด
{18:20} ความ ชั่ว เป็น สิ่ง ตอบแทน ความ ดี หรือ? แต่ พวก เขา ได้ ขุด หลุม ไว้ หมาย เอา ชีวิต ของ ข้า พระองค์ ขอ ทรง ระลึก ว่า ข้า พระองค์ ยืน เฝ้า พระองค์ ทูล ขอ สิ่ง ดี เพื่อ เขา เพื่อ จะ หัน พระ พิโรธ ของ พระองค์ ไป เสีย จาก เขา
{18:21} ดังนั้น ขอ ทรง มอบ บุตร หลาน ของ เขา ให้ แก่ การ กันดาร อาหาร มอบ พวก เขา ให้ แก่ อำนาจ ของ ดาบ ให้ ภรรยา ของ พวก เขา สูญเสีย บุตร และ เป็น ม่าย ขอ ให้ ผู้ชาย ของ เขา ตาย ด้วย โรค ระบาด ให้ คน หนุ่ม ของ เขา ล้ม ตาย ด้วย ดาบ ใน สงคราม
{18:22} ขอ ให้ ได้ยิน เสียง ร้อง มา จาก เรือน ของ พวก เขา เมื่อ พระองค์ ทรง นำ ผู้ บุกรุก มา ปล้น เขา อย่าง ฉับ พลัน เพราะ เขา ได้ ขุด หลุม ไว้ ดัก ข้า พระองค์ และ วาง บ่วง ดัก เท้า ของ ข้า พระองค์
{18:23} แม้ กระนั้น ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง ทราบ การ ปอง ร้าย ทั้งสิ้น ของ เขา ที่ จะ ฆ่า ข้า พระองค์ เสีย ขอ อย่า ทรง ลบ มลทิน ความ ผิด บาป ของ เขา หรือ ลบ บาป ของ เขา เสีย จาก พระ พักตร์ พระองค์ ขอ ให้ เขา ถูก คว่ำ ลง เฉพาะ พระ พักตร์ พระองค์ ขอ ทรง จัดการ เขา ทั้งหลาย ใน เวลา แห่ง ความ กริ้ว ของ พระองค์
{i19:1} เหยือก ดิน ที่ แตก
{19:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ไป ซื้อ เหยือก ดิน ของ ช่าง หม้อ มา ลูก หนึ่ง แล้ว พา ผู้ใหญ่ บาง คน ของ ประชาชน และ ปุโรหิต อาวุโส บาง คน
{19:2} ไป ที่ หุบเขา เบน ฮิ นโนม ตรง ทาง เข้า ประตู กอง เศษ หม้อ และ ที่ นั่น จง ป่าวร้อง ถ้อยคำ ที่ เรา บอก เจ้า ไว้
{19:3} เจ้า จง ว่า‘ ขอ ทรง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ข้า แต่ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา ถึง สถานที่ นี้ อย่าง ที่ หู ของ ทุก คน ที่ ได้ยิน จะ อื้อ ไป
{19:4} เพราะ ว่า พวก เขา ได้ ละทิ้ง เรา และ ได้ ทำให้ สถานที่ นี้ เป็น มลทิน ด้วย การ เผา เครื่อง หอม ใน ที่ นี้ เพื่อ บูชา แก่ พระ อื่นๆ ซึ่ง ตัว เขา เอง หรือ บรรพบุรุษ ของ เขา หรือ บรรดา พระ ราชา ของ ยูดาห์ ไม่ รู้จัก และ เพราะ เขา ได้ ทำให้ สถานที่ นี้ เต็ม ด้วย โลหิต ของ ผู้ ไร้ ความ ผิด
{19:5} และ ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง สำหรับ พระ บา อัล เพื่อ จะ เผา บุตร ชาย ของ เขา เสีย ใน ไฟ เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว แด่ พระ บา อัล ซึ่ง เรา ไม่ ได้ บัญชา หรือ กล่าว ถึง หรือ ได้ นึก ใน ใจ ของ เรา
{19:6} ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ สถานที่ นี้ จะ ไม่ มี ใคร เรียก ชื่อ ว่า โท เฟท หรือ หุบเขา เบน ฮิ นโนม อีก แต่ จะ เรียก ว่า หุบเขา แห่ง การ ฆ่า
{19:7} และ ใน สถานที่ นี้ เรา จะ ทำให้ แผนงาน ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม สูญสิ้น ไป และ จะ ทำให้ เขา ทั้ง สอง ล้ม ลง ด้วย ดาบ ต่อ หน้า ศัตรู ของ พวก เขา และ ด้วย มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา เรา จะ ให้ ศพ ของ พวก เขา เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก
{19:8} และ เรา จะ ทำให้ เมือง นี้ เป็น ที่ น่า หวาดหวั่น เป็น สิ่ง ที่ ถูก เยาะเย้ย ทุก คน ที่ ผ่าน ไป จะ หวาดหวั่น และ จะ เยาะเย้ย ความ หายนะ ทั้งสิ้น ของ เขา
{19:9} และ เรา จะ ทำให้ พวก เขา กิน เนื้อ ของ บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ ตน และ ทุก คน จะ กิน เนื้อ ของ เพื่อน ของ ตน ใน การ ที่ ถูก ล้อม และ ทุกข์ ใจ คือ ที่ ซึ่ง ศัตรู ของ เขา และ ผู้ ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ได้ ข่ม ใจ เขา ทั้งหลาย’
{19:10} “ แล้ว เจ้า จง ทำ เหยือก ให้ แตก ต่อ หน้า ต่อ ตา คน ที่ ไป กับ เจ้า นั้น
{19:11} และ จง กล่าว แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ให้ ชน ชาติ นี้ และ ชาว เมือง นี้ แตก เช่น เดียว กับ ที่ คน ทำให้ ภาชนะ ของ ช่าง หม้อ แตก จน ซ่อมแซม ไม่ ได้ อีก เขา จะ ฝัง คน ไว้ ใน โท เฟท จน ไม่ มี ที่ ให้ ฝัง อีก
{19:12} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ ทำ ดังนี้ แก่ ที่ นี้ และ แก่ ชาว เมือง นี้ ทำ เมือง นี้ ให้ เหมือน โท เฟท
{19:13} บรรดา บ้าน แห่ง เยรูซาเล็ม และ ราช วัง ทั้งหลาย แห่ง บรรดา กษัตริย์ ยูดาห์ คือ บรรดา บ้าน ที่ บน หลังคา นั้น เขา เผา เครื่อง หอม ให้ แก่ บรรดา บริวาร แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระ อื่น จะ เป็น มลทิน เหมือน สถาน โท เฟท’”
{19:14} แล้ว เย เร มีย์ ก็ มา จาก โท เฟท ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ให้ ท่าน ไป เผย พระ วจนะ นั้น และ ท่าน ก็ ยืน อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งปวง ว่า
{19:15} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า‘ นี่แน่ะ เรา จะ นำ สิ่ง ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ บอกกล่าว ไว้ ให้ ตก อยู่ บน เมือง นี้ และ บรรดา เมืองขึ้น ทั้งสิ้น เพราะ พวก เขา ได้ ทำ คอ แข็ง ปฏิเสธ ไม่ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา’”
{i20:1} ปา ชเฮอร์ ข่มเหง เย เร มีย์
{20:1} ปา ชเฮอร์ ปุโรหิต บุตร ของ อิมเมอร์ ผู้ เป็น หัวหน้า ใหญ่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ได้ยิน เย เร มีย์ เผย พระ วจนะ ถึง สิ่ง เหล่า นี้
{20:2} ปา ชเฮอร์ ก็ ตี เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ และ จับ ท่าน ใส่ ขื่อ คา ซึ่ง อยู่ ด้าน บน ของ ประตู เบน ยา มิ น ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{20:3} พอ รุ่งขึ้น เมื่อ ปา ชเฮอร์ ปลด เย เร มีย์ ออก จาก ขื่อ คา เย เร มีย์ พูด กับ ท่าน ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ทรง เรียก ชื่อ ของ ท่าน ว่า ปา ชเฮอร์ แต่ ทรง เรียก ว่า มา โกร์ มิส สา บิ บ
{20:4} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ความ หวาดกลัว ต่อ ตัว เจ้า เอง และ ต่อ มิตรสหาย ทั้งสิ้น ของ เจ้า พวก เขา จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ ของ ศัตรู ของ เขา ขณะ ที่ เจ้า มอง ดู อยู่ และ เรา จะ มอบ ยูดาห์ ทั้งสิ้น ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ บาบิโลน เขา จะ กวาด เอา ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน และ จะ ฆ่า เสีย ด้วย ดาบ
{20:5} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา จะ ยก ความ มั่งคั่ง ของ เมือง นี้ คือ ผล ผลิต ทั้งสิ้น และ ของ มี ค่า ทั้งสิ้น ของ เมือง นี้ และ ทรัพย์ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ บรรดา กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ไว้ ใน มือ ของ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ผู้ ซึ่ง จะ ปล้น และ ฉุด คร่า และ กวาด ต้อน พวก เขา ไป บาบิโลน
{20:6} ส่วนตัว ท่าน ปา ชเฮอร์ และ บรรดา ผู้ ที่ อาศัย อยู่ ใน บ้าน ของ ท่าน จะ ต้อง ไป เป็น เชลย ท่าน จะ ต้อง ไป ยัง บาบิโลน และ ท่าน จะ ตาย และ ถูก ฝัง ไว้ ที่ นั่น ทั้ง ท่าน และ มิตรสหาย ทั้งสิ้น ของ ท่าน ผู้ ซึ่ง ท่าน ได้ เผย บรรดา ความ เท็จ แก่ เขา”
{i20:7} เย เร มีย์ ประณาม ผู้ ข่มเหง ท่าน
{20:7} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง หลอกลวง ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ ถูก หลอกลวง พระองค์ ทรง มี กำลัง ยิ่ง กว่า ข้า พระองค์ และ พระองค์ ทรง ชนะ ข้า พระองค์ เป็น ที่ ให้ เขา หัวเราะ วัน ยัง ค่ำ ทุก คน เยาะเย้ย ข้า พระองค์
{20:8} เพราะ เมื่อ ข้า พระองค์ พูด ข้า พระองค์ ร้อง ให้ ช่วย ข้า พระองค์ ตะโกน ว่า“ ความ ทารุณ และ การ ทำลาย” เพราะ ว่า พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ทำให้ ข้า พระองค์ ถูก ตำหนิ และ เยาะเย้ย ตลอด วัน
{20:9} ถ้า ข้า พระองค์ จะ กล่าว ว่า“ ข้าพเจ้า จะ ไม่ อ้าง ถึง พระองค์ หรือ กล่าว ใน พระ นาม ของ พระองค์ อีก” ก็ มี สิ่ง ใน ใจ ของ ข้า พระองค์ เหมือน ไฟ ไหม้ อัด อยู่ ใน กระดูก ของ ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ อ่อนเปลี้ย ที่ ต้อง เก็บ มัน ไว้ และ ข้า พระองค์ ก็ เก็บ ไว้ ไม่ ไหว
{20:10} ข้า พระองค์ ได้ยิน เสียง ซุบซิบ เป็น อัน มาก“ ความ สยดสยอง อยู่ รอบ ด้าน ใส่ความ เขา ให้ เรา ใส่ความ เขา” มิตรสหาย ที่ คุ้น เคย ทั้งสิ้น ของ ข้า พระองค์ เฝ้า ดู ความ ล่มจม ของ ข้า พระองค์ กล่าว ว่า“ บางที เขา อาจ จะ ถูก หลอกลวง แล้ว เรา จะ ชนะ เขา และ ทำ การ แก้ แค้น เขา ได้”
{20:11} แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง อยู่ กับ ข้าพเจ้า ดัง นักรบ ที่ น่า เกรงขาม เพราะ ฉะนั้น บรรดา ผู้ ข่มเหง ข้าพเจ้า จะ สะดุด พวก เขา จะ ไม่ ชนะ ข้าพเจ้า เขา จะ อับอาย อย่าง ยิ่ง เพราะ เขา ทำ ไม่ สำเร็จ ความ อัปยศ อดสู เป็น นิตย์ ของ เขา นั้น จะ ไม่ มี วัน ถูก ลืม
{20:12} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ผู้ ทรง ทดลอง คน ชอบธรรม ผู้ ทอด พระ เนตร ทั้ง ใจ และ จิต ขอ ให้ ข้า พระองค์ ได้ เห็น การ แก้ แค้น ของ พระองค์ เหนือ เขา ทั้งหลาย เพราะ ข้า พระองค์ ได้ ทูล เสนอ คดี ของ ข้า พระองค์ แล้ว
{20:13} จง ร้อง เพลง ถวาย พระ ยาห์เวห์ จง สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ เพราะ ว่า พระองค์ ทรง ช่วย กู้ ชีวิต ผู้ ขัด สน ให้ พ้น จาก มือ ของ ผู้ ทำ ความ ชั่ว ร้าย
{20:14} ขอ ให้ วัน ที่ ข้าพเจ้า เกิด มา นั้น ถูก แช่ง สาป อย่า ให้ วัน ที่ มารดา ของ ข้าพเจ้า คลอด ข้าพเจ้า ได้ รับ พร
{20:15} ขอ ให้ ชาย คน นั้น ถูก แช่ง สาป คือ คน ที่ นำ ข่าว ไป บอก บิดา ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร ชาย คน หนึ่ง เกิด มา แก่ ท่าน แล้ว” ซึ่ง ทำให้ บิดา มี ความ ยินดี มาก
{20:16} ขอ ให้ ชาย คน นั้น เหมือน กับ บรรดา เมือง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง คว่ำ เสีย และ ไม่ ได้ กลับ พระทัย ขอ ให้ เขา ได้ยิน เสียง ร้อง ใน เวลา เช้า และ ให้ ได้ยิน เสียง โวยวาย ใน เวลา เที่ยง
{20:17} เพราะ เขา ไม่ ได้ ฆ่า ข้าพเจ้า เสีย ตั้งแต่ ใน ครรภ์ ให้ มารดา ของ ข้าพเจ้า เป็น หลุม ฝัง ศพ ของ ข้าพเจ้า และ ครรภ์ นั้น จะ ได้ โต อยู่ เป็น นิตย์
{20:18} ทำไม ข้าพเจ้า จึง ออก จาก ครรภ์ มา เห็น ความ ลำบาก และ ความ ทุกข์ และ วัน คืน ของ ข้าพเจ้า ก็ หมด สิ้น ไป ใน ความ อับอาย?
{i21:1} เยรูซาเล็ม จะ ตก เป็น ของ เนบูคัดเนสซาร์
{21:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ซึ่ง มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์เมื่อกษัตริย์เศเดคียาห์ ทรง ใช้ ปา ชเฮอร์บุตรมัลคียาห์ และ ปุโรหิต เศฟันยาห์ บุตร มา อา เส ยาห์ ไป หา เย เร มีย์ว่า
{21:2} “ ขอ จง ทูล ถาม พระ ยาห์เวห์ เพื่อ เรา เพราะ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน กำลัง ทำ สงคราม กับ เรา บางที พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำ กับ เรา ตาม บรรดา พระ ราชกิจ อัน อัศจรรย์ ของ พระองค์ และ จะ ทรง ทำให้ เนบูคัดเนส ซาร์ ถอย ทัพ ไป จาก เรา”
{21:3} แล้ว เย เร มีย์ บอก เขา ทั้ง สอง ว่า
{21:4} “ ท่าน จง ทูล เศเดคียาห์ ดังนี้ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ หัน อาวุธ ที่ อยู่ ใน มือ ของ เจ้า กลับ มา ซึ่ง เจ้า ใช้ สู้ รบ กับ กษัตริย์ บาบิโลน และ คน เค ลเดีย ซึ่ง กำลัง ล้อม เจ้า อยู่ นอก กำแพง และ เรา จะ รวบรวม มัน มา ไว้ ใน ใจ กลาง เมือง นี้
{21:5} เรา เอง จะ ต่อสู้ กับ เจ้า ด้วย มือ ที่ เหยียด ออก และ ด้วย แขน ที่ แข็งแรง ด้วย ความ กริ้ว ด้วย ความ เกรี้ยวกราด และ ความ โกรธ อย่าง รุนแรง
{21:6} และ เรา จะ โจมตี ชาว กรุง นี้ ทั้งคน และ สัตว์ ซึ่ง จะ ตาย ด้วย โรค ระบาด ร้ายแรง
{21:7} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ภายหลัง เรา จะ มอบ เศเดคียาห์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ และ บรรดา ข้าราชการ ของ เขา และ ประชาชน เมือง นี้ ซึ่ง รอดตาย จาก โรค ระบาด ดาบ และ การ กันดาร อาหาร ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ มอบ ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา ทั้งหลาย ใน มือ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง หา ชีวิต ของ เขา ท่าน จะ ฟัน เขา เสีย ด้วย คม ดาบ ท่าน จะ ไม่ สงสาร เขา หรือ ไว้ ชีวิต เขา หรือ มี ความ เมตตา ต่อ เขา’
{21:8} “ และ เจ้า จง พูด กับ ชน ชาติ นี้ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา ตั้ง วิถี แห่ง ชีวิต และ ทาง แห่ง ความ ตาย ไว้ ต่อ หน้า เจ้า
{21:9} คน ที่ อยู่ ใน เมือง นี้ จะ ตาย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด แต่ ผู้ ที่ ออก ไป มอบตัว กับ ชน เค ลเดีย ที่ ล้อม เจ้า อยู่ นั้น จะ มี ชีวิต อยู่ และ จะ มี ชีวิต ของ ตน เป็น บำเหน็จ สงคราม
{21:10} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา ได้ มุ่งหน้า ต่อสู้ เมือง นี้ ด้วย ความ ร้าย ไม่ ใช่ ด้วย ความ ดี คือ เมือง นี้ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ บาบิโลน และ ท่าน จะ เผา มัน เสีย ด้วย ไฟ’”
{i21:11} ข้อความ ถึง ราชวงศ์ ของ ดา วิด
{21:11} “ จง กล่าว ต่อ ราชวงศ์ ของ กษัตริย์ ยูดาห์ ว่า‘ จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{21:12} ราชวงศ์ ของ ดา วิด เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง ให้ ความ ยุติธรรม ใน เวลา เช้า จง ช่วย กู้ ผู้ ที่ ถูก ปล้น ให้ พ้น จาก มือ ผู้ บีบ บังคับ เกรง ว่า ความ โกรธ ของ เรา จะ ออก ไป เหมือน ไฟ และ เผา ไหม้ อย่าง ที่ ไม่ มี ใคร ดับ ได้ เพราะ การ กระทำ อัน ชั่วช้า ของ พวก เจ้า’
{21:13} “ นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ เจ้า ชาว ที่ ลุ่ม เอ๋ย ศิลา แห่ง ที่ราบ เอ๋ย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ พวก เจ้า ผู้ กล่าว ว่า‘ ใคร จะ ลง มา ต่อสู้ กับ เรา? หรือ ใคร จะ เข้า มา ใน ที่ อาศัย ของ เรา?’
{21:14} เรา จะ ลงโทษ พวก เจ้า ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เรา จะ ก่อ ไฟ ไว้ ใน ป่า ของ เมือง นั้น และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ ทุก สิ่ง ที่ อยู่ รอบ เมือง นั้น”
{i22:1} คำ ชักชวน ให้ กลับ ใจ
{22:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ลง ไป ยัง ราช สำนัก ของ กษัตริย์ ยูดาห์ และ กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ที่ นั่น
{22:2} ว่า‘ ข้า แต่ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด จง สดับ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ทั้ง ฝ่าพระบาท ข้าราชการ ของ ฝ่าพระบาท และ ประชาชน ของ ฝ่าพระบาท ผู้ เข้า มา ใน ประตู เมือง นี้
{22:3} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า จง กระทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม จง ช่วย กู้ ผู้ ที่ ถูก ปล้น ให้ พ้น มือ ของ ผู้ ที่ บีบ บังคับ และ อย่า ทำ ความ ผิด หรือ ความ ทารุณ แก่ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย หรือ ทำให้ โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด หลั่ง ออก ถึง ตาย ใน สถานที่ นี้
{22:4} ถ้า เจ้า เชื่อฟัง ถ้อยคำ ข้อ นี้ จริงๆ แล้ว จะ มี กษัตริย์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด เข้า มา ทาง ประตู ของ พระ ราช วัง นี้ เสด็จ มา โดย รถ รบ และ ม้า ทั้ง ตัว กษัตริย์ บรรดา ข้าราชการ และ ประชาชน ของ พระองค์
{22:5} แต่ ถ้า เจ้า ไม่ ฟัง ถ้อยคำ เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา ปฏิญาณ ใน นาม ของ เรา เอง ว่า ราช สำนัก นี้ จะ เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง’”
{22:6} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ ราช สำนัก แห่ง กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ว่า“ เจ้า เป็น เหมือน กิเล อาด สำหรับ เรา เป็น ดัง ยอด ภูเขา เลบานอน ถึง กระนั้น เรา จะ ทำ เจ้า ให้ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร แน่ เป็น เมือง ที่ ไม่ มี คน อาศัย
{22:7} เรา จะ เตรียม ผู้ ทำลาย ไว้ ต่อสู้ เจ้า ต่าง ก็ มี อาวุธ ของ ตน และ พวก เขา จะ ตัด ต้น สน สี ดาร์ ที่ ดี ที่สุด ของ เจ้า ลง และ โยน เข้า ใน ไฟ
{22:8} “ และ ประชาชาติ เป็น อัน มาก จะ ผ่าน เมือง นี้ ไป และ ทุก คน จะ พูด กับ เพื่อน ของ ตน ว่า‘ ทำไม พระ ยาห์เวห์ จึง ทรง ทำ เช่น นี้ แก่ เมือง ใหญ่ นี้?’
{22:9} และ พวก เขา จะ ตอบ ว่า‘ เพราะ เขา ทั้งหลาย ได้ ละทิ้ง พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ไป นมัสการ และ ปรนนิบัติ พระ อื่น’
{22:10} อย่า ร้องไห้ เพื่อ ผู้ ตาย อย่า เสียใจ เพราะ เขา เลย แต่ จง ร้องไห้ เพื่อ ผู้ ที่ จาก ไป เพราะ เขา จะ ไม่ ได้ กลับ มา เห็น บ้าน เกิด เมือง นอน ของ เขา อีก เลย”
{i22:11} ข้อความ ถึง บรรดา บุตร ของ โย สิ ยาห์
{22:11} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เกี่ยว กับ ชัลลูม โอรส โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ซึ่ง ครอง ราชย์ ต่อ จาก โย สิ ยาห์ ราช บิดา และ ได้ ไป จาก สถานที่ นี้ แล้ว ว่า“ เจ้า จะ ไม่ ได้ กลับ มา ที่ นี่ อีก
{22:12} เจ้า จะ สิ้น ชีวิต ใน ที่ ซึ่ง เขา จับ เจ้า ไป เป็น เชลย และ เจ้า จะ ไม่ เห็น แผ่นดิน นี้ อีก เลย”
{22:13} “ วิบัติ แก่ เขา ผู้ สร้าง วัง ของ ตน ด้วย ความ ไม่ ชอบธรรม และ สร้าง ห้อง ชั้น บน ไว้ ด้วย ความ ไม่ ยุติธรรม ผู้ ทำให้ เพื่อนบ้าน ของ เขา ปรนนิบัติ เขา โดย ไม่ ได้ อะไร เลย และ ไม่ ได้ จ่าย ค่า จ้าง ให้ แก่ เขา
{22:14} ผู้ กล่าว ว่า‘ เรา จะ สร้าง วัง ใหญ่ อยู่ เอง กับ มี ห้อง ชั้น บน กว้าง ขวาง’ และ เจาะ หน้าต่าง ให้ ห้อง นั้น และ บุ ฝา ผนัง ด้วย ไม้ สน สี ดาร์ และ ทา ด้วย ชาด
{22:15} เจ้า คิด ว่า เจ้า เป็น กษัตริย์ เพราะ เจ้า แข่ง กัน มี ไม้ สน สี ดาร์หรือ? บิดา ของ เจ้า กิน และ ดื่ม แต่ ยัง ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม ไม่ ใช่ หรือ? เขา จึง อยู่ เย็น เป็น สุข
{22:16} เขา พิพากษา คดี ของ คน จน และ คน ขัด สน เขา ก็ อยู่ เย็น เป็น สุข ทำ อย่าง นี้ จึง เป็น การ รู้จัก เรา ไม่ ใช่ หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{22:17} “ แต่ เจ้า มี ตา และ ใจ ไว้ เพียง มุ่ง หา กำไร อธรรม ของ เจ้า เพื่อ ทำให้ โลหิต ที่ ไร้ ความ ผิด ตก ถึง ตาย และ เพื่อ บีบ บังคับ และ กระทำ ทารุณ”
{22:18} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า“ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ คร่ำครวญ ถึง เขา ว่า‘ อนิจจา พี่ ชาย เอ๋ย’ หรือ‘ อนิจจา พี่ สาว เอ๋ย’ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ คร่ำครวญ ถึง เขา ว่า‘ อนิจจา เจ้านาย’ หรือ‘ อนิจจา พระองค์ ท่าน’
{22:19} เขา จะ ถูก ฝัง ไว้ อย่าง ฝัง ลา คือ ถูก ลาก ไป โยน ทิ้ง ไว้ ข้าง นอก ประตู เมือง เยรูซาเล็ม
{22:20} “ จง ขึ้น ไป ที่ เลบานอน และ กู่ ร้อง และ จง เปล่ง เสียง ของ เจ้า ใน เมือง บา ชาน จง ร้อง จาก อา บา ริม เพราะ ว่า คน รัก ทั้งสิ้น ของ เจ้า ถูก ทำลาย เสีย แล้ว
{22:21} เรา ได้ พูด กับ เจ้า เมื่อ เจ้า อยู่ เย็น เป็น สุข แต่ เจ้า กล่าว ว่า‘ เรา จะ ไม่ ฟัง’ นี่ เป็น วิธีการ ของ เจ้า ตั้งแต่ ยัง หนุ่มๆ คือ เจ้า ไม่ ฟัง เสียง เรา
{22:22} ลม จะ ดูแล ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งสิ้น ของ เจ้า และ บรรดา คน รัก ของ เจ้า จะ ตก ไป เป็น เชลย แล้ว เจ้า จะ อับอาย ขายหน้า เนื่อง ด้วย ความ อธรรม ทั้งสิ้น ของ เจ้า
{22:23} ชาว เมือง เลบานอน ผู้ สร้าง รัง อยู่ ท่ามกลาง ไม้ สน สี ดาร์ เอ๋ย เจ้า จะ คร่ำครวญ สัก เท่าใด เมื่อ ความ ปวดร้าว มา เหนือ เจ้า อย่าง ความ เจ็บ ปวด ของ หญิง ที่ คลอด บุตร”
{i22:24} การ พิพากษา เหนือ โค นิ ยาห์ (เย โฮ ยา คีน)
{22:24} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เรา มี ชีวิต อยู่ ตราบ ใด แม้ ว่า โค นิ ยาห์ บุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ เป็น แหวน ตรา อยู่ ที่ มือ ขวา ของ เรา ถึง กระนั้น เรา จะ ถอด ออก เสีย
{22:25} และ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เจ้า ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ซึ่ง พวก เจ้า กลัว คือ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย
{22:26} เรา จะ เหวี่ยง เจ้า และ มารดา ผู้ คลอด เจ้า ไป ยัง อีก ประเทศ หนึ่ง ที่ ซึ่ง เจ้า ไม่ ได้ เกิด ที่ นั่น แต่ เจ้า จะ ตาย ที่ นั่น
{22:27} แผ่นดิน ซึ่ง เขา อาลัย อยาก จะ กลับ นั้น เขา จะ ไม่ ได้ กลับ ไป”
{22:28} โค นิ ยาห์ ชาย ผู้ นี้ เป็น หม้อ ที่ ถูก ดูหมิ่น และ แตก หรือ? เป็น ภาชนะ ที่ ไม่ มี ใคร ชอบ หรือ? ทำไม ตัว เขา และ ลูก ของ เขา จึง ถูก เหวี่ยง และ ถูก โยน เข้า ใน แผ่นดิน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ไม่ รู้จัก?
{22:29} โอ้ แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดิน เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{22:30} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง เขียน ลง ว่า ชาย คน นี้ ไม่ มี บุตร เป็น ชาย ซึ่ง ไม่ มี ความ สำเร็จ ใน ชั่ว ชีวิต ของ เขา เพราะ ไม่ มี ใคร ใน เชื้อสาย ของ เขา ที่ จะ รุ่งเรือง และ ได้ นั่ง บน บัลลังก์ ของ ดา วิด และ ปกครอง ใน ยูดาห์ อีก”
{i23:1} การ บูรณะ หลัง การ ตก เป็น เชลย
{23:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ วิบัติ แก่ ผู้ เลี้ยง แกะ ผู้ ทำลาย และ กระจาย แกะ แห่ง ลาน หญ้า ของ เรา”
{23:2} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ ผู้ เลี้ยง แกะ ผู้ ดูแล ประชากร ของ เรา ดังนี้ ว่า“ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กระจาย ฝูง แกะ ของ เรา และ ได้ ขับ ไล่ มัน ไป เสีย และ เจ้า ไม่ ได้ เอาใจ ใส่ มัน นี่แน่ะ เรา จะ ลงโทษ เจ้า เพราะ การ กระทำ ชั่ว ของ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:3} “ แล้ว เรา จะ รวบรวม ฝูง แกะ ของ เรา ที่ เหลือ อยู่ ออก จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ ให้ เขา ไป อยู่ นั้น และ จะ นำ เขา กลับ มา ยัง คอก ของ เขา เขา จะ มี ลูก ดก และ ทวี มาก ขึ้น
{23:4} เรา จะ ตั้ง ผู้ เลี้ยง แกะ ไว้ เหนือ เขา ผู้ จะ เลี้ยงดู เขา และ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ ต้อง กลัว หรือ ครั่น คร้าม หรือ ขาดแคลน เลย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i23:5} กิ่ง ชอบธรรม ของ ดา วิด
{23:5} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ให้ กิ่ง ชอบธรรม งอก ออก มา สำหรับ ดา วิด ผู้ ที่ จะ ทรง เป็น กษัตริย์ และ ทรง ครอง ราชย์ อย่าง สุขุม รอบคอบ และ จะ ทรง นำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม มา สู่ แผ่นดิน นั้น
{23:6} ใน สมัย ของ ท่าน ยูดาห์ จะ ได้ รับ ความ รอด และ อิสราเอล จะ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย นี่ จะ เป็น นาม ซึ่ง เรา จะ เรียก ท่าน คือ‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น ความ ชอบธรรม ของ เรา’”
{23:7} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ คน จะ ไม่ กล่าว อีก ต่อ ไป ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง นำ ประชาชน อิสราเอล ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’
{23:8} แต่ จะ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง นำ และ พา พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ออก จาก แดน เหนือ และ ออก จาก ประเทศ ที่ พระองค์ ทรง ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด’ เขา ทั้งหลาย ก็ จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ตนเอง”
{i23:9} ประณาม ผู้ เผย พระ วจนะ เท็จ
{23:9} เกี่ยว กับ เรื่อง บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น ใจ ข้า เป็น ทุกข์ อยู่ ภายใน ข้า และ กระดูก ทั้งสิ้น ของ ข้า ก็ สั่น ข้า เป็น เหมือน คน เมา ข้า เป็น เหมือน คน ไร้ สติ เพราะ เหล้า องุ่น เนื่อง ด้วย พระ ยาห์เวห์ และ พระ วจนะ บริสุทธิ์ ของ พระองค์
{23:10} เพราะ ว่า แผ่นดิน นั้น เต็ม ด้วย คน ล่วง ประเวณี ด้วย เหตุ คำ สาปแช่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ไว้ทุกข์ และ ลาน หญ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร ก็ แห้ง ไป วิถี ของ เขา ทั้งหลาย ก็ ชั่วช้า และ อำนาจ ของ เขา ก็ ไม่ เป็น ธรรม
{23:11} “ ทั้ง ผู้ เผย พระ วจนะ และ ปุโรหิต ก็ อธรรม แม้ ใน นิเวศ ของ เรา เรา ก็ ได้ เห็น ความ ชั่ว ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:12} “ เพราะ ฉะนั้น หนทาง ของ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น เหมือน ทาง ลื่น ใน ความ มืด แก่ เขา เขา จะ ถูก ขับ ไล่ เข้า ไป และ ล้ม ลง ใน นั้น เพราะ เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ เขา ใน ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:13} “ ใน บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ แห่ง สะ มา เรีย เรา ได้ เห็น สิ่ง ที่ ไม่ เหมาะ อย่าง ยิ่ง พวก เขา ได้ เผย พระ วจนะ ใน นาม ของ พระ บา อัล และ ได้ ให้ อิสราเอล ประชากร ของ เรา หลง ไป
{23:14} แต่ ใน บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ แห่ง เยรูซาเล็ม เรา ได้ เห็น สิ่ง น่า หวาดหวั่น พวก เขา ล่วง ประเวณี และ ดำเนิน อยู่ ใน ความ มุสา เขา หนุน กำลัง มือ ของ ผู้ ทำ ความ ชั่ว จึง ไม่ มี ใคร หัน จาก ความ อธรรม ของ เขา ทุก คน กลาย เป็น เหมือน โส โดม แก่ เรา และ ชาว เมือง นั้น ก็ เหมือน เมือง โก โม ราห์”
{23:15} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ จึง ตรัส เกี่ยว กับ ผู้ เผย พระ วจนะ เหล่า นั้น ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ เลี้ยง เขา ด้วย บอระเพ็ด และ ให้ น้ำ มี พิษ เขา ดื่ม เพราะ ว่า ความ อธรรม ได้ ออก ไป ทั่ว แผ่นดิน นี้ จาก ผู้ เผย พระ วจนะ แห่ง เยรูซาเล็ม”
{23:16} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ อย่า ฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ เผย ให้ ท่าน ฟัง ทำให้ ท่าน เต็ม ด้วย ความ หวัง ลมๆ แล้งๆ เขา กล่าว ถึง นิมิต ใน ใจ ของ เขา เอง ไม่ ใช่ จาก พระ โอษฐ์ ของ พระ ยาห์เวห์
{23:17} เขา พูด กับ คน ที่ ดูหมิ่น พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ เสมอ ว่า‘ ท่าน จะ สุข สบาย’ และ แก่ ทุก คน ที่ ดื้อ ตามใจ ของ ตนเอง เขา กล่าว ว่า‘ จะ ไม่ มี เหตุ ร้าย มา ถึง เจ้า’”
{23:18} เพราะ ว่า ใคร เล่า ที่ ได้ ยืน อยู่ ใน ที่ ประชุม ของ พระ ยาห์เวห์ ที่ จะ พิเคราะห์ เห็น และ ฟัง พระ วจนะ ของ พระองค์? หรือ ใคร ที่ ใส่ใจ ใน พระ วจนะ ของ พระองค์ และ เชื่อฟัง?
{23:19} นี่แน่ะ พายุ ของ พระ ยาห์เวห์ คือ พระ พิโรธ ได้ ออก ไป แล้ว เป็น พายุ หมุน รุนแรง มัน จะ วน เหนือ ศีรษะ ของ คน อธรรม
{23:20} ความ กริ้ว ของ พระ ยาห์เวห์ จะ ไม่ หัน กลับ จน กว่า พระองค์ จะ ทรง ทำให้ สำเร็จ ตาม พระ เจตนา ใน พระทัย ของ พระองค์ ภายหลัง พวก เจ้า จะ เข้าใจ เรื่อง นี้ แจ่มแจ้ง
{23:21} “ เรา ไม่ ได้ ส่ง ผู้ เผย พระ วจนะ เหล่า นั้น ไป แต่ พวก เขา ยัง วิ่ง ไป เรา ไม่ ได้ พูด กับ เขา แต่ เขา ยัง เผย พระ วจนะ
{23:22} แต่ ถ้า เขา ทั้งหลาย ได้ ยืน อยู่ ใน ที่ ประชุม ของ เรา เขา ก็ คง จะ ได้ ป่าวร้อง ถ้อยคำ ของ เรา ต่อ ประชากร ของ เรา และ คง จะ ได้ ให้ พวก เขา หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ เขา และ หัน กลับ จาก การ กระทำ ชั่วช้า ของ เขา แล้ว”
{23:23} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เรา เป็น พระเจ้า ที่ อยู่ ใกล้ ไม่ ใช่ พระเจ้า ที่ อยู่ ไกล ด้วย หรือ?”
{23:24} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ใคร จะ ซ่อน ตัว จาก เรา ไป อยู่ ใน ที่ ลี้ลับ เพื่อ เรา จะ ไม่ เห็น เขา ได้ หรือ? เรา ไม่ ได้ อยู่ เต็ม ฟ้า สวรรค์ และ โลก หรือ?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:25} “ เรา ได้ยิน ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ ซึ่ง เผย พระ วจนะ เท็จ ใน นาม ของ เรา ได้ กล่าว ว่า‘ ข้าพเจ้า ฝัน ไป ข้าพเจ้า ฝัน ไป’
{23:26} จะ เป็น เช่น นี้ ไป อีก นาน สัก เท่าใด? พวก ผู้ เผย พระ วจนะ คิด ได้ อย่าง นี้ หรือ? คือ ผู้ เผย พระ วจนะ เท็จ ตาม การ หลอกลวง ใน ใจ ของ ตน
{23:27} ผู้ มุ่งหมาย จะ ทำให้ ประชากร ของ เรา ลืม ชื่อ เรา โดย ความ ฝัน ของ พวก เขา ซึ่ง เล่า สู่ กัน ฟัง อย่าง กับ บรรพบุรุษ ของ เขา ที่ ลืม ชื่อ เรา ไป ติดตาม พระ บา อัล
{23:28} จง ให้ ผู้ เผย พระ วจนะ ที่ ฝัน เล่า ความ ฝัน แต่ ให้ คน ที่ มี ถ้อยคำ ของ เรา กล่าว ถ้อยคำ ของ เรา อย่าง สุจริต เพราะ ฟาง ข้าว จะ เปรียบ อะไร กับข้าว ได้?” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:29} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ถ้อยคำ ของ เรา เหมือน ไฟ และ เหมือน ค้อน ที่ ทุบ หิน ให้ แตก เป็น เสี่ยงๆ ไม่ ใช่ หรือ?”
{23:30} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ กับ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ ขโมย ถ้อยคำ ของ เรา จาก กัน และ กัน”
{23:31} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ กับ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ ใช้ ลิ้น ของ เขา กล่าว ว่า‘ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า’
{23:32} นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ คน เหล่า นั้น ที่ เผย ความ ฝัน เท็จ” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ และ ผู้ ซึ่ง บอก และ นำ ประชากร ของ เรา ให้ หลง ไป โดย คำ มุสา อย่าง ไม่ ยั้ง คิด ของ เขา เมื่อ เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา หรือ สั่ง เขา เพราะ ฉะนั้น เขา จึง ไม่ เป็น ประโยชน์ แก่ ชน ชาติ นี้ อย่าง ใด เลย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:33} “ เมื่อ มี ประชาชน คน หนึ่ง คน ใด หรือ ผู้ เผย พระ วจนะ คน ใด หรือ ปุโรหิต คน ใด ถาม เจ้า ว่า‘ อะไร เป็น ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์?’ เจ้า จง ตอบ เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า พวก เจ้า นั่นแหละ เป็น ภาระ และ เรา จะ โยน เจ้า ไป เสีย’
{23:34} และ ส่วน ผู้ เผย พระ วจนะ ปุโรหิต หรือ ประชาชน ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ซึ่ง พูด ว่า‘ ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์’ เรา จะ ลงโทษ ผู้ นั้น และ ครอบครัว ของ เขา
{23:35} พวก เจ้า จง พูด ดังนี้ คือ ทุก คน พูด กับ เพื่อนบ้าน ของ ตน หรือ ทุก คน พูด กับ พี่น้อง ของ ตน ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง ตอบ ว่า อะไร?’ หรือ‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า อะไร?’
{23:36} แต่ อย่า เอ่ย ว่า‘ ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์’ อีก เลย เพราะ ว่า ครุ วาท นั้น เป็น คำ ของ แต่ละ คน และ เจ้า ได้ ผันแปร พระ วจนะ ของ พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ อยู่ คือ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า ของ พวก เรา
{23:37} เจ้า จง กล่าว กับ ผู้ เผย พระ วจนะ ดังนี้ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง ตอบ ท่าน ว่า อะไร?’ หรือ‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า อะไร?’
{23:38} แต่ ถ้า พวก เจ้า พูด ว่า‘ ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์’ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ พวก เจ้า ได้ กล่าว คำ เหล่า นี้ ว่า‘ ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์’ เมื่อ เรา ใช้ ไป หา เจ้า ว่า เจ้า อย่า พูด ว่า‘ ครุ วาท ของ พระ ยาห์เวห์’
{23:39} เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ เรา จะ ยก เจ้า ทั้งหลาย ขึ้น แน่ และ โยน เจ้า ไป เสีย จาก หน้า เรา ทั้ง เจ้า และ เมือง ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เจ้า และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{23:40} และ เรา จะ นำ การ ตำหนิ เป็น นิตย์ และ ความ อาย เป็น นิตย์ มา เหนือ เจ้า ทั้งหลาย ซึ่ง จะ ไม่ ลืม เลย”
{i24:1} มะเดื่อ ดี และ เลว
{24:1} หลัง จาก เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ จับ เย โค นิ ยาห์ โอรส ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ ยูดาห์ ไป เป็น เชลย จาก เยรูซาเล็ม พร้อม กับ เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ทั้ง พวก ช่าง และ ช่าง เหล็ก และ นำ เขา มา ยัง กรุง บาบิโลน แล้ว พระ ยาห์เวห์ ก็ ทรง สำแดง แก่ ข้าพเจ้า ดังนี้ นี่แน่ะ มี กระจาด สอง ใบ ใส่ มะเดื่อ วาง ไว้หน้า พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์
{24:2} กระจาด ใบ หนึ่ง มี มะเดื่อ อย่าง ดี ยอดเยี่ยม เหมือน มะเดื่อ ที่ สุก ต้น ฤดู แต่ กระจาด อีก ใบ หนึ่ง นั้น มี มะเดื่อ อย่าง เลว ที เดียว เลว จน รับประทาน ไม่ ได้
{24:3} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เย เร มีย์ เอ๋ย เจ้า เห็น อะไร?” ข้าพเจ้า ทูล ตอบ ว่า“ เห็น มะเดื่อ ที่ ดี ก็ ดี มาก และ ที่ เลว ก็ เลว มาก เลว จน รับประทาน ไม่ ได้ พระเจ้า ข้า”
{24:4} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{24:5} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ก็ เหมือน อย่าง มะเดื่อ ที่ ดี เหล่า นี้ แหละ เรา จะ ถือ ว่า พวก เหล่า นั้น ที่ ถูก กวาด ไป จาก ยูดาห์ ยัง ดี อยู่ คือ ผู้ ที่ เรา ได้ ส่ง ไป จาก สถานที่ นี้ ไป สู่ แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย
{24:6} เรา จะ ตั้ง ตา ดู เขา เพื่อ จะ ทำ ความ ดี และ เรา จะ พา เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง แผ่นดิน นี้ อีก เรา จะ สร้าง เขา ขึ้น และ จะ ไม่ รื้อ ลง เรา จะ ปลูกฝัง เขา และ ไม่ ถอน เขา เสีย
{24:7} เรา จะ ให้ จิตใจ แก่ เขา ที่ จะ รู้จัก ว่า เรา คือ พระ ยาห์เวห์ และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา เพราะ เขา จะ กลับ มา หา เรา ด้วย ความ เต็ม ใจ
{24:8} “ แต่ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เหมือน อย่าง มะเดื่อ ที่ เลว ซึ่ง เลว มาก จน รับประทาน ไม่ ได้ นั้น เรา จะ ทำ ต่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทั้ง เจ้านาย ของ เขา และ ชาว เยรูซาเล็ม ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง ยัง ค้าง อยู่ ใน แผ่นดิน นี้ และ ผู้ ที่ ยัง อาศัย อยู่ ใน อียิปต์
{24:9} เรา จะ ทำให้ เขา เป็น ที่ หวาดกลัว เป็น สิ่ง ร้าย แก่ ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น ใน โลก ให้ เป็น ที่ ถูก ตำหนิ เป็น ภาษิต เป็น คำ เยาะเย้ย และ เป็น คำ แช่ง ทั่วไป ทุก แห่ง ซึ่ง เรา ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น
{24:10} และ เรา จะ ส่ง ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด มา ยัง เขา จน เขา ถูก ทำลาย อย่าง สิ้นเชิง จาก แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา และ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา”
{i25:1} คำ พยากรณ์ ถึง การ เป็น เชลย ใน บาบิโลน
{25:1} มี ถ้อยคำ มา ถึง เย เร มีย์ เกี่ยว ด้วย เรื่อง ชน ชาติ ยูดาห์ ทั้งสิ้น ใน ปี ที่ 4 แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์กษัตริย์ยูดาห์ (ปี นั้น เป็น ปี ต้น รัชกาล ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน)
{25:2} ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ กล่าว แก่ ประชาชน ยูดาห์ และ แก่ ชาว เยรูซาเล็ม ทั้งสิ้น ว่า
{25:3} “ ตั้งแต่ ปี ที่ 13 ใน สมัย ของ กษัตริย์ โย สิ ยาห์ โอรส ของ อา โมน กษัตริย์ ยูดาห์ จน ถึง วัน นี้ เป็น เวลา 23 ปี พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า และ ข้าพเจ้า ก็ ได้ บอก แก่ ท่าน ทั้งหลาย อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ ท่าน ก็ ไม่ ฟัง
{25:4} ท่าน ไม่ ฟัง หรือ เอียง หู ของ ท่าน ฟัง แม้ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง ส่ง บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ มา ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า
{25:5} กล่าว ว่า‘ บัดนี้ ทุก คน จง หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน และ จาก การ กระทำ ผิด ของ ตน เพื่อ จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ประทาน แก่ เจ้า และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ตั้งแต่ โบราณ และ ต่อ ไป เป็น นิตย์
{25:6} อย่า ไป ติดตาม พระ อื่นๆ เพื่อ จะ ปรนนิบัติ และ นมัสการ พระ เหล่า นั้น หรือ ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ ด้วย ผล งาน แห่ง มือ ของ เจ้า แล้ว เรา จะ ไม่ ทำ อันตราย แก่ เจ้า’
{25:7} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า‘ แม้ กระนั้น พวก เจ้า ก็ ไม่ ฟัง เรา และ เจ้า จึง ได้ ยั่วเย้า เรา ให้ กริ้ว ด้วย ผล งาน จาก มือ ของ เจ้า ซึ่ง เป็น ผล ร้าย แก่ เจ้า เอง’
{25:8} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เพราะ เจ้า ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา’
{25:9} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ นี่แน่ะ เรา จะ เรียก ชน เผ่า ทั้งสิ้น ของ ทิศ เหนือ และ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย มา ต่อสู้ แผ่นดิน นี้ และ ชาว เมือง นี้ และ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ ซึ่ง อยู่ ล้อม รอบ เรา จะ ทำลาย เขา ทั้งหลาย ให้ สิ้น และ เรา จะ ทำให้ เขา เป็น ที่ หวาดหวั่น และ เป็น ที่ เยาะเย้ย และ เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง เป็น นิตย์
{25:10} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา จะ กำจัด เสียง บันเทิง และ เสียง ร่าเริง เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว เสียง หิน โม่ และ แสง ตะเกียง เสีย จาก เจ้า
{25:11} แผ่นดิน นี้ ทั้งสิ้น จะ ถูก ทิ้ง ร้าง และ เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ บรรดา ประชาชาติ เหล่า นี้ จะ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน อยู่ 70 ปี
{25:12} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เมื่อ ครบ 70 ปี แล้ว เรา จะ ลงโทษ กษัตริย์ บาบิโลน และ ชน ชาติ นั้น คือ แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา ทั้งหลาย เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน นั้น ถูก ทิ้ง ร้าง อยู่ เป็น นิตย์
{25:13} เรา จะ นำ ให้ ถ้อยคำ ทั้งสิ้น สำเร็จ ที่ แผ่นดิน นั้น คือ ถ้อยคำ ที่ เรา ได้ กล่าว สู้ เมือง นั้น คือ ทุก สิ่ง ที่ เขียน ไว้ ใน หนังสือ นี้ ซึ่ง เย เร มีย์ ได้ เผย พระ วจนะ แก่ ประชาชาติ ทั้งสิ้น
{25:14} เพราะ ว่า หลาย ประชาชาติ และ บรรดา มหา กษัตริย์ จะ ทำให้ เขา เหล่า นั้น เป็น ทาส ด้วย และ เรา จะ ตอบแทน เขา ทั้งหลาย ตาม การ กระทำ และ ผล งาน จาก มือ ของ เขา’”
{i25:15} ถ้วย แห่ง พระ พิโรธ ของ พระเจ้า
{25:15} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า“ จง เอา ถ้วย เหล้า องุ่น แห่ง ความ โกรธ นี้ ไป จาก มือ เรา และ บังคับ บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง เรา ส่ง เจ้า ไป หา นั้น ให้ ดื่ม จาก ถ้วย นั้น
{25:16} เขา จะ ดื่ม และ เดิน โซเซ และ บ้า คลั่ง ไป เนื่อง ด้วย ดาบ ซึ่ง เรา ส่ง ไป ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย”
{25:17} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง รับ ถ้วย มา จาก พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ และ บังคับ ประชาชาติ ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า ไป หา นั้น ดื่ม
{25:18} คือ กรุง เยรูซาเล็ม และ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ ทั้ง บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เมือง นั้น ทำให้ ถูก ทิ้ง ร้าง และ ที่ ร้าง เปล่า เป็น ที่ เยาะเย้ย และ แช่ง สาป อย่าง ทุก วัน นี้
{25:19} ฟาโรห์ กษัตริย์ อียิปต์ กับ บรรดา ข้าราชการ และ เจ้านาย และ ประชาชน ของ พระองค์ นั้น
{25:20} และ บรรดา ชน ต่าง ด้าว ที่ อยู่ ท่ามกลาง เขา บรรดา กษัตริย์ แห่ง แผ่นดิน อู ส และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง แผ่นดิน ฟีลิสเตีย (คือ เมือง อัช เค โลน กาซา เอ โค รน และ เมือง อัช โดด ที่ เหลือ อยู่)
{25:21} เอ โดม โม อับ และ คน อัมโมน
{25:22} บรรดา กษัตริย์ แห่ง เมือง ไท ระ บรรดา กษัตริย์ เมือง ไซ ดอน และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง เมือง ชายทะเล ฟาก โน้น
{25:23} เมือง เด ดาน เท มา บุ ส และ บรรดา คน ที่ โกน ผม จอน หู
{25:24} บรรดา กษัตริย์ แห่ง อาระเบีย และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง เผ่า ที่ ปะปน กัน อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{25:25} บรรดา กษัตริย์ แห่ง ศิม รี และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง เอ ลาม และ บรรดา กษัตริย์ แห่ง มีเดีย
{25:26} บรรดา กษัตริย์ แห่ง เมือง ทิศ เหนือ ทั้ง ไกล และ ใกล้ ที ละ องค์ และ บรรดา ราช อาณาจักร แห่ง โลก ซึ่ง อยู่ บน พื้น พิภพ และ กษัตริย์ แห่ง เช ชัก จะ ดื่ม ภายหลัง กษัตริย์ เหล่า นี้
{25:27} “ แล้ว เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ดื่ม ให้ เมา แล้ว ก็ อาเจียน จง ล้ม ลง และ อย่า ลุก ขึ้น อีก เลย เนื่อง ด้วย ดาบ ซึ่ง เรา จะ ส่ง มา ท่ามกลาง เจ้า ทั้งหลาย’
{25:28} “ และ ถ้า เขา ปฏิเสธ ไม่ รับ ถ้วย จาก มือ ของ เจ้า ดื่ม เจ้า จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ต้อง ดื่ม
{25:29} เพราะ นี่แน่ะ เรา ได้ เริ่ม ลงโทษ เมือง ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา แล้ว และ เจ้า จะ ลอยนวล ไป ได้ โดย ไม่ ต้องโทษ หรือ? พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ว่า เจ้า จะ ลอยนวล ไป ไม่ ได้ เพราะ เรา กำลัง เรียก ดาบ เล่ม หนึ่ง มา เหนือ ชาว แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น
{25:30} “ เพราะ ฉะนั้น เจ้า จง เผย พระ วจนะ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น สู้ เขา ทั้งหลาย และ กล่าว แก่ เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จะ เปล่ง พระ สุรเสียง จาก ที่ สูง และ จาก ที่ พำนัก บริสุทธิ์ ของ พระองค์ พระองค์ จะ ตรัส พระองค์ จะ เปล่ง พระ สุรเสียง ดัง สนั่น ต่อ ฝูง แกะ ของ พระองค์ และ ทรง โห่ ร้อง อย่าง กับ คน ย่ำ องุ่น โห่ ร้อง ต่อ ชาว พิภพ ทั้งสิ้น
{25:31} เสียง กัมปนาท จะ ก้อง ไป ทั่ว ปลาย พิภพ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง มี คดี กับ บรรดา ประชาชาติ พระองค์ ทรง เข้า พิพากษา เนื้อ หนัง ทั้งสิ้น ส่วน คน อธรรม นั้น พระองค์ จะ ทรง ฟัน เสีย ด้วย ดาบ’” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{25:32} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เหตุ ร้าย จะ ไป จาก ประชาชาติ นี้ ถึง ประชาชาติ นั้น และ พายุ ใหญ่ จะ ก่อ ตัว ขึ้น มา จาก ส่วน พิภพ โลก ที่ ไกล ที่สุด”
{25:33} และ บรรดา ผู้ ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ประหาร ใน วัน นั้น จะ มี จาก ปลาย โลก ข้าง นี้ ถึง ปลาย โลก ข้าง โน้น เขา เหล่า นั้น จะ ไม่ มี ใคร คร่ำครวญ ให้ หรือ รวบรวม หรือ ฝัง ไว้ แต่ จะ เป็น เหมือน มูล สัตว์ อยู่ บน พื้น ดิน
{25:34} ท่าน ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งหลาย เอ๋ย จง คร่ำครวญ และ ร้อง เถิด ท่าน เจ้าของ ฝูง แกะ จง กลิ้งเกลือก ใน ขี้เถ้า เพราะ วัน เวลา แห่ง การ สังหาร ท่าน และ วัน เวลา ที่ ท่าน ต้อง กระจัด กระจาย มา ถึง แล้ว และ พวก ท่าน จะ ล้ม ลง เหมือน ภาชนะ ล้ำ ค่า
{25:35} ผู้ เลี้ยง แกะ จะ ไม่ มี ทาง หนี เจ้าของ ฝูง แกะ ไม่ มี ทาง รอด
{25:36} จง ฟัง เสียง ร้อง ของ ผู้ เลี้ยง แกะ และ เสียง คร่ำครวญ ของ เจ้าของ ฝูง แกะ เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำลาย ลาน หญ้า ของ เขา ทั้งหลาย เสีย
{25:37} และ ที่ อาศัย อัน สงบสุข ก็ ถูก ผลาญ เสีย แล้ว เนื่อง ด้วย ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระ ยาห์เวห์
{25:38} พระองค์ ทรง ออก จาก ที่ ซุ่ม ของ พระองค์ อย่าง สิงห์ หนุ่ม เพราะ ว่า แผ่นดิน ของ เขา ทั้งหลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า เนื่อง ด้วย ความ กริ้ว ของ ผู้ กดขี่ และ เนื่อง ด้วย ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระองค์
{i26:1} คำ พยากรณ์ ของ เย เร มีย์ ใน พระ วิหาร
{26:1} ใน ต้น รัชกาล ของ เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ ยูดาห์ พระ วจนะ นี้ มา จาก พระ ยาห์เวห์ว่า
{26:2} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ยืน อยู่ ใน ลาน พระ นิเวศ แห่ง พระ ยาห์เวห์ และ จง พูด กับ เมือง ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ ซึ่ง มา นมัสการ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ คือ พูด ถ้อยคำ ที่ เรา สั่ง เจ้า ให้ พูด กับ พวก เขา อย่า เว้น สัก คำ เดียว
{26:3} บางที พวก เขา จะ ฟัง และ ทุก คน จะ หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ร้าย ของ เขา และ เรา จะ กลับ ใจ ไม่ ทำ การ ร้าย ซึ่ง เรา เจตนา จะ ทำ ต่อ พวก เขา เนื่อง ด้วย การ กระทำ ชั่ว ร้าย ของ เขา
{26:4} เจ้า จง พูด กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า พวก เจ้า ไม่ ฟัง เรา ที่ จะ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ ที่ เรา ได้ วาง ไว้ ต่อ หน้า เจ้า
{26:5} และ ฟัง ถ้อยคำ ของ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ซึ่ง เรา ได้ ส่ง ไป หา เจ้า อย่าง ไม่ หยุด ยั้ง แต่ เจ้า ไม่ ฟัง นั้น
{26:6} แล้ว เรา จะ ทำให้ พระ นิเวศ นี้ เหมือน อย่าง ชิ โลห์ และ เรา จะ ทำให้ เมือง นี้ เป็น คำ สาป แก่ บรรดา ประชาชาติ ทั่ว โลก”
{26:7} บรรดา ปุโรหิต ผู้ เผย พระ วจนะ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ยิน เย เร มีย์ พูด ถ้อยคำ เหล่า นี้ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{26:8} และ เมื่อ เย เร มีย์ ได้ จบ คำ พูด ทั้งสิ้น ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ท่าน ให้ พูด แก่ ประชาชน นั้น บรรดา ปุโรหิต ผู้ เผย พระ วจนะ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ จับ เย เร มีย์กล่าวว่า“ เจ้า จะ ต้อง ตาย
{26:9} ทำไม เจ้า จึง เผย พระ วจนะ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ว่า‘ พระ นิเวศ นี้ จะ เหมือน ชิ โลห์ และ เมือง นี้ จะ ร้าง เปล่า ไม่ มี ชาว เมือง อยู่’” และ ประชาชน ทั้งสิ้น ก็ กลุ้ม รุม กัน มา ล้อม เย เร มีย์ ที่ พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{26:10} เมื่อ บรรดา เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ได้ยิน สิ่ง เหล่า นี้ แล้ว ท่าน ก็ ขึ้น มา จาก พระ ราช วัง ถึง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ มา นั่ง ใน ทาง เข้า ประตู ใหม่ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{26:11} แล้ว บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ เผย พระ วจนะ จึง บอก เจ้านาย และ ประชาชน ทั้งปวง ว่า“ ชาย คน นี้ ควร ได้ รับ โทษ ถึง ตาย เพราะ เขา เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ เมือง นี้ ดัง ที่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน กับ หู ของ ท่าน เอง แล้ว”
{26:12} เย เร มีย์ จึง บอก เจ้านาย ทั้งสิ้น และ ประชาชน ทั้งปวง ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า มา เผย พระ วจนะ ต่อ พระ นิเวศ และ เมือง นี้ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน ทั้งหลาย ได้ยิน มา
{26:13} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ ท่าน ทั้งหลาย จง แก้ไข ทาง และ การ กระทำ ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ พระ ยาห์เวห์ จะ กลับ พระทัย จาก เหตุ ร้าย ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กำหนด ให้ ท่าน
{26:14} แต่ ส่วนตัว ข้าพเจ้า นี่แน่ะ ข้าพเจ้า อยู่ ใน มือ ของ พวก ท่าน ท่าน จง ทำ ต่อ ข้าพเจ้า ตาม ที่ ท่าน เห็น ดี เห็น ชอบ เถิด
{26:15} ขอ แต่ เพียง ให้ ทราบ แน่ ว่า ถ้า ท่าน ประหาร ข้าพเจ้า ท่าน จะ นำ โลหิต ไร้ ความ ผิด มา ตก บน ตัว ท่าน เอง และ เมือง นี้ และ ชาว เมือง นี้ เพราะ ความ จริง พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ให้ ข้าพเจ้า มา พูด ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ให้ เข้า หู ของ ท่าน”
{26:16} แล้ว เจ้านาย และ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ พูด กับ บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า“ ชาย ผู้ นี้ ไม่ สมควร ต้องโทษ ประหาร เพราะ เขา ได้ พูด กับ เรา ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา”
{26:17} และ ผู้ใหญ่ บาง คน แห่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ลุก ขึ้น พูด กับ ประชาชน ทั้งสิ้น ที่ ชุมนุม กัน อยู่ ว่า
{26:18} “ มี คาห์ ชาว เมือง โม เร เชท ได้ เผย พระ วจนะ ใน สมัย เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ เมือง ศิ โยน จะ ถูก ไถ เหมือน ไถ นา กรุง เยรูซาเล็ม จะ กลาย เป็น กอง สิ่ง ปรัก หัก พัง และ ภูเขา ที่ ตั้ง ของ นิเวศ นั้น จะ เป็น ที่ สูง แห่ง ป่าไม้”’
{26:19} เฮ เซ คียาห์ กษัตริย์ ยูดาห์ และ คน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ได้ ฆ่า ท่าน เสีย หรือ? ท่าน ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ และ ทูล วิงวอน ขอ พระ ยาห์เวห์และพระยาห์เวห์ ได้ กลับ พระทัย ต่อ เหตุ ร้าย ซึ่ง พระองค์ ทรง กำหนด ให้ เขา เหล่า นั้น ไม่ ใช่ หรือ? แต่ เรา กำลัง จะ นำ เหตุ ร้าย ยิ่งใหญ่ มา สู่ ตัว เรา เอง”
{26:20} ยัง มี ชาย อีก คน หนึ่ง ผู้ เผย พระ วจนะ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ ชื่อ อุ รี ยาห์บุตรเชไมยาห์ชาวคีริยาท เย อา ริม ท่าน ได้ เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ เมือง นี้ และ แผ่นดิน นี้ เป็น ถ้อยคำ คล้ายคลึง กับ ของ เย เร มีย์
{26:21} และ เมื่อ กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม พร้อม กับ บรรดา นักรบ และ บรรดา เจ้านาย ได้ยิน ถ้อยคำ นี้ พระ ราชา ก็ ทรง แสวง หา ทาง จะ สังหาร ท่าน เสีย และ เมื่อ อุ รี ยาห์ ได้ ทราบ เรื่อง ท่าน ก็ กลัว จึง หนี ไป ยัง อียิปต์
{26:22} แล้ว กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม ก็ ส่ง ชาย บาง คน คือ เอ ลนาธันบุตรอัคโบร์ และ คน อื่น อีก ไป ยัง อียิปต์
{26:23} และ พวก เขา จับ อุ รี ยาห์ มา จาก อียิปต์ และ นำ ท่าน มา ถวาย กษัตริย์ เย โฮ ยา คิม พระองค์ ทรง ประหาร ท่าน เสีย ด้วย ดาบ และ โยน ศพ เข้า ไป ใน ที่ ฝัง ศพ ของ คน สามัญ
{26:24} แต่ อา หิคัม บุตร ชา ฟาน ได้ ช่วยเหลือ เย เร มีย์ ฉะนั้น เย เร มีย์ จึง ไม่ ได้ ถูก มอบ ให้ ประชาชน ประหาร ชีวิต
{i27:1} หมาย สำคัญ เกี่ยว กับ แอก
{27:1} ใน ต้น รัชกาล เศเดคียาห์ โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ ยูดาห์ พระ วจนะ นี้ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์
{27:2} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดังนี้ ว่า“ จง ทำ สาย รัด และ แอก สำหรับ ตัว เจ้า จง สวม คอ ของ เจ้า
{27:3} และ ส่ง ข่าว ไป ยัง กษัตริย์ แห่ง เอ โดม กษัตริย์ แห่ง โม อับ และ กษัตริย์ แห่ง คน อัมโมน กษัตริย์ แห่ง ไท ระ และ กษัตริย์ แห่ง ไซ ดอน ด้วย มือ ของ ทูต ที่ มา เข้า เฝ้า เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ที่ กรุง เยรูซาเล็ม
{27:4} จง ฝาก คำ กำชับ เหล่า นี้ แก่ บรรดา นาย ของ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จง กล่าว เรื่อง ต่อ ไป นี้ ให้ นาย ของ เจ้า ฟัง ว่า
{27:5} นี่ คือ เรา เอง ผู้ ได้ สร้าง โลก ทั้ง มนุษย์ และ สัตว์ ซึ่ง อยู่ ใน โลก ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ใหญ่ ยิ่ง และ ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก ของ เรา และ เรา จะ ให้ แก่ ใคร ก็ ได้ แล้ว แต่ เรา เห็น ชอบ
{27:6} บัดนี้ เรา ได้ ให้ แผ่นดิน เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ เรา ได้ ให้ สัตว์ ป่า ทุ่ง แก่ เขา ด้วย ที่ จะ ปรนนิบัติ เขา
{27:7} ประชาชาติ ทั้งสิ้น จะ ต้อง ปรนนิบัติ ตัว เขา ลูก และ หลาน ของ เขา จน กว่า เวลา กำหนด แห่ง แผ่นดิน ของ เขา เอง จะ มา ถึง แล้ว หลาย ประชาชาติ และ บรรดา มหา กษัตริย์ จะ ทำให้ เขา ตก เป็น ทาส ของ พวก เขา
{27:8} “ แต่ ถ้า ประชาชาติ ใด หรือ ราช อาณาจักร ใด จะ ไม่ ปรนนิบัติ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ นี้ และ ไม่ ยอม วาง คอ ไว้ ใต้ แอก ของ กษัตริย์ บาบิโลน เรา จะ ลงโทษ ประชาชาติ นั้น ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ จน กว่า เรา จะ ล้างผลาญ เสีย ด้วย มือ ของ เขา
{27:9} เพราะ ฉะนั้น อย่า ฟัง บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ทำนาย หรือ คน ช่าง ฝัน ของ เจ้า หรือ หมอดู หรือ นัก วิทยาคม ของ เจ้า ผู้ ซึ่ง กล่าว แก่ เจ้า ว่า‘ ท่าน จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน’
{27:10} เพราะ พวก เขา เผย พระ วจนะ แก่ เจ้า เป็น ความ เท็จ เพื่อ ให้ เจ้า ต้อง โยกย้าย ไกล ไป จาก แผ่นดิน ของ เจ้า และ เรา จะ ขับ ไล่ เจ้า ออก ไป และ เจ้า จะ พินาศ
{27:11} แต่ ประชาชาติ ใด ซึ่ง เอา คอ ของ ตน วาง ไว้ ใต้ แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ปรนนิบัติ เขา เรา จะ ละ เขา ไว้ บน แผ่นดิน ของ เขา เพื่อ ให้ ทำ ไร่ ไถ นา และ ให้ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{27:12} ข้าพเจ้า ได้ ทูล เศเดคียาห์ กษัตริย์ ยูดาห์ ใน ทำนอง เดียวกัน ว่า“ จง โน้ม พระ ศอ ของ พระองค์ ลง ใต้ แอก ของ กษัตริย์ บาบิโลน และ ปรนนิบัติ พระองค์ และ ประชาชน ของ พระองค์ และ จง มี ชีวิต อยู่
{27:13} ทำไม พระองค์ กับ ชน ชาติ ของ พระองค์ จะ มา ตาย เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ลั่น วาจา เกี่ยว กับ ประชาชาติ ใดๆ ที่ จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ บาบิโลน
{27:14} อย่า ฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ กล่าว แก่ พระองค์ ว่า‘ พระองค์ จะ ไม่ ปรนนิบัติ กษัตริย์ บาบิโลน’ เพราะ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย เผย พระ วจนะ แก่ พระองค์ นั้น เป็น การ มุสา
{27:15} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา แต่ เขา เผย พระ วจนะ เท็จ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง ทำให้ เรา ต้อง ขับ ไล่ เจ้า ออก ไป และ เจ้า จะ ต้อง พินาศ ทั้ง ตัว เจ้า และ ผู้ เผย พระ วจนะ ทั้งหลาย ซึ่ง เผย พระ วจนะ ให้ แก่ เจ้า”
{27:16} และ ข้าพเจ้า ก็ ได้ พูด กับ ปุโรหิต และ ประชาชน นี้ ทั้งสิ้น ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เจ้า ซึ่ง เผย พระ วจนะ ให้ แก่ เจ้า ว่า‘ ดู สิ ไม่ ช้า เขา จะ นำ เครื่อง ใช้ ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ ยาห์เวห์ กลับ มา จาก กรุง บาบิโลน’ เพราะ ซึ่ง เขา เผย พระ วจนะ แก่ เจ้า นั้น เป็น ความ เท็จ
{27:17} อย่า ฟัง เขา เลย จง ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ มี ชีวิต อยู่ ทำไม จะ ให้ เมือง นี้ ถูก ทิ้ง ร้าง?
{27:18} ถ้า เขา เหล่า นั้น เป็น ผู้ เผย พระ วจนะ และ ถ้า พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ อยู่ กับ เขา ก็ ขอ ให้ เขา ทูล วิงวอน ต่อ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ไม่ ให้ เครื่อง ใช้ ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ใน กรุง เยรูซาเล็ม ถูก นำ ไป ยัง บาบิโลน
{27:19} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ บรรดา เสา อ่าง สาคร และ ขา ตั้ง และ เครื่อง ใช้ อื่นๆ ที่ เหลือ อยู่ ใน เมือง นี้
{27:20} ที่ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ไม่ ได้ ทรง ริบ ไป เมื่อ พระองค์ ทรง จับ เย โค นิ ยาห์ ราชบุตร ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ ของ ยูดาห์ จาก กรุง เยรูซาเล็ม ไป เป็น เชลย ยัง กรุง บาบิโลน พร้อม กับ บรรดา ข้าราชการ ผู้ใหญ่ ของ เยรูซาเล็ม
{27:21} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ เกี่ยว ด้วย เรื่อง เครื่อง ใช้ ซึ่ง ยัง เหลือ อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{27:22} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เครื่อง ใช้ เหล่า นี้ จะ ถูก ขน ไป ยัง บาบิโลน และ จะ อยู่ ที่ นั่น จน ถึง วัน ที่ เรา เอาใจ ใส่ มัน แล้ว เรา จึง จะ นำ มัน กลับ มา และ ให้ กลับ สู่ สถานที่ นี้”
{i28:1} ฮา นันยาห์ ต่อต้าน เย เร มีย์ และ เสีย ชีวิต
{28:1} ใน ปี เดียวกัน นั้น เมื่อ ต้น รัชกาล เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน เดือน ที่ 5 ปี ที่ 4 ฮา นันยาห์บุตรของอัสซูร์ ผู้ เผย พระ วจนะ จาก กิเบ โอน ได้ พูด กับ ข้าพเจ้า ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ต่อ หน้า บรรดา ปุโรหิต และ ประชาชน ทั้งหลาย ว่า
{28:2} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เรา ได้ หัก แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน แล้ว
{28:3} ภายใน 2 ปี เรา จะ นำ เครื่อง ใช้ ทั้งสิ้น ของ พระ นิเวศ แห่ง พระ ยาห์เวห์ กลับ มา ที่ นี่ ซึ่ง เป็น ภาชนะ ที่ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน ริบ ไป จาก ที่ นี่ และ ขน ไป ยัง บาบิโลน
{28:4} เรา จะ นำ เย โค นิ ยาห์ โอรส ของ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ ยูดาห์ และ บรรดา ผู้ ถูก กวาด จาก ยูดาห์ ไป ยัง บาบิโลน กลับ มา ที่ นี่ อีก’ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เพราะ เรา จะ หัก แอก ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน’”
{28:5} แล้ว เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ พูด กับ ฮา นันยาห์ ต่อ หน้า บรรดา ปุโรหิต และ ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{28:6} และ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว ว่า“ อา เมน ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำ เช่น นั้น เถิด ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำให้ ถ้อยคำ ซึ่ง ท่าน เผย พระ วจนะ นั้น เป็น จริง และ ทรง นำ เครื่อง ใช้ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ บรรดา ผู้ ถูก กวาด ไป ทั้งสิ้น จาก บาบิโลน กลับ มา ที่ นี่
{28:7} อย่างไร ก็ ตาม ขอ ฟัง ถ้อยคำ นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ พูด ให้ ท่าน และ ให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ยิน
{28:8} บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ซึ่ง อยู่ ก่อน ท่าน และ ข้าพเจ้า ตั้งแต่ โบราณ กาล ได้ เผย พระ วจนะ ถึง สงคราม เหตุ ร้าย และ โรค ระบาด และ ใน หลาย ประเทศ และ หลาย ราช อาณาจักร ใหญ่ๆ
{28:9} ส่วน ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ เผย ว่า จะ มี สันติภาพ เมื่อ เป็น จริง ตาม ถ้อยคำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น จึง รู้ กัน ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง ใช้ ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น จริง”
{28:10} แล้ว ฮา นันยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ ปลดแอก ออก จาก คอ ของ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ และ หัก มัน เสีย
{28:11} และ ฮา นันยาห์ ได้ กล่าว ต่อ หน้า ประชาชน ทั้งสิ้น ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ อย่าง นั้น แหละ เรา จะ หัก แอก ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน จาก คอ ของ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น ภายใน 2 ปี’” แต่ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ ออก ไป เสีย
{28:12} หลัง จาก ฮา นันยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ หัก แอก จาก คอ ของ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{28:13} “ จง ไป บอก ฮา นันยาห์ว่าพระยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ หัก แอก ไม้ แต่ เจ้า จะ มี แอก เหล็ก มา แทน
{28:14} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ วาง แอก เหล็ก ไว้ บน คอ ประชาชาติ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น ให้ เป็น ทาส ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย จะ ปรนนิบัติ เขา เรา ได้ ยก สัตว์ ป่า ทุ่ง ให้ เขา ด้วย”
{28:15} และ ผู้ เผย พระ วจนะ เย เร มีย์ ได้ พูด กับ ฮา นันยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า“ ฮา นันยาห์ ขอ ท่าน ฟัง พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ทรง ใช้ ท่าน และ ท่าน ได้ ทำให้ ชน ชาติ นี้ วางใจ ใน ความ เท็จ
{28:16} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า‘ นี่แน่ะ เรา จะ กำจัด เจ้า ไป จาก พื้น โลก ใน ปี นี้ เอง เจ้า จะ ต้อง ตาย เพราะ เจ้า ได้ กล่าว ถ้อยคำ เป็น การ กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์’”
{28:17} ใน ปี เดียวกัน นั้น ใน เดือน ที่ 7 ฮา นันยาห์ ผู้ เผย พระ วจนะ ก็ ตาย
{i29:1} จดหมาย ของ เย เร มีย์ ถึง พวก ที่ ถูก กวาด ต้อน ไป ใน บาบิโลน
{29:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ใน จดหมาย ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ฝาก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง พวก ผู้ใหญ่ ที่ เหลือ อยู่ ใน พวก เชลย และ ถึง บรรดา ปุโรหิต บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ และ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ ได้ ให้ กวาด ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน
{29:2} นี่ เป็น เรื่อง หลัง จาก กษัตริย์ เย โค นิ ยาห์ และ พระ ชนนี พวก ข้า ราช สำนัก บรรดา เจ้านาย ของ ยูดาห์ และ เยรูซาเล็ม และ บรรดา ช่าง และ ช่าง เหล็ก ได้ ออก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม แล้ว
{29:3} จดหมาย นั้น ได้ ส่ง ไป ด้วย มือ ของ เอ ลา สาห์ บุตร ของ ชา ฟาน และ เก มา ริ ยาห์บุตรฮิลคียาห์ผู้ซึ่งเศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทรง ส่ง ไป ที่ บาบิโลน ยัง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ความ ว่า
{29:4} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ แก่ บรรดา ผู้ เป็น เชลย ผู้ ซึ่ง เรา ได้ เนรเทศ เขา ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน นั้น ว่า
{29:5} ‘ จง สร้าง บ้าน และ เข้า อยู่ ใน บ้าน นั้น จง ปลูก สวน และ รับประทาน พืช ผล ที่ ได้ นั้น
{29:6} จง มี ภรรยา และ มี บุตร ชาย บุตร หญิง จง หา ภรรยา ให้ บุตร ชาย ของ พวก เจ้า และ ยก บุตร หญิง ของ เจ้า ให้ แต่งงาน เสีย เพื่อ พวก เขา จะ ได้ มี บุตร ชาย และ บุตร หญิง ทวี มาก ขึ้น ที่ นั่น และ ไม่ ลด ลง
{29:7} แต่ จง แสวง หา สวัสดิภาพ ของ เมือง ซึ่ง เรา ได้ กวาด เจ้า ให้ ไป เป็น เชลย อยู่ นั้น และ จง อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ เพื่อ เมือง นั้น เพราะ ว่า เจ้า จะ พบ สวัสดิภาพ ของ เจ้า ใน สวัสดิภาพ ของ เมือง นั้น’
{29:8} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ อย่า ยอม ให้ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ พวก เจ้า หรือ ผู้ ทำนาย ของ เจ้า ผู้ อยู่ ท่ามกลาง เจ้า หลอกลวง เจ้า และ อย่า เชื่อ ความ ฝัน ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ ฝัน เห็น
{29:9} เพราะ ที่ เขา เผย พระ วจนะ แก่ เจ้า ใน นาม ของ เรา นั้น เป็น ความ เท็จ เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา ไป’ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{29:10} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เมื่อ ครบ 70 ปี แห่ง บาบิโลน แล้ว เรา จะ เยี่ยมเยียน พวก เจ้า และ จะ ให้ คำ สัญญา ของ เรา สำเร็จ เพื่อ เจ้า และ จะ นำ เจ้า กลับ มา สู่ สถานที่ นี้’
{29:11} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า‘ เพราะ เรา รู้ แผนงาน ที่ เรา มี ไว้ สำหรับ พวก เจ้า เป็น แผนงาน เพื่อ สวัสดิภาพ ไม่ ใช่ เพื่อ ทำร้าย เจ้า เพื่อ จะ ให้ อนาคต และ ความ หวัง แก่ เจ้า
{29:12} แล้ว เจ้า จะ ร้อง ทูล เรา และ มา อธิษฐาน ต่อ เรา และ เรา จะ ฟัง เจ้า
{29:13} เจ้า จะ แสวง หา เรา และ พบ เรา เมื่อ เจ้า แสวง หา เรา ด้วย สิ้นสุด ใจ ของ เจ้า’
{29:14} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า‘ เรา จะ ให้ เจ้า พบ เรา และ เรา จะ ให้ เจ้า กลับ สู่ สภาพ ดี และ รวบรวม เจ้า มา จาก บรรดา ประชาชาติ และ จาก ทุก ที่ ที่ เรา ขับ ไล่ เจ้า ให้ ไป อยู่ นั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เรา จะ นำ เจ้า กลับ มา ยัง ที่ ซึ่ง เรา เนรเทศ เจ้า ให้ จาก ไป นั้น’
{29:15} “ เพราะ เจ้า ทั้งหลาย ได้ กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง ให้ มี ผู้ เผย พระ วจนะ สำหรับ พวก เรา ขึ้น ใน บาบิโลน’
{29:16} (พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ กษัตริย์ ผู้ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด และ เกี่ยว กับ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ อาศัย อยู่ ใน เมือง นี้ คือ ญาติ พี่น้อง ของ ท่าน ผู้ ไม่ ได้ ถูก เนรเทศ ไป กับ ท่าน ว่า
{29:17} ‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ ส่ง ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด มา เหนือ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ ทำให้ เขา เหมือน กับ มะเดื่อ ที่ เสีย ซึ่ง เลว มาก จน เขา รับประทาน ไม่ ได้
{29:18} เรา จะ ไล่ ติดตาม เขา ด้วย ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด และ จะ ทำให้ เขา เป็น ที่ หวาดกลัว แก่ ราช อาณาจักร ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ให้ เป็น คำ สาป ให้ เป็น ความ หวาดหวั่น ให้ เป็น ที่ เยาะเย้ย และ ให้ เป็น ที่ ตำหนิ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น”
{29:19} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย ไม่ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา ที่ ส่ง มา ยัง เขา ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า โดย ผู้ เผย พระ วจนะ ผู้ รับใช้ ของ เรา แต่ พวก เจ้า ไม่ ยอม ฟัง” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ’)
{29:20} เจ้า ทั้งปวง ผู้ ถูก เนรเทศ ผู้ ซึ่ง เรา ส่ง ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม ถึง บาบิโลน จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ที่ว่า
{29:21} ‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ อา หับ บุตร ของ โค ลา ยาห์และเศเดคียาห์ บุตร มา อา เส ยาห์ ผู้ ซึ่ง ได้ เผย พระ วจนะ เท็จ แก่ เจ้า ใน นาม ของ เรา นี่แน่ะ เรา จะ มอบ เขา ทั้ง สอง ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ท่าน จะ ฆ่า เขา ทั้ง สอง เสีย ต่อ หน้า ต่อ ตา เจ้า
{29:22} เนื่อง จาก เขา ทั้ง สอง บรรดา ผู้ ที่ ถูก เนรเทศ จาก ยูดาห์ ไป ถึง บาบิโลน จะ ใช้ คำ สาป ต่อ ไป นี้ ว่า“ ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำให้ เจ้า เหมือน เศเดคียาห์ และ อา หับ ผู้ ที่ กษัตริย์ บาบิโลน เผา เสีย ด้วย ไฟ”
{29:23} เพราะ เขา ทั้ง สอง ได้ ทำ ความ โง่เขลา ใน อิสราเอล ได้ ล่วง ประเวณี กับ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน และ ได้ พูด ถ้อยคำ เท็จ ใน นาม ของ เรา ซึ่ง เรา ไม่ ได้ บัญชา เขา เรา เป็น ผู้ ที่ รู้ และ เป็น พยาน’” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i29:24} จดหมาย ของ เชไมยาห์
{29:24} เจ้า จง บอก เชไมยาห์ชาวเน เฮ ลาม ว่า
{29:25} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ ส่ง จดหมาย ใน นาม ของ เจ้า ไป ยัง ประชาชน ทั้งปวง ผู้ อยู่ ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ยัง เศฟันยาห์ บุตร มา อา เส ยาห์ ปุโรหิต และ ยัง ปุโรหิต ทั้งปวง ว่า
{29:26} ‘ พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง ให้ เจ้า เป็น ปุโรหิต แทน เย โฮ ยาดา ปุโรหิต ให้ ดูแล พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ จง จับ คน บ้า ทุก คน ที่ ทำที เผย พระ วจนะ ใส่ ขื่อ คา และ ปลอกคอ เสีย
{29:27} บัดนี้ ทำไม เจ้า ไม่ ต่อว่า เย เร มีย์ ชาว อา นา โธท ผู้ ซึ่ง เผย พระ วจนะ แก่ เจ้า?
{29:28} เพราะ เขา ได้ ส่ง จดหมาย มา ยัง เรา ใน บาบิโลน ว่า‘ การ ที่ เจ้า เป็น เชลย นั้น จะ เนิ่นนาน จง สร้าง บ้าน ของ เจ้า และ อาศัย อยู่ ที่ นั่น จง ปลูก สวน และ รับประทาน ผล ที่ ได้ นั้น’”
{29:29} เศฟันยาห์ ปุโรหิต อ่าน จดหมาย นี้ ให้ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ฟัง
{29:30} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์ว่า
{29:31} “ จง เขียน ไป ถึง พวก เชลย ทั้งหมด ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส เกี่ยว กับ เชไมยาห์ชาวเน เฮ ลาม ว่า เพราะ ว่า เชไมยาห์ ได้ เผย พระ วจนะ แก่ พวก เจ้า เมื่อ เรา ไม่ ได้ ใช้ เขา และ ได้ ทำให้ เจ้า วางใจ ใน คำ เท็จ
{29:32} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ลงโทษ เชไมยาห์ชาวเน เฮ ลาม และ เชื้อสาย ของ เขา เขา จะ ไม่ มี แม้ แต่ คน เดียว ที่ มี ชีวิต อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ นี้ ที่ จะ ได้ เห็น ความ ดี ซึ่ง เรา จะ ทำ แก่ ประชากร ของ เรา เพราะ เขา ได้ พูด เป็น การ กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์’” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i30:1} สัญญา ถึง การ กลับ สู่ สภาพ เดิม ของ อิสราเอล และ ยูดาห์
{30:1} พระ วจนะ มา ถึง เย เร มีย์จากพระยาห์เวห์ความว่า
{30:2} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง เขียน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ที่ เรา ได้ บอก แก่ เจ้า ไว้ ใน หนังสือ ม้วน หนึ่ง
{30:3} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ให้ ประชากร ของ เรา คือ อิสราเอล และ ยูดาห์ กลับ คืน สู่ สภาพ เดิม พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เรา จะ นำ เขา มา ยัง แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย และ พวก เขา จะ ได้ ถือ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน นั้น”
{30:4} ต่อ ไป นี้ เป็น พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ตรัส เกี่ยว กับ อิสราเอล และ ยูดาห์ ว่า
{30:5} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ยิน เสียง ร้อง เพราะ ความ หวาดกลัว ความ สยดสยอง และ ความ ไร้ สันติภาพ
{30:6} จง ถาม เถิด และ ดู ว่า ผู้ชาย จะ คลอด บุตร ได้ หรือ? ทำไม เรา จึง เห็น ผู้ชาย ทุก คน เอา มือ กด ไว้ ที่ เอว เหมือน ผู้หญิง จะ คลอด บุตร? ทำไม หน้าตา ทุก คน จึง ซีด ไป?
{30:7} อนิจจา เอ๋ย วัน นั้น ใหญ่ โต เหลือเกิน ไม่ มี วัน ใด เหมือน เป็น เวลา ทุกข์ ใจ ของ ยา โค บ แต่ เขา ก็ ยัง จะ รอด วัน นั้น ไป ได้
{30:8} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ว่า ใน วัน นั้น เรา จะ หัก แอก จาก คอ ของ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ ระเบิด พันธนะ ของ เขา เสีย และ คน ต่าง ชาติ จะ ไม่ ทำให้ เขา เป็น คน รับใช้ อีก
{30:9} แต่ พวก เขา จะ ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา และ ดา วิด พระ ราชา ของ เขา ผู้ ซึ่ง เรา จะ ให้ เกิด มา เพื่อ เขา
{30:10} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ส่วน เจ้า ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย อิสราเอล เอ๋ย อย่า ครั่น คร้าม เพราะ นี่แน่ะ เรา จะ ช่วย เจ้า จาก ที่ ไกล ให้ รอด ทั้ง ลูกหลาน ของ เจ้า จาก แผ่นดิน ที่ เขา ไป เป็น เชลย ยา โค บ จะ กลับ มา และ มี ความ สงบ และ ความ สบาย และ จะ ไม่ มี ใคร ทำให้ เขา กลัว
{30:11} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ ช่วย เจ้า ให้ รอด เรา จะ ทำให้ ประชาชาติ ทั้งสิ้น ถึง อวสาน คือ ผู้ ซึ่ง เรา ได้ กระจาย เจ้า ให้ ไป อยู่ ท่ามกลาง เขา นั้น แต่ ส่วน เจ้า เรา จะ ไม่ ทำให้ ถึง อวสาน เรา จะ ตี สอน เจ้า ตาม ขนาด และ ด้วย ประการ ใด ก็ ตาม เรา จะ ไม่ ปล่อย เจ้า โดย ไม่ ลงโทษ
{30:12} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่าที่ เจ็บ ของ เจ้า ก็ รักษา ไม่ หาย และ บาดแผล ของ เจ้า ก็ ร้ายแรง
{30:13} ไม่ มี ใคร ที่ จะ ช่วย คดี ของ เจ้า ไม่ มี ยา รักษา บาดแผล ของ เจ้า ไม่ มี การ รักษา ให้ เจ้า
{30:14} คน รัก ทั้งสิ้น ของ เจ้า ได้ ลืม เจ้า เสีย พวก เขา ไม่ ต้องการ เจ้า แล้ว เพราะ เรา ตี เจ้า อย่าง การ โบย ตี ของ ศัตรู เป็น การ ลงโทษ อย่าง ของ คน โหดร้าย เพราะ ว่า ความ ผิด ของ เจ้า ก็ ใหญ่ โต และ บาป ของ เจ้า ก็ มากมาย
{30:15} ทำไม เจ้า ร้อง เพราะ ความ เจ็บ ของ เจ้าที่ เจ็บ ของ เจ้า ก็ รักษา ไม่ หาย เพราะ ว่า ความ ผิด ของ เจ้า ใหญ่ ยิ่ง เพราะ ว่า บาป ของ เจ้า มาก เรา ได้ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ แก่ เจ้า
{30:16} เพราะ ฉะนั้น ทุก คน ที่ กิน เจ้า จะ ถูก กิน ปรปักษ์ ของ เจ้า ทุก คน จะ ตก ไป เป็น เชลย คน เหล่า นั้น ที่ ปล้น เจ้า จะ ตก เป็น ของ ถูก ปล้น และ ทุก คน ที่ เอา เจ้า เป็น เหยื่อ เรา จะ ทำให้ เขา เป็น เหยื่อ
{30:17} เพราะ เรา จะ คืน สุขภาพ ดี แก่ เจ้า และ เรา จะ รักษา บาดแผล ของ เจ้า ให้ หาย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เพราะ เขา ทั้งหลาย เรียก เจ้า ว่า พวก นอกคอก‘ คือ ศิ โยน ซึ่ง ไม่ มี ใคร ต้องการ’
{30:18} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ให้ เต็นท์ แห่ง ยา โค บก ลับ สู่ สภาพ เดิม และ มี ความ เมตตา ใน เรื่อง ที่ อาศัย ของ เขา เขา จะ สร้าง เมือง นั้น ขึ้น ใหม่ บน กอง ซาก ของ มัน และ ป้อม ปราการ จะ ตั้ง อยู่ บน ที่ เดิม
{30:19} จะ มี เพลง ขอบพระคุณ ออก มา จาก ที่ เหล่า นั้น และ มี เสียง ของ ผู้ ที่ รื่นเริง เรา จะ ทวี เขา ขึ้น และ เขา จะ ไม่ มี เพียง น้อย คน เรา จะ ทำให้ เขา มี เกียรติ เขา จะ ไม่ เป็น เพียง ผู้ เล็กน้อย
{30:20} ลูกหลาน ของ เขา จะ เป็น เหมือน สมัย ก่อน และ ชุมนุม ของ เขา จะ ได้ ถูก สถาปนา ไว้ ต่อ หน้า เรา และ ทุก คน ที่ บีบ บังคับ เขา เรา จะ ลงโทษ
{30:21} เจ้านาย ของ เขา จะ เป็น คน หนึ่ง ใน พวก เขา ผู้ ครอบครอง ของ เขา จะ ออก มา จาก ท่ามกลาง เขา เอง เรา จะ ทำให้ ท่าน นั้น เข้า มา ใกล้ และ ท่าน นั้น จะ เข้า มา ใกล้ เรา เพราะ ใคร เล่า กล้า เข้า มา ใกล้ เรา ได้ เอง พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{30:22} และ พวก เจ้า จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า”
{30:23} ดู สิ พายุ ของ พระ ยาห์เวห์ พระ พิโรธ ได้ ออก ไป แล้ว เป็น พายุ หมุน จะ กวาด ไป บน ศีรษะ ของ คน อธรรม
{30:24} ความ กริ้ว อัน แรง กล้า ของ พระ ยาห์เวห์ จะ ไม่ หยุด ยั้ง จน กว่า พระองค์ จะ ทรง กระทำ ให้ สำเร็จ ตาม พระ ประสงค์ ใน พระทัย พระองค์ ใน วาระ สุดท้าย พวก เจ้า จะ เข้าใจ ข้อความ นี้
{i31:1} พวก เชลย กลับ มา ด้วย ความ ร่าเริง ยินดี
{31:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ใน ครั้ง นั้น เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ ทุก ตระกูล แห่ง อิสราเอล และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชากร ของ เรา”
{31:2} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ชน ชาติ ที่ รอดตาย จาก ดาบ ได้ รับ ความ โปรดปราน ใน ถิ่น ทุรกันดาร เมื่อ อิสราเอล แสวง หา การ หยุด พัก
{31:3} พระ ยาห์เวห์ ทรง ปรากฏ แก่ เขา จาก ที่ ไกล ตรัส ว่า เรา ได้ รัก เจ้า ด้วย ความ รัก นิรันดร์ เพราะ ฉะนั้น เรา จึง นำ เจ้า มา ด้วย ความ รัก มั่นคง
{31:4} เรา จะ สร้าง เจ้า อีก และ เจ้า จะ ถูก สร้าง ใหม่ โอ อิสราเอล พรหมจารี เจ้า จะ หยิบ รำมะนา ขึ้น มา อีก และ จะ ออก ไป เต้นรำ กับ ผู้ ที่ สนุกสนาน กัน
{31:5} เจ้า จะ ปลูก สวน องุ่น บน ภูเขา สะ มา เรีย อีก ผู้ ปลูก ก็ จะ ปลูก และ ใช้ ผล นั้น
{31:6} เพราะ ว่า จะ มี วัน เมื่อ คน เฝ้า ยาม จะ ร้อง เรียก อยู่ ใน เขต แดน เทือกเขา เอฟ รา อิมว่า‘ จง ลุก ขึ้น ให้ เรา ไป ยัง ศิ โยน เถิด ไป เฝ้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา’”
{31:7} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ร้อง เพลง ด้วย ความ ยินดี เพื่อ ยา โค บ และ เปล่ง เสียง โห่ ร้อง ท่ามกลาง ประมุข ของ บรรดา ประชาชาติ จง ป่าวร้อง สรรเสริญ และ กล่าว ว่า‘ ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง ช่วย ประชากร ของ พระองค์ ให้ รอด เถิด คือ คน ที่ เหลือ อยู่ ของ อิสราเอล’
{31:8} นี่แน่ะ เรา จะ นำ พวก เขา มา จาก แดน เหนือ และ รวบรวม เขา จาก ส่วน ที่ ไกล ที่สุด ของ พิภพ มี คน ตาบ อด คน ขา เขยก อยู่ ท่ามกลาง เขา ผู้หญิง ที่ มี ครรภ์ และ ผู้หญิง ที่ กำลัง จะ คลอด บุตร จะ มา ด้วย กัน เขา จะ กลับ มา ที่ นี่ เป็น หมู่ ใหญ่
{31:9} เขา จะ มา ด้วย การ ร้องไห้ และ เรา จะ นำ เขา กลับ ด้วย การ ปลอบ ใจ เรา จะ ให้ เขา เดิน ข้าม ลำธาร น้ำ ใน ทาง ราบ ซึ่ง เขา จะ ไม่ สะดุด เพราะ เรา เป็น บิดา แก่ อิสราเอล และ เอฟ รา อิม เป็น บุตร หัว ปี ของ เรา
{31:10} “ บรรดา ประชาชาติ เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ และ จง ประกาศ พระ วจนะ นั้น ใน แผ่นดิน ชายทะเล ที่ ห่าง ออก ไป จง กล่าว ว่า‘ พระองค์ ผู้ ทรง กระจาย อิสราเอล นั้น จะ รวบรวม เขา และ จะ ดูแล เขา อย่าง กับ ผู้ เลี้ยง แกะ ดูแล ฝูง แกะ ของ ตน’
{31:11} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง ไถ่ ยา โค บ ไว้ แล้ว และ ได้ ไถ่ มา จาก มือ ที่ แข็งแรง เกิน กว่า เขา
{31:12} เขา ทั้งหลาย จะ มา ร้อง เพลง อยู่ บน ที่ สูง แห่ง ศิ โยน และ เขา จะ ปลาบปลื้ม เพราะ สิ่ง ดี ของ พระ ยาห์เวห์ เพราะ เมล็ด ข้าว เหล้า องุ่น และ น้ำมัน เพราะ ลูก แกะ และ โค ชีวิต ของ พวก เขา จะ เหมือน กับ สวน ที่ มี น้ำ รด และ เขา จะ ไม่ อ่อน ระอา อีก ต่อ ไป
{31:13} แล้ว พวก หญิง พรหมจารี จะ เปรมปรีดิ์ ใน การ เต้นรำ ทั้งคน หนุ่ม และ คน แก่ จะ รื่นเริง เรา จะ กลับ ความ โศกเศร้า ของ เขา ให้ เป็น ความ ชื่นบาน เรา จะ ปลอบโยน เขา และ ให้ ความ ยินดี แก่ เขา แทน การ ไว้ทุกข์
{31:14} เรา จะ ให้ ปุโรหิต อิ่ม ด้วย ความ อุดม สมบูรณ์ และ ประชากร ของ เรา จะ พอใจ ด้วย สิ่ง ดี ของ เรา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ”
{31:15} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ได้ยิน เสียง ใน เมือง รา มาห์ เป็น เสียง โอดครวญ และ ร่ำไห้ นาง รา เชล ร้องไห้ คร่ำครวญ เพราะ บุตร ทั้งหลาย ของ ตน นาง ไม่ รับ คำ ปลอบโยน ใน เรื่อง บุตร ทั้งหลาย ของ ตน เพราะ ว่า บุตร ทั้งหลาย นั้น ไม่ มี แล้ว”
{31:16} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ระงับ เสียง ร้องไห้ คร่ำครวญ ไว้ เสีย เถิด และ ระงับ น้ำตา จาก ตา ของ เจ้า เสีย เพราะ ว่า การ งาน ของ เจ้า จะ ได้ รับ รางวัล พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ และ เขา ทั้งหลาย จะ กลับ มา จาก แผ่นดิน ของ ศัตรู”
{31:17} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เรื่อง อนาคต ของ เจ้า ยัง มี หวัง และ พวก ลูก ของ เจ้า จะ กลับ มา ยัง ประเทศ ของ เขา เอง
{31:18} “ เรา ได้ยิน เอฟ รา อิม คร่ำครวญ ว่า‘ พระองค์ ทรง ตี สอน ข้า พระองค์ และ ข้า พระองค์ ก็ ถูก ตี สอน อย่าง ลูก โค ที่ ยัง ไม่ เชื่อง ขอ ทรง นำ ข้า พระองค์ กลับ เพื่อ ข้า พระองค์ จะ ได้ กลับ สู่ สภาพ เดิม เพราะ พระองค์ ทรง เป็น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์
{31:19} เพราะ หลัง จาก ที่ ข้า พระองค์ หัน กลับ ข้า พระองค์ ก็ กลับ ใจ และ หลัง จาก ที่ ข้า พระองค์ รับ คำ สั่งสอน แล้ว ข้า พระองค์ ก็ ตี ขา ตัวเอง ด้วย ความ เสียใจ อย่าง ยิ่ง ข้า พระองค์ อับอาย และ ขายหน้า เพราะ ข้า พระองค์ ต้อง ทน รับ ความ เสื่อมเสีย ซึ่ง เกิด ขึ้น เมื่อ ยัง หนุ่ม อยู่ นั้น’
{31:20} เอฟ รา อิม เป็น บุตร ชาย ที่ รัก ของ เรา เป็น ลูก ที่ เรา ชื่นชม ไม่ ใช่ หรือ? เพราะ เรา จะ พูด กล่าวโทษ เขา ตราบ ใด เรา ก็ ยัง ระลึก ถึง เขา อยู่ ตราบ นั้น เพราะ ฉะนั้น จิตใจ ของ เรา จึง ถวิล หา เขา เรา จะ มี ความ เมตตา ต่อ เขา แน่” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:21} “ จง ปัก ป้าย ชี้ ทาง ไว้ สำหรับ ตน จง ทำ ป้าย นำทาง ไว้ สำหรับ ตัว จง พิจารณา ให้ ดี ถึง ทางหลวง คือ ทาง ซึ่ง เจ้า ดำเนิน ไป นั้น อิสราเอล พรหมจารี เอ๋ย จง กลับ เถิด จง กลับ มา ยัง เมือง เหล่า นี้ ของ เจ้า
{31:22} ลูกสาว ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย เจ้า จะ เถลไถล อยู่ อีก นาน สัก เท่าใด? เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง สร้าง สิ่ง ใหม่ บน พิภพ คือ ผู้หญิง ล้อม ผู้ชาย”
{31:23} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า“ เมื่อ เรา ให้ เขา กลับ สู่ สภาพ เดิม เขา จะ ใช้ ถ้อยคำ ต่อ ไป นี้ ใน แผ่นดิน ของ ยูดาห์ และ ใน เมือง ทั้งหลาย อีก ครั้ง หนึ่ง คือ‘ โอ ที่ อยู่ แห่ง ความ ชอบธรรม เอ๋ย ภูเขา บริสุทธิ์ เอ๋ย ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง อวยพร เจ้า’
{31:24} ยูดาห์ และ เมือง ทั้งสิ้น นั้น ทั้ง บรรดา ชาว นา บรรดา ผู้ ที่ ท่องเที่ยว ไป มา พร้อม กับ ฝูง แกะ ของ เขา จะ อาศัย อยู่ ด้วย กัน ที่ นั่น
{31:25} เพราะ เรา จะ ให้ จิตใจ ที่ อ่อน แรง นั้น อิ่ม และ ทุก จิตใจ ที่ อ่อน ระอา เรา จะ ให้ อิ่ม บริบูรณ์”
{31:26} เมื่อนั้น ข้าพเจ้า ตื่น ขึ้น และ มอง ดู และ การ นอน หลับ ของ ข้าพเจ้า ก็ เป็น ที่ ชื่น ใจ ข้าพเจ้า
{i31:27} การ ตอบแทน ราย บุคคล
{31:27} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ หว่าน เมล็ด พันธุ์ ทั้ง ของ คน และ ของ สัตว์ ใน เชื้อสาย ของ อิสราเอล และ เชื้อสาย ของ ยูดาห์
{31:28} และ เมื่อ เรา เฝ้า ดู เขา เพื่อ จะ ถอน ออก พัง ลง คว่ำ เสีย ทำลาย และ นำ เหตุ ร้าย มา อย่างไร เรา จะ เฝ้า ดู เขา เพื่อ จะ สร้าง ขึ้น และ ปลูกฝัง อย่าง นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:29} “ ใน สมัย นั้น เขา จะ ไม่ กล่าว ต่อ ไป อีก ว่า‘ พ่อ กิน องุ่น เปรี้ยว แล้ว ลูก ก็ เข็ด ฟัน’
{31:30} แต่ ทุก คน จะ ต้อง ตาย เพราะ ความ ผิด บาป ของ ตนเอง มนุษย์ ทุก คน ที่ รับประทาน องุ่น เปรี้ยว ก็ จะ เข็ด ฟัน”
{i31:31} พัน ธสัญญาใหม่
{31:31} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง ซึ่ง เรา จะ ทำ พัน ธ สัญญา ใหม่ กับ เชื้อสาย ของ อิสราเอล และ เชื้อสาย ของ ยูดาห์
{31:32} ไม่ เหมือน กับ พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา ได้ ทำ กับ บรรพบุรุษ ของ เขา ทั้งหลาย เมื่อ เรา จูง มือ เขา เพื่อ นำ เขา ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ เป็น พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง เขา ฝ่าฝืน ถึง แม้ ว่า เรา ได้ เป็น สามี ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:33} “ แต่ นี่ จะ เป็น พัน ธ สัญญา ซึ่ง เรา จะ ทำ กับ เชื้อสาย ของ อิสราเอล ภายหลัง สมัย นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เรา จะ บรรจุ ธรรม บัญญัติ ไว้ ใน เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ จารึก มัน ไว้ บน ดวงใจ ของ เขา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา และ เขา จะ เป็น ประชากร ของ เรา
{31:34} และ ทุก คน จะ ไม่ สอน เพื่อนบ้าน และ พี่น้อง ของ ตน แต่ละ คน อีก ว่า‘ จง รู้จัก พระ ยาห์เวห์’ เพราะ เขา ทุก คน จะ รู้จัก เรา ตั้งแต่ คน เล็กน้อย ที่สุด ถึง คน ใหญ่ โต ที่สุด” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ“ เพราะ เรา จะ ให้ อภัย ความ ผิด บาป ของ เขา และ จะ ไม่ จดจำ บาป ของ เขา อีก ต่อ ไป”
{31:35} พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง ให้ ดวง อาทิตย์ เป็น แสง สว่าง ตอน กลางวัน และ ทรง ให้ กฎเกณฑ์ แก่ ดวง จันทร์ และ ทรง ให้ บรรดา ดวง ดาว เป็น แสง สว่าง ตอน กลางคืน ผู้ ทรง กวน ทะเล ให้ คลื่น กำเริบ พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า
{31:36} “ หาก ระเบียบ ตายตัว นี้ จะ พราก ไป จาก หน้า เรา แล้ว เชื้อสาย ของ อิสราเอล จึง จะ สิ้นสุด จาก การ เป็น ชน ชาติ หนึ่ง ต่อ หน้า เรา เป็น นิตย์” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{31:37} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ หาก ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน เป็น ที่ วัด ได้ และ รากฐาน ของ พิภพ เบื้อง ล่าง เป็น ที่ ให้ สำรวจ ได้ แล้ว เรา จึง จะ ปลด เชื้อสาย ทั้งสิ้น ของ อิสราเอล ทิ้ง ไป เสีย เพราะ ทุก สิ่ง ซึ่ง เขา ได้ ทำ นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i31:38} เยรูซาเล็ม จะ ถูก ขยาย ออก ไป
{31:38} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง ที่ เมือง นี้ จะ ถูก สร้าง ขึ้น ใหม่ เพื่อ พระ ยาห์เวห์ ตั้งแต่ หอคอย ฮา นันเอล ไป ถึง ประตู มุม
{31:39} และ เชือก วัด จะ ไป ไกล กว่า นั้น ตรง ไป ถึง เนิน เขา กา เร บ แล้ว จะ เลี้ยว ไป ถึง ตำบล โก อาห์
{31:40} และ ทั่ว ทั้ง หุบเขา แห่ง ซากศพ และ ขี้เถ้า และ ทุ่ง นา ทั้งหมด ไกล ไป จน ถึง ลำธาร ขิด โร น จน ถึง มุม ประตู ม้า ไป ทาง ตะวัน ออก จะ เป็น ที่ ศักดิ์สิทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ จะ ไม่ ถูก ถอน ราก หรือ คว่ำ อีก ต่อ ไป เป็น นิตย์”
{i32:1} เย เร มีย์ ซื้อ นา ใน ช่วง ถูก ปิด ล้อม
{32:1} พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ ใน ปี ที่ 10 แห่ง เศเดคียาห์ กษัตริย์ ของ ยูดาห์ ซึ่ง เป็น ปี ที่ 18 ของ เนบูคัดเนสซาร์
{32:2} ครั้ง นั้น กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน กำลัง ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม อยู่ และ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ถูก ขัง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์
{32:3} เพราะ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ จำ คุก ท่าน ไว้ ตรัส ว่า“ ทำไม ท่าน จึง เผย พระ วจนะ โดย กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ มอบ เมือง นี้ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เขา จะ ยึด เมือง นี้
{32:4} เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จะ หนี ไป ไม่ พ้น จาก มือ ของ คน เค ลเดีย แต่ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เป็น แน่ และ จะ ได้ พูด กัน ปาก ต่อ ปาก และ เห็น กัน ตา ต่อ ตา
{32:5} และ เขา จะ นำ เศเดคียาห์ ไป ยัง บาบิโลน และ ท่าน จะ อยู่ ที่ นั่น จน กว่า เรา จะ ไป เยี่ยม ท่าน พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ ถ้า เจ้า จะ ต่อสู้ กับ ชาว เค ลเดีย เจ้า จะ ทำ ไม่ สำเร็จ’”
{32:6} เย เร มีย์กล่าวว่า“ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{32:7} ‘ นี่แน่ะ ฮา นัมเอลบุตรชัลลูม อา ของ เจ้า จะ มา หา เจ้า และ กล่าว ว่า“ จง ซื้อ นา ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อยู่ ที่ อา นา โธท เพราะ ว่า สิทธิ ของ การ ไถ่ ด้วย การ ซื้อ นั้น เป็น ของ ท่าน”
{32:8} แล้ว ฮา นัมเอล ลูกพี่ ลูกน้อง ของ ข้าพเจ้า ก็ มา หา ข้าพเจ้า ที่ บริเวณ ของ ทหาร รักษา พระองค์ ตาม พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ และ พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง ซื้อ นา ของ ข้าพเจ้า ซึ่ง อยู่ ที่ อา นา โธท ใน แผ่นดิน เบน ยา มิ น เพราะ สิทธิ ของ การ ถือ กรรมสิทธิ์ และ การ ไถ่ เป็น ของ ท่าน จง ซื้อ ไว้ เถิด” แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทราบ ว่า นี่ เป็น พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{32:9} “ และ ข้าพเจ้า ก็ ซื้อ นา ที่ อา นา โธทจากฮานัมเอล ลูกพี่ ลูกน้อง ของ ข้าพเจ้า และ ได้ ชั่ง เงิน ให้ แก่ เขา 17 เชเขล
{32:10} ข้าพเจ้า ก็ ลง นาม ใน โฉนด ประทับ ตรา ไว้ ให้ พยาน รับรอง และ เอา ตาชั่ง ชั่ง เงิน
{32:11} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ รับ โฉนด ของ การ ซื้อ ที่ ประทับ ตรา แล้ว ซึ่ง มี ข้อ ตกลง และ เงื่อนไข และ ฉบับ ที่ เปิด อยู่
{32:12} และ ข้าพเจ้า ก็ มอบ โฉนด ของ การ ซื้อ ให้ แก่ บา รุ คบุตรเนริยาห์ ผู้ เป็น บุตร ของ มัค เส ยาห์ ต่อ หน้า ฮา นัมเอล ลูกพี่ ลูกน้อง ของ ข้าพเจ้า ต่อ หน้า พยาน ผู้ ลง นาม ใน โฉนด ของ การ ซื้อ และ ต่อ หน้า พวก ยูดาห์ ผู้ ซึ่ง นั่ง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์
{32:13} ข้าพเจ้า ได้ กำชับ บา รุ ค ต่อ หน้า พวก เขา ว่า
{32:14} ‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง เอา โฉนด เหล่า นี้ ไป เสีย ทั้ง โฉนด ของ การ ซื้อ ที่ ประทับ ตรา กับ ฉบับ ที่ เปิด นี้ และ บรรจุ ไว้ ใน ภาชนะ ดิน เพื่อ จะ ทน อยู่ ได้ นาน”
{32:15} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า“ บ้านเรือน และ ไร่ นา และ สวน องุ่น จะ มี การ ซื้อขาย กัน อีก ใน แผ่นดิน นี้”’
{i32:16} เย เร มีย์ อธิษฐาน ขอ ความ เข้าใจ
{32:16} “ หลัง จาก ข้าพเจ้า มอบ โฉนด ของ การ ซื้อ ให้ แก่ บา รุ คบุตรเนริยาห์ แล้ว ข้าพเจ้า ได้ อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ว่า
{32:17} ‘ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย นี่แน่ะ พระองค์ ทรง สร้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก ด้วย ฤทธา นุ ภาพ ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์ และ ด้วย พระ หัตถ์ ซึ่ง เหยียด ออก ของ พระองค์ สำหรับ พระองค์ ไม่ มี สิ่ง ใด ที่ ยาก เกิน
{32:18} พระองค์ ทรง สำแดง ความ รัก มั่นคง ต่อ คน เป็น พันๆ แต่ ทรง ตอบ สนอง ความ ผิด บาป ของ บิดา ให้ ตก ถึง ลูกหลาน สืบ ต่อ มา พระเจ้า ผู้ ยิ่งใหญ่ และ ทรง ฤทธิ์ พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ ยาห์เวห์จอมทัพ
{32:19} ทรง ยิ่งใหญ่ ใน คำ ปรึกษา ทรง ฤทธา นุ ภาพ ใน พระ ราชกิจ พระ เนตร ของ พระองค์ เห็น ทุก วิถีทาง ของ มนุษย์ ประทาน รางวัล แก่ ทุก คน ตาม วิถีทาง ของ เขา และ ตาม ผล แห่ง การ กระทำ ของ เขา
{32:20} ทรง เป็น ผู้ สำแดง หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ จน ถึง สมัย นี้ ก็ ทรง สำแดง ใน อิสราเอล และ ท่ามกลาง มนุษยชาติ และ ทรง ทำให้ พระ นาม เลื่องลือ ไป อย่าง ทุก วัน นี้
{32:21} พระองค์ ได้ ทรง นำ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ด้วย หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ และ ด้วย พระ หัตถ์ เข้มแข็ง และ พระ กร ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ น่า กลัว อย่าง ยิ่ง
{32:22} และ พระองค์ ประทาน แผ่นดิน นี้ แก่ พวก เขา ซึ่ง ทรง ปฏิญาณ แก่ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา ว่า จะ ประทาน แก่ เขา คือ แผ่นดิน ซึ่ง มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์
{32:23} และ พวก เขา ก็ ได้ เข้า ไป และ ถือ กรรมสิทธิ์ แผ่นดิน นั้น แต่ พวก เขา ไม่ ได้ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ หรือ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ สิ่ง ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา เขา ให้ ทำ นั้น พวก เขา ไม่ ได้ ทำ เลย เพราะ ฉะนั้น พระองค์ ทรง ให้ เหตุ ร้าย ทั้งสิ้น นี้ มา ถึง เขา
{32:24} ดู สิ เชิงเทิน ที่ ล้อม อยู่ ได้ มา ถึง กรุง เพื่อ จะ ยึด เอา แล้ว และ เนื่อง ด้วย ดาบ การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด เมือง นี้ ก็ ได้ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย ผู้ กำลัง ต่อสู้ อยู่ นั้น สิ่ง ที่ พระองค์ ตรัส ก็ เกิด ขึ้น แล้ว และ นี่แน่ะ พระองค์ ทอด พระ เนตร เห็น
{32:25} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ ตรัส กับ ข้า พระองค์ ว่า“ จง เอา เงิน ซื้อ นา และ หา พยาน เสีย” แม้ ว่า เมือง นั้น จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย’”
{i32:26} พระเจ้า ทรง รับรอง ว่า ประชาชน จะ ได้ กลับ มา
{32:26} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{32:27} “ นี่แน่ะ เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ มนุษย์ และ สัตว์ ทั้งสิ้น มี สิ่ง ใด ที่ ยาก เกิน สำหรับ เรา หรือ?
{32:28} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ มอบ เมือง นี้ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย และ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เขา จะ ยึด เอา แน่
{32:29} คน เค ลเดีย ผู้ ต่อสู้ กับ เมือง นี้ จะ มา จุด ไฟ เผา เมือง นี้ เสีย รวม ทั้ง บรรดา บ้าน ที่ เขา เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ บา อัล ที่ บน หลังคา และ เท เครื่อง ดื่ม บูชา ถวาย แก่ พระ อื่น เพื่อ ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ
{32:30} เพราะ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ ทำ แต่ ความ ชั่ว ใน สายตา ของ เรา ตั้งแต่ วัย หนุ่ม สาว พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ได้ ยั่วเย้า เรา ให้ โกรธ ด้วย ผล งาน แห่ง มือ ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{32:31} “ เมือง นี้ ได้ เร้า ความ กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา ตั้งแต่ วัน ที่ ได้ สร้าง มัน ขึ้น จน ถึง วัน นี้ เพราะ ฉะนั้น เรา จะ เอา มัน ออก ไป ให้ พ้น หน้า ของ เรา
{32:32} เพราะ ว่า ความ ชั่ว ทั้งสิ้น ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ที่ ยั่วเย้า ให้ เรา โกรธ คือ ทั้ง ตัว เขา บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เขา บรรดา ปุโรหิต และ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เขา คน ยูดาห์ และ ชาว กรุง เยรูซาเล็ม
{32:33} พวก เขา ได้ หัน หลัง ให้ เรา แทน ที่ จะ หัน หน้า แม้ ว่า เรา ได้ สอน เขา อยู่ ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า เขา ก็ ไม่ ได้ ฟัง เพื่อ รับ การ สั่งสอน
{32:34} แต่ พวก เขา ได้ ตั้ง สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา ไว้ ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา ทำให้ มี มลทิน
{32:35} พวก เขา ได้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง สำหรับ พระ บา อัล ใน หุบเขา เบน ฮิ นโนม เพื่อ ถวาย บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เขา แก่ พระ โม เลค แม้ ว่า เรา ไม่ ได้ บัญชา เขา หรือ คิด อยู่ ใน ใจ ของ เรา ว่า เขา ควร จะ ทำ สิ่ง น่า เกลียด น่า ชัง นี้ ซึ่ง ทำให้ ยูดาห์ ผิด บาป”
{32:36} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส เกี่ยว กับ เมือง นี้ ว่า“ พวก เจ้า กล่าว ว่า‘ มัน จะ ถูก ยก ให้ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด’
{32:37} นี่แน่ะ เรา จะ รวบรวม พวก เขา มา จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ นั้น ด้วย ความ กริ้ว ด้วย ความ พิโรธ และ ความ โกรธ อย่าง รุนแรง ของ เรา เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย กลับ มา ยัง สถานที่ นี้ และ จะ ทำให้ เขา อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย
{32:38} พวก เขา จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา
{32:39} เรา จะ ให้ ใจ เดียว และ ทาง เดียว แก่ เขา เพื่อ เขา จะ ยำเกรง เรา อยู่ เป็น นิตย์ เพื่อ เป็น ประโยชน์ แก่ เขา และ แก่ ลูกหลาน ของ เขา ที่ ตาม มา
{32:40} เรา จะ ทำ พัน ธ สัญญา นิรันดร์ กับ พวก เขา ว่า เรา จะ ไม่ หัน ไป จาก การ ทำ ความ ดี แก่ พวก เขา และ เรา จะ บรรจุ ความ ยำเกรง เรา ไว้ ใน ใจ ของ พวก เขา เพื่อ เขา จะ ไม่ หัน ไป จาก เรา
{32:41} เรา จะ ยินดี ทำ ความ ดี แก่ เขา และ เรา จะ ตั้ง เขา ไว้ ใน แผ่นดิน นี้ อย่าง มั่นคง ด้วย สุด ใจ และ สุด จิต ของ เรา”
{32:42} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ดัง ที่ เรา ได้ นำ สิ่ง ร้าย อย่าง ยิ่ง มา เหนือ ชน ชาติ นี้ เรา ก็ จะ นำ สิ่ง ดี ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ สัญญา ไว้ นั้น มา เหนือ เขา เช่น กัน
{32:43} จะ มี การ ซื้อขาย นา กัน ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า กล่าว ถึง ว่า‘ เป็น ที่ ร้าง เปล่า ไม่ มี มนุษย์ หรือ สัตว์ เพราะ แผ่นดิน ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย’
{32:44} ที่ นา นั้น จะ ซื้อ กัน ด้วย เงิน ใบ โฉนด ก็ จะ ต้อง ลง นาม และ ประทับ ตรา และ ลง นาม พยาน ที่ ใน แผ่นดิน ของ เบน ยา มิ น ใน ที่ ต่างๆ แถบ กรุง เยรูซาเล็ม และ ใน เมือง ของ ยูดาห์ ใน เมือง แถบ แดน เทือกเขา ใน เมือง แถบ เนิน เชเฟลาห์ และ ใน เมือง แถบ เนเกบ เพราะ เรา จะ ให้ พวก เขา กลับ สู่ สภาพ เดิม” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i33:1} การ รักษา หลัง จาก การ ลงโทษ
{33:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ เป็น ครั้ง ที่ สอง เมื่อ ท่าน ยัง ถูก กักตัว อยู่ ใน บริเวณ ของ ทหาร รักษา พระองค์ ว่า
{33:2} “ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง สร้าง แผ่นดิน โลก พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง ปั้น มัน เพื่อ สถาปนา ไว้ พระ ยาห์เวห์ คือ พระ นาม ของ พระองค์ ตรัส ดังนี้ ว่า
{33:3} ‘ จง ทูล เรา และ เรา จะ ตอบ เจ้า และ จะ บอก สิ่ง ยิ่งใหญ่ ที่ ซ่อน อยู่ ซึ่ง เจ้า ไม่ รู้ นั้น แก่ เจ้า’
{33:4} เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ได้ ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ เรื่อง บ้าน ใน กรุง นี้ และ พระ ราช วัง ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ซึ่ง ถูก รื้อ ลง เพื่อ ใช้ ต้าน เชิงเทิน และ ดาบ
{33:5} พวก เขา จะ ไป รบ กับ คน เค ลเดีย และ สถานที่ เหล่า นี้ จะ เต็ม ไป ด้วย ศพ ของ คน ที่ เรา สังหาร ด้วย ความ กริ้ว และ ความ พิโรธ ของ เรา เพราะ เรา ได้ ซ่อน หน้า ของ เรา จาก กรุง นี้ เนื่อง จาก ความ อธรรม ของ พวก เขา
{33:6} นี่แน่ะ เรา จะ นำ การ เยียวยา และ การ รักษา มา ให้ และ เรา จะ รักษา เขา ทั้งหลาย ให้ หาย และ เผย สวัสดิภาพ และ ความ มั่นคง อย่าง อุดม
{33:7} เรา จะ ให้ ยูดาห์ และ อิสราเอล กลับ สู่ สภาพ เดิม และ สร้าง เขา ทั้งหลาย ใหม่ อย่าง ที่ เขา เป็น มา แต่ เดิม นั้น
{33:8} เรา จะ ชำระ เขา จาก ความ ผิด บาป ทั้งสิ้น ซึ่ง เขา ทำ ต่อ เรา และ จะ ให้ อภัย ความ ผิด บาป ทั้งสิ้น ของ เขา ซึ่ง เขา ทำ โดย กบฏ ต่อ เรา
{33:9} และ กรุง นี้ จะ เป็น ชื่อ ที่ ชื่นบาน สำหรับ เรา เป็น ที่ สรรเสริญ และ เป็น ศักดิ์ศรี ต่อ หน้า ประชาชาติ ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน โลก ซึ่ง จะ ได้ยิน ถึง สิ่ง ดี ทั้งปวง ซึ่ง เรา ได้ ทำ เพื่อ พวก เขา เขา จะ เกรงกลัว และ ตัว สั่น เพราะ สิ่ง ดี ทั้งปวง และ สวัสดิภาพ ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ได้ จัด หา ให้ กรุง นั้น”
{33:10} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ใน สถานที่ นี้ ซึ่ง เจ้า กล่าว ว่า‘ เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง ไม่ มี มนุษย์ หรือ สัตว์’ คือ ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน กรุง เยรูซาเล็ม ซึ่ง ร้าง เปล่า ไม่ มี มนุษย์ หรือ ชาว เมือง หรือ สัตว์ อีก ครั้ง หนึ่ง สถานที่ นี้ จะ ได้ยิน
{33:11} เสียง บันเทิง และ เสียง รื่นเริง เสียง เจ้าบ่าว และ เสียง เจ้าสาว และ เสียง บรรดา คน เหล่า นั้น ที่ กล่าว ว่า‘ จง ขอบพระคุณ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ประเสริฐ เพราะ ความ รัก มั่นคง ของ พระองค์ ดำรง อยู่ เป็น นิตย์’ ขณะ ที่ นำ เครื่องบูชา ขอบพระคุณ มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ เพราะ เรา จะ ให้ แผ่นดิน นั้น กลับ สู่ สภาพ เดิม” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{33:12} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ใน สถานที่ นี้ ซึ่ง เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง ไม่ มี มนุษย์ หรือ สัตว์ จะ มี ทุ่ง หญ้า อีก ครั้ง ใน ทุก เมือง เพื่อ ผู้ เลี้ยง แกะ จะ พา แกะ ของ พวก เขา มา พัก”
{33:13} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ใน เมือง ต่างๆ แถบ แดน เทือกเขา ใน เมือง ต่างๆ แถบ เนิน เชเฟลาห์ ใน เมือง ต่างๆ แถบ เนเกบ ใน แผ่นดิน แห่ง เบน ยา มินตา ม สถานที่ รอบ กรุง เยรูซาเล็ม ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ จะ มี ฝูง แกะ ผ่าน ใต้ มือ ของ ผู้ ที่ นับ อีก”
{i33:14} กิ่ง ชอบธรรม และ พัน ธ สัญญา กับ ดา วิด
{33:14} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ดู สิ วัน นั้น จะ มา ถึง คือ เมื่อ เรา จะ ให้ สิ่ง ดี ที่ เรา สัญญา ไว้ ต่อ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ สำเร็จ
{33:15} ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น เรา จะ ให้ กิ่ง ชอบธรรม เกิด มา เพื่อ ดา วิด และ ท่าน จะ ให้ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม แก่ แผ่นดิน นั้น
{33:16} ใน วัน เหล่า นั้น ยูดาห์ จะ ได้ รับ การ ช่วย ให้ รอด และ เยรูซาเล็ม จะ อาศัย อยู่ อย่าง มั่นคง และ นี่ เป็น ชื่อ ซึ่ง เขา จะ เรียก เมือง นั้น คือ‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น ความ ชอบธรรม ของ เรา’”
{33:17} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ดา วิด จะ ไม่ ขาด บุรุษ ที่ จะ ประทับ บน พระ ที่นั่ง แห่ง พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{33:18} และ ปุโรหิต เผ่า เล วี จะ ไม่ ขาด บุรุษ ที่ อยู่ ต่อ หน้า เรา เพื่อ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เผา ธัญ บูชา และ ทำ การ สักการ บูชา เป็น นิตย์”
{33:19} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{33:20} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า พวก เจ้า ล้มเลิก พัน ธ สัญญา ของ เรา ต่อ วัน และ พัน ธ สัญญา ของ เรา ต่อ คืน ได้ จน วัน และ คืน ไม่ มา ตาม เวลา กำหนด
{33:21} แล้ว เรา จึง จะ ล้มเลิก พัน ธ สัญญา ของ เรา ต่อ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา จน ท่าน ไม่ มี โอรส ที่ จะ ครอง ราชย์ บน พระ ที่นั่ง ของ ท่าน และ ล้มเลิก พัน ธ สัญญา ของ เรา ต่อ ปุโรหิต เผ่า เล วี ผู้ ปรนนิบัติ ของ เรา เสีย
{33:22} บริวาร ของ ฟ้า สวรรค์ นั้น นับ ไม่ ถ้วน และ เม็ด ทราย ที่ ทะเล ก็ ตวง ไม่ ได้ ฉัน ใด เรา ก็ จะ ให้ เชื้อสาย ของ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา และ ปุโรหิต เผ่า เล วี ผู้ ปรนนิบัติ ของ เรา ทวี มาก ขึ้น ฉัน นั้น”
{33:23} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์อีกว่า
{33:24} “ เจ้า ไม่ ได้ สังเกต เห็น หรือ ว่า ประชาชน เหล่า นี้ พูด กัน อย่างไร? คือ พูด กัน ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทอดทิ้ง สอง ตระกูล ที่ พระองค์ ทรง เลือก ไว้ เสีย แล้ว’ ดังนี้ แหละ เขา ทั้งหลาย ได้ ดูหมิ่น ประชากร ของ เรา และ ถือ ว่า ไม่ ใช่ ประชาชาติ ใน สายตา เขา ทั้งหลาย อีก ต่อ ไป
{33:25} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เรา ไม่ ได้ สถาปนา พัน ธ สัญญา ของ เรา กับ วัน และ คืน และ สถาปนา กฎเกณฑ์ ต่างๆ ของ ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก แล้ว
{33:26} เรา จะ ทอดทิ้ง เชื้อสาย ของ ยา โค บ และ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา และ จะ ไม่ เลือก ผู้ หนึ่ง จาก เชื้อสาย ของ ท่าน ให้ ครอบครอง เหนือ พงศ์พันธุ์ ของ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ เพราะ เรา จะ ให้ พวก เขา กลับ สู่ สภาพ เดิม และ จะ เมตตา พวก เขา”
{i34:1} คำ ทำนาย ถึง มรณกรรม ของ เศเดคียาห์ เมื่อ ถูก จับ เป็น เชลย
{34:1} ขณะ เมื่อ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน กองทัพ ทั้งหมด ของ พระองค์ บรรดา ราช อาณาจักร ใน แผ่นดิน โลก ซึ่ง อยู่ ใต้ การ ครอบครอง ของ พระองค์ และ ชน ชาติ ทั้งหลาย กำลัง ต่อสู้ กับ กรุง เยรูซาเล็ม และ เมือง ทั้งปวง ของ กรุง นั้น มี พระ วจนะ จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{34:2} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป พูด กับ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ กล่าว แก่ ท่าน ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ มอบ กรุง นี้ ไว้ ใน มือ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เขา จะ เผา เสีย ด้วย ไฟ
{34:3} ท่าน จะ ไม่ รอด ไป จาก มือ ของ เขา แต่ จะ ถูก จับ แน่ และ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ เขา ท่าน จะ ได้ เห็น กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ตา ต่อ ตา และ จะ ได้ พูด กัน ปาก ต่อ ปาก และ ท่าน จะ ต้อง ไป ยัง บาบิโลน”’”
{34:4} ข้า แต่ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ อย่างไร ก็ ดี ขอ ทรง สดับ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ ตรัส เกี่ยว กับ ฝ่าพระบาท ดังนี้ ว่า“ ท่าน จะ ไม่ ตาย ด้วย ดาบ
{34:5} ท่าน จะ ตาย ด้วย ความ สงบ และ เขา เผา เครื่อง หอม เพื่อ ศพ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ บรรดา กษัตริย์ ซึ่ง อยู่ ก่อน ท่าน อย่างไร เขา ก็ จะ เผา เครื่อง หอม เพื่อ ท่าน อย่าง นั้น และ เขา จะ คร่ำครวญ เพื่อ ท่าน ว่า‘ อนิจจา เอ๋ย พระองค์เจ้า ข้า’ เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา ไว้ แล้ว” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{34:6} แล้ว เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ ทูล พระ วจนะ เหล่า นี้ ต่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{34:7} ขณะ เมื่อ กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน กำลัง สู้ รบ กรุง เยรูซาเล็ม และ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ ที่ ยัง เหลือ อยู่ คือ เมือง ลา คีช และ เมือง อา เซ คาห์ ที่ ยัง เหลือ อยู่ สอง เมือง นี้ เท่านั้น เพราะ เป็น เมือง ของ ยูดาห์ ที่ มี กำแพง ป้อม
{i34:8} การ ปฏิบัติ อย่าง ไร้ สัตย์ ต่อ ทาส
{34:8} พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ยัง เย เร มีย์ หลัง จาก กษัตริย์ เศเดคียาห์ ได้ ทรง ทำ พัน ธ สัญญา กับ ประชาชน ใน กรุง เยรูซาเล็ม ว่า จะ ประกาศ พระ ราช กฤษฎีกา เรื่อง อิสรภาพ แก่ เขา ทั้งหลาย ดังนี้
{34:9} ให้ ทุก คน ปล่อย ทาส ฮีบรู ของ ตน ทั้ง ชาย และ หญิง ให้ เป็น อิสระ เพื่อ จะ ไม่ มี ใคร ทำให้ คน ยูดาห์ พี่น้อง ของ ตน เป็น ทาส
{34:10} และ พวก เขา ก็ เชื่อฟัง คือ ทั้ง บรรดา เจ้านาย และ บรรดา ประชาชน ผู้ เข้า ทำ พัน ธ สัญญา ว่า ทุก คน จะ ปล่อย ทาส ของ ตน ทั้ง ชาย และ หญิง เพื่อ พวก เขา จะ ไม่ ตก เป็น ทาส อีก เขา ทั้งหลาย ก็ ได้ เชื่อฟัง และ ปล่อย ทาส ให้ เป็น อิสระ
{34:11} แต่ ภายหลัง เขา ได้ หวน กลับ และ จับ ทาส ชาย และ หญิง ซึ่ง เขา ได้ ปล่อย ให้ เป็น อิสระ นั้น มา ให้ เป็น ทาส อยู่ ใต้ บังคับ อีก
{34:12} พระ วจนะ แห่ง พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์จากพระยาห์เวห์ว่า
{34:13} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เรา ได้ ทำ พัน ธ สัญญา กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า เมื่อ เรา นำ เขา ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ ออก จาก เรือน ทาส ว่า
{34:14} เมื่อ ถึง ปี ที่ 7 ทุก คน จะ ต้อง ปล่อย พี่น้อง ฮีบรู ผู้ ที่ ถูก ขาย ไว้ กับ เจ้า และ ได้ รับใช้ เจ้า มา 6 ปี เจ้า ต้อง ปล่อย เขา ให้ เป็น อิสระ พ้น จาก การ รับใช้ เจ้า แต่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ไม่ ฟัง เรา และ ไม่ เงี่ยหู ฟัง เรา
{34:15} เมื่อ เร็วๆ นี้ เจ้า ได้ กลับ ใจ และ ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สายตา ของ เรา โดย การ ประกาศ อิสรภาพ แก่ เพื่อนบ้าน ของ ตน และ เจ้า ได้ ทำ พัน ธ สัญญา ต่อ หน้า เรา ใน นิเวศ ซึ่ง เรียก ตาม ชื่อ ของ เรา
{34:16} แต่ แล้ว เจ้า ก็ หวน กลับ ทำให้ นาม ของ เรา เป็น มลทิน เมื่อ เจ้า ทุก คน จับ ทาส ชาย หญิง ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ได้ ปล่อย ให้ เป็น อิสระ ไป ตาม ความ ปรารถนา ของ พวก เขา แล้ว นั้น กลับ มา ให้ เป็น ทาส อยู่ ใต้ บังคับ อีก
{34:17} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ ว่า พวก เจ้า ไม่ ได้ เชื่อฟัง เรา ที่ ให้ ประกาศ อิสรภาพ แก่ พี่น้อง และ เพื่อนบ้าน ของ ตน พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ประกาศ อิสรภาพ แก่ พวก เจ้า ด้วย ดาบ โรค ระบาด และ การ กันดาร อาหาร เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ที่ หวาดกลัว แก่ บรรดา ราช อาณาจักร ของ แผ่นดิน โลก
{34:18} และ คน ที่ ทำ ผิด ต่อ พัน ธ สัญญา ของ เรา และ ไม่ ได้ ทำ ตาม ข้อ ตกลง ใน พัน ธ สัญญา ซึ่ง เขา ได้ กระทำ ต่อ หน้า เรา นั้น เรา จะ ทำให้ เขา เหล่า นั้น เป็น ดัง ลูก วัว ที่ ถูก ตัด ออก เป็น สอง ท่อน และ มี คน เดิน ผ่าน กลาง ท่อน เหล่า นั้น ไป
{34:19} เจ้านาย แห่ง ยูดาห์ ก็ ดี เจ้านาย แห่ง กรุง เยรูซาเล็ม ก็ ดี ข้า ราช สำนัก ก็ ดี ปุโรหิต และ บรรดา ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น ก็ ดี ผู้ ผ่าน ระหว่าง ท่อน ลูก วัว นั้น
{34:20} เรา จะ มอบ พวก เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา ศพ ของ พวก เขา จะ เป็น อาหาร ของ นก ใน อากาศ และ ของ สัตว์ บน แผ่นดิน โลก
{34:21} ส่วน เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ เจ้านาย ทั้งหลาย ของ เขา นั้น เรา จะ มอบ ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ บรรดา ผู้ ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา และ กองทัพ แห่ง กษัตริย์ บาบิโลน ซึ่ง ได้ ถอย ไป จาก เจ้า แล้ว นั้น
{34:22} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ บัญชา และ จะ นำ พวก เขา กลับ มา ยัง กรุง นี้ เขา จะ สู้ รบ กับ กรุง นี้ ยึด เอา จน ได้ และ เผา เสีย ด้วย ไฟ เรา จะ ทำให้ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ เป็น ที่ ร้าง เปล่า ไม่ มี คน อาศัย”
{i35:1} คน ตระกูล เร คาบ ได้ รับ การ ยกย่อง
{35:1} พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ ใน รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{35:2} “ จง ไป หา คน ตระกูล เร คาบ และ พูด กับ พวก เขา และ นำ พวก เขา มา ที่ พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ เข้า มา ใน ห้อง เฉลียง ห้อง หนึ่ง แล้ว เชิญ ให้ พวก เขา ดื่ม เหล้า องุ่น”
{35:3} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง นำ ยา อา ซันยาห์ บุตร เย เร มีย์ ผู้ เป็น บุตร ฮา บา ซิ นยาห์ กับ พี่น้อง ของ เขา และ บุตร ชาย ทั้งหมด ของ เขา และ คน ตระกูล เร คาบ ทุก คน
{35:4} ข้าพเจ้า นำ พวก เขา มา ยัง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ใน ห้อง เฉลียง ของ บุตร ของ ฮา นัน ผู้ เป็น บุตร อิก ดา ลิ ยาห์ คน ของ พระเจ้า ซึ่ง อยู่ ใกล้ กับ ห้อง เฉลียง ของ เจ้านาย เหนือ ห้อง เฉลียง ของ มา อา เส ยาห์บุตรชัลลูม คน ดูแล ธรณี ประตู
{35:5} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ วาง เหยือก เหล้า องุ่น กับ ถ้วย หลาย ใบ ไว้ ต่อ หน้า คน ตระกูล เร คาบ และ พูด กับ พวก เขา ว่า“ เชิญ ดื่ม เหล้า องุ่น”
{35:6} แต่ เขา ทั้งหลาย ตอบ ว่า“ พวก เรา ไม่ ดื่ม เหล้า องุ่น เพราะ โย นา ดับ บุตร เร คาบ ผู้ เป็น บิดา ของ เรา สั่ง เรา ว่า‘ อย่า ดื่ม เหล้า องุ่น ทั้ง ตัว เจ้า และ ลูกหลาน ของ เจ้า เป็น นิตย์
{35:7} อย่า สร้าง บ้าน อย่า หว่าน พืช อย่า ปลูก หรือ มี สวน องุ่น แต่ จง อาศัย อยู่ ใน เต็นท์ ตลอด ชีวิต ของ เจ้า เพื่อ เจ้า จะ มี ชีวิต ยืน นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง เจ้า อาศัย อยู่’
{35:8} พวก เรา ได้ เชื่อฟัง เสียง ของ โย นา ดับ บุตร เร คาบ ผู้ เป็น บิดา ของ เรา ใน ทุก สิ่ง ซึ่ง ท่าน ได้ สั่ง เรา คือ ไม่ ดื่ม เหล้า องุ่น ตลอด ชีวิต ทั้ง ตัว เรา ภรรยา บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เรา
{35:9} ไม่ สร้าง บ้าน เพื่อ จะ อาศัย อยู่ เรา ไม่ มี สวน องุ่น หรือ นา หรือ พืช
{35:10} แต่ เรา ได้ อาศัย อยู่ ใน เต็นท์ ได้ เชื่อฟัง และ ทำ ทุก สิ่ง ซึ่ง โย นา ดับ บิดา ของ เรา ได้ บัญชา เรา ไว้
{35:11} แต่ ต่อ มา เมื่อ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ยก มา ต่อสู้ กับ แผ่นดิน นี้ เรา พูด ว่า มา เถิด ให้ เรา ไป ยัง กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ กลัว กองทัพ คน เค ลเดีย และ กองทัพ คน ซีเรีย ดังนั้น เรา จึง อาศัย อยู่ ที่ กรุง เยรูซาเล็ม”
{35:12} แล้ว พระ วจนะ แห่ง พระ ยาห์เวห์ มา ถึง เย เร มีย์ว่า
{35:13} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า จง ไป บอก บรรดา ผู้ชาย ของ ยูดาห์ และ บอก ชาว กรุง เยรูซาเล็ม ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เจ้า จะ ไม่ รับ คำ แนะนำ และ เชื่อฟัง ถ้อยคำ ของ เรา หรือ?
{35:14} ถ้อยคำ ของ โย นา ดับ บุตร เร คาบ ที่ ได้ สั่ง บุตร ชาย ทั้งหลาย ของ ตน ไม่ ให้ ดื่ม เหล้า องุ่น นั้น พวก เขา ก็ ได้ รักษา กัน ไว้ แล้ว และ พวก เขา ไม่ ได้ ดื่ม เลย จน ถึง วัน นี้ เพราะ พวก เขา ได้ เชื่อฟัง คำ สั่ง ของ บิดา ของ เขา แต่ เรา เอง ได้ พูด กับ พวก เจ้า ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า แต่ พวก เจ้า ก็ ไม่ ฟัง เรา
{35:15} เรา ได้ ส่ง บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ ผู้ เผย พระ วจนะ มา หา เจ้า ส่ง พวก เขา มา ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า กล่าว ว่า‘ บัดนี้ เจ้า ทุก คน จง หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน และ แก้ไข การ กระทำ ของ พวก เจ้า เสีย อย่า ไป ติดตาม พระ อื่น และ ปรนนิบัติ พระ เหล่า นั้น แล้ว เจ้า จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เจ้า และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า’ แต่ เจ้า ไม่ ได้ เงี่ยหู หรือ ฟัง เรา
{35:16} บุตร ทั้งหลาย ของ โย นา ดับ บุตร ของ เร คาบ ได้ รักษา คำ บัญชา ซึ่ง บิดา ของ เขา ได้ สั่ง ไว้ แต่ ชน ชาติ นี้ ไม่ ได้ เชื่อฟัง เรา’
{35:17} ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ นี่แน่ะ เรา จะ นำ โทษ ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา ประกาศ ไว้ มา เหนือ ยูดาห์ และ บรรดา ชาว กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ ว่า เรา พูด กับ พวก เขา แต่ เขา ไม่ ฟัง เรา ได้ เรียก เขา แต่ เขา ไม่ ตอบ”
{35:18} แต่ เย เร มีย์ ได้ พูด กับ คน ตระกูล เร คาบ ว่า“ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า เจ้า ได้ เชื่อฟัง คำ สั่ง ของ โย นา ดับ บิดา ของ เจ้า และ ถือ รักษา ข้อ บังคับ ของ ท่าน ทั้งสิ้น และ ทำ ทุก อย่าง ที่ ท่าน บัญชา เจ้า
{35:19} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ โย นา ดับ บุตร เร คาบ จะ ไม่ ขาด ผู้ชาย ที่ จะ ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ตลอด ไป’”
{i36:1} การ อ่าน หนังสือ ม้วน ใน พระ วิหาร
{36:1} ใน ปี ที่ 4 แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ พระ วจนะ ต่อ ไป นี้ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์ว่า
{36:2} “ เจ้า จง นำ หนังสือ ม้วน ม้วน หนึ่ง มา และ เขียน ถ้อยคำ นี้ ทั้งสิ้น ลง ไว้ เป็น คำ ที่ เรา ได้ พูด กับ เจ้า เกี่ยว กับ อิสราเอล ยูดาห์ และ บรรดา ประชาชาติ ทั้งสิ้น ตั้งแต่ วัน ที่ เรา ได้ พูด กับ เจ้า ตั้งแต่ รัชกาล โย สิ ยาห์ จน ถึง วัน นี้
{36:3} บางที คน ยูดาห์ จะ ได้ยิน ถึง การ ร้าย ทั้งสิ้น ซึ่ง เรา คิด จะ ทำ ต่อ พวก เขา เผื่อ ว่า ทุก คน จะ หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ร้าย ของ ตน แล้ว เรา จะ ได้ อภัยโทษ ความ ผิด บาป และ บาป ของ เขา”
{36:4} แล้ว เย เร มีย์ จึง เรียก บา รุ คบุตรเนริยาห์ มา เพื่อ ให้ บา รุ ค เขียน พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ เย เร มีย์ ตาม คำ บอก ของ ท่าน ลง ใน หนังสือ ม้วน
{36:5} และ เย เร มีย์ สั่ง บา รุ คว่า“ ข้าพเจ้า ถูก กักตัว ข้าพเจ้า ไม่ สามารถ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{36:6} ฉะนั้น เจ้า ต้อง เข้า ไป และ ใน วัน ถือ อด อาหาร เจ้า จง อ่าน พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ จาก หนังสือ ม้วน ซึ่ง เจ้า เขียน ตาม คำ บอก ของ ข้าพเจ้า ให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ได้ยิน เจ้า จง อ่าน ให้ คน ทั้งปวง แห่ง ยูดาห์ ผู้ ออก มา จาก เมือง ต่างๆ ของ เขา ได้ยิน ด้วย
{36:7} บางที คำ ทูล วิงวอน ของ เขา จะ มา ถึง พระ ยาห์เวห์ และ ทุก คน จะ หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ ตน เพราะ ความ กริ้ว และ พระ พิโรธ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง ประกาศ เป็น โทษ เหนือ ชน ชาติ นี้ นั้น ใหญ่ หลวง นัก”
{36:8} และ บา รุ คบุตรเนริยาห์ ได้ ทำ ตาม ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ สั่ง เขา ให้ อ่าน พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ จาก หนังสือ ม้วน ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{36:9} ใน ปี ที่ 5 แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ณเดือนที่ 9 ประชาชน ทั้งสิ้น ใน กรุง เยรูซาเล็ม และ ประชาชน ทั้งสิ้น ผู้ มา จาก เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ ยัง กรุง เยรูซาเล็ม ได้ ประกาศ ให้ ถือ อด อาหาร เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์
{36:10} แล้ว บา รุ ค จึง อ่าน ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ จาก หนังสือ ม้วน ให้ ประชาชน ทั้งสิ้น ได้ยิน ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ใน ห้อง เฉลียง ของ เก มา ริ ยาห์ บุตร ชา ฟาน ผู้ เป็น เลขานุการ ซึ่ง อยู่ ใน ลาน บน ตรง ทาง เข้า ประตู ใหม่ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์
{i36:11} การ อ่าน หนังสือ ม้วน ใน พระ ราช วัง
{36:11} เมื่อ มี คา ยาห์ บุตร เก มา ริ ยาห์ ผู้ เป็น บุตร ชา ฟาน ได้ยิน พระ วจนะ ทั้งสิ้น ของ พระ ยาห์เวห์ จาก หนังสือ ม้วน แล้ว
{36:12} ท่าน ได้ ลง มา ที่ ห้อง ราช เลขา ใน พระ ราช วัง ของ กษัตริย์ และ เจ้านาย ทั้งสิ้น ก็ นั่ง อยู่ ที่ นั่น คือ เอ ลี ชา มา ราช เลขา เด ไลยาห์บุตรเชไมยาห์เอลนาธันบุตรอัคโบร์ เก มา ริ ยาห์ บุตร ชา ฟาน เศเดคียาห์บุตรฮานันยาห์ และ บรรดา เจ้านาย ทั้งสิ้น
{36:13} แล้ว มี คา ยาห์ ก็ เล่า ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ซึ่ง ท่าน ได้ยิน เมื่อ บา รุ ค อ่าน จาก หนังสือ ม้วน ให้ ประชาชน ฟัง นั้น
{36:14} และ บรรดา เจ้านาย จึง ใช้ เย ฮูดีบุตรเนธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ของ เชเลมิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ของ คู ชี ให้ ไป พูด กับ บา รุ คว่า“ จง ถือ หนังสือ ม้วน ซึ่ง เจ้า อ่าน ให้ ประชาชน ฟัง นั้น มา” ดังนั้น บา รุ คบุตรเนริยาห์ จึง ถือ หนังสือ ม้วน นั้น มา หา เขา ทั้งหลาย
{36:15} และ เขา ทั้งหลาย จึง พูด กับ เขา ว่า“ จง นั่ง ลง อ่าน หนังสือ นั้น ให้ เรา ฟัง” บา รุ ค จึง อ่าน ให้ เขา ฟัง
{36:16} เมื่อ เขา ได้ยิน คำ ทั้งหมด นั้น ก็ หัน มา หา กัน ด้วย ความ กลัว เขา ทั้งหลาย จึง พูด กับ บา รุ คว่า“ เรา ต้อง บอก ถ้อยคำ เหล่า นี้ ต่อ กษัตริย์”
{36:17} แล้ว เขา ทั้งหลาย จึง ถาม บา รุ คว่า“ จง บอก เรา ว่า เจ้า เขียน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น อย่างไร? เขียน ตาม คำ บอก ของ เขา หรือ?”
{36:18} บา รุ ค ตอบ เขา ทั้งหลาย ว่า“ ท่าน ได้ บอก ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งสิ้น แก่ ข้าพเจ้า แล้ว ข้าพเจ้า ก็ เขียน มัน ไว้ ด้วย หมึก ใน หนังสือ ม้วน”
{36:19} แล้ว เจ้านาย ทั้งหลาย บอก บา รุ คว่า“ ทั้ง เจ้า และ เย เร มีย์ จง ไป ซ่อน เสีย อย่า ให้ ใคร รู้ ว่า เจ้า อยู่ ที่ไหน”
{i36:20} เย โฮ ยา คิม ทรง เผา หนังสือ ม้วน
{36:20} แล้ว เขา ทั้งหลาย ก็ เข้า ไป ใน ท้อง พระ โรง เพื่อ เฝ้า กษัตริย์ เมื่อ เอา หนังสือ ม้วน เก็บ ไว้ ใน ห้อง ของ เอ ลี ชา มา ราช เลขา แล้ว พวก เขา ก็ กราบ ทูล ถ้อยคำ ทั้งสิ้น นั้น ต่อ กษัตริย์
{36:21} กษัตริย์ จึง รับสั่ง ให้ เย ฮู ดี ไป เอา หนังสือ ม้วน นั้น มา เขา ก็ ไป เอา มา จาก ห้อง ของ เอ ลี ชา มา ราช เลขา และ เย ฮู ดี ก็ อ่าน ถวาย กษัตริย์ และ แก่ เจ้านาย ทั้งสิ้น ผู้ ยืน อยู่ ข้างๆ กษัตริย์
{36:22} เวลา นั้น เป็น เดือน ที่ 9 กษัตริย์ ประทับ อยู่ ใน พระ ราช วัง เหมันต์ และ มี ไฟ ลุก อยู่ ใน เตาผิง เฉพาะ พระ พักตร์
{36:23} เมื่อ เย ฮู ดี อ่าน ไป ได้ สาม หรือ สี่ แถบ กษัตริย์ ทรง เอา มีด อาลักษณ์ ตัด ออก และ ทรง โยน เข้า ไป ใน ไฟ ใน เตาผิง จน หนังสือ ม้วน นั้น ถูก ไฟ เผา ไหม้ หมด
{36:24} ถึง กระนั้น กษัตริย์ หรือ ข้าราชการ ของ พระองค์ ผู้ ได้ยิน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ก็ ไม่ ได้ เกรงกลัว หรือ ฉีก เสื้อ ผ้า ของ ตน
{36:25} แม้ ว่า เมื่อ เอ ลนาธัน และ เด ลา ยาห์ และ เก มา ริ ยาห์ ได้ ทูล วิงวอน กษัตริย์ ไม่ ให้ พระองค์ ทรง เผา หนังสือ ม้วน พระองค์ ก็ ไม่ ทรง ฟัง
{36:26} กษัตริย์ ทรง บัญชา ให้ เย รา เม เอ ล ราช โอรส และ เส ไร ยาห์บุตรอัสรีเอลและเชเลมิยาห์ บุตร อับ เด เอ ล จับ บา รุ ค อาลักษณ์ และ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ แต่ พระ ยาห์เวห์ ทรง ซ่อน ท่าน ทั้ง สอง เสีย
{i36:27} เย เร มีย์ บอก ให้ เขียน อีก ม้วน หนึ่ง
{36:27} หลัง จาก ที่ กษัตริย์ ทรง เผา หนังสือ ม้วน ที่ มี ถ้อยคำ ซึ่ง บา รุ ค เขียน ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์ แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ว่า
{36:28} “ จง เอา หนังสือ ม้วน อีก ม้วน หนึ่ง มา และ จง เขียน ถ้อยคำ เดิม ซึ่ง อยู่ ใน หนังสือ ม้วน แรก ลง ไว้ ทั้งหมด คือ ที่ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ทรง เผา เสีย นั้น
{36:29} และ เกี่ยว กับ เรื่อง เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ นั้น เจ้า จง กล่าว ดังนี้ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า ท่าน ได้ เผา หนังสือ ม้วน นี้ เสีย และ กล่าว ว่า“ ทำไม เจ้า จึง ได้ เขียน ไว้ ใน นั้น ว่า‘ กษัตริย์ บาบิโลน จะ มา ทำลาย แผ่นดิน นี้ เป็น แน่ และ จะ ตัด มนุษย์ และ สัตว์ ออก เสีย จาก แผ่นดิน นั้น?’
{36:30} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จึง ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า เย โฮ ยา คิม จะ ไม่ มี บุตร ที่ จะ ประทับ บน พระ ที่นั่ง ของ ดา วิด และ ศพ ของ ท่าน จะ ถูก ทิ้ง ไว้ ให้ ตาก แดด กลางวัน และ ตาก น้ำค้างแข็ง เวลา กลางคืน
{36:31} เรา จะ ลงโทษ ท่าน และ เผ่าพันธุ์ ของ ท่าน และ ข้าราชการ ของ ท่าน เพราะ ความ ผิด บาป ของ พวก เขา เรา จะ นำ เหตุ ร้าย ทั้งสิ้น ที่ เรา ได้ ประกาศ ลงโทษ เขา แต่ เขา ไม่ ฟัง นั้น ให้ ตกลง บน เขา และ บน ชาว กรุง เยรูซาเล็ม และ บน คน ยูดาห์”’”
{36:32} แล้ว เย เร มีย์ จึง เอา หนังสือ ม้วน อีก ม้วน หนึ่ง มอบ ให้ บา รุ คบุตรเนริยาห์ เสมียน ผู้ เขียน ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ใน นั้น ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์ คือ ถ้อยคำ ใน หนังสือ ม้วน ซึ่ง เย โฮ ยา คิม กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ได้ เผา เสีย ใน ไฟ และ มี ถ้อยคำ เป็น อัน มาก ที่ คล้ายคลึง กัน เพิ่ม ขึ้น อีก
{i37:1} ความ หวัง ที่ สูญเปล่า ของ เศเดคียาห์
{37:1} เศเดคียาห์ โอรส ของ โย สิ ยาห์ผู้ซึ่งเนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทรง ตั้ง ให้ เป็น กษัตริย์ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ ได้ ครอง ราชย์ แทน โค นิ ยาห์ โอรส ของ เย โฮ ยา คิม
{37:2} แต่ ท่าน เอง และ ข้าราชการ ของ ท่าน และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน ไม่ ได้ ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ซึ่ง พระองค์ ตรัส ผ่าน ทาง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ
{37:3} กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ เย ฮูคัลบุตรเชเลมิยาห์และเศฟันยาห์ ปุโรหิต บุตร มา อา เส ยาห์ ให้ ไป หา เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว ว่า“ ขอ อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา เพื่อ เรา”
{37:4} ส่วน เย เร มีย์ นั้น ยัง เข้า นอก ออก ใน ท่ามกลาง ประชาชน อยู่ เพราะ ท่าน ยัง ไม่ ได้ ถูก ขัง คุก
{37:5} กองทัพ ของ ฟาโรห์ ได้ ออก มา จาก อียิปต์ เมื่อ คน เค ลเดีย ผู้ ซึ่ง กำลัง ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม อยู่ ได้ ทราบ ข่าว นั้น เขา ทั้งหลาย ก็ ถอย ทัพ ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม
{37:6} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า
{37:7} “ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จง ไป บอก กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ผู้ ใช้ เจ้า มา ไต่ถาม เรา ว่า‘ ดู สิ กองทัพ ของ ฟาโรห์ ซึ่ง มา ช่วย เจ้า กำลัง จะ กลับ ไป ยัง อียิปต์ แผ่นดิน ของ เขา
{37:8} และ คน เค ลเดีย จะ กลับ มา ต่อสู้ กับ กรุง นี้ พวก เขา จะ ยึด ได้ และ เผา เสีย ด้วย ไฟ
{37:9} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า ล่อลวง ตัวเอง โดย กล่าว ว่า“ คน เค ลเดีย จะ ถอย ออก ไป จาก เรา แน่” เพราะ ว่า เขา จะ ไม่ ถอย ออก ไป
{37:10} ถึง แม้ ว่า เจ้า ทำให้ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ คน เค ลเดีย ที่ กำลัง ต่อสู้ เจ้า พ่าย แพ้ และ มี เหลือ แต่ คน ที่ บาดเจ็บ อยู่ ใน เต็นท์ ของ เขา เท่านั้น พวก เขา ก็ จะ ลุก ขึ้น และ เผา กรุง นี้ เสีย ด้วย ไฟ’”
{i37:11} เย เร มีย์ ถูก จำ คุก
{37:11} เมื่อ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ถอย จาก กรุง เยรูซาเล็ม เพราะ กองทัพ ของ ฟาโรห์ เข้า มา ประชิด
{37:12} เย เร มีย์ ก็ ออก ไป จาก กรุง เยรูซาเล็ม มุ่ง ไป ยัง แผ่นดิน เบน ยา มิ น เพื่อ จะ รับ ส่วนแบ่ง ของ ท่าน ท่ามกลาง ประชาชน ที่ นั่น
{37:13} เมื่อ ท่าน อยู่ ที่ ประตู เบน ยา มิ น ทหาร ยาม คน หนึ่ง ชื่อ อิรียาห์บุตรเชเลมิยาห์ ผู้ เป็น บุตร ฮา นันยาห์ ได้ จับ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว ว่า“ ท่าน กำลัง หนี ไป หา คน เค ลเดีย”
{37:14} และ เย เร มีย์ตอบว่า“ ไม่ จริง ข้าพเจ้า ไม่ ได้ หนี ไป หา คน เค ลเดีย” แต่ อิรียาห์ ไม่ ฟัง ท่าน และ จับ เย เร มีย์ นำ มา หา เจ้านาย
{37:15} และ บรรดา เจ้านาย ก็ เดือดดาล ต่อ เย เร มีย์ และ พวก เขา ก็ ตี ท่าน และ ขัง ท่าน ไว้ ใน บ้าน ของ โย นา ธาน เลขานุการ ซึ่ง ได้ ทำให้ เป็น คุก
{37:16} ดังนั้น เย เร มีย์ จึง ถูก ขัง อยู่ ใน คุก มืด และ อยู่ ที่ นั่น หลาย วัน
{37:17} แล้ว กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ ให้ คน ไป เอา ตัว ท่าน มา กษัตริย์ ทรง สอบถาม ท่าน เป็น การ ลับ ที่ ใน พระ ราช วัง ว่า“ มี พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ บ้าง หรือ ไม่?” เย เร มีย์ทูลว่า“ มี พ่ะย่ะค่ะ” แล้ว ท่าน ทูล อีก ว่า“ ฝ่าพระบาท จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน”
{37:18} เย เร มีย์ ได้ ทูล กษัตริย์ เศเดคียาห์อีกว่า“ ข้า พระ บาท ได้ ทำ อะไร ผิด ต่อ ฝ่าพระบาท หรือ ต่อ ข้าราชการ ของ ฝ่าพระบาท หรือ ต่อ ชน ชาติ นี้ ฝ่าพระบาท จึง ได้ จำ ขัง ข้า พระ บาท ไว้ ใน คุก?
{37:19} ผู้ เผย พระ วจนะ ของ ฝ่าพระบาท ผู้ ได้ ทูล เผย พระ วจนะ ต่อ ฝ่าพระบาท ว่า‘ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จะ ไม่ มา ต่อสู้ ฝ่าพระบาท หรือ ต่อสู้ แผ่นดิน นี้’ นั้น อยู่ ที่ไหน?
{37:20} บัดนี้ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้า พระ บาท ขอ ทรง ฟัง ขอ คำ ทูล ของ ข้า พระ บาท มา อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ ของ ฝ่าพระบาท ขอ อย่า ทรง ส่ง ข้า พระ บาท กลับ ไป ที่ บ้าน ของ โย นา ธาน เลขานุการ นั้น เลย เกรง ว่า ข้า พระ บาท จะ ตาย เสีย ที่ นั่น”
{37:21} กษัตริย์ เศเดคียาห์ จึง มี รับสั่ง และ เขา ก็ มอบ เย เร มีย์ ไว้ ที่ บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ และ เขา ให้ ขนม ปัง แก่ ท่าน วัน ละ ก้อน จาก ถนน ช่าง ทำ ขนม จน ขนม ปัง ใน กรุง นั้น หมด เย เร มีย์ จึง ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ อย่าง นั้น
{i38:1} เย เร มีย์ ใน ที่ ขัง น้ำ
{38:1} เชฟาทิยาห์บุตรมัทธาน เก ดา ลิ ยาห์บุตรปาชเฮอร์ และ ยู คา ลบุตรเชเลมิยาห์และปาชเฮอร์บุตรมัลคียาห์ ได้ยิน ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ ที่ กล่าว แก่ ประชาชน ว่า
{38:2} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ คน ที่ ยัง คง อยู่ ใน กรุง จะ ต้อง ตาย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย ภัย พิบัติ แต่ คน ที่ ออก ไป หา คน เค ลเดีย จะ มี ชีวิต อยู่ เขา จะ มี ชีวิต เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม และ ยัง มี ชีวิต อยู่’
{38:3} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ กรุง นี้ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ กองทัพ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ท่าน จะ ยึด ไว้’”
{38:4} และ บรรดา เจ้านาย จึง ทูล กษัตริย์ ว่า“ ขอ ทรง ประหาร ชาย คน นี้ เสีย เพราะ เขา ทำให้ มือ ของ ทหาร ซึ่ง เหลือ อยู่ ใน เมือง นี้ อ่อน ลง ทั้ง มือ ของ ประชาชน ทั้งหมด ด้วย โดย พูด ถ้อยคำ เช่น นี้ แก่ พวก เขา เพราะ ว่า ชาย คน นี้ ไม่ ได้ แสวง หา สวัสดิภาพ แก่ ชน ชาติ นี้ แต่ หา ความ หายนะ”
{38:5} กษัตริย์ เศเดคียาห์ตรัสว่า“ นี่แน่ะ ชาย คน นี้ อยู่ ใน มือ ของ พวก ท่าน แล้ว เพราะ กษัตริย์ ไม่ สามารถ ขัด อะไร พวก ท่าน ได้”
{38:6} เขา จึง จับ เย เร มีย์ หย่อน ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ ของ มัลคียาห์ โอรส ของ กษัตริย์ ซึ่ง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ เขา เอา เชือก หย่อน เย เร มีย์ ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ นั้น ไม่ มี น้ำ มี แต่ โคลน และ เย เร มีย์ ก็ จม ลง ไป ใน โคลน
{i38:7} เอ เบดเมเลค ช่วยเหลือ เย เร มีย์
{38:7} เมื่อ เอ เบดเมเลคคนคูช ข้า ราช สำนัก ใน พระ ราช วัง ได้ยิน ว่า เขา หย่อน เย เร มีย์ ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ นั้น (ส่วน กษัตริย์ ประทับ อยู่ ที่ ประตู เบน ยา มิ น)
{38:8} เอ เบดเมเลค ก็ ออก ไป จาก พระ ราช วัง และ ทูล กษัตริย์ ว่า
{38:9} “ ข้า แต่ กษัตริย์ เจ้านาย ของ ข้า พระ บาท คน เหล่า นี้ ได้ ทำ การ ชั่ว ร้าย ทุก อย่าง ต่อ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ โดย ทิ้ง ท่าน ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ ท่าน คง หิว ตาย ที่ นั่น เพราะ ใน กรุง นี้ ไม่ มี ขนม ปัง เหลือ อยู่ เลย”
{38:10} แล้ว กษัตริย์ มี รับสั่ง แก่ เอ เบดเมเลคคนคูชว่า“ จง เอา คน ไป จาก ที่ นี่ กับ เจ้า 30 คน แล้ว ฉุด เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ออก มา จาก ที่ ขัง น้ำ ก่อน เขา ตาย”
{38:11} เอ เบดเมเลค จึง นำ คน ไป ที่ พระ ราช วัง ไป ยัง ตู้ เสื้อ ผ้า ใน โรง พัสดุ เพื่อ เอา ผ้า เก่าๆ และ เสื้อ ผ้า ขาดๆ และ เขา เอา เชือก ผูก หย่อน ลง ไป ให้ เย เร มีย์ ใน ที่ ขัง น้ำ
{38:12} แล้ว เอ เบดเมเลคคนคูช พูด กับ เย เร มีย์ว่า“ ท่าน จง คล้อง ผ้า และ เสื้อ เก่า นั้น ไว้ ใต้ รักแร้ รอง เชือก ไว้” เย เร มีย์ ก็ ทำ ตาม
{38:13} แล้ว เขา ก็ ฉุด เย เร มีย์ ขึ้น มา ด้วย เชือก และ ยก ท่าน ขึ้น มา จาก ที่ ขัง น้ำ และ เย เร มีย์ ก็ ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์
{i38:14} เศเดคียาห์ ทรง ปรึกษา กับ เย เร มีย์อีก
{38:14} กษัตริย์ เศเดคียาห์ ทรง ใช้ คน ไป นำ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ มา ที่ ทาง เข้า ช่อง ที่ สาม ของ พระ วิหาร แห่ง พระ ยาห์เวห์ และ กษัตริย์ ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า“ เรา จะ ถาม ท่าน สัก ข้อ หนึ่ง ขอ อย่า ปิดบัง เรา เลย”
{38:15} เย เร มีย์จึงทูลเศเดคียาห์ว่า“ ถ้า ข้า พระ บาท จะ ทูล ฝ่าพระบาท ฝ่าพระบาท ก็ จะ ทรง ประหาร ข้า พระ บาท แน่ ไม่ ใช่ หรือ? แต่ ถ้า ข้า พระ บาท จะ ถวาย คำ ปรึกษา ฝ่าพระบาท ก็ จะ ไม่ ทรง ฟัง ข้า พระ บาท”
{38:16} แล้ว กษัตริย์ เศเดคียาห์ ก็ ทรง สาบาน แก่ เย เร มีย์ เป็น การ ลับ ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง สร้าง ชีวิต ของ เรา ทรง พระ ชนม์ อยู่ แน่ ฉัน ใด เรา จะ ไม่ ประหาร ท่าน หรือ มอบ ท่าน ไว้ ใน มือ ของ คน เหล่า นี้ ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ ท่าน”
{38:17} แล้ว เย เร มีย์ทูลเศเดคียาห์ว่า“ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า ฝ่าพระบาท จะ ยอม มอบตัว แก่ เจ้านาย ของ กษัตริย์ บาบิโลน แล้ว ฝ่าพระบาท จะ รอดชีวิต และ กรุง นี้ จะ ไม่ ต้อง ถูก ไฟ เผา ฝ่าพระบาท และ วงศ์วาน ของ ฝ่าพระบาท จะ มี ชีวิต อยู่ ได้
{38:18} แต่ ถ้า ฝ่าพระบาท ไม่ ยอม มอบตัว แก่ เจ้านาย ของ กษัตริย์ บาบิโลน แล้ว กรุง นี้ จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย และ พวก เขา จะ เอา ไฟ เผา เสีย และ ฝ่าพระบาท จะ หนี ไม่ รอด จาก มือ ของ พวก เขา”
{38:19} กษัตริย์ เศเดคียาห์ จึง ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า“ เรา กลัว พวก คน ยูดาห์ ซึ่ง เล็ดลอด ไป หา คน เค ลเดีย เกรง ว่า เรา จะ ถูก มอบ ให้ แก่ พวก เหล่า นั้น และ พวก เขา จะ ทำ ความ อัปยศ แก่ เรา”
{38:20} เย เร มีย์ทูลว่า“ พวก เขา จะ ไม่ มอบ ฝ่าพระบาท ไว้ ขอ ฝ่าพระบาท เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ ตาม ที่ ข้า พระ บาท ได้ ทูล ฝ่าพระบาท จะ เป็น การ ดี ต่อ ฝ่าพระบาท และ ฝ่าพระบาท จะ ทรง พระ ชนม์ อยู่
{38:21} แต่ ถ้า ฝ่าพระบาท ไม่ ยอม มอบตัว นี่ คือ สิ่ง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง สำแดง ต่อ ข้า พระ บาท
{38:22} นี่แน่ะ ผู้หญิง ทุก คน ที่ เหลือ อยู่ ใน วัง ของ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ จะ ถูก นำ ออก ไป ให้ เจ้านาย ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ พวก นาง จะ กล่าว ว่า‘ พระ สหาย ที่ ฝ่าพระบาท ไว้ วาง พระทัย ได้ หลอกลวง ฝ่าพระบาท และ ได้ ชนะ ฝ่าพระบาท แล้ว เมื่อ พระ บาท ของ ฝ่าพระบาท จม ลง ใน โคลน เขา ทั้งหลาย ก็ หัน ไป จาก ฝ่าพระบาท’
{38:23} เขา จะ พา บรรดา สนม มเหสี และ บรรดา โอรส ของ ฝ่าพระบาท ไป ให้ คน เค ลเดีย และ ฝ่าพระบาท เอง ก็ จะ ไม่ ทรง รอด ไป จาก มือ ของ พวก เขา แต่ ฝ่าพระบาท จะ ถูก กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จับ ได้ และ กรุง นี้ จะ ถูก เผา เสีย ด้วย ไฟ”
{38:24} แล้ว เศเดคียาห์ ตรัส กับ เย เร มีย์ว่า“ อย่า ให้ ใคร รู้ ถ้อยคำ เหล่า นี้ และ ท่าน จะ ไม่ ตาย
{38:25} ถ้า พวก เจ้านาย ได้ยิน ว่า เรา พูด กับ ท่าน และ มา หา ท่าน กล่าว ว่า‘ จง บอก มา ว่า เจ้า ทูล อะไร กับ กษัตริย์ และ กษัตริย์ ตรัส อะไร กับ เจ้า อย่า ปิดบัง เรา เลย และ เรา จะ ไม่ ฆ่า เจ้า’
{38:26} ท่าน จง บอก พวก เขา ว่า‘ ข้าพเจ้า ได้ ทูล ขอ ต่อ กษัตริย์ ไม่ ให้ พระองค์ ทรง ส่ง ข้าพเจ้า กลับ ไป ที่ บ้าน ของ โย นา ธาน เพื่อ ให้ ตาย เสีย ที่ นั่น’”
{38:27} และ เจ้านาย ทั้งปวง ก็ มา หา เย เร มีย์ และ ซัก ถาม ท่าน และ ท่าน ก็ ตอบ เขา ตาม ที่ กษัตริย์ ทรง แนะนำ ท่าน พวก เขา จึง หยุด ถาม ท่าน เพราะ การ สนทนา นั้น ไม่ มี ใคร ได้ยิน
{38:28} และ เย เร มีย์ ก็ ค้าง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ จน ถึง วัน ที่ เยรูซาเล็ม ถูก ยึด
{i39:1} การ ล่มสลาย ของ กรุง เยรูซาเล็ม (2 พกษ.24:20-25:21;2 พศด.36:17-21; ยรม.52:3-30)
{39:1} ใน ปี ที่ 9 ของ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน เดือน ที่ 10 เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ได้ มา สู้ รบ กรุง เยรูซาเล็ม และ ได้ ล้อม ไว้
{39:2} ใน ปี ที่ 11 แห่ง รัชกาล เศเดคียาห์ เมื่อ วัน ที่ 9 ของ เดือน ที่ 4 กรุง นั้น ก็ แตก
{39:3} เมื่อ เขา ยึด กรุง เยรูซาเล็ม ได้ แล้ว บรรดา เจ้านาย ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ เข้า มา นั่ง ที่ ประตู กลาง มี เนอร์กัล ชา เร เซอร์ สัมการ์เน โบ สาร เส คิม ผู้ เป็น รับ สา รี สเนอร์กัล ชา เร เซอร์ ผู้ เป็น รับ มัก และ บรรดา ข้าราชการ ที่ เหลือ อยู่ ทั้งสิ้น ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน
{39:4} เมื่อ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ บรรดา ทหาร ได้ เห็น แล้ว พวก เขา ก็ หนี ออก จาก กรุง ใน เวลา กลางคืน ไป ทาง อุทยาน ของ กษัตริย์ ออก ทาง ประตู ระหว่าง กำแพง ทั้ง สอง และ พวก เขา ได้ หนี มุ่ง ไป ยัง ที่ราบ
{39:5} แต่ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ติดตาม พวก เขา ไป ทัน เศเดคียาห์ณ ที่ราบ เมือง เย รี โค และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย จับ พระองค์ ได้ แล้ว เขา นำ พระองค์ ไป ยัง เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัทและเนบูคัดเนส ซาร์ ก็ ทรง พิพากษา โทษ พระองค์
{39:6} กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง ประหาร บรรดา โอรส ของ เศเดคียาห์ ที่ ตำบล ริบ ลาห์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ พระองค์ และ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทรง ประหาร พวก ขุนนาง ทั้งสิ้น ของ ยูดาห์ เสีย
{39:7} พระองค์ ทรง ทำให้ พระ เนตร ของ เศเดคียาห์ บอด ไป แล้ว ตี ตรวน พระองค์ ไว้ เพื่อ จะ นำ ไป บาบิโลน
{39:8} คน เค ลเดีย ได้ เผา พระ ราช วัง และ บ้านเรือน ของ ประชาชน และ พัง กำแพง กรุง เยรูซาเล็ม เสีย
{39:9} แล้ว เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ใน กรุง เป็น เชลย พา ไป ยัง บาบิโลน รวม ถึง คน ที่ เล็ดลอด มา หา ท่าน และ ประชาชน ที่ เหลือ อยู่
{39:10} เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ทิ้ง คน จน ที่ ไม่ มี สมบัติ อะไร ไว้ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ บ้าง และ ใน เวลา เดียวกัน ได้ มอบ สวน องุ่น และ ไร่ นา แก่ เขา
{i39:11} เย เร มีย์ ระลึก ถึง เอ เบดเมเลค เมื่อ ได้ รับ การ ปลดปล่อย
{39:11} เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน บัญชา เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ เกี่ยว กับ เย เร มีย์ว่า
{39:12} “ จง รับ ท่าน ไป ดูแล ท่าน ให้ ดี และ อย่า ทำ อันตราย แก่ ท่าน แต่ จง กระทำ แก่ ท่าน ตาม ที่ ท่าน บอก”
{39:13} ดังนั้น เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ เนบูชัส บาน ผู้ เป็น รับ สา รี สเนอร์กัล ชา เร เซอร์ ผู้ เป็น รับ มัก และ ข้าราชการ ชั้น ผู้ใหญ่ อื่นๆ แห่ง บาบิโลน
{39:14} ได้ ใช้ คน ไป นำ เย เร มีย์ มา จาก บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ เขา ทั้งหลาย มอบ ท่าน ไว้ กับ เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ผู้ เป็น บุตร ชา ฟาน ให้ นำ ท่าน ไป บ้าน ดังนั้น ท่าน จึง ได้ อยู่ ท่ามกลาง ประชาชน
{39:15} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ ขณะ ที่ ท่าน ถูก ขัง อยู่ ใน บริเวณ ทหาร รักษา พระองค์ นั้น ว่า
{39:16} “ จง ไป บอก เอ เบดเมเลคคนคูชว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ให้ ถ้อยคำ ของ เรา ที่ มี อยู่ ต่อ กรุง นี้ สำเร็จ ใน ทาง ร้าย ไม่ ใช่ ทาง ดี และ จะ สำเร็จ ต่อ หน้า เจ้า ใน วัน นั้น
{39:17} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า แต่ เรา จะ ช่วย กู้ เจ้า ใน วัน นั้น และ เขา จะ ไม่ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ คน ที่ เจ้า กลัว
{39:18} เพราะ เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ รอด เป็น แน่ และ เจ้า จะ ไม่ ล้ม ลง ด้วย ดาบ แต่ เจ้า จะ มี ชีวิต เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม เพราะ เจ้า ได้ ไว้ วางใจ ใน เรา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ’”
{i40:1} เย เร มีย์ กับ เก ดา ลิ ยาห์ ผู้ ว่า ราชการ
{40:1} พระ วจนะ มา จาก พระ ยาห์เวห์ ถึง เย เร มีย์หลังจากเนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ปล่อย ให้ ท่าน ไป จาก รา มาห์ ครั้ง เมื่อ เขา จับ ท่าน ตี ตรวน มา พร้อม กับ เชลย จาก กรุง เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ ผู้ ที่ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน
{40:2} ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ นำ เย เร มีย์ มา แล้ว พูด กับ ท่าน ว่า“ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ประกาศ โทษ ต่อ สถานที่ นี้
{40:3} พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำให้ เป็น ไป และ ทรง ทำ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส ไว้ เพราะ พวก ท่าน ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ และ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ สิ่ง นี้ จึง ได้ เกิด ขึ้น แก่ ท่าน
{40:4} นี่แน่ะ วัน นี้ ข้าพเจ้า ปล่อย ท่าน จาก โซ่ ตรวน ที่ มือ ของ ท่าน ถ้า ท่าน เห็น ชอบ ที่ จะ มา ยัง กรุง บาบิโลน กับ ข้าพเจ้า ก็ จง มา เถิด ข้าพเจ้า จะ ดูแล ท่าน ให้ ดี แต่ ถ้า ท่าน ไม่ เห็น ชอบ ที่ จะ มา ยัง กรุง บาบิโลน กับ ข้าพเจ้า ก็ อย่า มา ดู สิ แผ่นดิน ทั้งหมด นี้ อยู่ ต่อ หน้า ท่าน ท่าน จะ ไป ที่ไหน ก็ ได้ ตาม แต่ ท่าน เห็น ดี เห็น ชอบ
{40:5} ถ้า ท่าน ยัง อยู่ ที่ นี่ ท่าน จง กลับ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม บุตร ชา ฟาน ผู้ ซึ่ง กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ อยู่ กับ เขา ท่ามกลาง ประชาชน หรือ จะ ไป ที่ไหน ที่ ท่าน เห็น ชอบ จะ ไป ก็ ได้” ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ จึง สั่ง อนุมัติ เสบียง และ ให้ ของขวัญ แก่ เย เร มีย์ แล้ว ปล่อย ท่าน ไป
{40:6} เย เร มีย์ ก็ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัมที่มิสปาห์ และ อาศัย อยู่ กับ เขา ท่ามกลาง ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ใน แผ่นดิน นั้น
{40:7} เมื่อ บรรดา หัวหน้า กอง ทหาร และ คน ของ พวก เขา ได้ยิน ว่า กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ใน แผ่นดิน นั้น และ ได้ มอบ ชาย หญิง กับ เด็ก ผู้ ที่ เป็น คน จน ที่สุด ใน แผ่นดิน ซึ่ง ไม่ ได้ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ยัง บาบิโลน ไว้ ให้ ท่าน นั้น
{40:8} เขา ทั้งหลาย ก็ ไป หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์มีอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์โยฮานัน บุตร คา เร อาห์เสไรยาห์บุตรทันหุ เมท บรรดา บุตร ของ เอ ฟาย ชาว เนโทฟาห์เยซันยาห์ บุตร ของ ชาว มา อา คาห์ ทั้ง ตัว พวก เขา และ คน ของ เขา
{40:9} เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม บุตร ชา ฟาน ก็ ได้ สาบาน แก่ เขา และ คน ของ เขา ว่า“ อย่า กลัว ที่ จะ ปรนนิบัติ คน เค ลเดีย จง อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน และ ปรนนิบัติ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน แล้ว จะ เป็น การ ดี ต่อ พวก ท่าน
{40:10} ส่วนตัว ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ อาศัย อยู่ ที่ มิส ปาห์ เพื่อ จะ เป็น ผู้แทน พวก ท่าน คอย รับรอง คน เค ลเดีย ผู้ ซึ่ง จะ มา หา เรา แต่ ส่วน ท่าน จง เก็บ เหล้า องุ่น ผลไม้ ฤดู ร้อน และ น้ำมัน ไว้ ใน ภาชนะ และ จง อยู่ ใน เมือง ต่างๆ ของ ท่าน ซึ่ง ท่าน ยึด ได้ นั้น”
{40:11} ใน ทำนอง เดียวกัน เมื่อ พวก คน ยูดาห์ ซึ่ง อยู่ ที่ โม อับ และ ท่ามกลาง คน อัมโมน และ ใน เอ โดม และ ใน แผ่นดิน อื่นๆ ได้ยิน ว่า กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทิ้ง คน ส่วน หนึ่ง ให้ เหลือ ไว้ ใน ยูดาห์ และ ได้ แต่งตั้ง เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ผู้ เป็น บุตร ชา ฟาน ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ เหนือ เขา ทั้งหลาย
{40:12} แล้ว พวก ยิว ทั้งปวง ก็ ได้ กลับ มา จาก ทุก ที่ ซึ่ง เขา ถูก ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น และ มา ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ มา หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์ และ เขา ทั้งหลาย ได้ เก็บ เหล้า องุ่น และ ผลไม้ ฤดู ร้อน ได้ เป็น อัน มาก
{40:13} โย ฮา นัน บุตร ของ คา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า กอง ทหาร ที่ อยู่ ใน สนาม รบ ได้ มา หา เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์
{40:14} และ กล่าว แก่ ท่าน ว่า“ ท่าน ทราบ หรือ ไม่ ว่า บา อา ลิส กษัตริย์ ของ คน อัมโมน ได้ ส่ง ให้ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ มา เอา ชีวิต ของ ท่าน?” ส่วน เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ไม่ เชื่อ พวก เขา
{40:15} แล้ว โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ ได้ พูด กับ เก ดา ลิ ยาห์ เป็น การ ลับ ที่ มิส ปาห์ว่า“ จง ให้ ข้าพเจ้า ไป ฆ่า อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ เสีย และ จะ ไม่ มี ใคร ทราบ เรื่อง ทำไม จะ ให้ เขา เอา ชีวิต ของ ท่าน แล้ว พวก คน ยูดาห์ ซึ่ง มา รวม กัน อยู่ กับ ท่าน จะ กระจัด กระจาย กัน ไป และ คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ นี้ ก็ จะ พินาศ?”
{40:16} แต่ เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม พูด กับ โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ว่า“ ท่าน อย่า ทำ สิ่ง นี้ เลย เพราะ ที่ ท่าน พูด ถึง อิชมาเอล นั้น เป็น ความ เท็จ”
{i41:1} การ จลาจล ต่อต้าน เก ดา ลิ ยาห์
{41:1} ใน เดือน ที่ 7 อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ผู้ เป็น บุตร เอ ลี ชา มา เชื้อ พระ วงศ์ เป็น ข้าราชการ ผู้ใหญ่ คน หนึ่ง ของ กษัตริย์ ได้ มา หา เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม พร้อม กับ คน สิบ คน ที่ มิส ปาห์ และ ที่ นั่น เขา รับประทาน อาหาร ด้วย กัน ที่ มิส ปาห์
{41:2} อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ กับ คน ทั้ง สิบ ที่ อยู่ กับ เขา ก็ ได้ ลุก ขึ้น ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม บุตร ชา ฟาน ผู้ ที่ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แต่งตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ ที่ แผ่นดิน นั้น เสีย ด้วย ดาบ จน ตาย
{41:3} อิชมาเอล ได้ ฆ่า พวก คน ยูดาห์ ทั้งหมด ที่ อยู่ กับ เก ดา ลิ ยาห์ที่มิสปาห์ และ ทหาร เค ลเดีย ผู้ เผอิญ อยู่ ที่ นั่น ด้วย
{41:4} หลัง จาก วัน ที่ เก ดา ลิ ยาห์ ถูก ฆ่า และ ยัง ไม่ มี ใคร รู้เรื่อง
{41:5} มี ชาย 80 คน มา จาก เมือง เชเคมเมืองชิโลห์ และ เมือง สะ มา เรีย พวก เขา โกน หนวด เครา และ สวม เสื้อ ผ้า ขาด และ ตาม ตัว มี รอย เชือด นำ เครื่อง ธัญ บูชา และ กำยาน มา ถวาย ที่ พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์
{41:6} อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ มา จาก มิส ปาห์ พบ เขา เหล่า นั้น อิชมาเอล เดิน ไป ร้องไห้ ไป เมื่อ เขา พบ คน เหล่า นั้น จึง พูด กับ พวก เขา ว่า“ เชิญ เข้า มา หา เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัมเถิด”
{41:7} เมื่อ พวก เขา เข้า มา ถึง กลาง เมือง อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ และ คน ที่ อยู่ กับ ท่าน ก็ ฆ่า พวก เขา และ โยน ศพ ลง ไป ใน ที่ ขัง น้ำ
{41:8} แต่ ใน พวก นั้น มี อยู่ 10 คน ด้วย กัน ที่ พูด กับ อิชมาเอลว่า“ อย่า ฆ่า เรา เลย เพราะ เรา มี ข้าว สาลี ข้าว บาร์เลย์ น้ำมัน และ น้ำผึ้ง ซ่อน ไว้ ใน ทุ่ง นา” ดังนั้น เขา จึง ละเว้น ไม่ ฆ่า พวก เขา พร้อม กับ พวก พี่น้อง ของ เขา
{41:9} ที่ ขัง น้ำ ซึ่ง อิชมาเอล โยน ศพ ของ ผู้ ที่ เขา ฆ่า ตาย ลง ไป นั้น เป็น ที่ ใหญ่ ซึ่ง กษัตริย์ อาสา สร้าง ไว้ เพื่อ ป้องกัน บา อาชา กษัตริย์ แห่ง อิสราเอล อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ก็ ใส่ คน ที่ ถูก ฆ่า ไว้ จน เต็ม
{41:10} แล้ว อิชมาเอล ก็ จับ คน ทั้งหมด ที่ เหลือ อยู่ ใน มิส ปาห์ ไป เป็น เชลย คือ พวก ราช ธิดา และ ประชาชน ทั้งหมด ที่ เหลือ อยู่ ที่ มิส ปาห์ผู้ที่เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ มอบหมาย ให้ แก่ เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัมอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ได้ จับ พวก เขา เป็น เชลย และ ออก เดิน ข้าม ฟาก ไป หา คน อัมโมน
{41:11} แต่ เมื่อ โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า กอง ทหาร ซึ่ง อยู่ กับ เขา ทราบ เรื่อง ความ ชั่ว ร้าย ซึ่ง อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ได้ ทำ ไป นั้น
{41:12} เขา จึง จัด คน ทั้งหมด ของ เขา ไป ต่อสู้ กับ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ เขา ทั้งหลาย ปะทะ ท่าน ที่ สระ ใหญ่ ซึ่ง อยู่ ใน เมือง กิเบโอน
{41:13} และ เมื่อ ประชาชน ผู้ ซึ่ง อยู่ กับ อิชมาเอล เห็น โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า กอง ทหาร ที่ อยู่ กับ เขา เขา ทั้งหลาย ก็ ยินดี
{41:14} ประชาชน ทั้งหมด ซึ่ง อิชมาเอล จับ เป็น เชลย มา จาก มิส ปาห์ จึง หัน หลัง และ กลับ ไป เขา ไป หา โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์
{41:15} แต่ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ พร้อม กับ ชาย 8 คน ได้ หนี รอด จาก โย ฮา นัน ไป หา คน อัมโมน
{41:16} แล้ว โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ บรรดา หัวหน้า ของ กอง ทหาร ซึ่ง อยู่ กับ ท่าน ได้ นำ ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ทั้งหมด ซึ่ง อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ได้ จับ เป็น เชลย จาก มิส ปาห์ หลัง จาก ที่ ได้ ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม แล้ว นั้น คือ ทหาร ผู้หญิง เด็ก และ ข้า ราช สำนัก กลับ มา จาก กิเบโอน
{41:17} และ พวก เขา ก็ ไป อยู่ ที่ เก รู ธคิมฮัมใกล้เบธเลเฮม ตั้งใจ จะ ไป ยัง อียิปต์
{41:18} ไป จาก คน เค ลเดีย เพราะ กลัว ด้วย ว่า อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ ได้ ฆ่า เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ผู้ ซึ่ง กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทรง ตั้ง ให้ เป็น ผู้ ว่า ราชการ เหนือ แผ่นดิน นั้น เสีย
{i42:1} เย เร มีย์ แนะนำ ผู้ รอดชีวิต ไม่ ให้ อพยพ
{42:1} ส่วน พวก หัวหน้า กอง ทหาร ทั้งหมด และ โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์และเยซันยาห์ บุตร โฮ ชา ยาห์ และ ประชาชน ทั้งปวง จาก ผู้น้อย ที่สุด ถึง ผู้ใหญ่ ที่สุด ได้ มา หา
{42:2} และ พูด กับ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า“ โปรด ฟัง คำ ร้อง ของ พวก เรา และ อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพื่อ พวก เรา ที่ เหลือ อยู่ ทั้งหมด นี้ เพราะ เรา เหลือ อยู่ น้อย คน จาก เดิม ที่ มี คน มากมาย ตาม ที่ ท่าน เห็น อยู่ กับ ตา แล้ว
{42:3} ขอ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน สำแดง หนทาง แก่ เรา ว่า เรา ควร จะ ไป ทาง ไหน และ ขอ สำแดง สิ่ง ที่ เรา ควร จะ ทำ”
{42:4} เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า“ ข้าพเจ้า ได้ยิน แล้ว นี่แน่ะ ข้าพเจ้า จะ อธิษฐาน ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ตาม คำ ขอร้อง ของ พวก ท่าน และ พระ ยาห์เวห์ ทรง ตอบ ท่าน ประการ ใด ข้าพเจ้า จะ บอก แก่ ท่าน ข้าพเจ้า จะ ไม่ ปิดบัง สิ่ง ใด ไว้ จาก ท่าน เลย”
{42:5} แล้ว พวก เขา พูด กับ เย เร มีย์ว่า“ ขอ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พยาน ที่ สัตย์ จริง และ สัตย์ ซื่อ ต่อสู้ เรา ถ้า เรา ไม่ ได้ ทำ ตาม พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง ใช้ ท่าน
{42:6} ไม่ ว่า จะ ดี หรือ ร้าย เรา จะ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ผู้ ซึ่ง เรา ส่ง ท่าน ให้ ไป หา นั้น เพื่อ จะ เป็น การ ดี ต่อ เรา เมื่อ เรา เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา”
{42:7} ต่อ มา เมื่อ ครบ 10 วัน แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์
{42:8} แล้ว ท่าน จึง ให้ ตาม ตัว โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ พวก หัวหน้า กอง ทหาร ทุก คน ผู้ อยู่ กับ ท่าน และ ประชาชน ทั้งหมด จาก ผู้น้อย ที่สุด ถึง ผู้ใหญ่ ที่สุด
{42:9} และ บอก เขา ว่า“ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ผู้ ซึ่ง ท่าน ได้ ใช้ ให้ ข้าพเจ้า นำ เอา คำ อ้อนวอน ของ ท่าน ไป เสนอ พระองค์ นั้น ได้ ตรัส ดังนี้ ว่า
{42:10} ‘ ถ้า พวก เจ้า จะ อยู่ ต่อ ไป ใน แผ่นดิน นี้ เรา จะ สร้าง เจ้า ขึ้น และ ไม่ ทำลาย ลง เรา จะ ปลูก เจ้า ไว้ และ ไม่ ถอน เจ้า เสีย เพราะ เรา ได้ กลับ ใจ จาก เหตุ ร้าย ซึ่ง เรา ได้ ทำ แก่ เจ้า แล้ว
{42:11} อย่า กลัว กษัตริย์ บาบิโลน ผู้ ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น’ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ อย่า กลัว เขา เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า เพื่อ ช่วย เจ้า และ ช่วย กู้ เจ้า ให้ พ้น จาก มือ ของ เขา
{42:12} เรา จะ ให้ ความ กรุณา แก่ เจ้า เพื่อ เขา จะ ได้ กรุณา เจ้า และ ยอม ให้ เจ้า อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เจ้า เอง’
{42:13} แต่ ถ้า พวก เจ้า พูด ว่า‘ เรา จะ ไม่ อยู่ ใน แผ่นดิน นี้’ โดย ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า
{42:14} และ กล่าว ว่า‘ ไม่ เอา เรา จะ เข้า ไป ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ ซึ่ง เรา จะ ไม่ เห็น สงคราม จะ ไม่ ได้ยิน เสียง เขา สัตว์ จะ ไม่ หิว ขนม ปัง และ เรา จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’
{42:15} คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ เอ๋ย ขอ ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า ของ อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ ถ้า เจ้า มุ่งหน้า จะ เข้า อียิปต์ และ ไป อาศัย ที่ นั่น
{42:16} แล้ว ดาบ ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น จะ ตาม ทัน เจ้าที่ นั่น ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ การ กันดาร อาหาร ซึ่ง เจ้า กลัว อยู่ นั้น จะ ติดตาม เจ้า ไป ถึง อียิปต์ และ เจ้า จะ ตาย ที่ นั่น
{42:17} ทุก คน ซึ่ง มุ่งหน้า ไป ยัง อียิปต์ เพื่อ จะ อยู่ ที่ นั่น จะ ตาย เสีย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ โรค ระบาด เขา จะ ไม่ มี คน เหลือ อยู่ หรือ รอดตาย จาก เหตุ ร้าย ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ เขา’
{42:18} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เรา ได้ เทค วาม กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา ลง เหนือ ชาว เยรูซาเล็ม อย่างไร เรา จะ เทค วาม โกรธ ของ เรา เหนือ พวก เจ้า หาก เจ้า ไป ยัง อียิปต์ อย่าง นั้น เจ้า จะ เป็น คำ สาป เป็น ที่ น่า หวาดหวั่น เป็น คำ แช่ง และ เป็น คำ ตำหนิ เจ้า จะ ไม่ ได้ เห็น ที่ นี่ อีก’
{42:19} คน ยูดาห์ ที่ ยัง เหลือ อยู่ เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส กับ ท่าน แล้ว ว่า‘ อย่า ไป อียิปต์’ จง รู้ เป็น แน่ ว่า ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ตักเตือน ท่าน ว่า
{42:20} พวก ท่าน ได้ ทำ ผิด ต่อ ชีวิต ของ ท่าน เอง เพราะ ท่าน ได้ ใช้ ข้าพเจ้า ไป หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า‘ ขอ อธิษฐาน เพื่อ เรา ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส ประการ ใด ขอบ อก แก่ เรา และ เรา จะ ทำ ตาม’
{42:21} และ ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ประกาศ พระ วจนะ นั้น แก่ พวก ท่าน แล้ว แต่ ท่าน ไม่ เคย ฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สิ่ง ใดๆ ซึ่ง พระองค์ ทรง ใช้ ข้าพเจ้า มาบ อก ท่าน
{42:22} เพราะ ฉะนั้น บัดนี้ จง ทราบ เป็น แน่ ว่า พวก ท่าน จะ ตาย ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด ใน สถานที่ ซึ่ง พวก ท่าน ปรารถนา จะ ไป อาศัย อยู่”
{i43:1} เย เร มีย์ ถูก พา ไป อียิปต์ และ ได้ เตือน ถึง การ พิพากษา
{43:1} เมื่อ เย เร มีย์ พูด กับ ประชาชน ทั้งปวง เสร็จ ใน เรื่อง พระ วจนะ ทั้งสิ้น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ได้ ทรง ใช้ ให้ ท่าน ไป พูด กับ พวก เขา แล้ว
{43:2} อา ซา ริ ยาห์ บุตร โฮ ชา ยาห์ และ โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ บรรดา คน ที่ โอหัง ได้ พูด กับ เย เร มีย์ว่า“ ท่าน พูด โกหก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ไม่ ได้ ใช้ ท่าน ให้ มา พูด ว่า‘ อย่า ไป อียิปต์ เพื่อ จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น’
{43:3} แต่ บา รุ คบุตรเนริยาห์ ได้ ยุ ท่าน ให้ ต่อสู้ กับ เรา เพื่อ จะ มอบ เรา ไว้ ใน มือ ของ คน เค ลเดีย เพื่อ พวก เขา จะ ได้ ฆ่า เรา หรือ กวาด เรา ไป เป็น เชลย ใน บาบิโลน”
{43:4} โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ พวก หัวหน้า กอง ทหาร ทุก คน และ ประชาชน ทั้งสิ้น ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ ที่ ให้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ยูดาห์
{43:5} แต่ โย ฮา นัน บุตร คา เร อาห์ และ พวก หัวหน้า กอง ทหาร ได้ พา คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ไป คือ ผู้ ซึ่ง กลับ มา อยู่ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ จาก ประชาชาติ ต่างๆ ที่ พวก เขา ถูก ขับ ไล่ ให้ ไป อยู่ นั้น
{43:6} คือ พวก ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก บรรดา ราช ธิดา ของ กษัตริย์ และ ทุก คน ซึ่ง เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ เหลือ ไว้ ให้ แก่ เก ดา ลิ ยาห์บุตรอาหิคัม ผู้ เป็น บุตร ชา ฟาน รวม ทั้ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ และ บา รุ คบุตรเนริยาห์
{43:7} พวก เขา ได้ มา ยัง แผ่นดิน อียิปต์ เพราะ เขา ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ และ เขา ก็ มา ถึง นคร ทา ปาน เห ส
{43:8} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ ใน นคร ทา ปาน เห สว่า
{43:9} “ จง ถือ หิน ก้อน ใหญ่ๆ ไว้ ใน มือ ของ เจ้า แล้ว ซ่อน ไว้ ใน ปูน สอ ตรง ทาง เดิน ซึ่ง อยู่ ที่ ทาง เข้า ไป สู่ พระ ราช วัง ของ ฟาโรห์ ใน นคร ทา ปาน เห ส ต่อ หน้า ต่อ ตา คน ยูดาห์
{43:10} และ จง กล่าว แก่ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ใช้ และ นำ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ผู้ รับใช้ ของ เรา และ ท่าน จะ ตั้ง พระ ที่นั่ง ของ ท่าน เหนือ หิน เหล่า นี้ ซึ่ง เรา ได้ ซ่อน ไว้ และ ท่าน จะ กาง พลับพลา ของ ท่าน เหนือ หิน เหล่า นี้
{43:11} ท่าน จะ มา โจมตี แผ่นดิน อียิปต์ มอบ ผู้ ถูก กำหนด ให้ เป็น โรค แก่ โรค ระบาด ผู้ ถูก กำหนด ให้ เป็น เชลย แก่ การ เป็น เชลย และ ผู้ ถูก กำหนด ให้ โดน ดาบ แก่ ดาบ
{43:12} และ เรา จะ ก่อ ไฟ ใน วิหาร ของ บรรดา พระ แห่ง อียิปต์ และ ท่าน จะ เผา เสีย และ กวาด พวก เขา ไป เป็น เชลย และ จะ ชำระ แผ่นดิน อียิปต์ เหมือน ผู้ เลี้ยง แกะ ชำระ เหา ออก จาก เสื้อ คลุม และ ท่าน จะ ไป จาก ที่ นั่น ด้วย สวัสดิภาพ
{43:13} ท่าน จะ หัก เสา ศักดิ์สิทธิ์ ใน วิหาร พระ อาทิตย์ ซึ่ง อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ และ ท่าน จะ เอา ไฟ เผา วิหาร ของ บรรดา พระ แห่ง อียิปต์ เสีย”
{i44:1} ประณาม ความ ดื้อดึง จะ นับถือ รูป เคารพ
{44:1} พระ วจนะ มา ยัง เย เร มีย์ เกี่ยว กับ พวก ยิว ที่ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ มิ กด ล ทา ปาน เห สเมมฟิส และ ใน แผ่นดิน ปัทโรสว่า
{44:2} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า พวก เจ้า ได้ เห็น เหตุ ร้าย ทั้งสิ้น ที่ เรา นำ มา เหนือ กรุง เยรูซาเล็ม และ เหนือ ทุก เมือง ของ ยูดาห์ ดู สิ ทุก วัน นี้ เมือง เหล่า นั้น ก็ ถูก ทิ้ง ร้าง ไม่ มี ใคร อาศัย อยู่
{44:3} เพราะ ความ อธรรม ซึ่ง พวก เขา ได้ กระทำ ได้ ยั่วยุ เรา ให้ โกรธ ด้วย การ ที่ พวก เขา ไป เผา เครื่อง หอม และ ปรนนิบัติ พระ อื่นๆ ซึ่ง เขา ไม่ รู้จัก ไม่ ว่า เขา เอง หรือ พวก เจ้า หรือ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{44:4} อย่างไร ก็ ดี เรา ได้ ใช้ บรรดา ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ มา ยัง เจ้า ครั้ง แล้ว ครั้ง เล่า กล่าว ว่า‘ ขอ อย่า ทำ สิ่ง ที่ น่า รังเกียจ ซึ่ง เรา เกลียด ชัง นี้ เลย’
{44:5} แต่ พวก เขา ก็ ไม่ ฟัง หรือ เงี่ยหู ฟัง โดย หัน จาก ความ ชั่ว ร้าย ของ เขา และ ไม่ เผา เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น
{44:6} ดังนั้น เรา จึง ได้ เทค วาม โกรธ และ ความ กริ้ว ของ เรา ออก ให้ พลุ่ง ขึ้น ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง ของ กรุง เยรูซาเล็ม และ เมือง เหล่า นั้น ก็ กลาย เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง และ ร้าง เปล่า อย่าง ทุก วัน นี้
{44:7} และ บัดนี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ทำไม พวก เจ้า จึง ทำ ความ ชั่ว ร้าย นี้ แก่ ตัว เจ้า เอง และ ตัด เอา ผู้ชาย ผู้หญิง ทั้ง ทารก และ เด็ก ออก เสีย จาก ท่ามกลาง ยูดาห์ จน ไม่ มี คน เหลือ อยู่ ไว้ แก่ เจ้า เลย
{44:8} ทำไม พวก เจ้า จึง ยั่วยุ เรา ให้ โกรธ ด้วย งาน แห่ง มือ ของ เจ้า ด้วย การ เผา เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น ใน แผ่นดิน อียิปต์ ที่ เจ้า มา อาศัย อยู่ นั้น เพื่อ เจ้า จะ ต้อง ถูก ตัด ออก และ เป็น ที่ สาปแช่ง และ ตำหนิ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ แห่ง แผ่นดิน โลก?
{44:9} เจ้า ได้ ลืม ความ อธรรม ของ บรรพบุรุษ ของ เจ้า ความ อธรรม ของ บรรดา กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ความ อธรรม ของ บรรดา มเหสี ของ พวก เขา ความ อธรรม ของ พวก เจ้า เอง และ ความ อธรรม ของ บรรดา ภรรยา ของ เจ้า ซึ่ง พวก เขา ได้ ทำ ใน แผ่นดิน ยูดาห์ และ ใน ถนน ของ กรุง เยรูซาเล็ม เสีย แล้ว หรือ?
{44:10} จน ถึง ทุก วัน นี้ พวก เขา ก็ ไม่ ได้ ถ่อม ตัว ลง หรือ เกรงกลัว หรือ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ หรือ ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา ซึ่ง เรา ให้ มี ไว้ แก่ พวก เจ้า และ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{44:11} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล จึง ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ มุ่งหน้า ของ เรา ต่อสู้ เจ้า ด้วย หายนะ และ จะ ตัด ยูดาห์ ออก เสีย ทั้งหมด
{44:12} เรา จะ เอา คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ไป เสีย ผู้ ซึ่ง มุ่งหน้า มา ที่ แผ่นดิน อียิปต์ เพื่อ จะ อาศัย อยู่ นั้น และ พวก เขา จะ ถูก ผลาญ เสีย หมด เขา จะ ล้ม ลง ใน แผ่นดิน อียิปต์ เขา จะ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร ตั้งแต่ ผู้น้อย ที่สุด จน ถึง ผู้ใหญ่ ที่สุด พวก เขา จะ ตาย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ เขา จะ กลาย เป็น คำ สาป เป็น ที่ น่า หวาดหวั่น เป็น คำ แช่ง และ เป็น คำ ตำหนิ
{44:13} เรา จะ ลงโทษ คน เหล่า นั้น ผู้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ ดัง ที่ เรา ลงโทษ กรุง เยรูซาเล็ม ด้วย ดาบ ด้วย การ กันดาร อาหาร และ ด้วย โรค ระบาด
{44:14} จน คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ผู้ ซึ่ง มา อาศัย ใน แผ่นดิน อียิปต์ นั้น จะ ไม่ รอด พ้น หรือ เหลือก ลับ ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ ที่ ซึ่ง เขา ปรารถนา จะ กลับ ไป อาศัย อยู่ เพราะ ว่า เขา จะ ไม่ ได้ กลับ ไป นอกจาก ผู้ ลี้ภัย บาง คน”
{44:15} แล้ว ผู้ชาย ทุก คน ที่ รู้ ว่า ภรรยา ของ ตน ได้ ถวาย เครื่อง หอม แก่ พระ อื่น และ ผู้หญิง ทุก คน ที่ ยืน อยู่ ใกล้ เป็น ที่ ชุมนุม ใหญ่ คือ ประชาชน ทั้งหมด ที่ อาศัย ใน ปัทโรส ใน แผ่นดิน อียิปต์ ได้ ตอบ เย เร มีย์ว่า
{44:16} “ สำหรับ ถ้อยคำ ซึ่ง ท่าน ได้ บอก แก่ เรา ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ นั้น เรา จะ ไม่ ฟัง ท่าน
{44:17} แต่ เรา จะ ทำ ทุก สิ่ง ที่ เรา ได้ บน ไว้ คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แด่ พระนาง ดัง ที่ เรา ได้ ทำ ทั้ง พวก เรา และ บรรพบุรุษ ของ เรา บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ เรา ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง ใน กรุง เยรูซาเล็ม ทำ อย่าง นั้น แล้ว เรา จึง มี อาหาร บริบูรณ์ และ อยู่ เย็น เป็น สุข และ ไม่ เห็น สิ่ง ร้าย ใดๆ
{44:18} ตั้งแต่ เรา งด การ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนาง เรา ก็ ขัด สน ทุก อย่าง และ ถูก ผลาญ ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร”
{44:19} และ พวก ผู้หญิง กล่าว ว่า“ เมื่อ เรา เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนาง ที่ เรา ได้ ทำ ขนม พิมพ์ รูป พระนาง ถวาย และ ที่ ได้ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนาง นั้น เรา ทำ นอกเหนือ ความเห็น ชอบ ของ สามี ของ เรา หรือ?”
{44:20} แล้ว เย เร มีย์ ได้ ตอบ ประชาชน ทั้งสิ้น ทั้ง พวก ผู้ชาย และ ผู้หญิง คือ ประชาชน ทั้งปวง ผู้ ให้ คำ ตอบ แก่ ท่าน ว่า
{44:21} “ สำหรับ เครื่อง หอม ที่ ท่าน ได้ เผา ถวาย ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์ และ ตาม ถนน หนทาง กรุง เยรูซาเล็ม ทั้ง ตัว ท่าน บรรพบุรุษ ของ ท่าน บรรดา กษัตริย์ และ เจ้านาย ของ ท่าน และ ประชาชน แห่ง แผ่นดิน นั้น พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ทรง จดจำ ไว้ หรือ? พระองค์ ไม่ ได้ ทรง นึก ถึง หรือ?
{44:22} พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทน ต่อ การ กระทำ อัน ชั่ว ร้าย ของ ท่าน และ สิ่ง น่า รังเกียจ ซึ่ง ท่าน ได้ ทำ นั้น ต่อ ไป อีก ไม่ ไหว แล้ว เพราะ ฉะนั้น แผ่นดิน ของ ท่าน จึง ได้ กลาย เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง และ ที่ ร้าง เปล่า และ เป็น ที่ สาปแช่ง ปราศจาก คน อาศัย ดัง ทุก วัน นี้
{44:23} เพราะ ว่า ท่าน ได้ เผา เครื่อง หอม และ เพราะ ว่า ท่าน ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ และ ไม่ เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ หรือ ดำเนิน ตาม ธรรม บัญญัติ ของ พระองค์ ตาม กฎเกณฑ์ ของ พระองค์ และ ตาม พระ โอวาท ของ พระองค์ โทษ นี้ จึง ได้ ตก แก่ ท่าน ดัง ทุก วัน นี้”
{44:24} เย เร มีย์ ได้ กล่าว แก่ ประชาชน ทั้งสิ้น และ พวก ผู้หญิง ทุก คน ว่า“ คน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{44:25} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า‘ เจ้า และ ภรรยา ของ เจ้า ได้ ยืนยัน ด้วย ปาก และ ได้ ลงมือ ทำ ด้วย โดย กล่าว ว่า“ เรา จะ แก้ บน ซึ่ง เรา ได้ บน ไว้ แน่นอน คือ เผา เครื่อง หอม ถวาย เจ้าแม่ แห่ง ฟ้า สวรรค์ และ เท เครื่อง ดื่ม ถวาย แก่ พระนาง” เมื่อ เจ้า ได้ บน ไว้ ก็ แก้ บน ไป เถอะ
{44:26} ดังนั้น คน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา ได้ ปฏิญาณ โดย นาม ยิ่งใหญ่ ของ เรา ว่า ปาก ของ คน ยูดาห์ ตลอด ทั่ว แผ่นดิน อียิปต์ จะ ไม่ ออก นาม ของ เรา โดย กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตราบ ใด’
{44:27} นี่แน่ะ เรา คอย ดู อยู่ เพื่อ จะ ลงโทษ ไม่ ใช่ เพื่อ ให้ สิ่ง ดี คน ยูดาห์ ทั้งสิ้น ผู้ อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์ จะ ถูก ผลาญ เสีย ด้วย ดาบ และ ด้วย การ กันดาร อาหาร จน กว่า จะ ถึง ที่สุด ของ พวก เขา
{44:28} พวก ที่ หนี พ้น ดาบ และ ได้ กลับ จาก แผ่นดิน อียิปต์ ไป ยัง แผ่นดิน ยูดาห์ มี จำนวน น้อย และ คน ยูดาห์ ที่ เหลือ อยู่ ทั้งสิ้น ผู้ มา อาศัย อยู่ ที่ แผ่นดิน อียิปต์ จะ ทราบ ว่า คำ ของ ใคร จะ ยั่งยืน เป็น คำ ของ พวก เขา หรือ คำ ของ เรา
{44:29} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ ลงโทษ เจ้า ใน สถานที่ นี้ เพื่อ เจ้า จะ ได้ ทราบ ว่า คำ ของ เรา ซึ่ง มุ่ง ร้าย ต่อ เจ้า จะ คง อยู่ เป็น แน่ นี่ จะ เป็น หมาย สำคัญ แก่ เจ้า
{44:30} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ มอบ ฟาโรห์ โฮ ฟ รา กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา และ ใน มือ ของ คน เหล่า นั้น ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา ดัง ที่ เรา ได้ มอบ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ไว้ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ แห่ง บาบิโลน ผู้ ซึ่ง เป็น ศัตรู ของ เขา และ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา’”
{i45:1} คำ ปลอบโยน สำหรับ บา รุ ค
{45:1} ถ้อยคำ ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ กล่าว แก่ บา รุ คบุตรเนริยาห์ เมื่อ เขา เขียน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ลง ใน หนังสือ ตาม คำ บอก ของ เย เร มีย์ ใน ปี ที่ 4 แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{45:2} “ บา รุ คเอ๋ยพระยาห์เวห์ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส กับ ท่าน ดังนี้ ว่า
{45:3} เจ้า ว่า“ วิบัติ แก่ ข้า เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง เพิ่ม ความ ทุกข์ เข้า ใน ความ เจ็บ ของ ข้า ข้า เหน็ดเหนื่อย ด้วย การ คร่ำครวญ ของ ข้า ข้า ไม่ พบ ความ สงบ เลย”
{45:4} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จง บอก เขา ว่า นี่แน่ะ สิ่ง ใด ที่ เรา ก่อสร้าง ขึ้น เรา จะ ทำลาย ลง และ สิ่ง ใด ที่ เรา ได้ ปลูก เรา จะ ถอน ออก คือ แผ่นดิน ทั้งหมด
{45:5} และ เจ้า จะ หา สิ่ง ใหญ่ โต เพื่อ ตัวเอง หรือ? อย่า หา มัน เลย เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา เหนือ มนุษย์ ทั้งสิ้น แต่ เรา จะ ให้ ชีวิต ของ เจ้า แก่ เจ้า เป็น บำเหน็จ แห่ง การ สงคราม ใน ทุก สถานที่ ที่ เจ้า จะ ไป’”
{i46:1} การ พิพากษา อียิปต์
{46:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ เกี่ยว กับ บรรดา ประชาชาติ
{46:2} เรื่อง อียิปต์ เกี่ยว กับ กองทัพ ของ ฟาโรห์ เน โค กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ซึ่ง อยู่ ที่ ริม แม่น้ำ ยู เฟรติส ที่ เมือง คา รเคมิชและซึ่งเนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ตี แตก ใน ปี ที่ 4 แห่ง รัชกาล เย โฮ ยา คิม โอรส ของ โย สิ ยาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ว่า
{46:3} “ จง เตรียม ดั้ง และ โล่ และ เข้า ประชิด สงคราม
{46:4} จง ผูก อาน ม้า และ ขึ้น ขี่ เถิด จง สวม หมวก เข้า ประจำ ที่ จง ขัด หอก จง สวม เสื้อเกราะ ไว้
{46:5} ทำไม เรา เห็น พวก เขา ครั่น คร้าม และ หัน หลัง กลับ? นักรบ ของ เขา ถูก ตี ล้ม ลง และ รีบ หนี ไป พวก เขา ไม่ เหลียว กลับ ความ สยดสยอง อยู่ ทุก ด้าน” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{46:6} “ คน เร็ว ก็ หนี ไป ไม่ ได้ นักรบ ก็ หนี ไป ไม่ รอด พวก เขา สะดุด และ ล้ม ลง ใน แดน เหนือ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{46:7} “ นี่ ใคร กัน? โผล่ ขึ้น มา ดั่ง แม่น้ำ ไนล์ เหมือน แม่น้ำ ซึ่ง น้ำ ของ มัน ซัด ขึ้น
{46:8} อียิปต์ โผล่ ขึ้น มา ดั่ง แม่น้ำ ไนล์ เหมือน แม่น้ำ ของ มัน ซัด ขึ้น เขา ว่า‘ ข้า จะ ขึ้น ข้า จะ คลุม โลก ข้า จะ ทำลาย เมือง ต่างๆ และ ชาว เมือง นั้น เสีย’
{46:9} ม้า ทั้งหลาย เอ๋ย รุดหน้า ไป เถิด รถ รบ ทั้งหลาย เอ๋ย เดือดดาล เข้า เถิด จง ให้ นักรบ ออก ไป คือ คน คู ช และ คน พู ต ผู้ ถือ โล่ คน ลูดิม ผู้ ถือ และ โก่ง ธนู
{46:10} วัน นั้น เป็น วัน แห่ง พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ เป็น วัน แห่ง การ แก้ แค้น ที่ จะ แก้ แค้น ศัตรู ของ พระองค์ ดาบ จะ กิน จน อิ่ม และ ดื่ม โลหิต ของ เขา จน เต็ม คราบ เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ผู้ ทรง เป็น จอมทัพ ทรง เตรียม สัต ว บูชา ใน แดน เหนือ ข้าง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{46:11} ธิดา พรหมจารี แห่ง อียิปต์ เอ๋ย จง ขึ้น ไป ที่ กิเล อาด และ ไป เอา ยามา เจ้า ได้ ใช้ ยา เป็น อัน มาก แล้ว แต่ ก็ ไร้ ผล สำหรับ เจ้า นั้น รักษา ไม่ หาย
{46:12} บรรดา ประชาชาติ ได้ยิน ถึง ความ อาย ของ เจ้า และ โลก ก็ เต็ม ด้วย เสียง คร่ำครวญ ของ เจ้า เพราะ ว่า นักรบ สะดุด กันเอง พวก เขา ได้ ล้ม ลง ด้วย กัน ทั้ง คู่”
{i46:13} บาบิโลน จะ โจมตี อียิปต์
{46:13} พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ เรื่อง การ มา ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เพื่อ จะ โจมตี แผ่นดิน อียิปต์ ว่า
{46:14} “ จง ประกาศ ใน อียิปต์ และ ป่าวร้อง ใน เมือง มิ กด ล จง ป่าวร้อง ใน เมือง เม มฟิส และ ทา ปาน เห ส จง กล่าว ว่า‘ เข้า ประจำ ที่ และ เตรียม พร้อม เพราะ ว่า ดาบ จะ สังหาร คน ที่ อยู่ รอบ ตัว เจ้า
{46:15} ทำไม พระ อะ บิ ส จึง หนี เสีย เล่า? ทำไม รูป วัว ผู้ ของ เจ้า ไม่ ยืน มั่น อยู่? เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง ผลัก เขา ล้ม ลง
{46:16} ฝูง ชน สะดุด และ ต่าง ก็ ล้ม ทับ กัน และ พวก เขา พูด ว่า“ ลุก ขึ้น เถอะ ให้ เรา กลับ ไป ยัง ชน ชาติ ของ เรา ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เรา ถือ กำเนิด มา ไป จาก ดาบ ของ ผู้ บีบ บังคับ”
{46:17} พวก เขา เรียก ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ว่า“ ผู้ ส่งเสียง ดัง ผู้ ปล่อย ให้ โอกาส ผ่าน ไป”’
{46:18} “ พระ มหา กษัตริย์ ผู้ ทรง พระ นาม ว่า พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉัน ใด จะ มี ผู้ หนึ่ง มา เหมือน ภูเขา ทา โบร์ ท่ามกลาง ภูเขา ทั้งหลาย และ เหมือน ภูเขา คา ร เมล ข้าง ทะเล
{46:19} เจ้า ผู้ อาศัย อยู่ ใน อียิปต์ เอ๋ย จง เตรียม ข้าวของ สำหรับ ตัว เจ้า เพื่อ การ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย เพราะ ว่า เมือง เม มฟิส จะ กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า เป็น ที่ ปรัก หัก พัง ปราศจาก ผู้ อาศัย
{46:20} “ อียิปต์ เป็น โค สาว ตัว งาม แต่ ตัว เหลือบ จาก ทิศ เหนือ มา จับ เธอ
{46:21} แม้ ว่า พวก ทหาร รับจ้าง ที่ มา อยู่ ท่ามกลาง เธอ ก็ เหมือน ลูก โค ที่ ได้ ขุน ไว้ พวก เขา หัน กลับ และ หนี ไป ด้วย กัน พวก เขา ไม่ ได้ ตั้ง มั่น อยู่ เพราะ วัน แห่ง ภัย พิบัติ ได้ มา เหนือ เขา เป็น เวลา แห่ง การ ลงโทษ เขา
{46:22} “ เธอ ทำ เสียง เหมือน งู ที่ เลื้อย ออก ไป เพราะ พวก เขา เข้า มา เหมือน กองทัพ และ มา สู้ กับ เธอ ด้วย ขวาน เหมือน คน โค่น ต้นไม้
{46:23} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า พวก เขา จะ โค่น ป่า ของ เธอ ลง แม้ ไม่ สามารถ ฝ่า เข้า ไป ได้ เนื่อง จาก พวก เขา มี จำนวน มาก กว่า ฝูง ตั๊กแตน ที่ นับ ไม่ ถ้วน
{46:24} ธิดา ของ อียิปต์ จะ ต้อง อับอาย เธอ จะ ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ ชน ชาติ หนึ่ง จาก ทิศ เหนือ”
{46:25} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ นำ การ ลงโทษ มา เหนือ พระ อา โม นแห่งเมืองเธ เบส ฟาโรห์ อียิปต์ บรรดา พระ และ กษัตริย์ ทั้งปวง ของ เมือง นั้น คือ มา เหนือ ฟาโรห์ และ คน เหล่า นั้น ที่ วางใจ ใน ท่าน
{46:26} เรา จะ มอบ พวก เขา ไว้ ใน มือ ของ บรรดา ผู้ ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา และ ใน มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ข้าราชการ ของ ท่าน ภายหลัง อียิปต์ จึง จะ มี คน อาศัย อยู่ อย่าง สมัย ก่อน” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i46:27} พระเจ้า จะ ช่วย กู้ อิสราเอล
{46:27} “ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย อิสราเอล เอ๋ย อย่า ตกใจ เลย เพราะ นี่แน่ะ เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ รอด จาก ที่ ไกล และ ช่วย ลูกหลาน ของ เจ้า จาก แผ่นดิน ที่ พวก เขา เป็น เชลย ยา โค บ จะ กลับ มา และ มี ความ สงบ และ ความ สบาย และ ไม่ มี ใคร ทำให้ เขา กลัว
{46:28} ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา เอ๋ย อย่า กลัว เลย เพราะ เรา อยู่ กับ เจ้า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ เรา จะ ทำให้ ประชาชาติ ทั้งสิ้น มา ถึง อวสาน คือ ประชาชาติ ที่ เรา ได้ ขับ ไล่ เจ้า ให้ ไป อยู่ นั้น แต่ ส่วน เจ้า เรา จะ ไม่ ทำให้ ถึง อวสาน เสียที เดียว เรา จะ ตี สอน เจ้า ตาม ขนาด เรา จะ ไม่ ปล่อย เจ้า ไป โดย ไม่ ถูก ลงโทษ เป็น อัน ขาด”
{i47:1} การ พิพากษา ฟีลิสเตีย
{47:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ เกี่ยว กับ ฟีลิสเตีย ก่อน ที่ ฟาโรห์ โจมตี เมือง กาซา ว่า
{47:2} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า‘ ดู สิ น้ำ ทั้งหลาย กำลัง ขึ้น มา จาก ทิศ เหนือ และ จะ กลาย เป็น กระแสน้ำ ท่วม มัน จะ ท่วม แผ่นดิน และ ทุก สิ่ง ที่ อยู่ ใน นั้น ทั้ง เมือง และ ผู้ อาศัย อยู่ ใน เมือง คน จะ ร้อง ให้ ช่วย และ ชาว แผ่นดิน นั้น ทุก คน จะ คร่ำครวญ
{47:3} เมื่อ ได้ยิน เสียง ควบ ของ กีบ ม้า ตัวผู้ ของ เขา และ เสียง รถ รบ ของ เขา กรู กัน มา และ เสียง ล้อ รถ ดัง สนั่น พวก พ่อ ไม่ ได้ หัน มา ดู ลูกๆ ของ ตน มือ ของ พวก เขา อ่อนเปลี้ย
{47:4} เพราะ วัน ที่ จะ ทำลาย ฟีลิสเตีย ทั้งสิ้น จะ มา ถึง วัน ที่ จะ ตัด ผู้ อุปถัมภ์ ทุก คน ที่ เหลือ อยู่ ออก จาก เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน เพราะ พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ทำลาย คน ฟีลิสเตีย คือ ชาว ชายทะเล แถบ คัฟโทร์ ที่ เหลือ อยู่ นั้น
{47:5} เมือง กาซา ก็ ล้าน เลี่ยน และ เมือง อัช เค โลน ก็ พินาศ คน ที่ เหลือ อยู่ จาก หุบเขา เอ๋ย เจ้า จะ ทำร้าย ตัวเอง ไป อีก นาน เท่าใด?
{47:6} โอ ดาบ แห่ง พระ ยาห์เวห์ อีก นาน เท่าไร ท่าน จึง จะ หยุด? จง สอด ตัว เข้า ใน ฝัก เถิด จง หยุด พัก และ อยู่ นิ่งๆ เสียที
{47:7} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา มัน จะ หยุด ได้ อย่างไร เล่า? พระองค์ ทรง กำหนด ให้ ดาบ นั้น ต่อสู้ อัช เค โลน และ ชายทะเล”
{i48:1} การ พิพากษา โม อับ
{48:1} เกี่ยว กับ โม อับ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า“ วิบัติ แก่ เน โบ เพราะ เป็น ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง เมือง คีริยาธาอิม ต้อง อับอาย มัน ถูก ยึด แล้ว ป้อม ปราการ ก็ ต้อง อับอาย และ พัง ลง
{48:2} ไม่ มี การ สรรเสริญ โม อับ อีก แล้ว ใน เมือง เฮ ชโบน นั้น เขา คิด อุบาย ต่อสู้ โม อับ ว่า‘ มา เถอะ ให้ เรา ตัด มัน ออก เสีย อย่า ให้ เป็น ชน ชาติ’ เมือง มัด เมน เอ๋ย เจ้า จะ ถูก ทำให้ เงียบ เหมือน กัน ดาบ จะ ไล่ ตาม เจ้า ไป’
{48:3} “ มี เสียง ร้อง มา จาก เมือง โฮ โร นา อิมว่า‘ การ ล้างผลาญ และ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง’
{48:4} เมือง โม อับ ถูก ทำลาย แล้ว เด็กๆ ของ เธอ ร้อง ระงม
{48:5} พวก เขา ขึ้น ไป ตาม ทาง สู่ เมือง ลูฮีท ร้องไห้ อย่าง ขม ขื่น ตาม ทาง ลง จาก เมือง โฮ โร นา อิม เขา ได้ยิน เสียง ร้อง คร่ำครวญ เพราะ ถูก ทำลาย
{48:6} หนี เถิด เอา ตัว รอด เถิด ให้ เป็น เหมือน พุ่ม สน ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{48:7} เพราะ ว่า เจ้า ได้ วางใจ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง และ ใน ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า เจ้า จะ ต้อง ถูก ยึด ด้วย และ พระ เค โม ช จะ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย พร้อม กับ ปุโรหิต และ เจ้านาย ของ เขา
{48:8} ผู้ ทำลาย จะ มา ถึง ทุก เมือง และ จะ ไม่ มี เมือง ใด รอด พ้น ไป ได้ ที่ ลุ่ม จะ ต้อง พินาศ และ ที่ราบ จะ ต้อง ถูก ทำลาย ดัง ที่ พระ ยาห์เวห์ ได้ ตรัส ไว้
{48:9} “ จง ให้ ปีก แก่ โม อับ เพื่อ มัน จะ บิน ไป เสีย เมือง ต่างๆ ของ มัน จะ กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า ไม่ มี คน อาศัย อยู่ ใน นั้น เลย
{48:10} “ ใคร ทำงาน ของ พระ ยาห์เวห์ อย่าง ไม่ เอาใจ ใส่ คน นั้น จะ ถูก สาป คน ที่ กัน ไม่ ให้ ดาบ ของ ตน ทำให้ โลหิต ตก คน นั้น ก็ ถูก สาป
{48:11} “ โม อับ สบาย ตั้งแต่ หนุ่มๆ มา และ นิ่ง อยู่ บน ตะกอน ของ ตน มัน ไม่ ได้ ถูก ถ่าย ออก จาก ภาชนะ นี้ ไป ยัง ภาชนะ นั้น หรือ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย ดังนั้น รส จึง ยัง อยู่ ใน นั้น และ กลิ่น ก็ ไม่ เปลี่ยนแปลง”
{48:12} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ส่ง ผู้ ถ่ายเท มา ยัง เขา เพื่อ ถ่ายเท เขา และ เท ภาชนะ ของ เขา ให้ เกลี้ยง และ ทุบ ไห ของ เขา ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ
{48:13} แล้ว โม อับ ก็ จะ ต้อง อับอาย เพราะ พระ เค โม ช อย่าง ที่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ต้อง อับอาย เพราะ เมือง เบธเอล ซึ่ง เป็น ที่ วางใจ ของ เขา
{48:14} “ เจ้า พูด ได้ อย่างไร ว่า‘ เรา เป็น พวก วีรชน และ นักรบ กล้า หาญ ใน สงคราม’
{48:15} ผู้ ทำลาย โม อับ และ เมือง ต่างๆ ของ มัน ขึ้น มา แล้ว และ คน หนุ่มๆ ที่ เก่ง ที่สุด ของ เมือง ก็ ลง ไป เพื่อ ถูก ฆ่า กษัตริย์ ผู้ ทรง พระ นาม ว่า พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:16} ภัย พิบัติ ของ โม อับ มา ใกล้ แล้ว และ ความ ทุกข์ ใจ ของ เขา มา ถึง อย่าง รวดเร็ว
{48:17} บรรดา ท่าน ที่ อยู่ รอบ เขา จง เสียใจ เพราะ เขา เถิด ทั้งคน ที่ รู้จัก ชื่อ เขา ด้วย จง กล่าว ว่า‘ ธารพระกร อัน ทรง ฤทธิ์ หัก เสีย แล้ว คือ คทา อัน รุ่งโรจน์ นั้น’
{48:18} “ ชาว เมือง ผู้ อาศัย ใน ดี โบ น เอ๋ย จง ลง มา จาก ศักดิ์ศรี ของ เจ้า และ นั่ง บน ดิน ที่ แตก ระแหง เพราะ ผู้ ทำลาย โม อับ ได้ มา สู้ กับ เจ้า เขา ได้ ทำลาย ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ เจ้า แล้ว
{48:19} ชาว เมือง อา โร เออร์ เอ๋ย จง ยืน เฝ้า อยู่ ข้าง ทาง จง ถาม ผู้ชาย ที่ หนี มา และ ผู้หญิง ที่ รอด พ้น มา ว่า‘ เกิด อะไร ขึ้น?’
{48:20} โม อับ ต้อง อับอาย เพราะ มัน แตก เสีย แล้ว จง คร่ำครวญ และ ร้องไห้ จง ประกาศ ทั่ว แถบ แม่น้ำ อา ร โนน ว่า โม อับ ถูก ทิ้ง ร้าง เสีย แล้ว
{48:21} “ การ พิพากษา ได้ ตก มา เหนือ ที่ราบ เหนือ โฮ โลน ยา ซาห์ เม ฟา อา ท
{48:22} ดี โบ นเนโบเบธดิบลาธาอิม
{48:23} คีริยาธาอิมเบธกามุลเบธเมโอน
{48:24} เค ริ โอ ทโบสราห์ และ เมือง ทั้งสิ้น ของ แผ่นดิน โม อับ ทั้ง ไกล และ ใกล้
{48:25} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เขา ของ โม อับ ถูก ตัด ออก แล้ว และ แขน ของ มัน ก็ หัก
{48:26} “ จง ทำให้ เขา มึนเมา เพราะ ว่า เขา ได้ พอง ตัว ขึ้น ต่อ พระ ยาห์เวห์ เพราะ ฉะนั้น โม อับ จะ ต้อง กลิ้งเกลือก อยู่ ใน อาเจียน ของ ตัว และ เขา จะ ถูก เยาะเย้ย ด้วย
{48:27} อิสราเอล ไม่ ถูก เจ้า เยาะเย้ย หรือ? เจ้า พบ เขา อยู่ ท่ามกลาง โจร หรือ? เจ้า จึง สั่น ศีรษะ เมื่อ เจ้า พูด ถึง เขา
{48:28} “ ชาว เมือง โม อับ เอ๋ย จง ออก จาก เมือง ไป อาศัย อยู่ ใน ซอก หิน จง เป็น เหมือน นก พิราบ ซึ่ง ทำ รัง อยู่ ที่ ข้าง ปาก ถ้ำ
{48:29} เรา ได้ยิน ถึง ความ เห่อเหิม ของ โม อับ เขา เห่อเหิม มาก ได้ยิน ถึง ความ ยโส ความ เห่อเหิม ของ เขา และ ความ จองหอง ของ เขา และ ความ หยิ่ง ใน ใจ ของ เขา
{48:30} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา รู้ความ โอหัง ของ เขา การ โอ้อวด ของ เขา เป็น ความ เท็จ การ กระทำ ทั้งหลาย ของ เขา ก็ ไม่ เป็น ความ จริง
{48:31} เพราะ ฉะนั้น เรา จึง คร่ำครวญ เพื่อ โม อับ เรา ร่ำร้อง เพื่อ โม อับ ทั้งมวล เรา โอดครวญ เพื่อ คน ของ คีร์เฮเรส
{48:32} เถา องุ่น แห่ง สิบ มาห์ เอ๋ย เรา ร้องไห้ เพื่อ เจ้า มาก กว่า เพื่อ ยา เซอร์ กิ่ง ทั้งหลาย ของ เจ้า ยื่น ข้าม ทะเล จน ถึง ทะเล แห่ง ยา เซอร์ ผู้ ทำลาย ได้ โจมตี ผลไม้ ฤดู ร้อน และ การ เก็บ องุ่น ของ เจ้า
{48:33} ความ ยินดี และ ความ ชื่นบาน ได้ ถูก กวาด ออก ไป เสีย จาก เรือกสวน ไร่ นา และ แผ่นดิน ของ โม อับ เรา ได้ ทำให้ เหล้า องุ่น หยุด ไหล จาก บ่อ ย่ำ องุ่น ไม่ มี คน ย่ำ ด้วย เสียง โห่ ร้อง เพราะ ความ ชื่นบาน เสียง โห่ ร้อง นั้น ไม่ ใช่ เสียง โห่ ร้อง แห่ง ความ ชื่นบาน
{48:34} “ จาก เสียง ร้อง ใน เมือง เฮ ชโบน จน ถึง เมือง เอ เลอาเลห์ เขา ทั้งหลาย ส่งเสียง ร้อง ไกล ถึง เมือง ยา ฮา สจากโศ อาร์ ถึง โฮ โร นา อิมและเอก- ลัทเชลีชิยาห์ เพราะ แหล่ง น้ำ ของ นิ ม ริม ก็ เหือดแห้ง ด้วย
{48:35} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ นำ อวสาน มา สู่ ผู้ ที่ ถวาย เครื่องบูชา ใน ปู ชนีย สถาน สูง และ เผา เครื่อง หอม ถวาย พระ ของ เขา ใน โม อับ
{48:36} เพราะ ฉะนั้น ใจ ของ เรา จึง โอดครวญ เพื่อ โม อับ เหมือน อย่าง ปี่ และ ใจ ของ เรา โอดครวญ เหมือน ปี่ เพื่อ คน เมือง คีร์เฮเรส เพราะ ฉะนั้น ทรัพย์ สมบัติ ที่ เขา ได้ มา ก็ พินาศ ไป
{48:37} “ ทุก ศีรษะ ก็ ถูก โกน และ ทุก เครา ก็ ถูก ตัด บน มือ ทั้งปวง ก็ มี รอย เชือด เฉือน และ มี ผ้า กระสอบ ที่ บั้นเอว
{48:38} บน หลังคา เรือน ทั้งสิ้น ของ โม อับ และ ตาม บรรดา ลาน เมือง มี แต่ เสียง โอดครวญ ทั่วไป เพราะ เรา ทุบ โม อับ เหมือน ทุบ ภาชนะ ที่ เรา ไม่ ต้องการ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:39} โม อับ แตก แล้ว หนอ เขา ทั้งหลาย คร่ำครวญ โม อับ หัน หลัง กลับ อย่าง อับอาย ดังนั้น แหละ โม อับ ได้ กลาย เป็น ที่ เยาะเย้ย และ เป็น ที่ หวาดเสียว แก่ บรรดา ผู้ ที่ อยู่ ล้อม รอบ เขา”
{48:40} เพราะ พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ดู สิ ผู้ หนึ่ง โฉบ ลง เหมือน นก อินทรี และ กาง ปีก ออก สู้ โม อับ
{48:41} เขา จะ เอา เมือง ต่างๆ ไป และ ที่ กำบัง เข้มแข็ง จะ ถูก ยึด จิตใจ ของ บรรดา นักรบ แห่ง โม อับ ใน วัน นั้น จะ เหมือน จิตใจ ของ ผู้หญิง ซึ่ง กำลัง เจ็บ ครรภ์ คลอด บุตร
{48:42} โม อับ จะ ถูก ทำลาย และ ไม่ เป็น ชน ชาติ อีก ต่อ ไป เพราะ ว่า เขา ยก ตัว ขึ้น ต่อ พระ ยาห์เวห์
{48:43} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ชาว เมือง โม อับ เอ๋ย ความ สยดสยอง หลุมพราง และ กับดัก อยู่ ต่อ หน้า เจ้า
{48:44} ผู้ ที่ หนี จาก ความ สยดสยอง จะ ตก หลุมพราง และ ผู้ ที่ ปีน ออก จาก หลุมพราง ก็ จะ ติด กับ เพราะ เรา จะ นำ สิ่ง เหล่า นี้ มา เหนือ โม อับ ใน ปี แห่ง การ ลงโทษ เขา” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:45} “ ผู้ ลี้ภัย ได้ ไป ยืน อยู่ อย่าง หมด แรง ใน เงา ของ เมือง เฮ ชโบน เพราะ ว่า ไฟ ออก มา จาก เฮ ชโบน เปลว ไฟ ออก มา จาก เรือน ของ สิ โหน มัน ทำลาย หน้าผาก ของ โม อับ กระหม่อม ของ บรรดา บุตร แห่ง ความ อลเวง
{48:46} โม อับ เอ๋ย วิบัติ แก่ เจ้า ชน ชาติ แห่ง พระ เค โม ช กำลัง วอดวาย เพราะ บรรดา บุตร ชาย ของ เจ้า ถูก จับ ไป เป็น เชลย และ บุตรี ของ เจ้า ก็ เข้า สู่ การ เป็น เชลย
{48:47} แต่ เรา ยัง จะ ให้ โม อับ กลับ สู่ สภาพ เดิม ใน กาล ต่อ ไป” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ การ พิพากษา โม อับ มี เท่า นี้
{i49:1} การ พิพากษา คน อัมโมน
{49:1} เกี่ยว กับ คน อัม โม นพ ระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ อิสราเอล ไม่ มี บุตร หรือ? เขา ไม่ มี ทายาท หรือ? ทำไม พระ มิ ล โคม จึง เข้า ยึด กาด และ ให้ ประชาชน ของ ท่าน ไป อยู่ ใน เมือง ทั้งหลาย ของ กาด?
{49:2} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ทำให้ ได้ยิน เสียง สัญญาณ สงคราม สู้ กับ นคร รับ บาห์ของคนอัมโมน มัน จะ กลาย เป็น กอง ซาก เมือง ที่ ร้าง เปล่า และ ชนบท ของ เมือง นั้น จะ ถูก เผา เสีย ด้วย ไฟ แล้ว อิสราเอล จะ เข้า ยึด ผู้ ที่ เข้า ยึด เขา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:3} “ เฮ ชโบน เอ๋ย จง คร่ำครวญ เพราะ เมือง อัย ถูก ทิ้ง ร้าง ชาว นคร รับ บาห์ เอ๋ย จง ร้อง ร่ำไร จง เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ จง โอดครวญ วิ่ง ไป วิ่ง มา อยู่ ภายใน กำแพง เพราะ พระ มิ ล โคม จะ ต้อง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย พร้อม กับ ปุโรหิต และ เจ้านาย ของ มัน
{49:4} บุตรี ผู้ กลับ สัตย์ เอ๋ย ทำไม เจ้า โอ้อวด ถึง บรรดา ที่ ลุ่ม ที่ ลุ่ม ของ เจ้า มี น้ำ ไหล ผู้ วางใจ ใน สมบัติ ของ ตน ว่า‘ ใคร จะ มา สู้ ฉัน?’
{49:5} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ผู้ ทรง เป็น จอมทัพ ตรัส ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ ความ สยดสยอง มา เหนือ เจ้า จาก ทุก คน ที่ อยู่ รอบ ตัว เจ้า และ เจ้า ทุก คน จะ ถูก ขับ ไล่ออก ไป ต่อ หน้า เขา และ จะ ไม่ มี ใคร รวบรวม คน ลี้ภัย ได้
{49:6} แต่ ภายหลัง เรา จะ ให้ คน อัม โม นก ลับ สู่ สภาพ เดิม” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i49:7} การ พิพากษา เอ โดม
{49:7} เกี่ยว กับ เอ โดม พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ สติปัญญา ไม่ มี ใน เท มาน อีก แล้ว หรือ? คำ ปรึกษา สูญสิ้น ไป จาก ผู้ เฉลียว ฉลาด แล้ว หรือ? สติปัญญา ของ เขา หาย สูญ ไป เสีย แล้ว หรือ?
{49:8} ชาว เมือง เด ดาน เอ๋ย จง หนี จง หัน กลับ จง อาศัย ใน ถ้ำ ลึก เพราะ ว่า เรา จะ นำ ภัย พิบัติ ของ เอ ซาว มา เหนือ เขา เวลา เมื่อ เรา ลงโทษ เขา
{49:9} ถ้า คน เก็บ องุ่น มา หา เจ้า เขา จะ ไม่ ทิ้ง องุ่น ตกค้าง ไว้ บ้าง หรือ? ถ้า ขโมย มา เวลา กลางคืน เขา จะ ไม่ ปล้น เอา เฉพาะ ที่ เขา พอใจ หรือ?
{49:10} แต่ เรา ได้ ทำให้ เอ ซาว เปลือย เปล่า เรา ได้ เปิดเผย ที่ ซ่อน ของ เขา และ เขา ไม่ สามารถ ซ่อน ตัว ได้ ลูกหลาน ของ เขา ถูก ทำลาย รวม ทั้ง พี่น้อง ของ เขา และ เพื่อนบ้าน ของ เขา ไม่ มี เขา อีก ต่อ ไป แล้ว
{49:11} จง ทิ้ง เด็ก กำพร้า ของ เจ้า ไว้ เถิด เรา จะ ให้ เขา มี ชีวิต อยู่ และ ให้ แม่ม่าย ของ เจ้า วางใจ ใน เรา เถิด”
{49:12} เพราะ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ ถ้า คน ที่ ยัง ไม่ สมควร จะ ดื่ม จาก ถ้วย นั้น ยัง ต้อง ดื่ม เจ้า จะ พ้น โทษ ไป ได้ หรือ? เจ้า จะ พ้น โทษ ไป ไม่ ได้ เจ้า จะ ต้อง ดื่ม ด้วย
{49:13} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา ได้ ปฏิญาณ โดย นาม ของ เรา แล้ว ว่า เมือง โบ สราห์ จะ ต้อง กลาย เป็น ความ หวาดหวั่น เป็น คำ ตำหนิ เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง และ เป็น คำ สาปแช่ง และ บรรดา เมือง ทั้งสิ้น ของ เขา จะ เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง เป็น นิตย์”
{49:14} ข้าพเจ้า ได้ยิน ข่าว จาก พระ ยาห์เวห์ ทูต คน หนึ่ง ถูก ส่ง ไป ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ บอก ว่า“ จง รวบรวม พวก เจ้า เข้า มา ต่อสู้ เมือง นั้น และ ลุก ขึ้น ทำ สงคราม เถิด”
{49:15} เพราะ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ทำให้ เจ้า เล็ก ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ให้ เป็น ที่ ดูหมิ่น ท่ามกลาง มนุษย์
{49:16} ความ หวาดกลัว ของ เจ้า ทั้ง ความ เห่อเหิม แห่ง ใจ ของ เจ้า ได้ หลอกลวง เจ้า เจ้า ผู้ ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน ซอก หิน ผู้ ยึด ยอด ภูเขา ไว้ แม้ เจ้า ทำ รัง ของ เจ้า สูง เหมือน อย่าง รังนก อินทรี เรา จะ ฉุด เจ้า ลง มา จาก ที่ นั่น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:17} “ เอ โดม จะ กลาย เป็น ความ หวาดหวั่น ทุก คน ที่ ผ่าน มัน ไป จะ หวาดหวั่น และ จะ เยาะเย้ย เพราะ ความ หายนะ ทั้งสิ้น ของ มัน
{49:18} อย่าง เมื่อ เมือง โส โดม เมือง โก โม ราห์ และ เมือง ใกล้ เคียง ของ มัน ถูก ทำลาย พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ไม่ มี ใคร จะ พำนัก อยู่ ที่ นั่น ไม่ มี ใคร จะ อาศัย ใน เมือง นั้น
{49:19} นี่แน่ะ เรา จะ ทำให้ พวก เขา หนี ไป จาก มัน อย่าง ฉับ พลัน เหมือน อย่าง สิงโต ขึ้น มา จาก ดง ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน กระโจน สู่ ทุ่ง หญ้า ที่ เขียว สด เรา จะ แต่งตั้ง ผู้ ที่ เรา เลือกสรร ไว้ เหนือ มัน ใคร เป็น อย่าง เรา เล่า? ใคร จะ ฟ้อง เรา เล่า? ผู้ เลี้ยง แกะ คน ใด จะ ทน ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ได้?
{49:20} เพราะ ฉะนั้น จง ฟัง แผนงาน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง กระทำ ไว้ ต่อสู้ เมือง เอ โดม และ พระ ประสงค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ดำริ ขึ้น ต่อสู้ ชาว เมือง เท มาน คือ ถึง แม้ ตัว เล็กๆ ที่ อยู่ ใน ฝูง ก็ ต้อง ถูก ลาก เอา ไป คอก ของ เขา นั้น จะ หวาดหวั่น เพราะ เคราะห์ กรรม ของ ตน
{49:21} แผ่นดิน โลก จะ สั่น สะเทือน เพราะ เสียง ที่ มัน ล้ม เสียง คร่ำครวญ ของ เขา จะ ได้ยิน ถึง ทะเล แดง
{49:22} ดู เถิด ผู้ หนึ่ง จะ เหาะ ขึ้น และ โฉบ ลง เหมือน นก อินทรี และ กาง ปีก ของ มัน ออก สู้ โบ สราห์ และ จิตใจ ของ นักรบ แห่ง เอ โดม ใน วัน นั้น จะ เป็น เหมือน จิตใจ ของ หญิง ปวด ท้อง คลอด บุตร”
{i49:23} การ พิพากษา ดา มัสกัส
{49:23} เกี่ยว กับ เมือง ดา มัสกัสว่า“ เมือง ฮา มัท และ เมือง อา ร ปัด ต้อง อับอาย เพราะ มัน ทั้งหลาย ได้ยิน ข่าว ร้าย มัน ก็ กลัว ลาน มัน กังวล ใจ เหมือน ทะเล ซึ่ง สงบ ลง ไม่ ได้
{49:24} เมือง ดา มัสกัส ก็ อ่อน แรง มัน หัน เพื่อ จะ หนี และ ความ กลัว จน ตัว สั่น จับ มัน ไว้ ความ แสน ระทม และ ความ เศร้า ยึด มัน ไว้ อย่าง ผู้หญิง กำลัง คลอด บุตร
{49:25} เมือง ที่ มี ชื่อเสียง ถูก ทอดทิ้ง ได้ อย่างไร? คือ เมือง แห่ง ความ ชื่นบาน นั้น
{49:26} เพราะ ฉะนั้น คน หนุ่มๆ ของ เมือง นั้น จะ ล้ม ลง ตาม ลาน เมือง และ บรรดา ทหาร ของ เมือง นั้น จะ ถูก ทำลาย ใน วัน นั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:27} และ เรา จะ ก่อ ไฟ ขึ้น ที่ กำแพง เมือง ดา มัสกัส และ ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ วัง ของ เบน ฮา ดัด เสีย”
{i49:28} การ พิพากษา เผ่า เค ดาร์ และ ราช อาณาจักร ฮา โซร์
{49:28} เกี่ยว กับ เผ่า เค ดาร์ และ ราช อาณาจักร ฮา โซร์ซึ่งเนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน โจมตี พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ลุก ขึ้น ไป สู้ เผ่า เค ดาร์ จง ทำลาย ประชาชน แห่ง ตะวัน ออก เสีย
{49:29} เต็นท์ และ ฝูง แพะ แกะ ของ พวก เขา จะ ถูก ริบ เสีย ทั้ง ม่าน และ ข้าวของ ทั้งสิ้น ของ เขา อูฐ ของ เขา จะ ถูก นำ เอา ไป จาก เขา และ คน จะ ร้อง แก่ เขา ว่า‘ ความ สยดสยอง มี อยู่ ทุก ด้าน’
{49:30} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ชาว เมือง ฮา โซร์ เอ๋ย จง หนี ไป จง ไป ให้ ไกล ไป อาศัย ใน ถ้ำ ลึก เพราะ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง คิด แผนการ ต่อสู้ เจ้า และ ทรง ตั้ง เป้าหมาย ต่อสู้ เจ้า”
{49:31} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ จง ลุก ขึ้น ไป สู้ ประชาชาติ หนึ่ง ที่ อยู่ สบาย ซึ่ง อาศัย อยู่ อย่าง มั่นคง ไม่ มี ประตู เมือง และ ไม่ มี ดาล ประตู อยู่ แต่ ลำพัง
{49:32} อูฐ ของ พวก เขา จะ กลาย เป็น ของ ที่ ปล้น มา ได้ และ ฝูง โค ของ เขา จะ เป็น ของ ที่ ริบ มา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ กระจาย เขา ไป ทุก ทาง ลม คือ เขา ที่ โกน ผม จอน หู ของ เขา และ เรา จะ นำ ภัย พิบัติ มา จาก ทุก ด้าน ของ เขา
{49:33} เมือง ฮา โซร์ จะ เป็น ที่ อาศัย ของ หมาป่า เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง อยู่ เป็น นิตย์ ไม่ มี ใคร จะ พัก ที่ นั่น ไม่ มี มนุษย์ คน ใด จะ อาศัย ใน นั้น”
{i49:34} การ พิพากษา เมือง เอ ลาม
{49:34} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ซึ่ง มา ยัง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ เกี่ยว กับ เมือง เอ ลาม ใน ตอน ต้น รัชกาล เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์
{49:35} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ หัก คัน ธนู ของ เอ ลาม ซึ่ง เป็น ขุม พลัง ของ พวก เขา
{49:36} และ เรา จะ นำ ลม ทั้ง สี่ ทิศ จาก ฟ้า ทั้ง สี่ ส่วน มา สู้ เอ ลาม และ เรา จะ กระจาย เขา ไป ตาม ลม เหล่า นั้น จะ ไม่ มี ประเทศ ใด ซึ่ง ผู้ ถูก ขับ ไล่ออก จาก เอ ลาม จะ ไป ไม่ ถึง
{49:37} เรา จะ ทำให้ เอ ลาม สยดสยอง ต่อ หน้า ศัตรู ของ พวก เขา และ ต่อ หน้า ผู้ ที่ แสวง เอา ชีวิต ของ เขา พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เรา จะ นำ เหตุ ร้าย มา ถึง เขา ทั้งหลาย คือ ความ พิโรธ อัน แรง กล้า เรา จะ ใช้ ให้ ดาบ ไล่ ตาม เขา จน กว่า เรา จะ ได้ เผา ผลาญ เขา เสีย
{49:38} และ เรา จะ ตั้ง พระ ที่นั่ง ของ เรา ใน เอ ลาม และ ทำลาย กษัตริย์ และ บรรดา เจ้านาย ของ เขา ทั้งหลาย” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{49:39} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ แต่ ใน เวลา ต่อ ไป เรา จะ ให้ เอ ลามก ลับ สู่ สภาพ เดิม”
{i50:1} การ พิพากษา บาบิโลน
{50:1} พระ วจนะ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ตรัส เกี่ยว กับ บาบิโลน เกี่ยว กับ แผ่นดิน ของ ชาว เค ลเดีย โดย เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ว่า
{50:2} “ จง ประกาศ และ ป่าวร้อง ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ จง ตั้ง ธง ขึ้น และ ป่าวร้อง อย่า ปิดบัง ไว้ เลย จง กล่าว ว่า‘ บาบิโลน ถูก ยึด แล้ว พระ เบล ต้อง อับอาย พระ เม โร ดัค ก็ ครั่น คร้าม รูป เคารพ ทั้งหลาย ของ เมือง นั้น ก็ ถูก ทำให้ อับอาย และ รูป ปั้น ทั้งหลาย ก็ ครั่น คร้าม’
{50:3} “ เพราะ ประชาชาติ หนึ่ง จาก ทิศ เหนือ ได้ มา ต่อสู้ เมือง นั้น ทำให้ แผ่นดิน ของ เธอ เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ ไม่ มี ใคร อาศัย ใน นั้น ทั้ง มนุษย์ และ สัตว์ จะ หนี ไป หมด
{50:4} “ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น ประชาชน อิสราเอล และ ประชาชน ยูดาห์ จะ มา รวม กัน และ เขา ทั้งหลาย จะ เดิน ร้องไห้ มา แสวง หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา
{50:5} พวก เขา จะ ถาม หา ทาง ไป ศิ โยน โดย หัน หน้า ตรง ไป เมือง นั้น กล่าว ว่า‘ มา เถิด ให้ เรา มา ผูกพัน กับ พระ ยาห์เวห์ โดย ทำ พัน ธ สัญญา นิรันดร์ ซึ่ง จะ ไม่ ลืม เลย’
{50:6} “ ประชากร ของ เรา เป็น แกะ หลง บรรดา ผู้ เลี้ยง ของ พวก เขา ได้ พา เขา หลง ไป หัน เขา ทั้งหลาย ไป เสีย บน ภูเขา เขา ได้ เดิน จาก ภูเขา ไป หา เนิน เขา เขา ลืม คอก ของ เขา เสีย แล้ว
{50:7} บรรดา ผู้ ที่ พบ เขา ก็ กิน เขา และ ศัตรู ของ เขา ได้ กล่าว ว่า‘ เรา ไม่ มี ความ ผิด เพราะ พวก เขา ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง เป็น ที่ อยู่ อัน แท้ จริง ของ เขา คือ พระ ยาห์เวห์ ผู้ ทรง เป็น ความ หวัง ของ บรรพบุรุษ ของ เขา’
{50:8} “ จง หนี จาก บาบิโลน จง ออก ไป จาก แผ่นดิน เค ลเดีย และ เป็น เหมือน แพะ ผู้นำ หน้า ฝูง
{50:9} เพราะ นี่แน่ะ เรา จะ เร้า และ นำ บรรดา ประชาชาติ ใหญ่ หมู่ หนึ่ง จาก ประเทศ เหนือ มา ต่อสู้ บาบิโลน และ เขา ทั้งหลาย จะ เรียงราย กัน มา ต่อสู้ กับ เธอ จาก ที่ นั่น เธอ จะ ถูก ยึด ลูก ธนู ของ พวก เขา เหมือน ของ นักรบ ที่ มี ฝีมือ ผู้ ไม่ เคย กลับ มือเปล่า
{50:10} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า เค ลเดีย จะ ถูก ปล้น บรรดา ผู้ ที่ ปล้น เขา จะ อิ่มหนำ
{50:11} “ บรรดา ผู้ ปล้น มรดก ของ เรา เอ๋ย แม้ ว่า เจ้า จะ เปรมปรีดิ์ แม้ ว่า เจ้า จะ ลิงโลด แม้ เจ้า จะ ระเริง อย่าง โค สาว ที่ กำลัง นวด ข้าว และ ร้อง อย่าง ม้า ตัวผู้
{50:12} มารดา ของ เจ้า จะ อับอาย อย่าง ยิ่ง และ นาง ที่ คลอด เจ้า จะ ถูก หลู่ เกียรติ นี่แน่ะ นาง จะ อยู่ ท้าย สุด ของ บรรดา ประชาชาติ เป็น ถิ่น ทุรกันดาร ที่ แห้ง แล้ง และ ทะเลทราย
{50:13} เมือง นั้น จะ ไม่ มี คน เข้า อาศัย เพราะ พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ แต่ จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า อย่าง ที่สุด ซึ่ง คน ที่ ผ่าน เมือง บาบิโลน ไป จะ ตก ตะลึง และ เยาะเย้ย เพราะ รอย แผล ทั้งสิ้น ของ เมือง นั้น
{50:14} จง จัด แนวรบ เข้า มา โอบ ล้อม บาบิโลน พวก เจ้าที่ โก่ง คัน ธนู จง ยิง เธอ อย่า เสียดาย ลูก ธนู เพราะ เธอ ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์
{50:15} จง เปล่ง เสียง โห่ ร้อง สู้ เธอ จาก รอบ ข้าง เธอ ยอม แพ้ แล้ว เครื่อง ป้องกัน ของ เธอ ล้ม ลง แล้ว กำแพง ของ เธอ ถูก พัง ลง แล้ว เพราะ นี่ เป็น การ แก้ แค้น ของ พระ ยาห์เวห์ จง แก้ แค้น เธอ ทำ กับ เธอ อย่าง ที่ เธอ ได้ ทำ ลง ไป
{50:16} จง ตัด ผู้ หว่าน เสีย จาก บาบิโลน และ ตัด ผู้ ที่ ถือ เคียว ใน ฤดู เกี่ยว เพราะ ดาบ ของ ผู้ บีบ บังคับ ทุก คน จึง หัน เข้า หา ชน ชาติ ของ ตน และ ทุก คน จะ หนี ไป ยัง แผ่นดิน ของ ตน
{50:17} “ อิสราเอล เป็น เหมือน แกะ ที่ ถูก สิงโต ไล่ ล่า ไป ครั้ง แรก กษัตริย์ อัส ซีเรีย กิน เขา ใน ที่สุด นี้ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ แทะ กระดูก ของ เขา
{50:18} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ การ ลงโทษ มา เหนือ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ แผ่นดิน ของ ท่าน ดัง ที่ เรา ได้ ลงโทษ กษัตริย์ แห่ง อัสซีเรีย
{50:19} เรา จะ ให้ อิสราเอล กลับ สู่ ลาน หญ้า ของ เขา และ เขา จะ กิน อยู่ บน ภูเขา คา ร เมล และ ใน บา ชาน และ เขา จะ อิ่ม ใจ บน เนิน เขา เอฟ รา อิมและในกิเลอาด
{50:20} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ใน วัน เหล่า นั้น และ ใน เวลา นั้น จะ หา ความ ผิด บาป ใน อิสราเอล ไม่ พบ เลย จะ หา บาป ใน ยูดาห์ ก็ จะ ไม่ พบ เลย เพราะ เรา จะ ให้ อภัย แก่ คน เหล่า นั้น ผู้ ที่ เรา ให้ เหลือ อยู่”
{50:21} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ จง ขึ้น ไป สู้ แผ่นดิน เม รา ธาอิม และ ต่อสู้ ชาว เมือง เป โขด จง ฆ่า เขา และ ทำลาย เสีย ให้ หมด สิ้น และ จง ทำ ทุก อย่าง ตาม ที่ เรา ได้ บัญชา เจ้า ไว้
{50:22} เสียง สงคราม อยู่ ใน แผ่นดิน และ การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง ก็ อยู่ ใน นั้น
{50:23} ค้อน แห่ง แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น ถูก ตัด ลง และ ถูก หัก ไป ได้ อย่างไร บาบิโลน กลาย เป็น ความ หวาดหวั่น ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ได้ อย่างไร กัน
{50:24} บาบิโลน เอ๋ย เรา วาง บ่วง ดัก เจ้า และ เจ้า ก็ ติด บ่วง นั้น และ เจ้า ไม่ รู้เรื่อง เขา มา พบ เจ้า และ จับ เจ้า เพราะ เจ้า ได้ ขืน สู้ กับ พระ ยาห์เวห์
{50:25} พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง เปิด คลัง อาวุธ ของ พระองค์ และ ทรง นำ อาวุธ แห่ง พระ พิโรธ ของ พระองค์ ออก มา เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ผู้ ทรง เป็น จอมทัพ มี พระ ราชกิจ ที่ จะ ทำ ใน แผ่นดิน เค ลเดีย
{50:26} จง มา ต่อสู้ กับ เธอ จาก สุด ปลาย แผ่นดิน โลก จง เปิด บรรดา ยุ้ง ฉาง ของ เธอ จง กอง เธอ ไว้ เหมือน อย่าง กอง ข้าว และ ทำลาย เสีย ให้ หมด สิ้น อย่า ให้ เธอ เหลือ อยู่ เลย
{50:27} จง ฆ่า วัว ผู้ ของ เธอ ให้ หมด ให้ พวก มัน ลง ไป ถูก ฆ่า วิบัติ แก่ พวก มัน เพราะ วัน เวลา ของ มัน มา ถึง แล้ว คือ เวลา แห่ง การ ลงโทษ มัน
{50:28} “ ฟัง ซิ พวก เขา ได้ หนี และ รอด พ้น จาก แผ่นดิน บาบิโลน ไป ประกาศ การ แก้ แค้น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ใน ศิ โยน คือ การ แก้ แค้น แทน พระ วิหาร ของ พระองค์
{50:29} “ จง เรียก บรรดา นัก ธนู มา ต่อสู้ กับ บาบิโลน คือ บรรดา คน ที่ โก่ง ธนู จง ตั้ง ค่าย ไว้ รอบ เธอ อย่า ให้ ใคร หนี รอด พ้น ไป ได้ จง ตอบแทน เธอ ตาม การ กระทำ ของ เธอ จง ทำ ต่อ เธอ อย่าง ที่ เธอ ได้ ทำ ลง ไป เพราะ เธอ ยโส ต่อ พระ ยาห์เวห์ องค์ บริสุทธิ์ แห่ง อิสราเอล
{50:30} เพราะ ฉะนั้น คน หนุ่มๆ ของ เธอ จะ ล้ม ลง ที่ ลาน ของ เธอ และ ทหาร ของ เธอ ทั้งหมด จะ ถูก ทำลาย ใน วัน นั้น” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{50:31} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ผู้ ทรง เป็น จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า คน ยโส เอ๋ย นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ กับ เจ้า เพราะ ว่า วัน เวลา ของ เจ้า มา ถึง แล้ว คือ เวลา ที่ เรา จะ ลงโทษ เจ้า
{50:32} คน ยโส จะ สะดุด และ ล้ม ลง จะ ไม่ มี ใคร พยุง เขา ขึ้น ได้ และ เรา จะ ก่อ ไฟ ใน บรรดา เมือง ของ มัน และ ไฟ จะ กิน บรรดา ที่ อยู่ รอบ มัน เสีย สิ้น
{50:33} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า ประชาชน อิสราเอล ถูก บีบ บังคับ และ ประชาชน ยูดาห์ ก็ เช่น กัน ผู้ ที่ จับ เขา ทั้งหลาย ไป เป็น เชลย ได้ ยึด เขา ไว้ มั่น พวก เขา ปฏิเสธ ไม่ ยอม ปล่อย เขา ไป
{50:34} พระ ผู้ ไถ่ ของ เขา ทั้งหลาย นั้น เข้มแข็ง พระ นาม ของ พระองค์ คือ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระองค์ จะ ทรง แก้ คดี ของ เขา แน่นอน เพื่อ พระองค์ จะ ประทาน ความ สงบ แก่ แผ่นดิน โลก แต่ ประทาน ความ ไม่ สงบ แก่ ชาว เมือง บาบิโลน”
{50:35} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ให้ ดาบ ต่อสู้ คน เค ลเดีย และ ต่อสู้ ชาว เมือง บาบิโลน และ ต่อสู้ เจ้านาย และ นักปราชญ์ ของ เขา
{50:36} ให้ ดาบ ต่อสู้ ผู้ ทำนาย เพื่อ เขา จะ กลาย เป็น คน โง่ ไป ให้ ดาบ ต่อสู้ บรรดา นักรบ ของ เขา เพื่อ พวก เขา จะ ครั่น คร้าม
{50:37} ให้ ดาบ ต่อสู้ ม้า ทั้งหลาย ของ เขา และ รถ รบ ของ เขา และ ต่อสู้ กอง ทหาร คน ต่าง ด้าว ท่ามกลาง เขา เพื่อ พวก เขา จะ กลาย เป็น ผู้หญิง ไป ให้ ดาบ ต่อสู้ ทรัพย์ สมบัติ ทั้งสิ้น ของ เขา เพื่อ ว่า ทรัพย์ สมบัติ นั้น จะ ถูก ปล้น เสีย
{50:38} ให้ ความ แห้ง แล้ง อยู่ เหนือ น้ำ ทั้งหลาย ของ เขา เพื่อ น้ำ นั้น จะ ได้ แห้ง ไป เพราะ เป็น แผ่นดิน แห่ง รูป เคารพ และ พวก เขา ก็ บ้า รูป นั้น
{50:39} “ เพราะ ฉะนั้น สัตว์ ป่า ทั้งหลาย และ บรรดา หมา จิ้งจอก จะ อาศัย ใน บาบิโลน และ นก กระจอกเทศ จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น เมือง นั้น จะ ไม่ มี ประชาชน อยู่ อีก ต่อ ไป เป็น นิตย์ คือ ไม่ มี ชาว เมือง อาศัย อยู่ ตลอด ชั่ว ชาติพันธุ์
{50:40} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ดัง ที่ พระเจ้า ได้ ทรง คว่ำ เมือง โส โดม และ เมือง โก โม ราห์ และ บรรดา เมือง ใกล้ เคียง ก็ จะ ไม่ มี คน พำนัก อยู่ ที่ นั่น และ ไม่ มี มนุษย์ คน ใด อาศัย อยู่ ใน เมือง นั้น
{50:41} “ ดู สิ ชน ชาติ หนึ่ง มา จาก ทิศ เหนือ ประชาชาติ เข้มแข็ง ชาติ หนึ่ง และ กษัตริย์ หลาย องค์ จะ ถูก เร้า ให้ มา จาก ที่ ไกล ที่สุด ของ แผ่นดิน โลก
{50:42} พวก เขา จับ คัน ธนู และ หอก เขา ดุร้าย และ ไม่ มี ความ เมตตา เสียง ของ เขา ก็ เหมือน เสียง ทะเล คะนอง พวก เขา ขี่ ม้า จัด แถว ดั่ง คน เข้า สงคราม ต่อสู้ เจ้า นะ ประชากร แห่ง บาบิโลน เอ๋ย
{50:43} “ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง ได้ยิน ข่าว เรื่อง นั้น และ พระ หัตถ์ ของ พระองค์ ก็ อ่อน ลง ความ แสน ระทม จับ พระทัย พระองค์ ทรง เจ็บ ปวด อย่าง ผู้หญิง กำลัง คลอด บุตร
{50:44} “ นี่แน่ะ เรา จะ ทำให้ พวก เขา หนี ไป จาก เธอ อย่าง ฉับ พลัน เหมือน อย่าง สิงห์ ขึ้น มา จาก ดง ลุ่ม แม่น้ำ จอร์แดน กระโจน ใส่ ทุ่ง หญ้า ที่ เขียว สด และ เรา จะ แต่งตั้ง ผู้ ที่ เรา เลือกสรร ไว้ เหนือ เธอ ใคร เป็น อย่าง เรา เล่า? ใคร จะ ฟ้อง เรา เล่า? ผู้ เลี้ยง แกะ คน ไหน จะ ทน ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ได้?
{50:45} เพราะ ฉะนั้น จง ฟัง แผนการ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง กระทำ ไว้ ต่อสู้ บาบิโลน และ บรรดา พระ ประสงค์ ซึ่ง พระองค์ ทรง ดำริ ขึ้น ต่อสู้ กับ แผ่นดิน เค ลเดีย แน่ ละ แม้ ตัว เล็กๆ ที่ อยู่ ใน ฝูง ก็ ต้อง ถูก ลาก เอา ไป แน่ ละ คอก ของ เขา จะ หวาดหวั่น เพราะ เคราะห์ กรรม ของ ตน
{50:46} แผ่นดิน โลก จะ สั่น สะเทือน เพราะ เสียง ของ การ ที่ บาบิโลน ถูก จับ เป็น เชลย และ จะ ได้ยิน เสียง คร่ำครวญ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ”
{51:1} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ ปลุก วิญญาณ ของ ผู้ ทำลาย มา ต่อสู้ กับ บาบิโลน ต่อสู้ กับ ชาว เค ลเดีย
{51:2} “ เรา จะ ส่ง คน ต่าง ด้าว ไป ยัง บาบิโลน และ พวก เขา จะ ฝัด ร่อน มัน และ เขา จะ ทำให้ แผ่นดิน ของ มัน ว่างเปล่า เมื่อ พวก เขา มา ล้อม มัน ไว้ ทุก ด้าน ใน วัน แห่ง ความ ยาก ลำบาก
{51:3} อย่า ให้ นัก ธนู โก่ง คัน ธนู ได้ อย่า ให้ เขา สวม เสื้อเกราะ ลุก ขึ้น ได้ อย่า ไว้ ชีวิต คน หนุ่มๆ ของ มัน เลย จง ทำลาย กองทัพ ของ มัน ทั้งหมด
{51:4} เขา ทั้งหลาย จะ ถูก ฆ่า ล้ม ลง ใน แผ่นดิน เค ลเดีย และ บาดเจ็บ อยู่ ที่ ถนน ใน เมือง นั้น
{51:5} เพราะ ว่า อิสราเอล และ ยูดาห์ ไม่ ได้ ถูก ทอดทิ้ง โดย พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า ของ เขา แต่ แผ่นดิน เค ลเดีย นั้น เต็ม ด้วย ความ ผิด ต่อ องค์ บริสุทธิ์ แห่ง อิสราเอล
{51:6} “ จง หนี จาก บาบิโลน ให้ ทุก คน เอา ชีวิต ของ ตน รอด เถิด เจ้า อย่า ถูก ทำลาย ไป ด้วย เพราะ ความ ผิด บาป ของ มัน เพราะ นี่ เป็น เวลา แก้ แค้น ของ พระ ยาห์เวห์ เป็น การ ซึ่ง พระองค์ ทรง ตอบ สนอง
{51:7} บาบิโลน เคย เป็น ถ้วย ทองคำ ใน พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ ทำให้ แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น มึนเมา ไป บรรดา ประชาชาติ ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น ของ มัน เพราะ ฉะนั้น ประชาชาติ ต่างๆ จึง บ้า ไป
{51:8} บาบิโลน ได้ ล้ม ลง และ แตก ไป อย่าง ฉับ พลัน จง คร่ำครวญ เพื่อ มัน เถิด จง เอา ยามา ให้ มัน บรรเทา ปวด บางที อาจ จะ รักษา มัน ให้ หาย ได้”
{51:9} “ พวก เรา ได้ รักษา บาบิโลน แต่ มัน ไม่ หาย ทิ้ง มัน ไป เสีย เถิด และ ให้ เรา ไป ต่าง คน ต่าง ไป ยัง ประเทศ ของ ตน เพราะ ว่า การ พิพากษา มัน ได้ ขึ้น ไป ถึง ฟ้า สวรรค์ และ ได้ ถูก ยก ขึ้น เทียม เมฆ
{51:10} พระ ยาห์เวห์ ทรง นำ ความ ยุติธรรม ออก มา ให้ เรา มา เถิด ให้ เรา ประกาศ พระ ราชกิจ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ใน ศิโยน
{51:11} จง ฝน ลูก ธนู จง หยิบ โล่ ขึ้น มา พระ ยาห์เวห์ ทรง เร้า ใจ บรรดา กษัตริย์ ของ มีเดีย เพราะ ว่า พระ ประสงค์ ของ พระองค์ เกี่ยว กับ บาบิโลน ก็ คือ การ ทำลาย มัน เสีย เพราะ นั่นแหละ เป็น การ แก้ แค้น ของ พระ ยาห์เวห์ คือ การ แก้ แค้น แทน พระ วิหาร ของ พระองค์”
{51:12} จง ชู ธง ขึ้น ประชิด กำแพง ของ บาบิโลน จง หนุน คน เฝ้า ให้ เข้มแข็ง จง ตั้ง คน ยาม ขึ้น จง เตรียม กอง ซุ่ม ไว้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง วาง แผนงาน และ ทรง กระทำ ตาม ที่ พระองค์ ตรัส เกี่ยว กับ ชาว เมือง บาบิโลน
{51:13} เจ้า ผู้ อาศัย ตาม น้ำ มาก หลาย ผู้ มี สมบัติ มากมาย เอ๋ย อวสาน ของ เจ้า มา ถึง แล้ว เส้น ชีวิต ของ เจ้า ถูก ตัดขาด เสีย แล้ว
{51:14} พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ทรง ปฏิญาณ โดย พระองค์ เอง ว่า“ แน่นอน เรา จะ ให้ เจ้า มี คน เต็ม เมือง เหมือน ฝูง ตั๊กแตน และ เขา ทั้งหลาย จะ เปล่ง เสียง โห่ ร้อง มี ชัย เหนือ เจ้า”
{51:15} ผู้ ทรง สร้าง โลก ด้วย ฤทธิ์ เดช ของ พระองค์ ผู้ ทรง สถาปนา พิภพ ไว้ ด้วย พระ ปัญญา และ ทรง คลี่ ท้อง ฟ้า ออก ด้วย ความ เข้าใจ ของ พระองค์
{51:16} เมื่อ พระองค์ เปล่ง พระ สุรเสียง ก็ มี เสียง น้ำ คะนอง ใน ท้อง ฟ้า และ ทรง ทำให้ หมอก ลอย ขึ้น จาก ปลาย พิภพ ทรง ทำ ฟ้า แลบ เพื่อ ฝน และ ทรง นำ ลม มา จาก พระ คลัง ของ พระองค์
{51:17} มนุษย์ ทุก คน โง่เขลา และ ไม่ มี ความ รู้ ช่าง ทอง ทุก คน จะ ต้อง อับอาย เพราะ รูป เคารพ ของ ตน เพราะ รูป หล่อ ของ เขา เป็น ของ เท็จ และ มัน ไม่ มี ลมหายใจ
{51:18} สิ่ง เหล่า นั้น เป็น ของ ไร้ ค่า และ เป็น ผล งาน ที่ น่า เยาะเย้ย มัน จะ ต้อง พินาศ เมื่อ ถึง เวลา การ ลงโทษ
{51:19} พระองค์ ผู้ ทรง เป็น ส่วน มรดก ของ ยา โค บ ไม่ เหมือน สิ่ง เหล่า นี้ เพราะ พระองค์ ทรง เป็น ผู้ ที่ ก่อ ร่าง ทุก สิ่ง ขึ้น และ อิสราเอล เป็น เผ่า ที่ เป็น มรดก ของ พระองค์ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ คือ พระ นาม ของ พระองค์
{i51:20} อิสราเอล เป็น เครื่องมือ ของ พระ ผู้ สร้าง
{51:20} “ เจ้า เป็น ค้อน และ ยุทโธปกรณ์ ของ เรา เรา ใช้ เจ้า ทุบ บรรดา ประชาชาติ เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทำลาย ราช อาณาจักร ทั้งหลาย
{51:21} เรา ใช้ เจ้า ทุบ ม้า และ คน ขี่ เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทุบ บรรดา รถ รบ และ คน ขับ ให้ เป็น ชิ้นๆ
{51:22} เรา ใช้ เจ้า ทุบ ผู้ชาย และ ผู้หญิง เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทุบ คน แก่ และ คน หนุ่ม เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทุบ คน หนุ่ม และ หญิง สาว เป็น ชิ้นๆ
{51:23} เรา ใช้ เจ้า ทุบ ผู้ เลี้ยง แกะ และ ฝูง แกะ เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทุบ ชาว นา และ โค คู่ แอก ของ เขา เป็น ชิ้นๆ เรา ใช้ เจ้า ทุบ พวก ข้าหลวง และ เจ้าหน้าที่ เป็น ชิ้นๆ”
{i51:24} การ พิพากษา บาบิโลน
{51:24} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เรา จะ ตอบ สนอง บาบิโลน และ บรรดา คน เค ลเดีย ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ เจ้า เพราะ บรรดา ความ ชั่ว ร้าย ซึ่ง เขา ได้ ทำ ใน ศิโยน”
{51:25} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ภูเขา ผู้ ทำลาย เอ๋ย นี่แน่ะ เรา ต่อสู้ เจ้า เจ้า ผู้ ทำลาย แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น เรา จะ เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เจ้า และ กลิ้ง เจ้า ลง มา จาก หน้าผา และ ทำให้ เจ้า เป็น ภูเขา ที่ ลุก ไหม้
{51:26} เขา จะ ไม่ เอา หิน จาก เจ้า ไป ทำ ศิลา หัวมุม และ ไม่ เอา ไป ทำ รากฐาน แต่ เจ้า จะ เป็น ของ ทิ้ง ร้าง เป็น นิตย์” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้
{51:27} “ จง ตั้ง ธง ไว้ บน แผ่นดิน โลก จง เป่า เขา สัตว์ ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย จง เตรียม ประชาชาติ ทั้งหลาย ไว้ ทำ สงคราม กับ มัน จง เรียก ราช อาณาจักร ต่อ ไป นี้ มา สู้ กับ มัน อา รา รัต มิ นนีและอัชเคนัส จง ตั้ง แม่ทัพ ไว้ ต่อสู้ มัน จง นำ ม้า ขึ้น มา เหมือน ฝูง ตั๊กแตน เกลื่อนกลาด
{51:28} จง เตรียม บรรดา ประชาชาติ มา ทำ สงคราม กับ มัน คือ เตรียม บรรดา กษัตริย์ แห่ง มีเดีย พร้อม ทั้ง พวก ข้าหลวง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหมด และ ทุก แผ่นดิน ที่ ขึ้น แก่ มีเดีย
{51:29} แผ่นดิน สะเทือน สะท้าน และ บิด ตัวอย่าง เจ็บ ปวด เพราะ บรรดา พระ ประสงค์ ของ พระ ยาห์เวห์ ต่อ บาบิโลน ก็ ตั้ง มั่น อยู่ ที่ จะ ทำให้ แผ่นดิน บาบิโลน เป็น ที่ ร้าง เปล่า ปราศจาก คน อาศัย
{51:30} นักรบ แห่ง บาบิโลน หยุด รบ แล้ว พวก เขา ค้าง อยู่ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ เขา กำลัง ของ เขา ถอย เสีย แล้ว เขา ทั้งหลาย กลาย เป็น เหมือน ผู้หญิง ที่ อาศัย ของ มัน ก็ กำลัง ลุก ไหม้ และ ดาล ประตู ของ มัน ก็ หัก
{51:31} นัก วิ่ง คน หนึ่ง วิ่ง ไป พบ นัก วิ่ง อีก คน หนึ่ง ทูต คน หนึ่ง วิ่ง ไป พบ ทูต อีก คน หนึ่ง เพื่อ ทูล กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ว่า เมือง ของ พระองค์ ถูก ยึด ไว้ ทุก ด้าน แล้ว
{51:32} ท่า ลุย ข้าม ก็ ถูก ยึด แล้ว เครื่อง ป้องกัน ก็ ถูก ไฟ ไหม้ และ บรรดา ทหาร ก็ ระส่ำระสาย
{51:33} เพราะ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ตรัส ดังนี้ ว่า ประชากร แห่ง บาบิโลน ก็ เหมือน ลาน นวด ข้าว ณ เวลา ที่ มัน ถูก เหยียบ ย่ำ อีก สัก ประเดี๋ยว เวลา เกี่ยว ก็ จะ มา ถึง มัน แล้ว”
{51:34} ให้ ชาว เมือง ศิ โยน พูด ว่า“ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ทรง กลืน กิน ข้า เสีย แล้ว พระองค์ ทรง ขย้ำ ข้า พระองค์ ทรง ทำให้ ข้า เป็น ภาชนะ ว่างเปล่า พระองค์ ทรง กลืน ข้า ดั่ง มังกร พระองค์ เสวย ของ อร่อย ของ ข้า จน เต็ม ท้อง และ พระองค์ ทรง ไล่ ข้า ออก ไป”
{51:35} ให้ ชาว ศิ โยน กล่าว ว่า“ ความ ทารุณ ที่ ได้ ทำ แก่ ข้า และ แก่ ญาติ ของ ข้า จง ตก เหนือ บาบิโลน” ให้ เยรูซาเล็ม กล่าว ว่า“ ให้ คน เค ลเดีย รับผิดชอบ ที่ ทำให้ โลหิต ของ ข้า ตก”
{51:36} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่แน่ะ เรา จะ แก้ คดี ของ เจ้า และ ทำ การ แก้ แค้น เพื่อ เจ้า เรา จะ ทำให้ ทะเล ของ มัน แห้ง และ ทำ น้ำพุ ของ มัน ให้ เหือด
{51:37} และ บาบิโลน จะ กลาย เป็น สิ่ง ปรัก หัก พัง เป็น ที่ ที่ หมาป่า อยู่ เป็น ความ หวาดหวั่น และ เป็น ที่ เยาะเย้ย ปราศจาก ผู้คน อาศัย”
{51:38} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ พวก เขา จะ คำราม ใส่ กัน อย่าง สิงห์ หนุ่ม เขา จะ ร้อง อย่าง ลูก สิงห์
{51:39} ขณะ ที่ เขา เร่าร้อน เรา จะ เตรียม การ เลี้ยง ให้ และ ทำให้ พวก เขา มึนเมา เขา จะ ร่าเริง ยินดี และ นอน หลับ ไป เป็น นิตย์ ไม่ ตื่น อีก เลย
{51:40} เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย ลง มา ดุจ ลูก แกะ ไป ยัง การ ฆ่า เหมือน แกะ ผู้ และ แพะ ผู้
{51:41} “ บาบิโลน ถูก ยึด ความ ภูมิใจ ของ แผ่นดิน โลก ถูก จับ ไป ได้ อย่างไร เล่า บาบิโลน กลาย เป็น ความ หวาดหวั่น ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ได้ อย่างไร กัน
{51:42} ทะเล ขึ้น มา เหนือ บาบิโลน คลื่น สนั่น ท่วม มัน มิด
{51:43} เมือง ต่างๆ ของ มัน กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า เป็น แผ่นดิน ที่ แห้ง แล้ง และ เป็น ทะเลทราย เป็น แผ่นดิน ที่ ไม่ มี ใคร อาศัย อยู่ และ ไม่ มี มนุษย์ คน ใด ข้าม ไป
{51:44} และ เรา จะ ลงโทษ พระ เบล ใน บาบิโลน เขา กลืน อะไร เข้า ไป แล้ว เรา จะ เอา ออก จาก ปาก เขา เสีย บรรดา ประชาชาติ จะ ไม่ หลั่งไหล ไป หา เขา อีก กำแพง แห่ง บาบิโลน ก็ จะ ล้ม ลง
{51:45} “ ประชากร ของ เรา เอ๋ย จง ออก ไป เสีย จาก ท่ามกลาง มัน ให้ ทุก คน เอา ชีวิต ของ ตน รอด จาก ความ พิโรธ อัน ร้อน แรง ของ พระ ยาห์เวห์เถิด
{51:46} อย่า ให้ ใจ ของ เจ้า วิตก และ อย่า กลัว ข่าวลือ ซึ่ง ได้ยิน ใน แผ่นดิน นั้น เมื่อ มี ข่าว มา ใน ปี หนึ่ง ต่อ มา อีก ปี หนึ่ง ก็ มี ข่าว มา คือ ข่าวลือ เรื่อง ความ ทารุณ ใน แผ่นดิน และ เรื่อง ที่ ผู้ ครอบครอง ต่อสู้ กับ ผู้ ครอบครอง
{51:47} “ เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ลงโทษ รูป เคารพ แห่ง บาบิโลน แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ มัน จะ อับอาย และ บรรดา ชาว บาบิโลน ซึ่ง ถูก ฆ่า จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง มัน
{51:48} แล้ว ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก และ สรรพ สิ่ง ที่ มี อยู่ ใน นั้น จะ ร้อง เพลง ด้วย ความ ชื่นบาน เหนือ บาบิโลน เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย จะ มา จาก ทิศ เหนือ ต่อสู้ กับ มัน พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้
{51:49} บาบิโลน จะ ต้อง ล้ม ลง เนื่อง ด้วย คน อิสราเอล ที่ ถูก ฆ่า ดัง คน แห่ง แผ่นดิน โลก ทั้งสิ้น ที่ ถูก ฆ่า ได้ ล้ม ลง เพราะ บาบิโลน
{51:50} “ เจ้า ทั้งหลาย ผู้ ที่ รอด จาก ดาบ รีบ ไป เถิด อย่า ยืน นิ่ง อยู่ จง ระลึก ถึง พระ ยาห์เวห์ จาก ที่ ไกล และ ให้ กรุง เยรูซาเล็ม เข้า มา ใน จิตใจ ของ เจ้า
{51:51} ‘ เรา อับอาย เพราะ เรา ได้ยิน คำ เยาะเย้ย ความ อัปยศ คลุม หน้า เรา ไว้ เพราะ คน ต่าง ชาติ ได้ เข้า ใน สถาน นมัสการ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์’”
{51:52} พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ เพราะ ฉะนั้น ดู สิ วัน เวลา จะ มา ถึง เมื่อ เรา จะ ลงโทษ รูป เคารพ ของ มัน และ คน ที่ บาดเจ็บ จะ คร่ำครวญ อยู่ ทั่ว แผ่นดิน ทั้งสิ้น ของ มัน
{51:53} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ว่า ถึง แม้ บาบิโลน จะ ขึ้น ไป บน สวรรค์ และ ถึง แม้ มัน จะ สร้าง ป้อม กัน ที่ สูง อัน เข้มแข็ง ของ มัน ไว้ บรรดา ผู้ ทำลาย จาก เรา ก็ จะ มา สู้ มัน
{51:54} “ มี เสียง ร้อง มา จาก บาบิโลน การ ทำลาย อย่าง ใหญ่ หลวง จาก แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย
{51:55} เพราะ พระ ยาห์เวห์ กำลัง ทรง ทำให้ บาบิโลน เป็น ที่ ทิ้ง ร้าง และ ทำให้ เสียง อัน ดัง ของ มัน เงียบ ลง คลื่น ของ เขา ทั้งหลาย คะนอง เหมือน น้ำ มาก เสียง อึกทึก ของ เขา ก็ เปล่ง ออก มา
{51:56} เพราะ ว่า ผู้ ทำลาย ได้ มา สู้ กับ มัน คือ สู้ กับ บาบิโลน บรรดา นักรบ ของ มัน ถูก ยึด แล้ว คัน ธนู ของ พวก เขา ถูก หัก เป็น ชิ้นๆ เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า แห่ง การ ตอบแทน พระองค์ จะ ทรง ตอบ สนอง เป็น แน่
{51:57} เรา จะ ทำให้ เจ้านาย ของ มัน และ นักปราชญ์ ของ มัน มึนเมา พวก ข้าหลวง ของ มัน เจ้าหน้าที่ ของ มัน และ นักรบ ของ มัน พวก เขา จะ นอน หลับ อยู่ เป็น นิตย์ ไม่ ตื่น อีก เลย พระ มหา กษัตริย์ ผู้ ทรง พระ นาม ว่า พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้
{51:58} “ พระ ยาห์เวห์ จอมทัพ ตรัส ดังนี้ ว่า กำแพง อัน กว้าง ขวาง ของ บาบิโลน จะ ถูก ปราบ ลง ให้ ราบ เสมอ พื้น ดิน และ ประตู เมือง สูง ของ มัน จะ ถูก เผา ด้วย ไฟ บรรดา ประชาชน จะ ทำงาน อย่าง ไร้ ผล และ ชน ชาติ ทั้งหลาย จะ เหน็ดเหนื่อย ก็ เพื่อ เผา ไฟ เสีย เท่านั้น”
{i51:59} คำ บัญชา ของ เย เร มีย์ ต่อ เส ไร ยาห์
{51:59} ถ้อยคำ ซึ่ง เย เร มีย์ ผู้ เผย พระ วจนะ ได้ บัญชา แก่ เส ไร ยาห์บุตรเนริยาห์ ผู้ เป็น บุตร มัค เส ยาห์ เมื่อ เขา ไป ยัง บาบิโลน กับ เศเดคียาห์ กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ ใน ปี ที่ 4 แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ นั้น เส ไร ยาห์ เป็น หัวหน้า จัด ที่ พัก
{51:60} เย เร มีย์ ได้ เขียน โทษ ทั้งสิ้น ซึ่ง จะ มา ถึง บาบิโลน นั้น ไว้ ใน หนังสือ ม้วน ถ้อยคำ เหล่า นี้ เป็น คำ ที่ เขียน ไว้ เกี่ยว กับ บาบิโลน
{51:61} และ เย เร มีย์ พูด กับ เส ไร ยาห์ว่า“ เมื่อ ท่าน มา ถึง บาบิโลน แล้ว ท่าน จง อ่าน ถ้อยคำ เหล่า นี้ ทั้งหมด
{51:62} และ กล่าว ว่า‘ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ได้ ตรัส กับ สถานที่ นี้ ว่า“ พระองค์ จะ ทรง ตัด ออก เสีย เพื่อ จะ ไม่ มี อะไร อาศัย อยู่ ใน นั้น ไม่ ว่า มนุษย์ หรือ สัตว์ และ จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า อยู่ เป็น นิตย์”
{51:63} เมื่อ ท่าน อ่าน หนังสือ นี้ จบ แล้ว จง เอา หิน ก้อน หนึ่ง มัด ติด มัน ไว้ และ โยน มัน ทิ้ง ไป กลาง แม่น้ำ ยู เฟรติส
{51:64} และ จง กล่าว ว่า“ บาบิโลน จะ จม ลง อย่าง นี้ แหละ ไม่ ลอย ขึ้น อีก เลย เพราะ โทษ ซึ่ง เรา จะ นำ มา เหนือ มัน”’” ถ้อยคำ ของ เย เร มีย์ มี เพียง เท่า นี้
{i52:1} ทบทวน การ ทำลาย เยรูซาเล็ม (2 พกษ.24:18-20;2 พศด.36:11-16)
{52:1} เศเดคียาห์ มี พระ ชนมายุ 21 พรรษา เมื่อ ทรง ขึ้น เป็น กษัตริย์ พระองค์ ทรง ครอง ราชย์ ใน กรุง เยรูซาเล็ม 11 ปี พระ มารดา มี พระ นาม ว่า ฮา มุทา ล เป็น บุตร หญิง ของ เย เร มีย์ชาวลิบนาห์
{52:2} พระองค์ ทรง ทำ สิ่ง ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ ตาม ทุก อย่าง ที่ เย โฮ ยา คิม ทรง กระทำ นั้น
{52:3} และ เนื่อง ด้วย พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ ต่อ เยรูซาเล็ม และ ยูดาห์ พระองค์ จึง ทรง เหวี่ยง ทั้ง คู่ ไป พ้น พระ พักตร์ ของ พระองค์ และ เศเดคียาห์ ได้ กบฏ ต่อ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน
{52:4} และ ใน ปี ที่ 9 แห่ง รัชกาล ของ พระองค์ ใน วัน ที่ 10 ของ เดือน ที่ 10 เนบูคัดเนส ซาร์ แห่ง บาบิโลน พร้อม กับ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ได้ ต่อสู้ กับ กรุง เยรูซาเล็ม และ ล้อม เมือง ไว้ และ สร้าง เครื่อง ล้อม ไว้ รอบ
{52:5} กรุง นั้น จึง ถูก ล้อม อยู่ ถึง ปี ที่ 11 แห่ง รัชกาล กษัตริย์ เศเดคียาห์
{52:6} เมื่อ ถึง วัน ที่ 9 ของ เดือน ที่ 4 เกิด การ กันดาร อาหาร รุนแรง ใน กรุง นั้น ไม่ มี อาหาร ให้ แก่ ประชาชน ของ แผ่นดิน
{52:7} แล้ว กรุง นั้น ก็ แตก และ ทหาร ทั้งสิ้น หนี ออก ไป ใน เวลา กลางคืน ตาม ทาง ประตู เมือง ระหว่าง กำแพง ทั้ง สอง ซึ่ง อยู่ ริม พระ ราช อุทยาน ส่วน คน เค ลเดีย ก็ ล้อม อยู่ รอบ กรุง และ เขา ทั้งหลาย ไป ทาง ที่ราบ
{52:8} แต่ กองทัพ ของ คน เค ลเดีย ได้ ไล่ ตาม กษัตริย์ ไป และ ไป ทัน เศเดคียาห์ ใน ที่ราบ เมือง เย รี โค และ กองทัพ ของ พระองค์ ก็ กระจัด กระจาย ไป จาก พระองค์
{52:9} และ เขา ก็ จับ พระองค์ นำ ขึ้น มา ถวาย กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ เมือง ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัท และ กษัตริย์ ก็ ทรง พิพากษา โทษ พระองค์
{52:10} กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง ประหาร บรรดา พระ ราช โอรส ของ เศเดคียาห์ ต่อ พระ พักตร์ พระองค์ และ ทรง ประหาร เจ้านาย ทั้งสิ้น แห่ง ยูดาห์ เสีย ที่ เมือง ริบ ลาห์
{52:11} พระองค์ ทรง ทำให้ พระ เนตร ของ เศเดคียาห์ บอด และ ตี ตรวน ไว้ แล้ว กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง นำ พระองค์ ไป ยัง บาบิโลน และ ทรง ขัง พระองค์ ไว้ ใน คุก จน วัน ที่ พระองค์ สิ้น พระ ชนม์
{52:12} เมื่อ วัน ที่ 10 ใน เดือน ที่ 5 ซึ่ง เป็น ปี ที่ 19 ของ รัชกาล กษัตริย์ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ผู้ ปรนนิบัติ กษัตริย์ บาบิโลน ได้ เข้า ไป ใน กรุง เยรูซาเล็ม
{52:13} และ เขา ได้ เผา พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ พระ ราช วัง และ บ้านเรือน ทั้งสิ้น ของ กรุง เยรูซาเล็ม เสีย ท่าน เผา บ้าน ใหญ่ๆ เสีย หมด ทุก หลัง
{52:14} และ กองทัพ ทั้งสิ้น ของ คน เค ลเดีย ผู้ อยู่ กับ ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ทลาย กำแพง ทั้งหมด ที่ อยู่ รอบ กรุง เยรูซาเล็ม ลง
{52:15} และ เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ ประชาชน ยากจน ที่สุด บาง คน ประชาชน ที่ เหลือ อยู่ ผู้ อยู่ ใน นคร ผู้ หลบ หนี ผู้ ได้ หนี ไป หา กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ ช่าง ที่ เหลือ อยู่ ไป เป็น เชลย
{52:16} แต่ เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ ละ คน ยากจน ที่สุด ใน แผ่นดิน ไว้ บ้าง เพื่อ ให้ เป็น คน ทำ สวน องุ่น และ เป็น คน ทำ ไร่ ไถ นา
{52:17} บรรดา เสา ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ อีก ทั้ง แท่น และ อ่าง สาคร ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง อยู่ ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ นั้น คน เค ลเดีย ได้ ทุบ เสีย เป็น ชิ้นๆ และ ขน เอา ทองสัมฤทธิ์ ทั้งหมด ไป ยัง บาบิโลน
{52:18} และ เขา ได้ ขน เอา หม้อ พลั่ว ตะไกร ตัด ไส้ ตะเกียง อ่าง ชาม เครื่อง หอม และ ภาชนะ ทองสัมฤทธิ์ ซึ่ง ใช้ ใน พิธีกรรม ของ พระ วิหาร
{52:19} ทั้ง ชาม อ่าง เล็ก กระถาง ไฟ อ่าง หม้อ เชิง ตะเกียง ชาม เครื่อง หอม และ ขัน เครื่อง ดื่ม บูชา อะไร ที่ ทำ ด้วย ทองคำ ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ ก็ เอา ไป เป็น ทองคำ อะไร ที่ ทำ ด้วย เงิน ก็ เอา ไป เป็น เงิน
{52:20} ส่วน เสา ใหญ่ สอง ต้น และ อ่าง สาคร หนึ่ง ใบ กับ วัว ทองสัมฤทธิ์ สิบ สอง ตัว ซึ่ง อยู่ ใต้ อ่าง สาคร และ เชิง ทั้งหลาย ซึ่ง กษัตริย์ ซา โลม อน ได้ สร้าง ไว้ สำหรับ พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ทองสัมฤทธิ์ ของ สิ่งของ เหล่า นี้ ก็ ชั่ง กัน ไม่ ไหว
{52:21} ส่วน เสา นั้น เสา ต้น หนึ่ง สูง 8 เมตร วัด รอบ ได้ 5.3 เมตร และ หนา 75 มิลลิเมตร ตรง กลาง กลวง
{52:22} บน เสา นี้ มี บัว คว่ำ ทองสัมฤทธิ์ บัว คว่ำ อัน หนึ่ง สูง 2.2 เมตร มี ลาย ไขว้ และ ลูก ทับทิม ทั้งหมด ทำ ด้วย ทองสัมฤทธิ์ อยู่ รอบ บัว คว่ำ และ เสา ที่ สอง ก็ มี เหมือน กัน ทั้ง ลูก ทับทิม ด้วย
{52:23} ข้างๆ มี ลูก ทับทิม 96 ลูก บน ลาย ไขว้ โดย รอบ นั้น มี ลูก ทับทิม ทั้งหมด 100 ลูก
{52:24} ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ เส ไร ยาห์ มหา ปุโรหิต เศฟันยาห์ ปุโรหิต รอง และ ผู้ เฝ้า ธรณี ประตู 3 คน
{52:25} และ จาก กรุง นั้น ท่าน จับ ข้า ราช สำนัก ซึ่ง เป็น ผู้ บัญชาการ กองทัพ และ ที่ปรึกษา ของ กษัตริย์ 7 คน ซึ่ง พบ อยู่ ใน กรุง นั้น และ อาลักษณ์ ของ ผู้ บัญชาการ กองทัพ ผู้ ซึ่ง เกณฑ์ ราษฎร และ ราษฎร อีก 60 คน ซึ่ง พบ อยู่ ท่ามกลาง กรุง นั้น
{52:26} และ เนบู ซา ระ ดาน ผู้ บัญชาการ ทหาร รักษา พระองค์ ได้ จับ คน เหล่า นี้ นำ ไป ถวาย กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ที่ ริบ ลาห์
{52:27} และ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง ตี เขา และ ประหาร ชีวิต เขา ทั้งหลาย เสีย ที่ ริบ ลาห์ ใน แผ่นดิน ฮา มัท ยูดาห์ จึง ถูก กวาด ไป เป็น เชลย จาก แผ่นดิน ของ ตน
{52:28} ต่อ ไป นี้ เป็น จำนวน ประชาชน ซึ่ง เนบูคัดเนส ซาร์ จับ ไป เป็น เชลย ใน ปี ที่ 7 พวก ยิว 3,023 คน
{52:29} ใน ปี ที่ 18 แห่ง รัชกาล เนบูคัดเนส ซาร์ ท่าน ขน เชลย จาก กรุง เยรูซาเล็ม 832 คน
{52:30} ใน ปี ที่ 23 แห่ง รัชกาล เนบูคัดเนสซาร์เนบู ซา ระ ดาน ผู้บังคับบัญชา ทหาร รักษา พระองค์ จับ ยิว เป็น เชลย 745 คน รวม คน ทั้งหมด เป็น 4,600 คน
{i52:31} เย โฮ ยา คีน ได้ รับ ความ กรุณา ขณะ เป็น เชลย (2 พกษ.25:27-30)
{52:31} และ ใน ปี ที่ 37 แห่ง การ เป็น เชลย ของ เย โฮ ยา คีน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ นั้น เมื่อ วัน ที่ 25 ใน เดือน ที่ 12 ใน ปี ที่ ขึ้น ครอง ราชย์ เอ วิล เม โร ดัก กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ทรง พระ กรุณา ต่อ เย โฮ ยา คีน กษัตริย์ แห่ง ยูดาห์ และ ทรง นำ พระองค์ ออก มา จาก เรือนจำ
{52:32} พระองค์ ตรัส อย่าง เมตตา ต่อ เย โฮ ยา คีน และ ประทาน ที่นั่ง ที่ มี เกียรติ กว่า กษัตริย์ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ใน บาบิโลน
{52:33} ดังนั้น เย โฮ ยา คีน จึง ทรง ถอด เครื่อง แต่ง กาย นักโทษ ออก เสีย และ ได้ เสวย ที่ โต๊ะ เสวย ของ กษัตริย์ ทุก วัน ตลอด ชีวิต
{52:34} ส่วน ค่า ใช้ จ่าย นั้น ก็ ได้ รับ พระ ราช ทาน จาก กษัตริย์ ตาม ความ ต้องการ ราย วัน ตลอด ชีวิต จน ถึง วัน สิ้น พระ ชนม์ ของ พระองค์