{i1:1} นคร ที่ ถูก ทิ้ง ร้าง
{1:1} อนิจจา นคร ที่ เคย คับคั่ง ด้วย พลเมือง มา นั่ง อ้างว้าง แล้ว หนอ เธอ ผู้ เคย ยิ่งใหญ่ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ มาก ลาย เป็น ดั่ง หญิง ม่าย แล้ว หนอ เธอ ผู้ เป็น ดั่ง เจ้า หญิง ท่ามกลาง มณฑล ทั้งหลาย มาก ลาย เป็น ทาส แรงงาน แล้ว หนอ (เบท)
{1:2} เธอ ร้องไห้ อย่าง ขม ขื่น ยาม ค่ำ คืน และ น้ำตา ไหล อาบ แก้ม ใน ท่ามกลาง คน ที่ รัก เธอ ก็ ไม่ มี ผู้ ใด ปลอบ เธอ เพื่อน ทุก คน ได้ ทรยศ เธอ พวก เขา กลาย เป็น ศัตรู ของ เธอ (กิเมล)
{1:3} ยูดาห์ ไป เป็น เชลย ยัง ต่าง แดน ต้อง ทุกข์ ยาก ต้อง ทำงาน หนัก อย่าง ทาส ต้อง พำนัก อยู่ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ เธอ ไม่ พบ ที่ พัก สงบ เลย ทุก คน ที่ ไล่ ตาม เธอ ก็ ไล่ ทัน เธอ เมื่อ เธอ คับแค้น ใจ (ดา เลท)
{1:4} ถนน สู่ ศิ โยน กำลัง โศกเศร้า เพราะ ไม่ มี ผู้ สัญจร ไป งาน เทศกาล เลี้ยง ประตู เมือง ทุก บาน ของ เธอ ก็ ร้าง เสีย แล้ว ปุโรหิต ของ เธอ พา กัน ถอน ใจ สาว พรหมจารี ของ เธอ ต้อง สลดใจ และ เธอ เอง ก็ ขื่นขม ยิ่งนัก (เฮ)
{1:5} คู่อริ ของ เธอ กลาย เป็น หัวหน้า ศัตรู ของ เธอ ได้ จำเริญ ขึ้น เพราะ พระ ยาห์เวห์ ทรง ให้ เธอ ทน ทุกข์ เนื่อง ด้วย การ ละเมิด มากมาย ของ เธอ ลูกๆ ของ เธอ ไป เป็น เชลย ต่อ หน้า คู่อริ (วาว)
{1:6} ความ สง่างาม ทั้งสิ้น ได้ พราก ไป จาก ธิดา แห่ง ศิ โยน แล้ว พวก เจ้านาย ของ เธอ ก็ เป็น ดุจ ฝูง กวาง ที่ หา ทุ่ง หญ้า ไม่ พบ และ หมด แรง หนี ต่อ หน้า ผู้ ไล่ ล่า (ซา ยิน)
{1:7} เยรูซาเล็ม ใน ยาม ทุกข์ ยาก และ ยาม พลัด บ้าน ได้ หวน ระลึก ถึง ของ ล้ำ ค่า ทั้งสิ้น ที่ ตน เคย มี ใน ครั้ง กระโน้น เธอ ระลึก ได้ เมื่อ พลเมือง ของ เธอ ตก อยู่ ใน มือ ของ คู่อริ และ หา มี ผู้ ใด จะ สงเคราะห์ เธอ ไม่ พวก คู่อริ เห็น เธอ แล้ว ก็ เยาะเย้ย ความ ล่มจม ของ เธอ (เฆท)
{1:8} เยรูซาเล็ม ได้ ทำบาป ใหญ่ หลวง ฉะนั้น เธอ จึง เป็น มลทิน ทุก คน ที่ เคย ให้ เกียรติ เธอ กลับ ลบหลู่ เธอ เพราะ เขา เห็น ความ เปลือย เปล่า ของ เธอ เออ เธอ เอง ได้ แต่ ถอน ใจ และ หัน หน้า ไป เสีย (เท ท)
{1:9} มลทิน ของ เธอ เลอะ กระโปรง ของ เธอ และ เธอ หา ได้ คำนึง ถึง อนาคต ไม่ ดังนั้น ความ พินาศ ของ เธอ จึง น่า กลัว ไม่ มี ผู้ ใด ปลอบโยน เธอ“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทอด พระ เนตร ความ ทุกข์ ยาก ของ ข้า พระองค์ เพราะ พวก ศัตรู ชนะ แล้ว” (โย ด)
{1:10} คู่อริ ได้ ยื่น มือ ออก ยึด เอา ของ ล้ำ ค่า ทุก ชิ้น ของ เธอ ไป เธอ ได้ เห็น บรรดา ประชาชาติ บุก เข้า มา ใน สถาน นมัสการ ของ เธอ คือ คน ที่ พระองค์ ได้ ทรง ห้าม ไม่ ให้ เข้า มา ใน ที่ ประชุม ของ พระองค์ (คา ฟ)
{1:11} พลเมือง ทั้งหมด ของ เธอ ได้ ถอน ใจ ใหญ่ เมื่อ เขา ทั้งหลาย เสาะ หา อาหาร และ พวก เขา เอา ของ ล้ำ ค่า แลก อาหาร กิน เพื่อ จะ ได้ ประทัง ชีวิต“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทอด พระ เนตร ดู เพราะ ข้า พระองค์ ถูก ลบหลู่” (ลา เม ค)
{1:12} “ ท่าน ทั้งหลาย ที่ เดิน ผ่าน ไป ท่าน ไม่ รู้สึก อะไร หรือ? นี่แน่ะ จง ดู ซิ ว่า มี ความ ทุกข์ ใด บ้าง เหมือน ความ ทุกข์ ที่ มา สู่ ข้าพเจ้า เป็น ความ ทุกข์ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ได้ ทรง ทำ แก่ ข้าพเจ้า ใน วัน แห่ง พระ พิโรธ อัน เกรี้ยวกราด นั้น (เม ม)
{1:13} “ พระองค์ ได้ ทรง ส่ง เพลิง ลง มา จาก เบื้องบน ให้ เข้า ไป ใน กระดูก ของ ข้าพเจ้า พระองค์ ได้ ทรง กาง ตาข่าย ไว้ ดัก เท้า ของ ข้าพเจ้า พระองค์ ได้ ทรง ทำให้ ข้าพเจ้า ต้อง หัน กลับ พระองค์ ได้ ทรง ทำให้ ข้าพเจ้า สิ้น หวัง และ อ่อน ระอา อยู่ วัน ยัง ค่ำ (นูน)
{1:14} “ บรรดา การ ละเมิด ของ ข้าพเจ้า ถูก รวบ เข้า เป็น แอก โดย พระ หัตถ์ พระองค์ ทรง รวบ มัด ไว้ การ ละเมิด เหล่า นั้น รัดรึง รอบ คอ ข้าพเจ้า พระองค์ ทรง ทำให้ กำลัง ข้าพเจ้า อ่อน ลง องค์ เจ้านาย ได้ ทรง มอบ ข้าพเจ้า ไว้ ใน มือ ของ เขา ทั้งหลาย ผู้ ที่ ข้าพเจ้า ไม่ สามารถ ต่อต้าน ได้ (สา เม ค)
{1:15} “ องค์ เจ้านาย ได้ ทรง ปฏิเสธ นักรบ ทั้งหมด ท่ามกลาง ข้าพเจ้า พระองค์ ทรง ประกาศ วัน เวลา ที่ จะ มา ต่อสู้ ข้าพเจ้า เพื่อ ขยี้ คน หนุ่ม ของ ข้าพเจ้า ให้ แหลก ไป องค์ เจ้านาย ได้ ทรง ย่ำ ประชากร ของ ข้าพเจ้า ดั่ง ย่ำ ผล องุ่น ใน บ่อ ย่ำ องุ่น (อา ยิน)
{1:16} “ เพราะ เหตุ นี้ เอง ข้าพเจ้า จึง ร้องไห้ ดวงตา ของ ข้าพเจ้า เออ ดวงตา ของ ข้าพเจ้า มี น้ำตา ไหล เพราะ ผู้ ปลอบโยน อยู่ ห่าง ไกล จาก ข้าพเจ้า คือ ผู้ ฟื้นฟู จิตใจ ข้าพเจ้า บรรดา บุตร ของ ข้าพเจ้า สิ้น หวัง เพราะ พวก ศัตรู ได้ ชัย ชนะ” (เพ)
{1:17} เมือง ศิ โยน กาง มือ ทั้ง คู่ ออก วิงวอน แต่ ไม่ มี ผู้ ใด ปลอบโยน เธอ พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ต่อสู้ ยา โค บ คือ ให้ เพื่อนบ้าน ของ เขา กลาย เป็น คู่อริ เยรูซาเล็ม กลาย เป็น สิ่ง โสโครก ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย (ซา เด)
{1:18} “ พระ ยาห์เวห์ ทรง ชอบธรรม แล้ว เพราะ ข้าพเจ้า ได้ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระองค์ ทุก ชน ชาติ โปรด ฟัง และ มอง ดู การ ทน ทุกข์ ของ ข้าพเจ้า คน หนุ่ม และ คน สาว ของ ข้าพเจ้า ตก ไป เป็น เชลย แล้ว (โค ฟ)
{1:19} “ ข้าพเจ้า ได้ ร้อง เรียก บรรดา คน รัก ของ ข้าพเจ้า แต่ เขา ทั้งหลาย ได้ หลอกลวง ข้าพเจ้า พวก ปุโรหิต และ พวก ผู้ใหญ่ ของ ข้าพเจ้า ก็ ตาย ที่ กลาง เมือง ขณะ ออก หา อาหาร ประทัง ชีวิต ของ ตน (เร ช)
{1:20} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ โปรด ทอด พระ เนตร เพราะ ข้า พระองค์ มี ทุกข์ จิต ข้า พระองค์ วุ่นวาย ใจ ข้า พระองค์ ยุ่งเหยิง อยู่ ภายใน เพราะ ข้า พระองค์ ดื้อรั้น อย่าง ยิ่ง นอก บ้าน คน ล้ม ตาย ด้วย คม ดาบ ใน บ้าน ก็ เหมือน แดน มรณะ (ซิ น)
{1:21} “ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน ว่า ข้า พระองค์ ถอน ใจ อย่างไร หา มี ผู้ ใด ปลอบโยน ข้า พระองค์ ไม่ บรรดา ศัตรู ของ ข้า พระองค์ ได้ยิน ถึง เหตุ ร้าย ที่ ตก แก่ ข้า พระองค์ เขา ทั้งหลาย ก็ พา กัน ดีใจ ที่ พระองค์ ได้ ทรง ทำ อย่าง นี้ โปรด นำ วาระ ที่ ทรง ประกาศ ไว้ นั้น ให้ มา ถึง และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น อย่าง ที่ ข้า พระองค์ เป็นอยู่ นี้ (ทาว)
{1:22} “ ขอ ให้การ ชั่ว ทุก อย่าง ของ เขา ทั้งหลาย ปรากฏ เฉพาะ พระ พักตร์ พระองค์ และ ขอ ทรง ทำ แก่ เขา ทั้งหลาย เหมือน ที่ ทรง ทำ แก่ ข้า พระองค์ เนื่อง ด้วย การ ละเมิด ทั้งสิ้น ของ ข้า พระองค์ เถิด ด้วย การ ถอน ใจ ของ ข้า พระองค์ นั้น มากมาย และ ใจ ข้า พระองค์ ก็ อ่อน ล้า”
{i2:1} พระ ดำรัส เตือน ของ พระเจ้า กลาย เป็น จริง
{2:1} อนิจจา ด้วย พระ พิโรธ องค์ เจ้านาย ทรง ทำให้ ธิดา แห่ง ศิ โยน อับอาย พระองค์ ได้ ทรง เหวี่ยง ศักดิ์ศรี ของ อิสราเอล ให้ ตก จาก ฟ้า ถึง ดิน พระองค์ มิ ได้ ทรง ระลึก ถึง แท่น รอง พระ บาท ใน วัน แห่ง พระ พิโรธ (เบท)
{2:2} องค์ เจ้านาย ทรง ทลาย ที่ อยู่ ทั้งสิ้น ของ ยา โค บ โดย ปราศจาก พระ กรุณา ด้วย ความ กริ้ว พระองค์ ได้ ทรง พัง ที่ กำบัง ทั้งหลาย ของ ธิดา แห่ง ยูดาห์ พระองค์ ได้ ทรง ดึง ให้ ต่ำ ลง ถึง ดิน และ เสื่อม เกียรติ คือ ราช อาณาจักร และ เจ้านาย (กิเมล)
{2:3} ด้วย พระ พิโรธ รุนแรง พระองค์ ได้ ทรง ตัด เขา ของ อิสราเอล จน สิ้น พระองค์ หด พระ หัตถ์ ขวา จาก พวก เขา ต่อ หน้า ศัตรู พระองค์ ทรง เผา ผลาญ ยา โค บ ดุจ เปลว เพลิง ที่ ไหม้ ไป โดย รอบ (ดา เลท)
{2:4} พระองค์ ทรง โก่ง คัน ศร อย่าง ทรง เป็น ศัตรู พระองค์ ยก พระ หัตถ์ ขวา อย่าง ทรง เป็น อริ และ ได้ ทรง ประหาร ทุก คน ที่ ดวงตา ของ เรา ชม ชอบ นั้น ใน กระโจม ของ ธิดา แห่ง ศิ โยน พระองค์ ได้ ทรง ระบาย พระ พิโรธ ออก มา ดุจ เพลิง (เฮ)
{2:5} องค์ เจ้านาย ทรง เป็น ดั่ง ศัตรู พระองค์ ทรง ทลาย อิสราเอล พระองค์ ทรง ทลาย วัง ทุก แห่ง ของ เธอ พระองค์ ทรง ทำลาย ที่ กำบัง ของ เธอ และ พระองค์ ทรง ทวี ความ เศร้าโศก และ การ คร่ำครวญ ใน ธิดา แห่ง ยูดาห์ (วาว)
{2:6} พระองค์ ทรง พัง พลับพลา ของ พระองค์ เหมือน เพิง ใน สวน ทรง ทำลาย สถานที่ ประชุม ของ พระองค์ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำให้ ทั้ง เทศกาล เลี้ยง และ วัน สะ บา โต หมด สิ้น ไป ใน ศิ โยน ด้วย พระ พิโรธ เกรี้ยวกราด พระองค์ ทรง ดูถูก กษัตริย์ และ ปุโรหิต (ซา ยิน)
{2:7} องค์ เจ้านาย ทรง ทิ้ง แท่น บูชา ของ พระองค์ ทรง เกลียด สถาน นมัสการ ของ พระองค์ พระองค์ ทรง มอบ ไว้ ใน มือ ศัตรู คือ ทรง มอบ กำแพง วัง ทั้งหลาย นั้น เขา ทั้งหลาย ได้ ส่งเสียง อึกทึก ใน พระ นิเวศ แห่ง พระ ยาห์เวห์ เหมือน อย่าง ใน วัน เทศกาล เลี้ยง (เฆท)
{2:8} พระ ยาห์เวห์ ตั้ง พระทัย แล้ว ที่ จะ ทลาย กำแพง ของ ธิดา แห่ง ศิ โยน พระองค์ ทรง ขึง สายวัด ไว้ แล้ว พระองค์ มิ ได้ หด พระ หัตถ์ จาก การ ทำลาย พระองค์ ทรง ทำให้ เนิน ดิน และ กำแพง นั้น คร่ำครวญ ให้ ทรุดโทรม ร่วงโรย ไป ด้วย กัน (เท ท)
{2:9} ประตู ทั้งหลาย ของ ศิ โยน ทรุด ลง ใน ดิน แล้ว พระองค์ ได้ ทรง ทำลาย และ หัก ดาล ประตู กษัตริย์ และ บรรดา เจ้านาย แห่ง ศิ โยน ตก อยู่ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ไม่ มี ธรรม บัญญัติ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ แห่ง ศิ โยน ก็ หา ได้ รับ นิมิต จาก พระ ยาห์เวห์อีกไม่ (โย ด)
{2:10} พวก ผู้ใหญ่ ของ ธิดา แห่ง ศิ โยน นั่ง เงียบ อยู่ บน พื้น แผ่นดิน เขา เอา ผง คลี ดิน ซัด ขึ้น บน ศีรษะ และ นุ่งห่ม ผ้า กระสอบ บรรดา สาว พรหมจารี แห่ง เยรูซาเล็ม ค้อม ศีรษะ ลง จด ดิน (คา ฟ)
{2:11} ดวงตา ข้าพเจ้า ก็ ร่วงโรย เพราะ ร้องไห้ จิต ข้าพเจ้า ก็ วุ่นวาย ใจ ข้าพเจ้า ก็ ระทม เพราะ ความ พินาศ แห่ง ประชาชน ของ ข้าพเจ้า และ เพราะ เด็ก เล็ก และ เด็ก อ่อน เป็นลม สลบ อยู่ ตาม ลาน เมือง (ลา เม ค)
{2:12} เด็กๆ ถาม แม่ ของ ตัว ว่า“ อาหาร และ น้ำ ดื่ม อยู่ ที่ไหน?” ขณะ เขา เป็นลม สลบ ดุจ คน บาดเจ็บ สาหัส อยู่ ตาม ลาน เมือง เมื่อ ชีวิต ของ เขา ต้อง สิ้น ไป ที่ อก แม่ ของ เขา (เม ม)
{2:13} โอ ธิดา แห่ง เยรูซาเล็ม ข้า จะ พูด อะไร เพื่อ ช่วย เจ้า? ข้า จะ เปรียบ เจ้า กับ อะไร? โอ ธิดา พรหมจารี แห่ง ศิ โยน ข้า จะ เทียบ เจ้า กับ อะไร เพื่อ จะ ปลอบโยน เจ้า ได้? เพราะ หายนะ ของ เจ้า ใหญ่ ดุจ ทะเล ผู้ ใด จะ เยียวยา เจ้า ได้ เล่า? (นูน)
{2:14} ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เจ้า ได้ เห็น นิมิต ลวง และ นิมิต หลอก มาบ อก เจ้า แทน ที่ เขา จะ เผย บาป ของ เจ้า เพื่อ ให้ เจ้า กลับ สู่ สภาพ ดี เขา กลับ เห็น นิมิต สำหรับ เจ้า อัน เป็น เท็จ และ ล่อลวง (สา เม ค)
{2:15} ทุก คน ที่ ผ่าน ทาง นั้น ก็ ตบมือ เยาะ เจ้า เขา ทั้งหลาย ได้ หยัน และ สั่น ศีรษะ เย้ย ธิดา แห่ง เยรูซาเล็ม ว่า“ นี่ หรือ คือ นคร ที่ คน ทั้งหลาย ได้ ขนาน นาม ว่า งาม เลิศ ว่า เป็น ความ ชื่นชม ยินดี ของ คน ทั่ว โลก?” (เพ)
{2:16} ศัตรู ทั้งหมด ของ เจ้า ได้ อ้า ปาก ว่า เจ้า เขา ทั้งหลาย หยัน และ ขบ เขี้ยว เคี้ยว ฟัน เขา พา กัน ร้อง ว่า“ เรา ได้ ทลาย เมือง นี้ แล้ว วัน นี้ แหละ ที่ เรา รอ คอย เรา พบ แล้ว เรา เห็น แล้ว” (อา ยิน)
{2:17} พระ ยาห์เวห์ ทรง ทำ ตาม พระ ประสงค์ แล้ว ทรง ทำให้ พระ ดำรัส สำเร็จ ตาม ที่ ทรง บัญชา ไว้ นาน แล้ว พระองค์ ได้ ทรง ทำลาย ลง โดย ปราศจาก พระ กรุณา ทรง ทำให้ ศัตรู เปรมปรีดิ์ เย้ย เจ้า ทรง เสริม กำลัง แก่ พวก ศัตรู ของ เจ้า (ซา เด)
{2:18} ใจ ของ พวก เขา ร้อง ทูล องค์ เจ้านาย ว่า โอ กำแพง ของ ธิดา แห่ง ศิ โยน เอ๋ย จง ให้ น้ำตา ไหล พรั่งพรู ดุจ สาย ธาร ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน เจ้า อย่า ได้ หยุด หย่อน เลย อย่า ให้ ดวงตา ได้ พัก เลย (โค ฟ)
{2:19} จง ลุก ขึ้น ร้อง ทูล ตอน กลางคืน ทุก ยาม จง ระบาย ความ ใน ใจ ของ เจ้า ออก มา อย่าง น้ำ เฉพาะ พระ พักตร์ องค์ เจ้านาย จง ชู มือ ทั้ง สอง ของ เจ้า ขึ้น ตรง ไป ยัง พระองค์ เพื่อ ขอ ชีวิต ลูก เด็ก เล็ก แดง ของ เจ้าที่ หิว จน เป็นลม สลบ ไป ตาม หัว ถนน ทุก แห่ง (เร ช)
{2:20} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทอด พระ เนตร เถิด ว่า พระองค์ ได้ ทรง ทำ การ เช่น นี้ แก่ ผู้ ใด? ควร ที่ ผู้หญิง จะ กิน ลูก ของ ตน จะ กิน ทารก ที่ ยัง อุ้ม อยู่ หรือ? ปุโรหิต และ ผู้ เผย พระ วจนะ ควร จะ ถูก ประหาร ใน สถาน นมัสการ ของ องค์ เจ้านาย หรือ? (ซิ น)
{2:21} ผู้ อ่อน วัย และ ผู้ สูง วัย นอน อยู่ ตาม พื้น ดิน บน ถนน คน หนุ่ม และ คน สาว ของ ข้า พระองค์ ล้ม ลง ด้วย ดาบ พระองค์ ทรง ประหาร พวก เขา ใน วัน แห่ง พระ พิโรธ ทรง สังหาร โดย ปราศจาก พระ กรุณา (ทาว)
{2:22} พระองค์ ทรง เรียก ผู้ ที่ ข้า พระองค์ กลัว จาก รอบ ด้าน มา อย่าง ใน วัน เทศกาล เลี้ยง พอ ถึง วัน แห่ง พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ ไม่ มี สัก คน หนึ่ง หนี รอด ได้ ผู้ ที่ ข้า พระองค์ ได้ อุ้มชู และ เลี้ยงดู มา นั้น ศัตรู ของ ข้า พระองค์ ได้ ทำลาย แล้ว
{i3:1} ความ รัก มั่นคง ของ พระเจ้า ดำรง อยู่ เป็น นิตย์
{3:1} ข้าพเจ้า เป็น คน ที่ ได้ เห็น ความ ทุกข์ ยาก โดย ไม้เรียว แห่ง ความ กริ้ว ของ พระองค์
{3:2} พระองค์ ทรง นำ และ ให้ ข้าพเจ้า เดิน ใน ความ มืด และ ไม่ ใช่ ใน ความ สว่าง
{3:3} แท้ จริง พระองค์ พลิก พระ หัตถ์ ต่อสู้ ข้าพเจ้า อยู่ วัน ยัง ค่ำ (เบท)
{3:4} พระองค์ ทรง ทำให้ เนื้อ และ หนัง ข้าพเจ้า ซูบ ซีด ไป ทรง หัก กระดูก ข้าพเจ้า
{3:5} พระองค์ ทรง ล้อม ข้าพเจ้า ด้วย ความ ขม ขื่น และ ความ ทุกข์ ยาก
{3:6} พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า อยู่ ใน ที่ มืด ดุจ คน ที่ ตาย นาน แล้ว (กิเมล)
{3:7} พระองค์ ทรง ทำ กำแพง ล้อม ข้าพเจ้า ไว้ เพื่อ จะ ออก ไป ไม่ ได้ พระองค์ ทรง ตี ตรวน หนัก ล่าม ข้าพเจ้า ไว้
{3:8} แม้ เมื่อ ข้าพเจ้า ร้อง ทูล ขอ ความ ช่วยเหลือ พระองค์ มิ ทรง ฟัง คำ อธิษฐาน ของ ข้าพเจ้า
{3:9} พระองค์ ทรง ทำ กำแพง กั้น ทาง ข้าพเจ้า ด้วย ก้อน หิน ที่ สกัด แล้ว พระองค์ ทรง ทำให้ หนทาง ข้าพเจ้า คดเคี้ยว (ดา เลท)
{3:10} พระองค์ ทรง เป็น ดุจ หมี ที่ คอย ตะครุบ ข้าพเจ้า และ ดั่ง สิงห์ แอบ ซุ่ม ใน ที่ ลับ
{3:11} พระองค์ ทรง พา ข้าพเจ้า ไป จาก ทาง ของ ข้าพเจ้า และ ฉีก ข้าพเจ้า เป็น ชิ้นๆ พระองค์ ทรง ทำให้ ข้าพเจ้า สิ้น หวัง
{3:12} พระองค์ ทรง โก่ง คัน ศร และ เอา ข้าพเจ้า เป็น เป้า สำหรับ ลูก ธนู (เฮ)
{3:13} พระองค์ ทรง เอา ลูก ธนู ใน แล่ง ยิง เข้า ที่ หัวใจ ข้าพเจ้า แล้ว
{3:14} ข้าพเจ้า กลาย เป็น ที่ หัวเราะ เยาะ ของ ทุก คน ใน ชาติ เป็น เนื้อเพลง เย้ยหยัน ของ พวก เขา วัน ยัง ค่ำ
{3:15} พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า ขม ขื่น เต็ม ขนาด พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า อิ่ม ด้วย บอระเพ็ด (วาว)
{3:16} พระองค์ ทรง ให้ ฟัน ข้าพเจ้า เคี้ยว ก้อน กรวด พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า หมอบ ใน กอง ขี้เถ้า
{3:17} ชีวิต ข้าพเจ้า ขาด สันติสุข จน ข้าพเจ้า ลืม ว่า ความ สุข เป็น อย่างไร
{3:18} ข้าพเจ้า จึง ว่า“ ศักดิ์ศรี ของ ข้าพเจ้า สูญ ไป แล้ว ทั้ง ความ หวัง ของ ข้าพเจ้า ใน พระ ยาห์เวห์ด้วย” (ซา ยิน)
{3:19} การ คิด ถึง ความ ทุกข์ ยาก และ การ พลัด บ้าน ของ ข้าพเจ้า เป็น บอระเพ็ด และ ของ ขม
{3:20} ข้าพเจ้า ยัง คิด ถึง เนืองๆ และ จิตใจ ข้าพเจ้า ก็ หดหู่
{3:21} ข้าพเจ้า หวน คิด เรื่อง นี้ ขึ้น มา ได้ เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง มี ความ หวัง (เฆท)
{3:22} ความ รัก มั่นคง ของ พระ ยาห์เวห์ ไม่ เคย หยุด ยั้ง และ พระ กรุณา ของ พระองค์ ไม่ มี สิ้นสุด
{3:23} เป็น ของ ใหม่ ทุก เวลา เช้า ความ เที่ยงตรง ของ พระองค์ ใหญ่ ยิ่งนัก
{3:24} จิตใจ ข้าพเจ้า ว่า“ พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น มรดก ส่วน ของ ข้าพเจ้า เพราะ ฉะนั้น ข้าพเจ้า มี ความ หวัง ใน พระองค์” (เท ท)
{3:25} พระ ยาห์เวห์ ทรง ดี ต่อ ผู้ ที่ คอย พระองค์ และ ต่อ ผู้ ที่ แสวง หา พระองค์
{3:26} เป็น การ ดี ที่ จะ รอ อย่าง เงียบๆ คือ รอ ความ รอด จาก พระ ยาห์เวห์
{3:27} เป็น การ ดี ที่ คน เรา จะ แบก แอก ใน ปฐมวัย (โย ด)
{3:28} ให้ เขา นั่ง เงียบๆ ตาม ลำพัง เพราะ พระองค์ ทรง วาง แอก นั้น บน เขา เอง
{3:29} ให้ เขา เอา ปาก จด ผง คลี ดิน บางที จะ มี หวัง
{3:30} ให้ เขา เอียง แก้ม แก่ ผู้ ที่ ตบ เขา ให้ เขา รับ ความ อับอาย อย่าง เต็ม ขนาด (คา ฟ)
{3:31} เพราะ ว่า องค์ เจ้านาย จะ ไม่ ทรง ละทิ้ง เป็น นิตย์
{3:32} แม้ ทรง ทำให้ เกิด ความ เศร้าโศก พระองค์ จะ ทรง พระ กรุณา ตาม ความ รัก มั่นคง อัน อุดม ของ พระองค์
{3:33} เพราะ พระองค์ มิ ได้ ตั้ง พระทัย ทำให้ ผู้ ใด ทุกข์ ใจ หรือ ทำให้ มนุษย์ โศกเศร้า (ลา เม ค)
{3:34} การ บด ขยี้ เชลย ทั้งสิ้น แห่ง แผ่นดิน ไว้ ใต้ เท้า ก็ ดี
{3:35} การ ตัด สิทธิ์ ของ ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด ต่อ พระ พักตร์ องค์ ผู้ สูง สุด ก็ ดี
{3:36} การ บิดเบือน คดี ของ มนุษย์ ก็ ดี องค์ เจ้านาย จะ ไม่ ทอด พระ เนตร เห็น หรือ? (เม ม)
{3:37} ผู้ ใด จะ กล่าว แล้ว สิ่ง นั้น ก็ เกิด ขึ้น นอกจาก เมื่อ องค์ เจ้านาย ทรง บัญชา ให้ เป็น ไป?
{3:38} จาก พระ โอษฐ์ ของ องค์ ผู้ สูง สุด นั้น สิ่ง ดี และ สิ่ง ร้าย ก็ ออก มา มิ ใช่ หรือ?
{3:39} มนุษย์ ที่ มี ชีวิต จะ บ่น ไป ทำไม? คือ คน ที่ ถูก ทำโทษ เพราะ บาป ของ ตน (นูน)
{3:40} ให้ เรา ทดสอบ และ พิจารณา วิถี ของ เรา และ กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์เถิด
{3:41} ให้ เรา ยก ใจ และ มือ ขึ้น ต่อ พระเจ้า ใน ฟ้า สวรรค์ ทูล ว่า
{3:42} “ พวก ข้า พระองค์ ได้ ล่วงละเมิด และ ขัดขืน และ พระองค์ ยัง ไม่ ได้ ทรง อภัยโทษ (สา เม ค)
{3:43} “ พระองค์ คลุม พระองค์ ด้วย พระ พิโรธ และ ทรง ไล่ ตาม พวก ข้า พระองค์ ได้ ทรง ประหาร โดย ปราศจาก พระ กรุณา
{3:44} พระองค์ คลุม พระองค์ ด้วย เมฆ เพื่อ ว่า การ อธิษฐาน ของ พวก ข้า พระองค์ จะ ไม่ ทะลุ ไป ถึง พระองค์ ได้
{3:45} พระองค์ ได้ ทรง ทำให้ พวก ข้า พระองค์ เป็น เหมือน สิ่ง โสโครก และ ขยะ อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย (เพ)
{3:46} “ ศัตรู ทั้งสิ้น ของ พวก ข้า พระองค์ ได้ อ้า ปาก ตะโกน ว่า พวก ข้า พระองค์
{3:47} ความ สยดสยอง และ หลุมพราง มา ถึง พวก ข้า พระองค์ ทั้ง ความ ร้าง เปล่า และ ความ พินาศ
{3:48} น้ำตา ของ ข้า พระองค์ ไหล เป็น สายน้ำ เนื่อง ด้วย ความ พินาศ แห่ง ประชาชน ของ ข้า พระองค์ (อา ยิน)
{3:49} “ น้ำตา ของ ข้า พระองค์ ไหล ไม่ หยุด และ ไม่ ได้ พัก เลย
{3:50} จน กว่า พระ ยาห์เวห์ จะ ทอด พระ เนตร ดู จาก ฟ้า สวรรค์
{3:51} ดวงตา ทำให้ ข้า พระองค์ ระทม ใจ เพราะ เห็น เคราะห์ กรรม ของ บุตรี ทั้งสิ้น แห่ง นคร ของ ข้า พระองค์ (ซา เด)
{3:52} “ พวก ที่ เป็น ศัตรู กับ ข้า พระองค์ โดย ไม่ มี เหตุ นั้น ได้ ไล่ ล่า ข้า พระองค์ เหมือน ไล่ ล่า นก
{3:53} พวก เขา พยายาม จบ ชีวิต ข้า พระองค์ ใน บ่อ และ ขว้าง หิน ใส่ ข้า พระองค์
{3:54} น้ำ ท่วม มิด ศีรษะ ข้า พระองค์ ข้า พระองค์ ว่า‘ ข้า ตาย แน่’ (โค ฟ)
{3:55} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ข้า พระองค์ ร้อง ออก พระ นาม ของ พระองค์ จาก ส่วน ลึก ที่สุด ของ บ่อ
{3:56} พระองค์ ทรง สดับ เสียง ข้า พระองค์ ที่ ว่า‘ ขอ อย่า ปิด พระ กรรณ ต่อ คำ ร้องขอ การ บรรเทา ของ ข้า พระองค์’
{3:57} พระองค์ ทรง เข้า มา ใกล้ ใน วัน ที่ ข้า พระองค์ ร้อง ทูล พระองค์ พระองค์ ตรัส ว่า‘ อย่า กลัว เลย’ (เร ช)
{3:58} “ ข้า แต่ องค์ เจ้านาย พระองค์ ทรง อยู่ ฝ่าย ข้า พระองค์ ใน การ สู้ คดี พระองค์ ทรง ไถ่ ชีวิต ข้า พระองค์
{3:59} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง เห็น ความ ผิด ที่ เขา ทำ ต่อ ข้า พระองค์ แล้ว ขอ ทรง พิพากษา คดี ของ ข้า พระองค์ เถิด
{3:60} พระองค์ ทรง เห็น ความ อาฆาต ทั้งสิ้น ของ พวก เขา และ แผนการ ร้าย ทั้งหมด ต่อ ข้า พระองค์ แล้ว (ซิ น)
{3:61} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ พระองค์ ทรง ได้ยิน คำ เยาะเย้ย ของ พวก เขา และ แผนการ ร้าย ทั้งหมด ต่อ ข้า พระองค์ แล้ว
{3:62} คือ การ ซุบซิบ และ การ บ่น ของ ปฏิปักษ์ ข้า พระองค์ ต่อสู้ ข้า พระองค์ อยู่ วัน ยัง ค่ำ
{3:63} ดู เถิด ไม่ ว่า เขา จะ นั่ง หรือ ลุก ขึ้น ตัว ข้า พระองค์ ก็ เป็น เนื้อเพลง ให้ เขา ร้อง เย้ยหยัน (ทาว)
{3:64} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ตอบแทน พวก เขา ตาม การ งาน ที่ มือ เขา ได้ ทำ
{3:65} ขอ ประทาน ความ ทุกข์ ใจ แก่ เขา และ ให้ คำ สาป ของ พระองค์ ตก เหนือ เขา
{3:66} ขอ ทรง ไล่ ตาม เขา ด้วย พระ พิโรธ และ ทำลาย เขา เสีย จาก ใต้ ฟ้า สวรรค์ ของ พระ ยาห์เวห์”
{i4:1} การ ทรง ลงโทษ ศิโยน
{4:1} อนิจจา ทองคำ ก็ หมอง สี ทอง นพคุณ ก็ เปลี่ยน ไป อัญมณี ศักดิ์สิทธิ์ ถูก ทิ้ง อยู่ เกลื่อนกลาด ตาม หัว ถนน ทุก สาย (เบท)
{4:2} บุตร ทั้งหลาย แห่ง ศิ โยน ผู้ ล้ำ ค่า เปรียบ ได้ กับ ทอง บริสุทธิ์ นั้น อนิจจา ถูก ตี ราคา เพียง เท่า หม้อ ดิน ที่ ทำ ขึ้น ด้วย มือ ของ ช่าง ปั้น หม้อ (กิเมล)
{4:3} แม้ หมาป่า ยัง เอา นม ออก ให้ ลูก ของ มัน ดูด แต่ ประชาชน ของ ข้าพเจ้า ใจ ร้าย ดุจ นก กระจอกเทศ ใน ถิ่น ทุรกันดาร (ดา เลท)
{4:4} ลิ้น ของ เด็ก อ่อน ติด แนบ เพดานปาก ด้วย ความ กระหาย พวก เด็ก ได้ ขอ อาหาร แต่ ไม่ มี ผู้ ใด ให้ เขา (เฮ)
{4:5} พวก ที่ เคย รับประทาน อาหาร ชั้น เลิศ กลับ ถูก ละทิ้ง อยู่ ตาม ถนน พวก ที่ เคย สวม เสื้อ สี ม่วง กลับ ต้อง นอน บน กอง ขยะ (วาว)
{4:6} เพราะ โทษ ทัณฑ์ ของ ประชาชน ของ ข้าพเจ้า นั้น ใหญ่ หลวง กว่า โทษ ของ เมือง โส โดม ที่ ต้อง ถูก คว่ำ ทลาย ลง ใน พริบตา เดียว โดย ไม่ มี มือ ผู้ ใด ได้ แตะ ต้อง เลย (ซา ยิน)
{4:7} พวก เจ้านาย นั้น บริสุทธิ์ กว่า หิมะ และ ขาว สะอาด กว่า น้ำนม ผิวพรรณ ของ เขา มี เลือดฝาด ยิ่ง กว่า สี ของ ทับทิม เขา มี รูปร่าง งาม ดั่ง ไพลิน (เฆท)
{4:8} บัดนี้ หน้า ของ เขา ก็ ดำ กว่า เขม่า ไม่ มี ผู้ ใด จำ เขา ได้ ตาม ถนน หนัง ของ เขา เหี่ยว หุ้ม กระดูก และ ซูบ ราว กับ ไม้ เสียบ (เท ท)
{4:9} ผู้ ที่ ตาย ด้วย คม ดาบ ยัง ดี กว่า ผู้ ที่ ตาย ด้วย ความ อดอยาก ซึ่ง ค่อยๆ ผอม ตาย เพราะ ขาด พืช ผล จาก ไร่ นา (โย ด)
{4:10} มือ ของ หญิง ที่ ใจ เมตตา กลับ เอา ลูก ของ ตัว ต้ม กิน ลูก ถูก ต้ม เป็น อาหาร ใน ยาม ที่ ความ หายนะ มา สู่ ประชาชน ของ ข้าพเจ้า (คา ฟ)
{4:11} พระ ยาห์เวห์ ทรง บันดาล โทโส ออก มา แล้ว พระองค์ ได้ เทพ ระ พิโรธ อัน เกรี้ยวกราด และ ได้ ทรง จุด ไฟ ขึ้น ใน ศิ โยน ซึ่ง เผา ผลาญ กระทั่ง รากฐาน ของ เมือง นั้น (ลา เม ค)
{4:12} บรรดา กษัตริย์ แห่ง แผ่นดิน โลก และ ชาว พิภพ ทั้งปวง ไม่ เชื่อ ว่า คู่อริ หรือ ศัตรู จะ ได้ เข้า ไป ใน ประตู ทั้งหลาย แห่ง เยรูซาเล็ม (เม ม)
{4:13} เพราะ บาป ของ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เธอ และ เพราะ บาป ผิด ของ พวก ปุโรหิต ของ เธอ ที่ ได้ ทำให้ โลหิต ของ ผู้ ชอบธรรม ไหล ออก ท่ามกลาง นคร (นูน)
{4:14} เขา ทั้งหลาย จึง เดิน เปะปะ อย่าง คน ตาบ อด ไป ตาม ถนน ทำให้ ตัว เป็น มลทิน ด้วย โลหิต จน ไม่ มี ผู้ ใด สามารถ แตะ ต้อง เสื้อ ผ้า ของ เขา ได้ (สา เม ค)
{4:15} คน ทั้งหลาย ร้อง ตะโกน ใส่ พวก เขา ว่า“ ไป ให้ พ้น เจ้า พวก มลทิน ไป ให้ พ้น ไป ให้ พ้น อย่า มา ถูกต้อง นะ” เมื่อ เขา เหล่า นั้น หนี และ พเนจร ไป ผู้คน ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ก็ กล่าว กัน ว่า“ พวก เขา จะ อยู่ ที่ นี่ ต่อ ไป ไม่ ได้” (เพ)
{4:16} พระ ยาห์เวห์ เอง ทรง ทำให้ เขา ทั้งหลาย กระจัด กระจาย ไป พระองค์ จะ ไม่ สน พระทัย ใน เขา อีก เลย พวก เขา จึง ไม่ นับถือ พวก ปุโรหิต ไม่ สำแดง ความ กรุณา ต่อ พวก ผู้ใหญ่ (อา ยิน)
{4:17} ตา ของ พวก เรา อ่อน ล้า มอง หา ความ ช่วยเหลือ ที่ ไร้ ค่า พวก เรา เฝ้า คอย ที่ หอ เฝ้า ของ เรา คอย ประชาชาติ ที่ ไม่ อาจ ช่วย เรา ได้ (ซา เด)
{4:18} พวก เขา สะกด รอย ตาม พวก เรา จน เรา เดิน ที่ ลาน เมือง ไม่ ได้ จุด จบ ของ เรา ใกล้ เข้า มา แล้ว วัน เวลา ของ เรา ก็ ถึง ที่สุด เพราะ จุด จบ ของ เรา ได้ มา ถึง (โค ฟ)
{4:19} พวก ที่ ไล่ จับ พวก เรา ก็ เร็ว กว่า นก อินทรี ใน ท้อง ฟ้า พวก เขา ไล่ กวด เรา บน ภูเขา เขา ซุ่ม คอย จับ เรา ใน ถิ่น ทุรกันดาร (เร ช)
{4:20} เจ้า ชีวิต ของ เรา คือ กษัตริย์ ที่ พระ ยาห์เวห์ ทรง เจิม ไว้ นั้น ก็ ตก หลุมพราง ของ เขา ทั้งหลาย แล้ว คือ พระองค์ ผู้ ที่ เรา กล่าว ถึง ว่า“ ภาย ใต้ ร่ม เงา ของ พระองค์ เรา จะ ดำรง ชีวิต ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ได้” (ซิ น)
{4:21} โอ ธิดา แห่ง เอ โดม จง เปรมปรีดิ์ และ ยินดี เถิด คือ เธอ ผู้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน อู ส ถ้วย นั้น จะ ผ่าน มา ถึง เธอ ด้วย เธอ จะ เมา และ จะ เปลือย กาย (ทาว)
{4:22} โอ ธิดา แห่ง ศิ โยน การ ลงโทษ เพราะ บาป ผิด ของ เธอ ก็ ครบ แล้ว พระองค์ จะ ไม่ ทรง พา เธอ ไป เป็น เชลย อีก ต่อ ไป โอ ธิดา แห่ง เอ โดม พระองค์ จะ ทรง ลงโทษ เพราะ บาป ผิด ของ เธอ พระองค์ จะ ทรง เผย บาป ของ เธอ
{i5:1} คำ ร้องขอ พระ กรุณา
{5:1} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ เกิด ขึ้น แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ดู เถิด ขอ ทรง พิจารณา ความ อดสู ของ พวก ข้า พระองค์
{5:2} มรดก ของ พวก ข้า พระองค์ กลับ เป็น ของ พวก ต่าง ชาติ บ้านเรือน ของ พวก ข้า พระองค์ เป็น ของ พวก ต่าง ด้าว
{5:3} พวก ข้า พระองค์ เป็น ลูก กำพร้า พ่อ และ แม่ ของ ข้า พระองค์ เป็น ดั่ง หญิง ม่าย
{5:4} น้ำ ก็ ต้อง ซื้อ เขา ดื่ม ฟืน ก็ ต้อง ซื้อ เขา ใช้
{5:5} พวก ข้า พระองค์ ถูก ไล่ ล่า อย่าง กระชั้น ชิด ทั้ง อ่อนเพลีย และ ไม่ ได้ พักผ่อน เลย
{5:6} พวก ข้า พระองค์ ยอม จำนน ต่อ อียิปต์ และ อัส ซีเรีย เพื่อ จะ ได้ อาหาร กิน
{5:7} บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ทำบาป และ ตาย แล้ว พวก ข้า พระองค์ ต้อง รับ โทษ เพราะ บาป ของ พวก เขา
{5:8} พวก ทาส ปกครอง ข้า พระองค์ ทั้งหลาย ไม่ มี ผู้ ใด ช่วย พวก ข้า พระองค์ ให้ พ้น มือ ของ พวก เขา ได้
{5:9} พวก ข้า พระองค์ ได้ อาหาร มา โดย เสี่ยง ชีวิต เพราะ ผู้ ถือ ดาบ ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{5:10} ผิวหนัง ของ พวก ข้า พระองค์ ก็ ร้อน ปาน เตา อบ เพราะ ความ ร้อน แผดเผา แห่ง การ กันดาร อาหาร
{5:11} ผู้หญิง ใน ศิ โยน ถูก ขืนใจ รวม ทั้ง สาว พรหมจารี ใน เมือง ต่างๆ ของ ยูดาห์
{5:12} เจ้านาย ต้อง ถูก มัด มือ แขวน ไว้ ไม่ มี ผู้ ใด นับถือ พวก ผู้ใหญ่
{5:13} คน หนุ่ม ถูก บังคับ ให้ โม่ แป้ง และ เด็ก ต้อง เดิน โซเซ เพราะ แบก ฟืน หนัก
{5:14} พวก คน แก่ หาย ไป จาก ประตู เมือง คน หนุ่ม ได้ หยุด เล่น ดนตรี แล้ว
{5:15} ความ ปลาบปลื้ม ก็ หาย ไป จาก ใจ ของ พวก ข้า พระองค์ การ เต้นรำ ของ พวก ข้า พระองค์ กลาย เป็น การ ไว้ทุกข์
{5:16} มงกุฎ ได้ ร่วง หล่น จาก ศีรษะ พวก ข้า พระองค์ แล้ว วิบัติ แก่ พวก ข้า พระองค์ เพราะ พวก ข้า พระองค์ ทำบาป
{5:17} เพราะ เหตุ นี้ เอง ใจ พวก ข้า พระองค์ จึง อ่อน ระอา เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ ตา ข้า พระองค์ จึง มัว ไป
{5:18} เพราะ ภูเขา ศิ โยน รกร้าง สุนัข ป่า มา เดิน เพ่นพ่าน อยู่ ที่ นั้น
{5:19} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ แต่ พระองค์ ทรง ครอบครอง อยู่ เป็น นิตย์ พระ ที่นั่ง ของ พระองค์ ดำรง อยู่ ทุก ชั่ว ชาติพันธุ์
{5:20} ไฉน พระองค์ ทรง ลืม พวก ข้า พระองค์ เสีย เป็น นิตย์? ไฉน ทรง ทอดทิ้ง พวก ข้า พระองค์ เสีย นาน ดังนี้?
{5:21} ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ ขอ ทรง ช่วย พวก ข้า พระองค์ ให้ กลับ สู่ พระองค์ เถิด แล้ว พวก ข้า พระองค์ จะ กลับ สู่ พระองค์ ขอ ทรง ฟื้น วัน เวลา ของ ข้า พระองค์ ให้ เหมือน ดัง ก่อน
{5:22} เว้น เสีย แต่ พระองค์ ทรง สลัด พวก ข้า พระองค์ ทิ้ง เสีย แล้ว และ พระองค์ กริ้ว พวก ข้า พระองค์ มาก ยิ่งนัก