{i1:1} นิมิต เกี่ยว กับ พระ สิริ ของ พระเจ้า
{1:1} ใน วัน ที่ 5 เดือน ที่ 4 ปี ที่ 30 ขณะ เมื่อ ข้าพเจ้า อยู่ ท่ามกลาง พวก เชลย ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ ท้อง ฟ้า เปิด ออก และ ข้าพเจ้า ได้ เห็น พระเจ้า ใน นิมิต
{1:2} ใน วัน ที่ 5 เดือน นั้น (คือ ใน ปี ที่ 5 ที่ กษัตริย์ เย โฮ ยา คีน ตก เป็น เชลย)
{1:3} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ปุโรหิต เอ เส เคียล บุตร บุ ซี ใน แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย ริม แม่น้ำ เค บาร์ ณ ที่ นั่น พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ มา อยู่ เหนือ ท่าน
{1:4} ดู สิ เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู ลม พายุ พัด มา จาก ทาง เหนือ มี เมฆ ก้อน ใหญ่ ที่ มี ความ สว่าง โดย รอบ และ มี ไฟ ลุก วาบ ออก มา อยู่ เสมอ ท่ามกลาง ไฟ นั้น ดูเหมือน ทองสัมฤทธิ์ ที่ แวบ วาบ
{1:5} และ ท่ามกลาง ไฟ นั้น มี รูป ลักษณ์ ของ สิ่ง มี ชีวิต 4 ตน ลักษณะ ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น เป็น เช่น นี้ คือ มี รูป ลักษณ์ ของ มนุษย์
{1:6} แต่ละ ตน มี หน้า 4 หน้า และ มี ปีก 4 ปีก
{1:7} ส่วน ขา นั้น ตรง ฝ่า เท้า เหมือน กีบ ลูก โค และ เป็น ประกาย เหมือน ทองสัมฤทธิ์ ขัด เงา
{1:8} ที่ ใต้ ปีก มี มือ เหมือน มือ มนุษย์ อยู่ ข้าง ลำ ตัว ทั้ง สี่ ทั้ง สี่ ตน ต่าง มี หลาย หน้า และ มี หลาย ปีก
{1:9} ปีก ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ต่าง ก็ จด ปีก ของ กัน และ กัน ขณะ ที่ บิน ไป ก็ ไม่ ต้อง หัน แต่ละ ตน สามารถ บิน ไป ใน ทิศ ที่ ใบหน้า นั้นๆ มุ่ง ไป
{1:10} รูป ลักษณ์ ใบหน้า ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น คือ ด้าน หน้า เป็น หน้า คน ด้าน ขวา เป็น หน้า สิงโต ด้าน ซ้าย เป็น หน้า โค และ ด้าน หลัง เป็น หน้า นก อินทรี
{1:11} ใบหน้า ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ก็ เป็น เช่น นี้ แหละ ส่วน ปีก ทั้งหลาย นั้น กาง ขึ้น ข้าง บน แต่ละ ตน มี สอง ปีก ที่ จด ปีก ของ กัน และ กัน ส่วน อีก สอง ปีก คลุม กาย ของ ตัวเอง
{1:12} แต่ละ ตน บิน ไป ใน ทิศ ที่ ใบหน้า มุ่ง ไป วิญญาณ จะ ไป ทาง ไหน มัน ก็ ไป ทาง นั้น และ ไป โดย ไม่ ต้อง หัน เลย
{1:13} รูป ลักษณ์ และ ลักษณะ ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น เหมือน ถ่าน ลุก โชน ลักษณะ เหมือน คบเพลิง หลาย อัน เคลื่อน ไป มา ระหว่าง สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น มี ความ สว่าง ของ ไฟ และ มี แสง ฟ้า แลบ ออก มา จาก ไฟ นั้น
{1:14} สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น พุ่ง ไป พุ่ง มา เหมือน ลักษณะ สายฟ้า แลบ
{1:15} เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ดู สิ มี วง ล้อ บน พื้น อยู่ ข้าง กาย สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ตน ละ หนึ่ง วง ล้อ ทั้ง สี่ ตน
{1:16} ลักษณะ และ โครงสร้าง ของ วง ล้อ เหล่า นั้น เหมือน เบ ริ ลวง ล้อ ทั้ง สี่ มี รูป ลักษณ์ เหมือน กัน มี ลักษณะ และ โครงสร้าง เหมือน วง ล้อ ซ้อน อยู่ กลาง วง ล้อ
{1:17} เมื่อ เคลื่อนที่ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น จะ ไป ทาง ด้าน ใด ของ ใบหน้า ทั้ง สี่ ก็ ได้ ทั้งนั้น พวก มัน เคลื่อน โดย ไม่ ต้อง หัน เลย
{1:18} ขอบ วง ล้อ เหล่า นั้น สูง และ ดู น่า สะพรึงกลัว และ ขอบ ล้อ ทั้ง สี่ เต็ม ด้วย ดวงตา อยู่ โดย รอบ
{1:19} เมื่อ สิ่ง มี ชีวิต ทั้ง สี่ บิน ไป วง ล้อ เหล่า นั้น ก็ เคลื่อน ตาม ไป ข้างๆ ด้วย เมื่อ สิ่ง มี ชีวิต ลอย ขึ้น จาก พิภพ วง ล้อ ก็ ลอย ขึ้น ด้วย
{1:20} เมื่อ วิญญาณ จะ ไป ที่ไหน สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ก็ ไป ด้วย และ วง ล้อ นั้น ก็ ลอย ตาม ไป อย่าง ใกล้ ชิด เพราะ ว่า วิญญาณ ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น อยู่ ใน วง ล้อ
{1:21} เมื่อ สิ่ง มี ชีวิต ทั้ง สี่ บิน ไป วง ล้อ ก็ เคลื่อน ไป ด้วย และ เมื่อ หยุด วง ล้อ ก็ หยุด ด้วย เมื่อ พวก นั้น ลอย ขึ้น จาก พิภพ วง ล้อ ก็ ลอย ตาม ไป อย่าง ใกล้ ชิด เพราะ ว่า วิญญาณ ของ สิ่ง มี ชีวิต อยู่ ใน วง ล้อ
{1:22} เหนือ ศีรษะ ของ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น มี สิ่ง ที่ มี รูป ลักษณ์ คล้าย พื้น ฟ้า ซึ่ง เหมือน ผลึก พร่า ตา แผ่ กว้าง อยู่ เหนือ ศีรษะ ของ พวก มัน
{1:23} ที่ ใต้ พื้น ฟ้า นี้ ปีก ของ พวก มัน กาง ออก ตรง เข้า หา กัน และ แต่ละ ตน มี ปีก 2 ปีก คลุม กาย ของ ตนเอง
{1:24} และ เมื่อ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น บิน ไป ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ปีก เหมือน เสียง ของ น้ำ ไหล เชี่ยว เหมือน พระ สุรเสียง ของ องค์ ผู้ ทรง มหิทธิ ฤทธิ์ เสียง โกลาหล เหมือน เสียง กอง ทหาร เมื่อ พวก มัน ยืน นิ่ง ปีก ก็ จะ หุบ ลง
{1:25} และ มี เสียง จาก ข้าง บน พื้น ฟ้า ที่ อยู่ เหนือ ศีรษะ พวก มัน ขณะ ที่ สิ่ง มี ชีวิต เหล่า นั้น ยืน นิ่ง ปีก ทั้งหลาย ก็ หุบ ลง
{1:26} และ บน พื้น ฟ้า ที่ อยู่ เหนือ ศีรษะ ของ พวก มัน มี สิ่ง ที่ มี รูป ลักษณ์ ของ พระ ที่นั่ง ซึ่ง มี ลักษณะ เหมือน ไพลิน และ บน สิ่ง ที่ มี รูป ลักษณ์ ของ พระ ที่นั่ง นั้น ก็ มี ผู้ มี ลักษณะ เหมือน มนุษย์ อยู่ บน นั้น
{1:27} และ จาก ส่วน ที่ มี ลักษณะ ของ บั้นเอว ของ ผู้ นั้น ขึ้น ไป ข้าพเจ้า เห็น สิ่ง คล้าย ทองสัมฤทธิ์ แวบ วาบ ลักษณะ คล้าย ไฟ ถูก บัง ไว้ โดย รอบ และ จาก ส่วน ที่ มี ลักษณะ ของ บั้นเอว ลง มา ข้าพเจ้า เห็น สิ่ง ที่ มี ลักษณะ คล้าย ไฟ และ มี ความ สุกใส อยู่ รอบๆ ท่าน ผู้ นั้น
{1:28} ลักษณะ ความ สุกใส ที่ อยู่ รอบๆ นั้น เหมือน ลักษณะ ของ รุ้ง ที่ ปรากฏ ใน เมฆ เมื่อ ฝน ตก ลักษณะ และ รูป ลักษณ์ ของ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ เป็น เช่น นี้ แหละ และ เมื่อ ข้าพเจ้า เห็น แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน และ ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง ผู้ หนึ่ง กำลัง ตรัส
{i2:1} ทรง เรียก เอ เส เคียล
{2:1} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ยืน ขึ้น เรา จะ พูด กับ เจ้า”
{2:2} ใน ขณะ ที่ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า นั้น พระ วิญญาณ ทรง เข้า มา ใน ข้าพเจ้า และ ทรง ตั้ง ข้าพเจ้า ให้ ยืน ขึ้น ข้าพเจ้า ได้ยิน พระองค์ ผู้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า
{2:3} และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เรา ส่ง เจ้า ไป ยัง คน อิสราเอล ไป ยัง ประชาชาติ ที่ มัก กบฏ ผู้ ซึ่ง ได้ กบฏ ต่อ เรา ทั้ง ตัว เขา และ บรรพบุรุษ ของ เขา ได้ ละเมิด ต่อ เรา จน ถึง ทุก วัน นี้
{2:4} เผ่าพันธุ์ ที่ ดื้อด้าน และ ใจ กระด้าง เรา ใช้ เจ้า ไป หา เขา ทั้งหลาย และ เจ้า จง พูด กับ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้’
{2:5} พวก เขา จะ ฟัง หรือ ปฏิเสธ ก็ ตาม (เพราะ ว่า เขา เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ) พวก เขา จะ ได้ รู้ ว่า มี ผู้ เผย พระ วจนะ คน หนึ่ง ท่ามกลาง พวก เขา แล้ว
{2:6} ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย อย่า กลัว พวก เขา หรือ คำ พูด ของ เขา ถึง แม้ ว่า ต้น หนาม และ หนาม พุงดอ จะ อยู่ กับ เจ้า และ เจ้า อาศัย อยู่ ท่ามกลาง แมง ป่อง ก็ อย่า กลัว คำ พูด ของ พวก เขา และ อย่า ท้อถอย เพราะ สีหน้า ของ พวก เขา เพราะ ว่า เขา เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ
{2:7} แต่ เจ้า จง กล่าว ถ้อยคำ ของ เรา ให้ พวก เขา ฟัง แม้ พวก เขา จะ ฟัง หรือ ปฏิเสธ ก็ ตาม เถอะ เพราะ เขา เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ
{2:8} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ฟัง สิ่ง ที่ เรา กล่าว กับ เจ้า อย่า เป็น คน มัก กบฏ เหมือน พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ นั้น จง อ้า ปาก ของ เจ้า และ กิน สิ่ง ที่ เรา ให้ เจ้า”
{2:9} เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู นี่แน่ะ พระ หัตถ์ ข้าง หนึ่ง เหยียด ออก มา ยัง ข้าพเจ้า และ ดู สิ ใน พระ หัตถ์ นั้น มี หนังสือ อยู่ ม้วน หนึ่ง
{2:10} แล้ว พระองค์ ทรง คลี่ หนังสือ นั้น ออก ต่อ หน้า ข้าพเจ้า มี ตัว หนังสือ เขียน อยู่ ทั้ง ด้าน หน้า และ ด้าน หลัง มี บท คร่ำครวญ คำ ไว้ทุกข์ และ คำ วิบัติ เขียน อยู่ บน นั้น
{3:1} และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กิน สิ่ง ที่ เจ้า ได้ พบ จง กิน หนังสือ ม้วน นี้ แล้ว จง ไป พูด กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล”
{3:2} ข้าพเจ้า จึง อ้า ปาก และ พระองค์ ทรง ให้ ข้าพเจ้า รับประทาน หนังสือ ม้วน นั้น
{3:3} และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กิน หนังสือ ม้วน นี้ ซึ่ง เรา ให้ แก่ เจ้า และ บรรจุ ให้ เต็ม ท้อง ของ เจ้า” แล้ว ข้าพเจ้า ก็ รับประทาน และ เมื่อ หนังสือ ม้วน นั้น อยู่ ใน ปาก ข้าพเจ้า มัน ก็ หวาน เหมือน น้ำผึ้ง
{3:4} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง ไป ยัง พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ กล่าว ถ้อยคำ ของ เรา แก่ พวก เขา
{3:5} เพราะ เรา ไม่ ได้ ใช้ เจ้า ไป หา ชน ชาติ ที่ พูด ภาษา ต่าง ด้าว หรือ ภาษา ที่ เข้าใจ ยาก แต่ ไป หา พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{3:6} ไม่ ใช่ ให้ ไป หา ชน ชาติ จำนวน มาก ที่ พูด ภาษา ต่าง ด้าว และ เข้าใจ ยาก ซึ่ง เป็น ภาษา ที่ เจ้า ไม่ เข้าใจ ที่ จริง ถ้า เรา ใช้ เจ้า ไป หา คน พวก นั้น พวก เขา ก็ จะ ฟัง เจ้า
{3:7} แต่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จะ ไม่ ยอม ฟัง เจ้า เพราะ เขา ไม่ ยอม ฟัง เรา เพราะ ว่า พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด เป็น คน หัว แข็ง และ ใจ ดื้อด้าน
{3:8} ดู สิ เรา ได้ ทำให้ หน้า ของ เจ้า ด้าน เหมือน พวก เขา และ ทำให้ หัว ของ เจ้า แข็ง เช่น พวก เขา
{3:9} เรา ได้ ทำให้ หัว ของ เจ้า แข็งแกร่ง เหมือน เพชร แข็ง ยิ่ง กว่า หิน เหล็ก ไฟ อย่า กลัว พวก เขา เลย อย่า ท้อถอย ด้วย สีหน้า ของ เขา เพราะ เขา เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ”
{3:10} พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง รับ ถ้อยคำ ทั้งหมด ของ เรา ที่ พูด กับ เจ้า ไว้ ใน ใจ ของ เจ้า และ จง ฟัง ด้วย หู ของ เจ้า
{3:11} จง ไป เถอะ เจ้า จง ไป หา พวก ที่ เป็น เชลย คือ ชน ชาติ ของ เจ้า นั้น จง พูด กับ เขา ทั้งหลาย และ กล่าว กับ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้’ ไม่ ว่า พวก เขา จะ ฟัง หรือ ปฏิเสธ ก็ ตาม”
{i3:12} เอ เส เคียล ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์
{3:12} พระ วิญญาณ ทรง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น ข้าพเจ้า ได้ยิน เสียง กระหึ่ม อยู่ ข้าง หลัง ข้าพเจ้า (สาธุการ แด่ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ใน ที่ ประทับ ของ พระองค์)
{3:13} และ มี เสียง ปีก ของ สิ่ง มี ชีวิต ที่ สัมผัส กัน และ เสียง วง ล้อ ข้างๆ ของ สิ่ง มี ชีวิต นั้น เป็น เสียง กระหึ่ม
{3:14} แล้ว พระ วิญญาณ ทรง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ นำ ข้าพเจ้า ไป ข้าพเจ้า ก็ ไป ด้วย ความ ขม ขื่น วิญญาณ จิต ของ ข้าพเจ้า เดือดดาล และ พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ ทรง พลัง อยู่ บน ข้าพเจ้า
{3:15} ข้าพเจ้า จึง มา ถึง พวก เชลย ที่ เท ลอาบิบ ผู้ ซึ่ง อาศัย อยู่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ และ ใน ที่ ที่ พวก เขา อาศัย อยู่ นั้น ข้าพเจ้า ก็ นั่ง ด้วย ความ ตะลึง งัน อยู่ ท่ามกลาง พวก เขา เจ็ด วัน
{3:16} พอ สิ้น วัน ที่ เจ็ด พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{3:17} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เรา ได้ ตั้ง เจ้า ให้ เป็น ยาม ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เมื่อ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ จาก ปาก ของ เรา เจ้า จง กล่าว คำ ตักเตือน จาก เรา แก่ พวก เขา
{3:18} ถ้า เรา จะ บอก กับ คน อธรรม ว่า‘ เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่’ และ เจ้า ไม่ ได้ ตักเตือน เขา หรือ ไม่ ได้ กล่าว ตักเตือน คน อธรรม ให้ ละ จาก ทาง อธรรม ของ เขา เพื่อ จะ ช่วย ชีวิต เขา ไว้ คน อธรรม นั้น จะ ตาย เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา แต่ โลหิต ของ เขา เรา จะ เรียกร้อง เอา จาก มือ เจ้า
{3:19} แต่ ถ้า เจ้า ได้ ตักเตือน คน อธรรม และ เขา ไม่ ได้ หัน กลับ จาก การ อธรรม ของ เขา หรือ จาก ทาง อธรรม ของ เขา เขา จะ ตาย เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา แต่ เจ้า จะ ช่วย ชีวิต ของ เจ้า ให้ รอด
{3:20} อีก ประการ หนึ่ง ถ้า คน ชอบธรรม หัน กลับ จาก ความ ชอบธรรม ของ เขา และ ทำ การ อยุติธรรม แล้ว เรา วาง สิ่ง สะดุด ไว้ ตรง หน้า เขา เขา จะ ต้อง ตาย เขา ตาย เพราะ บาป ของ เขา เนื่อง จาก เจ้า ไม่ ได้ ตักเตือน เขา และ จะ ไม่ มี ใคร จดจำ ความ ชอบธรรม ที่ เขา เคย ทำ ไว้ แต่ โลหิต ของ เขา เรา จะ เรียกร้อง เอา จาก มือ เจ้า
{3:21} แต่ ถ้า เจ้า ได้ ตักเตือน คน ชอบธรรม ไม่ ให้ ทำบาป และ เขา ไม่ ทำบาป เขา จะ มี ชีวิต อยู่ แน่นอน เพราะ ว่า เขา รับ คำ ตักเตือน และ เจ้า ก็ จะ ช่วย ชีวิต ของ เจ้า ให้ รอด”
{i3:22} เอ เส เคียล อยู่ ลำพัง และ เป็น ใบ้
{3:22} ณ ที่ นั่น พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ มา อยู่ บน ข้าพเจ้า และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง ลุก ขึ้น ออก ไป ยัง ที่ราบ แล้ว เรา จะ พูด กับ เจ้าที่ นั่น”
{3:23} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง ลุก ขึ้น ออก ไป ยัง ที่ราบ และ นี่แน่ะ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ อยู่ ที่ นั่น เหมือน กับ พระ สิริ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เห็น ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน
{3:24} แต่ พระ วิญญาณ เสด็จ เข้า ใน ข้าพเจ้า และ ทำให้ ข้าพเจ้า ยืน ขึ้น และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า และ ทรง บอก ข้าพเจ้า ว่า“ จง ไป แล้ว ขัง ตัวเอง ไว้ ภายใน บ้าน ของ เจ้า
{3:25} เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย ดู สิ พวก เขา จะ เอา เชือก พัน เจ้า และ มัด เจ้า ด้วย เชือก นั้น เจ้า จึง ออก ไป อยู่ ท่ามกลาง พวก เขา ไม่ ได้
{3:26} และ เรา จะ ทำให้ ลิ้น ของ เจ้า ติด กับ เพดานปาก ของ เจ้า ดังนั้น เจ้า จะ เป็น ใบ้ เจ้า จะ ไม่ สามารถ ว่ากล่าว พวก เขา เพราะ ว่า เขา ทั้งหลาย เป็น พงศ์พันธุ์ ที่ มัก กบฏ
{3:27} แต่ เมื่อ เรา พูด กับ เจ้า เรา จะ เปิด ปาก เจ้า แล้ว เจ้า จะ พูด กับ เขา ทั้งหลาย ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า’ ผู้ ที่ จะ ฟัง ก็ ให้ เขา ฟัง และ ผู้ ที่ จะ ปฏิเสธ ก็ ให้ เขา ปฏิเสธ เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ”
{i4:1} การ พรรณนา ให้ เห็น ภาพ การ ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม
{4:1} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เอา ก้อน อิฐ มา วาง ไว้ ข้าง หน้า เจ้า และ แกะ รูป เมือง หนึ่ง ไว้ บน นั้น คือ นคร เยรูซาเล็ม
{4:2} จง ล้อม นคร นั้น ไว้ และ ก่อ กำแพง ล้อม รอบ นคร นั้น ด้วย และ ก่อ เชิงเทิน ไว้ สู้ นคร นั้น และ ตั้ง ค่าย รอบ นคร ไว้ และ ตั้ง เครื่อง ทะลวง กำแพง ไว้ รอบ นคร
{4:3} จง เอา เหล็ก แผ่น มา และ ทำให้ มัน เป็น เหมือน กำแพง เหล็ก ระหว่าง เจ้า กับ นคร นั้น แล้ว หัน หน้า ไป ทาง นคร นั้น ให้ นคร นั้น ถูก ล้อม ไว้ เจ้า จง ล้อม นคร นั้น ไว้ นี่ เป็น หมาย สำคัญ ต่อ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{4:4} “ และ จง นอน ตะแคง ข้าง ซ้าย แล้ว วาง ความ ผิด บาป ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ไว้ เหนือ ตัว เจ้า เจ้า นอน อยู่ กี่ วัน เจ้า ก็ จะ แบก ความ ผิด บาป ของ นคร นั้น เท่านั้น วัน
{4:5} และ เรา ได้ กำหนด จำนวน วัน แก่ เจ้า คือ 390 วัน ซึ่ง เท่ากับ จำนวน ปี ของ ความ ผิด บาป พวก เขา เป็น วัน ซึ่ง เจ้า จะ ต้อง แบก ความ ผิด บาป ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{4:6} และ เมื่อ เจ้า ทำ เช่น นี้ จน ครบ จำนวน วัน แล้ว เจ้า จะ ต้อง นอน ลง เป็น ครั้ง ที่ สอง โดย นอน ตะแคง ข้าง ขวา และ แบก ความ ผิด บาป ของ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ เรา กำหนด แก่ เจ้า 40 วัน 1 วัน แทน 1 ปี
{4:7} และ เจ้า ต้อง หัน หน้า ไป ยัง การ ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม ไว้ และ ด้วย แขน เปลือย เปล่า เจ้า จง เผย พระ วจนะ ต่อสู้ นคร นั้น
{4:8} และ ดู สิ เรา จะ เอา เชือก มัด เจ้า ไว้ เจ้า จะ พลิก จาก ข้าง นี้ ไป ข้าง โน้น ไม่ ได้ จน กว่า จะ ครบ ตาม กำหนด วัน ใน การ ล้อม ของ เจ้า
{4:9} “ และ เจ้า จง เอา ข้าว สาลี ข้าว บาร์เลย์ ถั่ว ถั่ว แดง ข้าวฟ่าง และ ข้าว สเปลต์ มา ใส่ ใน ภาชนะ อัน เดียวกัน ใช้ ทำ เป็น ขนม ปัง สำหรับ เจ้า เจ้า จง กิน อาหาร นี้ ระหว่าง ที่ เจ้า นอน ตะแคง ตาม กำหนด 390 วัน
{4:10} และ อาหาร ที่ เจ้า กิน จะ ต้อง ชั่ง คือ วัน ละ 230 กรัม เจ้า จง กิน ตาม เวลา กำหนด
{4:11} และ น้ำ ที่ เจ้า ดื่ม ก็ ต้อง ตวง ดื่ม คือ ประมาณ ครึ่ง ลิตร เจ้า จง ดื่ม น้ำ ตาม เวลา กำหนด
{4:12} และ เจ้า จะ ต้อง กิน ดัง ขนม ปัง ข้าว บาร์เลย์ โดย ปิ้ง บน ไฟ ที่ ก่อ จาก อุจจาระ มนุษย์ ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย”
{4:13} แล้ว พระ ยาห์เวห์ตรัสว่า“ ประชาชน อิสราเอล จะ ต้อง กิน ขนม ปัง ของ เขา อย่าง เป็น มลทิน เช่น นี้ ณ ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ซึ่ง เรา จะ ขับ ไล่ เขา ไป อยู่”
{4:14} แล้ว ข้าพเจ้า จึง กล่าว ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ดู สิ ข้า พระองค์ ไม่ เคย ทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน เลย ตั้งแต่ หนุ่มๆ มา จน บัดนี้ ข้า พระองค์ ไม่ เคย รับประทาน สิ่ง ที่ ตาย เอง หรือ ที่ ถูก สัตว์ ฉีก กัด ตาย ไม่ มี เนื้อ สัตว์ มลทิน เคย เข้า ไป ใน ปาก ของ ข้า พระองค์”
{4:15} แล้ว พระองค์ จึง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เอา เถอะ เรา จะ ยอม ให้ เจ้า ใช้ มูล โค แทน อุจจาระ มนุษย์ ซึ่ง เจ้า จะ ใช้ ปิ้ง ขนม ปัง ของ เจ้า”
{4:16} พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย นี่แน่ะ เรา จะ ทำลาย อาหาร หลัก ใน เยรูซาเล็ม พวก เขา จะ ต้อง ชั่ง ขนม ปัง กิน และ กิน ด้วย ความ กลัว และ เขา จะ ตวง น้ำ ดื่ม ทั้ง ดื่ม ด้วย ความ อก สั่น ขวัญ หาย
{4:17} เมื่อ ขาด ขนม ปัง และ น้ำ ต่าง คน ต่าง อก สั่น ขวัญ หาย แล้ว จะ ซูบ ผอม ไป เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา ทั้งหลาย”
{i5:1} ดาบ ที่ ต่อสู้ กรุง เยรูซาเล็ม
{5:1} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เอา ดาบ คม เล่ม หนึ่ง มา และ ใช้ โกน ศีรษะ และ เครา ของ เจ้า อย่าง มีดโกน ของ ช่าง ตัด ผม แล้ว เอา ตาชั่ง น้ำหนัก มา แบ่ง เส้น ผม เหล่า นั้น
{5:2} เจ้า จง เอา หนึ่ง ส่วน สาม ไป เผา ไฟ ที่ กลาง เมือง ใน วัน ที่ การ ล้อม ครบถ้วน และ เอา อีก หนึ่ง ส่วน สาม มา ฟัน ด้วย ดาบ ไป รอบๆ เมือง อีก หนึ่ง ส่วน สาม นั้น จง ปล่อย ให้ ปลิว กระจาย ไป ตาม ลม แล้ว เรา จะ ชัก ดาบ ไล่ ตาม ไป
{5:3} แล้ว จง เอา เส้น ผม พวก นั้น หน่อย หนึ่ง มา ห่อ ไว้ ใน เสื้อ คลุม ของ เจ้า
{5:4} และ เจ้า จง เอา เส้น ผม พวก นั้น มา อีก หน่อย หนึ่ง แล้ว โยน เข้า ไป ใน ไฟ เจ้า จง เผา เสีย ด้วย ไฟ นั้น จะ มี ไฟ จาก ที่ นั่น เข้า ไป ใน พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด”
{5:5} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่ คือ เยรูซาเล็ม เรา ตั้ง เธอ ไว้ ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ มี หลาย ประเทศ อยู่ ล้อม รอบ
{5:6} แต่ เยรูซาเล็ม ได้ กบฏ ต่อ กฎหมาย ของ เรา อย่าง ชั่ว ร้าย ยิ่ง กว่า ประชาชาติ ใดๆ และ กบฏ ต่อ กฎเกณฑ์ ของ เรา ยิ่ง กว่า ประเทศ ที่ อยู่ ล้อม รอบ คือ พวก เขา ปฏิเสธ กฎหมาย ของ เรา และ ไม่ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา
{5:7} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า เจ้า ไม่ อยู่ กับ ร่อง กับ รอย ยิ่ง กว่า ประชาชาติ ที่ อยู่ รอบๆ เจ้า และ พวก เจ้า ไม่ ได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ หรือ ทำ ตาม กฎหมาย ของ เรา และ ไม่ ได้ ทำ ตาม แม้ แต่ กฎหมาย ของ บรรดา ประชาชาติ ที่ อยู่ รอบ เจ้า
{5:8} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา นี่แหละ จะ เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า เรา จะ ทำ การ พิพากษา ท่ามกลาง เจ้า ต่อ หน้า ประชาชาติ ทั้งหลาย
{5:9} และ เพราะ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งสิ้น ของ เจ้า เรา จะ ทำ กับ เจ้า อย่าง ที่ เรา ไม่ เคย ทำ มา ก่อน และ เรา จะ ไม่ ทำ เช่น นั้น อีก
{5:10} เพราะ ฉะนั้น บิดา จะ กิน บุตร ของ ตน ท่ามกลาง เจ้า ทั้งหลาย และ บุตร จะ กิน บิดา ของ เขา และ เรา จะ ทำ การ พิพากษา เจ้า ใคร ที่ เหลือ อยู่ ใน พวก เจ้า เรา จะ ให้ กระจัด กระจาย ไป ตาม ลม ใน ทุก ทิศทาง
{5:11} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ ฉัน ใด เพราะ เจ้า ได้ ทำให้ สถาน บริสุทธิ์ ของ เรา เป็น มลทิน ไป ด้วย สิ่ง น่า ขยะแขยง ทั้งหมด ของ เจ้า ทั้ง ด้วย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เจ้า เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ลด ทอน เจ้า ลง ตา ของ เรา จะ ไม่ ปรานี และ เรา จะ ไม่ กรุณา ด้วย
{5:12} หนึ่ง ส่วน สาม ของ พวก เจ้า จะ ล้ม ตาย เพราะ โรค ระบาด หรือ ถูก ผลาญ ด้วย ความ อดอยาก ท่ามกลาง พวก เจ้า อีก หนึ่ง ส่วน สาม จะ ล้ม ตาย ด้วย ดาบ อยู่ รอบๆ เจ้า และ อีก หนึ่ง ส่วน สาม นั้น เรา จะ ให้ กระจัด กระจาย ไป ตาม ลม ใน ทุก ทิศทาง และ เรา จะ ชัก ดาบ ออก ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย ไป
{5:13} “ เช่น นี้ แหละ ความ กริ้ว ของ เรา จึง ระบาย ออก ได้ หมด และ ความ โกรธ ของ เรา ต่อ พวก เขา จึง จะ สงบ เรา จึง จะ หาย จาก ความ เคือง ใจ แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ผู้ กล่าว ด้วย ความ หวงแหน เมื่อ ความ โกรธ ของ เรา ต่อ พวก เขา ถูก ระบาย ออก หมด
{5:14} ยิ่ง กว่า นั้น เรา จะ ปล่อย ให้ เจ้า ร้าง เปล่า และ ถูก ประณาม ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ล้อม รอบ เจ้า และ ใน สายตา ของ ทุก คน ที่ ผ่าน ไป
{5:15} แล้ว เจ้า จะ เป็น ที่ คน เขา ประณาม และ เย้ยหยัน ทั้ง เป็น คำ เตือน และ เป็น ที่ เกลียด กลัว ของ ประชาชาติ ที่ อยู่ ล้อม รอบ เจ้า เมื่อ เรา นำ การ พิพากษา มา สู่ เจ้า ด้วย ความ กริ้ว ด้วย ความ โกรธ และ ด้วย การ ตี สอน อัน เกรี้ยวกราด ของ เรา เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา เช่น นี้ แล้ว
{5:16} เมื่อ เรา ยิง ลูก ธนู แห่ง ความ อดอยาก ร้ายแรง คือ ลูก ธนู แห่ง การ ทำลาย ไป ท่ามกลาง เจ้า ซึ่ง เรา จะ ยิง ไป ทำลาย เจ้า ทั้งหลาย แล้ว เรา จะ เพิ่ม ความ อดอยาก แก่ เจ้า และ เรา จะ ทำลาย อาหาร หลัก ของ พวก เจ้า เสีย
{5:17} เรา จะ ส่ง ความ อดอยาก และ สัตว์ ป่า มา ยัง เจ้า ทั้งหลาย และ พวก มัน จะ เอา ลูกหลาน ของ เจ้า ไป เสีย โรค ระบาด และ การ หลั่ง เลือด จะ ผ่าน ตัว เจ้า และ เรา จะ นำ ดาบ มา เหนือ เจ้า เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา เช่น นี้ แล้ว”
{i6:1} พิพากษา อิสราเอล ที่ ไหว้ รูป เคารพ
{6:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{6:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ตรง ไป ยัง ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล และ จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ ภูเขา เหล่า นั้น
{6:3} และ กล่าว ว่า ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แก่ ภูเขา ทั้งหลาย แก่ เนิน เขา แก่ ห้วย และ หุบเขา ทั้งหลาย ว่า ดู สิ เรา จะ นำ ดาบ มา เหนือ เจ้า ทั้งหลาย และ เรา จะ ทำลาย ปู ชนีย สถาน สูง ของ พวก เจ้า เสีย
{6:4} แท่น บูชา ของ พวก เจ้า จะ ร้าง เปล่า และ แท่น เผา เครื่อง หอม ของ เจ้า จะ ถูก พัง ลง และ คน ของ เจ้าที่ ถูก ฆ่า นั้น เรา จะ เหวี่ยง ลง ต่อ หน้า รูป เคารพ ของ พวก เจ้า
{6:5} และ เรา จะ วาง ศพ คน อิสราเอล ไว้หน้า รูป เคารพ ของ พวก เขา และ เรา จะ กระจาย กระดูก ของ เจ้า ทั้งหลาย รอบ แท่น บูชา ของ เจ้า
{6:6} ใน ที่ อาศัย ทุก แห่ง ของ พวก เจ้า เมือง ต่างๆ จะ ร้าง เปล่า และ ปู ชนีย สถาน สูง จะ พัง ดังนั้น แหละ แท่น บูชา ของ เจ้า จะ ถูก ทิ้ง ร้าง และ ถูก ลงโทษ รูป เคารพ ของ พวก เจ้า จะ หัก และ สูญสิ้น แท่น เผา เครื่อง หอม ของ เจ้า จะ ถูก โค่น ลง และ สิ่ง ที่ เจ้า ทำ ขึ้น จะ ถูก กวาด ทิ้ง ไป หมด
{6:7} คน ที่ ถูก ฆ่า จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก เจ้า และ เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{6:8} “ แต่ เรา จะ ให้ บาง คน เหลือ อยู่ คือ พวก เจ้า บาง คน จะ หนี พ้น ดาบ ไป ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ และ ถูก กระจาย ไป ใน ดินแดน ต่างๆ
{6:9} แล้ว พวก เขา ที่ หนี รอด ไป นั้น จะ ระลึก ถึง เรา ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ถูก กวาด ไป เป็น เชลย นั้น และ รู้ ว่า เรา ปวดร้าว เพราะ ใจ แพศยา ของ พวก เขา ที่ หัน ไป จาก เรา และ เพราะ สายตา แพศยา ที่ โหย หา รูป เคารพ ของ เขา แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ เกลียด ตัวเอง เนื่อง จาก ความ ชั่ว ซึ่ง เขา ได้ ทำ และ เนื่อง ด้วย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งสิ้น ของ เขา ด้วย
{6:10} แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เรา ไม่ ได้ พูด พล่อยๆ ว่า เรา จะ นำ ความ วิบัติ มา ยัง พวก เขา”
{6:11} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ จง ตบมือ และ กระทืบ เท้า ของ เจ้า และ กล่าว ว่า เพราะ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน อัน ชั่วช้า ทุก อย่าง ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล หนอ เขา ทั้งหลาย จึง ล้ม ลง ด้วย ดาบ ด้วย ความ อดอยาก และ ด้วย โรค ระบาด
{6:12} ผู้ ที่ อยู่ ห่าง ไกล จะ ตาย ด้วย โรค ระบาด ผู้ ที่ อยู่ ใกล้ ก็ จะ ตาย ด้วย ดาบ และ ผู้ ที่ เหลือ อยู่ และ ได้ รับ การ ปกป้อง จะ ตาย ด้วย ความ อดอยาก ดังนี้ แหละ เรา จึง ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ต่อ พวก เขา ได้ หมด สิ้น
{6:13} แล้ว เจ้า ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ พวก ที่ ถูก ฆ่า อยู่ ท่ามกลาง รูป เคารพ ของ เขา รอบ แท่น บูชา ของ เขา บน เนิน เขา สูง ทุก แห่ง บน ยอด เขา ทั้งหมด ที่ ใต้ ต้นไม้ เขียว ทุก ต้น และ ใต้ ต้น โอ๊ก ใบ ดก ทุก ต้น คือ สถานที่ ซึ่ง เขา ถวาย กลิ่น ที่ พึงใจ แก่ รูป เคารพ ทั้งหมด ของ พวก เขา
{6:14} และ เรา จะ ยื่น มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ พวก เขา แล้ว ทำให้ แผ่นดิน ที่ เขา อาศัย ทุก แห่ง ร้าง เปล่า และ ถูก ทิ้ง ร้าง คือ ตั้งแต่ ถิ่น ทุรกันดาร ถึง ริบ ลาห์ แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i7:1} หายนะ ที่ ใกล้ จะ มา ถึง
{7:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{7:2} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส กับ แผ่นดิน อิสราเอล ดังนี้ ว่า อวสาน อวสาน มา ถึง ทั้ง สี่ มุม ของ แผ่นดิน
{7:3} บัดนี้ อวสาน มา ถึง เจ้า และ เรา จะ ปล่อย ให้ ความ กริ้ว ของ เรา มา เหนือ เจ้า และ เรา จะ พิพากษา เจ้า ตาม วิถี ชีวิต เจ้า และ เรา จะ ลง ทัณฑ์ เพราะ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เจ้า
{7:4} นัยน์ตา ของ เรา จะ ไม่ ปรานี เจ้า และ เรา ก็ จะ ไม่ กรุณา แต่ เรา จะ ลง ทัณฑ์ เจ้า ตาม วิถี ชีวิต เจ้า ขณะ เมื่อ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยัง อยู่ ท่ามกลาง เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{7:5} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ ดู สิ วิบัติ วิบัติ ที่ ไม่ เคย มี ได้ มา ถึง แล้ว
{7:6} อวสาน มา ถึง อวสาน นั้น มา ถึง แล้ว มัน ตื่น ขึ้น มา ต่อสู้ เจ้า ดู สิ มัน มา ถึง แล้ว
{7:7} ชาว แผ่นดิน เอ๋ย ความ หายนะ ของ เจ้า มา ถึง แล้ว เวลา นั้น มา ถึง แล้ว วัน นั้น ก็ ใกล้ เข้า มา มี แต่ ความ โกลาหล และ ไร้ ความ ยินดี บน ภูเขา
{7:8} บัดนี้ ใกล้ เวลา ที่ เรา จะ เทค วาม โกรธ ของ เรา บน เจ้า และ ระบาย ความ กริ้ว ของ เรา ต่อ เจ้า จน หมด สิ้น และ เรา จะ พิพากษา เจ้า ตาม วิถี ชีวิต เจ้า และ เรา จะ ลง ทัณฑ์ เพราะ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เจ้า
{7:9} นัยน์ตา ของ เรา จะ ไม่ ปรานี และ เรา ก็ จะ ไม่ กรุณา แต่ เรา จะ ลง ทัณฑ์ เจ้า ตาม วิถี ชีวิต เจ้า ขณะ เมื่อ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยัง อยู่ ท่ามกลาง เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ผู้ โบย ตี
{7:10} นี่แน่ะ วัน นั้น ดู สิ มา ถึง แล้ว ความ หายนะ ของ เจ้า ออก มา แล้ว ไม้ พลอง ก็ เบ่ง บาน ความ เย่อหยิ่ง ก็ ผลิ ดอก
{7:11} ความ รุนแรง ได้ เจริญ ขึ้น เป็น ไม้ พลอง ของ ความ ชั่ว ไม่ มี ใคร เหลือ อยู่ เลย ไม่ มี สิ่ง ใด เหลือ จาก ความ มั่งคั่ง ของ พวก เขา ไม่ มี เสียง อึกทึก ครึกโครม ใน พวก เขา ไม่ มี คน สำคัญ ใน พวก เขา
{7:12} เวลา นั้น มา แล้ว วัน นั้น มา ถึง แล้ว อย่า ให้ คน ซื้อ ดีใจ อย่า ให้ คน ขาย เสียใจ เพราะ พระ พิโรธ อยู่ เหนือ ประชากร ทั้งหมด ของ แผ่นดิน
{7:13} “ เพราะ คน ขาย จะ ไม่ ได้ กลับ ไป ยัง สิ่ง ที่ เขา ขาย ไป ขณะ เมื่อ เขา ยัง มี ชีวิต อยู่ เพราะ ว่า นิมิต นั้น เกี่ยวข้อง กับ ประชากร ทั้งหมด และ จะ ไม่ หัน กลับ และ เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา จึง ไม่ มี ใคร อาจ รักษา ชีวิต ไว้ ได้
{7:14} “ เขา ได้ เป่า แตร และ เตรียม ทุก อย่าง ไว้ พร้อม แต่ ไม่ มี ผู้ ใด เข้า สงคราม เพราะ ว่า ความ โกรธ ของ เรา อยู่ เหนือ ประชากร ทั้งหมด ของ แผ่นดิน
{7:15} ดาบ อยู่ ข้าง นอก โรค ระบาด และ ความ อดอยาก อยู่ ข้าง ใน คน ที่ อยู่ ใน ทุ่ง นา ก็ ตาย ด้วย ดาบ ส่วน คน ที่ อยู่ ใน เมือง นั้น ความ อดอยาก และ โรค ระบาด ก็ กลืน กิน เสีย
{7:16} และ ถ้า มี ใคร รอดตาย หนี ไป ได้ พวก เขา จะ อยู่ บน ภูเขา เขา จะ เป็น เหมือน นก พิราบ แห่ง หุบเขา แต่ละ คน จะ ร้อง ครวญ คราง เพราะ ความ ผิด บาป ของ ตน
{7:17} มือ ทุก มือ ก็ อ่อน แรง และ เข่า ทุก เข่า ก็ ปวกเปียก
{7:18} เขา ทั้งหลาย จะ คาด เอว ด้วย ผ้า กระสอบ และ ความ สั่นเทา จะ ครอบงำ พวก เขา ความ อับอาย อยู่ บน ใบหน้า เขา ทุก คน และ ศีรษะ ของ เขา ทุก คน ก็ ล้าน
{7:19} พวก เขา ขว้าง เงิน ของ เขา ไป ใน ถนน และ ทองคำ ของ เขา ก็ เป็น เหมือน สิ่ง มลทิน“ เงิน และ ทอง ของ พวก เขา ไม่ อาจ จะ ช่วย กู้ เขา ใน วัน แห่ง พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ สิ่ง เหล่า นี้ จะ ไม่ ทำให้ พวก เขา หาย หิว หรือ เติม ให้ เต็ม ท้อง เพราะ ว่า มัน เป็น สิ่ง สะดุด ให้ พวก เขา ทำบาป
{7:20} ด้วย เครื่องประดับ งดงาม ที่ เขา ภูมิใจ พวก เขา ใช้ สร้าง รูป เคารพ อัน น่า ขยะแขยง และ สร้าง สิ่ง น่า รังเกียจ ของ เขา เพราะ ฉะนั้น เรา จะ ทำ สิ่ง นี้ ให้ เป็น สิ่ง มลทิน แก่ เขา ทั้งหลาย
{7:21} “ และ เรา จะ มอบ สิ่ง นี้ ให้ เป็น ของ ริบ ไว้ ใน มือ ของ คน ต่าง ด้าว และ ให้ เป็น ของ ปล้น ใน มือ คน อธรรม ใน แผ่นดิน โลก แล้ว พวก เขา จะ ทำให้ เป็น มลทิน
{7:22} และ เรา จะ หัน หน้า ของ เรา ออก จาก พวก เขา แล้ว พวก เขา จะ ทำให้ สถาน ล้ำ ค่า ของ เรา เสื่อม เกียรติ พวก ปล้น จะ เข้า มา แล้ว ทำให้ มัน เสื่อม เกียรติ
{7:23} จง ทำ สาย โซ่ เพราะ ว่า แผ่นดิน เต็ม ด้วย คดี เลือด และ บ้านเมือง ก็ เต็ม ด้วย ความ รุนแรง
{7:24} ฉะนั้น เรา จะ นำ ประชาชาติ ชั่ว ร้าย ที่สุด มา และ ให้ ถือ กรรมสิทธิ์ บ้านเรือน ของ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ ให้ ความ หยิ่ง ของ คนทรง พลัง นั้น สิ้นสุด ลง และ สถาน ศักดิ์สิทธิ์ ของ พวก เขา จะ เป็น ที่ ลบหลู่
{7:25} เมื่อ ความ หวาดกลัว มา ถึง เขา จะ แสวง หา ความ สงบสุข แต่ ก็ ไม่ พบ เลย
{7:26} วิบัติ มา แล้ว มา อีก ข่าวลือ เกิด แล้ว เกิด อีก เขา ทั้งหลาย จะ แสวง หา นิมิต จาก ผู้ เผย พระ วจนะ และ การ สอน ธรรม บัญญัติ ก็ สูญ ไป จาก ปุโรหิต และ คำ ปรึกษา สูญ ไป จาก พวก ผู้ อาวุโส
{7:27} พระ ราชา ก็ ทรง ทุกข์ โศก และ เจ้านาย ก็ คลุม กาย ด้วย ความ สิ้น หวัง และ มือ ของ ราษฎร ก็ สั่นเทา เรา จะ จัดการ กับ พวก เขา ตาม วิถีทาง ของ เขา และ เรา จะ พิพากษา เขา ตาม หลักการ พิพากษา ของ เขา แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i8:1} สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ใน วิหาร ของ พระเจ้า
{8:1} ใน วัน ที่ 5 เดือน ที่ 6 ของ ปี ที่ 6 ขณะ ที่ ข้าพเจ้า นั่ง อยู่ ใน บ้าน ข้าพเจ้า และ บรรดา ผู้ อาวุโส ของ ยูดาห์ นั่ง อยู่ หน้า ข้าพเจ้า พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ลง มา บน ข้าพเจ้า ณที่นั้น
{8:2} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ มอง ดู และ เห็น รูป ลักษณ์ ของ ชาย คน หนึ่ง จาก ส่วน ที่ มี ลักษณะ ของ เอว ลง ไป นั้น เป็น ไฟ เหนือ เอว ขึ้น ไป มี ลักษณะ สุกใส เหมือน ทองสัมฤทธิ์ แวววาว
{8:3} ท่าน ยื่น ส่วน ที่ เป็น รูป มือ นั้น ออก มา จับ ผม ที่ ศีรษะ ข้าพเจ้า แล้ว พระ วิญญาณ ทรง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น ระหว่าง พื้น พิภพ และ ฟ้า สวรรค์ และ ทรง นำ ข้าพเจ้า มา ถึง กรุง เยรูซาเล็ม ด้วย นิมิต ของ พระเจ้า มา ยัง ทาง เข้า ประตู ด้าน เหนือ ของ ลาน ชั้น ใน อัน เป็น ที่ ตั้ง รูป เคารพ แห่ง ความ หวงแหน ซึ่ง เร้า ให้ เกิด ความ หวงแหน
{8:4} ดู สิ พระ สิริ ของ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ก็ อยู่ ที่ นั่น มี พระ ลักษณะ เหมือน ที่ ข้าพเจ้า ได้ เห็น ใน ที่ราบ
{8:5} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย บัดนี้ จง เงย หน้า มอง ไป ทาง ทิศ เหนือ” ข้าพเจ้า จึง เงย หน้า มอง ไป ทาง ทิศ เหนือ และ นี่แน่ะ ทาง ทิศ เหนือ ของ ประตู แท่น บูชา ตรง ทาง เข้า มี รูป เคารพ ที่ เร้า ความ หวงแหน นี้ อยู่ ที่ นั่น
{8:6} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า เห็น หรือ ไม่ ว่า พวก เขา ทำ อะไร อยู่ คือ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยิ่งใหญ่ ที่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทำ กัน อยู่ ที่ นี่ อัน จะ ทำให้ เรา ไป จาก สถาน นมัสการ ของ เรา และ เจ้า ยัง จะ เห็น สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยิ่ง กว่า นี้ อีก”
{8:7} และ พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า มา ถึง ประตู ลาน และ เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู ดู สิ มี ช่อง หนึ่ง อยู่ ใน กำแพง
{8:8} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เจาะ เข้า ไป ใน กำแพง” และ เมื่อ ข้าพเจ้า เจาะ เข้า ไป ใน กำแพง นี่แน่ะ มี ประตู อยู่ ประตู หนึ่ง
{8:9} และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง เข้า ไป ไป ดู สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน อัน ชั่ว ร้าย ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ทำ กัน ที่ นี่”
{8:10} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง เข้า ไป และ ได้ เห็น ดู สิ เป็น ภาพ สลัก บน ผนัง โดย รอบ มี ภาพ สัตว์ เลื้อยคลาน ทุก ชนิด และ สัตว์ น่า รังเกียจ รวม ทั้ง รูป เคารพ ทั้งหมด ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{8:11} และ มี พวก ผู้ใหญ่ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล 70 คน ยืน อยู่ ข้าง หน้า รูป เหล่า นั้น และ มี ยา อา ซันยาห์ บุตร ชา ฟาน ยืน อยู่ ใน หมู่ พวก เขา ทั้งหลาย ต่าง ก็ มี กระถาง ไฟ อยู่ ใน มือ กลิ่น และ ควัน ของ เครื่อง หอม ก็ ลอย ขึ้น ไป ข้าง บน
{8:12} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า ได้ เห็น แล้ว ไม่ ใช่ หรือ ว่า พวก ผู้ใหญ่ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทำ อะไร อยู่ ใน ที่ มืด? แต่ละ คน ต่าง ก็ อยู่ ใน ห้อง รูป เคารพ สลัก ของ ตน เพราะ เขา ทั้งหลาย พูด ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ทอด พระ เนตร เห็น เรา พระ ยาห์เวห์ ทรง ทอดทิ้ง แผ่นดิน นี้ เสีย แล้ว’”
{8:13} พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ด้วย ว่า“ เจ้า ยัง จะ เห็น สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ที่ พวก เขา ทำ มาก ยิ่ง กว่า นี้ อีก”
{8:14} แล้ว พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า มา ถึง ทาง เข้า ประตู ด้าน เหนือ แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ดู สิ ที่ นั่น มี ผู้หญิง หลาย คน นั่ง ร้องไห้ เพื่อ เทพ ทัมมุส
{8:15} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า เห็น แล้ว ใช่ ไหม? เจ้า ยัง จะ เห็น สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน มาก ยิ่ง กว่า นี้ อีก”
{8:16} แล้ว พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า เข้า มา ใน ลาน ชั้น ใน แห่ง พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ดู สิ ตรง ทาง เข้า พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์ ระหว่าง เฉลียง และ แท่น บูชา นั้น มี ชาย ประมาณ 25 คน หัน หลัง ให้ พระ วิหาร ของ พระ ยาห์เวห์ และ หัน หน้า ของ พวก เขา ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก กำลัง นมัสการ ดวง อาทิตย์ ตรง ทิศ ตะวัน ออก นั้น
{8:17} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เจ้า เห็น ไหม? บุตร มนุษย์ เอ๋ย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ ที่ พวก เขา ทำ อยู่ ที่ นี่ ยัง เลว ไม่ พอ หรือ? เขา ทั้งหลาย จึง ทำให้ แผ่นดิน เต็ม ด้วย ความ ทารุณ อีก เพื่อ ให้ เรา กริ้ว ยิ่ง ขึ้น และ ดู สิ เขา ทั้งหลาย ยัง เอา กิ่ง ไม้ มา แตะ จมูก พวก เขา
{8:18} ดังนั้น เรา เอง จะ ทำ ด้วย ความ โกรธ นัยน์ตา ของ เรา จะ ไม่ ปรานี เรา จะ ไม่ สำแดง ความ กรุณา และ แม้ ว่า พวก เขา จะ ร้อง ด้วย เสียง อัน ดัง ใส่ หู ของ เรา เรา ก็ จะ ไม่ ฟัง พวก เขา”
{i9:1} เข่น ฆ่า พวก ไหว้ รูป เคารพ
{9:1} แล้ว พระองค์ ทรง เปล่ง เสียง ดัง เข้า หู ข้าพเจ้า ว่า“ บรรดา เพชฌฆาต ของ เมือง เอ๋ย จง มา นี่ และ ถือ อาวุธ ทำลาย มา ด้วย”
{9:2} และ นี่แน่ะ มี ชาย 6 คน เข้า มา จาก ทาง ประตู บน ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง เหนือ แต่ละ คน ถือ อาวุธ ทำลาย ล้าง มา และ มี ชาย คน หนึ่ง สวม เสื้อ ผ้าป่าน มี กล่อง เครื่อง เขียน ที่ เอว อยู่ ท่ามกลาง พวก เขา และ เขา ทั้งหลาย เข้า มา แล้ว ยืน อยู่ ที่ ข้าง แท่น ทองสัมฤทธิ์
{9:3} พระ สิริ ของ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ที่ อยู่ บน เค รู บ ได้ ถูก ยก ขึ้น ไป ยัง ธรณี ประตู พระ นิเวศ และ พระองค์ ตรัส เรียก ชาย ซึ่ง นุ่งห่ม ผ้าป่าน ที่ มี กล่อง เครื่อง เขียน ที่ เอว
{9:4} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส สั่ง เขา ว่า“ จง เข้า ไป ใน นคร คือ กรุง เยรูซาเล็ม และ ทำ เครื่องหมาย ไว้ ที่ หน้าผาก ของ บรรดา คน ที่ ถอน หายใจ และ คร่ำครวญ เนื่อง จาก สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ที่ ทำ กัน ใน เมือง นั้น”
{9:5} และ พระองค์ ตรัส กับ ชาย คน อื่นๆ ให้ ข้าพเจ้า ได้ยิน ว่า“ จง ไป ตลอด นคร ตาม หลัง ชาย คน นั้น แล้ว ฆ่า ฟัน เสีย นัยน์ตา ของ เจ้า ทั้งหลาย อย่า ได้ ปรานี และ เจ้า อย่า สำแดง ความ กรุณา
{9:6} จง ฆ่า ทำลาย ทั้งคน แก่ คน หนุ่ม และ หญิง สาว ทั้ง เด็ก และ พวก ผู้หญิง แต่ อย่า เข้า ใกล้ ผู้ มี เครื่องหมาย และ จง เริ่มต้น ที่ สถาน นมัสการ ของ เรา” ดังนั้น เขา ทั้งหลาย จึง ตั้งต้น กับ พวก ชาย แก่ ผู้ อยู่ หน้า พระ นิเวศ นั้น
{9:7} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า“ จง ทำให้ พระ นิเวศ เป็น มลทิน จง ทิ้ง ผู้ ถูก ฆ่า ให้ เต็ม ลาน จง ไป เถิด” เขา ทั้งหลาย จึง ออก ไป และ ฟาด ฟัน ใน นคร
{9:8} ขณะ ที่ เขา ทั้งหลาย กำลัง ฟาด ฟัน อยู่ นั้น ข้าพเจ้า อยู่ ตาม ลำพัง ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน ร้อง ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ จะ ทรง ทำลาย คน อิสราเอล ที่ เหลือ อยู่ นั้น จน หมด เพื่อ ระบาย ความ โกรธ ของ พระองค์ เหนือ เยรูซาเล็ม หรือ?”
{9:9} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บาป ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ ยูดาห์ มี มากมาย ยิ่งนัก แผ่นดิน ก็ เต็ม ด้วย โลหิต และ ความ อยุติธรรม ก็ เต็ม นคร เพราะ พวก เขา กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ทรง ทอดทิ้ง แผ่นดิน นี้ แล้ว และ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ทอด พระ เนตร อีก’
{9:10} และ สำหรับ เรา เอง นัยน์ตา เรา จะ ไม่ ปรานี และ เรา จะ ไม่ สำแดง ความ กรุณา แต่ เรา จะ ลงโทษ เหนือ ศีรษะ ของ พวก เขา ตาม ความ ประพฤติ ของ เขา”
{9:11} และ ดู สิ ชาย ที่ นุ่งห่ม ผ้าป่าน หนีบ กล่อง เครื่อง เขียน ที่ เอว นั้น ได้ นำ ถ้อยคำ กลับ มา กล่าว ว่า“ ข้า พระองค์ ได้ ทำ ตาม ทุก สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง บัญชา ข้า พระองค์ ไว้ นั้น แล้ว”
{i10:1} พระ สิริ ของ พระเจ้า พราก จาก กรุง เยรูซาเล็ม
{10:1} แล้ว ข้าพเจ้า มอง ดู นี่แน่ะ ที่ พื้น ฟ้า ซึ่ง อยู่ เหนือ ศีรษะ เหล่า เค รู บ นั้น มี สิ่ง ที่ มี ลักษณะ คล้าย พระ ที่นั่ง ที่ เป็น เหมือน ไพลิน ปรากฏ ขึ้น เหนือ เค รู บ เหล่า นั้น
{10:2} และ พระองค์ ตรัส กับ ชาย สวม เสื้อ ผ้าป่าน ว่า“ จง เข้า ไป ใน ที่ ระหว่าง วง ล้อ ซึ่ง อยู่ ใต้ เค รู บ จง กอบ ถ่าน คุ เต็ม อุ้ง มือ ทั้ง สอง ของ เจ้า จาก ที่ ระหว่าง พวก เค รู บ แล้ว นำ ไป โปรย เหนือ นคร นั้น” และ ชาย คน นั้น ก็ เข้า ไป ต่อ หน้า ต่อ ตา ข้าพเจ้า
{10:3} ส่วน พวก เค รู บ นั้น ยืน อยู่ ที่ ด้าน ใต้ ของ พระ นิเวศ ใน ขณะ ที่ ชาย คน นั้น เข้า ไป และ ลาน ชั้น ใน ก็ เต็ม ด้วย เมฆ
{10:4} แล้ว พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ ขึ้น จาก เค รู บ ไป ยัง ธรณี ประตู พระ นิเวศ และ พระ นิเวศ นั้น ก็ เต็ม ด้วย เมฆ และ ลาน นั้น ก็ เต็ม ด้วย ความ สุกใส ของ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์
{10:5} ส่วน เสียง ปีก ของ พวก เค รู บ ก็ ได้ยิน ไป ถึง ลาน ชั้น นอก เหมือน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ผู้ ทรง มหิทธิ ฤทธิ์ เมื่อ พระองค์ ตรัส
{10:6} และ เมื่อ พระองค์ ทรง บัญชา ชาย ที่ สวม เสื้อ ผ้าป่าน ว่า“ จง ไป เอา ไฟ มา จาก ที่ ระหว่าง วง ล้อ คือ จาก ระหว่าง พวก เค รู บ” ชาย คน นั้น ก็ เข้า ไป และ ยืน อยู่ ข้าง วง ล้อ วง หนึ่ง
{10:7} เค รู บ ตน หนึ่ง ได้ ยื่น มือ ของ ตน จาก ระหว่าง พวก เค รู บ ไป ยัง ไฟ ซึ่ง อยู่ ระหว่าง เค รู บ แล้ว หยิบ ไฟ ขึ้น มา บ้าง และ ใส่ อุ้ง มือ ของ ชาย ที่ สวม เสื้อ ผ้าป่าน ชาย นั้น ก็ รับ และ นำ ออก ไป
{10:8} และ ใน พวก เค รู บ นั้น มี สิ่ง ที่ ปรากฏ เหมือน มือ มนุษย์ อยู่ ใต้ ปีก
{10:9} แล้ว ข้าพเจ้า มอง ดู ดู สิ มี วง ล้อ อยู่ 4 วง ข้างๆ พวก เค รู บวง ล้อ อยู่ ข้าง เค รู บ ตน ละ หนึ่ง วง ล้อ ลักษณะ วง ล้อ นั้น เหมือน แสง ของ เบริล
{10:10} วง ล้อ ทั้ง สี่ มี รูป ลักษณ์ เหมือน กัน คือ เป็น เหมือน วง ล้อ ซ้อน ใน วง ล้อ
{10:11} เมื่อ เคลื่อนที่ พวก เค รู บ จะ ไป ทาง ด้าน ใด ของ ใบหน้า ทั้ง สี่ ก็ ได้ ทั้งนั้น พวก เขา เคลื่อนที่ โดย ไม่ ต้อง หัน เลย เพราะ พวก เขา จะ ไป ตาม ทิศ ที่ ศีรษะ มุ่งหน้า ไป นั้น เคลื่อน โดย ไม่ ต้อง หัน เลย
{10:12} และ ทั่ว ร่างกาย ของ พวก เขา รวม ทั้ง หลัง มือ ปีก และ วง ล้อ คือ วง ล้อ ของ ทั้ง สี่ ตน นั้น ล้วน เต็ม ด้วย นัยน์ตา โดย รอบ
{10:13} ข้าพเจ้า ได้ยิน กับ หู ว่า วง ล้อ เหล่า นั้น เรียก ว่า วง ล้อ หมุน
{10:14} เค รู บ แต่ละ ตน มี หน้า 4 หน้า หน้า แรก เป็น หน้า เค รู บ หน้าที่ สอง เป็น หน้า มนุษย์ หน้าที่ สาม เป็น หน้า สิงโต และ หน้าที่ สี่ เป็น หน้า นก อินทรี
{10:15} แล้ว พวก เค รู บ ก็ เหาะ ขึ้น เป็น สิ่ง มี ชีวิต ที่ ข้าพเจ้า เคย เห็น ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์
{10:16} เมื่อ เค รู บ เคลื่อน ไป วง ล้อ ก็ ตาม ไป ข้างๆ พวก เขา ด้วย และ เมื่อ พวก เค รู บ กาง ปีก ออก เพื่อ บิน ขึ้น จาก พิภพ วง ล้อ เหล่า นั้น ก็ ไม่ หัน ไป จาก ข้างๆ พวก เค รู บเลย
{10:17} เมื่อ พวก เค รู บ หยุด นิ่ง วง ล้อ เหล่า นั้น ก็ หยุด นิ่ง เมื่อ เค รู บ เหาะ ขึ้น วง ล้อ ก็ เหาะ ขึ้น ไป กับ พวก เขา ด้วย เพราะ ว่า วิญญาณ ของ สิ่ง มี ชีวิต นั้น อยู่ ใน วง ล้อ
{10:18} แล้ว พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ไป จาก ธรณี ประตู พระ นิเวศ สถิต เหนือ พวก เค รู บ
{10:19} เมื่อ พวก เค รู บ กาง ปีก บิน ขึ้น พวก เขา เหาะ ไป จาก พิภพ ต่อ หน้า ต่อ ตา ข้าพเจ้า (เมื่อ พวก เขา ออก ไป วง ล้อ ก็ ตาม ไป ข้างๆ ด้วย) และ ไป ยืน อยู่ ที่ ทาง เข้า ประตู ด้าน ตะวัน ออก ของ พระ นิเวศ พระ ยาห์เวห์ และ พระ สิริ ของ พระเจ้า ของ อิสราเอล ก็ อยู่ เหนือ เค รู บพวกนั้น
{10:20} นี่ คือ สิ่ง มี ชีวิต ที่ ข้าพเจ้า ได้ เห็น ซึ่ง อยู่ ใต้ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ แล้ว ข้าพเจ้า ทราบ ว่า เป็น เค รู บ
{10:21} เค รู บ ทุก ตน มี 4 หน้า และ 4 ปีก และ ใต้ ปีก มี รูป ลักษณ์ ของ มือ มนุษย์
{10:22} ส่วน รูป ลักษณ์ ของ ใบหน้า เหล่า นี้ เป็น ใบหน้า ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เห็น ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ ทั้ง ลักษณะ และ ลำ ตัว แต่ละ ตน เคลื่อนที่ ตรง ไป ข้าง หน้า ของ เขา
{i11:1} พิพากษา พวก ให้ ปรึกษา ผู้ ชั่ว ร้าย
{11:1} แล้ว พระ วิญญาณ ทรง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ นำ ข้าพเจ้า มา ยัง ประตู ด้าน ตะวัน ออก ของ พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ ซึ่ง หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ออก ดู สิ ตรง ทาง เข้า ประตู มี ผู้ชาย อยู่ 25 คน และ ท่ามกลาง พวก นั้น ข้าพเจ้า เห็น ยา อา ซันยาห์บุตรอัสซูร์และเป- ลา ที ยาห์บุตรเปไนยาห์ เจ้านาย ของ ประชาชน
{11:2} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย คน พวก นี้ คือ ผู้ วาง แผน ทำ ความ ผิด บาป และ เป็น ผู้ ให้ คำ ปรึกษา ชั่ว ร้าย ใน นคร นี้
{11:3} ผู้ กล่าว ว่า‘ เวลา ปลูก บ้าน ยัง ไม่ มา ใกล้ นคร นี้ เป็น หม้อ และ เรา เป็น เนื้อ’
{11:4} เพราะ ฉะนั้น จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ พวก เขา บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ”
{11:5} แล้ว พระ วิญญาณ ของ พระ ยาห์เวห์ ลง มา บน ข้าพเจ้า และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า จง กล่าว เถิด ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า“ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย พวก เจ้า พูด เช่น นี้ และ เรา รู้ สิ่ง ที่ อยู่ ใน ความคิด ของ พวก เจ้า
{11:6} เจ้า ได้ ทวี คน ที่ เจ้า ได้ ฆ่า ใน นคร นี้ และ ทิ้ง คน ถูก ฆ่า ไว้ เต็ม ถนน
{11:7} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า พวก คน ที่ เจ้า ได้ ฆ่า ซึ่ง เจ้า ทิ้ง ไว้ ใน นคร นี้ เป็น เนื้อ และ นคร นี้ เป็น หม้อ แต่ พวก เจ้า จะ ถูก นำ ออก มา จาก นคร
{11:8} พวก เจ้า กลัว ดาบ แต่ เรา จะ นำ ดาบ มา เหนือ พวก เจ้า” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{11:9} “ เรา จะ นำ พวก เจ้า ออก มา จาก นคร แล้ว มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ คน ต่าง ด้าว และ นำ การ พิพากษา โทษ มา ยัง พวก เจ้า
{11:10} พวก เจ้า จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ เรา จะ พิพากษา โทษ เจ้าที่ พรมแดน อิสราเอล แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{11:11} นคร นี้ จะ ไม่ ใช่ หม้อ ของ พวก เจ้า และ เจ้า ไม่ ใช่ เนื้อ ใน นั้น เรา จะ พิพากษา โทษ เจ้าที่ พรมแดน อิสราเอล
{11:12} และ พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ พวก เจ้า ไม่ ได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา หรือ ทำ ตาม กฎหมาย ของ เรา แต่ ได้ ทำ ตาม กฎหมาย ของ ประชาชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ รอบๆ เจ้า”
{11:13} อยู่ มา เมื่อ ข้าพเจ้า กำลัง เผย พระ วจนะ ปา ลิ ติ ยาห์บุตรเบไนยาห์ ก็ เสีย ชีวิต แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน ร้อง เสียง ดัง ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ จะ ทรง ทำให้ คน อิสราเอล ที่ เหลือ อยู่ นั้น หมด สิ้น ไป หรือ?”
{i11:14} พระเจ้า จะ ทรง ฟื้นฟู อิสราเอล
{11:14} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{11:15} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย พี่น้อง ของ เจ้า คือ พี่น้อง ของ เจ้าที่ เป็น เครือ ญาติ และ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด ซึ่ง เป็น พวก ที่ ชาว เยรูซาเล็ม เคย กล่าว ว่า‘ เขา ทั้งหลาย ได้ เหินห่าง ไป จาก พระ ยาห์เวห์ เรา จึง ได้ รับ มอบ แผ่นดิน นี้ ไว้ เป็น กรรมสิทธิ์’
{11:16} เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า แม้ เรา ย้าย พวก เขา ไป ไกล ยัง ประชาชาติ ทั้งหลาย คือ เรา กระจาย พวก เขา ไป อยู่ ท่ามกลาง ประเทศ ทั้งหมด เรา ก็ ยัง เป็น สถาน นมัสการ ชั่วคราว ของ เขา ใน ประเทศ ที่ เขา ได้ ไป อยู่ นั้น
{11:17} เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ รวบรวม เจ้า ทั้งหลาย มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ จะ ชุมนุม พวก เจ้า จาก ประเทศ ที่ เจ้า กระจัด กระจาย ไป อยู่ นั้น และ เรา จะ มอบ แผ่นดิน อิสราเอล ให้ พวก เจ้า
{11:18} และ เมื่อ พวก เขา ไป อยู่ ที่ นั่น เขา จะ รื้อ สิ่ง น่า ขยะแขยง และ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ออก ไป จาก ที่ นั่น
{11:19} และ เรา จะ ให้ ใจ เดียว แก่ เขา ทั้งหลาย และ เรา จะ ใส่ วิญญาณ ใหม่ ไว้ ภายใน พวก เขา เรา จะ นำ ใจ หิน ออก ไป จาก เนื้อ ของ เขา และ ให้ ใจ เนื้อ แก่ เขา ทั้งหลาย
{11:20} เพื่อ เขา จะ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ รักษา กฎหมาย ของ เรา ทั้ง ทำ ตาม สิ่ง เหล่า นั้น แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชาชน ของ เรา และ เรา เอง จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย
{11:21} แต่ พวก ที่ ใจ ของ เขา ดำเนิน ตาม สิ่ง น่า ขยะแขยง และ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ พวก เขา นั้น เรา จะ ลงโทษ การ กระทำ ของ พวก เขา บน ศีรษะ ของ เขา เอง” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{11:22} แล้ว พวก เค รู บ ก็ กาง ปีก ออก โดย มี วง ล้อ อยู่ ข้างๆ และ พระ สิริ ของ พระเจ้า ของ อิสราเอล ก็ อยู่ เหนือ เหล่า เค รู บ
{11:23} พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ขึ้น ไป จาก กลาง นคร ไป สถิต อยู่ บน ภูเขา ซึ่ง อยู่ ทาง ด้าน ตะวัน ออก ของ นคร นั้น
{11:24} แล้ว พระ วิญญาณ ทรง ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ นำ ข้าพเจ้า มา ด้วย นิมิต โดย พระ วิญญาณ ของ พระเจ้า ถึง เมือง เค ลเดีย มา ยัง พวก เชลย แล้ว นิมิต ที่ ข้าพเจ้า ได้ เห็น นั้น ก็ ขึ้น ไป จาก ข้าพเจ้า
{11:25} ข้าพเจ้า จึง ได้ บอก ถึง สิ่ง ต่างๆ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ ทรง สำแดง แก่ ข้าพเจ้า ให้ พวก เชลย ได้ รู้
{i12:1} การ พรรณนา ให้ เห็น ภาพ การ เป็น เชลย ของ ยูดาห์
{12:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{12:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า อาศัย อยู่ ท่ามกลาง พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ ผู้ มี ตา ไว้ ดู แต่ ไม่ เห็น ผู้ มี หู ไว้ ฟัง แต่ ไม่ ได้ยิน เพราะ เขา ทั้งหลาย เป็น พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ
{12:3} เพราะ ฉะนั้น บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง จัด เตรียม ข้าวของ สำหรับ การ เป็น เชลย ให้ ตัวเอง และ จง ไป เป็น เชลย ใน เวลา กลางวัน ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา ทั้งหลาย เจ้า จะ ต้อง จาก สถานที่ ของ เจ้า ไป เป็น เชลย ยัง อีก ที่ หนึ่ง ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก เขา บางที พวก เขา จะ เข้าใจ แม้ ว่า เขา เป็น พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ
{12:4} เจ้า จง นำ ข้าวของ ของ เจ้า คือ ข้าวของ สำหรับ การ เป็น เชลย ออก มา ใน เวลา กลางวัน ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา ทั้งหลาย และ ใน เวลา เย็น เจ้า จง ออก ไป ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก เขา เหมือน อย่าง ออก ไป เป็น เชลย
{12:5} จง เจาะ กำแพง ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก เขา แล้ว นำ ข้าวของ ออก ไป ตาม ช่อง กำแพง นั้น
{12:6} จง ยก ข้าวของ ใส่ บ่า ของ เจ้า ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก เขา แล้ว แบก ออก ไป ใน เวลา มืด เจ้า จง คลุม หน้า ไม่ ให้ เห็น แผ่นดิน เพราะ เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น หมาย สำคัญ แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล”
{12:7} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ทำ ตาม ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ บัญชา ข้าพเจ้า นำ ข้าวของ เหมือน ข้าวของ สำหรับ การ เป็น เชลย ออก มา ใน เวลา กลางวัน ใน เวลา เย็น ข้าพเจ้า ก็ เจาะ กำแพง ด้วย มือ ของ ข้าพเจ้า เอง ข้าพเจ้า นำ ข้าวของ ออก ไป ใน เวลา มืด แบก บน บ่า ของ ข้าพเจ้า ไป ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา
{12:8} ใน เวลา เช้า พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{12:9} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย พงศ์พันธุ์ อิสราเอล คือ พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ นั้น ได้ พูด กับ เจ้า ไม่ ใช่ หรือ ว่า‘ เจ้า ทำ อะไร?’
{12:10} จง กล่าว แก่ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ครุ วาท นี้ เกี่ยว กับ เจ้านาย ผู้ นั้น ใน เยรูซาเล็ม และ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด ซึ่ง อยู่ ใน นคร นั้น’
{12:11} จง กล่าว ว่า ข้าพเจ้า เป็น หมาย สำคัญ ต่อ พวก ท่าน สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า ได้ ทำ ไป แล้ว นั้น เขา ทั้งหลาย ก็ จะ ถูก ทำ แบบ เดียวกัน นี้ ด้วย เขา จะ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย และ ถูก คุม ขัง
{12:12} และ เจ้านาย ผู้ นั้น ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง พวก เขา จะ ยก ข้าวของ ขึ้น ใส่ บ่า ใน เวลา มืด แล้ว ออก ไป เขา ทั้งหลาย จะ เจาะ กำแพง และ นำ ข้าวของ ออก ไป ทาง นั้น เขา จะ คลุม หน้า ของ เขา เพื่อ ว่า เขา จะ ไม่ เห็น แผ่นดิน ด้วย ตา ของ เขา เอง
{12:13} และ เรา จะ กาง ข่าย ของ เรา คลุม เขา และ เขา จะ ติด กับดัก ของ เรา แล้ว เรา จะ นำ เขา เข้า ไป ใน บาบิโลน ใน แผ่นดิน ของ คน เค ลเดีย ถึง กระนั้น เขา ก็ จะ ไม่ เห็น แผ่นดิน นั้น และ เขา จะ ต้อง ตาย ที่ นั่น
{12:14} พวก คน ที่ อยู่ รอบ ตัว เขา คือ ทั้ง ผู้ ช่วย และ กองทัพ ของ เขา นั้น เรา จะ กระจาย ไป ตาม ลม ทุก ทิศทาง และ เรา จะ ชัก ดาบ ออก ไล่ ตาม เขา ทั้งหลาย ไป
{12:15} และ เมื่อ เรา ให้ เขา แตก กระเจิง ไป อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ และ กระจาย เขา ไป ตาม ประเทศ ต่างๆ พวก เขา ก็ จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{12:16} แต่ เรา จะ ให้ พวก เขา บาง คน เหลือ รอด จาก ดาบ จาก การ อดอยาก และ จาก โรค ระบาด เพื่อ พวก เขา จะ เล่า ถึง สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เขา ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง เขา ไป อยู่ นั้น แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i12:17} การ พิพากษา จะ ไม่ เลื่อน ออก ไป อีก
{12:17} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{12:18} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กิน อาหาร ของ เจ้า ด้วย ตัว สั่น และ ดื่ม น้ำ ด้วย ความ กระวน กระวาย และ ด้วย อาการ สั่นเทา
{12:19} แล้ว กล่าว กับ ประชาชน ใน แผ่นดิน ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ ชาว เยรูซาเล็ม ใน แผ่นดิน อิสราเอล ว่า เขา จะ กิน อาหาร ของ เขา ด้วย ความ กระวน กระวาย และ ดื่ม น้ำ ด้วย อก สั่น ขวัญ หาย เพราะ สิ่ง ที่ มี อยู่ เต็ม แผ่นดิน ของ เขา นั้น จะ ต้อง ถูก ทำให้ ร้าง เปล่า ไป เนื่อง จาก ความ ทารุณ ของ คน ทั้งหมด ที่ อยู่ ใน นั้น
{12:20} และ เมือง ที่ มี คน อาศัย อยู่ จะ เป็น ที่ ร้าง และ แผ่นดิน นั้น ก็ จะ ร้าง เปล่า แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{12:21} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{12:22} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย สุภาษิต บท นี้ ของ พวก เจ้า ซึ่ง กล่าว ถึง แผ่นดิน อิสราเอล ที่ ว่า‘ วัน เหล่า นั้น ก็ ไกล ออก ไป และ นิมิต ทุก เรื่อง ก็ เหลว’ นั้น หมายความ ว่า อะไร?
{12:23} เพราะ ฉะนั้น จง บอก พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ให้ สุภาษิต บท นี้ สิ้นสุด ลง ไป และ คน จะ ไม่ ใช้ เป็น สุภาษิต ใน อิสราเอล อีก แต่ จง กล่าว แก่ พวก เขา ว่า วัน เหล่า นั้น ก็ ใกล้ และ นิมิต ทุก เรื่อง ก็ จะ สำเร็จ
{12:24} เพราะ ว่า จะ ไม่ มี นิมิต ปลอม หรือ คำ ทำนาย ประจบประแจง ใน พงศ์พันธุ์ อิสราเอล อีก เลย
{12:25} แต่ ตัว เรา ยาห์เวห์ จะ พูด สิ่ง ที่ เรา จะ พูด และ คำ พูด นั้น จะ ต้อง เป็น ไป ตาม นั้น โดย ไม่ ล่าช้า อีก ต่อ ไป และ ใน สมัย ของ พวก เจ้า พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ เอ๋ย เรา ลั่น วาจา แล้ว เรา จะ ทำ ตาม นั้น” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{12:26} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{12:27} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย ดู สิ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล กล่าว ว่า‘ นิมิต ที่ เขา เห็น เป็น เรื่อง ของ อีก หลาย วัน ข้าง หน้า และ เขา เผย พระ วจนะ ถึง ช่วง เวลา ที่ อยู่ ห่าง ไกล โน้น’
{12:28} เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า บรรดา ถ้อยคำ ของ เรา จะ ไม่ ล่าช้า อีก ต่อ ไป และ วาจา ที่ เรา ลั่น ออก มา นั้น จะ ต้อง เป็น ไป ตาม นั้น” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i13:1} การ ตัดสิน โทษ ผู้ เผย พระ วจนะ เท็จ
{13:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{13:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ อิสราเอล ที่ เผย พระ วจนะ อยู่ จง กล่าว กับ พวก ที่ เผย พระ วจนะ ตาม อำเภอ ใจ ของ ตน ว่า จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{13:3} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า วิบัติ แก่ พวก ผู้ เผย พระ วจนะ โฉด เขลา ผู้ ดำเนิน ตาม วิญญาณ ของ ตัวเอง และ ไม่ เคย ได้ เห็น อะไร เลย
{13:4} อิสราเอล เอ๋ย ผู้ เผย พระ วจนะ ของ เจ้า เหมือน สุนัข จิ้งจอก ท่ามกลาง ซาก ปรัก หัก พัง
{13:5} พวก เจ้า ไม่ ได้ ขึ้น ไป ถึง ช่อง โหว่ และ ไม่ ได้ ซ่อม กำแพง ให้ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เพื่อ ให้ ยืนหยัด อยู่ ได้ ใน ยาม สงคราม ใน วัน แห่ง พระ ยาห์เวห์
{13:6} เขา ทั้งหลาย เห็น นิมิต ปลอม และ คำ ทำนาย เท็จ พวก เขา กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้’ แม้ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ใช้ เขา ไป แล้ว พวก เขา ก็ ยัง หวัง จะ ให้ สำเร็จ ตาม ถ้อยคำ ของ เขา
{13:7} พวก เจ้า เห็น นิมิต ปลอม และ คำ ทำนาย เท็จ ไม่ ใช่ หรือ? ด้วย พวก เจ้า กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้’ ทั้งๆ ที่ เรา ไม่ ได้ พูด เลย
{13:8} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ เจ้า ทั้งหลาย พูด มุสา และ เห็น นิมิต เท็จ เพราะ ฉะนั้น ดู สิ เรา จะ ต่อสู้ พวก เจ้า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{13:9} มือ ของ เรา จะ ต่อสู้ ผู้ เผย พระ วจนะ ที่ เห็น นิมิต ปลอม และ ทำนาย เท็จ พวก เขา จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน สภา ประชาชน ของ เรา หรือ ขึ้น ทะเบียน อยู่ ใน ทะเบียน ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ พวก เขา จะ ไม่ ได้ เข้า ใน แผ่นดิน อิสราเอล แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย
{13:10} เพราะ ว่า เออ เนื่อง จาก ว่า พวก เขา ได้ นำ ประชาชน ของ เรา ให้ หลง ไป โดย กล่าว ว่า‘ สันติภาพ’ ใน เมื่อ ไม่ มี สันติภาพ เลย คือ เมื่อ คน สร้าง กำแพง ผู้ เผย พระ วจนะ เหล่า นั้น ก็ ฉาบ ด้วย ปูนขาว
{13:11} จง กล่าว กับ พวก ฉาบ ปูนขาว ว่า กำแพง นั้น จะ พัง จะ มี ฝน ตก จน ท่วมท้น และ เจ้า โอ้ ลูกเห็บ ใหญ่ จง ตกลง มา และ ลม พายุ จะ เกิด ขึ้น
{13:12} นี่แน่ะ เมื่อ กำแพง พัง ลง เขา จะ ไม่ พูด กับ พวก เจ้า หรือ ว่า‘ ปูนขาว ที่ พวก เจ้า ได้ ฉาบ นั้น อยู่ ที่ไหน?’
{13:13} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ทำให้ ลม พายุ เกิด ขึ้น ด้วย ความ โกรธ ของ เรา และ ให้ ฝน ท่วมท้น ด้วย ความ กริ้ว ของ เรา และ จะ มี ลูกเห็บ ใหญ่ แห่ง การ ทำลาย ด้วย ความ โกรธ ของ เรา
{13:14} และ เรา จะ พัง กำแพง ซึ่ง เจ้า ฉาบ ด้วย ปูนขาว นั้น และ จะ ให้ มัน พัง ลง ถึง ดิน แล้ว ฐานราก ของ กำแพง นั้น จะ ปรากฏ และ เมื่อ กำแพง นั้น พัง เจ้า ทั้งหลาย จะ พินาศ อยู่ ท่ามกลาง กำแพง แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย
{13:15} เรา จะ ให้ ความ โกรธ ของ เรา สำเร็จ บน กำแพง และ บน คน เหล่า นั้น ที่ ฉาบ กำแพง ด้วย ปูนขาว และ เรา จะ พูด กับ เจ้า ทั้งหลาย ว่า กำแพง ไม่ มี แล้ว พวก ฉาบ ปูนขาว ก็ ไม่ มี ด้วย
{13:16} คือ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ อิสราเอล ที่ เผย พระ วจนะ กล่าว ถึง กรุง เยรูซาเล็ม และ ได้ เห็น นิมิต แห่ง สันติภาพ ของ เมือง นั้น ใน เมื่อ ไม่ มี สันติภาพ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{13:17} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง มุ่งหน้า ต่อสู้ บรรดา บุตร สาว ของ ชน ชาติ ของ เจ้า ผู้ เผย พระ วจนะ ตาม ความคิด ของ ตนเอง จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ เขา ทั้งหลาย
{13:18} และ เจ้า จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า วิบัติ มี แก่ หญิง ที่ เย็บ ปลอก ไสยศาสตร์ สำหรับ สวม ข้อ มือ และ ทำ ผ้า คลุม ศีรษะ ทุก ขนาด ให้ คน เพื่อ ล่า ชีวิต คน เจ้า จะ ล่า ชีวิต ประชากร ของ เรา แล้ว รักษา ชีวิต ของ เจ้า หรือ?
{13:19} พวก เจ้า ได้ ลบหลู่ เรา ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา ด้วย เห็นแก่ ข้าว บาร์เลย์ ไม่ กี่ กำมือ และ ขนม ปัง ไม่ กี่ ชิ้น คน ที่ ไม่ ควร จะ ตาย เจ้า ก็ ทำให้ ตาย เสีย คน ที่ ไม่ ควร ไว้ ชีวิต เจ้า ก็ ไว้ ชีวิต โดย ที่ เจ้า พูด เท็จ ต่อ ประชากร ของ เรา ที่ ฟัง คำ เท็จ
{13:20} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ต่อสู้ ปลอก ไสยศาสตร์ ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ใช้ ล่า ชีวิต คน ทั้งหลาย อย่าง ล่า นก และ เรา จะ ฉีก ปลอก ไสยศาสตร์ นั้น เสีย จาก แขน ของ เจ้า ทั้งหลาย และ เรา จะ ปล่อย ชีวิต คน เหล่า นั้น ไป คือ ชีวิต คน ที่ เจ้า ล่า อย่าง ล่า นก
{13:21} เรา จะ ฉีก ผ้า คลุม ทั้งหลาย ของ พวก เจ้า และ ช่วย กู้ ประชากร ของ เรา ให้ พ้น จาก มือ ของ เจ้า และ เขา ทั้งหลาย จะ ไม่ เป็น เหยื่อ ใน มือ ของ เจ้า อีก ต่อ ไป แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{13:22} เพราะ เจ้า ทำให้ คน ชอบธรรม ท้อ ใจ ด้วย การ หลอกลวง ทั้ง ที่ เรา ไม่ ได้ ทำให้ เขา เศร้าใจ เลย และ เจ้า ได้ หนุน ใจ คน อธรรม ไม่ ให้ หัน กลับ จาก ทาง อธรรม ของ เขา ทำให้ เขา ไม่ อาจ รักษา ชีวิต ของ ตน ไว้
{13:23} เพราะ ฉะนั้น เจ้า จะ ไม่ ได้ เห็น นิมิต ปลอม หรือ ทำ การ ทำนาย อีก เรา จะ ช่วย กู้ ประชากร ของ เรา ให้ พ้น จาก มือ ของ พวก เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i14:1} การ พิพากษา ของ พระเจ้า นั้น ชอบธรรม
{14:1} พวก ผู้ อาวุโส ของ อิสราเอล บาง คน มา หา ข้าพเจ้า และ มา นั่ง อยู่ ต่อ หน้า ข้าพเจ้า
{14:2} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{14:3} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย คน พวก นี้ ตั้ง รูป เคารพ ของ เขา ไว้ ใน ใจ และ วาง สิ่ง สะดุด ให้ ล้ม ลง ใน บาป ไว้ ข้าง หน้า เขา เรา ควร จะ ยอม ให้ พวก เขา ถาม เรา หรือ?
{14:4} เพราะ ฉะนั้น จง พูด กับ พวก เขา และ กล่าว กับ เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า คน หนึ่ง คน ใด ใน พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ที่ ตั้ง รูป เคารพ ของ เขา ไว้ ใน ใจ และ วาง สิ่ง สะดุด ให้ ล้ม ลง ใน บาป ไว้ ข้าง หน้า เขา แล้ว มา หา ผู้ เผย พระ วจนะ เรา คือ ยาห์เวห์ จะ ตอบ สนอง เขา ที่ มา ด้วย รูป เคารพ มากมาย ของ เขา นั้น
{14:5} เพื่อ เรา จะ ได้ ยึด จิตใจ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทุก คน ผู้ เหินห่าง จาก เรา เนื่อง ด้วย รูป เคารพ ของ เขา
{14:6} “ เพราะ ฉะนั้น จง พูด กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง กลับ ใจ และ หัน ออก จาก รูป เคารพ ของ พวก เจ้า เสีย และ จง หัน หน้า ของ พวก เจ้า ออก จาก สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ เจ้า
{14:7} เพราะ ว่า คน หนึ่ง คน ใด ใน พงศ์พันธุ์ อิสราเอล หรือ ใน พวก คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ใน อิสราเอล ซึ่ง แยก ตัว เขา จาก เรา และ ตั้ง รูป เคารพ ของ เขา ไว้ ใน ใจ ของ เขา และ วาง สิ่ง สะดุด ให้ ล้ม ลง ใน บาป ไว้ ข้าง หน้า เขา แล้ว ยัง มา หา ผู้ เผย พระ วจนะ เพื่อ ขอ ถาม จาก เรา เพื่อ ตัว เขา เอง เรา คือ ยาห์เวห์ จะ ตอบ สนอง เขา เอง
{14:8} และ เรา จะ มุ่งหน้า ของ เรา ต่อสู้ คน นั้น เรา จะ ทำให้ เขา เป็น สัญลักษณ์ และ เป็น ขี้ ปาก และ เรา จะ กำจัด เขา เสีย จาก ท่ามกลาง ประชากร ของ เรา แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{14:9} และ ถ้า ผู้ เผย พระ วจนะ ถูก ชักนำ ให้ กล่าว คำ หนึ่ง คำ ใด เรา คือ พระ ยาห์เวห์ ได้ ชักนำ ผู้ เผย พระ วจนะ คน นั้น และ เรา จะ เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เขา และ จะ ทำลาย เขา จาก ท่ามกลาง อิสราเอล ประชากร ของ เรา
{14:10} เขา ทั้งหลาย จะ ต้อง แบก รับ โทษ บาป ของ เขา โทษ ของ ผู้ มา ถาม และ โทษ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ จะ เหมือน กัน
{14:11} เพื่อ ว่า พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จะ ไม่ หลง เจิ่น ไป จาก เรา อีก และ จะ ไม่ ทำ ตัว ให้ มลทิน ด้วย การ ล่วงละเมิด ทุก อย่าง ของ เขา อีก แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{14:12} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า ว่า
{14:13} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เมื่อ แผ่นดิน หนึ่ง ทำบาป ต่อ เรา โดย ประพฤติ การ ทรยศ ยิ่ง แล้ว เรา เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ แผ่นดิน นั้น และ ทำลาย อาหาร หลัก ทั้ง ส่ง การ กันดาร อาหาร มา ที่ แผ่นดิน นั้น และ เรา ทำลาย มนุษย์ และ สัตว์ เสีย จาก แผ่นดิน นั้น
{14:14} ถึง แม้ ว่า คน ทั้ง สาม นี้ คือ โน อาห์ดาเนียลและโยบ จะ อยู่ ใน นั้น พวก เขา จะ ช่วย เฉพาะ ชีวิต ของ พวก เขา ได้ ด้วย ความ ชอบธรรม ของ เขา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{14:15} ถ้า เรา ทำให้ สัตว์ ร้าย เข้า ไป ใน แผ่นดิน นั้น แล้ว ทำให้ ผู้คน หมด ไป และ มัน กลาย เป็น ที่ ร้าง เปล่า เนื่อง ด้วย ไม่ มี ผู้คน เดิน ผ่าน เพราะ สัตว์ นั้น
{14:16} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ อย่างไร แม้ ว่า คน ทั้ง สาม นี้ อยู่ ใน นั้น พวก เขา ก็ ไม่ อาจ ช่วย บุตร ชาย หรือ บุตร สาว ให้ รอด ได้ เฉพาะ พวก เขา เท่านั้น จะ รอด แต่ แผ่นดิน นั้น จะ ร้าง เปล่า
{14:17} หรือ ถ้า เรา นำ ดาบ มา ยัง แผ่นดิน นั้น แล้ว กล่าว ว่า ให้ ดาบ ผ่าน ข้าม แผ่นดิน นั้น เรา จะ ทำลาย มนุษย์ และ สัตว์ จาก แผ่นดิน นั้น
{14:18} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ อย่างไร แม้ คน ทั้ง สาม นี้ จะ อยู่ ใน นั้น พวก เขา ก็ ไม่ อาจ ช่วย บุตร ชาย หรือ บุตร สาว ให้ รอด ได้ เฉพาะ ตัว พวก เขา เท่านั้น จะ รอด
{14:19} หรือ ถ้า เรา ส่ง โรค ระบาด เข้า มา ใน แผ่นดิน นั้น และ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ เมือง นั้น ด้วย การ นองเลือด เพื่อ กำจัด มนุษย์ และ สัตว์ จาก แผ่นดิน นั้น เสีย
{14:20} ถึง แม้ ว่า โน อาห์ดาเนียล และ โย บอ ยู่ ใน นั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ อย่างไร พวก เขา ก็ ไม่ อาจ ช่วย บุตร ชาย และ บุตร สาว ให้ รอด ได้ พวก เขา จะ ช่วย เฉพาะ ชีวิต ของ เขา ได้ ด้วย ความ ชอบธรรม ของ เขา
{14:21} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด เมื่อ เรา ส่ง ภัย แห่ง การ พิพากษา ร้ายแรง ทั้ง สี่ ประการ ของ เรา คือ ดาบ การ กันดาร อาหาร สัตว์ ร้าย และ โรค ระบาด มา เหนือ เยรูซาเล็ม เพื่อ กำจัด มนุษย์ และ สัตว์ เสีย จาก นคร นั้น
{14:22} นี่แน่ะ จะ มี คน รอดตาย เหลือ อยู่ ใน นั้น บุตร ชาย และ บุตร สาว ทั้งหลาย ของ เขา จะ ถูก นำ ออก มา เขา ทั้งหลาย ออก มา ยัง พวก เจ้า และ พวก เจ้า จะ เห็น วิถี ชีวิต และ การ กระทำ ของ พวก เขา แล้ว พวก เจ้า จะ เบาใจ ใน เรื่อง การ ร้าย ซึ่ง เรา ได้ นำ มา เหนือ เยรูซาเล็ม คือ ทุก สิ่ง ที่ เรา นำ มา เหนือ นคร นั้น
{14:23} คน เหล่า นั้น จะ ทำให้ พวก เจ้า เบาใจ เมื่อ เจ้า ได้ เห็น วิถี ชีวิต และ การ กระทำ ของ พวก เขา แล้ว แล้ว เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา ไม่ ได้ ทำ สิ่ง ต่างๆ ที่ เรา ได้ ทำ แล้ว ใน นคร นั้น โดย ปราศจาก เหตุผล” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i15:1} เถา องุ่น ที่ ไร้ ประโยชน์
{15:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ถึง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{15:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย ไม้ ของ ต้น องุ่น ดี กว่า ไม้ อื่น ทั้งหมด อย่างไร? คือ ไม้ กิ่ง องุ่น ซึ่ง อยู่ ใน หมู่ ต้นไม้ ใน ป่า
{15:3} เขา นำ ไม้ จาก ต้น องุ่น ไป ทำ ชิ้น งาน อะไร ได้ หรือ? คน เอา ไม้ จาก มัน ไป ทำ ขอ สำหรับ แขวน ภาชนะ หรือ?
{15:4} ดู สิ เมื่อ มัน ถูก ทิ้ง ให้ เป็น ฟืน ใส่ไฟ และ เมื่อ ไฟ ไหม้ ปลาย ทั้ง สอง ข้าง แล้ว ตรง กลาง กลาย เป็น ถ่าน จะ ใช้ ประโยชน์ อะไร ได้ หรือ?
{15:5} นี่แน่ะ เมื่อ มัน ยัง ดี อยู่ ก็ ไม่ อาจ ใช้ ทำ ชิ้น งาน อะไร ได้ ยิ่ง กว่า นั้น เมื่อ มัน ถูก ไฟ ไหม้ แล้ว กลาย เป็น ถ่าน จะ ใช้ ทำ ชิ้น งาน อะไร ได้ อีก หรือ?
{15:6} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ไม้ ของ ต้น องุ่น ซึ่ง อยู่ ใน หมู่ ต้นไม้ ใน ป่า ซึ่ง เรา ทิ้ง ให้ เป็น ฟืน ใส่ไฟ อย่างไร เรา ก็ จะ ทิ้ง ให้ ชาว เยรูซาเล็ม เป็น อย่าง นั้น
{15:7} เรา จะ มุ่งหน้า ต่อสู้ เขา ทั้งหลาย แม้ พวก เขา จะ หนี ออก จาก ไฟ ไฟ ก็ ยัง จะ เผา ผลาญ เขา และ เมื่อ เรา มุ่งหน้า ต่อสู้ เขา เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{15:8} เรา จะ ทิ้ง ให้ แผ่นดิน นั้น ร้าง เปล่า เพราะ เขา ได้ ประพฤติ อย่าง ไม่ ซื่อสัตย์” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i16:1} เจ้าสาว ที่ ไม่ ซื่อสัตย์ ของ พระเจ้า
{16:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{16:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ทำให้ เยรูซาเล็ม ทราบ ถึง ความ น่า สะอิดสะเอียน ของ ตน
{16:3} และ จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส กับ เยรูซาเล็ม เช่น นี้ ดั้งเดิม และ กำเนิด ของ เจ้า คือ แผ่นดิน คน คา นา อัน พ่อ ของ เจ้า เป็น คน อา โม ไรต์ และ แม่ ของ เจ้า เป็น คน ฮิต ไทต์
{16:4} พูด ถึง การ กำเนิด ของ เจ้า ใน วัน ที่ เจ้า เกิด มา นั้น เขา ไม่ ได้ ตัด สายสะดือ ของ เจ้า และ ไม่ ได้ ล้าง เจ้า ให้ สะอาด ด้วย น้ำ ไม่ ได้ ถู เจ้า ด้วย เกลือ และ ไม่ ได้ พัน เจ้า ด้วย ผ้า
{16:5} ไม่ มี ดวงตา ใคร จะ ปรานี เจ้า หรือ จะ กรุณา เจ้า จน ยอม ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ให้ เจ้า แม้ เพียง สิ่ง เดียว เจ้า ถูก โยน ทิ้ง ใน พื้น ทุ่ง เพราะ ใน วัน ที่ เจ้า เกิด นั้น เจ้า เป็น ที่ รังเกียจ
{16:6} “ แต่ เมื่อ เรา ผ่าน เจ้า ไป เรา เห็น เจ้า ดิ้น กระแด่วๆ อยู่ ใน กอง เลือด ของ เจ้า เรา ก็ พูด กับ เจ้า ใน กอง เลือด ของ เจ้า ว่า‘ จง มี ชีวิต อยู่’
{16:7} เรา ทำให้ เจ้า เหมือน อย่าง พืช ใน ท้อง ทุ่ง เจ้า ก็ เติบ โต และ สูง ขึ้น จน เป็น สาว เต็ม ตัว ถัน ของ เจ้า ก็ ก่อ รูป ขึ้น มา และ ขน ของ เจ้า ก็ งอก แต่ เจ้า เปลือย เปล่า และ ล่อนจ้อน
{16:8} “ และ เมื่อ เรา ผ่าน เจ้า ไป อีก ครั้ง หนึ่ง และ มอง ดู เจ้า และ ดู สิ เจ้า ถึง อายุ ที่ รู้จัก รัก แล้ว เรา ก็ แผ่ ชาย เสื้อ คลุม ของ เรา เหนือ เจ้า และ ปกคลุม ความ เปลือย เปล่า ของ เจ้า ไว้ เออ เรา ปฏิญาณ ต่อ เจ้า และ ทำ พัน ธ สัญญา กับ เจ้า และ เจ้า ก็ เป็น ของ เรา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้
{16:9} และ เรา ก็ เอา เจ้า อาบ น้ำ ล้าง เลือด จาก ตัว เจ้า และ ทา เจ้า ด้วย น้ำมัน
{16:10} เรา แต่ง ตัว เจ้า ด้วย เสื้อ ปัก และ เอา รองเท้า หนัง อย่าง ดี สวม ให้ เจ้า เรา หุ้ม เจ้า ไว้ ด้วย ผ้าป่าน เนื้อ ละเอียด และ คลุม เจ้า ด้วย ผ้า ราคา แพง
{16:11} เรา แต่ง ตัว เจ้า ด้วย เครื่องประดับ สวม กำไล มือ ให้ เจ้า และ สวม สร้อย คอ ให้ เจ้า
{16:12} เรา เอา ห่วง ใส่ จมูก เจ้า และ ใส่ ตุ้มหู ที่ หู ของ เจ้า และ สวม มงกุฎ ไว้ บน ศีรษะ ของ เจ้า
{16:13} เรา ประดับ เจ้า ด้วย ทองคำ และ เงิน และ เสื้อ ผ้า ของ เจ้า ก็ เป็น ผ้าป่าน เนื้อ ละเอียด ผ้า ราคา แพง และ ผ้า ปัก เจ้า กิน แป้ง อย่าง ดี น้ำผึ้ง และ น้ำมัน เจ้า งดงาม มาก ที เดียว และ เจ้า เจริญ ขึ้น เป็น ชน ชั้น กษัตริย์
{16:14} ชื่อเสียง ของ เจ้า ก็ เลื่องลือ ไป ท่ามกลาง ประชาชาติ ใน เรื่อง ความ งดงาม ของ เจ้า เพราะ ความ งดงาม นั้น ก็ สมบูรณ์ ที เดียว เนื่อง ด้วย สง่าราศี ที่ เรา มอบ ให้ เจ้า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{16:15} “ แต่ เจ้า วางใจ ใน ความ งดงาม ของ เจ้า และ เจ้า เล่นชู้ เนื่อง ด้วย ชื่อเสียง ของ เจ้า เจ้า เป็น ชู้ กับ ทุก คน ที่ ผ่าน มา และ เจ้า ก็ เป็น ของ คน นั้น
{16:16} เจ้า เอา เสื้อ ผ้า บาง ส่วน ของ เจ้า มา และ เจ้า ใช้ สร้าง ปู ชนีย สถาน สูง ที่ หรูหรา แล้ว เจ้า ก็ เล่นชู้ อยู่ บน นั้น ไม่ ควร มี เรื่อง เช่น นี้ เลย และ ต่อ ไป ก็ ไม่ ควร มี
{16:17} เจ้า ยัง เอา เครื่อง รูปพรรณ อัน งดงาม ของ เจ้า ซึ่ง เป็น ทองคำ ของ เรา และ เงิน ของ เรา ที่ เรา ได้ ให้ เจ้า มาส ร้าง เป็น รูป ผู้ชาย สำหรับ เจ้า และ เจ้า ก็ เล่นชู้ กับ รูป เหล่า นั้น
{16:18} เจ้า เอา เครื่อง แต่ง ตัว ที่ เป็น ผ้า ปัก ไป ห่ม รูป เหล่า นั้น ไว้ และ เจ้า วาง น้ำมัน และ เครื่อง หอม ของ เรา ไว้ ข้าง หน้า มัน
{16:19} ส่วน อาหาร ที่ เรา ให้ เจ้า ไว้ กิน คือ แป้ง อย่าง ดี น้ำมัน และ น้ำผึ้ง เจ้า ก็ เอา มา วาง ไว้ ข้าง หน้า มัน ให้ เป็น กลิ่น หอม ที่ พึงใจ และ ก็ เป็น อย่าง นั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{16:20} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เจ้า นำ ลูกชาย ของ เจ้า และ ลูกสาว ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า คลอด ให้ เรา นั้น ไป ถวาย บูชา แก่ พวก มัน เพื่อ ให้ มัน เผา ผลาญ การ เล่นชู้ ของ เจ้า เป็น สิ่ง เล็กน้อย อยู่ หรือ?
{16:21} เจ้า ฆ่า ลูก ของ เรา แล้ว ถวาย พวก เขา ให้ แก่ รูป เหล่า นั้น
{16:22} และ ใน การ น่า สะอิดสะเอียน ของ เจ้า และ ใน การ เล่นชู้ ของ เจ้า นั้น เจ้า ไม่ ได้ จดจำ เวลา ที่ เจ้า ยัง เป็น เด็ก อยู่ ครั้ง เมื่อ เจ้า เปลือย เปล่า และ ล่อนจ้อน และ ดิ้น กระแด่วๆ อยู่ ใน กอง เลือด ของ เจ้า
{16:23} “ ภายหลัง จาก ความ ชั่ว ร้าย ทั้งสิ้น ของ เจ้า (พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า วิบัติ วิบัติ แก่ เจ้า)
{16:24} เจ้า ได้ สร้าง แท่น สำหรับ ตน และ เจ้า ก็ ทำ สถานที่ สูง สำหรับ ตน ตาม ลาน เมือง ทุก แห่ง
{16:25} เจ้า สร้าง สถานที่ สูง ของ เจ้า ตาม หัว ถนน ทุก แห่ง และ เอา ความ งดงาม ของ เจ้า มา ทำ การ ลามก อ้า ขา ของ เจ้า ให้ ทุก คน ที่ ผ่าน ไป มา และ เจ้า ทวี การ เล่นชู้ ของ เจ้า
{16:26} เจ้า เล่นชู้ กับ คน อียิปต์ ซึ่ง เป็น เพื่อนบ้าน ของ เจ้าที่ มักมาก ใน ตัณหา เจ้า ทวี การ เล่นชู้ ของ เจ้า เพื่อ ทำให้ เรา พิโรธ
{16:27} ดู สิ เรา จึง เหยียด มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เจ้า และ ลด ดินแดน ของ เจ้า ลง และ มอบ เจ้า ไว้ ให้ กับ พวก ที่ เกลียด ชัง เจ้า ให้ ทำ ตามใจ ชอบ คือ พวก คน ฟีลิสเตีย ผู้ ซึ่ง ละอาย ใน ความ ประพฤติ ที่ มักมาก ใน กาม ของ เจ้า
{16:28} เจ้า ยัง เล่นชู้ กับ คน อัส ซีเรีย ด้วย เนื่อง จาก เจ้า ไม่ หนำใจ เออ เจ้า เล่นชู้ กับ เขา ทั้งหลาย ถึง กระนั้น เจ้า ก็ ยัง ไม่ หนำใจ
{16:29} เจ้า ยัง ทวี การ เล่นชู้ ของ เจ้า กับ คน เค ลเดีย คือ แผ่นดิน ของ พ่อค้า แม้ กับ พวก นี้ เจ้า ก็ ไม่ หนำใจ เช่น กัน
{16:30} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า ใจ ของ เจ้า ช่าง อ่อนแอ จริงๆ ใน เมื่อ เจ้า ทำ สิ่ง เหล่า นี้ ซึ่ง เป็น การ กระทำ ของ หญิง แพศยา ที่ จองหอง
{16:31} คือ สร้าง แท่น ไว้ ที่ หัว ถนน ทุก แห่ง และ สร้าง สถานที่ สูง ของ เจ้า ไว้ ตาม ลาน เมือง ทุก แห่ง กระนั้น เจ้า ก็ ยัง ไม่ เหมือน หญิง แพศยา เพราะ เจ้า ดูหมิ่น สินจ้าง
{16:32} เจ้า ภรรยา ที่ นอกใจ ดู ซิ เจ้า รับ คน แปลก หน้า มา แทน ที่ สามี
{16:33} ผู้ชาย ย่อม ให้ ของขวัญ แก่ หญิง แพศยา แต่ เจ้า กลับ ให้ สิ่งของ แก่ คน รัก ทั้งหมด ของ เจ้า ให้ สินบน ล่อ เขา ทั้งหลาย เข้า มา จาก ทุก ด้าน เพื่อ การ เล่นชู้ ของ เจ้า
{16:34} ดังนั้น ตัว เจ้า จึง ตรง ข้าม กับ หญิง อื่น ใน เรื่อง การ เล่นชู้ ของ เจ้า ไม่ มี ใคร เข้า หา เจ้า และ ชักชวน ให้ เล่นชู้ แต่ เจ้า กลับ ให้ สินจ้าง ใน การ แพศยา ขณะ เมื่อ ไม่ มี ใคร ให้ สินจ้าง แก่ เจ้า เจ้า จึง ทำ แบบ ตรง กัน ข้าม
{16:35} “ เพราะ เหตุ นี้ นาง แพศยา จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{16:36} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ เจ้า เท ทรัพย์สิน ของ เจ้า ออก มา และ เผย ความ เปลือย เปล่า ของ เจ้า ใน การ เล่นชู้ ของ เจ้า กับ พวก คน รัก ของ เจ้า และ เพราะ รูป เคารพ น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เจ้า ทั้ง เพราะ โลหิต ลูก ของ เจ้าที่ เจ้า ถวาย ให้ แก่ รูป เหล่า นั้น
{16:37} เพราะ ฉะนั้น ดู สิ เรา จะ รวบรวม คน รัก ทั้งหมด ของ เจ้า ซึ่ง เป็น ผู้ ที่ เจ้า เพลิดเพลิน ด้วย คือ ทุก คน ที่ เจ้า รัก และ ทุก คน ที่ เจ้า เกลียด เรา จะ รวบรวม พวก เขา มา ต่อสู้ เจ้า จาก รอบ ด้าน และ เรา จะ เผย ความ เปลือย เปล่า ของ เจ้า ต่อ หน้า พวก เขา เพื่อ เขา จะ ได้ เห็น ความ เปลือย เปล่า ทั้งหมด ของ เจ้า
{16:38} และ เรา จะ พิพากษา เจ้า เหมือน พิพากษา หญิง ล่วง ประเวณี และ ทำให้ โลหิต ตก และ เรา จะ นำ เอา โลหิต แห่ง ความ โกรธ และ ความ หวงแหน มา เหนือ เจ้า
{16:39} แล้ว เรา จะ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ พวก ชู้ ของ เจ้า พวก เขา จะ ทำลาย เพิง หลังคา โค้ง ของ เจ้า ลง และ ทำลาย สถานที่ สูง ของ เจ้า เขา จะ ปลด เสื้อ ผ้า ของ เจ้า และ เอา เครื่อง รูปพรรณ อัน งดงาม ของ เจ้า ไป เสีย เขา จะ ปล่อย ให้ เจ้า เปลือย เปล่า และ ล่อนจ้อน
{16:40} เขา ทั้งหลาย จะ นำ ฝูง ชน มา ต่อสู้ เจ้า และ เขา จะ ขว้าง เจ้า ด้วย หิน และ ฟัน เจ้า ด้วย ดาบ ของ เขา
{16:41} แล้ว พวก เขา จะ เอา ไฟ เผา บ้านเรือน ของ เจ้า และ พิพากษา ลงโทษ เจ้า ต่อ หน้า ผู้หญิง จำนวน มาก เรา จะ ทำให้ เจ้า หยุด เล่นชู้ แล้ว เจ้า จะ ไม่ ให้ สินจ้าง อีก ต่อ ไป
{16:42} แล้ว เรา จึง จะ ให้ ความ โกรธ ของ เรา ต่อ เจ้า หยุด ลง และ เรา จะ หัน ความ หวงแหน ไป จาก เจ้า แล้ว เรา จะ สงบ และ ไม่ พิโรธ อีก
{16:43} เพราะ ว่า เจ้า ไม่ ได้ ระลึก ถึง วัน ที่ เจ้า ยัง เป็น สาว แต่ ยั่วยุ เรา ด้วย สิ่ง เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด เรา จะ ลง ทัณฑ์ เหนือ ศีรษะ เจ้า ตาม วิถี ชีวิต ของ เจ้า“ เจ้า ได้ ประพฤติ ตัว ด้วย ความ มักมาก ใน กาม พร้อม กับ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ เจ้า ไม่ ใช่ หรือ?
{16:44} นี่แน่ะ ทุก คน ที่ ใช้ สุภาษิต ก็ จะ ใช้ สุภาษิต ต่อ ไป นี้ กับ เจ้า คือ‘ แม่ เป็น อย่างไร ลูกสาว ก็ เป็น อย่าง นั้น’
{16:45} เจ้า เป็น ลูกสาว ของ แม่เจ้า ผู้ เกลียด ชัง สามี และ ลูกๆ ของ ตน เจ้า เป็น น้อง สาว ของ พี่ เจ้า ผู้ เกลียด ชัง สามี และ ลูกๆ ของ ตน แม่ ของ เจ้า เป็น คน ฮิต ไทต์ พ่อ ของ เจ้า เป็น คน อา โม ไรต์
{16:46} และ พี่ สาว ของ เจ้า คือ สะ มา เรีย นาง กับ ลูกสาว อาศัย อยู่ ทาง เหนือ ของ เจ้า และ น้อง สาว ของ เจ้า อาศัย อยู่ ทาง ใต้ ของ เจ้า คือ โส โดม กับ ลูกสาว ของ นาง
{16:47} เจ้า ไม่ เพียง ดำเนิน ใน ทาง ทั้งหลาย ของ พวก เขา และ ทำ ตาม การ น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา แต่ ภายใน เวลา เพียง เล็กน้อย เจ้า ก็ ทราม ยิ่ง กว่า พวก เขา ใน บรรดา ทาง ทั้งหมด ของ เจ้า
{16:48} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ อย่างไร โส โดม น้อง สาว ของ เจ้า กับ ลูกสาว ของ เขา ก็ ไม่ ได้ ทำ เท่ากับ ที่ เจ้า และ ลูกสาว ของ เจ้า ได้ ทำ
{16:49} ดู สิ ความ จองหอง นี่แหละ คือ ความ ผิด บาป ของ โส โดม น้อง สาว เจ้า นาง และ ลูกสาว มี อาหาร เหลือเฟือ ทั้ง มี ความ สุข และ ความ สงบ แต่ ไม่ ยอม ช่วยเหลือ คน ยากจน และ คน ขัด สน
{16:50} พวก เขา เย่อหยิ่ง และ ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ต่อ หน้า เรา ดังนั้น เมื่อ เรา เห็น แล้ว เรา จึง ขจัด เขา เสีย
{16:51} แม้ สะ มา เรีย ก็ ไม่ ได้ ทำบาป ถึง ครึ่ง หนึ่ง ของ เจ้า เจ้า ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยิ่ง กว่า เขา ทั้ง สอง เจ้า จึง ทำให้ พี่ สาว และ น้อง สาว ของ เจ้า ดูเหมือน คน ชอบธรรม เนื่อง ด้วย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ที่ เจ้า ได้ ทำ นั้น
{16:52} เจ้า ต้อง แบก รับ ความ ขายหน้า ด้วย เพราะ เจ้า ทำให้ พี่ สาว และ น้อง สาว ของ เจ้า ดู ดี ขึ้น เมื่อ ถูก พิพากษา เนื่อง ด้วย บาป ของ เจ้าที่ เจ้า ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ยิ่ง กว่า พวก เขา พวก เขา ดู ชอบธรรม ยิ่ง กว่า เจ้า และ เจ้า ต้อง อับอาย และ แบก รับ ความ ขายหน้า ด้วย เพราะ เจ้า ทำให้ พี่ สาว และ น้อง สาว ดูเหมือน คน ชอบธรรม
{16:53} “ แต่ เรา จะ ฟื้นฟู ความ รุ่งเรือง ของ เขา คือ ความ รุ่งเรือง ของ โส โดม และ ลูกสาว และ ความ รุ่งเรือง ของ สะ มา เรีย และ ลูกสาว รวม ทั้ง ความ รุ่งเรือง ของ เจ้า พร้อม กับ พวก เขา ด้วย
{16:54} เพื่อ ว่า เจ้า จะ แบก รับ ความ ขายหน้า ของ เจ้า และ จะ ละอาย ต่อ สิ่ง ที่ เจ้า ทำ มา แล้ว ทั้งหมด ซึ่ง ทำให้ พวก เขา รู้สึก สบายใจ
{16:55} ส่วน น้อง สาว ของ เจ้า คือ โส โดม กับ ลูกสาว ของ เขา จะ กลับ สู่ สภาพ เดิม ของ พวก เขา และ สะ มา เรีย กับ ลูกสาว ของ เขา จะ กลับ สู่ สภาพ เดิม ของ พวก เขา แล้ว เจ้า กับ ลูกสาว ของ เจ้า ก็ จะ กลับ สู่ สภาพ เดิม ของ เจ้า
{16:56} ใน สมัย ที่ เจ้า จองหอง อยู่ นั้น โส โดม น้อง สาว ของ เจ้า ก็ เป็น คำ เย้ยหยัน ใน ปาก ของ เจ้า ไม่ ใช่ หรือ?
{16:57} คือ ก่อน ที่ ความ ชั่ว ร้าย ของ เจ้า จะ ถูก เผยอ อก บัดนี้ เจ้า กลาย เป็น เหมือน เขา แล้ว คือ เป็น ที่ เยาะเย้ย ของ พวก ลูกสาว ของ ซีเรีย และ เพื่อนบ้าน ทั้งหมด ของ เขา และ ของ พวก ลูกสาว ของ ฟีลิสเตีย คือ ผู้ ที่ อยู่ รอบๆ ซึ่ง ดูหมิ่น เจ้า
{16:58} เจ้า ต้อง รับ โทษ ของ การ มักมาก ใน กาม และ การ น่า สะอิดสะเอียน พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i16:59} พัน ธสัญญานิรันดร์
{16:59} “ เออ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ทำ กับ เจ้า เหมือน อย่าง ที่ เจ้า ได้ ทำ แล้ว นั้น เจ้า ผู้ ดูหมิ่น คำ สาบาน ด้วย การ หัก พัน ธสัญญา
{16:60} ถึง กระนั้น เรา จะ ระลึก ถึง พัน ธ สัญญา ของ เรา ซึ่ง เรา ทำ ไว้ กับ เจ้า ใน สมัย เมื่อ เจ้า ยัง สาว อยู่ และ เรา จะ สถาปนา พัน ธ สัญญา นิรันดร์ ไว้ กับ เจ้า
{16:61} แล้ว เจ้า จะ ระลึก ถึง วิถี ชีวิต ของ เจ้า และ มี ความ ละอาย เมื่อ เจ้า รับ ทั้ง พี่ สาว และ น้อง สาว ของ เจ้า และ เรา มอบ พวก เขา ให้ เป็น ลูกสาว ของ เจ้า แต่ ไม่ ใช่ ตาม พัน ธ สัญญา ซึ่ง ทำ ไว้ กับ เจ้า
{16:62} เรา จะ สถาปนา พัน ธ สัญญา ของ เรา ไว้ กับ เจ้า แล้ว เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{16:63} เพื่อ ว่า เจ้า จะ จำ ได้ และ มี ความ ละอาย เจ้า จะ ไม่ อ้า ปาก พูด อีก เพราะ ขายหน้า เมื่อ เรา ลบ มลทิน บาป ใน ทุก สิ่ง ที่ เจ้า ได้ ทำ มา แล้ว” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i17:1} นก อินทรี สอง ตัว และ เถา องุ่น
{17:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{17:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ยก ปริศนา และ กล่าว เป็น อุปมา แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{17:3} ให้ กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า มี นก อินทรี มหึมา ตัว หนึ่ง มี ปีก ใหญ่ และ ขน ปีก ยาว ทั้ง มี ขน มากมาย และ หลาก สี มัน มา ยัง เลบานอน มัน มา เอา ยอด ของ ต้น สน สี ดาร์
{17:4} มัน เด็ด ยอด กิ่ง อ่อน แล้ว ก็ คาบ ไป ยัง แผ่นดิน พาณิชย์ และ วาง ไว้ ใน เมือง ของ พวก พ่อค้า
{17:5} แล้ว มัน ก็ เอา เมล็ด พืช แห่ง แผ่นดิน ไป ปลูก ไว้ ใน ดิน อุดม มัน เอา เมล็ด ไว้ ที่ ข้าง น้ำ มาก หลาย ตั้ง ไว้ เหมือน กิ่ง ต้น หลิว
{17:6} เมล็ด ก็ งอก ขึ้น มา และ เติบ โต ขึ้น เป็น เถา องุ่น เตี้ย ที่ แผ่ แขนง กิ่ง ทั้งหลาย ของ ต้น นี้ ก็ ทอด มา ยัง ตัว นก อินทรี และ ราก ก็ ยัง คง อยู่ ใต้ มัน เมล็ด จึง กลาย เป็น เถา องุ่น มัน แตก หน่อ และ งอก กิ่ง ก้าน ใหญ่
{17:7} “ แต่ มี นก อินทรี ตัว มหึมา อีก ตัว หนึ่ง มี ปีก ใหญ่ และ มี ขน มาก ดู สิ เถา องุ่น นี้ ก็ ชอน ราก ไป หา นก อินทรี ตัว นี้ และ ทอด กิ่ง ไป ยัง นก ตัว นี้ จาก ร่อง ที่ ปลูก อยู่ นั้น เพื่อ ให้ นก นี้ รด น้ำ ให้ มัน
{17:8} แม้ ว่า มัน ได้ ถูก ปลูก ไว้ ใน ที่ดิน ดี ใกล้ น้ำ มาก หลาย แล้ว เพื่อ ให้ แตก แขนง และ เกิด ผล ให้ เป็น เถา องุ่น ที่ ดี เลิศ
{17:9} “ จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เถา นั้น จะ เจริญ หรือ? นก ตัว นั้น จะ ไม่ ถอน ราก มัน ขึ้น และ เด็ด ผล มัน หรือ? และ เถา นั้น ก็ เหี่ยวแห้ง ทุก ส่วน ที่ งอก ใหม่ ของ มัน จะ เหี่ยวแห้ง ไม่ ต้อง ใช้ แขน ที่ ล่ำสัน หรือ คน จำนวน มาก ก็ สามารถ ถอน มัน ออก ทั้ง ราก
{17:10} ดู สิ แม้ มัน ถูก ย้าย ไป ปลูก ใหม่ มัน จะ เจริญ ขึ้น หรือ? เมื่อ ลม ทิศ ตะวัน ออก พัด ถูก มัน เข้า มัน ก็ จะ เหี่ยวแห้ง ไม่ ใช่ หรือ? คือ เหี่ยวแห้ง ไป ถึง ร่อง ที่ มัน เกิด มา นั้น”
{17:11} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{17:12} “ จง กล่าว กับ พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ นั้น ว่า พวก เจ้า ไม่ รู้ หรือ ว่า สิ่ง เหล่า นี้ มี ความหมาย อะไร? จง บอก ว่า ดู สิ พระ ราชา แห่ง บาบิโลน ได้ มา ยัง กรุง เยรูซาเล็ม แล้ว นำ เอา กษัตริย์ และ เจ้านาย ทั้งหลาย มา ให้ ตนเอง ที่ กรุง บาบิโลน
{17:13} และ เขา ได้ เอา เชื้อ พระ วงศ์ ผู้ หนึ่ง มา แล้ว ทำ พัน ธ สัญญา กับ ผู้ นั้น และ ให้ ผู้ นั้น สาบาน ตัว (แต่ เขา นำ เอา พวก คน สำคัญๆ ของ แผ่นดิน นั้น ไป
{17:14} เพื่อ ว่า อาณาจักร นั้น จะ อ่อนแอ และ ตั้ง ตัว ขึ้น อีก ไม่ ได้ เพื่อ การ รักษา พัน ธ สัญญา ของ เขา จะ อยู่ อย่าง ต่อ เนื่อง)
{17:15} แต่ เขา ผู้ นั้น ได้ กบฏ ต่อ พระ ราชา โดย ส่ง ทูต ของ เขา ไป ยัง อียิปต์ ด้วย หวัง ว่า จะ ได้ ม้า และ กำลัง คน มา มากมาย เขา ผู้ นั้น จะ เจริญ หรือ? เขา จะ หนี รอด หรือ? เขา ผู้ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ และ หัก พัน ธ สัญญา จะ หนี รอด หรือ?
{17:16} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร คน ผู้ นั้น จะ ต้อง ตาย ใน สถานที่ ของ พระ ราชา ผู้ ได้ ตั้ง เขา ให้ เป็น กษัตริย์ คือ ตาย ใน กรุง บาบิโลน ของ พระ ราชา ซึ่ง คน ผู้ นั้น ได้ ดูหมิ่น คำ สาบาน ต่อ พระ ราชา และ ได้ หัก พัน ธ สัญญา ที่ ทำ ไว้ กับ พระ ราชา
{17:17} ฟาโรห์ ผู้ มี กองทัพ ใหญ่ โต และ มี พล พรรค มากมาย จะ ไม่ ช่วย เขา ผู้ นั้น ใน การ สงคราม เมื่อ มี การ ก่อ เชิงเทิน และ ก่อ กำแพง ล้อม เพื่อ จะ ทำลาย ชีวิต จำนวน มาก
{17:18} เพราะ เขา ผู้ นั้น ดูหมิ่น คำ สาบาน และ หัก พัน ธ สัญญา และ เพราะ เขา ได้ สาบาน ตน แต่ ยัง ทำ สิ่ง เหล่า นี้ เขา จะ หนี รอด ไป ไม่ ได้
{17:19} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร คำ ปฏิญาณ ของ เรา ที่ เขา ได้ ดูหมิ่น และ พัน ธ สัญญา ของ เรา ที่ เขา ได้ หัก เสีย เรา จะ ลง ทัณฑ์ ให้ ตก เหนือ ศีรษะ ของ เขา ผู้ นั้น
{17:20} เรา จะ กาง ข่าย ของ เรา คลุม เขา แล้ว เขา จะ ติด กับ ของ เรา และ เรา จะ นำ เขา เข้า ไป ใน บาบิโลน และ จะ พิพากษา เขา ที่ นั่น ใน ความ อสัตย์ ของ เขา ที่ เขา ได้ ทรยศ เรา
{17:21} ส่วน พวก ที่ พ่าย หนี ทั้งหมด ของ กองทัพ จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ และ พวก ที่ รอดตาย จะ กระจาย ไป ใน ทุก ทิศทาง ลม แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ผู้ ได้ ลั่น วาจา ไว้ แล้ว”
{i17:22} สุดท้าย อิสราเอล จะ รับ การ ยก ชู (อสค.31:1-9)
{17:22} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เรา เอง จะ เอา จาก ปลาย ยอด สูง ของ ต้น สน สี ดาร์ มา ปัก ไว้ เรา จะ หัก หน่อ อ่อน จาก ยอด ของ มัน มา และ เรา เอง จะ ปลูก มัน ไว้ บน ภูเขา ที่ สูง เด่น
{17:23} เรา จะ ปลูก มัน ไว้ บน ภูเขา สูง ของ อิสราเอล แล้ว มัน จะ แตก กิ่ง และ เกิด ผล และ กลาย เป็นต้น สน สี ดาร์ ที่ งาม สง่า แล้ว นก ทุก ชนิด จะ มา อาศัย อยู่ ใต้ มัน นก ทุก อย่าง จะ มา ทำ รัง ที่ ร่ม เงา ของ กิ่ง มัน
{17:24} และ ต้นไม้ ทุก ต้น ใน ทุ่ง จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เรา ทำ ต้นไม้ สูง ให้ เตี้ย ลง และ ทำ ต้นไม้ เตี้ย ให้ สูง ขึ้น ทำ ต้นไม้ เขียว ให้ แห้ง ไป และ ทำ ต้นไม้ แห้ง ให้ งาม สดชื่น เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว และ เรา จะ ทำ เช่น นั้น”
{i18:1} การ ลงโทษ แต่ละ บุคคล
{18:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{18:2} “ เจ้า ทั้งหลาย กล่าว สุภาษิต นี้ ที่ เกี่ยว กับ แผ่นดิน อิสราเอล ด้วย ความหมาย อะไร? คือ เมื่อ กล่าว ว่า‘ พ่อ กิน องุ่น เปรี้ยว และ ลูก ก็ เข็ด ฟัน’”
{18:3} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่ อย่างไร เจ้า ทั้งหลาย จะ ไม่ ใช้ สุภาษิต นี้ ใน อิสราเอล อีก
{18:4} นี่แน่ะ ชีวิต ทั้งหมด เป็น ของ เรา ชีวิต บิดา เป็น ของ เรา เช่น เดียว กับ ที่ ชีวิต บุตร ก็ เป็น ของ เรา ชีวิต ใด ที่ ทำบาป ก็ จะ ต้อง ตาย
{18:5} “ ถ้า ใคร เป็น คน ชอบธรรม และ ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม
{18:6} ถ้า คน นั้น ไม่ ได้ กิน ที่ ภูเขา หรือ เงย หน้า ต่อ รูป เคารพ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ ไม่ ได้ ทำให้ ภรรยา เพื่อนบ้าน เป็น มลทิน หรือ เข้า หา ผู้หญิง ใน เวลา เธอ มี ประจำเดือน
{18:7} เขา ไม่ ได้ บีบ บังคับ คน หนึ่ง คน ใด แต่ คืน ของ ประกัน ให้ แก่ ลูกหนี้ ไม่ เคย ปล้น ทรัพย์ แต่ ให้ อาหาร ของ เขา แก่ คน ที่ หิว และ ให้ เสื้อ ผ้า คลุม กาย คน ที่ เปลือย
{18:8} ทั้ง ไม่ ได้ ให้ กู้ยืม โดย คิด ดอกเบี้ย หรือ เอา เงิน เพิ่ม เขา หัน มือ จาก ความ อยุติธรรม แต่ ทำ ความ ยุติธรรม อย่าง สัตย์ จริง ระหว่าง มนุษย์ กับ มนุษย์ ด้วย กัน
{18:9} เขา ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ รักษา กฎหมาย ของ เรา โดย ทำ อย่าง ซื่อสัตย์ คน ผู้ นั้น เป็น คน ชอบธรรม เขา จะ มี ชีวิต อยู่ อย่าง แน่นอน” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{18:10} “ ถ้า เขา มี บุตร เลว ร้าย ผู้ ทำให้ โลหิต ตก ผู้ ได้ ทำ สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ใน สิ่ง เหล่า นี้
{18:11} (ตัว คน นั้น เอง ไม่ ได้ ทำ สิ่ง เหล่า นี้) คือ บุตร นั้น รับประทาน ที่ ภูเขา ทำให้ ภรรยา เพื่อนบ้าน เป็น มลทิน
{18:12} เขา บีบ บังคับ คน จน และ คน ขัด สน ทั้ง ปล้น ทรัพย์ ไม่ ยอม คืน ของ ประกัน เขา เงย หน้า ต่อ รูป เคารพ และ ทำ สิ่ง ที่ น่า สะอิดสะเอียน ต่างๆ
{18:13} ให้ กู้ยืม โดย คิด ดอกเบี้ย หรือ เอา เงิน เพิ่ม เขา จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ หรือ? เขา จะ ไม่ มี ชีวิต อยู่ เขา ได้ ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด นี้ เขา จะ ต้อง ตาย แน่นอน โลหิต ของ เขา จะ ตก อยู่ บน ตัว เขา
{18:14} “ แต่ ถ้า คน ที่ กล่าว มา นี้ มี บุตร ผู้ มอง เห็น บาป ทั้งหมด ที่ บิดา ของ เขา ได้ ทำ บุตร ของ คน นี้ มอง เห็น แต่ ไม่ ได้ ทำ ตาม เขา
{18:15} บุตร ของ คน นี้ ไม่ ได้ รับประทาน ที่ ภูเขา และ ไม่ ได้ เงย หน้า ต่อ รูป เคารพ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล หรือ ทำให้ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน เป็น มลทิน
{18:16} ทั้ง ไม่ ได้ บีบ บังคับ ผู้ ใด ไม่ เอา ของ ประกัน ไม่ ปล้น ทรัพย์ แต่ เขา ให้ อาหาร แก่ คน หิว และ ให้ เสื้อ ผ้า คลุม กาย แก่ คน ที่ เปลือย
{18:17} เขา หัน มือ จาก การ เบียดเบียน คน จน ไม่ ได้ เอา ดอกเบี้ย หรือ เงิน เพิ่ม เขา ทำ ตาม กฎหมาย ทั้งหลาย ของ เรา และ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา เขา จะ ไม่ ตาย เพราะ ความ ผิด บาป ของ บิดา เขา เขา จะ มี ชีวิต อยู่ อย่าง แน่นอน
{18:18} แต่ บิดา ของ เขา หา เงิน ด้วย การ บีบ บังคับ และ ปล้น ทรัพย์ ของ พี่น้อง ทำ แต่ สิ่ง ไม่ ดี ใน ท่ามกลาง ชน ชาติ ของ เขา นี่แน่ะ บิดา ของ เขา ก็ จะ ต้อง ตาย เพราะ ความ ผิด บาป ของ ตัวเอง
{18:19} “ แต่ พวก เจ้า ยัง กล่าว ว่า‘ ทำไม บุตร จึง ไม่ รับ โทษ ความ ชั่ว ของ บิดา ของ ตน?’ เมื่อ บุตร ได้ ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม แล้ว ทั้ง ได้ รักษา กฎเกณฑ์ ทั้งหมด ของ เรา และ ได้ ทำ ตาม เขา จะ มี ชีวิต อยู่ อย่าง แน่นอน
{18:20} ตัว คน ที่ ทำบาป จะ ต้อง ตาย บุตร ไม่ ต้อง รับ โทษ ความ ผิด บาป ของ บิดา บิดา ก็ ไม่ ต้อง รับ โทษ ความ ผิด บาป ของ บุตร คน ชอบธรรม จะ รับ ผล ความ ชอบธรรม ของ ตน และ คน อธรรม จะ รับ ผล การ อธรรม ของ ตน
{18:21} “ แต่ ถ้า คน อธรรม คน ใด หัน กลับ จาก บาป ทั้งหมด ซึ่ง เขา ได้ ทำ ไป และ รักษา กฎเกณฑ์ ทั้งหมด ของ เรา ทั้ง ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม เขา จะ มี ชีวิต อยู่ อย่าง แน่นอน เขา จะ ไม่ ตาย
{18:22} การ ละเมิด ทุก อย่าง ซึ่ง เขา ได้ ทำ แล้ว นั้น จะ ไม่ ถูก จดจำ ไว้ เพื่อ เอา โทษ เขา เขา จะ มี ชีวิต อยู่ ด้วย ความ ชอบธรรม ที่ เขา ได้ ทำ ไป
{18:23} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา พอใจ ใน ความ ตาย ของ คน อธรรม หรือ? แต่ เรา พอใจ ให้ เขา หัน กลับ จาก ทาง ของ เขา และ มี ชีวิต อยู่ ไม่ ใช่ หรือ?
{18:24} แต่ เมื่อ คน ชอบธรรม หัน จาก ความ ชอบธรรม ของ เขา และ ทำบาป ทั้ง ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน เช่น เดียว กับ ที่ คน อธรรม ได้ ทำ เขา จะ มี ชีวิต อยู่ หรือ? ความ ชอบธรรม ซึ่ง เขา ได้ ทำ มา แล้ว นั้น จะ ไม่ ถูก จดจำ ไว้ อีก เขา จะ ต้อง ตาย เนื่อง ด้วย การ ทรยศ ซึ่ง เขา ได้ ทำ และ บาป ซึ่ง เขา ทำ ไป
{18:25} “ แต่ พวก เจ้า ยัง กล่าว ว่า‘ ทาง ของ องค์ เจ้านาย ไม่ ยุติธรรม’ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง เถิด ทาง ของ เรา ไม่ ยุติธรรม หรือ? ทาง ของ เจ้า ไม่ ใช่ หรือ ที่ ไม่ ยุติธรรม?
{18:26} เมื่อ คน ชอบธรรม หัน จาก ความ ชอบธรรม ของ เขา และ ทำบาป เขา จะ ต้อง ตาย เพราะ การ นั้น เขา จะ ต้อง ตาย เพราะ บาป ที่ เขา ทำ
{18:27} แต่ เมื่อ คน อธรรม หัน กลับ จาก การ อธรรม ที่ เขา ทำ ไป และ ทำ ความ ยุติธรรม และ ทำ ความ ชอบธรรม เขา ก็ ได้ ช่วย ชีวิต ของ เขา เอง ไว้
{18:28} เพราะ เขา ได้ ตรึกตรอง และ หัน กลับ จาก การ ล่วงละเมิด ซึ่ง เขา ได้ ทำ ไป เขา จะ มี ชีวิต อยู่ อย่าง แน่นอน เขา จะ ไม่ ตาย
{18:29} แต่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล กล่าว ว่า‘ ทาง ของ องค์ เจ้านาย ไม่ ยุติธรรม’ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย ทาง ของ เรา ไม่ ยุติธรรม หรือ? ทาง ของ เจ้า ไม่ ใช่ หรือ ที่ ไม่ ยุติธรรม?
{18:30} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย เพราะ ฉะนั้น เรา จะ พิพากษา เจ้า แต่ละ คน ตาม ทาง ของ เขา จง หัน กลับ และ หัน เสีย จาก การ ล่วงละเมิด ทั้งหมด ของ เจ้า แล้ว เจ้า จะ ไม่ สะดุด ล้ม เพราะ ความ ผิด บาป
{18:31} จง ละทิ้ง การ ล่วงละเมิด ทั้งหมด ซึ่ง เจ้า ได้ ทำ จง ทำ ตัว ให้ มี ใจ ใหม่ และ วิญญาณ ใหม่ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย ทำไม เจ้า จะ ต้อง ตาย เล่า?
{18:32} เรา ไม่ มี ความ พอใจ ใน ความ ตาย ของ ผู้ ใด จง หัน กลับ และ มี ชีวิต อยู่” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i19:1} อิสราเอล ตกต่ำ
{19:1} “ ส่วน เจ้า จง เปล่ง เสียง ร้อง บทเพลง คร่ำครวญ เรื่อง เจ้านาย ทั้งหลาย ของ อิสราเอล
{19:2} กล่าว ว่า แม่ ของ เจ้า ช่าง เหมือน สิงโต ตัวเมีย ที่ อยู่ ท่ามกลาง พวก สิงโต เสีย จริงๆ นาง นอน อยู่ ท่ามกลาง พวก สิงโต หนุ่ม และ เลี้ยงดู ลูกๆ ของ นาง
{19:3} นาง เลี้ยง ลูก สิงโต ตัว หนึ่ง ให้ เติบ โต ขึ้น มัน กลาย เป็น สิงโต หนุ่ม มัน ฝึกหัด จับ เหยื่อ และ มัน กัด กิน คน
{19:4} บรรดา ประชาชาติ ได้ยิน เรื่อง ของ มัน มัน ถูก จับ ได้ ใน หลุมพราง ของ พวก เขา พวก เขา เอา ขอ เกี่ยว มัน นำ มา ยัง แผ่นดิน อียิปต์
{19:5} เมื่อ นาง เห็น ว่า คอย นาน แล้ว และ ความ หวัง ของ นาง หมด ไป นาง ก็ เอา ลูก มา อีก ตัว หนึ่ง เลี้ยง มัน ให้ เป็น สิงโต หนุ่ม
{19:6} มัน ไปๆ มาๆ ท่ามกลาง พวก สิงโต และ มัน กลาย เป็น สิงโต หนุ่ม และ มัน ฝึกหัด จับ เหยื่อ มัน กัด กิน คน
{19:7} มัน ข่มขืน หญิง ม่าย ทั้งหลาย ของ เขา และ ทำให้ เมือง ทั้งหลาย ของ พวก เขา ร้าง เปล่า แผ่นดิน และ ผู้ ที่ อยู่ ใน นั้น ก็ ครั่น คร้าม เมื่อ ได้ยิน เสียง คำราม ของ มัน
{19:8} แล้ว บรรดา ประชาชาติ รอบๆ ก็ ต่อสู้ มัน จาก แว่นแคว้น ทั้งหมด เขา ทั้งหลาย กาง ข่าย ออก คลุม มัน มัน ก็ ถูก จับ อยู่ ใน หลุมพราง ของ พวก เขา
{19:9} พวก เขา เอา ขอ เกี่ยว มัน ไป ขัง ไว้ ใน กรง และ นำ มัน มา ยัง กษัตริย์ บาบิโลน นำ มัน ไว้ ใน ที่ กำบัง แข็งแกร่ง เพื่อ ไม่ ให้ ได้ยิน เสียง ของ มัน อีก บน ภูเขา แห่ง อิสราเอล
{19:10} แม่ ของ เจ้า เหมือน เถา องุ่น อยู่ ใน สวน องุ่น เอา มา ปลูก ไว้ ริม น้ำ มี ผล ดก และ มี แขนง มากมาย เพราะ มี น้ำ บริบูรณ์
{19:11} แขนง ที่ แข็งแรง มาก กลาย เป็น คทา ของ ผู้ ครอบครอง มัน ชู ขึ้น สูง ท่ามกลาง แขนง ที่ หนา ทึบ ใครๆ ก็ เห็น ความ สูง เด่น ของ มัน ทั้ง แขนง มากมาย ของ มัน
{19:12} แต่ว่า มัน ถูก ถอน ออก ด้วย ความ โกรธ ถูก โยน ทิ้ง ลง บน พื้น ดิน ลม ตะวัน ออก ทำให้ มัน เหี่ยว ไป ผล ของ มัน ถูก เด็ด ออก ไป หมด แขนง ที่ แข็งแรง มาก ก็ เหี่ยว ไป ไฟ ก็ ไหม้ มัน เสีย
{19:13} บัดนี้ มัน ถูก ถอน ไป ปลูก ใน ถิ่น ทุรกันดาร ใน แผ่นดิน ที่ แห้ง แล้ง และ กันดาร น้ำ
{19:14} ไฟ ออก มา จาก แขนง นั้น เผา ผลาญ แขนง อื่นๆ และ ผล จน หมด ไม่ มี แขนง ที่ แข็งแรง มาก เหลือ อยู่ บน ต้น อีก เลย ไม่ มี คทา สำหรับ ผู้ ครอบครอง” นี่ เป็น บทเพลง คร่ำครวญ ที่ ใช้ สำหรับ การ คร่ำครวญ
{i20:1} อิสราเอล กบฏ อย่าง ต่อ เนื่อง
{20:1} อยู่ มา ใน วัน ที่ 10 เดือน ที่ 5 ใน ปี ที่ 7 พวก ผู้ใหญ่ ของ อิสราเอล บาง คน มา ทูล ถาม พระ ยาห์เวห์ และ พวก เขา นั่ง อยู่ ข้าง หน้า ข้าพเจ้า
{20:2} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{20:3} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง พูด กับ พวก ผู้ใหญ่ ของ อิสราเอล และ กล่าว กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า พวก เจ้า จะ มา ถาม เรา หรือ? พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เรา จะ ไม่ ยอม ให้ พวก เจ้า มา ถาม เรา
{20:4} เจ้า จะ พิพากษา พวก เขา หรือ ไม่? บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จะ พิพากษา พวก เขา หรือ ไม่? จง ให้ เขา ทั้งหลาย รู้ ถึง ความ น่า สะอิดสะเอียน ของ บรรพบุรุษ เขา
{20:5} และ จง กล่าว กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน นั้น ที่ เรา เลือกสรร อิสราเอล ไว้ เรา ปฏิญาณ ต่อ พงศ์พันธุ์ ของ วงศ์วาน ยา โค บ โดย สำแดง ตัว เรา ให้ พวก เขา รู้จัก ใน แผ่นดิน อียิปต์ เรา ปฏิญาณ กับ เขา ว่า‘ เรา ยาห์เวห์ เป็น พระเจ้า ของ พวก เจ้า’
{20:6} ใน วัน นั้น ที่ เรา ปฏิญาณ ต่อ เขา ว่า‘ เรา จะ นำ พวก เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เรา หา ให้ เขา ทั้งหลาย เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ เป็น แผ่นดิน งาม ที่สุด ของ แผ่นดิน ทั้งหมด’
{20:7} และ เรา กล่าว แก่ เขา ว่า‘ พวก เจ้า แต่ละ คน จง ทิ้ง สิ่ง ที่ น่า ขยะแขยง ซึ่ง นัยน์ตา ของ เจ้า จ้อง มอง อยู่ เสีย อย่า ทำ ตัว เจ้า ให้ มลทิน ไป ด้วย รูป เคารพ ของ อียิปต์ เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก เจ้า’
{20:8} แต่ เขา ทั้งหลาย กบฏ ต่อ เรา และ ไม่ ยอม เชื่อฟัง เรา เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ ละทิ้ง สิ่ง ที่ น่า ขยะแขยง ซึ่ง นัยน์ตา ของ เขา ทุก คน จ้อง มอง อยู่ นั้น และ พวก เขา ก็ ไม่ ได้ ละทิ้ง รูป เคารพ ของ ชาว อียิปต์“ แล้ว เรา กล่าว ว่า เรา จะ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ พวก เขา และ ให้ ความ กริ้ว ของ เรา ที่ มี ต่อ เขา ออก มา จน หมด ท่ามกลาง แผ่นดิน อียิปต์
{20:9} แต่ เรา ทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ นาม นั้น ถูก ดูหมิ่น ใน สายตา ของ ประชาชาติ ซึ่ง พวก เขา อาศัย อยู่ ด้วย เรา จึง สำแดง ตัว เรา ต่อ หน้า ประชาชาติ ให้ พวก เขา รู้จัก ใน การ ที่ เรา นำ คน อิสราเอล ออก มา จาก แผ่นดิน อียิปต์
{20:10} ดังนั้น เรา จึง นำ พวก เขา ออก จาก แผ่นดิน อียิปต์ และ นำ เขา มา ยัง ถิ่น ทุรกันดาร
{20:11} เรา ให้ กฎเกณฑ์ ของ เรา แก่ เขา ทั้งหลาย และ สำแดง กฎหมาย ของ เรา ให้ เขา รู้ ถ้า เขา ทำ ตาม สิ่ง เหล่า นี้ ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย สิ่ง เหล่า นี้
{20:12} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ให้ สะ บา โต ของ เรา แก่ เขา ทั้งหลาย เป็น หมาย สำคัญ ระหว่าง เรา และ เขา เพื่อ เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เป็น ผู้ ทำให้ พวก เขา บริสุทธิ์
{20:13} แต่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ได้ กบฏ ต่อ เรา ใน ถิ่น ทุรกันดาร เขา ไม่ ได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ปฏิเสธ กฎหมาย ของ เรา ซึ่ง ถ้า ใคร รักษา ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ แต่ พวก เขา ลบหลู่ สะ บา โต ของ เรา อย่าง หนัก“ แล้ว เรา กล่าว ว่า เรา จะ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ พวก เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร และ ทำให้ พวก เขา หมด สิ้น ไป
{20:14} แต่ เรา ก็ ทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ นาม นั้น เสื่อม เกียรติ ใน สายตา ของ ประชาชาติ ทั้งหลาย คือ พวก ที่ เรา ได้ นำ คน อิสราเอล ออก มา ต่อ หน้า เขา
{20:15} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ เขา ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร ว่า‘ เรา จะ ไม่ นำ พวก เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ เขา’ เป็น แผ่นดิน ที่ มี น้ำนม และ น้ำผึ้ง ไหล บริบูรณ์ เป็น แผ่นดิน งาม ที่สุด ของ แผ่นดิน ทั้งหมด
{20:16} เพราะ พวก เขา ปฏิเสธ กฎหมาย ของ เรา และ ไม่ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ลบหลู่ สะ บา โต ของ เรา เพราะ ว่า จิตใจ พวก เขา ไป ติดตาม รูป เคารพ ของ เขา
{20:17} ถึง กระนั้น ตา ของ เรา ก็ ยัง ปรานี เขา ทั้งหลาย และ เรา ไม่ ได้ ทำลาย เขา หรือ ทำให้ เขา สูญสิ้น ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น
{20:18} “ และ เรา พูด กับ บุตร หลาน ของ พวก เขา ใน ถิ่น ทุรกันดาร นั้น ว่า‘ อย่า ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ บรรพบุรุษ ของ เจ้า หรือ รักษา กฎหมาย ของ เขา หรือ ทำให้ ตัว เจ้า เป็น มลทิน ไป ด้วย รูป เคารพ ของ เขา
{20:19} เรา คือ ยาห์เวห์ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า ทั้งหลาย จง ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ จง รักษา กฎหมาย ของ เรา และ จง ประพฤติ ตาม
{20:20} และ รักษา บรรดา สะ บา โต ของ เรา ให้ บริสุทธิ์ เพื่อ จะ เป็น หมาย สำคัญ ระหว่าง เรา กับ เจ้า เพื่อ เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า ทั้งหลาย’
{20:21} แต่ ลูกหลาน เหล่า นั้น ก็ กบฏ ต่อ เรา เขา ทั้งหลาย ไม่ ได้ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ไม่ รักษา กฎหมาย ของ เรา ด้วย การ ทำ ตาม สิ่ง เหล่า นั้น ซึ่ง ถ้า มนุษย์ รักษา ก็ จะ ดำรง ชีวิต อยู่ ด้วย สิ่ง เหล่า นั้น พวก เขา ได้ ลบหลู่ บรรดา สะ บา โต ของ เรา“ แล้ว เรา กล่าว ว่า เรา จะ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ พวก เขา และ ให้ ความ กริ้ว ของ เรา ที่ มี ต่อ เขา ออก มา จน หมด ใน ถิ่น ทุรกันดาร
{20:22} แต่ เรา ได้ หด มือ ของ เรา ไว้ และ ทำ โดย เห็นแก่ นาม ของ เรา เอง เพื่อ ไม่ ให้ นาม นั้น เสื่อม เกียรติ ใน สายตา ของ ประชาชาติ คือ คน ที่ เรา ได้ นำ ชน อิสราเอล ออก มา ต่อ หน้า เขา
{20:23} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ปฏิญาณ ต่อ เขา ทั้งหลาย ใน ถิ่น ทุรกันดาร ว่า‘ เรา จะ กระจาย พวก เขา ไป ใน ท่ามกลาง ประชาชาติ และ แยก เขา ไป อยู่ ตาม ประชาชาติ ทั้งหลาย’
{20:24} เพราะ ว่า พวก เขา ไม่ ได้ ทำ ตาม กฎหมาย ของ เรา แต่ ปฏิเสธ กฎเกณฑ์ ของ เรา และ ลบหลู่ บรรดา สะ บา โต ของ เรา และ นัยน์ตา ของ เขา ก็ จ้อง มอง อยู่ ที่ รูป เคารพ แห่ง บรรพบุรุษ ของ เขา
{20:25} ยิ่ง กว่า นั้น อีก เรา ได้ ให้ กฎเกณฑ์ ที่ เลว แก่ พวก เขา และ ให้ กฎหมาย ที่ ไม่ ทำให้ พวก เขา ดำรง ชีวิต อยู่ ได้ เมื่อ ทำ ตาม
{20:26} แล้ว เรา ให้ พวก เขา เป็น มลทิน ด้วย ของ ถวาย ของ เขา เอง และ ด้วย บุตร หัว ปี ทั้งหมด เพื่อ เรา จะ ทำให้ พวก เขา คร้าม กลัว เพื่อ ให้ เขา ทั้งหลาย รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{20:27} “ เพราะ ฉะนั้น บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง พูด กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ กล่าว กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า บรรพบุรุษ ของ เจ้า ทั้งหลาย ได้ หมิ่น ประมาท เรา อีก ใน เรื่อง นี้ โดย ทำ กับ เรา ด้วย การ ทรยศ
{20:28} เพราะ ว่า เมื่อ เรา นำ พวก เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ที่ เรา ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ เขา นั้น แล้ว เมื่อ พวก เขา เห็น เนิน เขา สูง ที่ไหน หรือ เห็น ต้นไม้ ใบ ดก ที่ไหน เขา ก็ ถวาย เครื่องบูชา ของ พวก เขา ณ ที่ นั่น และ ถวาย เครื่อง ถวาย ที่ ทำให้ เรา โกรธ ณ ที่ นั่น เขา ถวาย กลิ่น ที่ พึงใจ และ เท เครื่อง ดื่ม บูชา ออก ที่ นั่น
{20:29} (เรา ได้ ถาม เขา ว่า ปู ชนีย สถาน สูง ซึ่ง เจ้า เข้า ไป นั้น คือ อะไร? และ เขา ก็ เรียก ชื่อ ที่ นั่น ว่า บา มาห์ มา จน ทุก วัน นี้)
{20:30} เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า พวก เจ้า ทำ ตัว ให้ มลทิน ตาม วิถีทาง บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ เล่นชู้ กับ สิ่ง น่า ขยะแขยง ของ พวก เขา หรือ?
{20:31} เมื่อ พวก เจ้า ถวาย ของ ถวาย โดย ให้ บรรดา บุตร ชาย ลุย ไฟ นั้น เจ้า ก็ ได้ ทำ ตัว ให้ มลทิน ด้วย รูป เคารพ ทั้งหมด ของ เจ้า จน ถึง บัดนี้ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย แล้ว เรา จะ ให้ พวก เจ้า มา ถาม เรา หรือ? พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน เช่น ไร เรา จะ ไม่ ให้ เจ้า มา ถาม เรา
{20:32} “ สิ่ง ที่ อยู่ ใน ใจ ของ พวก เจ้า จะ ไม่ เกิด ขึ้น แน่ คือ ที่ พวก เจ้า คิด ว่า‘ เรา จะ เป็น เหมือน ประชาชาติ ทั้งหลาย และ เป็น เหมือน เผ่า ต่างๆ ใน ประเทศ ทั่วไป คือ การ ที่ จะ ปรนนิบัติ ไม้ และ ศิลา’”
{i20:33} พระเจ้า จะ ทรง ฟื้นฟู อิสราเอล
{20:33} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า“ เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เรา จะ ปกครอง เหนือ พวก เจ้า อย่าง แน่นอน ด้วย มือ ที่ ทรง พลัง ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ โกรธ ที่ เท ลง มา
{20:34} เรา จะ นำ เจ้า ทั้งหลาย ออก มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เจ้า ออก มา จาก ประเทศ ทั้งปวง ซึ่ง เจ้า ถูก กระจัด กระจาย ให้ ไป อยู่ นั้น ด้วย มือ ที่ ทรง พลัง ด้วย แขน ที่ เหยียด ออก และ ด้วย ความ โกรธ ที่ เท ลง มา
{20:35} และ เรา จะ นำ พวก เจ้า เข้า ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย และ ณ ที่ นั่น เรา จะ พิพากษา เจ้า แบบ หน้า ต่อ หน้า
{20:36} เรา พิพากษา บรรพบุรุษ ของ เจ้า ใน ถิ่น ทุรกันดาร แห่ง แผ่นดิน อียิปต์ อย่างไร เรา จะ พิพากษา พวก เจ้า อย่าง นั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{20:37} เรา จะ ให้ พวก เจ้า ลอด ผ่าน ใต้ คทา ไป และ เรา จะ ให้ เจ้า เข้า สู่ ข้อ ผูกมัด ของ พัน ธสัญญา
{20:38} เรา จะ ชำระ พวก กบฏ เสีย จาก ท่ามกลาง เจ้า รวม ทั้ง พวก ที่ ละเมิด ต่อ เรา เรา จะ นำ พวก เขา ออก จาก แผ่นดิน ที่ เขา ไป อาศัย อยู่ ชั่วคราว นั้น แต่ เขา จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน แผ่นดิน อิสราเอล แล้ว เจ้า จะ ทราบ ว่า เรา เอง คือ ยาห์เวห์
{20:39} “ ส่วน พวก เจ้า โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า แต่ละ คน จง ไป ปรนนิบัติ รูป เคารพ ของ ตน และ ทำ ต่อ ไป อีก ถ้า หาก เจ้า ไม่ เชื่อฟัง เรา แต่ นาม อัน บริสุทธิ์ ของ เรา นั้น เจ้า อย่า ลบหลู่ ด้วย ของ ถวาย และ ด้วย รูป เคารพ ของ พวก เจ้า อีก
{20:40} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เพราะ ว่า บน ภูเขา บริสุทธิ์ ของ เรา คือ ภูเขา สูง ของ อิสราเอล ณ ที่ นั่น บรรดา พงศ์พันธุ์ ของ อิสราเอล ทั้งหมด จะ ปรนนิบัติ เรา ใน แผ่นดิน นั้น ณ ที่ นั่น เรา จะ โปรดปราน พวก เขา ณ ที่ นั่น เรา จะ รับ ของ ถวาย ของ เจ้า ทั้งหลาย ทั้ง ของ สักการะ ที่ คัดเลือก ดี ที่สุด นั้น และ เครื่อง ถวาย บูชา บริสุทธิ์ ทั้งหมด ของ เจ้า
{20:41} เรา จะ โปรดปราน พวก เจ้า ดั่ง กลิ่น ที่ น่า พึงพอใจ เมื่อ เรา นำ เจ้า ออก มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เจ้า ออก มา จาก ประเทศ ที่ เจ้า ถูก กระจัด กระจาย ไป อยู่ นั้น แล้ว เรา จะ สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ท่ามกลาง เจ้า ต่อ หน้า ต่อ ตา ประชาชาติ ทั้งหลาย
{20:42} แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา นำ เจ้า เข้า ใน แผ่นดิน อิสราเอล อัน เป็น ดินแดน ซึ่ง เรา ปฏิญาณ ไว้ ว่า จะ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{20:43} ณ ที่ นั่น พวก เจ้า จะ ระลึก ถึง วิถีทาง และ การ กระทำ ทั้งหมด ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ใช้ ทำให้ ตัว เจ้า มลทิน และ พวก เจ้า จะ เกลียด ชัง ตัว ของ เจ้า เพราะ ความ ชั่ว ทั้งหลาย ซึ่ง เจ้า ได้ ทำ นั้น
{20:44} แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย เมื่อ เรา ได้ ทำ กับ เจ้า ด้วย เห็นแก่ นาม ของ เรา ไม่ ใช่ ตาม วิถีทาง อัน ชั่ว ร้าย ของ เจ้า หรือ ตาม การ กระทำ ที่ เสื่อมทราม ของ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i20:45} คำ เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ ถิ่น ใต้
{20:45} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{20:46} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง หัน หน้า มุ่ง ไป ยัง ทาง ใต้ และ เทศนา กล่าวโทษ ถิ่น ใต้ จง เผย พระ วจนะ ต่อ แดน ป่าไม้ ใน ทิศ ใต้
{20:47} จง กล่าว กับ ป่าไม้ ทาง ใต้ ว่า จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ก่อ ไฟ ขึ้น ใน เจ้า มัน จะ เผา ผลาญ ต้นไม้ เขียว และ ต้นไม้ แห้ง ทุก ต้น ที่ อยู่ ใน เจ้า เสีย และ จะ ไม่ สามารถ ดับ เปลว เพลิง อัน ลุก โพลง นั้น ได้ และ ใบหน้า ทุก หน้า ตั้งแต่ ทิศ ใต้ จน ถึง ทิศ เหนือ จะ ถูก ไฟ ลวก
{20:48} แล้ว มนุษย์ ทุก คน จะ เห็น ว่า เรา ยาห์เวห์ เป็น ผู้ ก่อ ไฟ นั้น และ ไฟ นั้น จะ ดับ ไม่ ได้”
{20:49} แล้ว ข้าพเจ้า จึง ทูล ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย เขา ทั้งหลาย กำลัง กล่าว ถึง ข้า พระองค์ ว่า‘ เขา เป็น นัก แต่ง อุปมา ไม่ ใช่ หรือ?’”
{i21:1} ดาบ ของ พระเจ้า ที่ ชัก ออก
{21:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{21:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ต่อสู้ เยรูซาเล็ม และ เทศนา ต่อสู้ สถาน ศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหลาย จง เผย พระ วจนะ ต่อสู้ แผ่นดิน อิสราเอล
{21:3} และ กล่าว แก่ แผ่นดิน อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ ต่อสู้ เจ้า และ เรา จะ ชัก ดาบ ออก จาก ฝัก และ เรา จะ ตัด ทั้งคน ชอบธรรม และ คน อธรรม ออก จาก เจ้า เสีย
{21:4} เพราะ เรา จะ ตัด ทั้งคน ชอบธรรม และ คน อธรรม ออก จาก เจ้า เสีย เพราะ ฉะนั้น ดาบ ของ เรา จะ ออก จาก ฝัก ไป ต่อสู้ มนุษย์ ทั้งหมด จาก ทิศ ใต้ ถึง ทิศ เหนือ
{21:5} แล้ว มนุษย์ ทุก คน จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ และ เรา ได้ ชัก ดาบ ของ เรา ออก จาก ฝัก แล้ว และ จะ ไม่ คืน ใส่ ฝัก อีก
{21:6} บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ถอน หายใจ ด้วย ความ ระทม ใจ และ ความ ขม ขื่น จง ถอน หายใจ ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา ทั้งหลาย
{21:7} และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ถาม เจ้า ว่า‘ ทำไม ท่าน ถอน หายใจ?’ เจ้า จง กล่าว ว่า‘ เพราะ เรื่อง ข่าว นั้น เมื่อ ข่าว นั้น มา ถึง แล้ว มัน จะ ทำให้ ทุก หัวใจ สลาย ไป ทำให้ ทุก มือ อ่อนเปลี้ย ทำให้ ทุก วิญญาณ จิต สลบไสล และ ทำให้ ทุก หัวเข่า อ่อนเปลี้ย ดั่ง น้ำ ดู สิ ข่าว นั้น กำลัง จะ มา ถึง และ จะ ต้อง สำเร็จ’” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{21:8} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{21:9} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ และ กล่าว ว่า องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดาบ เล่ม หนึ่ง ดาบ เล่ม หนึ่ง ที่ ถูก ลับ ให้ คม และ ถูก ขัด มัน ด้วย
{21:10} ถูก ลับ ให้ คม เพื่อ การ เข่น ฆ่า ขัด มัน เพื่อ ให้ แวบ วาบ เหมือน ฟ้า แลบ พวก เรา จะ ร่าเริง ได้ หรือ? บุตร ของ เรา เอ๋ย เจ้า ได้ ประมาท ไม้ ทัณฑ กร และ ไม้เรียว ทุก อย่าง
{21:11} ดาบ จึง ถูก มอบ ไว้ ให้ ขัด มัน เพื่อ จะ ถือ ไว้ ใน ฝ่า มือ ดาบ นั้น ถูก ลับ ให้ คม และ ขัด มัน เพื่อ จะ มอบ ไว้ ใน มือ ของ ผู้ ฆ่า
{21:12} บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ร้องไห้ และ คร่ำครวญ เพราะ จะ เป็น การ ต่อสู้ ประชากร ของ เรา และ ต่อสู้ บรรดา เจ้านาย ของ อิสราเอล พวก เขา ถูก โยน ให้ แก่ ดาบ พร้อม ประชากร ของ เรา เพราะ ฉะนั้น จง ตี อก ชก หัว ของ เจ้า
{21:13} ฉะนั้น จง ใคร่ครวญ ถ้า คทา ถูก ดูหมิ่น แล้ว เรื่อง นั้น จะ ไม่ เกิด ขึ้น หรือ?” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{21:14} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ จง ตบมือ แล้ว ปล่อย ดาบ ให้ ตกลง มา สอง ครั้ง เออ ถึง สาม ครั้ง คือ ดาบ ที่ จะ ฆ่า คน ดาบ ที่ จะ ฆ่า กัน อย่าง มากมาย มัน ล้อม พวก เขา ไว้
{21:15} ดังนั้น หัวใจ สลาย คน มากมาย สะดุด ล้ม เรา ได้ ตั้ง ดาบ เพื่อ การ ฆ่า ไว้ ที่ ประตู เมือง ทุก แห่ง ของ เขา แวบ วาบ เหมือน ฟ้า แลบ ดาบ ถูก ขัด มัน เพื่อ จะ เข่น ฆ่า
{21:16} ลับ ให้ คม แล้ว โจมตี ทาง ขวา และ หัน ไป ทาง ซ้าย คือ ที่ ใด ก็ ตาม ที่ ด้าน คม ของ เจ้า มุ่ง ไป
{21:17} แล้ว เรา จะ ตบมือ ของ เรา ด้วย และ ให้ ความ โกรธ ของ เรา ที่ มี ต่อ เขา ออก มา จน หมด เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว”
{21:18} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{21:19} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ขีด เส้นทาง ไว้ สอง เส้นทาง ให้ ดาบ ของ กษัตริย์ บาบิโลน เข้า มา ทั้ง สอง เส้นทาง ให้ ออก มา จาก แผ่นดิน เดียวกัน และ จง ทำ ป้าย บอก ทาง ไว้ ตรง หัว ถนน ที่ แยก เข้า เมือง
{21:20} ขีด เส้นทาง หนึ่ง ให้ ดาบ มา ยัง เมือง รับ บาห์ของคนอัมโมน และ อีก เส้นทาง มา ยัง ยูดาห์ ถึง กรุง เยรูซาเล็ม เมือง ที่ มี กำแพง
{21:21} เพราะ ว่า กษัตริย์ บาบิโลน ยืน อยู่ ตรง ทาง แพร่ง ของ หัว ถนน ทั้ง สอง เพื่อ เสี่ยงทาย เขา เขย่า ลูก ธนู และ ปรึกษา รูป เคารพ ทั้ง มอง ดู ก้อน ตับ
{21:22} เขา มี ฉลาก เสี่ยงทาย ของ เยรูซาเล็ม อยู่ ใน มือ ขวา เพื่อ ตั้ง เครื่อง ทะลวง เพื่อ อ้า ปาก สั่ง ให้ ทำลาย ล้าง เพื่อ ส่งเสียง ตะโกน ให้ รบ เพื่อ ตั้ง เครื่อง ทะลวง ที่ ประตู เมือง เพื่อ สร้าง เชิงเทิน และ ก่อ กำแพง ล้อม
{21:23} แต่ สำหรับ คน พวก นั้น ที่ เคย สาบาน กับ กษัตริย์ บาบิโลน การ เสี่ยงทาย นี้ เหมือน เป็น เรื่อง ไม่ จริง ใน สายตา ของ พวก เขา แต่ กษัตริย์ บาบิโลน จะ ทำให้ พวก เขา ระลึก ถึง ความ ผิด บาป เพื่อ พวก เขา จะ ถูก จับ ตัว ไป
{21:24} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า พวก เจ้า ได้ ทำให้ เรา ระลึก ถึง การ ละเมิด ของ เจ้า ทำให้ การ ทรยศ ของ เจ้า ถูก เผยอ อก และ บาป ของ เจ้า ได้ ปรากฏ ใน การ กระทำ ทั้งหมด ของ เจ้า เพราะ เจ้า ทำให้ เรา ระลึก ขึ้น มา ได้ เจ้า จึง ต้อง ถูก จับ ไป ด้วย มือ ของ ศัตรู”
{21:25} “ และ เจ้า โอ เจ้านาย อิสราเอล ที่ ชั่ว ร้าย และ เลว ทราม วัน กำหนด ของ เจ้า มา ถึง แล้ว คือ เวลา แห่ง การ ลงโทษ ครั้ง สุดท้าย
{21:26} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง ปลด ผ้า โพก ศีรษะ และ ถอด มงกุฎ ออก สิ่ง ต่างๆ จะ ไม่ คง อยู่ อย่าง ที่ เคย เป็น ให้ ยก ชู สิ่ง ที่ ต่ำ ขึ้น และ กด สิ่ง ที่ สูง ให้ ต่ำ ลง
{21:27} พัง ทลาย พัง ทลาย พัง ทลาย เรา จะ ทำให้ เป็น เช่น นี้ แต่ นี่ ก็ จะ ไม่ เกิด ขึ้น ด้วย จน กว่า ผู้พิพากษา จะ มา และ เรา จะ มอบ ให้ แก่ ผู้ นั้น
{21:28} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ และ กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ เกี่ยว กับ คน อัมโมน และ เกี่ยว กับ การ เยาะเย้ย ของ เขา ทั้งหลาย ว่า ดาบ เล่ม หนึ่ง ดาบ ที่ ถูก ชัก ออก เพื่อ การ เข่น ฆ่า ถูก ขัด มัน ให้ ดื่ม เลือด และ ขัด ให้ แวบ วาบ เหมือน ฟ้า แลบ
{21:29} เขา ให้ นิมิต ปลอม แก่ เจ้า และ ให้ คำ ทำนาย เท็จ แก่ เจ้า เพื่อ จะ วาง เจ้า ไว้ บน คอ ของ ผู้ ชั่ว ร้าย และ เลว ทราม ผู้ ซึ่ง วัน กำหนด มา ถึง แล้ว คือ เวลา แห่ง การ ลงโทษ ครั้ง สุดท้าย
{21:30} จง ให้ ดาบ กลับ เข้า ฝัก ณ สถานที่ ที่ เจ้า ถูก สร้าง เรา จะ พิพากษา เจ้า ใน แผ่นดิน ดั้งเดิม ของ เจ้า
{21:31} เรา จะ เทค วาม โกรธ กริ้ว ของ เรา เหนือ เจ้า และ เรา จะ พ่น บน ตัว เจ้า ด้วย ไฟ แห่ง ความ พิโรธ ของ เรา และ เรา จะ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ คน ใจ โหด ผู้ มี ฝีมือ ใน การ ทำลาย ล้าง
{21:32} เจ้า จะ เป็น เชื้อเพลิง ไว้ ใส่ไฟ โลหิต ของ เจ้า จะ อยู่ ใน แผ่นดิน จะ ไม่ มี ใคร จดจำ เจ้า ไว้ อีก เพราะ เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว”
{i22:1} เมือง ที่ เปื้อน เลือด
{22:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{22:2} “ และ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จะ พิพากษา หรือ? เจ้า จะ พิพากษา เมือง ที่ แปดเปื้อน ด้วย โลหิต นั้น หรือ? ดังนั้น เจ้า จง ให้ เมือง นั้น รับรู้ ถึง สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ มัน
{22:3} เจ้า จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่ เป็น เมือง ที่ ทำให้ โลหิต ตก อยู่ ใน เมือง นั้น เวลา กำหนด ของ เมือง นั้น มา ถึง แล้ว เมือง ที่ สร้าง รูป เคารพ ทำให้ ตัวเอง เป็น มลทิน
{22:4} เจ้า มี ความ ชั่ว ด้วย โลหิต ที่ เจ้า ทำให้ ตก นั้น และ เจ้า เป็น มลทิน เพราะ รูป เคารพ ที่ เจ้า สร้าง ขึ้น และ เจ้า ได้ นำ วัน เวลา ของ เจ้า เข้า มา ใกล้ กำหนด ปี ของ เจ้า ก็ มา ถึง เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ทำให้ เจ้า เป็น ที่ เยาะเย้ย ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ และ เป็น ที่ ดูหมิ่น ของ ประเทศ ทั้งหลาย
{22:5} ผู้ ที่ อยู่ ใกล้ และ ไกล เจ้า จะ ดูหมิ่น เจ้า เจ้า เป็น เมือง ที่ เสีย ชื่อ และ เต็ม ด้วย ความ โกลาหล
{22:6} “ นี่แน่ะ เจ้านาย ของ อิสราเอล ซึ่ง อยู่ ใน เจ้า แต่ละ คน ก็ โน้ม ไป ใน ทาง ที่ ทำให้ โลหิต ตก ด้วย อำนาจ ของ เขา
{22:7} บิดา มารดา ถูก เหยียดหยาม อยู่ ใน เจ้า คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ก็ ถูก เบียดเบียน อยู่ ท่ามกลาง เจ้า ลูก กำพร้า และ หญิง ม่าย ก็ ถูก ข่มเหง อยู่ ใน เจ้า
{22:8} เจ้า ได้ ดูหมิ่น ของ บริสุทธิ์ ของ เรา และ ทำให้ สะ บา โต ของ เรา ถูก ลบหลู่
{22:9} มี คน กล่าว ร้าย เพื่อ จะ ทำให้ โลหิต ตก อยู่ ใน เจ้า และ ใน เจ้า มี คน ที่ กิน บน ภูเขา และ มี คน ทำ ตัว มักมาก ใน กาม ท่ามกลาง เจ้า
{22:10} อยู่ ใน เจ้า มี ชาย บาง คน ล่วง ประเวณี กับ ภรรยา บิดา เขา ใน เจ้า มี คน ที่ ข่มขืน ผู้หญิง ที่ ยัง มี มลทิน ประจำเดือน
{22:11} คน หนึ่ง ทำ การ น่า สะอิดสะเอียน กับ ภรรยา เพื่อนบ้าน อีก คน หนึ่ง ทำให้ ลูกสะใภ้ ของ ตน เป็น มลทิน อย่าง น่า อุจาด และ ใน เจ้า มี อีก คน หนึ่ง ข่มขืน น้อง สาว คือ ลูก บิดา ของ ตน
{22:12} มี คน รับ สินบน เพื่อ ทำให้ โลหิต ตก อยู่ ใน เจ้า เจ้า เอา ดอกเบี้ย และ เอา เงิน เพิ่ม ทั้ง เอา กำไร อธรรม จาก เพื่อนบ้าน ของ เจ้า ด้วย การ บีบ บังคับ และ เจ้า ได้ ลืม เรา เสีย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{22:13} “ นี่แน่ะ เรา ยื่น กำปั้น เนื่อง จาก ผล กำไร อธรรม ที่ เจ้า ได้ มา และ เนื่อง จาก โลหิต ที่ อยู่ ใน ท่ามกลาง พวก เจ้า
{22:14} ใจ ของ เจ้า จะ ทน ได้ หรือ? และ มือ ของ เจ้า จะ แข็งแรง พอ หรือ? ใน วัน ที่ เรา จะ จัดการ กับ เจ้า เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว และ เรา จะ ทำ ตาม นั้น
{22:15} เรา จะ กระจาย เจ้า ไป ใน หมู่ ประชาชาติ และ ให้ เจ้า กระจัด พลัดพราก ไป ตาม ประเทศ ต่างๆ และ เรา จะ ขจัด มลทิน ออก จาก เจ้า จน หมด สิ้น
{22:16} ใน สายตา ของ ประชาชาติ ต่างๆ เจ้า เป็น มลทิน ไป เพราะ ตัว เจ้า เอง แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{22:17} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{22:18} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย สำหรับ เรา แล้ว พงศ์พันธุ์ อิสราเอล กลาย เป็น ขี้ โลหะ พวก เขา ทั้งหมด เป็น ทองสัมฤทธิ์ ดีบุก เหล็ก และ ตะกั่ว ใน เตา หลอม พวก เขา คือ ขี้ เงิน
{22:19} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า พวก เจ้า ทั้งหมด กลาย เป็น ขี้ โลหะ ไป แล้ว เพราะ ฉะนั้น ดู เถิด เรา จะ รวบรวม เจ้า ทั้งหลาย ไว้ ใน เยรูซาเล็ม
{22:20} คน รวบรวม เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ตะกั่ว และ ดีบุก ไว้ ใน เตา หลอม เพื่อ เป่า ไฟ เผา ให้ มัน ละลาย อย่างไร เรา ก็ จะ รวบรวม เจ้า ด้วย ความ กริ้ว และ ด้วย ความ โกรธ ของ เรา เรา จะ ใส่ เจ้า ไว้ แล้ว ทำให้ เจ้า ละลาย อย่าง นั้น
{22:21} เรา จะ รวม พวก เจ้า และ เอา ไฟ แห่ง ความ พิโรธ ของ เรา เป่า เจ้า และ เจ้า จะ ถูก ละลาย อยู่ ใน นั้น
{22:22} เงิน ละลาย อยู่ ใน เตา หลอม อย่างไร เจ้า ทั้งหลาย จะ ละลาย อยู่ ใน ไฟ อย่าง นั้น แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ พวก เจ้า”
{22:23} แล้ว พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{22:24} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว กับ แผ่นดิน ว่า เจ้า เป็น แผ่นดิน ที่ ไม่ ได้ รับ การ ชำระ และ ไม่ ได้ รับ น้ำ ฝน ใน วัน แห่ง ความ เกรี้ยวกราด
{22:25} บรรดา ผู้นำ วาง แผน ท่ามกลาง แผ่นดิน นั้น เหมือน สิงโต คำราม ที่ ฉีก เหยื่อ อยู่ เขา ทั้งหลาย กัด กิน ชีวิต คน เขา ริบ สมบัติ และ สิ่ง มี ค่า ไป พวก เขา เพิ่มพูน หญิง ม่าย ขึ้น มากมาย ท่ามกลาง แผ่นดิน นั้น
{22:26} พวก ปุโรหิต ของ เขา ได้ ละเมิด ธรรม บัญญัติ ของ เรา และ ลบหลู่ สิ่ง บริสุทธิ์ ของ เรา พวก เขา ไม่ ได้ แยกแยะ ระหว่าง สิ่ง บริสุทธิ์ และ สิ่ง ไม่ บริสุทธิ์ เขา ไม่ ได้ บอก ให้ รู้ความ แตก ต่าง ระหว่าง สิ่ง เป็น มลทิน และ สิ่ง สะอาด เขา ไม่ เห็น วัน สะ บา โต ของ เรา อยู่ ใน สายตา ดังนั้น เรา จึง ถูก ลบหลู่ ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย
{22:27} พวก เจ้านาย ใน ท่ามกลาง แผ่นดิน เป็น เหมือน สุนัข ป่า ที่ ฉีก เหยื่อ ทำให้ โลหิต ตก ทำลาย ชีวิต เพื่อ จะ เอา กำไร อธรรม
{22:28} และ บรรดา ผู้ เผย พระ วจนะ ของ แผ่นดิน นั้น ก็ ฉาบ ปูนขาว ให้ กับ พวก เขา ด้วย การ เห็น นิมิต ปลอม และ ให้ คำ ทำนาย เท็จ แก่ เขา โดย กล่าว ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้’ ทั้ง ที่ พระ ยาห์เวห์ ไม่ ได้ ตรัส เลย
{22:29} ประชาชน ใน แผ่นดิน ทำ การ บีบ บังคับ และ ทำ การ โจรกรรม เออ เขา บีบ บังคับ คน ยากจน และ คน ขัด สน และ บีบ บังคับ คน ต่าง ด้าว อย่าง ไม่ ยุติธรรม
{22:30} และ เรา แสวง หา คน หนึ่ง ใน พวก เขา ที่ จะ สร้าง กำแพง และ ยืน อยู่ ตรง ช่อง โหว่ ต่อ หน้า เรา เพื่อ แผ่นดิน นั้น เพื่อ เรา จะ ไม่ ทำลาย มัน เสีย แต่ เรา ก็ หา ไม่ ได้ สัก คน เดียว
{22:31} ฉะนั้น เรา จึง เทค วาม เกรี้ยวกราด ของ เรา ลง เหนือ เขา เรา ทำให้ พวก เขา หมด สิ้น ไป ด้วย ไฟ พิโรธ ของ เรา เรา จะ ลง ทัณฑ์ ตาม การ ประพฤติ ของ พวก เขา เหนือ ศีรษะ เขา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i23:1} โอ โฮ ลาห์ และ โอ โฮ ลี บาห์
{23:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{23:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย มี ผู้หญิง สอง คน เป็น บุตร สาว ของ มารดา เดียวกัน
{23:3} เธอ ทั้ง สอง ทำ ตัว เป็น โสเภณี ใน อียิปต์ เธอ ทำ ตัว เป็น โสเภณี ตั้งแต่ สาวๆ ณ ที่ นั้น ถัน ของ เธอ ทั้ง สอง ถูก เคล้า คลึง และ ยอด ถัน พรหมจารี ของ เธอ ก็ ถูก จับ ต้อง
{23:4} คน พี่ ชื่อ โอ โฮ ลาห์ และ น้อง สาว ชื่อ โอ โฮ ลี บาห์ ทั้ง สอง เป็น ของ เรา ทั้ง สอง คลอด บุตร ชาย หญิง เรื่อง ชื่อ นั้น โอ โฮ ลาห์ คือ สะ มา เรีย และ โอ โฮ ลี บาห์ คือ เยรูซาเล็ม
{23:5} “ โอ โฮ ลาห์ ทำ ตัว เป็น โสเภณี เมื่อ เธอ เป็น ของ เรา เธอ ลุ่มหลง คน รัก ของ เธอ คือ อัส ซีเรีย ซึ่ง เป็น นักรบ
{23:6} พวก เขา แต่ง กาย สี ม่วง เป็น ทั้ง พวก ข้าหลวง และ เจ้าหน้าที่ ทุก คน เป็น ชาย หนุ่ม ที่ พึง ปรารถนา เป็น พล ม้า ที่ ขี่ ม้า
{23:7} เธอ เล่นชู้ กับ คน เหล่า นี้ ซึ่ง เป็น บุคคล ชั้น เยี่ยม ของ อัส ซีเรีย ทุก คน และ เธอ ก็ ทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน ด้วย รูป เคารพ ของ ทุก คน ที่ เธอ ลุ่มหลง นั้น
{23:8} เธอ ไม่ ได้ เลิก การ เล่นชู้ ซึ่ง เธอ ได้ ทำ ตั้งแต่ ครั้ง อยู่ ใน อียิปต์ เพราะ ว่า เมื่อ ยัง สาว อยู่ นั้น คน เขา หลับ นอน กับ เธอ และ จับ ต้อง ยอด ถัน พรหมจารี ของ เธอ แล้ว เท ราคะ ของ พวก เขา บน เธอ
{23:9} เพราะ ฉะนั้น เรา จึง มอบ เธอ ให้ ตก อยู่ ใน มือ พวก คน รัก ของ เธอ คือ ใน มือ ของ อัส ซีเรีย ที่ เธอ ลุ่มหลง นั้น
{23:10} เขา เผย ความ เปลือย เปล่า ของ เธอ เขา จับ บุตร ชาย หญิง ของ เธอ และ ฆ่า เธอ เสีย ด้วย ดาบ เธอ จึง กลาย เป็น คำ เยาะเย้ย ท่ามกลาง ผู้หญิง ทั้งหลาย เมื่อ เธอ ถูก พิพากษา ลงโทษ
{23:11} “ โอ โฮ ลี บาห์ น้อง สาว ของ เธอ เห็น เช่น นั้น เธอ ก็ ทราม เสีย ยิ่ง กว่า พี่ สาว ใน เรื่อง การ ลุ่มหลง และ ใน การ เล่นชู้ นั้น เธอ เล่นชู้ ยิ่ง กว่า พี่ สาว
{23:12} เธอ ลุ่มหลง อัส ซีเรีย ทั้ง พวก ข้าหลวง และ เจ้าหน้าที่ นักรบ ที่ ใส่ เกราะ เต็ม ตัว พล ม้า ที่ ขี่ ม้า ทุก คน เป็น ชาย หนุ่ม ที่ พึง ปรารถนา
{23:13} และ เรา เห็น ว่า เธอ มี มลทิน เสีย แล้ว เธอ ทั้ง สอง ก็ เดิน ใน ทาง เดียวกัน
{23:14} แต่ เธอ ยัง เล่นชู้ ยิ่ง ขึ้น เธอ เห็น รูป ของ ผู้ชาย สลัก อยู่ บน ผนัง เป็น รูป คน เค ลเดีย ที่ วาด ด้วย สี แดง เข้ม
{23:15} มี เข็มขัด คาด เอว มี ผ้า โพก ศีรษะ ที่ ชาย ห้อย อยู่ ทุก คน เป็น เหมือน นาย ทหาร เป็น รูป ชาว บาบิโลน ซึ่ง แผ่นดิน เดิม ของ เขา คือ เค ลเดีย
{23:16} เมื่อ เธอ เห็น แล้ว ก็ ลุ่มหลง พวก เขา แล้ว ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป หา พวก เขา ที่ เค ลเดีย
{23:17} ชาว บาบิโลน ก็ มา หา เธอ ถึง เตียง รัก และ เขา ก็ ทำให้ เธอ เป็น มลทิน ด้วย การ เล่นชู้ ของ พวก เขา หลัง จาก ที่ เธอ เป็น มลทิน กับ พวก เขา แล้ว เธอ ก็ แยก จาก ไป
{23:18} เมื่อ เธอ เผย การ เล่นชู้ และ เผย ความ เปลือย เปล่า ของ เธอ เรา ก็ แยก จาก เธอ ไป เหมือน อย่าง ที่ เรา แยก จาก พี่ สาว ของ เธอ ไป
{23:19} ถึง กระนั้น เธอ ยัง ทวี การ ทำ ตัว เป็น โสเภณี ของ เธอ ขึ้น อีก โดย หวน ระลึก ถึง เมื่อ ครั้ง ยัง สาว อยู่ เมื่อ เธอ ทำ ตัว เป็น โสเภณี อยู่ ใน แผ่นดิน อียิปต์
{23:20} เธอ ลุ่มหลง คน รัก ของ เธอ ลำ เนื้อ ของ พวก เขา ก็ เหมือน ของ ลา และ การ หลั่ง ของ เขา นั้น ก็ เหมือน ของ ม้า
{23:21} และ เจ้า ก็ อาลัย ใน การ มักมาก ใน กาม เมื่อ เจ้า ยัง สาว อยู่ เมื่อ คน อียิปต์ จับ ต้อง อก ของ เจ้า และ เคล้า คลึง ยอด ถัน สาว ของ เจ้า
{23:22} “ เพราะ ฉะนั้น โอ โฮ ลี บาห์เอ๋ยพระยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา จะ เร้า คน รัก ที่ เจ้า แยก จาก ไป แล้ว นั้น ให้ มา สู้ กับ เจ้า และ เรา จะ นำ เขา มา สู้ กับ เจ้า จาก ทุกๆ ด้าน
{23:23} มี คน บาบิโลน และ คน เค ลเดีย ทั้งหมด คน เปโขดคนโช อา และ คน โค อา รวม ทั้งคน อัส ซีเรีย ทั้งหมด ด้วย เป็น คน หนุ่ม ที่ พึง ปรารถนา พวก ข้าหลวง เจ้าหน้าที่ ทั้งหมด ล้วน เรียก ว่า นาย ทหาร ทุก คน ขี่ ม้า
{23:24} เขา จะ มา ต่อสู้ เจ้า ด้วย อาวุธ ด้วย รถ รบ ที่ มี ล้อ พร้อม กับ ชน ชาติ ทั้งหลาย จำนวน มาก เขา จะ ตั้ง ตน ต่อสู้ เจ้า จาก ทุก ด้าน ด้วย โล่ ใหญ่ และ โล่ เล็ก ทั้ง หมวก เหล็ก และ เรา จะ มอบ การ พิพากษา ให้ เขา และ เขา ทั้งหลาย จะ พิพากษา เจ้า ตาม วิธีการ พิพากษา ของ เขา
{23:25} และ เรา จะ แสดง ความ หวงแหน ของ เรา ต่อ เจ้า และ พวก เขา จะ ทำ กับ เจ้า ด้วย ความ โกรธ เขา จะ ตัด จมูก และ ตัด หู ของ เจ้า ออก เสีย และ พวก เจ้าที่ เหลือ รอด จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ พวก เขา จะ จับ บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เจ้า ไป และ พวก เจ้าที่ เหลือ รอด จะ ถูก เผา ด้วย ไฟ
{23:26} เขา จะ ถอด เสื้อ ผ้า ของ เจ้า ออก และ นำ เอา เครื่อง รูปพรรณ งามๆ ของ เจ้า ไป เสีย
{23:27} เรา จะ ให้การ มักมาก ใน กาม และ การ เล่นชู้ ซึ่ง มา จาก แผ่นดิน อียิปต์ นั้น หมด สิ้น ไป เพื่อ เจ้า จะ ไม่ เงย หน้า ขึ้น ดู สิ่ง นั้น อีก แล้ว เจ้า จะ ไม่ ระลึก ถึง อียิปต์ อีก ต่อ ไป
{23:28} เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา จะ มอบ เจ้า ไว้ ใน มือ ของ ผู้ ที่ เจ้า เกลียด คือ ใน มือ ของ พวก ที่ เจ้า แยก จาก ไป นั้น
{23:29} แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ทำ กับ เจ้า ด้วย ความ เกลียด ชัง และ จะ ริบ เอา ผล จาก การ ตรากตรำ ของ เจ้า ไป หมด และ ทิ้ง เจ้า ไว้ ให้ เปลือย เปล่า และ ล่อนจ้อน ความ เปลือย เปล่า และ การ เล่นชู้ ของ เจ้า จะ ต้อง ถูก เผยอ อก ทั้ง การ มักมาก ใน กาม และ การ เล่นชู้ ของ เจ้า
{23:30} เขา นำ สิ่ง เหล่า นี้ มา เหนือ เจ้า เพราะ เจ้า ทำ ตัว เป็น โสเภณี ต่อ บรรดา ประชาชาติ และ เพราะ การ ทำ ตัว เจ้า ให้ เป็น มลทิน ด้วย รูป เคารพ ของ เขา
{23:31} เจ้า ดำเนิน ตาม ทาง ของ พี่ สาว เจ้า เพราะ ฉะนั้น เรา จึง มอบ ถ้วย ของ เธอ ใส่ มือ เจ้า
{23:32} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า จะ ต้อง ดื่ม จาก ถ้วย ของ พี่ สาว เจ้า ถ้วย ที่ ลึก และ กว้าง เจ้า จะ กลาย เป็น ที่ หัวเราะ และ ถูก เยาะเย้ย เนื่อง จาก ถ้วย นั้น จุ ได้ มาก
{23:33} เจ้า จะ เต็ม ด้วย ความ มึนเมา และ ความ ระทม ถ้วย ของ สะ มา เรีย พี่ สาว ของ เจ้า นั้น เป็น ถ้วย น่า สะพรึงกลัว และ อ้างว้าง
{23:34} เจ้า จะ ดื่ม และ ดื่ม จน เกลี้ยง เจ้า จะ ทำ ถ้วย ให้ แตก เป็น ชิ้นๆ และ ฉีก อก ของ เจ้า เสีย เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{23:35} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ เจ้า ลืม เรา และ เหวี่ยง เรา ไป ไว้ ข้าง หลัง เจ้า ดังนั้น เจ้า จง แบก รับ โทษ ของ การ มักมาก ใน กาม และ การ เล่นชู้ เถิด”
{23:36} พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จะ พิพากษา โอ โฮ ลาห์ และ โอ โฮ ลี บาห์หรือไม่? จง ประกาศ การ กระทำ ที่ น่า สะอิดสะเอียน ของ พวก เธอ ให้ เธอ ทราบ
{23:37} เพราะ ว่า พวก เธอ ได้ ล่วง ประเวณี และ โลหิต ก็ อยู่ ใน มือ เธอ พวก เธอ ล่วง ประเวณี กับ รูป เคารพ ของ เธอ และ เธอ ยัง ถวาย บุตร ชาย ซึ่ง เธอ คลอด ให้ แก่ เรา นั้น เพื่อ ลุย ไฟ เป็น อาหาร ของ รูป เคารพ พวก นั้น ด้วย
{23:38} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พวก เธอ ได้ ทำ เช่น นี้ กับ เรา คือ เธอ ได้ ทำให้ สถาน นมัสการ ของ เรา เป็น มลทิน ใน วัน เดียว กับ ที่ ลบหลู่ สะ บา โต ของ เรา
{23:39} คือ เมื่อ เธอ ฆ่า ลูก ของ เธอ เป็น เครื่องบูชา รูป เคารพ ใน วัน นั้น เธอ ก็ เข้า มา ใน สถาน นมัสการ ของ เรา และ ทำให้ ที่ นั้น ถูก ลบหลู่ นี่แน่ะ เธอ ทำ สิ่ง นี้ ใน นิเวศ ของ เรา
{23:40} ยิ่ง กว่า นั้น อีก พวก เจ้า ยัง ส่ง คน ไป หา ผู้ชาย มา จาก เมือง ไกล ด้วย การ ส่ง ผู้ สื่อสาร ไป หา และ ดู สิ พวก เขา ก็ มา แล้ว เจ้า ก็ ล้าง ตัว ของ เจ้า เจ้า ทา ตา ของ เจ้า และ แต่ง กาย ของ เจ้า ด้วย เครื่องประดับ เพื่อ คน พวก นั้น
{23:41} เจ้า นั่ง อยู่ บน ที่นั่ง สูง ศักดิ์ และ ข้าง หน้า มี โต๊ะ วาง อยู่ ซึ่ง เป็น โต๊ะ ที่ เจ้า วาง เครื่อง หอม และ น้ำมัน ของ เรา
{23:42} เสียง ของ ฝูง ชน ที่ ปล่อยตัว ก็ ดัง อยู่ กับ เธอ พร้อม กับ คน จำนวน มาก ที่ เมามาย ซึ่ง ถูก นำ มา จาก ถิ่น ทุรกันดาร ด้วย แล้ว เขา เอา กำไล มือ สวม ที่ แขน ของ ผู้หญิง และ สวม มงกุฎ งาม บน ศีรษะ พวก เธอ
{23:43} “ เรา จึง กล่าว ว่า เธอ เป็น ผู้ ร่วงโรย ด้วย การ ล่วง ประเวณี เขา ทั้งหลาย ก็ ยัง เล่นชู้ กับ เธอ
{23:44} เพราะ ชาย เหล่า นั้น ยัง เข้า หา เธอ เหมือน อย่าง เข้า หา หญิง โสเภณี ดังนั้น เขา ก็ เข้า หา โอ โฮ ลาห์ กับ โอ โฮ ลี บาห์ ซึ่ง เป็น หญิง มักมาก ใน กาม
{23:45} แต่ คน ชอบธรรม จะ พิพากษา พวก เธอ ด้วย คำ พิพากษา อัน ควร แก่ หญิง ล่วง ประเวณี และ ด้วย คำ พิพากษา อัน ควร แก่ หญิง ที่ ทำให้ โลหิต ตก เพราะ เธอ เป็น หญิง ล่วง ประเวณี และ มือ ของ เธอ ก็ เปื้อน เลือด
{23:46} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง นำ กองทัพ มา สู้ กับ เธอ ทั้ง สอง นี้ และ มอบ พวก เธอ ไว้ แก่ ความ หวาดกลัว และ การ ถูก ปล้น
{23:47} และ กองทัพ จะ เอา หิน ขว้าง พวก เธอ และ ฟัน เธอ ด้วย ดาบ พวก เขา จะ ฆ่า บุตร ชาย หญิง ของ เธอ และ เผา เรือน ทั้งหลาย ของ พวก เธอ เสีย
{23:48} ดังนี้ แหละ เรา จะ ทำให้ การ มักมาก ใน กาม ใน แผ่นดิน นั้น หมด สิ้น ไป เสียที เพื่อ ผู้หญิง ทุก คน จะ ได้ รับ การ ตักเตือน และ ไม่ ทำ ตัว มักมาก ใน กาม เหมือน อย่าง เจ้า
{23:49} และ คน จะ ลงโทษ การ มักมาก ใน กาม ของ เจ้า และ เจ้า ต้อง แบก รับ บาป เรื่อง การ บูชา รูป เคารพ แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย”
{i24:1} เรื่อง หม้อ เดือด ยรม.1:13-19
{24:1} ใน วัน ที่ 10 เดือน ที่ 10 ปี ที่ 9 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{24:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เขียน ชื่อ ของ วัน นี้ ไว้ คือ วัน นี้ โดย เฉพาะ กษัตริย์ บาบิโลน จะ ล้อม กรุง เยรูซาเล็ม ใน วัน นี้
{24:3} และ จง กล่าว อุปมา แก่ พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ และ พูด กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง ตั้ง หม้อ ไว้ ตั้ง ไว้ สิ และ เท น้ำ ใส่ หม้อ ด้วย
{24:4} จง ใส่ ชิ้น เนื้อ เข้า ไป เอา เนื้อ ดีๆ คือ เนื้อ โคน ขา และ เนื้อ สัน ขา หน้า เอา กระดูก อย่าง ดี มา ใส่ ให้ เต็ม
{24:5} จง เลือก แกะ อย่าง ดี มา ตัว หนึ่ง ใส่ ฟืน ไว้ ใต้ นั้น จง ต้ม ให้ เดือด เคี่ยว กระดูก ที่ อยู่ ใน นั้น ด้วย
{24:6} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า วิบัติ แก่ กรุง ที่ ชุ่ม ด้วย โลหิต คือ หม้อ ที่ ขึ้น สนิม ข้าง ใน และ สนิม ก็ ไม่ หลุด ออก มา จง เอา เนื้อ ออก ที ละ ชิ้น ไม่ ต้อง เลือก ด้วย การ จับ ฉลาก
{24:7} เพราะ โลหิต ที่ เธอ ทำให้ ตก นั้น ยัง อยู่ ท่ามกลาง เธอ เธอ เท โลหิต ไว้ บน หิน เรียบ เธอ ไม่ ได้ เท ลง บน พื้น ดิน แล้ว ให้ ฝุ่น กลบ ไว้
{24:8} เพื่อ เร้า ความ โกรธ และ การ แก้ แค้น เรา ได้ เท โลหิต ที่ เธอ ทำให้ ตก นั้น ไว้ บน หิน เรียบ เพื่อ ไม่ ให้ โลหิต ถูก ปกปิด ไว้
{24:9} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า วิบัติ แก่ กรุง ที่ ชุ่ม โลหิต เรา จะ ทำให้ กอง ฟืน นั้น ใหญ่ ขึ้น ด้วย
{24:10} จง สุม ฟืน เข้า ไป และ ก่อ ไฟ ขึ้น ต้ม เนื้อ ให้ ดี และ ใส่ เครื่องปรุง และ ปล่อย กระดูก ให้ ไหม้
{24:11} และ จง วาง หม้อ เปล่า ไว้ บน ถ่าน เพื่อ ให้ มัน ร้อน จน ทองแดง ไหม้ และ ให้ สิ่ง ที่ เป็น มลทิน ของ มัน ละลาย ไป ใน นั้น สนิม ของ มัน ถูก เผา ไหม้
{24:12} แต่ ความ พยายาม ก็ ไร้ ผล สนิม ที่ หนา ของ มัน ก็ ไม่ หลุด ออก จง ทิ้ง สนิม ไป ใน ไฟ
{24:13} การ มักมาก ใน กาม ทำให้ เจ้า มี มลทิน เพราะ ว่า เรา ชำระ เจ้า แต่ เจ้า ก็ ไม่ ถูก ชำระ จาก มลทิน ของ เจ้า เจ้า ก็ จะ ไม่ ถูก ชำระ อีก ต่อ ไป จน กว่า เรา จะ ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ เจ้า จน หมด
{24:14} “ เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว เวลา ได้ มา ถึง แล้ว และ เรา จะ ทำ เช่น นั้น จะ ไม่ มี การ ยับยั้ง เรา จะ ไม่ ปรานี และ เรา จะ ไม่ สงสาร เรา จะ พิพากษา เจ้า ตาม วิถีทาง และ การ กระทำ ของ เจ้า” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i24:15} เอ เส เคียล สูญเสีย ภรรยา
{24:15} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{24:16} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย นี่แน่ะ เรา จะ เอา ผู้ ที่ เจ้า รัก ไป จาก เจ้า อย่าง ฉับ พลัน แต่ เจ้า อย่า คร่ำครวญ หรือ ร้องไห้ หรือ น้ำตา ตก
{24:17} เจ้า ถอน หายใจ ได้ แต่ ห้าม มี เสียง อย่า ไว้ทุกข์ ให้ ผู้ ตาย จง โพก ผ้า ของ เจ้า และ สวม รองเท้า ที่ เท้า ของ เจ้า อย่า ปิด หนวด หรือ กิน อาหาร ของ คน เศร้าโศก”
{24:18} และ ข้าพเจ้า จึง พูด กับ ประชาชน ตอน เช้า แล้ว ภรรยา ของ ข้าพเจ้า ก็ สิ้น ชีวิต ตอน เย็น พอ เช้า ขึ้น ข้าพเจ้า ก็ ทำ อย่าง ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ พระ บัญชา
{24:19} ประชาชน ก็ ถาม ข้าพเจ้า ว่า“ ท่าน จะ ไม่ บอก เรา หรือ ว่า สิ่ง ที่ ท่าน ทำ นี้ มี ความหมาย อะไร ต่อ เรา?”
{24:20} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ พูด กับ พวก เขา ว่า“ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{24:21} จง กล่าว กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา จะ ทำ สถาน นมัสการ ของ เรา อัน เป็น ความ ภูมิใจ ใน พลัง ของ พวก เจ้า เป็น ความ ปรารถนา แห่ง ดวงตา พวก เจ้า และ เป็น สิ่ง ที่ วิญญาณ จิต เจ้า รัก นั้น ให้ เสื่อม เกียรติ ไป บุตร ชาย หญิง ของ พวก เจ้า ซึ่ง เจ้า ทิ้ง ไว้ เบื้องหลัง จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ
{24:22} และ พวก เจ้า จะ ทำ อย่าง ที่ ข้าพเจ้า ได้ ทำ คือ เจ้า จะ ไม่ ปิด หนวด ไม่ กิน อาหาร ของ คน เศร้าโศก
{24:23} ผ้า โพก จะ อยู่ บน ศีรษะ ของ เจ้า และ รองเท้า จะ อยู่ ที่ เท้า ของ เจ้า และ พวก เจ้า จะ ไม่ ไว้ทุกข์ หรือ ร้องไห้ แต่ เจ้า จะ ทรุด ลง เพราะ ความ ผิด ของ เจ้า และ จะ โอดครวญ ต่อ กัน และ กัน
{24:24} เอ เส เคียล จะ เป็น หมาย สำคัญ แก่ เจ้า ทั้งหลาย เขา ทำ อย่างไร พวก เจ้า จะ ทำ อย่าง นั้น และ เมื่อ เหตุการณ์ เหล่า นี้ มา ถึง พวก เจ้า จะ ได้ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย”
{24:25} “ และ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย ใน วัน ที่ เรา เอา ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ พวก เขา ไป ทั้ง ความ รื่นเริง และ ศักดิ์ศรี ของ เขา สิ่ง ที่ พอ ตา พอใจ ของ เขา ทั้งหลาย และ สิ่ง ที่ ใจ ของ เขา ปรารถนา รวม ทั้ง บุตร ชาย และ บุตร หญิง ของ เขา
{24:26} ใน วัน นั้น ผู้ ลี้ภัย จะ มา หา เจ้า เพื่อ จะ บอก เรื่องราว ให้ เจ้า ได้ยิน
{24:27} ใน วัน นั้น ปาก เจ้า จะ ถูก เปิด ต่อ หน้า ผู้ ลี้ภัย แล้ว เจ้า จะ พูด และ จะ ไม่ เป็น ใบ้ อีก ต่อ ไป ดังนั้น เจ้า เป็น เครื่องหมาย สำหรับ เขา และ เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i25:1} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ คน อัมโมน
{25:1} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{25:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ต่อสู้ คน อัมโมน และ จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ พวก เขา
{25:3} จง พูด กับ คน อัมโมน ว่า จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ เจ้า กล่าว ว่า‘ ดี แล้ว’ ต่อ สถาน นมัสการ ของ เรา เมื่อ ที่ นั้น ถูก ลบหลู่ และ ต่อ แผ่นดิน อิสราเอล เมื่อ ที่ นั่น ถูก ทำให้ ร้าง เปล่า และ ต่อ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ เมื่อ พวก เขา ถูก กวาด ไป เป็น เชลย
{25:4} เพราะ ฉะนั้น ดู สิ เรา จะ มอบ เจ้า ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ชน ชาติ ทาง ทิศ ตะวัน ออก พวก เขา จะ ตั้ง ค่าย อยู่ ท่ามกลาง เจ้า และ จะ สร้าง ที่ อาศัย ของ เขา ใน ที่ ของ เจ้า เขา ทั้งหลาย จะ กิน ผลไม้ ของ เจ้า และ จะ ดื่ม น้ำนม ของ เจ้า
{25:5} เรา จะ ทำให้ เมือง รับ บาห์ เป็น ทุ่ง หญ้า สำหรับ อูฐ และ ทำให้ ที่ ของ คน อัมโมน เป็น คอก สำหรับ ฝูง แพะ แกะ แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{25:6} เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ได้ ตบมือ และ กระทืบ เท้า ทั้ง ปีติ ยินดี ด้วย ใจ มุ่ง ร้าย ทุก อย่าง ต่อ แผ่นดิน อิสราเอล
{25:7} เพราะ ฉะนั้น ดู สิ เรา ได้ ยื่น มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เจ้า และ จะ มอบ เจ้า แก่ ประชาชาติ ทั้งหลาย ให้ เป็น ของ ริบ เรา จะ ตัด เจ้า ออก จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ เรา จะ ทำให้ เจ้า พินาศ ไป จาก ประเทศ ทั้งหลาย เรา จะ ทำลาย เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i25:8} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ คน โม อับ
{25:8} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ โม อับ และ เส อีร์กล่าวว่า‘ ดู สิ พงศ์พันธุ์ ยูดาห์ ก็ ไม่ ต่าง กับ ประชาชาติ อื่นๆ’
{25:9} เพราะ ฉะนั้น นี่แน่ะ เรา จะ เปิด ชาย แดน ของ โม อับ ออก ตั้งแต่ เมือง ชาย แดน คือ บรรดา เมือง แห่ง ศักดิ์ศรี ของ ประเทศ นั้น ได้แก่ เมือง เบธ เย ชิ โม ทเมืองบาอัล เม โอน และ เมือง คีริยาธาอิม
{25:10} แล้ว เรา จะ มอบ ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ชน ชาติ ทาง ทิศ ตะวัน ออก พร้อม กับ คน อัมโมน เพื่อ ว่า จะ ไม่ มี ใคร นึก ถึง คน อัมโมน อีก ใน บรรดา ประชาชาติ
{25:11} และ เรา จะ ทำ การ พิพากษา โทษ โม อับ แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i25:12} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ เอ โดม
{25:12} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ ว่า เอ โดม ได้ ทำ การ แก้ แค้น ต่อ พงศ์พันธุ์ ของ ยูดาห์ และ มี ความ ผิด ใหญ่ หลวง ใน การ แก้ แค้น พวก เขา
{25:13} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ยื่น มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ เอ โดม และ ตัด คน และ สัตว์ ออก เสีย จาก เอ โดม และ เรา จะ ทำให้ ย่อยยับ ตั้งแต่ เมือง เท มาน ถึง เมือง เด ดาน เขา ทั้งหลาย ก็ จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ
{25:14} และ เรา จะ วาง การ แก้ แค้น ของ เรา ลง เหนือ เอ โดม ด้วย มือ ของ อิสราเอล ประชากร ของ เรา และ พวก เขา จะ ทำ กับ เอ โดม ตาม ความ กริ้ว และ ความ โกรธ ของ เรา แล้ว เอ โดม จะ รู้ ถึง การ แก้ แค้น ของ เรา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i25:15} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ คน ฟีลิสเตีย
{25:15} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เพราะ ว่า คน ฟีลิสเตีย ได้ ทำ การ แก้ แค้น และ แก้ แค้น ด้วย ใจ มุ่ง ร้าย หมาย ทำลาย ศัตรู ดั้งเดิม เสีย
{25:16} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา จะ ยื่น มือ ของ เรา ออก ต่อสู้ คน ฟีลิสเตีย และ เรา จะ ตัด คน เค เร ธี ออก และ ทำลาย คน ที่ เหลือ อยู่ ของ ชายฝั่ง ทะเล
{25:17} เรา จะ ทำ การ แก้ แค้น ที่ ยิ่งใหญ่ ต่อ พวก เขา และ ลงโทษ เขา ด้วย ความ โกรธ แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ และ เรา ได้ วาง การ แก้ แค้น ของ เรา ไว้ บน พวก เขา”
{i26:1} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ เมือง ไท ระ
{26:1} อยู่ มา ใน วัน ต้น เดือน ของ ปี ที่ 11 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{26:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เพราะ ว่า ไท ระ ได้ พูด เกี่ยว กับ เยรูซาเล็ม ว่า‘ ดี แล้ว ประตู เมือง ของ ประชาชน นั้น พัง เสีย แล้ว มัน เปิด กว้าง ไว้ รับ ข้า มัน ร้าง เปล่า ส่วน ข้า จะ บริบูรณ์ ขึ้น’
{26:3} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า นี่แน่ะ ไท ระ เรา มา ต่อสู้ เจ้า และ จะ นำ ประชาชาติ มากมาย มา ต่อสู้ เจ้า เหมือน ทะเล นำ คลื่น ทั้งหลาย ของ มัน มา
{26:4} พวก เขา จะ ทำลาย กำแพง ของ ไท ระ และ พัง หอคอย ของ มัน เสีย และ เรา จะ ขูด ดิน เสีย จาก มัน แล้ว ทำให้ เป็น ศิลา เปล่าๆ
{26:5} และ มัน จะ กลาย เป็น ที่ สำหรับ ตาก อวน ซึ่ง อยู่ ท่ามกลาง ทะเล เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ และ เมือง นั้น จะ เป็น ของ ปล้น ของ บรรดา ประชาชาติ
{26:6} และ คน ใน เมือง ต่างๆ ของ มัน ที่ อยู่ บน แผ่นดิน ใหญ่ จะ ต้อง ถูก ฆ่า เสีย ด้วย ดาบ แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{26:7} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ นำ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน ผู้ เป็น จอม กษัตริย์ จาก ทิศ เหนือ มา ยัง ไท ระ พร้อม กับ ม้า รถ รบ พล ม้า และ กำลัง พล มากมาย
{26:8} คน ใน เมือง ต่างๆ ของ เจ้า บน แผ่นดิน ใหญ่ นั้น เขา จะ ฆ่า เสีย ด้วย ดาบ เขา จะ ก่อ กำแพง ล้อม เจ้า ไว้ และ ก่อ เชิงเทิน ต่อสู้ เจ้า และ จะ ยก โล่ ขึ้น ต่อสู้ เจ้า
{26:9} เขา จะ กระแทก กำแพง ของ เจ้า ด้วย ท่อน ไม้ ทะลวง กำแพง และ เขา จะ เอา ขวาน ของ เขา พัง หอคอย เจ้า ลง
{26:10} ม้า ของ เขา มี มากมาย จน ฝุ่น ม้า ตลบ คลุม เจ้า ไว้ กำแพง เมือง ของ เจ้า จะ สั่น สะเทือน เนื่อง ด้วย เสียง พล ม้า และ ล้อ รถ รบ เมื่อ เขา ยก เข้า ประตู เมือง ของ เจ้า จะ เป็น เหมือน คน เดิน เข้า เมือง ที่ แตก แล้ว
{26:11} เขา จะ ย่ำ ไป บน ถนน ทุก สาย ของ เจ้า ด้วย กีบ ม้า ทั้งหลาย ของ เขา เขา จะ ฆ่า ประชาชน ของ เจ้า ด้วย ดาบ และ เสา หา น อัน แข็งแรง ของ เจ้า จะ ล้ม ลง ถึง ดิน
{26:12} พวก เขา จะ เอา ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า เป็น ของ ริบ และ เขา จะ เอา สินค้า ของ เจ้า เป็น ของ ปล้น เขา ทั้งหลาย จะ พัง กำแพง ของ เจ้า ลง และ จะ รื้อ บ้าน ที่ เจ้า ชอบใจ ลง ไม่ ว่า หิน หรือ ไม้ หรือ ดิน ของ เจ้า นั้น เขา จะ โยน ทิ้ง เสีย กลาง น้ำ
{26:13} เสียง เพลง ของ เจ้า นั้น เรา จะ ให้ หยุด และ เสียง พิณ ของ เจ้า ก็ จะ ไม่ ให้ ได้ยิน อีก
{26:14} เรา จะ ทำ เจ้า ให้ เป็น ศิลา เปล่า เจ้า จะ เป็น สถานที่ สำหรับ ตาก อวน เจ้า จะ ไม่ ถูก สร้าง ขึ้น ใหม่ อีก เพราะ เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{26:15} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แก่ ไท ระ ว่า แผ่นดิน ชายทะเล จะ สั่น สะเทือน ด้วย เสียง ที่ เจ้า ล้ม ลง และ เสียง ผู้ บาดเจ็บ ร้อง ครวญ คราง เมื่อ การ เข่น ฆ่า เกิด ขึ้น ท่ามกลาง เจ้า ไม่ ใช่ หรือ?
{26:16} แล้ว เจ้านาย แห่ง ทะเล ทั้งหมด จะ ก้าว ลง มา จาก บัลลังก์ แล้ว จะ เปลื้อง เครื่อง ทรง ออก และ ปลด เครื่อง แต่ง ตัว ที่ มี ลาย ปัก ออก เสีย และ จะ เอา ความ สั่น กลัว มา เป็น เครื่อง ทรง จะ นั่ง อยู่ บน พื้น ดิน และ สั่น อยู่ ทุก ขณะ และ หวาดกลัว เพราะ เจ้า
{26:17} คน ทั้งหลาย จะ กล่าว บท คร่ำครวญ ใน เรื่อง เจ้า และ กล่าว แก่ เจ้า ว่า โอ เจ้า พินาศ แล้ว เมือง ที่ มี พลเมือง มา จาก ทะเล เมือง ที่ มี ชื่อเสียง เลื่องลือ เป็น เมือง เข้มแข็ง อยู่ ที่ ทะเล ทั้ง เมือง นั้น และ ชาว เมือง นั้น ได้ สร้าง ความ หวาดกลัว แก่ คน ที่ อาศัย อยู่ ทั้งหมด
{26:18} บัดนี้ เกาะ ทั้งหลาย ก็ สั่น สะเทือน ใน วัน ที่ เจ้า ล้ม ลง เออ บรรดา เกาะ ที่ อยู่ ใน ทะเล ก็ กลัว เพราะ การ ที่ เจ้า สิ้น ไป’
{26:19} “ เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ เรา ทำให้ เจ้า เป็น เมือง ร้าง เปล่า เหมือน อย่าง เมือง ที่ ไม่ มี คน อาศัย เมื่อ เรา นำ ที่ ลึก มา ท่วม เจ้า และ น้ำ มาก หลาย ปกคลุม เจ้า ไว้
{26:20} แล้ว เรา จะ ผลัก เจ้า ลง ไป พร้อม กับ คน เหล่า นั้น ที่ ลง ไป ยัง หลุม ลึก ไป ยัง คน ใน สมัย เก่า ก่อน เรา จะ ทำให้ เจ้า อาศัย อยู่ ใน ที่ ต่ำ สุด ของ แผ่นดิน โลก เหมือน ซาก ปรัก หัก พัง สมัย ดึกดำบรรพ์ ด้วย กัน กับ ผู้ ที่ ลง ไป ยัง หลุม ลึก เพื่อ เจ้า จะ ไม่ ดำรง อยู่ ต่อ ไป และ เจ้า จะ ไม่ ตั้ง อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ผู้ มี ชีวิต
{26:21} เรา จะ ทำให้ เจ้า จบ ลง อย่าง น่า กลัว จะ ไม่ มี เจ้า อีก แล้ว ถึง ใคร จะ เสาะ หา เจ้า เขา จะ หา เจ้า ไม่ พบ อีก ต่อ ไป เป็น นิตย์” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i27:1} บท คร่ำครวญ เรื่อง ไท ระ
{27:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{27:2} “ และ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว บท คร่ำครวญ เรื่อง ไท ระ
{27:3} และ จง กล่าว แก่ ไท ระ ซึ่ง อยู่ ที่ ทาง เข้า สู่ ทะเล ซึ่ง เป็น พ่อค้า ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ ตาม แผ่นดิน ชายทะเล พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า โอ ไท ระ เจ้า ได้ กล่าว ว่า‘ ข้า งดงาม อย่าง ไม่ มี ที่ ติ’
{27:4} พรมแดน ของ เจ้า อยู่ ใจ กลาง ทะเล ผู้ ก่อสร้าง ได้ ทำให้ เจ้า งาม พร้อม
{27:5} ไม้ กระดาน ทั้งหมด ของ เจ้า ทำ ด้วย ไม้ สน สาม ใบ มา จาก เส นีร์ เขา เอา ไม้ สน สี ดาร์ จาก เลบานอน มา ทำ เป็น เสา กระโดง ให้ เจ้า
{27:6} เอา ไม้ โอ๊ก จาก เมือง บา ชาน มา ทำ เป็น ไม้ กรรเชียง ของ เจ้า เขา ทำ ดาดฟ้า ของ เจ้า ด้วย ไม้ ช้อง รำพัน ที่ มา จาก ชายฝั่ง เกาะ ไซปรัส แล้ว ฝัง ด้วย งาช้าง
{27:7} ส่วน ใบ เรือ ของ เจ้า นั้น ทำ ด้วย ผ้าป่าน ปัก เนื้อ ละเอียด จาก อียิปต์ ทั้ง ยัง ใช้ เป็น ธง เรือ ของ เจ้า ผ้า สี ฟ้า สี ม่วง จาก เกาะ เอ ลี ชาห์ เป็น หลังคา ดาดฟ้า ของ เจ้า
{27:8} ชาว ไซ ดอน และ ชาว อา ร วัด เป็น ฝีพาย ของ เจ้า โอ ไท ระ ช่างฝีมือ ของ เจ้าที่ อยู่ ใน เจ้า เขา เป็น กะลาสี เรือ ของ เจ้า
{27:9} ผู้ อาวุโส เมือง เก บาล และ พวก ช่างฝีมือ ก็ อยู่ ใน เจ้า เป็น ช่าง ซ่อม รอย รั่ว ให้ เจ้า เรือ ใน ทะเล ทั้งหมด รวม ทั้ง พวก ลูกเรือ ก็ อยู่ กับ เจ้า เพื่อ แลกเปลี่ยน สินค้า กับ เจ้า
{27:10} ชาว เปอร์เซีย ชาว ลูด และ ชาว พู ต ก็ อยู่ ใน กองทัพ ของ เจ้า เป็น นักรบ ของ เจ้า พวก เขา แขวน โล่ และ หมวก เหล็ก อยู่ ใน เจ้า เขา ทำให้ เจ้า รุ่งโรจน์
{27:11} ชาว อา ร วัด และ ชาว เฮ เล คอ ยู่ บน กำแพง โดย รอบ เจ้า ชาว กา มัด อยู่ ใน หอคอย ของ เจ้า พวก เขา แขวน โล่ ไว้ ตาม กำแพง โดย รอบ เจ้า เขา ทั้งหลาย ทำให้ เจ้า งาม พร้อม
{27:12} “ ทา รชิช ค้า ขาย กับ เจ้า เพราะ ว่า ทรัพย์สิน ทั้งหมด ของ เจ้า มี มากมาย เขา เอา เงิน เหล็ก ดีบุก และ ตะกั่ว มา แลกเปลี่ยน กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:13} กรีซ ทู บัล และ เม เชค เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า เขา เอา คน และ ภาชนะ ทองสัมฤทธิ์ มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:14} เมือง เบธ โท การ มาห์ เอา ม้า ม้า ศึก และ ล่อ มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:15} ชาว เด ดาน เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า แผ่นดิน ชายทะเล จำนวน มาก เป็น ตลาด ที่ อยู่ ใน อำนาจ ของ เจ้า พวก เขา นำ งาช้าง และ ไม้ มะเกลือ มา เป็น ค่า สินค้า
{27:16} ซีเรีย เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า เพราะ เจ้า มี ผล ผลิต อัน อุดม เขา เอา เทอร์คอยซ์ ผ้า สี ม่วง ผ้าป่าน ปัก เนื้อ ละเอียด กัลปังหา และ ทับทิม มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:17} ยูดาห์ และ แผ่นดิน อิสราเอล ก็ เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า พวก เขา เอา ข้าว สาลี จาก เมือง มิ นนิท ขนม พัน นัก น้ำผึ้ง น้ำมัน และ พิมเสน มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:18} ดา มัสกัส ค้า ขาย กับ เจ้า เพราะ ผล ผลิต มากมาย ของ เจ้า จาก ทรัพย์สิน ทั้งหมด ที่ มี มากมาย นั้น คือ เหล้า องุ่น จาก เฮ ลโบน และ ขน แกะ ขาว
{27:19} วา ดาน และ กรีซ จาก อุ ซา ล มา แลกเปลี่ยน สินค้า กับ เจ้า เขา เอา เหล็ก แปรรูป การบูร ตะไคร้ มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:20} เมือง เด ดาน เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า ใน ด้าน ผ้า อาน สำหรับ ขับขี่
{27:21} เมือง อาระเบีย และ เจ้านาย ทั้งหลาย ของ เมือง เค ดาร์ เป็น ผู้ ค้า ขาย ใต้ อำนาจ ของ เจ้า ใน ด้าน ลูก แกะ แกะ ผู้ แพะ เขา ค้า ขาย สิ่ง เหล่า นี้ กับ เจ้า
{27:22} พ่อค้า ทั้งหลาย ของ เมือง เช บา และ เมือง รา อา มาห์ ก็ เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า พวก เขา เอา เครื่องเทศ อย่าง ดี ทุก ชนิด และ อัญมณี ทุก ประเภท รวม ทั้ง ทองคำ มา แลก กับ สินค้า ของ เจ้า
{27:23} เมือง ฮา ราน คาน เนห์ และ เอ เดน และ พ่อค้า ทั้งหมด ของ เมือง เชบาอัสชูรและคิ ลมาด ก็ เป็น คู่ ค้า ของ เจ้า
{27:24} เขา ทั้งหลาย ค้า ขาย กับ เจ้า ใน ตลาด ของ เจ้า ด้วย เสื้อ ผ้า ที่ งดงาม เสื้อ คลุม ผ้า สี ฟ้า และ เสื้อ ปัก ลวดลาย ทั้ง พรม ที่ ทำ ด้วย ด้าย สี ต่างๆ มัด ไว้ แน่น ด้วย เชือก
{27:25} เรือ ทั้งหลาย ของ เมือง ทา รชิช เดินทาง ไป ค้า ขาย ให้ กับ เจ้า“ ดังนั้น เจ้า จึง บรรทุก จน เต็ม และ หนัก มากๆ ใน ใจ กลาง ของ ทะเล
{27:26} พวก ฝีพาย ของ เจ้า นำ เจ้า ออก ไป ยัง ทะเล อัน กว้าง ใหญ่ ลม ตะวัน ออก ทำให้ เจ้า อับปาง ที่ ใจ กลาง ของ ทะเล
{27:27} ทรัพย์สิน ของ เจ้าของ ขาย ของ เจ้า และ สินค้า ของ เจ้า ลูกเรือ ของ เจ้า และ กะลาสี ของ เจ้า ช่าง ซ่อม รอย รั่ว ของ เจ้า คน ขาย สินค้า ของ เจ้า นักรบ ทั้งหมด ของ เจ้า ผู้ อยู่ ใน เจ้า พร้อม กับ พล พรรค ทั้งหมด ของ เจ้าที่ อยู่ ท่ามกลาง เจ้า ก็ จม ลง ยัง ใจ กลาง ทะเล ใน วัน ที่ เจ้า ล่มจม
{27:28} ดินแดน ชนบท ก็ สั่น สะท้าน เมื่อ ได้ยิน เสียง ร่ำร้อง ของ กะลาสี ของ เจ้า
{27:29} พวก ที่ ถือ กรรเชียง ทุก คน ต่าง ขึ้น มา จาก เรือ ของ เขา พวก ลูกเรือ และ กะลาสี ก็ มา ยืน อยู่ บน ฝั่ง ทั้งหมด
{27:30} และ ร่ำร้อง เพราะ เจ้า และ ร้องไห้ ด้วย ความ ขม ขื่น พวก เขา โปรย ฝุ่น ขึ้น ศีรษะ เขา และ กลิ้งเกลือก อยู่ บน กอง ขี้เถ้า
{27:31} พวก เขา โกน ศีรษะ เพื่อ เจ้า และ เอา ผ้า กระสอบ คาด เอว ไว้ เขา ร้องไห้ เพราะ เจ้า ด้วย จิตใจ ที่ ขม ขื่น และ คร่ำครวญ ด้วย ความ ขม ขื่น
{27:32} ใน การ ร่ำไห้ นั้น เขา กล่าว บท คร่ำครวญ เพื่อ เจ้า และ ร้อง คร่ำครวญ เพื่อ เจ้า ว่า‘ มี ผู้ ใด เหมือน เมือง ไท ระ ที่ เงียบเหงา อยู่ กลาง ทะเล?
{27:33} เมื่อ สินค้า ของ เจ้า ขึ้น จาก เรือ ก็ ทำให้ ประชาชน มากมาย พอใจ เจ้า ได้ ทำให้ บรรดา กษัตริย์ ของ โลก มั่งคั่ง ด้วย สมบัติ และ สินค้า มากมาย ของ เจ้า
{27:34} บัดนี้ เจ้า อับปาง ด้วย ทะเล ใน ห้วงน้ำ ที่ ลึก นั้น สินค้า ของ เจ้า และ คน ทั้งหมด ของ เจ้า ได้ จม ลง พร้อม กับ เจ้า
{27:35} ชาว แผ่นดิน ชายทะเล ทั้งหมด ต่าง ตก ตะลึง เพราะ เจ้า บรรดา กษัตริย์ ของ เมือง เหล่า นั้น ก็ กลัว ยิ่งนัก ใบหน้า ล้วน ซีดเซียว
{27:36} พ่อค้า ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย โห่ เจ้า เจ้า สูญสิ้น ลง อย่าง น่า ครั่น คร้าม และ จะ ไม่ ดำรง อยู่ อีก ต่อ ไป เป็น นิตย์”
{i28:1} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ กษัตริย์ ไท ระ
{28:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{28:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว แก่ เจ้า ผู้ ครอง ไท ระ ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ใจ ของ เจ้า ผยอง ขึ้น และ เจ้า ได้ กล่าว ว่า‘ ข้า เป็น พระเจ้า ข้า นั่ง บน ที่นั่ง ของ พระเจ้า ใน ใจ กลาง ของ ทะเล’ แต่ เจ้า เป็น เพียง มนุษย์ ไม่ ใช่ พระเจ้า แม้ เจ้า ถือ ว่า ความคิด เจ้า เหมือน ความคิด พระเจ้า
{28:3} ดู สิ เจ้า ฉลาด กว่า ดา เนียลหรือ? ไม่ มี ความ ลับ ใด ซ่อน พ้น จาก เจ้า ได้ หรือ?
{28:4} ด้วย สติปัญญา และ ความ เข้าใจ ของ เจ้า เจ้า หา ทรัพย์ สมบัติ มา สำหรับ ตน และ เจ้า ได้ รวบรวม ทองคำ และ เงิน มา ไว้ ใน คลัง ของ เจ้า
{28:5} ด้วย ปัญญา มากมาย ใน การ ค้า ขาย ของ เจ้า เจ้า ได้ เพิ่มพูน ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า ขึ้น และ ใจ ของ เจ้า ก็ ผยอง ขึ้น ใน ทรัพย์ สมบัติ ของ เจ้า
{28:6} ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ เจ้า ถือ ว่า ความคิด เจ้า เป็น เหมือน ความคิด พระเจ้า
{28:7} ดังนั้น ดู สิ เรา จะ นำ คน ต่าง ด้าว มา ต่อสู้ เจ้า เป็น พวก ทารุณ ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ เขา จะ ชัก ดาบ ออก สู้ กับ ความ งาม แห่ง ปัญญา ของ เจ้า และ ลบหลู่ สง่าราศี ของ เจ้า
{28:8} พวก เขา จะ ผลัก เจ้า ลง ไป ใน หลุม มรณะ แล้ว เจ้า จะ ตาย อย่าง คน ถูก ฆ่า ที่ ใจ กลาง ทะเล
{28:9} เจ้า ยัง จะ กล่าว อีก หรือ ว่า‘ ข้า เป็น พระเจ้า’ ต่อ หน้า คน ที่ ฆ่า เจ้า? และ เจ้า จะ เป็น เพียง มนุษย์ ไม่ ใช่ พระเจ้า ใน มือ ของ คน ที่ แทง เจ้า
{28:10} เจ้า จะ ตาย อย่าง การ ตาย ของ คน ไม่ เข้า สุหนัต ด้วย มือ ของ พวก คน ต่าง ด้าว เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i28:11} บท คร่ำครวญ เรื่อง กษัตริย์ ไท ระ
{28:11} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{28:12} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว บท คร่ำครวญ เพื่อ กษัตริย์ ไท ระ และ จง กล่าว กับ เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า เป็น แบบอย่าง ของ ความ สมบูรณ์ เต็ม ด้วย สติปัญญา และ มี ความ งาม พร้อม
{28:13} เจ้า อยู่ ใน สวน เอ เดน อุทยาน ของ พระเจ้า อัญมณี ทุก อย่าง เป็น เครื่อง แต่ง กาย ของ เจ้า คือ คาร์ เน เลียน เพ อริ โด เพชร เบริลโอนิกซ์และแจสเพอร์ไพลินเทอร์คอยซ์ และ มรกต อัญมณี เหล่า นี้ ฝัง ใน ทองคำ ที่ แกะ สลัก เป็น ลวดลาย สิ่ง เหล่า นั้น จัด เตรียม ไว้ แล้ว ใน วัน ที่ เจ้า ถูก สร้าง ขึ้น มา
{28:14} เรา แต่งตั้ง เจ้า ไว้ โดย มี เค รู บ เป็น ผู้ พิทักษ์ เจ้า อยู่ บน ภูเขา บริสุทธิ์ ของ พระเจ้า และ เจ้า เดิน อยู่ ท่ามกลาง ศิลา เพลิง
{28:15} เจ้า ปราศจาก ตำหนิ ใน วิถีทาง ของ เจ้า ตั้งแต่ วัน ที่ เจ้า ถูก สร้าง ขึ้น จน เมื่อ พบ บาป ชั่ว ใน ตัว เจ้า
{28:16} ใน การ ค้า มากมาย ของ เจ้า นั้น เจ้า เต็ม ไป ด้วย การ ทารุณ และ เจ้า ทำบาป เรา ขับ เจ้า ไป จาก ภูเขา ของ พระเจ้า อย่าง ไร้ เกียรติ และ เค รู บ ผู้ พิทักษ์ นั้น ก็ ขับ เจ้า ออก ไป จาก ท่ามกลาง ศิลา เพลิง
{28:17} ใจ เจ้า ผยอง ขึ้น เพราะ ความ งาม ของ เจ้า เจ้า ทำให้ ปัญญา ของ เจ้า วิปริต ไป เนื่อง ด้วย ความ สง่างาม ของ เจ้า เรา เหวี่ยง เจ้า ลง บน ดิน แล้ว เรา ให้ เจ้า ถูก กษัตริย์ ทั้งหลาย มอง อย่าง ดูแคลน
{28:18} เจ้า ทำให้ สถาน นมัสการ ของ เจ้า เสื่อม เกียรติ ด้วย ความ ผิด บาป มากมาย ใน การ ค้า อธรรม ของ เจ้า เรา จึง นำ ไฟ มา จาก ท่ามกลาง เจ้า ไฟ ก็ เผา ผลาญ เจ้า เรา ทำให้ เจ้า กลาย เป็น เถ้า ถ่าน บน พื้น โลก ใน สายตา ของ ทุก คน ที่ เห็น เจ้า
{28:19} ทุก คน ที่ รู้จัก เจ้า ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ต่าง ก็ ตก ตะลึง เพราะ เจ้า เจ้า สูญสิ้น ไป อย่าง น่า ครั่น คร้าม และ จะ ไม่ ดำรง ต่อ ไป เป็น นิตย์”
{i28:20} การ เผย พระ วจนะ ต่อสู้ เมือง ไซ ดอน
{28:20} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{28:21} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ของ เจ้า ต่อสู้ ไซ ดอน และ เผย พระ วจนะ ต่อสู้ เมือง นั้น
{28:22} และ กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ ไซ ดอน เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า เรา จะ รับ เกียรติ ท่ามกลาง เจ้า และ พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา นำ การ พิพากษา มา ยัง เมือง นั้น และ สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ใน เมือง นั้น
{28:23} และ เรา จะ ส่ง โรค ระบาด มา ใน เมือง นั้น และ ส่ง โลหิต เข้า มา ใน ถนน ของ เมือง นั้น คน ที่ ถูก ฆ่า จะ ล้ม ลง ใน เมือง นั้น ด้วย ดาบ ที่ ต่อสู้ เมือง นั้น จาก ทุก ด้าน แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{28:24} “ ส่วน พงศ์พันธุ์ อิสราเอล นั้น จะ ไม่ มี หนาม ที่ แทง หรือ หนาม ใหญ่ ที่ ทิ่ม ให้ ปวด อีก ซึ่ง มา จาก พวก ที่ อยู่ รอบๆ พวก เขา ทั้งหมด ซึ่ง เคย ดูหมิ่น เขา แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย”
{i28:25} การ อวยพร อิสราเอล ใน อนาคต
{28:25} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ เมื่อ เรา รวบรวม พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จาก ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ พวก เขา ถูก กระจาย ไป อยู่ นั้น เรา จะ สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ท่ามกลาง พวก เขา ต่อ หน้า ต่อ ตา ประชาชาติ ทั้งหลาย แล้ว พวก เขา จะ ได้ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ เขา เอง ซึ่ง เรา ได้ ให้ แก่ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา
{28:26} เขา ทั้งหลาย จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น อย่าง ปลอดภัย เออ เขา จะ สร้าง บ้านเรือน และ ปลูก สวน องุ่น พวก เขา จะ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย เมื่อ เรา ทำ การ พิพากษา ทุก คน ที่ อยู่ รอบๆ เขา และ ได้ ดูหมิ่น เขา แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา”
{i29:1} การ เผย พระ วจนะ ต่อสู้ อียิปต์
{29:1} ใน วัน ที่ 12 เดือน ที่ 10 ปี ที่ 10 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{29:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ต่อสู้ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ จง เผย พระ วจนะ ต่อสู้ กษัตริย์ และ ต่อสู้ อียิปต์ ทั้งหมด
{29:3} พูด ไป เถิด และ กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ ผู้ เป็น จระเข้ ยักษ์ ที่ ยิ่งใหญ่ นอน อยู่ กลาง ลำธาร ทั้งหลาย ของ มัน ผู้ กล่าว ว่า‘ แม่น้ำ ไนล์ ของ ข้า ก็ เป็น ของ ข้า เอง ข้า สร้าง มัน ขึ้น เพื่อ ตัวเอง’
{29:4} แต่ เรา จะ เอา เบ็ด เกี่ยว ขา กรรไกร เจ้า และ ทำให้ ปลา ใน ลำธาร ของ เจ้า ติด กับ เกล็ด ของ เจ้า แล้ว เรา จะ ลาก เจ้า ขึ้น มา จาก กลาง ลำธาร ทั้งหลาย ของ เจ้า พร้อม กับ ปลา ใน ลำธาร ทั้งหลาย ของ เจ้า ซึ่ง ติด อยู่ กับ เกล็ด ของ เจ้า
{29:5} เรา จะ เหวี่ยง เจ้า เข้า ไป ใน ถิ่น ทุรกันดาร ทั้ง ตัว เจ้า และ ปลา ใน ลำธาร ทั้งหลาย ของ เจ้า เจ้า จะ ตกลง ไป บน พื้น ทุ่ง เจ้า จะ ไม่ ถูก เก็บ หรือ รวบรวม ไว้ เรา มอบ เจ้า ไว้ ให้ เป็น อาหาร ของ สัตว์ บน ดิน และ นก ใน อากาศ
{29:6} แล้ว คน ที่ อยู่ ใน อียิปต์ ทั้งหมด จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เพราะ เจ้า เป็น ไม้เท้า จาก ต้น อ้อ สำหรับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{29:7} เมื่อ พวก เขา เอา มือ ของ เขา ยึด เจ้า เจ้า ก็ แตก ออก และ บาด บ่า ของ เขา ทุก คน และ เมื่อ เขา ทั้งหลาย พิง เจ้า เจ้า ก็ หัก เมื่อ พยุง ให้ พวก เขา ยืน เอว ก็ ยอก
{29:8} “ ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู เถิด เรา จะ นำ ดาบ มา เหนือ เจ้า และ ฟัน มนุษย์ และ สัตว์ ให้ ขาด จาก เจ้า เสีย
{29:9} แผ่นดิน อียิปต์ จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ เป็น ซาก ปรัก หัก พัง แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ ทราบ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เพราะ เจ้า กล่าว ว่า‘ แม่น้ำ ไนล์ เป็น ของ ข้า และ ข้า สร้าง มัน’
{29:10} เพราะ ฉะนั้น ดู สิ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า และ ลำธาร ทั้งหลาย ของ เจ้า เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน อียิปต์ ย่อยยับ หมด และ ร้าง เปล่า ตั้งแต่ มิ กด ล ถึง สิ เอ เน ไกล ไป จน ถึง พรมแดน ของ คู ช
{29:11} จะ ไม่ มี เท้า มนุษย์ ข้าม แผ่นดิน นั้น และ ไม่ มี เท้า สัตว์ ข้าม แผ่นดิน นั้น จะ ไม่ มี ใคร อาศัย อยู่ ถึง 40 ปี
{29:12} และ เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน อียิปต์ เป็น ที่ รกร้าง ท่ามกลาง ประเทศ ร้าง เปล่า ทั้งหลาย และ เมือง ต่างๆ ของ อียิปต์ จะ ร้าง เปล่า อยู่ 40 ปี ท่ามกลาง เมือง ที่ รกร้าง ทั้งหลาย เรา จะ ให้ คน อียิปต์ กระจัด กระจาย ไป ท่ามกลาง ประชาชาติ และ กระจาย พวก เขา ไป ตาม ประเทศ ต่างๆ
{29:13} “ ถึง กระนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เมื่อ สิ้น 40 ปี แล้ว เรา จะ รวบรวม คน อียิปต์ จาก ท่ามกลาง ชน ชาติ ทั้งหลาย ซึ่ง เขา กระจัด กระจาย ไป อยู่ นั้น
{29:14} และ เรา จะ ให้ อียิปต์ กลับ จาก การ ถูก กวาด เป็น เชลย และ นำ พวก เขา กลับ มา ยัง แผ่นดิน ปัทโรส ซึ่ง เป็น แผ่นดิน ดั้งเดิม ของ เขา และ เขา ทั้งหลาย จะ เป็น อาณาจักร ต่ำต้อย ที่ นั่น
{29:15} จะ เป็น อาณาจักร ที่ ต่ำต้อย ที่สุด ใน อาณาจักร ทั้งหลาย และ จะ ไม่ อาจ ยก ตน ขึ้น เหนือ ประชาชาติ ทั้งหลาย อีก เลย และ เรา จะ ทำให้ พวก เขา เป็น อาณาจักร เล็ก จน ไม่ สามารถ ปกครอง ประชาชาติ อื่น ได้
{29:16} และ จะ ไม่ เป็น ที่ วางใจ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล อีก ซึ่ง จะ ทำให้ สำนึก ถึง ความ ผิด บาป ของ พวก เขา ที่ หัน ไป พึ่งพา อียิปต์ แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย”
{i29:17} บาบิโลน จะ ปล้น อียิปต์
{29:17} เมื่อ วัน ที่ 1 เดือน ที่ 1 ใน ปี ที่ 27 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{29:18} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน ได้ ขับ เคลื่อน กองทัพ มา ต่อสู้ กับ ไท ระ อย่าง หนัก ศีรษะ ทุก ศีรษะ ก็ ล้าน และ บ่า ทุก บ่า ก็ ถลอก ถึง กระนั้น เขา เอง หรือ กองทัพ ของ เขา ก็ ไม่ ได้ อะไร ไป จาก ไท ระ เป็น ค่า แรง ที่ เขา ได้ ต่อสู้ กับ เมือง นั้น
{29:19} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา จะ มอบ แผ่นดิน อียิปต์ แก่ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน แล้ว เขา จะ ขน ทรัพย์ สมบัติ ไป ปล้น ของ ปล้น และ ริบ เอา ของ ริบ ไป และ สิ่ง เหล่า นี้ จะ เป็น ค่า แรง กองทัพ ของ เขา
{29:20} เรา ได้ มอบ แผ่นดิน อียิปต์ แก่ เขา เพื่อ เป็น ค่า จ้าง ใน การ ต่อสู้ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ได้ ทำให้ เรา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{29:21} “ ใน วัน นั้น เรา จะ ทำให้ เขา สัตว์ งอก ขึ้น มา แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ เรา จะ ให้ เจ้า อ้า ปาก พูด ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย แล้ว เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i30:1} การ คร่ำครวญ เพื่อ อียิปต์
{30:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{30:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ เจ้า จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง คร่ำครวญ ว่า‘ อนิจจา หนอ วัน นั้น’
{30:3} เพราะ วัน นั้น ใกล้ เข้า มา แล้ว วัน แห่ง พระ ยาห์เวห์ ใกล้ เข้า มา จะ เป็น วัน แห่ง เมฆ หมอก เป็น เวลา แห่ง ความ หายนะ ของ ประชาชาติ
{30:4} ดาบ เล่ม หนึ่ง จะ มา เหนือ อียิปต์ และ ความ ทุกข์ ระทม จะ อยู่ ใน คู ช เมื่อ คน ถูก ฆ่า ล้ม ลง ใน อียิปต์ และ คน เขา ขน ทรัพย์ สมบัติ ของ อียิปต์ ไป และ รากฐาน ของ อียิปต์ ก็ ถูก ทลาย ลง
{30:5} “ คู ชและพูตทั้งลูด และ อาระเบีย ทั้งหมด รวม ทั้ง ลิเบีย และ ชาว แผ่นดิน นั้น ที่ อยู่ ใน สนธิสัญญา จะ ล้ม ลง พร้อม กับ พวก เขา ด้วย ดาบ
{30:6} พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ ว่า พวก ที่ สนับสนุน อียิปต์ จะ ล้ม ลง และ ความ ภูมิใจ ใน พลัง ของ มัน จะ ลด ลง ตั้งแต่ มิ กด ล ถึง สิ เอ เน เขา จะ ล้ม ลง ใน ที่ นั้น ด้วย ดาบ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{30:7} และ พวก เขา จะ ร้าง เปล่า อยู่ ท่ามกลาง ประเทศ ทั้งหลาย ที่ ร้าง เปล่า และ เมือง ต่างๆ ของ มัน จะ อยู่ ท่ามกลาง บรรดา เมือง ที่ ทิ้ง ร้าง
{30:8} แล้ว เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา ให้ ไฟ เผา อียิปต์ และ ผู้ สนับสนุน ทั้งหมด ของ มัน ก็ จะ แตก กระจาย ไป
{30:9} “ และ ใน วัน นั้น พวก ทูต จะ ออก จาก เรา ไป โดย ทาง เรือ เพื่อ จะ ทำให้ คน คู ช ที่มั่น ใจ นั้น คร้าม กลัว และ ความ ทุกข์ ระทม จะ มา ถึง เขา เหล่า นั้น ใน วัน หายนะ ของ อียิปต์ เพราะ นี่แน่ะ วัน นั้น จะ มา ถึง แน่นอน
{30:10} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ทำให้ ไพร่พล ของ อียิปต์ สิ้นสุด ลง ด้วย มือ ของ เนบูคัดเนส ซาร์ กษัตริย์ บาบิโลน
{30:11} คือ ตัว เขา พร้อม กับ ชน ชาติ ของ เขา ซึ่ง เป็น ชน ชาติ ที่ ทารุณ ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ จะ ถูก นำ เข้า มา เพื่อ ทำลาย แผ่นดิน นั้น และ พวก เขา จะ ชัก ดาบ ออก ต่อสู้ อียิปต์ และ ทำให้ แผ่นดิน นั้น เต็ม ด้วย คน ที่ ถูก ฆ่า
{30:12} และ เรา จะ ทำให้ แม่น้ำ ไนล์ แห้ง ไป เรา จะ ขาย แผ่นดิน นั้น ไว้ ใน มือ ของ คน ชั่ว เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน และ สารพัด ที่ อยู่ ใน นั้น ร้าง เปล่า โดย มือ ของ คน ต่าง ด้าว เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว
{30:13} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ ทำลาย รูป เคารพ ทั้งหลาย และ ทำให้ ปฏิมากร ใน เมือง เม มฟิส สิ้นสุด ลง และ จะ ไม่ มี เจ้านาย จาก แผ่นดิน อียิปต์ อีก และ เรา จะ ใส่ความ หวาดกลัว ใน แผ่นดิน อียิปต์
{30:14} เรา จะ ทำให้ เมือง ปัทโรส เป็น ที่ ร้าง เปล่า และ จะ ให้ ไฟ เผา เมือง โศ อัน และ จะ ทำ การ พิพากษา เมือง เธเบส
{30:15} เรา จะ เทค วาม โกรธ ของ เรา ลง บน เมือง เปลูเซียม ซึ่ง เป็น ที่ กำบัง เข้มแข็ง ของ อียิปต์ และ จะ ขจัด ไพร่พล ของ เมือง เธเบส
{30:16} และ เรา จะ ให้ ไฟ เผา อียิปต์ เมือง เปลูเซียม จะ อยู่ ใน ความ ระทม เมือง เธ เบส จะ แตก และ เมือง เม มฟิส จะ มี ปรปักษ์ ใน เวลา กลางวัน
{30:17} ชาย ฉกรรจ์ ของ เมือง โอน และ เมือง พี เบเสท จะ ล้ม ลง ด้วย ดาบ และ เมือง นั้น จะ ตก ไป เป็น เชลย
{30:18} เวลา กลางวัน ที่ เมือง ทา ปาน เห ส จะ มืด ทึบ เมื่อ เรา ทำลาย แอก ของ อียิปต์ และ อานุภาพ อัน ผยอง ของ เมือง นั้น จะ สิ้นสุด ลง จะ มี เมฆ มา คลุม เมือง นั้น ไว้ และ คน เมือง นั้น จะ ตก ไป เป็น เชลย
{30:19} เมื่อ เรา ทำ การ พิพากษา อียิปต์ พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i30:20} เผย พระ วจนะ ต่อสู้ ฟาโรห์
{30:20} เมื่อ วัน ที่ 7 เดือน ที่ 1 ใน ปี ที่ 11 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{30:21} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เรา ได้ หัก แขน ของ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ และ นี่แน่ะ แขน นั้น ไม่ ได้ ถูก พัน ไว้ เพื่อ การ รักษา หรือ หุ้ม ไว้ ใน ผ้าพันแผล เพื่อ ให้ แข็งแรง พอ จะ เหวี่ยง ดาบ ได้ อีก
{30:22} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ เรา จะ หัก แขน ของ เขา ทั้ง แขน ที่ ยัง แข็งแรง และ แขน ที่ หัก แล้ว นั้น เรา จะ ทำให้ ดาบ หลุด จาก มือ ของ เขา
{30:23} เรา จะ ให้ คน อียิปต์ กระจัด กระจาย ไป อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ และ กระจาย พวก เขา ไป ตาม ประเทศ ต่างๆ
{30:24} และ เรา จะ เสริม กำลัง แขน ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน และ เอา ดาบ ของ เรา ใส่ มือ เขา แต่ เรา จะ หัก แขน ของ ฟาโรห์ และ ฟาโรห์ จะ คร่ำครวญ ต่อ หน้า เขา อย่าง การ คร่ำครวญ ของ คน ที่ บาดเจ็บ อย่าง ฉกรรจ์
{30:25} เรา จะ เสริม กำลัง แขน ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน แต่ แขน ของ ฟาโรห์ จะ ตก แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา เอา ดาบ ของ เรา ใส่ มือ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน เขา จะ ยื่น มัน ออก ต่อสู้ แผ่นดิน อียิปต์
{30:26} และ เรา จะ ให้ คน อียิปต์ กระจัด กระจาย อยู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ กระจาย พวก เขา ไป ยัง ประเทศ ต่างๆ แล้ว เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i31:1} ไม้ สน สี ดาร์ ที่ หยิ่ง ยโส อสค.17:22-24
{31:1} และ อยู่ มา เมื่อ วัน ที่ 1 เดือน ที่ 3 ใน ปี ที่ 11 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{31:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว แก่ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ และ แก่ ไพร่พล ของ เขา ว่า เจ้า เปรียบ เหมือน ใคร ใน ความ เป็น ใหญ่ ของ เจ้า นั้น?
{31:3} ดู สิ อัส ซีเรีย เหมือน ไม้ สน สี ดาร์ ใน เลบานอน มี กิ่ง งดงาม และ มี ใบ ดก ร่มรื่น ทั้ง สูง อย่าง ยิ่ง ยอด ไม้ อยู่ เทียม เมฆ
{31:4} มี น้ำ หล่อเลี้ยง ให้ เติบ โต น้ำบาดาล ทำให้ มัน งอก สูง ขึ้น สายน้ำ ทั้งหลาย ของ บาดาล ไหล รอบ บริเวณ ที่ ปลูก มัน ไว้ ลำธาร ทั้งหลาย ของ สายน้ำ ส่ง น้ำ ไป ยัง ไม้ ทุก ต้น ใน ป่า
{31:5} ดังนั้น มัน จึง ขึ้น สูง มัน สูง กว่า ต้นไม้ ทุก ต้น ใน ป่า กิ่ง ไม้ ก็ แตก ใหญ่ และ ก้าน ก็ ยาว เพราะ น้ำ มาก หลาย ทำให้ งอก งาม
{31:6} นก ใน อากาศ ทั้งหมด ได้ มา ทำ รัง อยู่ บน กิ่ง ของ มัน สัตว์ ป่า ทั้งหมด ใน ทุ่ง ต่าง ตก ลูก ออก มา อยู่ ใต้ ก้าน ของ มัน ประชาชาติ ใหญ่ โต ทั้งสิ้น มา อาศัย อยู่ ใต้ ร่ม ของ มัน
{31:7} มัน ก็ งดงาม ด้วย ความ ใหญ่ ยิ่ง ของ มัน และ ด้วย ความ ยาว ของ ก้าน มัน เพราะ ว่า ราก ของ มัน หยั่ง ลึก ลง ไป ยัง น้ำ ที่ อุดม
{31:8} ต้น สน สี ดาร์ ที่ อยู่ ใน อุทยาน ของ พระเจ้า ยัง สู้ ไม่ ได้ ต้น สน สาม ใบ ก็ ยัง ไม่ เท่า ก้าน ของ มัน ต้น ปอ ตูบ หูช้าง จะ ไม่ เหลือ อะไร เลย เมื่อ เทียบ กับ กิ่ง ของ มัน ไม่ มี ต้นไม้ ใด ใน อุทยาน ของ พระเจ้า ที่ มี ความ งาม เหมือน มัน
{31:9} เรา ได้ ทำให้ มัน งดงาม ด้วย กิ่ง ก้าน มากมาย ของ มัน ต้นไม้ ทั้งหมด ใน เอ เดน ต่าง อิจฉา มัน คือ ต้นไม้ ซึ่ง อยู่ ใน อุทยาน พระเจ้า
{31:10} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า มัน สูง นัก และ ชู ยอด ของ มัน อยู่ เทียม เมฆ และ จิตใจ มัน ก็ เย่อหยิ่ง เพราะ ความ สูง ของ มัน
{31:11} เรา จะ มอบ มัน ไว้ ใน มือ หัวหน้า ของ บรรดา ประชาชาติ เขา จะ ทำ กับ มัน ให้ สาสม กับ ความ ชั่ว ร้าย ของ มัน อย่าง แน่นอน เรา ได้ ไล่ มัน ออก ไป
{31:12} คน ต่าง ด้าว คือ ชน ชาติ ทารุณ ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ จะ โค่น มัน ลง และ ทิ้ง มัน ไว้ กิ่ง ของ มัน จะ ตกลง บน ภูเขา ทั้งหลาย และ ใน หุบเขา ทุก แห่ง และ ก้าน ทั้งหลาย ที่ หัก ของ มัน จะ อยู่ ตาม ห้วย ทุก แห่ง ของ แผ่นดิน และ ชน ชาติ ทั้งหมด ของ พิภพ จะ ไป จาก ร่ม เงา ของ มัน และ ละทิ้ง มัน
{31:13} นก ใน อากาศ ทั้งหมด จะ อาศัย อยู่ บน กิ่ง หัก พัง ของ มัน และ สัตว์ ป่า ทุ่ง ทั้งหมด จะ อยู่ บน ก้าน ของ มัน
{31:14} ที่ เป็น เช่น นี้ ก็ เพื่อ ไม่ ให้ ต้นไม้ ที่ อยู่ ริม น้ำ งอก สูง ขึ้น มาก นัก หรือ ชู ยอด อยู่ เทียม เมฆ และ เพื่อ ไม่ ให้ ต้นไม้ ที่ ดื่ม น้ำ งอก ขึ้น สูง อย่าง นั้น ได้ เพราะ ว่า พวก มัน ทั้งหมด ต้อง ถูก มอบ ให้ แก่ ความ ตาย ลง ไป ยัง เบื้อง ล่าง สุด ของ แผ่นดิน พร้อม กับ บรรดา บุตร ของ มนุษย์ ด้วย กัน กับ พวก ที่ ลง ไป ยัง ปาก แดน คน ตาย
{31:15} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน นั้น ที่ มัน ลง ไป ยัง แดน คน ตาย เรา จะ ทำให้ บาดาล คลุม ตัว ไว้ทุกข์ ให้ แก่ มัน และ เรา จะ ยับยั้ง แม่น้ำ ของ มัน ไว้ และ น้ำ จำนวน มาก จะ หยุด ยั้ง เรา จะ คลุม เลบานอน ด้วย ความ โศก เพื่อ มัน และ ต้นไม้ ใน ทุ่ง นา ทั้งหมด จะ เหี่ยวแห้ง เพราะ มัน
{31:16} เรา จะ ทำให้ ประชาชาติ ทั้งหลาย สั่นเทา ด้วย เสียง ที่ มัน ล้ม ลง เมื่อ เรา เหวี่ยง มัน ลง ไป ยัง แดน คน ตาย พร้อม กับ บรรดา ผู้ ลง ไป ยัง ปาก แดน แล้ว ต้นไม้ ทุก ต้น ใน เอ เดน ต้นไม้ ที่ คัด แล้ว และ ต้นไม้ ที่ ดี เลิศ ของ เลบานอน ทั้ง ต้นไม้ ทุก ต้น ที่ ดื่ม น้ำ ต่าง ก็ จะ ดีใจ ณ ที่ เบื้อง ล่าง สุด ของ แผ่นดิน
{31:17} ประชาชาติ เหล่า นี้ จะ ลง ไป ยัง แดน คน ตาย พร้อม กับ มัน ไป ยัง บรรดา ผู้ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ เออ คือ พรรคพวก ของ เขา ที่ อยู่ ใต้ ร่ม ของ เขา ท่ามกลาง ประชาชาติ
{31:18} “ ดังนั้น ใคร จะ เป็น เหมือน เจ้า ใน เรื่อง ศักดิ์ศรี และ ความ เป็น ใหญ่ ท่ามกลาง ต้นไม้ ของ เอ เดน เจ้า จะ ถูก นำ ลง มา พร้อม กับ ต้นไม้ ของ เอ เดน ไป ยัง เบื้อง ล่าง สุด ของ แผ่นดิน เจ้า จะ นอน อยู่ ท่ามกลาง ผู้ ไม่ ได้ เข้า สุหนัต พร้อม กับ พวก ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ คือ ฟาโรห์ และ ไพร่พล ทั้งหมด ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i32:1} บท คร่ำครวญ เรื่อง ฟาโรห์ และ อียิปต์
{32:1} เมื่อ วัน ที่ 1 เดือน ที่ 12 ใน ปี ที่ 12 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{32:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง กล่าว บท คร่ำครวญ เรื่อง ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ และ กล่าว ให้ เขา ฟัง ดังนี้ ว่า เจ้า เป็น เหมือน สิงห์ หนุ่ม ท่ามกลาง ประชาชาติ แต่ เจ้า เป็น เหมือน จระเข้ ยักษ์ ใน น้ำ ทั้งหลาย เจ้า แกว่ง น้ำ ใน แม่น้ำ ทั้งหลาย ของ เจ้า เจ้า กวน น้ำ ให้ ขุ่น ด้วย เท้า ของ เจ้า และ ทำให้ แม่น้ำ ของ เจ้า สกปรก
{32:3} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา จะ กาง ข่าย ของ เรา คลุม ตัว เจ้า และ โดย การ รวมพล ของ ชน ชาติ มากมาย พวก เขา จะ ลาก เจ้า ขึ้น มา ด้วย อวน ของ เรา
{32:4} และ เรา จะ ทิ้ง เจ้า ลง บน แผ่นดิน เรา จะ เหวี่ยง เจ้า ลง บน พื้น ทุ่ง และ จะ ให้ นก ทั้งหมด ใน อากาศ มา อาศัย อยู่ บน เจ้า และ ให้ สัตว์ ทั่ว ทั้ง แผ่นดิน อิ่มหนำ ด้วย ตัว เจ้า
{32:5} เรา จะ เอา เนื้อ ของ เจ้า เกลี่ย ไว้ บน ภูเขา และ ถม หุบเขา ด้วย กอง ศพ ของ เจ้า
{32:6} เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน จน ถึง ภูเขา ชุ่ม ด้วย เลือด ของ เจ้าที่ ไหล อาบ และ ห้วย ต่างๆ จะ ถูก ถม ให้ เต็ม ด้วย ตัว เจ้า
{32:7} เมื่อ เรา กำจัด เจ้า เรา จะ คลุม ฟ้า สวรรค์ ไว้ และ จะ ทำให้ ดวง ดาว มืด ไป เรา จะ เอา เมฆ คลุม ดวง อาทิตย์ และ ดวง จันทร์ จะ ไม่ ส่อง แสง
{32:8} แสง สุกใส ทั้งหมด ของ ท้อง ฟ้า นั้น เรา จะ ทำให้ มืด อยู่ เหนือ ตัว เจ้า และ เรา จะ ใส่ความ มืด ไว้ เหนือ แผ่นดิน ของ เจ้า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{32:9} เรา จะ ทำให้ ใจ ของ ชน ชาติ มากมาย ทุกข์ โศก เมื่อ เรา ทำลาย เจ้า ท่ามกลาง ประชาชาติ ใน ประเทศ ที่ เจ้า ไม่ รู้จัก นั้น
{32:10} เรา จะ ทำให้ ชน ชาติ จำนวน มาก กลัว ลาน เพราะ เจ้า และ บรรดา กษัตริย์ ของ พวก เขา จะ สั่นเทา เพราะ เจ้า เมื่อ เรา แกว่ง ดาบ ของ เรา ต่อ หน้า เขา ทั้งหลาย เขา ทั้งหลาย จะ ตัว สั่น ทุก ขณะ เพราะ ห่วง ชีวิต ของ พวก เขา แต่ละ คน ใน วัน ที่ เจ้า ล้ม ลง นั้น
{32:11} เพราะ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดาบ ของ กษัตริย์ แห่ง บาบิโลน จะ มา ยัง เจ้า
{32:12} เรา จะ ทำให้ ไพร่พล ของ เจ้า ล้ม ลง ด้วย ดาบ ของ พวก ผู้ กล้า หาญ ทุก คน ล้วน เป็น คน ผู้ โหดเหี้ยม ที่สุด ใน บรรดา ประชาชาติ เขา จะ นำ หายนะ มา ยัง ความ จองหอง ของ อียิปต์ และ ไพร่พล ทั้งหมด ของ มัน จะ ถูก ทำลาย
{32:13} เรา จะ ทำลาย สัตว์ เลี้ยง ทั้งหมด ของ มัน จาก ตรง ที่ มี น้ำ มาก หลาย และ ไม่ มี เท้า มนุษย์ คน ใด จะ กวน น้ำ นั้น ให้ ขุ่น อีก กีบ เท้า สัตว์ เลี้ยง ก็ จะ ไม่ กวน น้ำ นั้น ให้ ขุ่น เช่น กัน
{32:14} แล้ว เรา จะ ทำให้ น้ำ ของ พวก เขา นิ่ง และ ให้ บรรดา แม่น้ำ ของ เขา ไหล เหมือน น้ำมัน พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{32:15} เมื่อ เรา ทำให้ แผ่นดิน อียิปต์ ร้าง เปล่า เมื่อ แผ่นดิน ถูก ริบ เอา ข้าวของ ที่ มี อยู่ ใน นั้น ไป หมด และ เมื่อ เรา ทำลาย ทุก คน ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง นั้น แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{32:16} นี่ เป็น บท คร่ำครวญ ที่ คน จะ ร้อง คร่ำครวญ และ บุตรี ของ บรรดา ประชาชาติ จะ ร้อง คร่ำครวญ เขา จะ ร้อง คร่ำครวญ เรื่อง อียิปต์ และ ไพร่พล ของ มัน” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i32:17} การ ไว้อาลัย ให้ อียิปต์
{32:17} เมื่อ วัน ที่ 15 เดือน นั้น ใน ปี ที่ 12 พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{32:18} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง พิลาป ร่ำไห้ เพื่อ ไพร่พล ของ อียิปต์ และ จง ส่ง เขา ลง ไป ทั้ง ตัว เขา และ บุตรี ของ บรรดา ประชาชาติ ที่ งาม สง่า ลง ไป ยัง เบื้อง ล่าง สุด ของ แผ่นดิน ด้วย กัน กับ พวก ที่ ลง ไป ยัง ปาก แดน คน ตาย แล้ว
{32:19} เจ้า น่า รัก กว่า ผู้ ใด หรือ? จง ลง ไป และ นอน อยู่ กับ พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต
{32:20} เขา ทั้งหลาย จะ ล้ม ลง ท่ามกลาง พวก ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ ดาบ เล่ม หนึ่ง ถูก กำหนด ไว้ แล้ว จง ลาก อียิปต์ ไป พร้อม กับ ไพร่พล ทั้งหมด ของ มัน
{32:21} พวก ผู้นำ ที่ กล้า หาญ กับ ผู้ ช่วย ของ เขา จะ พูด ถึง อียิปต์ จาก ท่ามกลาง แดน คน ตาย ว่า‘ พวก เขา ลง มา แล้ว พวก เขา นอน นิ่ง อยู่ พวก ไม่ เข้า สุหนัต ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ’
{32:22} “ อัส ซีเรีย และ พรรคพวก ทั้งหมด ของ มัน ก็ อยู่ ที่ นั่น หลุม ศพ ของ พวก เขา อยู่ รอบ มัน ทุก คน ล้วน ถูก ฆ่า และ ล้ม ลง ด้วย ดาบ
{32:23} ที่ ฝัง ศพ ของ พวก เขา อยู่ ตรง ที่ ไกล สุด ของ แด นม รณา และ พรรคพวก ทั้งหมด ของ มัน ก็ อยู่ รอบๆ หลุม ฝัง ศพ ของ มัน ทุก คน ล้วน ถูก ฆ่า ล้ม ลง ด้วย ดาบ พวก เขา เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น
{32:24} “ เอ ลาม กับ ไพร่พล ทั้งหมด ของ มัน ก็ อยู่ ที่ นั่น อยู่ รอบๆ หลุม ศพ ของ มัน ทุก คน ล้วน ถูก ฆ่า และ ล้ม ลง ด้วย ดาบ พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต ผู้ ลง ไป ยัง เบื้อง ล่าง สุด ของ แผ่นดิน พวก เขา เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น และ พวก เขา ต้อง ทน รับ ความ อับอาย ร่วม กับ ผู้ ลง ไป ยัง แดน คน ตาย
{32:25} คน เขา ได้ ทำ ที่นอน ให้ มัน ท่ามกลาง พวก ถูก ฆ่า พร้อม กับ ไพร่พล ทั้งหมด ของ มัน มี หลุม ศพ อยู่ รอบ มัน พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต ทั้งหมด ล้วน ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ คือ พวก เขา ที่ เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น แต่ พวก เขา ต้อง ทน รับ ความ อับอาย ร่วม กับ ผู้ ลง ไป ยัง แดน คน ตาย พวก เขา ถูก วาง ไว้ ท่ามกลาง พวก ถูก ฆ่า
{32:26} “ เม เชค และ ทู บัล กับ ไพร่พล ทั้งหมด ของ มัน ก็ อยู่ ที่ นั่น หลุม ศพ ของ เขา ทั้งหลาย อยู่ รอบ มัน พวก ไม่ เข้า สุหนัต ทั้งหมด ล้วน ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ เพราะ พวก เขา เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น
{32:27} เขา ทั้งหลาย นอน อยู่ กับ พวก ผู้ กล้า หาญ ของ พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต ที่ ล้ม ลง ผู้ ซึ่ง ลง ไป ยัง แดน คน ตาย พร้อม กับ อาวุธ ของ พวก เขา ไม่ ใช่ หรือ? พวก เขา มี ดาบ วาง ไว้ ใต้ ศีรษะ ของ เขา และ ความ ผิด บาป ของ พวก เขา ก็ อยู่ บน กระดูก ของ เขา เพราะ ว่า พวก ผู้ กล้า หาญ เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น
{32:28} ดังนั้น เจ้า ก็ จะ ถูก ทำลาย และ นอน อยู่ กับ พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต กับ คน ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ
{32:29} “ เอ โดม ก็ อยู่ ที่ นั่น ทั้ง บรรดา กษัตริย์ และ บรรดา เจ้านาย ทั้งหลาย ของ มัน แม้ ว่า เขา ทั้งหลาย มี ความ กล้า หาญ ก็ ยัง ถูก นำ มา วาง ไว้ กับ พวก ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ พวก เขา นอน อยู่ กับ พวก ไม่ ได้ เข้า สุหนัต กับ พวก ที่ ลง ไป ยัง ปาก แดน คน ตาย
{32:30} “ เจ้านาย ทุก คน จาก ทาง เหนือ พร้อม ทั้งคน ไซ ดอน ทั้งหมด ก็ อยู่ ที่ นั่น คือ พวก ที่ ลง ไป ด้วย ความ ขายหน้า พร้อม กับ ผู้ ถูก ฆ่า แม้ ความ กล้า หาญ ของ พวก เขา เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม พวก เขา ที่ ไม่ ได้ เข้า สุหนัต นอน อยู่ ที่ นั่น กับ พวก ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ และ ทน รับ ความ อับอาย พร้อม กับ บรรดา ผู้ ลง ไป ยัง แดน คน ตาย
{32:31} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เมื่อ ฟาโรห์ เห็น พวก เขา แล้ว เขา ก็ จะ เบาใจ ใน เรื่อง ไพร่พล ทั้งหมด ของ เขา ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ ฟาโรห์ และ ไพร่พล ทั้งหมด ของ เขา
{32:32} เพราะ เขา เคย ทำให้ เกิด ความ ครั่น คร้าม ใน แผ่นดิน ของ คน เป็น เขา ก็ จะ ถูก วาง ไว้ ท่ามกลาง ผู้ ไม่ ได้ เข้า สุหนัต พร้อม กับ พวก ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ ทั้ง ฟาโรห์ และ ไพร่พล ทั้งหมด ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i33:1} เอ เส เคียล ผู้ เป็น ยาม ของ อิสราเอล
{33:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{33:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง พูด กับ ชน ชาติ ของ เจ้า และ กล่าว กับ เขา ทั้งหลาย ว่า ถ้า เรา นำ ดาบ มา เหนือ แผ่นดิน และ ถ้า ประชาชน ใน แผ่นดิน นั้น จะ เลือก ชาย คน หนึ่ง จาก พวก เขา แล้ว ตั้ง ให้ เป็น ยาม ของ พวก เขา
{33:3} และ เมื่อ เขา เห็น ดาบ มา เหนือ แผ่นดิน เขา จึง เป่า แตร เพื่อ เตือน ประชาชน
{33:4} เมื่อ คน หนึ่ง คน ใด ได้ยิน เสียง แตร แต่ ไม่ สนใจ เสียง เตือน ดาบ นั้น ก็ มา เอา คน นั้น ไป เสีย และ โลหิต ของ เขา จะ ตก บน ศีรษะ ของ เขา เอง
{33:5} ด้วย ว่า เขา ได้ยิน เสียง แตร แต่ ไม่ สนใจ เสียง เตือน โลหิต ของ เขา จะ ตก อยู่ กับ เขา แต่ ถ้า เขา สนใจ เสียง เตือน เขา ก็ จะ ช่วย ชีวิต ของ ตน ให้ รอด
{33:6} ถ้า คน ยาม เห็น ดาบ มา แล้ว แต่ ไม่ ได้ เป่า แตร ประชาชน จึง ไม่ ได้ รับ เสียง เตือน และ ดาบ มา เอา คน หนึ่ง คน ใด ของ พวก เขา ไป เสีย คน นั้น ถูก เอา ไป เนื่อง จาก ความ ผิด บาป ของ เขา แต่ เรา จะ ลงโทษ คน ยาม เรื่อง โลหิต ของ คน นั้น
{33:7} “ ส่วน เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เรา ได้ ตั้ง เจ้า ให้ เป็น คน ยาม สำหรับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล และ เมื่อ เจ้า ได้ยิน ถ้อยคำ จาก ปาก เรา เจ้า จง เตือน พวก เขา แทน เรา
{33:8} ถ้า เรา กล่าว กับ คน อธรรม ว่า‘ โอ คน อธรรม เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่’ และ เจ้า ไม่ ได้ กล่าว เตือน คน อธรรม ให้ กลับ จาก ทาง ของ เขา คน อธรรม นั้น จะ ต้อง ตาย เนื่อง จาก ความ ผิด บาป ของ เขา แต่ เรา จะ ลงโทษ เจ้า เรื่อง โลหิต ของ เขา
{33:9} แต่ ถ้า เจ้า ได้ เตือน คน อธรรม ให้ หัน กลับ จาก ทาง ของ เขา แต่ เขา ไม่ หัน กลับ จาก ทาง ของ เขา เขา จะ ต้อง ตาย เนื่อง จาก ความ ผิด บาป ของ เขา แต่ เจ้า จะ ช่วย ชีวิต ของ เจ้า เอง ให้ รอด
{i33:10} ความ ยุติธรรม และ ความ เมตตา ของ พระเจ้า
{33:10} “ และ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง กล่าว กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พวก เจ้า เคย กล่าว ดังนี้ ว่า‘ การ ละเมิด และ บาป ทั้งหลาย ของ เรา อยู่ เหนือ เรา เรา ก็ ค่อยๆ วอดวาย ไป เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ เรา จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ อย่างไร?’
{33:11} จง กล่าว ต่อ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เรา ไม่ พอใจ ใน ความ ตาย ของ คน อธรรม แต่ พอใจ ใน การ ที่ คน อธรรม หัน จาก ทาง ของ เขา และ มี ชีวิต อยู่ ไม่ ใช่ หรือ? จง หัน กลับ จง หัน กลับ จาก ทาง ชั่ว ของ เจ้า โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย ทำไม จึง ยอม ตาย?
{33:12} เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง กล่าว กับ ชน ชาติ ของ เจ้า ว่า ความ ชอบธรรม ของ ผู้ ชอบธรรม จะ ไม่ ช่วย เขา ให้ รอด เมื่อ เขา ทำ การ ละเมิด ส่วน ความ อธรรม ของ คน อธรรม นั้น จะ ไม่ ทำให้ เขา ล้ม ลง เมื่อ เขา หัน กลับ จาก ความ อธรรม ของ เขา และ คน ชอบธรรม จะ ไม่ มี ชีวิต อยู่ ได้ ด้วย ความ ชอบธรรม เมื่อ เขา ทำบาป
{33:13} แม้ เรา จะ กล่าว กับ คน ชอบธรรม ว่า เขา จะ มี ชีวิต อยู่ แน่ แต่ ถ้า เขา ไว้ใจ ใน ความ ชอบธรรม ของ เขา และ ทำบาป การ กระทำ ที่ ชอบธรรม ทั้งหมด ของ เขา ย่อม ไม่ ได้ รับ การ จดจำ อีก เลย และ เขา จะ ต้อง ตาย เพราะ บาป ซึ่ง เขา ได้ ทำ ไว้
{33:14} นอกจาก นี้ แม้ เรา จะ ได้ กล่าว กับ คน อธรรม ว่า‘ เจ้า จะ ต้อง ตาย แน่’ ถ้า เขา หัน กลับ จาก บาป ของ เขา มา ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม
{33:15} ถ้า คน อธรรม ยอม คืน ของ ประกัน และ ชดใช้ สิ่ง ที่ เขา ขโมย ไป และ ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ แห่ง ชีวิต ทั้ง ไม่ ทำบาป เลย เขา ก็ จะ มี ชีวิต อยู่ แน่ และ เขา จะ ไม่ ต้อง ตาย
{33:16} บาป ทั้งหมด ซึ่ง เขา ได้ ทำ มา แล้ว จะ ไม่ ถูก จดจำ ไว้ กล่าวโทษ เขา เขา ได้ ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม แล้ว เขา จะ มี ชีวิต อยู่ แน่
{33:17} “ แต่ ชน ชาติ ของ เจ้า ยัง กล่าว ว่า‘ วิธีการ ของ องค์ เจ้านาย ไม่ ถูกต้อง’ ใน เมื่อ วิธีการ ของ พวก เขา เอง ไม่ ถูกต้อง
{33:18} เมื่อ คน ชอบธรรม หัน กลับ จาก ความ ชอบธรรม ของ เขา และ ทำบาป เขา จะ ต้อง ตาย เพราะ บาป เหล่า นั้น
{33:19} และ เมื่อ คน อธรรม หัน กลับ จาก ความ อธรรม ของ เขา และ ทำ ความ ยุติธรรม และ ความ ชอบธรรม เขา จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ โดย สิ่ง เหล่า นั้น
{33:20} เจ้า ยัง กล่าว ว่า‘ วิธีการ ของ องค์ เจ้านาย นั้น ไม่ ถูกต้อง’ โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย เรา จะ พิพากษา เจ้า ตาม การ ประพฤติ ของ เจ้า แต่ละ คน”
{i33:21} กรุง เยรูซาเล็ม แตก
{33:21} และ อยู่ มา เมื่อ วัน ที่ 5 เดือน ที่ 10 ใน ปี ที่ 12 ซึ่ง เรา ได้ ถูก กวาด ไป เป็น เชลย คน หนึ่ง ที่ หนี มา จาก กรุง เยรูซาเล็ม มา หา ข้าพเจ้า กล่าว ว่า“ เมือง นั้น แตก เสีย แล้ว”
{33:22} ใน เวลา เย็น นั้น ก่อน ที่ ผู้ ลี้ภัย จะ มา พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ ได้ มา อยู่ เหนือ ข้าพเจ้า แล้ว พระองค์ ทรง เปิด ปาก ข้าพเจ้า ใน เวลา ที่ ชาย คน นั้น มา ถึง ใน ตอน เช้า ดังนั้น ปาก ของ ข้าพเจ้า จึง ถูก เปิด ออก และ ข้าพเจ้า ก็ ไม่ ได้ เป็น ใบ้ อีก ต่อ ไป
{i33:23} พวก ผู้ เหลือ รอด ใน ยูดาห์
{33:23} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{33:24} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย ชาว เมือง ที่ อาศัย อยู่ ใน ซาก ปรัก หัก พัง ของ แผ่นดิน อิสราเอล กล่าว เรื่อยๆ ว่า‘ อับราฮัม เป็น เพียง คน คน เดียว แต่ ยัง ถือ กรรมสิทธิ์ ใน ที่ดิน นี้ เรา มี จำนวน คน มาก แผ่นดิน นั้น จึง ย่อม จะ ต้อง มอบ ให้ เรา เป็น กรรมสิทธิ์’
{33:25} เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว กับ เขา ทั้งหลาย ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า กิน เนื้อ พร้อม เลือด เจ้า เงย หน้า ขึ้น ไป ยัง รูป เคารพ ของ เจ้า และ ทำให้ โลหิต ตก แล้ว เจ้า ยัง จะ ถือ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน นี้ อีก หรือ?
{33:26} พวก เจ้า พึ่งพา ดาบ ของ เจ้า เจ้า ทำ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน และ แต่ละ คน ได้ ทำให้ ภรรยา ของ เพื่อนบ้าน เป็น มลทิน แล้ว เจ้า ยัง จะ ถือ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน นี้ อีก หรือ?
{33:27} จง กล่าว เช่น นี้ กับ พวก เขา ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร พวก อยู่ ใน ซาก ปรัก หัก พัง จะ ต้อง ล้ม ลง ด้วย ดาบ และ พวก อยู่ ที่ พื้น ทุ่ง เรา จะ มอบ ให้ สัตว์ ป่า กัด กิน ส่วน พวก อยู่ ใน ที่ กำบัง เข้มแข็ง หรือ อยู่ ใน ถ้ำ ก็ จะ ตาย ด้วย โรค ระบาด
{33:28} และ เรา จะ ทำให้ แผ่นดิน นั้น ร้าง เปล่า และ ถูก ทิ้ง ร้าง และ อานุภาพ อัน ผยอง ของ แผ่นดิน นั้น จะ สิ้นสุด ลง ภูเขา ของ อิสราเอล จะ รกร้าง จน ไม่ มี คน เดิน ผ่าน
{33:29} แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ใน เมื่อ เรา ได้ ทำให้ แผ่นดิน นั้น ร้าง เปล่า และ ถูก ทิ้ง ร้าง เพราะ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ที่ เขา ทั้งหลาย ได้ ทำ นั้น’
{33:30} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย ชน ชาติ ของ เจ้าที่ พูด เรื่อง เจ้าที่ ข้าง กำแพง และ ตาม ประตู บ้าน เขา พูด ต่อ กัน และ กัน แต่ละ คน พูด กับ พี่น้อง ของ ตน ว่า‘ มา เถิด มา ฟัง พระ วจนะ ซึ่ง ออก มา จาก พระ ยาห์เวห์’
{33:31} และ พวก เขา มา หา เจ้า อย่าง ที่ คน ทั้งหลาย มา และ เขา มา นั่ง ข้าง หน้า เจ้า อย่าง ประชากร ของ เรา พวก เขา จะ ฟัง สิ่ง ที่ เจ้า พูด แต่ เขา ไม่ ยอม ทำ ตาม เพราะ ว่า เขา แสดง ความ รัก ด้วย ปาก ของ เขา แต่ จิตใจ ของ เขา มุ่ง อยู่ ที่ ผล กำไร มิ ชอบ ของ เขา
{33:32} และ ดู สิ เจ้า เป็น เหมือน คน ร้อง เพลง รัก แก่ พวก เขา มี เสียง ไพเราะ และ เล่น ดนตรี ได้ เก่ง เพราะ ว่า พวก เขา จะ ฟัง สิ่ง ที่ เจ้า พูด แต่ เขา จะ ไม่ ทำ ตาม
{33:33} และ เมื่อ สิ่ง นี้ มา ถึง (ดู สิ ก็ มา แล้ว) เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า มี ผู้ เผย พระ วจนะ อยู่ ใน หมู่ พวก เขา”
{i34:1} ผู้ เลี้ยง จอม ปลอม ของ อิสราเอล
{34:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{34:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ ของ อิสราเอล จง เผย พระ วจนะ จง กล่าว กับ พวก เขา คือ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า วิบัติ แก่ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ ของ อิสราเอล ที่ เลี้ยง แต่ ตัวเอง ผู้ เลี้ยง แกะ ย่อม เลี้ยง ฝูง แกะ ไม่ ใช่ หรือ?
{34:3} เจ้า ทั้งหลาย กิน ไขมัน พวก เจ้า คลุม กาย ด้วย ขน แกะ เจ้า ฆ่า แกะ ตัว อ้วนๆ เจ้า ไม่ ได้ เลี้ยงดู แกะ
{34:4} ตัว ที่ อ่อนเพลีย เจ้า ก็ ไม่ ได้ เสริม กำลัง ตัว ที่ เจ็บ เจ้า ก็ ไม่ ได้ รักษา ตัว ที่ กระดูก หัก เจ้า ก็ ไม่ ได้ พัน ผ้า ตัว ที่ หลง ทาง ไป เจ้า ก็ ไม่ ได้ ไป ตาม กลับ มา ตัว ที่ หาย ไป เจ้า ก็ ไม่ ได้ เสาะ หา แต่ เจ้า ได้ ควบคุม แกะ ทั้งหลาย ด้วย การ บังคับ และ ด้วย ความ เกรี้ยวกราด
{34:5} ดังนั้น พวก มัน จึง กระจัด กระจาย ไป หมด เพราะ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง และ เมื่อ กระจัด กระจาย ไป พวก มัน ก็ ไป เป็น อาหาร ของ สัตว์ ป่า ทั้งหมด
{34:6} แกะ ของ เรา เร่ร่อน ไป ตาม ภูเขา ทุก ลูก และ ตาม เนิน เขา สูง เออ แกะ ของ เรา กระจัด กระจาย ไป ทั่ว พื้น พิภพ ไม่ มี ใคร เที่ยว ค้น หา และ ไม่ มี ใคร เสาะ หา พวก มัน”
{34:7} “ เพราะ ฉะนั้น ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งหลาย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{34:8} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เพราะ ว่า แกะ ของ เรา ได้ กลาย เป็น เหยื่อ และ แกะ ของ เรา กลาย เป็น อาหาร ของ สัตว์ ป่า ทั้งหมด เพราะ ไม่ มี ผู้ เลี้ยง แกะ และ เพราะ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ ของ เรา ไม่ ได้ ค้น หา แกะ ของ เรา แต่ ผู้ เลี้ยง แกะ พวก นั้น เลี้ยง ตัว เขา เอง และ ไม่ ได้ เลี้ยง แกะ ของ เรา
{34:9} เพราะ ฉะนั้น ผู้ เลี้ยง แกะ ทั้งหลาย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{34:10} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ และ เรา จะ เรียกร้อง เอา แกะ ของ เรา จาก มือ พวก เขา และ ให้ เขา หยุด เลี้ยง แกะ พวก ผู้ เลี้ยง แกะ จะ ไม่ ได้ เลี้ยง ตัวเอง อีก ต่อ ไป เรา จะ ช่วย แกะ ของ เรา ให้ พ้น จาก ปาก ของ พวก เขา เพื่อ ไม่ ให้ แกะ เป็น อาหาร ของ เขา
{i34:11} พระเจ้า ทรง เป็น ผู้ เลี้ยง แท้ จริง
{34:11} “ เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา คือ เรา เอง จะ ค้น หา แกะ ของ เรา และ จะ เสาะ หา แกะ
{34:12} เหมือน ผู้ เลี้ยง แกะ เสาะ หา ฝูง แกะ เมื่อ เขา อยู่ ท่ามกลาง แกะ ของ เขา ที่ กระจัด กระจาย ไป เรา ก็ จะ เสาะ หา แกะ ของ เรา เช่น นั้น และ เรา จะ ช่วย พวก แกะ ให้ รอด พ้น จาก สถานที่ ทั้งหลาย ซึ่ง พวก เขา ได้ กระจัด กระจาย ไป อยู่ เมื่อ วัน ที่ มี เมฆ และ มืด ทึบ
{34:13} เรา จะ นำ เขา ทั้งหลาย ออก มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เขา มา จาก ประเทศ ต่างๆ และ จะ นำ พวก เขา มา ไว้ ใน แผ่นดิน ของ เขา เอง แล้ว เรา จะ เลี้ยง เขา บน ภูเขา ของ อิสราเอล ใกล้ ห้วย ทั้งหลาย และ ใน ทุก แห่ง ของ ประเทศ นั้น ที่ สามารถ อาศัย ได้
{34:14} เรา จะ เลี้ยง พวก เขา ใน ทุ่ง หญ้า ที่ ดี และ ลาน หญ้า ของ เขา จะ อยู่ บน ภูเขา สูง ทั้งหลาย ของ อิสราเอล ณ ที่ นั่น พวก เขา จะ นอน ลง ใน ลาน หญ้า ที่ ดี และ เขา จะ หา กิน อยู่ ใน ทุ่ง หญ้า อุดม บน ภูเขา ของ อิสราเอล
{34:15} ตัว เรา เอง จะ เลี้ยงดู แกะ ของ เรา เรา จะ ทำให้ เขา นอน ลง พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{34:16} เรา จะ เสาะ หา แกะ ที่ หาย เรา จะ นำ ตัว ที่ หลง กลับ มา เรา จะ พัน ผ้า ให้ แกะ ที่ กระดูก หัก และ เรา จะ เสริม กำลัง แกะ ที่ อ่อนเพลีย แต่ เรา จะ ทำลาย แกะ ที่ อ้วน และ แข็งแรง เรา จะ เลี้ยงดู เขา ด้วย ความ ยุติธรรม
{34:17} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า ทั้งหลาย ที่ เป็น แกะ ของ เรา เอ๋ย ดู สิ เรา จะ พิพากษา ระหว่าง แกะ กับ แกะ ระหว่าง แกะ ผู้ กับ แพะ ผู้
{34:18} การ ที่ พวก เจ้า หา กิน ใน ทุ่ง หญ้า อย่าง ดี นั้น เป็น เรื่อง เล็กน้อย หรือ? เจ้า จึง เอา เท้า เหยียบ ย่ำ ทุ่ง หญ้า ที่ เหลือ อยู่ ของ เจ้า และ เมื่อ ดื่ม น้ำ ที่ ใส แล้ว จึง เอา เท้า ของ เจ้า กวน น้ำ ที่ เหลือ อยู่ ให้ ขุ่น
{34:19} แกะ ของ เรา ต้อง กิน สิ่ง ที่ เท้า ของ เจ้า เหยียบ ย่ำ และ ดื่ม น้ำ ที่ เท้า ของ เจ้า ทำให้ ขุ่น หรือ?
{34:20} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส กับ พวก เขา ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา คือ เรา เอง จะ พิพากษา ระหว่าง แกะ อ้วน กับ แกะ ผอม
{34:21} เพราะ เจ้า เอา สีข้าง และ บ่า ดัน ทั้ง ผลัก แกะ ทุก ตัว ที่ อ่อนเพลีย ด้วย เขา ของ เจ้า จน ทำให้ พวก เขา กระจาย ไป ต่าง ถิ่น
{34:22} เรา จะ ช่วย แกะ ของ เรา ให้ รอด เขา จะ ไม่ เป็น เหยื่อ อีก ต่อ ไป แต่ เรา จะ พิพากษา ระหว่าง แกะ กับ แกะ
{34:23} และ เรา จะ ตั้ง ผู้ เลี้ยง คน หนึ่ง ไว้ เหนือ เขา ทั้งหลาย คือ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา และ เขา จะ เลี้ยงดู พวก เขา เขา จะ เลี้ยงดู พวก เขา และ เป็น ผู้ เลี้ยง ของ เขา ทั้งหลาย
{34:24} และ เรา คือ ยาห์เวห์ จะ เป็น พระเจ้า ของ พวก เขา และ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา จะ เป็น เจ้านาย ท่ามกลาง พวก เขา เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว
{34:25} “ เรา จะ ทำ พัน ธ สัญญา แห่ง สันติภาพ กับ พวก เขา และ กำจัด สัตว์ ร้าย เสีย จาก แผ่นดิน เพื่อ ว่า เขา จะ อาศัย อยู่ ใน ถิ่น ทุรกันดาร ได้ อย่าง ปลอดภัย และ นอน อยู่ ใน ป่า ได้
{34:26} เรา จะ ทำให้ พวก เขา กับ สถานที่ รอบๆ เนิน เขา ของ เรา เป็น แหล่ง พร เรา จะ ส่ง ฝน ลง มา ตาม ฤดูกาล เป็น ห่า ฝน แห่ง พร
{34:27} ต้นไม้ ใน ทุ่ง จะ เกิด ผล และ พื้น ดิน จะ เกิด ผล ผลิต พวก เขา จะ อยู่ อย่าง ปลอดภัย ใน แผ่นดิน ของ เขา ทั้ง จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา หัก คาน แอก ของ เขา เสีย และ ช่วย กู้ เขา จาก มือ ของ ผู้ กัก เขา ให้ เป็น ทาส
{34:28} พวก เขา จะ ไม่ เป็น ของ ริบ ของ บรรดา ประชาชาติ อีก ต่อ ไป และ สัตว์ ป่า บน ดิน ก็ จะ ไม่ กัด กิน เขา ทั้งหลาย และ พวก เขา จะ อยู่ อย่าง ปลอดภัย ไม่ มี ใคร ทำให้ เขา หวาดกลัว
{34:29} และ เรา จะ จัด หา ที่ เพาะปลูก อัน ลือชื่อ แก่ เขา เพื่อ เขา จะ ไม่ ถูก ผลาญ ด้วย ความ อดอยาก ใน แผ่นดิน อีก ต่อ ไป ไม่ ต้อง ทน รับ ความ อับอาย จาก บรรดา ประชาชาติ
{34:30} แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา สถิต กับ เขา และ เขา คือ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เป็น ประชากร ของ เรา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{34:31} เจ้า ทั้งหลาย เป็น แกะ ของ เรา เป็น แกะ ใน ทุ่ง หญ้า ของ เรา เจ้า ทั้งหลาย เป็น คน ของ เรา และ เรา เป็น พระเจ้า ของ พวก เจ้า” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i35:1} การ พิพากษา ภูเขา เส อีร์
{35:1} และ พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{35:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ต่อสู้ ภูเขา เส อีร์ และ เผย พระ วจนะ ต่อสู้ มัน
{35:3} และ กล่าว กับ มัน ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ ภูเขา เส อีร์ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า และ เรา จะ เหยียด มือ เรา ต่อสู้ เจ้า แล้ว เรา จะ ทำให้ เจ้า ร้าง เปล่า และ ถูก ทิ้ง ร้าง
{35:4} เรา จะ ให้ เมือง ทั้งหลาย ของ เจ้า เป็น ซาก ปรัก หัก พัง และ เจ้า จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{35:5} เพราะ เจ้า เก็บ ความ แค้น เคือง มา แต่ เก่า ก่อน และ มอบ ประชาชน อิสราเอล ให้ แก่ อำนาจ ดาบ ใน เวลา แห่ง ภัย พิบัติ ของ พวก เขา และ ใน เวลา การ ลงโทษ ขั้น สุดท้าย
{35:6} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เรา จะ กำหนด ให้ เจ้า โลหิต ตก และ เรื่อง โลหิต ตก จะ ไล่ ตาม เจ้า เมื่อ เจ้า ไม่ เกลียด การ ทำให้ โลหิต ตก เรื่อง โลหิต ตก ก็ จะ ไล่ ตาม เจ้า ไป
{35:7} เรา จะ ทำให้ ภูเขา เส อีร์ ร้าง ว่างเปล่า และ เรา จะ ตัด ผู้ สัญจร เสีย จาก มัน
{35:8} เรา จะ ให้ ภูเขา ของ เจ้า เต็ม ด้วย ผู้ ถูก ฆ่า พวก ที่ ถูก ฆ่า ด้วย ดาบ จะ ล้ม ลง ตาม เนิน เขา ของ เจ้า ตาม หุบเขา ของ เจ้า และ ใน ห้วย ทุก แห่ง ของ เจ้า
{35:9} เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ที่ ร้าง เปล่า ตลอด ไป และ จะ ไม่ มี คน อาศัย ตาม เมือง ทั้งหลาย ของ เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{35:10} “ เพราะ เจ้า กล่าว ว่า‘ ประชาชาติ ทั้ง สอง นี้ และ แผ่นดิน ทั้ง สอง นี้ จะ ต้อง เป็น ของ ข้า เรา จะ เอา มัน มา เป็น กรรมสิทธิ์ ถึง แม้ พระ ยาห์เวห์ สถิต ที่ นั่น’
{35:11} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เรา มี ชีวิต อยู่ แน่นอน อย่างไร เรา จะ ทำ ต่อ เจ้า ตาม ความ โกรธ แค้น และ ความ อิจฉา ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า แสดง ต่อ พวก เขา เพราะ ความ เกลียด ชัง ของ เจ้า แล้ว เรา จะ สำแดง ตัว เรา ให้ เป็น ที่ รู้จัก ใน หมู่ พวก เขา เมื่อ เรา พิพากษา เจ้า
{35:12} แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา ยาห์เวห์ ได้ยิน คำ เหยียดหยาม ทั้งหมด ของ เจ้า ซึ่ง เจ้า ได้ พูด ต่อสู้ ภูเขา ทั้งหลาย แห่ง อิสราเอล ว่า‘ มัน ถูก ทิ้ง ให้ ร้าง เปล่า มัน ถูก มอบ ไว้ ให้ เรา กัด กิน’
{35:13} เจ้า คุย ข่ม เรา ด้วย ปาก ของ เจ้า และ ว่ากล่าว เรา อีก มากมาย เรา ได้ยิน หมด แล้ว
{35:14} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ขณะ ที่ ทั้ง พิภพ ร่าเริง เรา จะ ทำให้ เจ้า ร้าง เปล่า
{35:15} เช่น เดียว กับ ที่ เจ้า ร่าเริง เมื่อ มรดก ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล นั้น ต้อง ถูก ทำให้ ร้าง เปล่า ไป เรา ก็ จะ ทำ เช่น นั้น กับ เจ้า โอ ภูเขา เส อีร์ และ เอ โดม ทั้งหมด คือ ทั้งหมด ของ มัน จะ เป็น ที่ ร้าง เปล่า แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i36:1} อิสราเอล รับ การ อวยพร
{36:1} เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ ต่อ ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล จง กล่าว ว่า“ ภูเขา ของ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์
{36:2} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ศัตรู กล่าวขวัญ ถึง เจ้า ว่า‘ ฮะ ฮ้า’ และ ว่า‘ ที่ สูง โบราณ เหล่า นั้น ได้ ตก เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เรา แล้ว’
{36:3} เพราะ ฉะนั้น จง เผย พระ วจนะ และ กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ ว่า เออ เนื่อง จาก พวก เขา ทำให้ เจ้า รกร้าง และ บีบคั้น เจ้า จาก รอบ ด้าน จน เจ้า ตก เป็น กรรมสิทธิ์ ของ บรรดา ประชาชาติ ที่ เหลือ นั้น และ เจ้า กลาย เป็น ขี้ ปาก และ เป็น ที่ นินทา ของ ประชาชน
{36:4} เพราะ ฉะนั้น ภูเขา ของ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ กับ ภูเขา และ เนิน เขา ห้วย และ หุบเขา กับ ซาก ปรัก หัก พัง และ ที่ ร้าง เปล่า ทั้ง บรรดา เมือง ที่ ผู้คน ละทิ้ง ซึ่ง ได้ กลาย เป็น ของ ริบ และ เป็น ที่ เย้ยหยัน ของ ประชาชาติ ที่ เหลือ ซึ่ง อยู่ รอบๆ
{36:5} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่าด้วย ความ หวงแหน อย่าง เดือดดาล ของ เรา เรา พูด ต่อสู้ ประชาชาติ ที่ เหลือ และ เอ โดม ทั้งหมด ผู้ ซึ่ง เอา แผ่นดิน ของ เรา ไป เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พวก เขา เอง ด้วย ความ ร่าเริง เต็ม หัวใจ และ ด้วย ความ มุ่ง ร้าย เพื่อ จะ ไล่ คน ใน นั้น ออก ไป เป็น ของ ริบ
{36:6} เพราะ ฉะนั้น จง เผย พระ วจนะ ต่อ แผ่นดิน อิสราเอล และ เจ้า จง กล่าว กับ ภูเขา และ เนิน เขา กับ ห้วย และ หุบเขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา พูด ด้วย ความ หวงแหน และ ด้วย ความ โกรธ ของ เรา เพราะ เจ้า ได้ ทน รับ ความ อับอาย จาก บรรดา ประชาชาติ
{36:7} เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย จึง ตรัส ว่า เรา ปฏิญาณ ว่า ประชาชาติ รอบๆ เจ้า นั้น จะ ต้อง รับ ความ อับอาย
{36:8} “ แต่ เจ้า ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล เอ๋ย เจ้า จะ แตก กิ่ง ก้าน ของ เจ้า ออก มา และ จะ ออก ผล ให้ แก่ อิสราเอล ประชากร ของ เรา เพราะ ว่า พวก เขา จะ กลับ มา ใน ไม่ ช้า
{36:9} เพราะ ดู สิ เรา อยู่ กับ เจ้า เรา จะ หัน มา หา เจ้า และ เจ้า จะ ได้ รับ การ ไถ และ การ หว่าน
{36:10} และ เรา จะ ทวี จำนวน คน ให้ แก่ เจ้า คือ แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด เมือง ทั้งหลาย จะ มี คน อาศัย อยู่ และ ซาก ปรัก หัก พัง จะ ถูก สร้าง ขึ้น ใหม่
{36:11} เรา จะ ทวี จำนวน ทั้งคน และ สัตว์ แก่ เจ้า จะ เพิ่มพูน ขึ้น และ จะ มี ลูก ดก เรา จะ ทำให้ เจ้า มี คน อาศัย อยู่ อย่าง ใน กาล ก่อน และ จะ ให้ เจ้า รุ่งเรือง มาก กว่า ก่อน แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{36:12} เออ เรา จะ ให้ คน มา เดิน บน เจ้า คือ อิสราเอล ประชากร ของ เรา เขา ทั้งหลาย จะ ได้ เจ้า เป็น กรรมสิทธิ์ และ เจ้า จะ เป็น มรดก ของ เขา ทั้งหลาย และ เจ้า จะ ไม่ ทำให้ เขา โศกเศร้า เรื่อง ลูก อีก ต่อ ไป
{36:13} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เพราะ คน กล่าว กับ เจ้า ว่า‘ เจ้า กิน คน และ เจ้า ทำให้ ประชาชาติ ของ เจ้า โศกเศร้า เรื่อง ลูก’
{36:14} เพราะ ฉะนั้น เจ้า จะ ไม่ กิน คน และ ไม่ ทำให้ ประชาชาติ ของ เจ้า โศกเศร้า เรื่อง ลูก อีก เลย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{36:15} เรา จะ ไม่ ให้ เจ้า ได้ยิน คำ เยาะเย้ย ของ ประชาชาติ ต่างๆ อีก และ เจ้า ไม่ ต้อง ทน รับ ความ ขายหน้า ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย อีก และ จะ ไม่ ทำให้ ประชาชาติ ของ เจ้า สะดุด อีก เลย” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i36:16} การ ฟื้นฟู อิสราเอล
{36:16} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า อีก ว่า
{36:17} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เมื่อ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ของ ตน เขา ทำให้ แผ่นดิน เป็น มลทิน ด้วย วิถี และ การ กระทำ ของ เขา ความ ประพฤติ ของ เขา ต่อ หน้า เรา ก็ เหมือน มลทิน อัน เกิด จาก ประจำเดือน
{36:18} เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ระบาย ความ โกรธ ของ เรา ออก เหนือ เขา ด้วย เรื่อง โลหิต ซึ่ง เขา ได้ ทำให้ ตก บน แผ่นดิน ด้วย เรื่อง รูป เคารพ ซึ่ง เขา ทำให้ แผ่นดิน นั้น เป็น มลทิน
{36:19} เรา จึง กระจาย พวก เขา ไป ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ และ ให้ เขา กระจัด กระจาย ไป ตาม ประเทศ ต่างๆ เรา พิพากษา เขา ตาม วิถี และ การ กระทำ ของ เขา
{36:20} แต่ เมื่อ พวก เขา ไป ยัง บรรดา ประชาชาติ ไม่ ว่า ไป ถึง ไหน เขา ก็ ทำให้ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา เสื่อม เกียรติ เพราะ คน กล่าวขวัญ ถึง พวก เขา ว่า‘ คน เหล่า นี้ เป็น ประชากร ของ พระ ยาห์เวห์ ถึง กระนั้น เขา ยัง ต้อง ออก ไป จาก แผ่นดิน ของ พระองค์’
{36:21} แต่ เรา ยัง เป็นห่วง นาม บริสุทธิ์ ของ เรา ซึ่ง พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทำให้ เสื่อม เกียรติ ท่ามกลาง ประชาชาติ ที่ เขา ตก ไป อยู่ นั้น
{36:22} “ เพราะ ฉะนั้น จง กล่าว กับ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย ที่ เรา กำลัง จะ ทำ อยู่ นั้น ไม่ ใช่ เพราะ เห็นแก่ เจ้า แต่ เพราะ เห็นแก่ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา ซึ่ง เจ้า ได้ ทำให้ เสื่อม เกียรติ ท่ามกลาง ประชาชาติ ซึ่ง เจ้า เข้า ไป อยู่ นั้น
{36:23} และ เรา จะ สำแดง ความ ศักดิ์สิทธิ์ ของ นาม ยิ่งใหญ่ ของ เรา ซึ่ง ถูก ลบหลู่ ท่ามกลาง ประชาชาติ คือ นาม ที่ เจ้า ทำให้ เสื่อม เกียรติ ท่ามกลาง พวก เขา แล้ว ประชาชาติ ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์พระยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ เมื่อ เรา สำแดง ความ ศักดิ์สิทธิ์ ของ เรา ท่ามกลาง พวก เจ้า ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา ทั้งหลาย
{36:24} เพราะ ว่า เรา จะ นำ พวก เจ้า ออก มา จาก ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เจ้า มา จาก ทุก ประเทศ แล้ว นำ เจ้า เข้า มา ใน แผ่นดิน ของ เจ้า เอง
{36:25} เรา จะ เอา น้ำ สะอาด พรม เจ้า ทั้งหลาย แล้ว เจ้า จะ สะอาด พ้น จาก มลทิน ทั้งหลาย ของ เจ้า และ เรา จะ ชำระ พวก เจ้า จาก รูป เคารพ ทั้งหลาย ของ เจ้า
{36:26} เรา จะ ให้ ใจ ใหม่ แก่ พวก เจ้า และ เรา จะ บรรจุ วิญญาณ ใหม่ ไว้ ภายใน ของ เจ้า ทั้งหลาย เรา จะ นำ ใจ หิน ออก จาก เนื้อ ของ เจ้า และ ให้ ใจ เนื้อ แก่ เจ้า
{36:27} เรา จะ ใส่ วิญญาณ ของ เรา ไว้ ภายใน ของ เจ้า ทั้งหลาย แล้ว ทำให้ เจ้า ดำเนิน ตาม กฎเกณฑ์ ของ เรา และ รักษา กฎหมาย ของ เรา ทั้ง ทำ ตาม นั้น
{36:28} เจ้า ทั้งหลาย จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ที่ เรา ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ เจ้า จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา เอง จะ เป็น พระเจ้า ของ เจ้า
{36:29} เรา จะ ช่วย เจ้า ให้ พ้น มลทิน ทั้งหลาย ของ เจ้า และ เรา จะ เรียก ข้าว มา และ ทำให้ มัน เพิ่มพูน ขึ้น และ จะ ไม่ ให้ เจ้า มี ความ อดอยาก อีก
{36:30} เรา จะ เพิ่มพูน ผล ของ ต้นไม้ และ ผล ผลิต จาก พื้น ดิน เพื่อ เจ้า จะ ไม่ ต้อง ทน รับ ความ ขายหน้า ท่ามกลาง ประชาชาติ เพราะ ความ อดอยาก อีก ต่อ ไป
{36:31} แล้ว พวก เจ้า จะ ระลึก ถึง วิถี ชั่ว ของ เจ้า และ การ กระทำ ที่ ไม่ ดี ของ เจ้า แล้ว เจ้า จะ เกลียด ตัวเอง เพราะ ความ ผิด บาป ของ เจ้า และ สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ เจ้า
{36:32} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่าที่ เรา ทำ นั้น ไม่ ใช่ เพราะ เห็นแก่ เจ้า พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย พวก เจ้า จง รับรู้ ไว้ จง อับอาย และ ขายหน้า ด้วย วิถี ทั้งหลาย ของ เจ้า”
{36:33} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน ที่ เรา ชำระ พวก เจ้า จาก ความ ผิด บาป ทั้งหมด ของ เจ้า นั้น เรา จะ ทำให้ เมือง ทั้งหลาย มี คน อาศัย อยู่ และ ซาก ปรัก หัก พัง จะ ถูก สร้าง ขึ้น ใหม่
{36:34} แผ่นดิน ที่ รกร้าง จะ ได้ รับ การ ไถ และ จะ ไม่ เป็น ที่ ร้าง เปล่า เช่น ที่ เคย ปรากฏ แก่ สายตา ของ ผู้ ผ่าน ไป มา
{36:35} และ คน ทั้งหลาย จะ กล่าว ว่า‘ แผ่นดิน นี้ ที่ เคย รกร้าง ได้ กลาย เป็น อย่าง สวน เอ เดน และ เมือง ทั้งหลาย ที่ ร้าง เปล่า รกร้าง และ หัก พัง เดี๋ยวนี้ ก็ มี คน อยู่ และ มี กำแพง’
{36:36} แล้ว บรรดา ประชาชาติ ที่ เหลือ ซึ่ง อยู่ รอบๆ เจ้า จะ รู้ ว่า เรา ยาห์เวห์ ได้ สร้าง เมือง หัก พัง เหล่า นี้ ขึ้น ใหม่ และ ปลูก พืช ใน ที่ รกร้าง นั้น เรา ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว และ เรา จะ ทำ เช่น นั้น
{36:37} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า อีก ครั้ง หนึ่ง เรา จะ ยอม ให้ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ขอ ต่อ เรา ให้ ทำ สิ่ง นี้ แก่ พวก เขา เรา จะ เพิ่ม จำนวน พวก เขา ให้ มี คน มาก อย่าง ฝูง แพะ แกะ
{36:38} ฝูง แพะ แกะ สำหรับ การ ถวาย บูชา และ ฝูง แพะ แกะ ใน กรุง เยรูซาเล็ม ระหว่าง เทศกาล ของ เธอ เป็น อย่างไร เมือง ทั้งหลาย ที่ ร้าง เปล่า ก็ จะ เต็ม ด้วย ฝูง คน อย่าง นั้น แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i37:1} หุบเขา กระดูก แห้ง
{37:1} พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ มา อยู่ เหนือ ข้าพเจ้า แล้ว พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า ออก มา ด้วย พระ วิญญาณ ของ พระ ยาห์เวห์ แล้ว วาง ข้าพเจ้า ไว้ กลาง หุบเขา ที่ มี กระดูก เต็ม ไป หมด
{37:2} พระองค์ ทรง พา ข้าพเจ้า ไป รอบๆ กระดูก เหล่า นั้น ดู สิ มี กระดูก มากมาย เหลือเกิน บน พื้น หุบเขา และ นี่แน่ะ เป็น กระดูก แห้ง มากๆ
{37:3} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย กระดูก เหล่า นี้ จะ มี ชีวิต ได้ ไหม?” และ ข้าพเจ้า ทูล ตอบ ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย พระองค์ ทรง ทราบ อยู่ แล้ว”
{37:4} พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า อีก ว่า“ จง เผย พระ วจนะ ต่อ กระดูก เหล่า นี้ และ กล่าว กับ พวก มัน ว่า กระดูก แห้ง เอ๋ย จง ฟัง พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์”
{37:5} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แก่ กระดูก เหล่า นี้ ว่า“ ดู สิ เรา จะ นำ ลมหายใจ เข้า ไป ใน พวก เจ้า และ เจ้า จะ มี ชีวิต
{37:6} เรา จะ ใส่ เส้นเอ็น ไว้ บน พวก เจ้า และ จะ ทำให้ มี เนื้อ ขึ้น มา บน เจ้า และ เอา หนัง หุ้ม เจ้า และ บรรจุ ลมหายใจ ใน เจ้า แล้ว เจ้า จะ มี ชีวิต แล้ว พวก เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{37:7} ข้าพเจ้า ก็ เผย พระ วจนะ ตาม ที่ ข้าพเจ้า ได้ รับ พระ บัญชา และ เมื่อ ข้าพเจ้า เผย พระ วจนะ อยู่ นั้น ก็ มี เสียง และ ดู สิ เป็น เสียง สั่น รัว พวก กระดูก นั้น เข้า มา หา กัน กระดูก กับ กระดูก
{37:8} และ เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู ก็ เห็น มี เอ็น บน พวก มัน เนื้อ ก็ ขึ้น มา บน กระดูก และ หนัง ก็ มา หุ้ม มัน ไว้ แต่ ไม่ มี ลมหายใจ ใน นั้น
{37:9} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง เผย พระ วจนะ แก่ ลมหายใจ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ เถิด จง กล่าว กับ ลมหายใจ ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ลมหายใจ เอ๋ย จง มา จาก ลม ทั้ง สี่ มา หายใจ เข้า ไป ใน คน ที่ ถูก ฆ่า พวก นี้ เพื่อ ให้ เขา มี ชีวิต”
{37:10} แล้ว ข้าพเจ้า ก็ เผย พระ วจนะ ตาม ที่ พระองค์ ทรง บัญชา ข้าพเจ้า และ ลมหายใจ ก็ เข้า มา ใน ร่าง เหล่า นั้น พวก เขา ก็ มี ชีวิต แล้ว ก็ ยืน ขึ้น ด้วย เท้า เป็น กองทัพ ใหญ่ โต มาก จริงๆ
{37:11} แล้ว พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย กระดูก เหล่า นี้ คือ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด ดู สิ เขา ทั้งหลาย กล่าว ว่า‘ กระดูก ของ เรา แห้ง และ ความ หวัง ของ เรา ก็ หมด สิ้น เรา ถูก ทำลาย เสีย หมด’
{37:12} เพราะ ฉะนั้น จง เผย พระ วจนะ และ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ ประชากร ของ เรา เอ๋ย เรา จะ เปิด หลุม ฝัง ศพ ของ เจ้า ทั้งหลาย และ เอา เจ้า ออก มา จาก หลุม ศพ ของ เจ้า และ จะ นำ เจ้า กลับ มา ยัง แผ่นดิน อิสราเอล
{37:13} โอ ประชากร ของ เรา เอ๋ย เจ้า ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ เมื่อ เรา เปิด หลุม ศพ ของ เจ้า และ เอา เจ้า ออก มา จาก หลุม ศพ ของ เจ้า
{37:14} และ เรา จะ ใส่ วิญญาณ ของ เรา ไว้ ใน เจ้า แล้ว เจ้า ทั้งหลาย จะ มี ชีวิต และ เรา จะ วาง เจ้า ไว้ ใน แผ่นดิน ของ เจ้า แล้ว เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ ได้ ลั่น วาจา แล้ว และ เรา จะ ลงมือ ทำ” พระ ยาห์เวห์ ตรัส ดังนี้ แหละ
{i37:15} ไม้ สอง อัน
{37:15} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{37:16} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เอา ไม้ มา อัน หนึ่ง เขียน ลง ว่า‘ สำหรับ ยูดาห์ และ สำหรับ ชน อิสราเอล ที่ ผูกพัน กับ ยูดาห์’ จง เอา ไม้ มา อีก อัน หนึ่ง เขียน ลง ว่า‘ สำหรับ โย เซฟ (ไม้ ของ เอฟ รา อิม) และ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด ที่ ผูกพัน กับ โย เซฟ’
{37:17} แล้ว นำ ไม้ ทั้ง สอง รวม เข้า เป็น อัน เดียว เพื่อ เป็น ไม้ อัน เดียวกัน ใน มือ ของ เจ้า
{37:18} และ เมื่อ คน ใน ชน ชาติ เจ้า กล่าว กับ เจ้า ว่า‘ ท่าน จะ ไม่ บอก ให้ เรา รู้ หรือ ว่า สิ่ง นี้ หมายความ ว่า อะไร?’
{37:19} จง กล่าว กับ พวก เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา กำลัง จะ เอา ไม้ ของ โย เซฟ (ซึ่ง อยู่ ใน มือ ของ เอฟ รา อิม) และ ของ เผ่า ต่างๆ ของ อิสราเอล ที่ ผูกพัน กับ เขา และ เรา จะ เอา ไม้ ของ ยูดาห์ มา แล้ว ทำให้ เป็น ไม้ อัน เดียวกัน และ จะ เป็น ไม้ อัน เดียว ใน มือ ของ เรา
{37:20} เมื่อ ไม้ ทั้ง สอง ที่ เจ้า เขียน นั้น อยู่ ใน มือ เจ้า ต่อ หน้า ต่อ ตา เขา ทั้งหลาย
{37:21} ก็ จง กล่าว กับ เขา ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ดู สิ เรา จะ นำ คน อิสราเอล มา จาก ท่ามกลาง บรรดา ประชาชาติ ที่ พวก เขา ได้ เข้า ไป อยู่ ด้วย นั้น และ จะ รวบรวม เขา มา จาก รอบ ด้าน แล้ว นำ เขา มา ยัง แผ่นดิน ของ เขา เอง
{37:22} และ เรา จะ ทำให้ พวก เขา เป็น ประชาชาติ เดียว ใน แผ่นดิน นั้น ที่ บน ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล และ จะ มี กษัตริย์ องค์ เดียว เป็น กษัตริย์ อยู่ เหนือ เขา ทั้งหมด พวก เขา จะ ไม่ เป็น สอง ประชาชาติ อีก ต่อ ไป และ จะ ไม่ แยก เป็น สอง ราช อาณาจักร อีก ต่อ ไป
{37:23} และ พวก เขา จะ ไม่ ทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน ด้วย รูป เคารพ หรือ ด้วย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา หรือ ด้วย การ ล่วงละเมิด ทุก อย่าง ของ เขา อีก ต่อ ไป แต่ เรา จะ ช่วย เขา ให้ พ้น จาก บาป ใน ที่ อาศัย ของ พวก เขา นั้น และ เรา จะ ชำระ เขา แล้ว พวก เขา จะ เป็น ประชากร ของ เรา และ เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา
{37:24} “ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา จะ เป็น กษัตริย์ เหนือ เขา ทั้งหลาย และ เขา ทุก คน จะ มี ผู้ เลี้ยง เดียวกัน เขา จะ ดำเนิน ตาม กฎหมาย ของ เรา และ รักษา กฎเกณฑ์ ของ เรา ทั้ง ทำ ตาม
{37:25} เขา ทั้งหลาย จะ อาศัย อยู่ ใน แผ่นดิน ที่ เรา ได้ ให้ แก่ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ เรา ซึ่ง บรรดา บรรพบุรุษ ของ พวก เจ้า อาศัย อยู่ พวก เขา และ ลูก ของ เขา รวม ทั้ง หลาน ของ เขา จะ อาศัย อยู่ ที่ นั่น เป็น นิตย์ และ ดา วิด ผู้ รับใช้ ของ เรา จะ เป็น เจ้านาย ของ เขา เป็น นิตย์
{37:26} เรา จะ ทำ พัน ธ สัญญา แห่ง สันติภาพ กับ เขา จะ เป็น พัน ธ สัญญา นิรันดร์ แก่ เขา และ เรา จะ ก่อตั้ง พวก เขา และ ให้ เขา ทวี มาก ขึ้น และ เรา จะ ตั้ง สถาน นมัสการ ของ เรา ไว้ ท่ามกลาง เขา เป็น นิตย์
{37:27} ที่ อาศัย ของ เรา จะ อยู่ กับ เขา ทั้งหลาย เรา จะ เป็น พระเจ้า ของ เขา และ เขา จะ เป็น ประชากร ของ เรา
{37:28} แล้ว ประชาชาติ ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา ยาห์เวห์ ได้ ทำให้ อิสราเอล บริสุทธิ์ เมื่อ สถาน นมัสการ ของ เรา อยู่ ท่ามกลาง เขา เป็น นิตย์”
{i38:1} พวก โกก รุกราน
{38:1} พระ วจนะ ของ พระ ยาห์เวห์ มา ยัง ข้าพเจ้า ว่า
{38:2} “ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มุ่งหน้า ของ เจ้า ต่อสู้ โกก แห่ง แผ่นดิน มา โกก เจ้านาย องค์ สำคัญ ของ เม เชค และ ทู บัล และ จง เผย พระ วจนะ กล่าวโทษ เขา
{38:3} จง กล่าว ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า โอ โกก นี่แน่ะ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า ผู้ เป็น เจ้านาย องค์ สำคัญ ของ เม เชค และ ทู บัล
{38:4} เรา จะ ให้ เจ้า หัน กลับ และ เอา เบ็ด เกี่ยว ขา กรรไกร ของ เจ้า แล้ว เรา จะ นำ เจ้า ออก มา พร้อม กับ กองทัพ ทั้งหมด ของ เจ้า ทั้ง พวก ม้า และ บรรดา พล ม้า ทุก คน สวม เครื่อง ยุทธภัณฑ์ ครบถ้วน เป็น พรรคพวก ใหญ่ โต ทุก คน ถือ ดาบ มี โล่ และ ดั้ง
{38:5} เปอร์เซีย คู ช และ พู ตอ ยู่ กับ พวก เขา ด้วย ทุก คน มี โล่ และ หมวก เหล็ก
{38:6} โก เมอร์ และ กอง กำลัง ทั้งหมด ของ เขา เบธ โท การ มาห์ จาก เหนือ สุด พร้อม กับ กอง กำลัง ทั้งหมด ของ เขา มี ชน ชาติ มากมาย อยู่ กับ เจ้า
{38:7} “ เจ้า และ พล พรรค ทั้งหมด ซึ่ง ชุมนุม อยู่ กับ เจ้า จง เตรียม พร้อม และ ให้ พร้อม ไว้ เสมอ และ จง เป็น ยาม เฝ้า พวก เขา ไว้
{38:8} เมื่อ ล่วง ไป เป็น เวลา นาน เจ้า จะ ต้อง ถูก เรียกตัว ใน ปี ต่อๆ ไป ใน อนาคต เจ้า จะ ยก เข้า ไป ต่อสู้ กับ แผ่นดิน ซึ่ง ได้ รับ การ ฟื้นฟู จาก สงคราม และ ถูก รวบรวม จาก ประชาชน มากมาย บน ภูเขา อิสราเอล ซึ่ง เคย เป็น ซาก ปรัก หัก พัง มา ตลอด และ แผ่นดิน นั้น มา จาก ประชาชน และ ทุก คน อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย แล้ว
{38:9} และ เจ้า จะ รุก คืบ ไป เหมือน พายุ เจ้า จะ ปกคลุม แผ่นดิน นั้น เหมือน เมฆ คือ เจ้า และ กอง กำลัง ทั้งหมด ของ เจ้า รวม ทั้ง ชน ชาติ จำนวน มาก ที่ อยู่ กับ เจ้า
{38:10} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน นั้น จะ บังเกิด ความคิด ใน ใจ ของ เจ้า และ เจ้า จะ คิด แผนการ ชั่ว
{38:11} และ เจ้า จะ กล่าว ว่า‘ เรา จะ ยก ทัพ ไป ยัง แผ่นดิน ที่ เป็น ชนบท ไร้ กำแพง เรา จะ ไป ยัง พวก ที่ อาศัย อยู่ อย่าง สงบสุข และ ปลอดภัย พวก เขา ทุก คน อาศัย อยู่ โดย ไม่ มี กำแพง ไม่ มี ดาล และ ไม่ มี ประตู’
{38:12} เพื่อ ปล้น และ ริบ ข้าวของ ทั้ง ยื่น มือ ของ เจ้า ต่อสู้ ดินแดน ที่ เคย เป็น ซาก ปรัก หัก พัง ซึ่ง ขณะ นี้ มี คน อาศัย อยู่ และ ต่อสู้ ประชาชน ที่ ถูก รวบรวม จาก บรรดา ประชาชาติ ผู้ ซึ่ง ได้ ฝูง ปศุสัตว์ และ สมบัติ ทั้ง เป็น ผู้ อาศัย อยู่ ณ ศูนย์กลาง ของ แผ่นดิน โลก
{38:13} เช บา และ เด ดาน ทั้ง บรรดา พ่อค้า แห่ง ทา รชิช และ พวก สิงห์ หนุ่ม ของ เมือง นั้น จะ กล่าว กับ เจ้า ว่า‘ ท่าน มา เพื่อ จะ ปล้น และ ริบ ข้าวของ หรือ? ท่าน ชุมนุม พล พรรค เพื่อ จะ ขน เงิน และ ทอง ไป ทั้ง ขน เอา ฝูง ปศุสัตว์ และ สมบัติ ไป และ เพื่อ จะ ปล้น ข้าวของ มากมาย หรือ?’
{38:14} “ เพราะ ฉะนั้น บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ และ กล่าว กับ โกก ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน นั้น เมื่อ อิสราเอล ประชากร ของ เรา อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย แล้ว เจ้า จะ เร้า ใจ เจ้า เอง
{38:15} เจ้า จะ มา จาก ที่ ของ เจ้า ทาง เหนือ สุด ทั้ง เจ้า และ ชน ชาติ ทั้งหลาย จำนวน มาก ที่ อยู่ กับ เจ้า ทุก คน ขี่ ม้า เป็น พล พรรค ทรง พลัง ยิ่ง เป็น กองทัพ มหึมา
{38:16} เจ้า จะ ขึ้น มา ต่อสู้ อิสราเอล ประชากร ของ เรา เหมือน อย่าง เมฆ คลุม แผ่นดิน โอ้ โกก ใน เวลา ภายหน้า เรา จะ นำ เจ้า มา ต่อสู้ กับ แผ่นดิน ของ เรา เพื่อ ประชาชาติ ทั้งหลาย จะ รู้จัก เรา เมื่อ เรา สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก เขา ผ่าน ตัว เจ้า
{i38:17} พิพากษา โทษ โกก
{38:17} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เจ้า เป็น ผู้ นั้น หรือ? ผู้ ที่ เรา ได้ พูด ถึง ใน สมัย ก่อน ผ่าน ผู้ รับใช้ ของ เรา คือ ผู้ เผย พระ วจนะ ของ อิสราเอล ซึ่ง ได้ เผย พระ วจนะ ใน เวลา นั้น อยู่ หลาย ปี แล้ว ว่า‘ เรา จะ นำ เจ้า มา ต่อสู้ กับ เขา ทั้งหลาย’
{38:18} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า และ ใน วัน นั้น เมื่อ โกก ยก มา ต่อสู้ กับ ดินแดน อิสราเอล ความ โกรธ รุนแรง ของ เรา จะ พลุ่ง ขึ้น
{38:19} และ เรา จะ ประกาศ ด้วย ความ หวงแหน และ ด้วย ไฟ แห่ง ความ พิโรธ ของ เรา ว่า ใน วัน นั้น จะ มี การ สั่น ไหว อย่าง รุนแรง ใน แผ่นดิน อิสราเอล
{38:20} ปลา ใน ทะเล และ นก ใน อากาศ ทั้ง สัตว์ ป่า ใน ทุ่ง และ สัตว์ เลื้อยคลาน ที่ คลาน อยู่ บน พื้น ดิน และ มนุษย์ ทั้งหมด ที่ อยู่ บน พื้น ดิน จะ สั่น สะเทือน ต่อ หน้า เรา ภูเขา ทั้งหลาย จะ พัง ลง ทั้ง หน้าผา และ กำแพง ทุก แห่ง จะ พัง ลง บน แผ่นดิน
{38:21} แล้ว เรา จะ เรียก ดาบ มา ต่อสู้ กับ โกก บน ภูเขา ทุก แห่ง ของ เรา และ ดาบ ของ แต่ละ คน จะ ต่อสู้ กับ พวก ของ เขา เอง” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{38:22} เรา จะ พิพากษา โทษ เขา ด้วย โรค ระบาด และ ด้วย โลหิต ตก เรา จะ ให้ ฝน ที่ ตก หนัก ก้อน ลูกเห็บ ไฟ และ กำมะถัน ถูก เท ลง ใส่ เขา และ กองทัพ ของ เขา รวม ทั้ง บรรดา ชน ชาติ จำนวน มาก ที่ อยู่ กับ เขา
{38:23} ดังนั้น เรา จะ สำแดง ความ ยิ่งใหญ่ และ ความ บริสุทธิ์ ของ เรา และ ทำให้ เรา เป็น ที่ รู้จัก ใน สายตา ของ ประชาชาติ มากมาย แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์”
{i39:1} กองทัพ ของ โกก ถูก ทำลาย
{39:1} และ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง เผย พระ วจนะ ต่อสู้ โกก และ กล่าว ว่า“ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า นี่แน่ะ เรา เป็น ปฏิปักษ์ กับ เจ้า โอ โกก ผู้ เป็น เจ้า องค์ สำคัญ ของ เม เชค และ ทู บัล
{39:2} เรา จะ หัน เจ้า กลับ และ ลาก เจ้า ไป ตาม ทาง และ นำ เจ้า ขึ้น มา จาก ที่ เหนือ สุด แล้ว ให้ เจ้า เข้า ไป ต่อสู้ ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล
{39:3} และ เรา จะ ตี คัน ธนู ให้ หลุด จาก มือ ซ้าย เจ้า และ เรา จะ ให้ ลูก ธนู ตก จาก มือ ขวา เจ้า
{39:4} เจ้า จะ ล้ม ลง บน ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล ทั้ง เจ้า และ กองทัพ ทั้งหมด ของ เจ้า และ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ อยู่ กับ เจ้า เรา จะ มอบ เจ้า ให้ เป็น อาหาร แก่ เหยี่ยว ทุก ชนิด และ แก่ สัตว์ ป่า ทุ่ง
{39:5} เจ้า จะ ล้ม ลง บน พื้น ทุ่ง เพราะ เรา ได้ ลั่น วาจา แล้ว พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{39:6} เรา จะ ส่ง ไฟ มา เหนือ มา โกก และ เหนือ พวก ที่ อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย ตาม แผ่นดิน ชายทะเล แล้ว เขา ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์
{39:7} “ และ เรา จะ ทำให้ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา เป็น ที่ รู้จัก ท่ามกลาง อิสราเอล ประชากร ของ เรา เรา จะ ไม่ ยอม ให้ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา ถูก ลบหลู่ อีก ต่อ ไป และ ประชาชาติ ทั้งหลาย จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ องค์ บริสุทธิ์ ใน อิสราเอล
{39:8} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า ดู สิ มัน มา ถึง แล้ว และ เกิด ขึ้น แล้ว คือ วัน นั้น ซึ่ง เรา ได้ ลั่น วาจา ไว้
{39:9} “ แล้ว คน เหล่า นั้น ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง ต่างๆ ของ อิสราเอล จะ ออก ไป แล้ว พวก เขา จะ จุด ไฟ เผา เครื่อง อาวุธ เสีย คือ ดั้ง และ โล่ คัน ธนู และ ลูก ธนู ไม้ พลอง และ หอก และ เขา จะ จุด ไฟ เผา เป็น เวลา 7 ปี
{39:10} เพราะ ฉะนั้น พวก เขา ไม่ ต้อง เอา ฟืน มา จาก ทุ่ง นา หรือ ตัด ฟืน จาก ป่า เพราะ เขา จะ จุด ไฟ ด้วย เครื่อง อาวุธ และ เขา จะ ริบ ข้าวของ ของ พวก ที่ มา ริบ ข้าวของ ของ เขา และ จะ ปล้น พวก ที่ มา ปล้น เขา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i39:11} การ ฝัง ศพ พวก โกก
{39:11} “ และ ใน วัน นั้น เรา จะ ให้ โกก มี สุสาน อยู่ ใน อิสราเอล คือ หุบเขา ของ คน สัญจร ไป มา ซึ่ง อยู่ ทาง ตะวัน ออก ของ ทะเล มัน จะ กีดขวาง คน ที่ สัญจร ไป มา เพราะ ว่า โกก และ พล พรรค ทั้งหมด ของ โกก จะ ถูก ฝัง อยู่ ที่ นั่น เขา จะ เรียก กัน ว่า หุบเขา พล พรรค โกก
{39:12} พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จะ ฝัง เขา ทั้งหลาย อยู่ ถึง 7 เดือน เพื่อ จะ ทำให้ แผ่นดิน นั้น สะอาด
{39:13} ประชาชน ทั้งหมด ของ แผ่นดิน จะ ฝัง ศพ พวก โกก และ ประชาชน จะ มี ชื่อเสียง ใน วัน นั้น เมื่อ เรา สำแดง พระ สิริ ของ เรา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{39:14} เขา ทั้งหลาย จะ ตั้ง คน ให้ สำรวจ แผ่นดิน อย่าง ต่อ เนื่อง เพื่อ ฝัง ศพ ของ พวก บุกรุก ซึ่ง ยัง เหลือ อยู่ บน พื้น แผ่นดิน เพื่อ ทำให้ แผ่นดิน สะอาด เขา จะ ออก ตรวจ ค้น ตั้งแต่ ปลาย เดือน ที่ 7
{39:15} เมื่อ คน เหล่า นั้น เดิน ผ่าน ไป มา ใน แผ่นดิน ถ้า ใคร เห็น กระดูก คน เข้า เขา จะ ทำ เครื่องหมาย ไว้ ข้าง กระดูก นั้น จน กว่า คน ฝัง จะ มา ฝัง กระดูก นั้น ไว้ ใน หุบเขา พล พรรค โกก
{39:16} (จะ มี เมือง หนึ่ง ชื่อ ว่า พล พรรค ด้วย) เขา จะ ทำให้ แผ่นดิน สะอาด เช่น นี้ แหละ
{39:17} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า จง พูด กับ นก ทุก ชนิด และ พูด กับ สัตว์ ป่า ทุ่ง ทั้งหมด ว่า จง ชุมนุม และ มา กัน เถิด จง รวม กัน มา จาก รอบ ด้าน มา ยัง การ เลี้ยง สักการ บูชา ที่ เรา เตรียม ไว้ ให้ พวก เจ้า เป็น การ เลี้ยง สักการ บูชา ยิ่งใหญ่ บน ภูเขา ทั้งหลาย ของ อิสราเอล แล้ว เจ้า จะ กิน เนื้อ และ ดื่ม เลือด
{39:18} พวก เจ้า จะ กิน เนื้อ ของ พวก ผู้ กล้า หาญ และ ดื่ม เลือด ของ เจ้านาย แห่ง พิภพ เหมือน เลือด ของ แกะ ผู้ ของ ลูก แกะ และ ของ แพะ กับ ของ โค ผู้ ทั้งหมด นี้ เป็น สัตว์ อ้วนพี แห่ง บา ชาน
{39:19} แล้ว พวก เจ้า จะ กิน ไขมัน จน เจ้า อิ่มหนำ และ ดื่ม เลือด จน เจ้า เมา ใน การ เลี้ยง สักการ บูชา ที่ เรา ได้ เตรียม ไว้ ให้ เจ้า
{39:20} และ เจ้า จะ อิ่มหนำ ที่ โต๊ะ อาหาร ของ เรา ด้วย เนื้อ ม้า และ เนื้อ ผู้ ขี่ ม้า ทั้ง เนื้อ ของ พวก ผู้ กล้า หาญ และ ของ นักรบ ทุก คน พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i39:21} อิสราเอล ได้ รับ การ ช่วยเหลือ ให้ กลับ แผ่นดิน
{39:21} “ และ เรา จะ สำแดง พระ สิริ ของ เรา ท่ามกลาง ประชาชาติ ทั้งหลาย และ ประชาชาติ ทั้งหมด จะ เห็น การ พิพากษา ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ ทำ ไป และ เห็น มือ เรา ที่ เรา วาง ไว้ บน เขา
{39:22} แล้ว พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ทั้งหลาย ตั้งแต่ วัน นั้น เป็นต้น ไป
{39:23} และ บรรดา ประชาชาติ จะ รู้ ว่า พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ถูก กวาด ไป เป็น เชลย เพราะ ความ ผิด บาป ของ เขา เพราะ พวก เขา ได้ ทำ ต่อ เรา ด้วย ความ อสัตย์ เรา จึง ซ่อน หน้า ของ เรา จาก เขา และ มอบ เขา ไว้ ใน มือ ศัตรู ของ เขา เขา ทุก คน จึง ล้ม ลง ด้วย ดาบ
{39:24} เรา ทำ กับ พวก เขา ตาม มลทิน ของ เขา และ ตาม การ ละเมิด ของ เขา และ เรา ซ่อน หน้า ของ เรา เสีย จาก เขา
{39:25} “ เพราะ ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ว่า บัดนี้ เรา จะ ให้ ยา โค บก ลับ จาก การ เป็น เชลย และ เรา จะ มี ความ กรุณา ต่อ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด และ เรา จะ หวงแหน นาม บริสุทธิ์ ของ เรา
{39:26} เมื่อ เขา ทั้งหลาย มา อาศัย อยู่ อย่าง ปลอดภัย ใน แผ่นดิน โดย ไม่ มี ใคร ทำให้ เขา หวาดกลัว เขา ก็ จะ ทน รับ ความ อับอาย ขายหน้า ของ เขา ทั้ง การ ทรยศ ซึ่ง เขา ได้ เคย ประพฤติ ต่อ เรา
{39:27} เมื่อ เรา นำ พวก เขา กลับ มา จาก ชน ชาติ ทั้งหลาย และ รวบรวม เขา มา จาก แผ่นดิน ศัตรู ของ เขา เรา จะ สำแดง ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ต่อ หน้า ต่อ ตา ประชาชาติ จำนวน มาก ผ่าน เขา
{39:28} แล้ว พวก เขา จะ รู้ ว่า เรา คือ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา เพราะ แม้ เรา ได้ ส่ง เขา ไป เป็น เชลย ยัง บรรดา ประชาชาติ เรา ก็ จะ รวบรวม เขา เข้า มา ใน แผ่นดิน ของ เขา และ จะ ไม่ ปล่อย ให้ สัก คน หนึ่ง ใน พวก เขา หลง เหลือ อยู่ ที่ นั่น อีก เลย
{39:29} และ เรา จะ ไม่ ซ่อน หน้า ของ เรา จาก เขา อีก เลย เนื่อง จาก เรา จะ เท วิญญาณ ของ เรา เหนือ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i40:1} นิมิต เกี่ยว กับ พระ นิเวศ หลัง ใหม่
{40:1} ใน ปี ที่ 25 ที่ เรา ถูก กวาด ไป เป็น เชลย คือ ใน ปี ที่ 14 หลัง จาก ที่ กรุง นั้น ถูก ทำลาย ณวันที่ 10 ของ ต้น ปี นั้น ใน วัน นั้น เอง พระ หัตถ์ ของ พระ ยาห์เวห์ มา อยู่ เหนือ ข้าพเจ้า แล้ว พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า ไป ที่ นั่น
{40:2} และ ทรง นำ ข้าพเจ้า โดย นิมิต ของ พระเจ้า มา ถึง แผ่นดิน อิสราเอล แล้ว พระองค์ ทรง วาง ข้าพเจ้า ไว้ บน ภูเขา สูง มากๆ ซึ่ง มี สิ่งก่อสร้าง ไป ทาง ทิศ ใต้ เหมือน เมือง หนึ่ง
{40:3} เมื่อ พระองค์ ทรง นำ ข้าพเจ้า ไป ยัง ที่ นั่น ดู สิ มี ชาย คน หนึ่ง ที่ มี ลักษณะ คล้าย ทองสัมฤทธิ์ และ มี เชือก ป่าน เส้น หนึ่ง กับ ไม้ วัด อัน หนึ่ง อยู่ ใน มือ ท่าน และ ท่าน ยืน อยู่ ที่ หอ ประตู
{40:4} และ ชาย ผู้ นั้น กล่าว กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง มอง ดู ด้วย ตา เจ้า เอง และ จง ฟัง ด้วย หู ของ เจ้า และ จง เอาใจ ใส่ ทุก สิ่ง ที่ เรา จะ สำแดง แก่ เจ้า เพราะ ว่าที่ เรา นำ เจ้า มา ที่ นี่ ก็ เพื่อ จะ สำแดง แก่ เจ้า จง ประกาศ ทุก สิ่ง ที่ เจ้า เห็น นั้น แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล”
{40:5} และ ดู สิ มี กำแพง ล้อม อยู่ รอบๆ บริเวณ ด้าน นอก พระ นิเวศ และ ใน มือ ของ ชาย ผู้ นั้น มี ไม้ วัด ยาว 3 เมตร แต่ละ เมตร ยาว ตาม มาตรฐาน การ วัด ดังนั้น ท่าน จึง วัด ความ หนา ของ กำแพง ได้ 3 เมตร และ วัด ความ สูง ได้ 3 เมตร
{40:6} แล้ว ท่าน เข้า ไป ทาง หอ ประตู ซึ่ง หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ออก ขึ้น ไป ตาม บันได และ วัด ธรณี ประตู ได้ ลึก 3 เมตร คือ ธรณี หนึ่ง ลึก 3 เมตร
{40:7} ส่วน ห้อง ยาม ลึก 3 เมตร และ กว้าง 3 เมตร และ ที่ ว่าง ระหว่าง ห้อง ยาม เหล่า นั้น กว้าง 2.5 เมตร ส่วน ธรณี ประตู ที่ วัด จาก ริม มุข ประตู ด้าน พระ นิเวศ นั้น วัด ได้ 3 เมตร
{40:8} แล้ว ท่าน ก็ วัด มุข ประตู ด้าน พระ นิเวศ
{40:9} ได้ ลึก 4 เมตร และ เสา มุข นั้น หนา 1 เมตร และ มุข ประตู อยู่ ด้าน พระ นิเวศ
{40:10} แต่ละ ด้าน ของ หอ ประตู ตะวัน ออก มี ห้อง ยาม อยู่ 3 ห้อง ห้อง ทั้ง สาม มี ขนาด เดียวกัน และ เสา ที่ อยู่ ทั้ง สอง ข้าง ก็ มี ขนาด เดียวกัน
{40:11} แล้ว ท่าน จึง วัด ความ กว้าง ของ ช่อง ทาง เข้า หอ ประตู ได้ 5 เมตร แต่ วัด ความ กว้าง ของ หอ ประตู ได้ 6.5 เมตร
{40:12} หน้า ห้อง ยาม นั้น มี เครื่อง กั้น สูง ครึ่ง เมตร และ ห้อง ยาม นั้น กว้าง และ ยาว ด้าน ละ 3 เมตร
{40:13} แล้ว ท่าน ก็ วัด หอ ประตู จาก ข้าง บน ของ กำแพง ด้าน หลัง ห้อง ยาม ห้อง หนึ่ง ไป ยัง ข้าง บน ของ กำแพง ด้าน หลัง ของ ห้อง ยาม อีก ฝั่ง หนึ่ง ซึ่ง มี ทาง เข้า หัน หน้า เข้า หา กัน ได้ กว้าง 12.5 เมตร
{40:14} แล้ว ท่าน วัด เสา ได้ สูง 30 เมตร มี ลาน รอบๆ หอ ประตู และ เสา
{40:15} ระยะ จาก ข้าง หน้า หอ ประตู ตรง ทาง เข้า ไป ยัง ปลาย ด้าน ใน ของ มุข หอ ประตู วัด ได้ 25 เมตร
{40:16} ตาม กำแพง ห้อง ยาม และ กำแพง ด้าน ใน หอ ประตู นั้น มี ช่อง หน้าต่าง อยู่ รอบๆ และ บริเวณ มุข ก็ มี ช่อง หน้าต่าง อยู่ รอบ ด้าน ใน เหมือน กัน และ ที่ กำแพง ด้าน ใน มี ต้น อินทผลัม อยู่
{40:17} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า เข้า ไป ที่ ลาน ชั้น นอก และ ดู สิ มี ห้อง หลาย ห้อง และ มี พื้น หิน ทำ ไว้ รอบๆ ลาน มี ห้อง 30 ห้อง หัน หน้า เข้า หา พื้น หิน
{40:18} และ พื้น หิน มี แนว ไป ตาม ปีก หอ ประตู และ กว้าง ออก ไป ตาม ด้าน ยาว ของ หอ ประตู นี่ เป็น พื้น หิน ชั้น ล่าง
{40:19} แล้ว ท่าน ก็ วัด ระยะ จาก ด้าน ใน ของ หอ ประตู ตรง ที่ อยู่ ต่ำ กว่า ไป ยัง ด้าน นอก ของ ลาน ชั้น ใน ได้ 50 เมตร ทั้ง ทาง ตะวัน ออก และ ทาง เหนือ
{40:20} แล้ว ท่าน ก็ วัด ความ ยาว และ ความ กว้าง ของ หอ ประตู ลาน ชั้น นอก หัน หน้า ไป ทาง เหนือ
{40:21} ห้อง ยาม ที่ อยู่ ด้าน ละ สาม ห้อง นั้น กับ เสา และ มุข มี ขนาด เดียว กับ หอ ประตู ตะวัน ออก ทั้งหมด ยาว 25 เมตร กว้าง 12.5 เมตร
{40:22} ทั้ง หน้าต่าง มุข และ ต้น อินทผลัม ของ หอ ประตู นี้ มี ขนาด เดียว กับ ของ หอ ประตู ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก และ มี บันได 7 ขั้น นำ ขึ้น ไป ถึง และ มุข นั้น อยู่ ข้าง ใน
{40:23} มี ประตู ที่ เปิด ไป สู่ ลาน ชั้น ใน อยู่ ฝั่ง ตรง ข้าม กับ ประตู ด้าน เหนือ เช่น เดียว กับ ประตู ด้าน ตะวัน ออก และ ท่าน ก็ วัด ระยะ จาก ประตู นอก ไป ถึง อีก ประตู ได้ 50 เมตร
{40:24} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า ตรง ไป ยัง ทิศ ใต้ และ ดู สิ มี หอ ประตู ทาง ทิศ ใต้ หอ หนึ่ง ท่าน ก็ วัด เสา และ วัด มุข ก็ มี ขนาด เท่ากับ หอ อื่นๆ
{40:25} มี ช่อง หน้าต่าง ที่ หอ ประตู และ ที่ มุข โดย รอบ เหมือน ช่อง หน้าต่าง หอ ประตู อื่นๆ หอ ประตู ยาว 25 เมตร และ กว้าง 12.5 เมตร
{40:26} มี บันได 7 ขั้น นำ ขึ้น ไป ถึง และ มุข นั้น อยู่ ข้าง ใน มี ต้น อินทผลัม ประดับ อยู่ ที่ กำแพง ด้าน ละ ต้น
{40:27} และ มี ประตู หนึ่ง อยู่ ทาง ทิศ ใต้ ของ ลาน ชั้น ใน แล้ว ท่าน ก็ วัด ระยะ จาก ประตู หนึ่ง ไป ยัง อีก ประตู หนึ่ง ทาง ทิศ ใต้ ได้ 50 เมตร
{40:28} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า มา ยัง ลาน ชั้น ใน โดย ประตู ทิศ ใต้ แล้ว ท่าน ก็ วัด ประตู ทิศ ใต้ มี ขนาด เท่ากับ ของ ประตู อื่นๆ
{40:29} ห้อง ยาม เสา และ มุข ของ หอ ประตู นี้ มี ขนาด เดียว กับ ที่ อื่น มี ช่อง หน้าต่าง โดย รอบ ที่ หอ ประตู และ ที่ มุข หอ ประตู ยาว 25 เมตร และ กว้าง 12.5 เมตร
{40:30} มี มุข อยู่ รอบ ลาน ชั้น ใน ยาว 12.5 เมตร และ กว้าง 2.5 เมตร
{40:31} มุข นั้น หัน หน้า สู่ ลาน ชั้น นอก มี ต้น อินทผลัม อยู่ ที่ เสา และ มี บันได ขึ้น ไป 8 ขั้น
{40:32} แล้ว ท่าน ก็ พา ข้าพเจ้า มา ที่ ลาน ชั้น ใน ด้าน ตะวัน ออก และ ท่าน ก็ วัด หอ ประตู ได้ ขนาด เท่ากับ หอ ประตู อื่นๆ
{40:33} ห้อง ยาม เสา และ มุข ของ หอ ประตู นี้ มี ขนาด เท่ากับ ที่ อื่น มี ช่อง หน้าต่าง และ มี มุข โดย รอบ หอ ประตู ยาว 25 เมตร และ กว้าง 12.5 เมตร
{40:34} มุข ของ ประตู นี้ ก็ หัน หน้า สู่ ลาน ชั้น นอก และ มี ต้น อินทผลัม อยู่ ที่ เสา ด้าน ละ ต้น และ มี บันได ขึ้น ไป 8 ขั้น
{40:35} แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า มา ยัง ประตู เหนือ และ ท่าน ก็ วัด หอ ประตู ได้ ขนาด เท่ากับ หอ ประตู อื่นๆ
{40:36} ห้อง ยาม เสา และ มุข ของ ประตู นี้ มี ขนาด เท่ากับ ที่ อื่น มี ช่อง หน้าต่าง โดย รอบ หอ ประตู ยาว 25 เมตร และ กว้าง 12.5 เมตร
{40:37} มุข ของ ประตู นี้ ก็ หัน หน้า สู่ ลาน ชั้น นอก และ มี ต้น อินทผลัม อยู่ ที่ เสา ด้าน ละ ต้น และ มี บันได ขึ้น ไป 8 ขั้น
{40:38} ที่ มุข ของ หอ ประตู นี้ มี ห้อง หนึ่ง ที่ มี ทาง เข้า เป็น ห้อง ล้าง เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว
{40:39} และ มี โต๊ะ ด้าน ละ สอง ตัว ที่ มุข ของ หอ ประตู ใช้ สำหรับ ฆ่า เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว เครื่องบูชา ลบล้าง บาป และ เครื่องบูชา ชดใช้ บาป
{40:40} และ ทาง ด้าน นอก ของ มุข ตรง ทาง เข้า หอ ประตู ด้าน เหนือ มี โต๊ะ 2 ตัว และ อีก ด้าน หนึ่ง ของ มุข หอ ประตู นั้น ก็ มี โต๊ะ 2 ตัว
{40:41} มี โต๊ะ อยู่ ข้าง หอ ประตู ข้าง นี้ 4 ตัว และ มี โต๊ะ อีก 4 ตัว อยู่ อีก ข้าง หนึ่ง รวม เป็น 8 ตัว ด้วย กัน ซึ่ง เขา ใช้ เป็น ที่ ฆ่า เครื่อง สัต วบูชา
{40:42} มี โต๊ะ 4 ตัว ทำ ด้วย หิน สกัด สำหรับ เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว หน้า กว้าง 75 เซนติเมตร และ ยาว 75 เซนติเมตร สูง 50 เซนติเมตร สำหรับ วาง เครื่องมือ ที่ ใช้ ฆ่า เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง สัต วบูชา
{40:43} มี ขอ ขนาด 7.5 เซนติเมตร ติด อยู่ ตาม กำแพง โดย รอบ เขา วาง เนื้อ ของ เครื่องบูชา บน โต๊ะ
{40:44} ใกล้ ประตู ชั้น ใน มี ห้อง ตรง ลาน ชั้น ใน อยู่ 2 ห้อง สำหรับ นัก ร้อง ห้อง หนึ่ง อยู่ ข้าง หอ ประตู เหนือ หัน หน้า ไป ทิศ ใต้ อีก ห้อง หนึ่ง อยู่ ข้าง หอ ประตู ใต้ หัน หน้า ไป ทิศ เหนือ
{40:45} และ ท่าน บอก ข้าพเจ้า ว่า ห้อง นี้ ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง ใต้ สำหรับ ปุโรหิต ผู้ ดูแล พระ นิเวศ
{40:46} และ ห้อง ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง เหนือ นั้น สำหรับ ปุโรหิต ผู้ ดูแล แท่น บูชา ปุโรหิต เหล่า นี้ เป็น วงศ์วาน ของ ศาโดก ใน บรรดา วงศ์วาน ของ เล วี ก็ มี พวก เขา เท่านั้น ที่ เข้า มา ใกล้ พระ ยาห์เวห์ เพื่อ จะ ปรนนิบัติ พระองค์
{40:47} แล้ว ท่าน ก็ วัด ลาน ชั้น ใน ได้ ยาว 50 เมตร และ กว้าง 50 เมตร เป็น สี่เหลี่ยม จัตุรัส และ แท่น บูชา อยู่ ข้าง หน้า พระ นิเวศ
{i40:48} พระ นิเวศ 1 พกษ.7:14-22
{40:48} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า มา ที่ มุข ของ พระ นิเวศ และ วัด เสา ของ มุข ได้ 2.5 เมตร ทั้ง สอง ด้าน และ ประตู กว้าง 7 เมตร ส่วน กำแพง ข้าง กว้าง 1.5 เมตร ทั้ง สอง ข้าง
{40:49} มุข นั้น ยาว 10 เมตร และ กว้าง 6 เมตร มี บันได 10 ขั้น นำ มา ถึง ที่ นี้ และ มี เสา หา นอ ยู่ ข้าง เสา ทั้ง สอง ข้าง
{41:1} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า มา ยัง ห้อง วิ สุทธิ สถาน และ วัด เสา ได้ ความ กว้าง ด้าน ละ 3 เมตร
{41:2} และ ส่วน กว้าง ของ ทาง เข้า นั้น มี ขนาด 5 เมตร กำแพง ข้าง ทาง เข้า ด้าน นี้ ยาว 2.5 เมตร และ กำแพง ข้าง ทาง เข้า อีก ด้าน ยาว 2.5 เมตร แล้ว ท่าน ก็ วัด ความ ยาว ของ ห้อง วิ สุทธิ สถาน ได้ 20 เมตร และ วัด ความ กว้าง ได้ 10 เมตร
{41:3} แล้ว ท่าน ก็ เข้า ไป ใน ห้อง ชั้น ใน และ วัด เสา ของ ทาง เข้า ได้ 1 เมตร ส่วน ทาง เข้า นั้น กว้าง 3 เมตร และ กำแพง ข้าง ทาง เข้า 3.5 เมตร
{41:4} และ ท่าน ก็ วัด ห้อง ที่ อยู่ ถัด จาก วิ สุทธิ สถาน ได้ ยาว 10 เมตร และ กว้าง 10 เมตร แล้ว ท่าน บอก ข้าพเจ้า ว่า นี่ คือ อภิ สุทธิ สถาน
{i41:5} ด้าน นอก ของ พระ นิเวศ
{41:5} แล้ว ท่าน ก็ วัด กำแพง พระ นิเวศ ได้ หนา 3 เมตร และ มี ห้อง ระเบียง ที่ มี ความ กว้าง 2 เมตร อยู่ รอบๆ ด้าน นอก ของ พระ นิเวศ ทุก ด้าน
{41:6} ห้อง ระเบียง นั้น มี 3 ชั้น ซ้อน กัน แต่ละ ชั้น มี 30 ห้อง มี หยัก บ่า อยู่ รอบ กำแพง พระ นิเวศ เพื่อ ใช้ สำหรับ หนุน ห้อง ระเบียง เพื่อ ไม่ ให้ ห้อง ระเบียง ต้อง อาศัย กำแพง พระ นิเวศ
{41:7} ห้อง ระเบียง นั้น ยิ่ง สูง ขึ้น ไป ก็ ยิ่ง กว้าง ขึ้น เพราะ ห้อง ระเบียง อยู่ ล้อม รอบ พระ นิเวศ และ สูง ขึ้น ไป ตาม พระ นิเวศ โดย รอบ ฉะนั้น พระ นิเวศ นั้น ยิ่ง สูง ขึ้น ก็ ยิ่ง กว้าง ขึ้น คน ที่ ขึ้น ไป จาก ห้อง ล่าง สุด ถึง ห้อง บน สุด ก็ ต้อง ผ่าน ชั้น กลาง
{41:8} ข้าพเจ้า ยัง เห็น อีก ว่า พระ นิเวศ นั้น มี การ ยก พื้น อยู่ โดย รอบ ฐาน ของ ห้อง ระเบียง วัด ได้ หนึ่ง ไม้ วัด เต็ม คือ 3 เมตร
{41:9} กำแพง ด้าน นอก ของ ห้อง ระเบียง หนา 2.5 เมตร และ มี ที่ ว่าง ระหว่าง ห้อง ระเบียง ต่างๆ ของ พระ นิเวศ
{41:10} ห้อง ทั้งหลาย รอบ พระ นิเวศ ทุก ด้าน กว้าง 10 เมตร
{41:11} มี ช่อง เข้า ยัง ทาง เดิน ซึ่ง เป็น ที่ ว่าง ข้าง ห้อง ระเบียง โดย รอบ ช่อง หนึ่ง หัน ไป ทาง เหนือ ส่วน อีก ช่อง หนึ่ง หัน ไป ทาง ใต้ ความ กว้าง ของ ทาง เดิน ซึ่ง เป็น ที่ ว่าง นั้น คือ 2.5 เมตร โดย รอบ
{41:12} และ มี ตัว ตึก ที่ อยู่ ด้าน หลัง ลาน ชั้น ใน ด้าน ตะวัน ตก ของ พระ นิเวศ กว้าง 35 เมตร และ ยาว 45 เมตร ส่วน ผนัง ตึก หนา 2.5 เมตร
{41:13} แล้ว ท่าน ก็ วัด ความ ยาว พระ นิเวศ ได้ 50 เมตร ส่วน ลาน ชั้น ใน ด้าน ตะวัน ตก รวม ตัว ตึก และ ผนัง ตึก มี ความ ยาว 50 เมตร
{41:14} ความ กว้าง ของ หน้า พระ นิเวศ ด้าน ตะวัน ออก เท่ากับ ของ ลาน ชั้น ใน ข้างๆ คือ 50 เมตร
{41:15} แล้ว ท่าน ก็ วัด ความ กว้าง ของ ตัว ตึก ด้าน ตะวัน ตก ที่ อยู่ ด้าน หลัง ลาน ชั้น ใน รวม ทั้ง ระเบียง ข้างๆ ได้ 50 เมตร ห้อง วิ สุทธิ สถาน และ ห้อง ชั้น ใน นั้น ทั้ง มุข ข้าง นอก
{i41:16} สภาพ ภายใน ของ พระ นิเวศ
{41:16} และ ธรณี ประตู รวม ทั้ง ช่อง หน้าต่าง และ เฉลียง ที่ อยู่ รอบ ทั้ง สาม ด้าน จาก หน้า ธรณี ประตู ไป นั้น ล้วน บุ ด้วย ไม้ คือ บุ ตั้งแต่ พื้น ถึง ช่อง หน้าต่าง (ช่อง หน้าต่าง นี้ มี ม่าน คลุม)
{41:17} รวม ทั้ง ที่ ว่าง ซึ่ง อยู่ เหนือ ประตู ถึง พระ นิเวศ ชั้น ใน และ ที่ อยู่ ด้าน นอก นอกจาก นี้ ยัง มี รูป แกะ สลัก ไว้ ตาม ผนัง ทุก ด้าน โดย รอบ ที่ ห้อง ชั้น ใน และ ข้าง นอก
{41:18} คือ แกะ สลัก เป็น รูป เค รู บ และ รูป ต้น อินทผลัม โดย มี รูป ต้น อินทผลัม ระหว่าง เค รู บ กับ เค รู บเครูบ ทุก ตน มี 2 หน้า
{41:19} หน้า คน นั้น หัน ไป ทาง ต้น อินทผลัม ที่ อยู่ ข้าง หนึ่ง ส่วน หน้า ของ สิงโต นั้น หัน ไป ทาง ต้น อินทผลัม ที่ อยู่ อีก ข้าง หนึ่ง มี รูปแบบ นี้ แกะ ไว้ เต็ม พระ นิเวศ โดย รอบ
{41:20} จาก พื้น ถึง ที่ อยู่ เหนือ ประตู มี รูป เค รู บ และ รูป ต้น อินทผลัม แกะ อยู่ บน ผนัง
{41:21} ส่วน เสา ประตู ของ ห้อง วิ สุทธิ สถาน นั้น เป็น สี่เหลี่ยม ข้าง หน้า อภิ สุทธิ สถาน มี สิ่ง ที่ มี ลักษณะ เหมือน กับ
{41:22} แท่น บูชา ทำ ด้วย ไม้ สูง 1.5 เมตร ยาว 1 เมตร และ กว้าง 1 เมตร มุม ของ มัน และ ฐาน ทั้ง ผนัง ล้วน ทำ ด้วย ไม้ แล้ว ท่าน บอก ข้าพเจ้า ว่า“ นี่ เป็น โต๊ะ ซึ่ง อยู่ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์”
{41:23} ทั้ง ห้อง วิ สุทธิ สถาน และ ห้อง อภิ สุทธิ สถาน นั้น ล้วน มี ประตู คู่
{41:24} ประตู นั้น มี 2 บาน แต่ละ ประตู มี บาน เหวี่ยง 2 บาน
{41:25} และ บน ประตู ของ ห้อง วิ สุทธิ สถาน นั้น มี เค รู บ และ ต้น อินทผลัม แกะ ไว้ เช่น เดียว กับ ที่ แกะ ไว้ บน ผนัง มี กันสาด ไม้ อยู่ ที่ หน้ามุข ข้าง นอก
{41:26} มี ช่อง หน้าต่าง และ มี ต้น อินทผลัม อยู่ บน ผนัง ด้าน ข้าง มุข ทั้ง สอง ข้าง ทั้ง ห้อง ระเบียง พระ นิเวศ และ กันสาด
{i42:1} ห้อง บริสุทธิ์ และ กำแพง ชั้น นอก
{42:1} แล้ว ท่าน พา ข้าพเจ้า มา ถึง ลาน ชั้น นอก ด้าน ทิศ เหนือ และ ท่าน นำ ข้าพเจ้า มา ถึง ห้องแถว ซึ่ง อยู่ ขนาน กับ ลาน ชั้น ใน และ ด้าน เหนือ ของ ตึก
{42:2} ห้องแถว ซึ่ง มี ทาง เข้า อยู่ ด้าน เหนือ นั้น ยาว 50 เมตร และ กว้าง 25 เมตร
{42:3} ห้องแถว อยู่ ระหว่าง พื้นที่ ส่วน 10 เมตร ของ ลาน ชั้น ใน และ พื้น หิน ซึ่ง เป็น ส่วน ของ ลาน ข้าง นอก ลักษณะ เป็น เฉลียง ซ้อน เฉลียง สูง 3 ชั้น
{42:4} และ ด้าน หน้า ของ ห้องแถว มี ทาง เดิน กว้าง 5 เมตร ยาว 50 เมตร ประตู ของ ห้อง เหล่า นี้ อยู่ ทาง เหนือ
{42:5} ห้อง ชั้น บน นั้น แคบ กว่า เพราะ เฉลียง กิน เนื้อที่ มาก กว่า เฉลียง ห้อง ชั้น ล่าง และ ชั้น กลาง ใน ตึก นั้น
{42:6} เพราะ ว่า เป็น ห้องแถว สาม ชั้น และ ไม่ มี เสา รับ น้ำหนัก เหมือน เสา ที่ ลาน เพราะ ฉะนั้น ห้อง ชั้น บน จึง ร่น เข้า ไป มาก กว่า ห้อง ชั้น ล่าง และ ชั้น กลาง
{42:7} และ มี กำแพง อยู่ ข้าง นอก ยาว 25 เมตร ชิด กับ ห้องแถว ยาว ไป ตาม แนว ขนาน ระหว่าง ลาน ชั้น นอก และ หน้า ห้อง ทั้งหลาย
{42:8} ห้องแถว ที่ อยู่ ติด กับ ลาน ชั้น นอก นั้น ยาว 25 เมตร ส่วน ห้องแถว ที่ อยู่ ใกล้ กับ วิ สุทธิ สถาน นั้น ยาว 50 เมตร
{42:9} ระหว่าง ห้องแถว ทั้ง สอง แถว นั้น มี ทาง เข้า หัน หน้า ไป ทาง ตะวัน ออก โดย เข้า ไป จาก ลาน ชั้น นอก
{42:10} ตาม แนว ของ กำแพง ด้าน ใต้ ซึ่ง อยู่ ขนาน กับ ลาน ชั้น ใน และ ตึก มี ห้องแถว
{42:11} มี ทาง เดิน อยู่ หน้า ห้อง เหล่า นี้ และ ห้องแถว มี ลักษณะ เหมือน กับ ห้องแถว ด้าน เหนือ ความ ยาว และ ความ กว้าง มี ขนาด เท่า กัน มี ทางออก และ ทาง เข้า แบบ เดียวกัน
{42:12} ทาง เข้า ห้องแถว ด้าน ทิศ ใต้ นั้น ก็ เหมือน กัน คือ ต้อง เดิน เข้า ทาง ตะวัน ออก โดย เข้า มา ตาม ทาง เดิน ตรง ที่ มี กำแพง
{42:13} แล้ว ท่าน กล่าว กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ห้องแถว ทาง ด้าน เหนือ และ ด้าน ใต้ แถว ที่ อยู่ หน้า ลาน ชั้น ใน นั้น เป็น ห้อง บริสุทธิ์ ที่ ปุโรหิต ผู้ เข้า ใกล้ พระ ยาห์เวห์ จะ ใช้ รับประทาน ของ ถวาย อัน บริสุทธิ์ ที่สุด เขา จะ วาง ของ ถวาย อัน บริสุทธิ์ ที่สุด นั้น ไว้ ที่ นั่น คือ ธัญ บูชา เครื่องบูชา ลบล้าง บาป เครื่องบูชา ชดใช้ บาป เพราะ ว่าที่ นั่น บริสุทธิ์
{42:14} เมื่อ ปุโรหิต เข้า ไป ใน ห้อง บริสุทธิ์ แล้ว เขา ห้าม ออก ไป ยัง ลาน ชั้น นอก ก่อน ที่ จะ ถอด เครื่อง แต่ง กาย ที่ เขา สวม ปฏิบัติ หน้าที่ แล้ว วาง ไว้ ที่ นั่น เพราะ สิ่ง เหล่า นี้ บริสุทธิ์ เขา จะ ต้อง ใส่ เครื่อง แต่ง กาย อย่าง อื่น ก่อน ที่ เขา จะ เข้า ไป สู่ ส่วน ที่ มี ไว้ สำหรับ ประชาชน”
{42:15} เมื่อ ท่าน วัด ข้าง ใน บริเวณ พระ นิเวศ เสร็จ แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า ออก มา ทาง ประตู ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก และ วัด บริเวณ โดย รอบ
{42:16} ท่าน วัด ด้าน ตะวัน ออก ด้วย ไม้ วัด ได้ 250 เมตร ตาม ไม้ วัด
{42:17} แล้ว ท่าน ก็ หัน มา วัด ทาง ด้าน เหนือ ได้ 250 เมตร ตาม ไม้ วัด
{42:18} แล้ว ท่าน ก็ หัน มา วัด ด้าน ใต้ ได้ 250 เมตร ตาม ไม้ วัด
{42:19} แล้ว ท่าน ก็ หัน มา วัด ด้าน ตะวัน ตก ได้ 250 เมตร ตาม ไม้ วัด
{42:20} ท่าน วัด ทั้งหมด สี่ ด้าน มี กำแพง ล้อม รอบ ยาว 250 เมตร กว้าง 250 เมตร ซึ่ง ใช้ แบ่ง ระหว่าง บริเวณ ที่ บริสุทธิ์ และ ที่ สาธารณะ
{i43:1} พระ สิริ ของ พระเจ้า กลับ มา ยัง พระ นิเวศ
{43:1} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า มา ยัง ประตู คือ ประตู ที่ หัน หน้า ไป ทิศ ตะวัน ออก
{43:2} และ ดู สิ พระ สิริ ของ พระเจ้า แห่ง อิสราเอล มา จาก ทิศ ตะวัน ออก และ พระ สุรเสียง ของ พระองค์ ก็ เหมือน เสียง น้ำ ไหล แรง และ แผ่นดิน ก็ สว่าง ด้วย พระ สิริ ของ พระองค์
{43:3} และ นิมิต ที่ ข้าพเจ้า เห็น นั้น มี ลักษณะ เหมือน นิมิต ซึ่ง ข้าพเจ้า เห็น เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา ทำลาย เมือง นั้น และ มี ลักษณะ เหมือน นิมิต ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เห็น ที่ ริม แม่น้ำ เค บาร์ แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน
{43:4} เมื่อ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ เข้า ไป ใน พระ นิเวศ ทาง ประตู ที่ หัน ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก
{43:5} พระ วิญญาณ ก็ ยก ข้าพเจ้า ขึ้น และ นำ ข้าพเจ้า มา ที่ ลาน ชั้น ใน และ ดู สิ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ เต็ม พระ นิเวศ
{43:6} ขณะ ที่ ชาย คน นั้น ยัง ยืน อยู่ ข้าง ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า ได้ยิน พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ดัง ออก มา จาก พระ นิเวศ
{43:7} และ พระองค์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย บัลลังก์ ของ เรา และ สถานที่ วาง เท้า ของ เรา อยู่ ที่ นี่ เป็น ที่ ที่ เรา จะ อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ อิสราเอล เป็น นิตย์ และ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล จะ ไม่ ทำให้ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา เป็น ที่ ลบหลู่ อีก ไม่ ว่า โดย ตัว เขา ทั้งหลาย เอง หรือ กษัตริย์ ของ เขา ด้วย การ เล่นชู้ ของ เขา และ ด้วย ศพ ของ บรรดา กษัตริย์ ของ เขา ที่ ตาย ไป
{43:8} โดย การ วาง ธรณี ประตู ของ เขา ทั้งหลาย ไว้ ข้าง ธรณี ประตู ของ เรา และ โดย ตั้ง เสา ประตู ของ เขา ไว้ ข้าง เสา ประตู ของ เรา มี เพียง ผนัง กั้น ไว้ ระหว่าง เรา กับ เขา เท่านั้น พวก เขา ได้ ทำให้ นาม บริสุทธิ์ ของ เรา เป็น มลทิน ด้วย สิ่ง น่า สะอิดสะเอียน ของ เขา ที่ เขา ได้ ทำ ไป ดังนั้น เรา จึง เผา ผลาญ เขา เสีย ด้วย ความ กริ้ว ของ เรา
{43:9} บัดนี้ ให้ พวก เขา ทิ้ง การ เล่นชู้ ทั้งหลาย ของ เขา และ ให้ ศพ ของ บรรดา กษัตริย์ ของ เขา ห่าง ไกล จาก เรา แล้ว เรา จะ อยู่ ท่ามกลาง เขา ทั้งหลาย เป็น นิตย์
{43:10} “ เจ้า บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า จง บรรยาย แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ให้ รับรู้ ถึง พระ นิเวศ และ ให้ เรียนรู้ แบบ ของ พระ นิเวศ นั้น เพื่อ ว่า พวก เขา จะ ได้ ละอาย ใน เรื่อง บาป ชั่ว ของ เขา
{43:11} และ เมื่อ เขา ละอาย ใน สิ่ง ทั้งหลาย ที่ เขา ทำ มา แล้ว จง แสดง แบบแผน ของ การ จัด วาง ต่างๆ ทางออก ทาง เข้า และ จง ให้ พวก เขา รู้ แบบแผน ทั้งหมด กฎเกณฑ์ ทั้งหมด และ ธรรม บัญญัติ ทั้งหมด ของ พระ นิเวศ นั้น จง เขียน ลง ไว้ ต่อ หน้า ต่อ ตา ของ เขา เพื่อ เขา จะ ได้ รักษา และ ทำ ตาม แบบแผน และ กฎเกณฑ์ ทั้งหมด ของ พระ นิเวศ
{43:12} นี่ เป็น ธรรม บัญญัติ ของ พระ นิเวศ คือ บริเวณ โดย รอบ ที่ อยู่ บน ยอด ภูเขา จะ เป็น ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด ดู สิ นี่ เป็น ธรรม บัญญัติ ของ พระ นิเวศ”
{i43:13} แท่น บูชา
{43:13} ต่อ ไป นี้ เป็น ขนาด ของ แท่น บูชา วัด เป็น เมตร (ตาม มาตรฐาน การ วัด) รอบ ฐาน มี ร่อง ลึก 50 เซนติเมตร และ กว้าง 50 เซนติเมตร ริม ร่อง ด้าน นอก นั้น ยก ริม เป็น ขอบ สูง 25 เซนติเมตร ส่วน ความ สูง ของ แท่น บูชา เป็น ดังนี้
{43:14} จาก พื้น ร่อง ถึง ฐาน ชั้น ที่ สอง นั้น สูง 1 เมตร ฐาน ชั้น แรก มี ส่วน กว้าง ที่ ยื่น ยาว กว่า ชั้น สอง ข้าง ละ 50 เซนติเมตร จาก พื้น ของ ฐาน ชั้น ที่ สอง ถึง พื้น ของ ฐาน ชั้น สาม นั้น สูง 2 เมตร ฐาน ชั้น สอง ก็ มี ส่วน กว้าง ที่ ยื่น ยาว กว่า ชั้น สาม ข้าง ละ 50 เซนติเมตร
{43:15} และ ชั้น สาม ที่ เป็น เตา แท่น บูชา นั้น สูง 2 เมตร และ จาก แท่น เตา มี เชิง งอน ยื่น ขึ้น ไป 4 เชิง งอน
{43:16} ตัว เตา แท่น บูชา นั้น เป็น สี่เหลี่ยม จัตุรัส ยาว 6 เมตร กว้าง 6 เมตร
{43:17} ฐาน ชั้น สอง ก็ เป็น สี่เหลี่ยม จัตุรัส ยาว 7 เมตร กว้าง 7 เมตร ยก ริม โดย รอบ เป็น ขอบ สูง 25 เซนติเมตร มี ร่อง กว้าง 50 เซนติเมตร โดย รอบ บันได แท่น บูชา หัน หน้า ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก
{43:18} และ ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า เหล่า นี้ เป็น กฎเกณฑ์ ของ แท่น บูชา ใน วัน ที่ สร้าง เสร็จ แล้ว เพื่อ จะ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ จะ พรม ด้วย เลือด
{43:19} เจ้า จง มอบ โค หนุ่ม ตัว หนึ่ง เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป แก่ ปุโรหิต คน เล วี จาก เชื้อสาย ศาโดก ผู้ ซึ่ง เข้า มา ใกล้ เพื่อ ปรนนิบัติ เรา พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{43:20} เจ้า จง เอา เลือด โค นั้น เล็กน้อย ทา ไว้ ที่ เชิง งอน ทั้ง สี่ ของ แท่น และ มุม ทั้ง สี่ ของ ชั้น ข้าง เตา และ ที่ ยก ริม โดย รอบ ทำ ดังนี้ แล้ว เจ้า จะ ได้ ชำระ แท่น และ ทำ การ ลบ มลทิน ของ แท่น นั้น ไว้
{43:21} เจ้า จง เอา โค ผู้ ซึ่ง เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป และ เจ้า จง เผา มัน เสีย ภายนอก สถาน บริสุทธิ์ ใน ที่ ที่ กำหนด ไว้ ซึ่ง เป็น ของ พระ นิเวศ
{43:22} และ ใน วัน ที่ สอง เจ้า จง ถวาย แพะ ตัวผู้ ที่ ปราศจาก ตำหนิ เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป และ ชำระ แท่น บูชา อย่าง ที่ ชำระ ด้วย โค หนุ่ม
{43:23} เมื่อ เจ้า ได้ ชำระ แท่น เสร็จ แล้ว เจ้า จง ถวาย โค หนุ่ม ปราศจาก ตำหนิ และ แกะ ตัวผู้ ที่ ปราศจาก ตำหนิ จาก ฝูง
{43:24} เจ้า จง นำ มา ถวาย เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ และ ปุโรหิต จะ เอา เกลือ โรย ลง บน นั้น และ ถวาย เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว แด่ พระ ยาห์เวห์
{43:25} เจ้า จง ถวาย แพะ ผู้ ตัว หนึ่ง เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป ทุก วัน จน ครบ เจ็ด วัน และ จง ถวาย โค หนุ่ม และ แกะ ผู้ ที่ ปราศจาก ตำหนิ จาก ฝูง ด้วย
{43:26} เขา ทั้งหลาย จะ ต้อง ทำ การ ลบ มลทิน แท่น บูชา อยู่ 7 วัน จึง จะ ชำระ เสร็จ และ ถวาย ให้ เป็น สิ่ง บริสุทธิ์
{43:27} และ เมื่อ ครบ ตาม วัน ที่ กำหนด แล้ว ตั้งแต่ วัน ที่ 8 เป็นต้น ไป ปุโรหิต จะ ต้อง ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ของ พวก เจ้า และ เครื่อง ศานติ บูชา ของ พวก เจ้า บน แท่น นั้น แล้ว เรา จะ โปรดปราน เจ้า ทั้งหลาย” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i44:1} ประตู ที่ ถูก ปิด ไว้
{44:1} แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า กลับ มา ที่ ประตู ด้าน นอก ของ สถาน บริสุทธิ์ ซึ่ง หัน หน้า ไป ทาง ตะวัน ออก และ ประตู นั้น ปิด อยู่
{44:2} แล้ว พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ประตู นี้ จะ ปิด อยู่ เรื่อย ไป อย่า ให้ เปิด และ ไม่ ให้ ใคร เข้า ไป ทาง นี้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ อิสราเอล ได้ เสด็จ เข้า ไป ทาง นี้ จึง ต้อง ปิด ไว้
{44:3} เฉพาะ เจ้านาย เท่านั้น ที่ จะ นั่ง รับประทาน อาหาร เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ ใน ประตู นี้ ได้ แต่ เขา จะ ต้อง เข้า มา ทาง มุข ของ หอ ประตู และ ต้อง ออก ไป ตาม ทาง เดียวกัน”
{i44:4} การ เข้า ไป ยัง พระ นิเวศ
{44:4} แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า มา ตาม ทาง ของ ประตู เหนือ มา ที่ ข้าง หน้า พระ นิเวศ แล้ว ข้าพเจ้า มอง ดู และ ดู สิ พระ สิริ ของ พระ ยาห์เวห์ ก็ เต็ม พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ แล้ว ข้าพเจ้า ก็ ซบ หน้า ลง
{44:5} และ พระ ยาห์เวห์ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย จง ตั้งใจ ให้ ดี จง ดู ด้วย ตา ของ เจ้า และ ฟัง ด้วย หู ของ เจ้า ใน ทุก สิ่ง ที่ เรา จะ บอก เจ้า เกี่ยว กับ กฎเกณฑ์ ทั้งหมด ของ พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ และ ธรรม บัญญัติ ทั้งหมด ของ พระ นิเวศ นั้น และ จง จดจำ เรื่อง ผู้ ที่ จะ เข้า พระ นิเวศ และ พวก ที่ ห้าม เข้า สถาน บริสุทธิ์ ไว้ ให้ ดี
{44:6} แล้ว จง บอก พงศ์พันธุ์ มัก กบฏ คือ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ว่า พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า โอ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล เอ๋ย ขอ ให้การ น่า สะอิดสะเอียน ทั้งหมด ของ พวก เจ้า สิ้นสุด เสียที
{44:7} คือ การ ยินยอม ให้ คน ต่าง ด้าว ที่ ไม่ เข้า สุหนัต ทาง ใจ และ ไม่ เข้า สุหนัต ทาง ร่างกาย เข้า มา ใน สถาน นมัสการ ของ เรา ซึ่ง เป็น การ ลบหลู่ พระ นิเวศ เรา เมื่อ เจ้า ถวาย อาหาร ของ เรา แก่ เรา คือ ไขมัน และ เลือด พวก เจ้า ได้ ทำลาย พัน ธ สัญญา ของ เรา ด้วย การ น่า สะอิดสะเอียน ทุก อย่าง ของ พวก เจ้า
{44:8} และ พวก เจ้า ไม่ ได้ รักษา หน้าที่ ใน สิ่ง บริสุทธิ์ ทั้งหลาย ของ เรา แต่ เจ้า ได้ ตั้ง คน นอก ให้ รักษา หน้าที่ แทน ตัว เจ้า ซึ่ง เรา มอบ ให้ เจ้า ใน สถาน นมัสการ ของ เรา
{44:9} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า อย่า ให้ คน ต่าง ด้าว ที่ ไม่ เข้า สุหนัต ทาง ใจ และ ไม่ เข้า สุหนัต ทาง กาย เข้า ไป ใน สถาน นมัสการ ของ เรา คือ คน ต่าง ด้าว ทั้งหมด ที่ อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ อิสราเอล
{44:10} ส่วน คน เล วี ที่ ห่าง ไกล จาก เรา คือ ได้ หลง จาก เรา ไป ติดตาม รูป เคารพ ของ เขา เมื่อ คน อิสราเอล หลง ไป นั้น จะ ต้อง ได้ รับ โทษ ความ ผิด บาป ของ ตน
{44:11} แต่ พวก เขา ยัง อาจ ปรนนิบัติ อยู่ ใน สถาน นมัสการ ของ เรา โดย ตรวจตรา ดู อยู่ ที่ ประตู พระ นิเวศ และ ปฏิบัติ อยู่ ใน พระ นิเวศ เขา จะ ฆ่า เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง สัต ว บูชา ให้ ประชาชน และ เขา จะ ต้อง ยืน อยู่ ต่อ หน้า ประชาชน เพื่อ จะ รับใช้ เขา ทั้งหลาย
{44:12} เพราะ พวก เขา เคย ปรนนิบัติ ประชาชน อยู่ หน้า รูป เคารพ ของ ประชาชน จึง กลาย เป็น สิ่ง สะดุด ให้ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทำ ความ ผิด บาป เพราะ ฉะนั้น เรา จึง ได้ ปฏิญาณ ด้วย เรื่อง เขา ทั้งหลาย ว่า‘ เขา ทั้งหลาย จะ ต้อง ได้ รับ โทษ ของ เขา’ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{44:13} ห้าม พวก เขา เข้า มา ใกล้ เรา เพื่อ จะ รับใช้ เรา ใน ตำแหน่ง ปุโรหิต หรือ เข้า มา ใกล้ ของ บริสุทธิ์ ทั้งหลาย ของ เรา หรือ ของ ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด นั้น แต่ เขา ต้อง ทน รับ ความ อับอาย ขายหน้า เพราะ การ น่า สะอิดสะเอียน ที่ เขา ได้ ทำ
{44:14} ถึง กระนั้น เรา จะ ให้ เขา ทำ หน้าที่ ใน พระ นิเวศ คือ ให้ ทำ การ บริการ ทั้งหมด และ ทำ ทุก สิ่ง ที่ ต้อง ทำ ใน พระ นิเวศ นั้น
{i44:15} บรรดา ปุโรหิต ชาวเล วี
{44:15} “ แต่ ปุโรหิต คน เล วี ผู้ เป็น เชื้อสาย ของ ศาโดก ผู้ ที่ ยัง คง รักษา หน้าที่ ใน สถาน นมัสการ ของ เรา ครั้ง เมื่อ คน อิสราเอล หลง ไป จาก เรา นั้น ให้ พวก เขา เข้า มา ใกล้ เรา เพื่อ ปรนนิบัติ เรา และ ให้ ยืน อยู่ ต่อ หน้า เรา ที่ จะ ถวาย ไขมัน และ เลือด พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{44:16} พวก เขา จะ เข้า มา ใน สถาน นมัสการ ของ เรา ได้ และ ให้ เขา เข้า มา ใกล้ โต๊ะ ของ เรา เพื่อ จะ ปรนนิบัติ เรา และ ให้ เขา รักษา คำ กำชับ ของ เรา
{44:17} เมื่อ พวก เขา เข้า ประตู ลาน ชั้น ใน นั้น ให้ เขา สวม เสื้อ ผ้าป่าน ห้าม มี สิ่ง ใด ที่ ทำ ด้วย ขน แกะ บน ตัว เขา ขณะ เมื่อ ปรนนิบัติ อยู่ ที่ ประตู ลาน ชั้น ใน และ อยู่ ข้าง ใน
{44:18} ให้ เขา โพก ผ้าป่าน ไว้ บน ศีรษะ และ สวม กางเกง ผ้าป่าน เพียง เอว อย่า ให้ เขา คาด ตัว ด้วย สิ่ง ใด ที่ ทำให้ มี เหงื่อ
{44:19} และ เมื่อ พวก เขา ออก ไป ยัง ลาน ชั้น นอก คือ ไป หา ประชาชน ยัง ลาน ชั้น นอก ให้ เขา ถอด เสื้อ ผ้า ชุด ที่ ใช้ ปรนนิบัติ นั้น ออก เสีย และ วาง ไว้ ใน ห้อง บริสุทธิ์ แล้ว จึง สวม เสื้อ ผ้า อื่น เกรง ว่า เขา จะ นำ ความ บริสุทธิ์ ไป แตะ ต้อง ประชาชน ด้วย เสื้อ ผ้า ของ เขา
{44:20} ห้าม เขา โกน ศีรษะ หรือ ปล่อย ให้ ผม ยาว แต่ ให้ เขา ขลิบ ผม บน ศีรษะ เขา เท่านั้น
{44:21} ห้าม ปุโรหิต ทุก คน ที่ จะ เข้า ไป ใน ลาน ชั้น ใน ดื่ม เหล้า องุ่น
{44:22} ห้าม พวก เขา แต่งงาน กับ หญิง ม่าย หรือ หญิง ที่ ถูก หย่า แล้ว แต่ ให้ แต่งงาน กับ หญิง พรหมจารี ที่ สืบ เชื้อสาย จาก พงศ์พันธุ์ อิสราเอล หรือ หญิง ม่าย ซึ่ง เป็น หญิง ม่าย ของ ปุโรหิต
{44:23} เขา จะ ต้อง สั่งสอน ประชากร ของ เรา ถึง ความ แตก ต่าง ระหว่าง ของ บริสุทธิ์ และ ของ สามัญ และ ทำให้ พวก เขา รู้ ว่า อะไร เป็น มลทิน และ อะไร ไม่ เป็น มลทิน
{44:24} ถ้า มี คดี ความ กัน ปุโรหิต จะ ต้อง ทำ หน้าที่ ผู้พิพากษา และ เขา จะ ต้อง พิพากษา ตาม กฎหมาย ของ เรา เขา จะ ต้อง รักษา ธรรม บัญญัติ และ กฎเกณฑ์ ของ เรา เรื่อง งาน เทศกาล ตาม กำหนด ของ เรา นั้น ทั้ง จะ ต้อง รักษา วัน สะ บา โต ของ เรา ให้ บริสุทธิ์
{44:25} พวก เขา ต้อง ไม่ ทำ ตัว ให้ เป็น มลทิน ด้วย การ เข้า ไป แตะ ต้อง คน ตาย แต่ ถ้า เป็น บิดา หรือ มารดา หรือ บุตร ชาย หรือ บุตร หญิง หรือ พี่น้อง ผู้ชาย หรือ พี่น้อง ผู้หญิง ที่ ยัง ไม่ มี สามี ก็ จะ ให้ เป็น มลทิน ได้
{44:26} หลัง จาก ที่ ได้ รับ การ ชำระ แล้ว เขา ยัง ต้อง รอ อีก 7 วัน
{44:27} ใน วัน ที่ พวก เขา เข้า ไป ใน สถาน นมัสการ คือ ที่ ลาน ชั้น ใน เพื่อ จะ ปรนนิบัติ อยู่ ใน สถาน นมัสการ นั้น เขา จะ ต้อง ถวาย เครื่องบูชา ลบล้าง บาป เสีย ก่อน พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{44:28} “ เรา เอง จะ เป็น มรดก ของ พวก ปุโรหิต และ พวก เจ้า ไม่ ต้อง ให้ เขา ถือ กรรมสิทธิ์ ใดๆ ใน อิสราเอล เรา เอง จะ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา
{44:29} ให้ พวก เขา กิน เครื่อง ธัญ บูชา เครื่องบูชา ลบล้าง บาป และ เครื่องบูชา ชดใช้ บาป รวม ทั้ง ทุก สิ่ง ที่ ถวาย ไว้ ใน อิสราเอล จะ เป็น ของ เขา
{44:30} และ ผล ดี ที่สุด ของ ผล รุ่น แรก ทุก ชนิด และ ของ ถวาย ทุก อย่าง จาก เครื่อง ถวาย ทั้งหมด ของ พวก เจ้า จะ เป็น ของ บรรดา ปุโรหิต เจ้า จง มอบ แป้ง อย่าง ดี ที่สุด ของ เจ้า ให้ แก่ ปุโรหิต เพื่อ ว่า การ อวยพร จะ อยู่ เหนือ ครัว เรือน ของ เจ้า
{44:31} ห้าม ปุโรหิต กิน นก หรือ สัตว์ ใดๆ ที่ ตาย เอง หรือ ถูก กัด ตาย
{i45:1} พื้นที่ บริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์
{45:1} “ เมื่อ พวก เจ้า แบ่ง แผ่นดิน ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น เจ้า จง ถวาย ที่ดิน ส่วน หนึ่ง แด่ พระ ยาห์เวห์ ให้ เป็น พื้นที่ บริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ยาว 12.5 กิโลเมตร และ กว้าง 10 กิโลเมตร ซึ่ง จะ เป็น ที่ บริสุทธิ์ ตลอด บริเวณ นั้น
{45:2} และ ใน บริเวณ นั้น ให้ มี พื้นที่ สี่เหลี่ยม จัตุรัส แปลง หนึ่ง ยาว 250 เมตร และ กว้าง 250 เมตร สำหรับ สถาน นมัสการ และ ให้ มี บริเวณ ที่ ว่าง โดย รอบ อีก 25 เมตร
{45:3} และ จาก พื้นที่ บริสุทธิ์ นี้ เจ้า จง วัด ส่วน หนึ่ง ออก มา คือ ยาว 12.5 กิโลเมตร และ กว้าง 5 กิโลเมตร ใน บริเวณ นี้ จะ เป็น ที่ ตั้ง ของ สถาน นมัสการ คือ ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด
{45:4} ให้ เป็น ส่วน บริสุทธิ์ ของ แผ่นดิน ซึ่ง จะ ให้ เป็น ของ บรรดา ปุโรหิต ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ ใน สถาน นมัสการ และ ผู้ เข้า ใกล้ พระ ยาห์เวห์ เพื่อ ปรนนิบัติ พระองค์ คือ ให้ เป็น ที่ สำหรับ ปลูก บ้านเรือน ของ พวก เขา และ เป็น ที่ บริสุทธิ์ สำหรับ สถาน นมัสการ
{45:5} อีก ส่วน หนึ่ง ซึ่ง ยาว 12.5 กิโลเมตร และ กว้าง 5 กิโลเมตร นั้น เป็น ที่ ของ คน เล วี ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ ที่ พระ นิเวศ คือ ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา ที่ จะ สร้าง เมือง เพื่อ อาศัย
{45:6} “ ใกล้ๆ กับ ส่วน ที่ ตั้ง ไว้ เป็น พื้นที่ บริสุทธิ์ นั้น พวก เจ้า จะ ต้อง กำหนด ที่ดิน อีก ผืน หนึ่ง ยาว 12.5 กิโลเมตร และ กว้าง 2.5 กิโลเมตร ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด สำหรับ สร้าง เมือง
{45:7} “ แผ่นดิน ด้าน ข้าง ทั้ง สอง ด้าน ของ พื้นที่ บริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ และ ส่วน ของ เมือง นั้น ให้ เป็น ของ เจ้านาย โดย ให้ อยู่ ติด กับ พื้นที่ บริสุทธิ์ และ ส่วน ของ เมือง โดย วัด ออก ไป ทาง ด้าน ตะวัน ตก และ ด้าน ตะวัน ออก ส่วน ด้าน ยาว นั้น จะ ขนาน ไป กับ เขต แดน จาก ตะวัน ตก ไป ทาง ตะวัน ออก ของ ส่วน ที่ ยก ให้ กับ เผ่า เผ่า หนึ่ง
{45:8} นี่ เป็น ส่วน ของ เจ้านาย ใน อิสราเอล และ บรรดา เจ้านาย ของ เรา จะ ไม่ บีบคั้น ประชากร ของ เรา อีก แต่ เขา จะ ยอม ให้ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ได้ แผ่นดิน ตาม ส่วน ของ เผ่า ตน
{45:9} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า โอ บรรดา เจ้านาย ของ อิสราเอล เอ๋ย พอ เสียที เถิด จง ทิ้ง การ ทารุณ และ การ บีบคั้น เสีย แล้ว ทำ สิ่ง ที่ ยุติธรรม และ ชอบธรรม จง เลิก ขับ ไล่ ประชากร ของ เรา จาก ที่ดิน อัน เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i45:10} ตาชั่ง และ เครื่อง ตวง
{45:10} “ พวก เจ้า จง มี ตาชั่ง เครื่อง ตวง ของ แห้ง และ ของเหลว ที่ เที่ยงตรง
{45:11} เครื่อง ตวง ของ แห้ง และ ของเหลว นั้น ให้ เป็น ขนาด เดียวกัน เครื่อง ตวง ของเหลว ขนาด 1 บัท นั้น เท่ากับ หนึ่ง ใน สิบ ของ โฮเมอร์ และ เครื่อง ตวง ของ แห้ง ขนาด 1 เอ ฟาห์ นั้น เท่ากับ หนึ่ง ใน สิบ ของ โฮเมอร์ ให้ โฮเมอร์ เป็น เครื่อง ตวง มาตรฐาน
{45:12} น้ำหนัก 1 เชเขลเท่ากับ 20 เก- ราห์ ตุ้ม น้ำหนัก 20 เชเขล รวม กับ ตุ้ม น้ำหนัก 25 เชเขล รวม กับ ตุ้ม น้ำหนัก 15 เชเขล ทั้งหมด จะ เท่ากับ 1 มิ นา
{i45:13} บรรดา เครื่อง ถวาย
{45:13} “ ต่อ ไป นี้ เป็น เครื่อง ถวาย ที่ เจ้า ทั้งหลาย จะ ต้อง ถวาย คือ ข้าว สาลี 1 โฮเมอร์ ให้ ถวาย หนึ่ง ใน หก เอ ฟาห์ข้าวบาร์เลย์ 1 โฮเมอร์ ให้ ถวาย หนึ่ง ใน หก เอ ฟาห์
{45:14} และ ส่วน กำหนด ประจำ ของ น้ำมัน คือ น้ำมัน หนึ่ง โค ระ ให้ ถวาย หนึ่ง ใน สิบ บัท (เครื่อง ตวง ขนาด 1 โค ระ ก็ เหมือน เครื่อง ตวง ขนาด 1 โฮเมอร์ คือ จุ 10 บัท)
{45:15} แกะ ฝูง หนึ่ง จำนวน 200 ตัว จาก ทุ่ง หญ้า เลี้ยง สัตว์ ของ อิสราเอล นั้น ให้ ถวาย หนึ่ง ตัว นี่แหละ เป็น ของ ถวาย สำหรับ ธัญ บูชา เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง ศานติ บูชา เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน ให้ เขา ทั้งหลาย พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{45:16} “ ให้ ประชาชน ทุก คน ของ แผ่นดิน นี้ มอบ เครื่อง ถวาย เหล่า นี้ แก่ เจ้านาย ของ อิสราเอล
{45:17} ให้ เป็น หน้าที่ ของ เจ้านาย ที่ จะ จัด เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ธัญ บูชา เครื่อง ดื่ม บูชา ณ งาน เทศกาล ทั้งหลาย ใน วัน ขึ้น ค่ำ และ วัน สะ บา โต ใน งาน เทศกาล ที่ กำหนด ไว้ ของ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล ทั้งหมด ให้ เขา จัด เครื่องบูชา ลบล้าง บาป ธัญ บูชา เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง ศานติ บูชา เพื่อ ทำ การ ลบ มลทิน ให้ แก่ พงศ์พันธุ์ อิสราเอล
{i45:18} บรรดา เทศกาล
{45:18} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ใน วัน ที่ 1 ของ เดือน ที่ 1 เจ้า จง เอา โค หนุ่ม ที่ ปราศจาก ตำหนิ ตัว หนึ่ง และ เจ้า จง ชำระ สถาน นมัสการ เสีย
{45:19} ให้ ปุโรหิต เอา เลือด ของ เครื่องบูชา ลบล้าง บาป มา บ้าง และ จง พรม ที่ เสา ประตู พระ นิเวศ ที่ สี่ มุม ของ แท่น บูชา และ บน เสา ประตู ของ ลาน ชั้น ใน
{45:20} ใน วัน ที่ 7 ของ เดือน นั้น เจ้า จง ทำ เช่น เดียวกัน เพื่อ คน หนึ่ง คน ใด ที่ ทำบาป ด้วย ความ พลั้งเผลอ หรือ ด้วย ความ รู้เท่า ไม่ ถึง การ เพื่อ ว่า เจ้า จะ ได้ ลบ มลทิน พระ นิเวศ
{45:21} “ ใน วัน ที่ 14 ของ เดือน แรก เจ้า จง ฉลอง เทศกาล ปัส กา จง กิน ขนม ปัง ไร้ เชื้อ ตลอด เทศกาล 7 วัน
{45:22} ใน วัน นั้น ให้ เจ้านาย จัด หา โค หนุ่ม ตัว หนึ่ง สำหรับ ตนเอง และ ประชาชน ทั้งหมด เพื่อ เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป
{45:23} และ ตลอด 7 วัน ที่ มี เทศกาล เลี้ยง นั้น ให้ เจ้านาย จัด หา โค หนุ่ม 7 ตัว กับ แกะ ผู้ 7 ตัว ที่ ปราศจาก ตำหนิ ให้ เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว แด่ พระ ยาห์เวห์ทุกๆ วัน ตลอด 7 วัน นั้น และ จัด หา แพะ ผู้ ตัว หนึ่ง ทุก วัน ให้ เป็น เครื่องบูชา ลบล้าง บาป
{45:24} และ ให้ เจ้านาย จัด หา ธัญ บูชา ปริมาณ 17.5 ลิตร คู่ กับ โค ผู้ หนึ่ง ตัว และ อีก 17.5 ลิตร คู่ กับ แกะ ผู้ หนึ่ง ตัว รวม ทั้ง น้ำมัน 3 ลิตร ต่อ แป้ง 17.5 ลิตร
{45:25} ใน วัน ที่ 15 ของ เดือน ที่ 7 และ ตลอด 7 วัน ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น ให้ เขา จัด ทำ แบบ เดียวกัน สำหรับ เครื่องบูชา ลบล้าง บาป เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ธัญ บูชา และ น้ำมัน
{i46:1} กฎเกณฑ์ อื่นๆ
{46:1} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ประตู ลาน ชั้น ใน ที่ หัน หน้า ไป ทาง ตะวัน ออก นั้น ให้ ปิด ไว้ ระหว่าง วัน ทำงาน ทั้ง หก วัน แต่ ใน วัน สะ บา โต นั้น ให้ เปิด และ ใน วัน ขึ้น 1 ค่ำ ก็ ให้ เปิด
{46:2} ตัว เจ้านาย นั้น ให้ เข้า มา จาก ข้าง นอก ทาง มุข ของ หอ ประตู แล้ว มา ยืน อยู่ ที่ เสา ประตู และ ให้ ปุโรหิต ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว และ เครื่อง ศานติ บูชา ของ เขา และ เขา จะ นมัสการ อยู่ ที่ ธรณี ประตู แล้ว เขา จะ ออก ไป แต่ อย่า ปิด ประตู นั้น จน กว่า จะ ถึง เวลา เย็น
{46:3} ประชาชน ใน แผ่นดิน จะ นมัสการ เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ ตรง ทาง เข้า ประตู นั้น ทั้ง ใน วัน สะ บา โต และ ใน วัน ขึ้น ค่ำ
{46:4} เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ที่ เจ้านาย จะ ต้อง ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ ใน วัน สะ บา โต นั้น คือ ลูก แกะ ปราศจาก ตำหนิ 6 ตัว และ แกะ ผู้ ปราศจาก ตำหนิ 1 ตัว
{46:5} และ ธัญ บูชา ที่ คู่ กับ แกะ ผู้ นั้น ได้แก่ แป้ง 17.5 ลิตร ส่วน ธัญ บูชา ที่ คู่ กับ ลูก แกะ นั้น ให้ ถวาย ตามใจ ปรารถนา ของ เขา ทั้ง ให้ ถวาย น้ำมัน 3 ลิตร ต่อ แป้ง 17.5 ลิตร
{46:6} ใน วัน ขึ้น ค่ำ เจ้านาย จะ ต้อง ถวาย โค หนุ่ม ปราศจาก ตำหนิ 1 ตัว พร้อม กับ ลูก แกะ 6 ตัว และ แกะ ผู้ 1 ตัว ซึ่ง ล้วน ต้อง ปราศจาก ตำหนิ
{46:7} ส่วน ธัญ บูชา นั้น เขา จะ ต้อง จัด แป้ง 17.5 ลิตร คู่ กับ โค หนุ่ม ตัว นั้น และ อีก 17.5 ลิตร คู่ กับ แกะ ผู้ ตัว นั้น แต่ ส่วน ที่ คู่ กับ ลูก แกะ นั้น ให้ เขา จัด ตาม ที่ สามารถ ทำ ได้ ทั้ง ให้ ถวาย น้ำมัน 3 ลิตร ต่อ แป้ง 17.5 ลิตร
{46:8} เมื่อ เจ้านาย เข้า มา เขา จะ เข้า ทาง มุข ของ หอ ประตู และ กลับ ออก ไป ตาม ทาง เดียวกัน นั้น
{46:9} “ เมื่อ ประชาชน ของ แผ่นดิน จะ เข้า มา เฉพาะ พระ พักตร์ พระ ยาห์เวห์ณ เทศกาล เลี้ยง ตาม กำหนด ผู้ ที่ เข้า มา ทาง ประตู เหนือ เพื่อ นมัสการ จะ ต้อง กลับ ออก ไป ทาง ประตู ใต้ ส่วน ผู้ ที่ เข้า มา ทาง ประตู ใต้ จะ ต้อง กลับ ออก ไป ทาง ประตู เหนือ อย่า ให้ ใคร กลับ ออก ไป ตาม ประตู ที่ เขา เข้า มา แต่ ให้ เขา ออก ไป ทาง ประตู ฝั่ง ตรง ข้าม
{46:10} เมื่อ ประชาชน เข้า ไป เจ้านาย จะ เข้า ไป พร้อม กัน และ เมื่อ ประชาชน ออก ไป เจ้านาย จะ ออก ไป ด้วย
{46:11} “ ธัญ บูชา ที่ ใช้ ใน เทศกาล เลี้ยง และ เทศกาล ตาม กำหนด นั้น ให้ เป็น แป้ง 17.5 ลิตร คู่ กับ โค หนุ่ม หนึ่ง ตัว และ 17.5 ลิตร คู่ กับ แกะ ผู้ หนึ่ง ตัว ส่วน ที่ คู่ กับ ลูก แกะ ก็ ให้ ถวาย ตามใจ ปรารถนา ของ เขา ทั้ง ให้ ถวาย น้ำมัน 3 ลิตร ต่อ แป้ง 17.5 ลิตร
{46:12} เมื่อ เจ้านาย ถวาย เครื่องบูชา ตามใจ สมัคร อาจ จะ เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว หรือ เครื่อง ศานติ บูชา เพื่อ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ เป็น เครื่องบูชา ตามใจ สมัคร นั้น ให้ เปิด ประตู ที่ หัน หน้า ไป ทาง ตะวัน ออก แก่ เขา แล้ว เขา จะ ถวาย เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว หรือ เครื่อง ศานติ บูชา ของ เขา เหมือน อย่าง ที่ เขา ทำ ใน วัน สะ บา โต เสร็จ แล้ว เขา จะ ออก ไป เมื่อ เขา ออก ไป แล้ว ก็ ให้ ปิด ประตู นั้น เสีย
{46:13} “ เจ้านาย จะ ต้อง จัด หา ลูก แกะ ตัว หนึ่ง อายุ หนึ่ง ปี ปราศจาก ตำหนิ ถวาย เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว แด่ พระ ยาห์เวห์ เป็น ประจำ วัน จะ ต้อง จัด หา ทุกๆ เช้า
{46:14} และ ให้ จัด หา เครื่อง ธัญ บูชา ที่ คู่ กัน ทุกๆ เช้า ด้วย คือ แป้ง ประมาณ 3 ลิตร พร้อม กับ น้ำมัน 1 ลิตร เพื่อ เคล้า แป้ง ให้ ชุ่ม ให้ เป็น ธัญ บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ นี่ เป็น ระเบียบ ตลอด ไป
{46:15} ดังนี้ แหละ จะ ต้อง จัด หา ลูก แกะ และ เครื่อง ธัญ บูชา พร้อม กับ น้ำมัน ทุกๆ เช้า เพื่อ เป็น เครื่องบูชา เผา ทั้ง ตัว ตลอด ไป
{46:16} “ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า ถ้า เจ้านาย จะ มอบ ของขวัญ ให้ แก่ บุตร ชาย คน ใด คน หนึ่ง ก็ ให้ ส่วน นั้น ตก เป็น มรดก ของ บุตร ชาย ของ เขา โดย เป็น ส่วน หนึ่ง ของ มรดก ใน กรรมสิทธิ์ ของ ครอบครัว พวก เขา
{46:17} แต่ ถ้า เขา นำ เอา ส่วน หนึ่ง จาก มรดก ของ เขา มา มอบ ให้ คนใช้ คน หนึ่ง ของ เขา เป็น ของขวัญ ส่วน นั้น จะ เป็น ของ คนใช้ นั้น จน ถึง ปี อิสรภาพ แล้ว ส่วน นั้น จะ กลับ มา เป็น ของ เจ้านาย มรดก ของ เจ้านาย จะ เป็น ของ บุตร ของ เขา เท่านั้น คือ เป็น ของ ครอบครัว พวก เขา
{46:18} แต่ เจ้านาย จะ ต้อง ไม่ ยึด สิ่ง ใด จาก มรดก ของ ประชาชน โดย บีบคั้น ให้ ออก ไป จาก ส่วน ที่ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา ทั้งหลาย เจ้านาย จะ ต้อง มอบ ส่วน ที่ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ตัวเอง ให้ เป็น มรดก แก่ บุตร ของ เขา เพื่อ ว่า จะ ไม่ มี ประชากร ของ เรา สัก คน หนึ่ง ที่ ต้อง พลัดพราก ไป จาก ส่วน ที่ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ตน”
{i46:19} ครัว ของ พระ นิเวศ
{46:19} แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า มา ตาม ทาง เข้า ที่ อยู่ ข้าง ประตู มา ยัง ห้อง บริสุทธิ์ ของ ปุโรหิต ที่ หัน หน้า ไป ทาง เหนือ ณ ที่ นั่น ข้าพเจ้า เห็น ที่ หนึ่ง ซึ่ง อยู่ ตรง สุด ปลาย ด้าน ตะวัน ตก
{46:20} และ ท่าน กล่าว กับ ข้าพเจ้า ว่า“ นี่ เป็น สถานที่ ซึ่ง ปุโรหิต จะ ใช้ ต้ม เครื่องบูชา ชดใช้ บาป และ เครื่องบูชา ลบล้าง บาป และ เป็น ที่ ซึ่ง เขา จะ ปิ้ง ธัญ บูชา เพื่อ จะ ไม่ ต้อง นำ ออก ไป ยัง ลาน ชั้น นอก อัน เป็น การ นำ สิ่ง บริสุทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ไป ถูก ประชาชน”
{46:21} แล้ว ท่าน จึง นำ ข้าพเจ้า ออก มา ที่ ลาน ชั้น นอก และ พา ข้าพเจ้า ไป ยัง มุม ทั้ง สี่ ของ ลาน นั้น และ ดู สิ ที่ มุม ลาน แต่ละ มุม ก็ มี ลาน เล็ก อยู่ อีก ลาน หนึ่ง
{46:22} คือ ที่ มุม ทั้ง สี่ ของ ลาน มี ลาน เล็กๆ ยาว 20 เมตร กว้าง 15 เมตร ลาน เล็ก ทั้ง สี่ มี ขนาด เดียวกัน
{46:23} ภายใน ลาน เล็ก ทั้ง สี่ นั้น มี สิ่ง ที่ ก่อ เป็น กำแพง เตี้ย อยู่ โดย รอบ มี เตา อยู่ ด้าน ล่าง ของ กำแพง เตี้ย
{46:24} แล้ว ท่าน กล่าว กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ที่ เหล่า นี้ เป็น ครัว ซึ่ง ผู้ ปรนนิบัติ อยู่ ใน พระ นิเวศ จะ ใช้ ต้ม เครื่อง สัต ว บูชา ของ ประชาชน”
{i47:1} น้ำ ที่ ไหล จาก พระ นิเวศ
{47:1} แล้ว ท่าน ก็ นำ ข้าพเจ้า กลับ มา ที่ ทาง เข้า พระ นิเวศ และ ดู สิ มี น้ำ ไหล ออก มา จาก ใต้ ธรณี ประตู พระ นิเวศ ตรง ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก (เพราะ พระ นิเวศ หัน หน้า ไป ทาง ทิศ ตะวัน ออก) และ น้ำ ไหล ลง มา จาก ข้าง ล่าง ทาง ด้าน ทิศ ใต้ ของ พระ นิเวศ คือ ทิศ ใต้ ของ แท่น บูชา
{47:2} แล้ว ท่าน นำ ข้าพเจ้า ออก มา ทาง ประตู เหนือ และ นำ ข้าพเจ้า อ้อม ไป ภายนอก ถึง ประตู ชั้น นอก ที่ หัน หน้า ไป ทาง ตะวัน ออก และ น้ำ นั้น ไหล ออก มา จาก ด้าน ใต้
{47:3} ชาย ผู้ นั้น เดิน ไป ทาง ตะวัน ออก มี เชือก วัด อยู่ ใน มือ ท่าน วัด ระยะ ออก ไป 500 เมตร แล้ว นำ ข้าพเจ้า ลุย น้ำ ไป และ น้ำ ลึก เพียงตา ตุ่ม
{47:4} แล้ว ท่าน ก็ วัด อีก 500 เมตร แล้ว นำ ข้าพเจ้า ลุย น้ำ ไป และ น้ำ ลึก ถึง เข่า แล้ว ท่าน ก็ วัด อีก 500 เมตร แล้ว นำ ข้าพเจ้า ลุย น้ำ ไป น้ำ นั้น ลึก เพียง เอว
{47:5} แล้ว ท่าน ก็ วัด อีก 500 เมตร และ กลาย เป็น แม่น้ำ ที่ ข้าพเจ้า ลุย ข้าม ไม่ ได้ เพราะ น้ำ ขึ้น แล้ว ลึก พอ ที่ จะ ว่าย ได้ เป็น แม่น้ำ ที่ ลุย ข้าม ไม่ ได้
{47:6} และ ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า“ บุตร มนุษย์ เอ๋ย เจ้า เห็น สิ่ง นี้ หรือ?” แล้ว ท่าน ก็ พา ข้าพเจ้า กลับ มา ตาม ฝั่ง แม่น้ำ
{47:7} ขณะ เมื่อ ข้าพเจ้า กลับ ดู สิ ข้าพเจ้า เห็น ต้นไม้ มากมาย อยู่ ที่ ฝั่ง แม่น้ำ ทั้ง สอง ฟาก
{47:8} และ ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า ว่า“ น้ำ นี้ ไหล ตรง ไป ใน บริเวณ ตะวัน ออก และ ไหล ลง ไป ถึง อา รบาห์ และ เมื่อ น้ำ ไหล ไป ถึง ทะเล น้ำ ที่ ลง ทะเล ก็ จะ ทำ น้ำ ให้ จืด
{47:9} แม่น้ำ นั้น ไป ถึง ที่ไหน สัตว์ ทุก ชนิด ที่ อยู่ กัน เป็น ฝูง ก็ จะ มี ชีวิต อยู่ ได้ และ ที่ นั่น จะ มี ปลา มากมาย เพราะ ว่า แม่น้ำ นี้ ไป ถึง ที่ไหน ก็ จะ ทำ น้ำ ให้ จืด แม่น้ำ ไป ถึง ไหน ทุก สิ่ง ก็ มี ชีวิต อยู่ ได้
{47:10} ชาว ประมง ก็ ยืน อยู่ ที่ ข้าง ทะเล จาก เอน เก ดี ถึง เอน เอก- ลา อิม จะ เป็น ที่ สำหรับ ตาก อวน ปลา ใน ที่ นั้น มี หลาย ชนิด เหมือน ปลา ใน ทะเล ใหญ่
{47:11} แต่ ส่วน ที่ เป็น บึง และ หนอง น้ำ จะ ไม่ จืด ต้อง ทิ้ง ไว้ ให้ เป็น เกลือ
{47:12} ตาม สอง ฝั่ง ของ แม่น้ำ จะ มี ต้นไม้ ทุก ชนิด ที่ ใช้ เป็น อาหาร ปลูก ไว้ ใบ ของ มัน จะ ไม่ เหี่ยว และ ผล ของ มัน จะ ไม่ วาย แต่ จะ เกิด ผล ใหม่ๆ ทุก เดือน เพราะ ว่า น้ำ สำหรับ ต้นไม้ นั้น ไหล จาก สถาน นมัสการ ผลไม้ นั้น ใช้ เป็น อาหาร และ ใบ ก็ ใช้ รักษา โรค”
{i47:13} เขต แดน ใหม่ ของ แผ่นดิน
{47:13} พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ ว่า“ นี่ เป็น เขต แดน ซึ่ง พวก เจ้า จะ ใช้ แบ่ง แผ่นดิน ให้ เป็น มรดก ท่ามกลาง อิสราเอล ทั้ง สิบ สอง เผ่า โย เซฟ จะ ได้ สอง ส่วน
{47:14} และ พวก เจ้า จง แบ่ง ให้ เท่าๆ กัน เรา ปฏิญาณ ที่ จะ มอบ ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า และ แผ่นดิน นี้ จะ ตก เป็น มรดก ของ เจ้า ทั้งหลาย
{47:15} “ ต่อ ไป นี้ เป็น เขต แดน ของ แผ่นดิน นี้ ด้าน เหนือ จาก ทะเล ใหญ่ ไป ตาม ทาง เมือง เฮ ท โลน ถึง ทาง เข้า เมือง ฮา มัท และ ต่อ ไป ถึง เมือง เศดัด
{47:16} เมือง เบโรธาห์ เมือง สิบ รา อิม (ซึ่ง อยู่ ตรง พรมแดน ระหว่าง เมือง ดา มัสกัส กับ เมือง ฮา มัท) จน ถึง เมือง ฮา เซอร์ ฮัททิ โคน ซึ่ง อยู่ ที่ พรมแดน เมือง เฮาราน
{47:17} ดังนั้น เขต แดน จะ ยื่น จาก ทะเล ถึง เมือง ฮา ซา เร โนน ซึ่ง มี พรมแดน เมือง ดา มัสกัส อยู่ ใต้ มี พรมแดน ของ เมือง ฮา มัท อยู่ ทาง ทิศ เหนือ นี่ เป็น เขต แดน ด้าน เหนือ
{47:18} “ ทาง ด้าน ตะวัน ออก เขต แดน จะ ยื่น จาก บริเวณ ระหว่าง เฮา ราน และ ดา มัสกัส เรื่อย ไป ตาม แม่น้ำ จอร์แดน ระหว่าง กิเล อาด กับ แผ่นดิน อิสราเอล ถึง ทะเล ทาง ตะวัน ออก และ ไป จน ถึง ทา มาร์ นี่ เป็น เขต แดน ด้าน ตะวัน ออก
{47:19} “ ทาง ด้าน ใต้ เขต แดน จะ ยื่น จาก ทา มาร์ จน ถึง ห้วงน้ำ เม ริ บัท คา เดช เรื่อย ไป ตาม ลำธาร อียิปต์ ถึง ทะเล ใหญ่ นี่ เป็น เขต ด้าน ใต้
{47:20} “ ทาง ด้าน ตะวัน ตก ทะเล ใหญ่ เป็น เขต แดน เรื่อย ไป จน ถึง บริเวณ ที่ อยู่ ตรง ข้าม เมือง เลอ โบ- ฮา มัท นี่ เป็น เขต แดน ด้าน ตะวัน ตก
{47:21} “ ดังนั้น เจ้า ทั้งหลาย จง แบ่ง แผ่นดิน นี้ ท่ามกลาง พวก เจ้า ตาม เผ่า ต่างๆ ของ อิสราเอล
{47:22} เจ้า ทั้งหลาย จง แบ่ง ส่วน เป็น มรดก ให้ กับ พวก เจ้า เอง ทั้ง ให้ กับ คน ต่าง ด้าว ผู้ มา อาศัย อยู่ ท่ามกลาง เจ้า และ เกิด บุตร หลาน อยู่ ท่ามกลาง เจ้า เขา ทั้งหลาย จะ มี สัญชาติ อิสราเอล ให้ เขา ได้ รับ ส่วน มรดก พร้อม กับ เจ้า ท่ามกลาง เผ่า ต่างๆ ของ อิสราเอล
{47:23} คน ต่าง ด้าว ไม่ ว่า อยู่ ใน ที่ ของ เผ่า ใด เจ้า จง กำหนด ที่ดิน ให้ เป็น มรดก ของ เขา ที่ นั่น พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{i48:1} ส่วนแบ่ง ของ เผ่า ต่างๆ
{48:1} “ ต่อ ไป นี้ เป็น ชื่อ ของ เผ่า ต่างๆ ตั้งต้น บริเวณ พรมแดน ทาง เหนือ ด้าน ทะเล ไป ตาม ทาง เฮ ท โลน ถึง เมือง เลอ โบ- ฮา มัท จน ถึง ฮา เซ อเรโนน (ซึ่ง อยู่ ตรง พรมแดน ทาง เหนือ ด้าน ดา มัสกัส กับ เมือง ฮา มัท) โดย เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า ดาน
{48:2} ติด กับ เขต แดน ของ ดาน เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า อา เชอร์
{48:3} ติด กับ เขต แดน ของ อา เชอร์ เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า นัฟทาลี
{48:4} ติด กับ เขต แดน ของ นัฟ ทา ลี เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น หนึ่ง ส่วน ของ เผ่า มนัส เสห์
{48:5} ติด กับ เขต แดน ของ มนัส เสห์ เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า เอฟ รา อิม
{48:6} ติด กับ เขต แดน เอฟ รา อิม เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า รู เบน
{48:7} ติด กับ เขต แดน รู เบน เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น เป็น ส่วน ของ เผ่า ยูดาห์
{48:8} “ ติด กับ เขต แดน ยูดาห์ เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก นั้น จะ เป็น ส่วน ซึ่ง พวก เจ้า จะ ต้อง แยก ไว้ ต่างหาก กว้าง 12.5 กิโลเมตร และ ยาว เท่ากับ ส่วน ของ เผ่า เผ่า หนึ่ง เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก และ จะ มี สถาน นมัสการ อยู่ กลาง
{48:9} และ ส่วน ที่ เจ้า ทั้งหลาย จะ แยก ไว้ เพื่อ พระ ยาห์เวห์ นั้น ให้ มี ด้าน ยาว 12.5 กิโลเมตร และ ด้าน กว้าง 5 กิโลเมตร
{48:10} และ ส่วนแบ่ง ของ ส่วน บริสุทธิ์ นี้ เป็น เช่น นี้ คือ ปุโรหิต จะ ได้ ส่วนแบ่ง ทาง ด้าน เหนือ ยาว 12.5 กิโลเมตร ทาง ด้าน ตะวัน ตก กว้าง 5 กิโลเมตร ทาง ด้าน ตะวัน ออก กว้าง 5 กิโลเมตร ทาง ด้าน ใต้ ยาว 12.5 กิโลเมตร และ มี สถาน นมัสการ ของ พระ ยาห์เวห์ อยู่ ตรง กลาง
{48:11} ส่วน นี้ ให้ เป็น ส่วน ของ บรรดา ปุโรหิต ที่ ชำระ ไว้ ให้ บริสุทธิ์ คือ บรรดา บุตร ของ ศาโดก ซึ่ง ได้ รักษา คำ สั่ง ของ เรา และ ไม่ ได้ หลง ไป เหมือน ดัง ที่ คน เล วี ได้ หลง ไป เมื่อ ประชาชน อิสราเอล หลง ไป
{48:12} และ ให้ ที่ดิน นี้ เป็น ของ เขา ทั้งหลาย ซึ่ง เป็น ส่วน หนึ่ง จาก ส่วน ถวาย ของ แผ่นดิน เป็น บริเวณ ที่ บริสุทธิ์ ที่สุด ติด กับ เขต ของ คน เลวี
{48:13} เคียง ข้าง กับ เขต ของ ปุโรหิต นั้น ให้ เป็น ส่วนแบ่ง ของ คน เลวียาว 12.5 กิโลเมตร กว้าง 5 กิโลเมตร ส่วน ยาว ทั้งหมด จะ เป็น 12.5 กิโลเมตร และ ส่วน กว้าง 5 กิโลเมตร
{48:14} ห้าม พวก เขา ขาย และ ห้าม เขา แลกเปลี่ยน ส่วน หนึ่ง ส่วน ใด ของ ที่ดิน ส่วน นี้ ห้าม เขา เปลี่ยน กรรมสิทธิ์ ของ ที่ดิน ดี เยี่ยม นี้ เพราะ เป็น ส่วน บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์
{48:15} “ ส่วน ที่ เหลือ อยู่ ซึ่ง ยาว 12.5 กิโลเมตร และ กว้าง 2.5 กิโลเมตร นั้น ให้ เป็น ที่ ใช้สอย ทั่วไป ของ ตัว เมือง คือ เป็น ที่ อยู่ อาศัย และ เป็น ทุ่ง หญ้า และ ตัว นคร จะ อยู่ ตรง กลาง
{48:16} ต่อ ไป นี้ เป็น ขนาด ของ ด้าน ต่างๆ ของ นคร คือ ด้าน เหนือ 2,250 เมตร ด้าน ใต้ 2,250 เมตร ด้าน ตะวัน ออก 2,250 เมตร และ ด้าน ตะวัน ตก 2,250 เมตร
{48:17} นคร นั้น จะ ต้อง มี บริเวณ ทุ่ง หญ้า โดย วัด จาก ด้าน เหนือ ออก ไป 125 เมตร ด้าน ใต้ 125 เมตร ด้าน ตะวัน ออก 125 เมตร และ ด้าน ตะวัน ตก 125 เมตร
{48:18} ส่วน ที่ เหลือ อยู่ ซึ่ง วัด ไป ตาม ด้าน ยาว ของ บริเวณ นี้ ซึ่ง ขนาน ไป กับ ส่วน ที่ บริสุทธิ์ โดย วัด ออก ไป ทาง ตะวัน ออก ยาว 5 กิโลเมตร และ ไป ตะวัน ตก ยาว 5 กิโลเมตร และ ให้ อยู่ ติด กับ ส่วน ที่ บริสุทธิ์ พืช ผล ที่ ได้ ใน ส่วน นี้ จะ เป็น อาหาร ของ คน งาน ใน นคร นั้น
{48:19} คน งาน ของ นคร นั้น ซึ่ง มา จาก อิสราเอล ทุก เผ่า จะ เป็น คน ไถ ที่ ผืน นี้
{48:20} ส่วน ถวาย ทั้งหมด ซึ่ง พวก เจ้า จะ ต้อง แบ่ง ไว้ นั้น ให้ เป็น สี่เหลี่ยม จัตุรัส ยาว ด้าน ละ 12.5 กิโลเมตร ซึ่ง ก็ คือ ส่วน บริสุทธิ์ รวม กับ ส่วน ของ ตัว นคร
{48:21} “ บริเวณ ที่ เหลือ ซึ่ง อยู่ ทั้ง สอง ข้าง ของ ส่วน บริสุทธิ์ และ ส่วน ของ ตัว นคร นั้น ให้ เป็น ของ เจ้านาย โดย วัด จาก ส่วน บริสุทธิ์ ออก ไป ยาว 12.5 กิโลเมตร ไป ทาง พรมแดน ตะวัน ออก และ วัด ไป ทาง ตะวัน ตก 12.5 กิโลเมตร ไป ทาง พรมแดน ตะวัน ตก ขนาน ไป กับ ส่วน ต่างๆ ของ เผ่า ส่วน นี้ ให้ เป็น ของ เจ้านาย โดย มี ส่วน บริสุทธิ์ พร้อม กับ สถาน นมัสการ ของ พระ นิเวศ นั้น อยู่ ตรง กลาง
{48:22} ส่วน ที่ เป็น ของ คน เล วี และ ส่วน ของ นคร นั้น จะ อยู่ ตรง กลาง ของ ที่ดิน ซึ่ง เป็น ของ เจ้านาย เช่น เดียวกัน และ ที่ดิน ของ เจ้านาย นี้ จะ อยู่ ระหว่าง เขต แดน ของ ยูดาห์ และ เขต แดน ของ เบน ยา มิ น
{48:23} “ ส่วน เผ่า ที่ เหลือ อยู่ นั้น เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ด้าน ตะวัน ตก เป็น ส่วน ของ เผ่า เบน ยา มิ น
{48:24} ติด กับ เขต แดน ของ เบน ยา มิ น เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก เป็น ส่วน ของ เผ่า สิ เม โอน
{48:25} ติด กับ เขต แดน ของ สิ เม โอน เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก เป็น ส่วน ของ เผ่า อิสสา คาร์
{48:26} ติด กับ เขต แดน ของ อิสสา คาร์ เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก เป็น ส่วน ของ เผ่า เศบูลุน
{48:27} ติด กับ เขต แดน ของ เศบูลุน เริ่ม จาก ด้าน ตะวัน ออก ไป ถึง ด้าน ตะวัน ตก เป็น ส่วน ของ เผ่า กาด
{48:28} และ เขต แดน ของ กาด ทาง ด้าน ใต้ นั้น จะ เริ่ม จาก เมือง ทา มาร์ ถึง ห้วงน้ำ เม รี บาห์ ที่ คา เดช และ เรื่อย ไป ตาม ลำธาร อียิปต์ ถึง ทะเล ใหญ่
{48:29} นี่ เป็น แผ่นดิน ซึ่ง พวก เจ้า จะ แบ่ง ให้ เป็น มรดก ท่ามกลาง เผ่า ต่างๆ ของ อิสราเอล นี่ เป็น ส่วนแบ่ง ของ เขา ทั้งหลาย” พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้านาย ตรัส ดังนี้ แหละ
{48:30} “ ต่อ ไป นี้ เป็น ทางออก ของ นคร ทาง ด้าน เหนือ ซึ่ง วัด ได้ 2,250 เมตร
{48:31} มี ประตู 3 ประตู คือ ประตู รู เบน ประตู ยูดาห์ และ ประตู เล วี ประตู ทั้งหลาย ของ นคร นั้น ตั้ง ชื่อ ตาม ชื่อ เผ่า ทั้งหลาย ของ คน อิสราเอล
{48:32} ทางออก ด้าน ตะวัน ออก ยาว 2,250 เมตร มี 3 ประตู คือ ประตู โย เซฟ ประตู เบน ยา มิ น และ ประตู ดาน
{48:33} ทางออก ด้าน ใต้ ยาว 2,250 เมตร มี ประตู 3 ประตู คือ ประตู สิ เม โอน ประตู อิสสา คาร์ และ ประตู เศบูลุน
{48:34} ทางออก ด้าน ตะวัน ตก ยาว 2,250 เมตร มี ประตู 3 ประตู คือ ประตู กาด ประตู อา เชอร์ และ ประตู นัฟทาลี
{48:35} นคร นั้น วัด โดย รอบ ได้ ความ ยาว รวม 9 กิโลเมตร ตั้งแต่ นี้ ไป นคร นี้ จะ ได้ ชื่อ ว่า‘ พระ ยาห์เวห์ สถิต ที่ นั่น’”