{i1:1} พระ บัญชา ให้ ออก จาก โฮ เร บ
{1:1} ต่อ ไป นี้ เป็น ถ้อยคำ ซึ่ง โมเสส กล่าว แก่ ชาว อิสราเอล ทั้งปวง ใน ถิ่น กันดาร ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน คือ ที่ราบ อา รา บาห์ ซึ่ง อยู่ ตรง ข้าม เมือง สู ฟ ที่ แห่ง นี้ อยู่ ระหว่าง ปา ราน กับ โท เฟล ลา บาน ฮา เซ โรท และ ดี ซา หับ
{1:2} (การ เดินทาง จาก โฮ เร บ ไป ยัง คา เดช บา รเนีย ผ่าน ไป ทาง ภูเขา เส อีร์ ต้อง ใช้ เวลา สิบ เอ็ด วัน)
{1:3} ใน วัน ที่ หนึ่ง เดือน ที่ สิบ เอ็ด ปี ที่ สี่ สิบ โมเสส ประกาศ แก่ ชน อิสราเอล ถึง สิ่ง ทั้งปวง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา โมเสส เกี่ยว กับ พวก เขา
{1:4} ใน เวลา นั้น เขา เพิ่ง รบ ชนะ กษัตริย์ สิ โหน ของ ชาว อา โม ไรต์ ผู้ปกครอง เฮ ชโบน และ พวก เขา รบ ชนะ กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน ผู้ปกครอง อัช ทา โรท ที่ เอ เด รอี
{1:5} โมเสส เริ่ม ชี้แจง บทบัญญัติ ที่ ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ใน ดินแดน โม อับ ดังนี้ ว่า
{1:6} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส กับ เรา ที่ ภูเขา โฮ เร บว่า“ พวก เจ้า พัก อยู่ ที่ ภูเขา นี้ นาน พอ แล้ว
{1:7} จง เลิก ค่าย และ รุก เข้า ไป ใน แดน เทือกเขา ของ ชาว อา โม ไรต์ จง เข้า ไป ยัง ชน ชาติ ที่ อยู่ ใกล้ เคียง ทั้งปวง ใน ที่ราบ อา รา บาห์ ใน ภูเขา ใน เชิง เขา ทาง ตะวัน ตก ใน เนเกบ และ ชายฝั่ง ทะเล ไป ยัง ดินแดน คา นา อัน และ เลบานอน จน จด แม่น้ำ ใหญ่ คือ แม่น้ำ ยู เฟรติส
{1:8} ดู เถิด เรา ได้ ยก ดินแดน นี้ ให้ เจ้า จง ไป ครอบครอง ดินแดน ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ สัญญา ว่า จะ ยก ให้ แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ และ กับ วงศ์วาน ของ พวก เขา”
{i1:9} การ แต่งตั้ง ผู้นำ
{1:9} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ กล่าว แก่ พวก ท่าน ว่า“ พวก ท่าน เป็น ภาระ หนัก เกิน กว่า ข้าพเจ้า จะ รับผิดชอบ เพียง คน เดียว
{1:10} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ให้ ท่าน ทวี จำนวน ขึ้น จน ใน วัน นี้ มี มากมาย ดุจ ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า
{1:11} ขอ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ พวก ท่าน ทรง เพิ่มพูน พวก ท่าน ยิ่ง ขึ้น อีก พัน เท่า และ ทรง อวยพร พวก ท่าน ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้!
{1:12} แต่ ข้าพเจ้า เพียง คน เดียว จะ รับ ปัญหา ภาระ และ กรณี พิพาท ทั้งปวง ของ พวก ท่าน ได้ อย่างไร?
{1:13} จง เลือก บาง คน จาก แต่ละ เผ่า ซึ่ง เป็น คน เฉลียว ฉลาด มี ความ เข้าใจ และ เป็น ที่ นับถือ ข้าพเจ้า จะ แต่งตั้ง คน เหล่า นั้น ให้ เป็น ผู้นำ ของ พวก ท่าน”
{1:14} ท่าน ตอบ ข้าพเจ้า ว่า“ สิ่ง ที่ ท่าน เสนอ มา นั้น ดี แล้ว”
{1:15} ดังนั้น ข้าพเจ้า จึง แต่งตั้ง บรรดา ผู้นำ ซึ่ง เฉลียว ฉลาด และ เป็น ที่ นับถือ จาก เผ่า ต่างๆ ให้ เป็น ผู้บังคับบัญชา คน พัน คน บ้าง ร้อย คน บ้าง ห้า สิบ คน บ้าง และ สิบ คน บ้าง และ ให้ เป็น เจ้าหน้าที่ ประจำ เผ่า
{1:16} ข้าพเจ้า กำชับ บรรดา ตุลาการ ของ ท่าน ใน ครั้ง นั้น ว่า ให้ ฟัง ความ และ ตัดสิน อย่าง ยุติธรรม ไม่ ว่า จะ เป็น กรณี พิพาท ระหว่าง พี่น้อง อิสราเอล หรือ ระหว่าง พี่น้อง อิสราเอล กับ คน ต่าง ด้าว
{1:17} อย่า ตัดสิน ความ ลำเอียง เข้า ข้าง ใคร จง ฟัง ความ ทั้ง ผู้ใหญ่ และ ผู้น้อย เสมอหน้า กัน ไม่ ต้อง เกรงกลัว ผู้ ใด เพราะ การ พิพากษา เป็น ของ พระเจ้า ข้อ พิพาท ใดๆ ซึ่ง ยุ่งยาก เกิน กำลัง ก็ ให้ มา แจ้ง ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า จะ ฟัง ความ เอง
{1:18} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ กำชับ ทุก สิ่ง ที่ พวก ท่าน ต้อง ทำ ส่ง สายสืบ
{1:19} จาก นั้น เรา เดินทาง ออก จาก โฮ เร บ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง บัญชา มุ่งหน้า ไป ยัง แถบ เทือกเขา ของ ชาว อา โม ไรต์ ผ่าน ถิ่น กันดาร อัน กว้าง ใหญ่ และ น่า สะพรึงกลัว ตาม ที่ ท่าน เห็น แล้ว จน มา ถึง คา เดช บา รเนีย
{1:20} ข้าพเจ้า จึง กล่าว แก่ ท่าน ว่า“ พวก ท่าน มา ถึง แดน เทือกเขา ของ ชาว อา โม ไรต์ซึ่งพระยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา จะ ประทาน แก่ เรา
{1:21} ดู เถิด พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ได้ ทรง ยก ดินแดน นี้ ให้ พวก ท่าน จง ขึ้น ไป ยึดครอง ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ตรัส ไว้ กับ ท่าน อย่า กลัว อย่า ท้อแท้ เลย”
{1:22} แต่ พวก ท่าน มา หา ข้าพเจ้า และ กล่าว ว่า“ ให้ เรา ส่ง สายสืบ ไป ใน ดินแดน นั้น และ กลับ มา รายงาน เส้นทาง กับ เมือง ที่ เรา ควร จะ เข้า ไป ยึดครอง ก่อน”
{1:23} ความคิด นี้ ฟัง ดู เข้าที ข้าพเจ้า จึง เลือก สายสืบ สิบ สอง คน โดย เลือก มา เผ่า ละ หนึ่ง คน
{1:24} คน เหล่า นั้น ขึ้น ไป ยัง แถบ เทือกเขา ไป ถึง หุบเขา เอช โคล์ และ สำรวจ ดู ที่ นั่น
{1:25} พวก เขา เก็บ ผลไม้ จาก ดินแดน นั้น ลง มา ให้ เรา และ รายงาน ว่า“ ดินแดน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา กำลัง จะ ประทาน ให้ เรา นั้น อุดม สมบูรณ์”
{i1:26} ขัดขืน พระ บัญชา
{1:26} แต่ พวก ท่าน ไม่ ยอม เข้า ไป ใน ดินแดน นั้น พวก ท่าน ฝ่าฝืน พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{1:27} พวก ท่าน บ่น อยู่ ใน เต็นท์ ว่า“ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เกลียด เรา จึง ทรง นำ เรา ออก จาก อียิปต์ เพื่อ ให้ ชาว อา โม ไรต์ทำลาย
{1:28} เรา จะ ไป ไหน ได้ พี่น้อง ของ เรา ทำให้ เรา ขวัญ หนี ดีฝ่อ เขา บอก ว่า‘ ผู้คน แถบ นั้น แข็งแรง และ สูง ใหญ่ กว่า เรา เมือง ทั้งหลาย ก็ ใหญ่ โต กำแพง สูง เสียด ฟ้า ทั้ง ยัง เห็น มนุษย์ ยักษ์ อา นาค ที่ นั่น ด้วย’”
{1:29} ข้าพเจ้า จึง บอก ท่าน ว่า“ อย่า ตระหนก ตกใจ อย่า กลัว พวก เขา เลย
{1:30} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง นำ หน้า ท่าน พระองค์ จะ ทรง ต่อสู้ เพื่อ ท่าน เหมือน ที่ ทรง ทำ ต่อ หน้า ต่อ ตา พวก ท่าน ทั้ง ใน อียิปต์
{1:31} และ ใน ถิ่น กันดาร ที่ นั่น ท่าน ได้ เห็น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง โอบอุ้ม ท่าน ดั่ง พ่อ โอบอุ้ม ลูก ตลอด ทาง มา จน ถึง ที่ นี่”
{1:32} ถึง อย่าง นั้น ท่าน ก็ ยัง ไม่ ไว้ วางใจ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน
{1:33} พระองค์ ทรง นำ หน้า ท่าน มา ตลอด ทาง ด้วย ไฟ ใน ตอน กลางคืน และ ด้วย เมฆ ใน ตอน กลางวัน เพื่อ เสาะ หา ที่ ตั้ง ค่าย พัก และ เพื่อ ชี้แนะ ทาง ที่ ท่าน ควร จะ ไป
{1:34} เมื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ได้ยิน คำ บ่น ว่า ของ ท่าน ก็ ทรง พระ พิโรธ และ ทรง สัญญา อย่าง หนักแน่น ว่า
{1:35} “ ไม่ มี สัก คน เดียว ใน ชั่ว อายุ อัน เลว ร้าย นี้ จะ ได้ เห็น ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ซึ่ง เรา สัญญา ว่า จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ เจ้า
{1:36} ยกเว้น คา เลบ บุตร เย ฟุน เนห์ เขา จะ ได้ เห็น ดินแดน นั้น และ เรา จะ มอบ ดินแดน ที่ เขา เหยียบ ย่าง ให้ แก่ เขา กับ วงศ์วาน ของ เขา เพราะ เขา ได้ ติดตาม องค์ พระผู้เป็นเจ้า อย่าง สุด ใจ”
{1:37} เพราะ พวก ท่าน เป็น เหตุ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ทรง พระ พิโรธ ข้าพเจ้า ด้วย และ ตรัส ว่า“ เจ้า ก็ จะ ไม่ ได้ เข้า ใน ดินแดน นั้น เช่น กัน
{1:38} แต่ โย ชู วา บุตร นูน ผู้ ช่วย ของ เจ้า จะ ได้ เข้า ไป จง ให้ กำลังใจ เขา เพราะ เขา จะ นำ อิสราเอล เข้า ยึดครอง ดินแดน นั้น เป็น กรรมสิทธิ์
{1:39} และ เด็ก เล็กๆ ซึ่ง เจ้า พูด ว่า จะ ถูก จับ เป็น เชลย ลูกหลาน ของ เจ้า ผู้ ยัง ไม่ รู้ ดี รู้ ชั่ว พวก เขา จะ ได้ เข้า ใน ดินแดน นั้น เรา จะ มอบ ดินแดน นั้น ให้ เขา ครอบครอง
{1:40} แต่ ส่วน พวก ท่าน จง วก กลับ ข้าม ถิ่น กันดาร ไป ยัง ทะเล แดง”
{1:41} แล้ว พวก ท่าน จึง ตอบ ว่า“ เรา ได้ ทำบาป ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เรา จะ ขึ้น ไป ต่อสู้ ตาม พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา” ดังนั้น ท่าน ทุก คน จึง ถือ อาวุธ พร้อม รบ คิด ว่า จะ บุก เข้า ไป ใน แถบ เทือกเขา ได้ อย่าง ง่ายดาย
{1:42} แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง บอก พวก เขา ว่า‘ อย่า ขึ้น ไป ต่อสู้ เพราะ เรา จะ ไม่ อยู่ กับ เจ้า เจ้า จะ พ่าย แพ้ ศัตรู’”
{1:43} ข้าพเจ้า บอก พวก ท่าน แต่ ท่าน ไม่ ยอม ฟัง กลับ ฝ่าฝืน พระ บัญชา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า อีก และ บุก ขึ้น ไป ยัง แถบ เทือกเขา ด้วย ความ หยิ่ง ผยอง
{1:44} ชาว อา โม ไรต์ ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน แถบ เทือกเขา นั้น ยก ทัพ ออก มา สู้ รบ กับ ท่าน พวก เขา รุกไล่ ท่าน เหมือน ฝูง ผึ้ง และ ไล่ ตี พวก ท่าน จาก เส อีร์ ตลอด ทาง มา ถึง โฮ รมาห์
{1:45} พวก ท่าน กลับ มา ร่ำไห้ ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า แต่ พระองค์ ไม่ ทรง สน พระทัย เสียง ร่ำไห้ ของ ท่าน และ ไม่ ทรง ฟัง ท่าน
{1:46} ท่าน จึง พัก อยู่ ที่ คา เดช เป็น เวลา นาน
{i2:1} การ เร่ร่อน ใน ถิ่น กันดาร
{2:1} จาก นั้น เรา วก กลับ ไป ยัง ถิ่น กันดาร ตาม เส้นทาง สู่ ทะเล แดง ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา ข้าพเจ้า เรา รอนแรม อยู่ แถบ เทือกเขา เส อีร์ เป็น เวลา นาน
{2:2} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า
{2:3} “ เจ้า ทั้งหลาย วนเวียน อยู่ แถบ เทือกเขา นี้ นาน พอ แล้ว บัดนี้ จง ขึ้น ไป ทาง เหนือ
{2:4} จง สั่ง ประชากร ดังนี้ ว่า‘ เจ้า กำลัง จะ ผ่าน ดินแดน ของ พี่น้อง ของ เจ้า ผู้ เป็น วงศ์วาน ของ เอ ซาว ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน เส อีร์ พวก เขา จะ หวาดกลัว เจ้า แต่ จง ระมัดระวัง
{2:5} อย่า ยั่วยุ พวก เขา ให้ ทำ สงคราม เพราะ เรา จะ ไม่ ยก ดินแดน ของ เขา ให้ เจ้า แม้ แต่ คืบ เดียว เรา ได้ ยก ดินแดน เทือกเขา เส อีร์ ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เอ ซาว แล้ว
{2:6} เจ้า จะ ต้อง จ่าย เงิน ค่า น้ำ ค่า อาหาร ให้ แก่ เขา’”
{2:7} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร การ งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ ทรง ดูแล ท่าน ตลอด การ เดินทาง ผ่าน ถิ่น กันดาร อัน กว้าง ใหญ่ นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน สถิต กับ ท่าน ตลอด สี่ สิบ ปี มา นี้ และ ท่าน ไม่ ได้ ขัด สน สิ่ง ใด เลย
{2:8} ฉะนั้น เรา จึง เดินทาง ผ่าน พี่น้อง ของ เรา คือ วงศ์วาน เอ ซาว ซึ่ง อาศัย ใน เส อีร์ หัน จาก เส้นทาง อา รา บาห์ ซึ่ง มา จาก เอ ลัท และ เอ ซี โอน เก เบอร์ และ เลี้ยว ไป ตาม ทาง ถิ่น กันดาร โม อับ
{2:9} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ อย่า ไป รบกวน หรือ ยั่วยุ ชาว โม อับ ให้ ทำ สงคราม เพราะ เรา จะ ไม่ ยก ดินแดน ส่วน ใด ของ เขา ให้ เจ้า เรา ได้ ยก ดินแดน อาร์ ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ แก่ วงศ์วาน ของ โลท แล้ว”
{2:10} (ชาว เอ มิ ม เคย อาศัย อยู่ ที่ นั่น เป็น ชน ชาติ ใหญ่ และ เข้มแข็ง สูง ใหญ่ เหมือน มนุษย์ ยักษ์ อา นาค
{2:11} ทั้ง ชาว เอ มิ ม และ ชาว อา นาค มัก จะ ถูก เรียก ว่า เร ฟา อิม แต่ คน โม อับ เรียก พวก เขา ว่า เอ มิ ม
{2:12} ชาว โฮ รี เคย อาศัย อยู่ ใน เส อีร์ แต่ ถูก วงศ์วาน ของ เอ ซาว ขับ ไล่ออก ไป พวก เขา ทำลาย ชาว โฮ รี และ ยึดครอง ดินแดน เหมือน ที่ อิสราเอล จะ ยึดครอง ดินแดน ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พวก เขา)
{2:13} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ว่า“ บัดนี้ จง ลุก ขึ้น ข้าม หุบเขา เศเรด” เรา ก็ ข้าม ไป
{2:14} เรา ใช้ เวลา 38 ปี เดินทาง จาก คา เดช บา รเนีย จน เรา ข้าม หุบเขา เศเรด ถึง ตอน นั้น นักรบ ทั้งหมด ใน รุ่น นั้น ก็ ตาย หมด ค่าย ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง สาบาน ไว้
{2:15} พระ หัตถ์ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ต่อสู้ พวก เขา จน พวก เขา ทั้งหมด ถูก กำจัด ไป จาก ค่าย
{2:16} เมื่อ นักรบ คน สุดท้าย ของ รุ่น นั้น ตาย ไป
{2:17} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า
{2:18} “ วัน นี้ พวก เจ้า จง ข้าม ชาย แดน โม อับ ที่ อาร์
{2:19} เมื่อ เจ้า เข้า ใกล้ ชาว อัม โม นอ ย่า รบกวน หรือ ยั่วยุ พวก เขา ให้ ทำ สงคราม เพราะ เรา จะ ไม่ ยก ดินแดน ใดๆ ของ เขา ให้ เจ้า เรา ได้ ยก ดินแดน นี้ ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ แก่ วงศ์วาน ของ โลท แล้ว”
{2:20} (ดินแดน นั้น ก็ เช่น กัน เคย เป็น ที่ อาศัย ของ พวก มนุษย์ ยักษ์ เร ฟา อิมซึ่งชาวอัมโมนเรียกว่าศัมซุมมิม
{2:21} คน เหล่า นี้ เป็น ชาติ ใหญ่ และ เข้มแข็ง สูง ใหญ่ เหมือน มนุษย์ ยักษ์ อา นาค องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำลาย พวก เขา เมื่อ คน อัมโมน ขับ ไล่ และ ยึดครอง ดินแดน ของ พวก เขา
{2:22} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เคย ช่วยเหลือ วงศ์วาน ของ เอ ซาว ที่ อาศัย ใน เส อีร์ เช่น นี้ มา ก่อน โดย ทรง ทำลาย ล้าง ชาว โฮ รี ซึ่ง พวก เขา ขับ ไล่ออก ไป และ เข้า ยึดครอง ดินแดน แทน พวก เขา ตราบ จน ทุก วัน นี้
{2:23} เช่น เดียว กับ เมื่อ ครั้ง ชาว ดินแดน คัฟโทร์ ได้ ทำลาย และ ยึดครอง ดินแดน แทน ที่ ชาว อัฟวิม ผู้ อาศัย ใน หมู่บ้าน ต่างๆ ไป จน ถึง กาซา)
{i2:24} พิชิต กษัตริย์ สิ โหน แห่ง เฮ ชโบน
{2:24} “ จง ข้าม โกรก ธาร อา ร โนน ดู เถิด เรา กำลัง จะ ยก กษัตริย์ สิ โหน ชาว อา โม ไรต์แห่งเฮชโบน กับ ดินแดน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า จง เข้า ยึด ดินแดน และ ทำ ศึก กับ เขา
{2:25} ตั้งแต่ วัน นี้ เป็นต้น ไป เรา จะ ให้ ชน ชาติ ทั้งปวง ทั่ว ใต้ ฟ้า ครั่น คร้าม หวาดกลัว เจ้า พวก เขา จะ ได้ยิน กิตติศัพท์ ของ เจ้า และ จะ หวาดผวา และ หวั่นวิตก เพราะ เจ้า”
{2:26} จาก ถิ่น กันดาร เค เดโม ท ข้าพเจ้า ส่ง ทูต ไป เจรจา โดย สันติวิธี กับ กษัตริย์ สิ โหน แห่ง เฮ ชโบนว่า
{2:27} “ ขอ ให้ เรา ผ่าน ดินแดน ของ ท่าน เรา จะ ไป ตาม ทางหลวง โดย ไม่ ออก ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย
{2:28} เรา จะ จ่าย เงิน ซื้อ อาหาร และ น้ำ จาก ท่าน ขอ เพียง แต่ ยอม ให้ เรา เดิน ผ่าน
{2:29} เหมือน ที่ วงศ์วาน ของ เอ ซาว ที่ เส อีร์ และ ชาว โม อับ ที่ อาร์ อนุญาต ให้ เรา ผ่าน แดน จน เรา ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เพื่อ ไป ยัง ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน ให้”
{2:30} แต่ กษัตริย์ สิ โหน แห่ง เฮ ชโบน ไม่ ยินยอม ให้ เรา ผ่าน แดน ทั้งนี้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง กระทำ ให้ จิตใจ ของ เขา แข็ง กระด้าง และ ทำให้ ใจ ของ เขา ดื้อดึง เพื่อ จะ มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน ดัง ที่ เป็นอยู่ ขณะ นี้
{2:31} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ดู เถิด เรา กำลัง จะ มอบ สิ โหน กับ ดินแดน ของ เขา ไว้ ใน มือ ของ เจ้า บัดนี้ จง เข้า พิชิต และ ครอบครอง ดินแดน ของ เขา”
{2:32} เมื่อ สิ โหน ยก ไพร่พล ทั้งหมด ออก มา สู้ กับ เรา ที่ ยา ฮา ส
{2:33} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง มอบ เขา ไว้ ใน มือ ของ เรา เรา ประหาร เขา กับ บรรดา ลูกชาย และ กอง กำลัง ทั้งหมด ของ เขา
{2:34} ครั้ง นั้น เรา ยึด เมือง ทั้งหมด ของ เขา และ ทำลาย ล้าง พวก เขา หมด สิ้น ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก เรา ไม่ ปล่อย ให้ ใคร รอดชีวิต เลย
{2:35} แต่ เรา ยึด ฝูง สัตว์ พร้อม ทั้ง ทรัพย์สิน ที่ ได้ จาก เมือง ต่างๆ มา เป็น ของ เรา
{2:36} เรา รบ ชนะ ตั้งแต่ อา โร เออร์ จาก โกรก ธาร อา ร โนน รวมหัว เมือง ต่างๆ แถบ นั้น จน จด กิเล อาด ไม่ มี สัก เมือง เดียว ที่ แข็งแกร่ง เกิน กำลัง ของ เรา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ประทาน เมือง ทั้งหมด แก่ เรา
{2:37} อย่างไร ก็ ดี พวก ท่าน เลี่ยง จาก ดินแดน ของ ชาว อัมโมน จาก ดินแดน แถบ แม่น้ำ ยับ บอก และ ดินแดน เทือกเขา ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง บัญชา ไว้
{i3:1} พิชิต กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน
{3:1} ต่อ มา เรา ขึ้น ไป ตาม เส้นทาง สู่ ดินแดน บา ชาน และ กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน ยก ไพร่พล ทั้งหมด ขึ้น มา สู้ กับ เรา ที่ เอ เด รอี
{3:2} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ไม่ ต้อง กลัว เขา เพราะ เรา ได้ มอบ เขา กับ ไพร่พล ทั้งหมด และ ดินแดน ของ เขา แก่ เจ้า แล้ว จง ทำ กับ เขา เหมือน ที่ ได้ ทำ กับ กษัตริย์ สิ โหน ของ ชาว อา โม ไรต์ ผู้ปกครอง อยู่ ใน เฮ ชโบน”
{3:3} ดังนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ได้ ทรง มอบ กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน กับ ไพร่พล ทั้งหมด ไว้ ใน มือ ของ เรา เรา ประหาร พวก เขา หมด ไม่ เหลือ รอด สัก คน
{3:4} ใน เวลา นั้น เรา ยึด หัว เมือง ทั้ง หก สิบ แห่ง ของ เขา คือ ทั่ว ภูมิภาค อา รโกบ ซึ่ง เป็น อาณาจักร ของ โอก ใน บา ชาน
{3:5} เมือง เหล่า นี้ เป็น เมือง ป้อม ปราการ มี กำแพง สูง ประตู ก็ ลง ดาล แน่นหนา และ เรา ตี หมู่บ้าน มากมาย หลาย แห่ง ซึ่ง ไม่ มี กำแพง ล้อม รอบ ได้ ด้วย
{3:6} เรา ทำลาย ล้าง พวก เขา หมด สิ้น เหมือน ที่ ได้ ทำ แก่ กษัตริย์ สิ โหน แห่ง เฮ ชโบน คือ ทำลาย ล้าง ทุก เมือง ทำลาย ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง และ เด็ก
{3:7} แต่ เรา ยึด ฝูง สัตว์ พร้อม ทั้ง ทรัพย์สิน ที่ ได้ จาก เมือง ต่างๆ มา เป็น ของ เรา
{3:8} ครั้ง นั้น เรา ได้ ยึดครอง ดินแดน ทั้งหมด ของ กษัตริย์ ชาว อา โม ไรต์ ทั้ง สอง ใน ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน จาก โกรก ธาร อา ร โนน จด ภูเขา เฮอร์โมน
{3:9} (ชาว ไซ ดอน เรียก ภูเขา เฮอร์โมน ว่า สี รี ออ น ส่วน ชาว อา โม ไรต์ เรียก ว่า เส นีร์)
{3:10} เรา ยึด ทุก เมือง บน ที่ราบ สูง นั้น และ กิเล อาด กับ บา ชาน ทั้งหมด ไป ถึง เมือง สา เลคาห์ และ เมือง เอ เด ร อี ของ อาณาจักร โอก ใน บา ชาน
{3:11} (กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน ผู้ นี้ เป็น เร ฟา อิม คน สุดท้าย ที่ เหลือ อยู่ เตียง เหล็ก ของ เขา ยาว 9 ศอก และ กว้าง 4 ศอก เตียง นี้ ยัง อยู่ ที่ รับ บาห์ ซึ่ง เป็น เมือง หนึ่ง ของ ชาว อัมโมน)
{i3:12} การ แบ่ง ดินแดน
{3:12} ข้าพเจ้า ยก ดินแดน ที่ ยึด มา ได้ ใน ครั้ง นั้น ให้ แก่ เผ่า รู เบน และ เผ่า กาด คือ ตั้งแต่ อา โร เออร์ ริม โกรก ธาร อา ร โนน ครึ่ง หนึ่ง ของ แดน เทือกเขา กิเล อาด และ หัว เมือง ต่างๆ
{3:13} ส่วน ดินแดน กิเล อาด ที่ เหลือ และ ดินแดน บา ชาน ทั้งหมด ซึ่ง เดิม เป็น อาณาจักร ของ กษัตริย์ โอก มอบ ให้ แก่ เผ่า มนัส เสห์ครึ่งเผ่า (อา รโกบ ใน บา ชาน นี้ เคย ได้ ชื่อ ว่า ดินแดน แห่ง เร ฟา อิม
{3:14} ยา อีร์ ซึ่ง เป็น วงศ์วาน ของ มนัส เสห์ ครอบครอง ภูมิภาค อา รโกบ ทั้งหมด จน จด ชาย แดน ของ ชาว เก ชูร์ และ ชาว มา อา คาห์ ดินแดน บา ชาน ได้ ชื่อ ตาม เขา จึง เรียก กัน ว่า ฮัฟโวทยาอีร์ มา จน ถึง ทุก วัน นี้)
{3:15} ข้าพเจ้า ยก ดินแดน กิเล อาด ให้ มา คีร์
{3:16} ส่วน เผ่า รู เบน และ เผ่า กาด ข้าพเจ้า ยก ดินแดน จาก กิเล อาด ลง ไป จด โกรก ธาร อา รโนน (ถือ เอา ตอน กลาง ของ โกรก ธาร เป็น พรมแดน) เรื่อย มา ถึง แม่น้ำ ยับ บอก ซึ่ง เป็น พรมแดน ของ ชาว อัมโมน
{3:17} พรมแดน ด้าน ตะวัน ตก คือ แม่น้ำ จอร์แดน ใน อา รา บาห์จากคินเนเรท จด ทะเล แห่ง อา รา บาห์ (คือ ทะเล เกลือ) ใต้ ลาดเขา ปิสกาห์
{3:18} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า สั่ง เผ่า รู เบน เผ่า กาด และ เผ่า มนัส เสห์ ครึ่ง เผ่า ว่า“ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ได้ ประทาน ดินแดน ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ให้ ท่าน ยึดครอง แต่ ชาย ฉกรรจ์ ทุก คน ใน พวก ท่าน จง จับ อาวุธ ออก รบ นำ หน้า พี่น้อง อิสราเอล ข้าม แม่น้ำ ไป
{3:19} ส่วน ภรรยา ของ ท่าน ลูกๆ และ ฝูง สัตว์ (ข้าพเจ้า ทราบ อยู่ ว่า ท่าน มี ฝูง สัตว์ ใหญ่ โต) ให้ พัก อยู่ ใน เมือง ที่ ข้าพเจ้า ยก ให้
{3:20} ตราบ จน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ให้ พี่น้อง ได้ พัก สงบ เหมือน พวก ท่าน และ ได้ ยึดครอง ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ประทาน ให้ ที่ อีก ฟาก ของ แม่น้ำ จอร์แดน เมื่อนั้น พวก ท่าน แต่ละ คน จึง กลับ สู่ ดินแดน ที่ ข้าพเจ้า มอบ ให้ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์”
{i3:21} ห้าม โมเสส ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน
{3:21} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า กำชับ โย ชู วา ว่า“ ท่าน ก็ ได้ เห็น กับ ตา แล้ว ถึง สิ่ง ทั้งปวง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง กระทำ แก่ กษัตริย์ ทั้ง สอง นั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง กระทำ อย่าง เดียวกัน ต่อ อาณาจักร ทั้งปวง ที่ ฟาก ข้าง โน้น ซึ่ง ท่าน กำลัง มุ่ง ไป
{3:22} อย่า กลัว พวก เขา เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เอง จะ ทรง ต่อสู้ เพื่อ ท่าน”
{3:23} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ได้ ทูล อ้อนวอน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า
{3:24} “ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้า ชีวิต พระองค์ ทรง เริ่ม สำแดง ความ ยิ่งใหญ่ และ ฤทธิ์ อำนาจ แก่ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ แล้ว เพราะ มี พระเจ้า ใด เล่า ทั่ว ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก ที่ ได้ กระทำ การ ยิ่งใหญ่ เกรียงไกร เสมอเหมือน พระองค์?
{3:25} ขอ โปรด ให้ ข้า พระองค์ ได้ ไป เห็น ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ที่ อีก ฟาก หนึ่ง ของ แม่น้ำ จอร์แดน คือ แดน เทือกเขา อัน งดงาม นั้น กับ เทือกเขา เลบานอน”
{3:26} แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ พิโรธ ข้าพเจ้า เพราะ พวก ท่าน และ ไม่ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา ว่า“ พอ แล้ว เลิก พูด เรื่อง นี้ เสียที
{3:27} จง ขึ้น ไป บน ยอด เขา ปิสกาห์ และ มอง ไป ให้ ทั่ว ทุก ทิศ จง มอง ดู แผ่นดิน นั้น ให้ เต็ม ตา ของ เจ้า เพราะ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป
{3:28} แต่ จง มอบหมาย งาน ให้ โย ชู วา จง ให้ กำลังใจ เขา และ ช่วย ให้ เขา เข้มแข็ง ขึ้น เพราะ เขา จะ นำ ประชากร ข้าม ไป ครอบครอง ดินแดน ที่ เจ้า จะ เห็น”
{3:29} ฉะนั้น เรา ทั้งหลาย จึง ยัง คง พัก อยู่ ใน หุบเขา ใกล้ เบธเปโอร์
{i4:1} บัญชา ให้ เชื่อฟัง
{4:1} อิสราเอล เอ๋ย บัดนี้ จง ฟัง กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า จะ สอน จง ปฏิบัติ ตาม เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ เข้า ไป ครอบครอง ดินแดน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ ท่าน กำลัง ยก ให้ ท่าน
{4:2} อย่า เพิ่มเติม หรือ ตัดทอน ข้อความ ใดๆ ใน บทบัญญัติ นี้ แต่ จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า มอบ ให้ แก่ ท่าน
{4:3} ท่าน ก็ ได้ เห็น กับ ตา แล้ว ถึง สิ่ง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง กระทำ ที่ บา อัลเปโอร์พระยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ประหาร ทุก คน ที่ ติดตาม พระ บา อัลแห่งเปโอร์
{4:4} แต่ ทุก คน ที่ ยึดมั่น ใน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ยัง มี ชีวิต อยู่ ตราบ จน ทุก วัน นี้
{4:5} ดู เถิด ข้าพเจ้า ได้ สอน กฎหมาย และ บทบัญญัติ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้าพเจ้า ทรง บัญชา แก่ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ปฏิบัติ ตาม ใน ดินแดน ที่ ท่าน จะ เข้า ยึดครอง
{4:6} จง ปฏิบัติ ตาม อย่าง เคร่งครัด เพื่อ แสดง ให้ ประชาชาติ ทั้งหลาย เห็น ถึง สติปัญญา และ ความ เข้าใจ ของ ท่าน เมื่อ พวก เขา ได้ยิน ถึง กฎหมาย เหล่า นี้ พวก เขา จะ กล่าว ว่า“ ชน ชาติ ยิ่งใหญ่ นี้ มี ปัญญา และ มี ความ เข้าใจ จริงๆ”
{4:7} ชาติ ใด เล่า ที่ ยิ่งใหญ่ ขนาด มี พระเจ้า ของ พวก เขา อยู่ ใกล้ ชิด อย่าง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง อยู่ ใกล้ ชิด เรา ทุก ครั้ง ที่ เรา ทูล อธิษฐาน ต่อ พระองค์?
{4:8} และ มี ชาติ ใด เล่า ที่ ยิ่งใหญ่ ขนาด มี กฎหมาย และ บทบัญญัติ อัน ชอบธรรม เหมือน บทบัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า มอบ ให้ พวก ท่าน ใน วัน นี้?
{4:9} แต่ จง รักษา ตัว รักษา ใจ ของ ท่าน ให้ ดี เพื่อ ท่าน จะ ไม่ หลง ลืม สิ่ง ที่ ท่าน เห็น กับ ตา ไม่ ปล่อย ให้ สิ่ง เหล่า นี้ เลือนราง จาก ใจ ตราบ ชั่ว ชีวิต จง สอน ลูกหลาน สืบ ต่อ กัน ไป
{4:10} จง รำลึก ถึง วัน ที่ ท่าน ยืน อยู่ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย ที่ ภูเขา โฮ เร บ เมื่อ พระองค์ ได้ ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ จง เรียก ประชากร มา ชุมนุม ต่อ หน้า เรา เพื่อ ฟัง ถ้อยคำ ของ เรา เพื่อ เขา จะ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง เรา ตราบ เท่า ที่ เขา ยัง มี ชีวิต อยู่ บน แผ่นดิน นี้ และ เพื่อ เขา จะ สอน บัญญัติ ของ เรา แก่ ลูกหลาน”
{4:11} ท่าน ทั้งหลาย ได้ เข้า มา ใกล้ และ ยืน อยู่ ที่ เชิง เขา ซึ่ง มี ไฟ ลุก โชติช่วง ขึ้น สู่ ท้อง ฟ้า ราย รอบ ด้วย เมฆ ดำ และ ความ มืด ทึบ
{4:12} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ท่าน จาก เปลว ไฟ ท่าน ได้ยิน พระ ดำรัส แต่ ไม่ ได้ เห็น รูปพรรณ สัณฐาน ของ พระองค์ มี แต่ พระ สุรเสียง เท่านั้น
{4:13} พระองค์ ทรง ประกาศ พัน ธ สัญญา ของ พระองค์ คือ บัญญัติ สิบ ประการ ซึ่ง พระองค์ ทรง บัญชา ให้ ท่าน ปฏิบัติ ตาม แล้ว ทรง จารึก บัญญัติ นั้น ไว้ บน ศิลา สอง แผ่น
{4:14} ครั้ง นั้น เอง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา ให้ ข้าพเจ้า สอน กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง ท่าน จะ ต้อง ปฏิบัติ ตาม ใน ดินแดน ที่ ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง
{i4:15} ห้าม กราบ ไหว้ รูป เคารพ
{4:15} พวก ท่าน ไม่ ได้ เห็น รูปพรรณ สัณฐาน ใดๆ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ใน วัน ที่ พระองค์ ตรัส กับ ท่าน จาก ไฟ ที่ ภูเขา โฮ เร บ ฉะนั้น จง ระวัง ตัว ให้ ดี
{4:16} เพื่อ ท่าน จะ ไม่ พินาศ โดย สร้าง รูป จำลอง ของ พระองค์ ไม่ ว่า จะ เป็น รูป เคารพ ใน ลักษณะ ใดๆ ก็ ตาม ไม่ ว่า จะ มี ลักษณะ เหมือน ผู้ชาย หรือ ผู้หญิง
{4:17} เหมือน สัตว์ ต่างๆ ใน แผ่นดิน หรือ นก ใน อากาศ
{4:18} เหมือน สัตว์ เลื้อยคลาน หรือ สัตว์ น้ำ
{4:19} และ เมื่อ ท่าน เงย หน้า ดู ท้อง ฟ้า และ เห็น ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ และ ดวง ดาว อัน เป็น วัตถุ ใน ท้อง ฟ้า ทั้งปวง อย่า ปล่อยใจ ไป กราบ ไหว้ สิ่ง เหล่า นั้น และ นมัสการ สิ่ง ต่างๆ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ปล่อย ให้ ชน ชาติ อื่นๆ ทั้งปวง ทั่ว ใต้ ฟ้า ปฏิบัติ
{4:20} แต่ ส่วน ท่าน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง นำ ออก มา จาก เตา หลอม เหล็ก คือ ออก จาก อียิปต์ เพื่อ เป็น ประชากร ใน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ อย่าง ที่ เป็นอยู่ เดี๋ยวนี้
{4:21} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ พิโรธ ข้าพเจ้า เพราะ พวก ท่าน และ ทรง สัญญา อย่าง หนักแน่น ว่า ข้าพเจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า สู่ ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน จะ ประทาน ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ท่าน
{4:22} ข้าพเจ้า จะ ต้อง ตาย ใน ดินแดน ฟาก นี้ จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ส่วน ท่าน จะ ข้าม ไป ยึดครอง ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ นั้น
{4:23} จง ระวัง อย่า ลืม พัน ธ สัญญา ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง กระทำ ไว้ กับ ท่าน อย่า สร้าง รูป เคารพ เป็น รูปทรง ใดๆ ให้ กับ ตน ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง ห้าม ไว้
{4:24} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น ไฟ อัน เผา ผลาญ เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง หึง หวง
{4:25} ใน อนาคต เมื่อ ท่าน ลง หลัก ปัก ฐาน ใน ดินแดน นั้น และ มี ลูก มี หลาน หาก ท่าน เสื่อมทราม จน สร้าง รูป เคารพ ใดๆ ซึ่ง เป็น การ กระทำ ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน และ ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ พระองค์
{4:26} วัน นี้ ข้าพเจ้า ขอ ให้ ฟ้า ดิน เป็น พยาน ว่า ไม่ ช้า ท่าน จะ พินาศ ย่อยยับ จาก ดินแดน ซึ่ง พวก ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ครอบครอง ท่าน จะ อยู่ ที่ นั่น ได้ ไม่ นาน และ จะ พินาศ ไป อย่าง แน่นอน
{4:27} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ขับ ไล่ ท่าน ให้ กระจัด กระจาย ไป อยู่ ท่ามกลาง ชน ชาติ ต่างๆ ท่าน จะ เหลือ รอด เพียง ไม่ กี่ คน ท่ามกลาง ประชาชาติ เหล่า นั้น
{4:28} ที่ นั่น ท่าน จะ นมัสการ บรรดา เทพเจ้า ที่ มนุษย์ สร้าง ขึ้น จาก ไม้ และ หิน ซึ่ง มอง ก็ ไม่ เห็น ฟัง กิน หรือ ดม อะไร ก็ ไม่ ได้
{4:29} แต่ หาก ท่าน แสวง หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ที่ นั่น ท่าน จะ พบ พระองค์ หาก ท่าน แสวง หา พระองค์ อย่าง สุด จิต สุด ใจ
{4:30} เมื่อ ท่าน ทุกข์ ลำเค็ญ เพราะ สิ่ง ทั้งปวง นี้ เกิด ขึ้น แก่ ท่าน ใน เวลา ต่อ มา ท่าน จะ หวน กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระองค์
{4:31} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง เมตตา พระองค์ จะ ไม่ ทรง ทอดทิ้ง หรือ ทำลาย ท่าน หรือ ลืม พัน ธ สัญญา ที่ ทรง ให้ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ซึ่ง พระองค์ ทรง ยืนยัน กับ พวก เขา โดย คำ ปฏิญาณ
{i4:32} พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า
{4:32} จง มอง ย้อน ดู ประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ ครั้ง พระเจ้า ทรง สร้าง มนุษย์ ไว้ ใน โลก มอง จาก ฟ้า ข้าง นี้ ถึง ฟ้า ข้าง โน้น เคย มี อะไร ที่ ยิ่งใหญ่ อย่าง นี้ เกิด ขึ้น มา ก่อน หรือ? มี ใคร เคย ได้ยิน อะไร อย่าง นี้ ด้วย หรือ?
{4:33} มี คน ชาติ ใด บ้าง ที่ ยัง มี ชีวิต อยู่ หลัง จาก ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ตรัส ออก มา จาก ไฟ เหมือน ที่ ท่าน ได้ ประสบ มา?
{4:34} มี พระ ใด เล่า ที่ นำ ชน ชาติ หนึ่ง ออก มา จาก อีก ชน ชาติ หนึ่ง มา เป็น ของ พระองค์ เอง โดย การ ทดสอบ โดย หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ โดย สงคราม โดย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก โดย พระ ราชกิจ อัน ยิ่งใหญ่ และ น่า ครั่น คร้าม เหมือน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง กระทำ เพื่อ ท่าน ใน อียิปต์ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน?
{4:35} พระองค์ ทรง สำแดง สิ่ง เหล่า นี้ เพื่อ ให้ พวก ท่าน รู้ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า นอกจาก พระองค์ แล้ว ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด
{4:36} จาก ฟ้า สวรรค์ พระองค์ ทรง ให้ ท่าน ได้ยิน พระ สุรเสียง เพื่อ ท่าน จะ อยู่ ใน โอวาท ใน โลก พระองค์ ทรง โปรด ให้ ท่าน เห็น ไฟ มหึมา ของ พระองค์ และ ท่าน ได้ยิน พระ ดำรัส จาก ไฟ นั้น
{4:37} ทั้งนี้ เพราะ พระองค์ ทรง รัก บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ทรง เลือกสรร วงศ์วาน ของ เขา เหล่า นั้น พระองค์ จึง ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระองค์ เอง และ ด้วย ฤทธา นุ ภาพ อัน ยิ่งใหญ่ ของ พระองค์
{4:38} ทรง ขับ ไล่ ชน ชาติ ต่างๆ ซึ่ง ยิ่งใหญ่ และ เข้มแข็ง กว่า ท่าน มาก นัก และ ประทาน ดินแดน ของ พวก เขา เหล่า นั้น ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ท่าน ดัง เช่น ทุก วัน นี้
{4:39} ใน วัน นี้ จง รับรู้ และ จำ ใส่ใจ ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า ทั้ง ใน ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน และ แผ่นดิน โลก เบื้อง ล่าง ไม่ มี พระเจ้า อื่น ใด
{4:40} จง ปฏิบัติ ตาม กฎหมาย และ พระ บัญชา ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน กับ ลูกหลาน จะ อยู่ เย็น เป็น สุข และ อาศัย อยู่ ยาว นาน ใน แผ่นดิน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ตลอด ไป
{i4:41} เมือง ลี้ภัย (กดว.35:6-34; ฉธบ.19:1-14; ยชว.20:1-9)
{4:41} จาก นั้น โมเสส กำหนด เมือง สาม เมือง ทาง ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน
{4:42} สำหรับ เป็น เมือง ลี้ภัย ของ ผู้ ที่ ฆ่า คน ตาย โดย ไม่ เจตนา และ ไม่ ได้ วาง แผนการ ร้าย ไว้ ล่วงหน้า เขา จะ ได้ หนี ไป เมือง ลี้ภัย เมือง ใด เมือง หนึ่ง เพื่อ รักษา ชีวิต ของ ตน ไว้
{4:43} โดย ให้ เผ่า รู เบน ลี้ภัย ไป เมือง เบ เซอร์ บน ที่ราบ สูง ใน ถิ่น กันดาร ให้ เผ่า กาด ไป เมือง รา โม ทในกิเล อาด และ ให้ เผ่า มนัส เสห์ ไป เมือง โก ลาน ใน บา ชาน
{i4:44} บทนำ สู่ บทบัญญัติ
{4:44} ต่อ ไป นี้ คือ บทบัญญัติ ซึ่ง โมเสส มอบ ให้ ชน อิสราเอล
{4:45} เป็น ข้อ กำหนด กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง โมเสส ให้ ไว้ เมื่อ พวก เขา ออก จาก อียิปต์
{4:46} และ มา อยู่ ที่ หุบเขา ใกล้ เบธเปโอร์ ด้าน ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน ใน ดินแดน ซึ่ง เคย เป็น ของ กษัตริย์ สิ โหน ของ ชาว อา โม ไรต์ ผู้ ครอบครอง ใน เฮ ชโบน โมเสส และ ชน ชาติ อิสราเอล ได้ พิชิต เขา ขณะ ออก มา จาก อียิปต์
{4:47} และ ยึดครอง ดินแดน ของ เขา และ ของ กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน กษัตริย์ ทั้ง สอง ของ ชาว อา โม ไรต์ ทาง ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน
{4:48} ดินแดน นี้ เริ่ม จาก อา โร เออร์ ตรง ริม โกรก ธาร อา ร โนน จด ภูเขา สี รี ออ น (คือ เฮอร์โมน)
{4:49} รวม ทั้ง ดินแดน อา รา บาห์ ทั้งหมด ทาง ฟาก ตะวัน ออก ของ แม่น้ำ จอร์แดน จน ถึง ทะเล ตาย แถบ ลาดเขา ปิสกาห์
{i5:1} พระ บัญญัติ สิบ ประการ (อพย.20:1-17)
{5:1} โมเสส เรียก ชาว อิสราเอล ทั้งปวง มา ประชุม และ กล่าว ว่า“ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า ประกาศ แก่ ท่าน วัน นี้ จง เรียนรู้ และ ปฏิบัติ ตาม อย่าง เคร่งครัด
{5:2} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง ทำ พัน ธ สัญญา กับ เรา ที่ ภูเขา โฮ เร บ
{5:3} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่ ได้ ทรง ทำ พัน ธ สัญญา นี้ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา แต่ กับ พวก เรา ทุก คน ที่ มี ชีวิต อยู่ ที่ นี่ ใน วัน นี้
{5:4} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ออก มา จาก ไฟ ต่อ หน้า ท่าน บน ภูเขา นั้น
{5:5} (ใน ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า เป็น คนกลาง ระหว่าง องค์ พระผู้เป็นเจ้า กับ ท่าน เพื่อ ประกาศ พระ ดำรัส ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า แก่ ท่าน เพราะ ท่าน กลัว ไฟ และ ไม่ ได้ ขึ้น ไป บน ภูเขา) และ พระองค์ ตรัส ว่า
{5:6} “ เรา คือ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก เจ้า ผู้นำ เจ้า ออก มา จาก อียิปต์ ออก จาก แดน ทาส
{5:7} “ อย่า มี พระเจ้า อื่น ใด ต่อ หน้า เรา
{5:8} “ อย่า สร้าง แบบ จำลอง ให้ กับ ตนเอง เป็น รูป สิ่ง หนึ่ง สิ่ง ใด ที่ มี อยู่ ใน ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน แผ่นดิน โลก เบื้อง ล่าง หรือ ท้อง น้ำ เบื้อง ลึก
{5:9} อย่า กราบ ไหว้ หรือ นมัสการ สิ่ง เหล่า นั้น เพราะ เรา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า เป็น พระเจ้า ผู้ หึง หวง เรา จะ ลงโทษ ลูกหลาน ของ ผู้ ที่ เกลียด ชัง เรา ไป สาม สี่ ชั่ว อายุ เพราะ บาป ของ เขา
{5:10} แต่ เรา จะ รัก ลูกหลาน ของ ผู้ ที่ รัก เรา และ ปฏิบัติ ตาม คำ สั่ง ของ เรา ตลอด พัน ชั่ว อายุ คน
{5:11} “ อย่า ยก พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า มา อ้าง อย่าง ไม่ สมควร เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ลงโทษ ผู้ ที่ อ้าง พระ นาม ของ พระองค์ เช่น นั้น
{5:12} “ จง รักษา วัน สะ บา โต โดย การ ทำให้ วัน นั้น บริสุทธิ์ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ ทรง บัญชา ไว้
{5:13} จง ทำงาน ทั้งสิ้น ของ เจ้า ใน หก วัน
{5:14} แต่ ใน วัน ที่ เจ็ด เป็น วัน สะ บา โต แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า อย่า ทำงาน ใดๆ ใน วัน นั้น ไม่ ว่า ตัว เจ้า บุตร ชาย บุตร สาว ทาส ชาย หญิง วัว ลา สัตว์ ใดๆ แม้ แต่ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ กับ เจ้า เพื่อ ทาส ชาย หญิง ของ เจ้า จะ ได้ พัก เช่น เดียว กับ เจ้า
{5:15} จง ระลึก ว่า พวก เจ้า เคย เป็น ทาส อยู่ ใน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า นำ เจ้า ออก มา โดย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ฉะนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า จึง ทรง บัญชา ให้ เจ้า รักษา วัน สะ บา โต
{5:16} “ จง ให้ เกียรติ บิดา มารดา ของ เจ้า ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า ได้ ทรง บัญชา ไว้ เพื่อ เจ้า จะ มี ชีวิต ยืน ยาว และ อยู่ เย็น เป็น สุข ใน ดินแดน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า กำลัง ยก ให้ เจ้า
{5:17} “ อย่า ฆ่า คน
{5:18} “ อย่า ล่วง ประเวณี
{5:19} “ อย่า ลัก ขโมย
{5:20} “ อย่า เป็น พยาน เท็จ ใส่ ร้าย เพื่อนบ้าน
{5:21} “ อย่า โลภ อยาก ได้ ภรรยา ของ ผู้ อื่น หรือ อยาก ได้ บ้าน หรือ ที่ดิน ทาส ชาย หญิง วัว หรือ ลา หรือ สิ่ง ใดๆ ที่ เป็น ของ เพื่อนบ้าน”
{5:22} ทั้งหมด นี้ คือ บทบัญญัติ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประกาศ ด้วย พระ สุรเสียง อัน ดัง ออก มา จาก ไฟ เมฆ และ ความ มืด มิด แก่ พวก ท่าน ทั้งหมด บน ภูเขา และ พระองค์ ไม่ ได้ ทรง เพิ่มเติม สิ่ง ใด จาก นั้น พระองค์ ทรง จารึก บทบัญญัติ ไว้ บน ศิลา สอง แผ่น และ ประทาน แก่ ข้าพเจ้า
{5:23} เมื่อ พวก ท่าน ได้ยิน พระ สุรเสียง จาก ความ มืด ทึบ ขณะ ที่ ภูเขา มี ไฟ ลุก โชน บรรดา หัวหน้า เผ่า และ ผู้ อาวุโส ของ พวก ท่าน มา หา ข้าพเจ้า
{5:24} และ พวก เขา กล่าว ว่า“ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง สำแดง พระ เกียรติ สิริ และ พระ บารมี ของ พระองค์ และ เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง จาก เปลว ไฟ วัน นี้ เรา ได้ เห็น พระเจ้า ตรัส กับ มนุษย์ และ มนุษย์ ยัง มี ชีวิต อยู่
{5:25} แต่ บัดนี้ ทำไม เรา จะ ต้อง มา ตาย เล่า? เปลว ไฟ อัน น่า กลัว นี้ คง เผา เรา เป็น จุล ที เดียว เรา จะ ต้อง ตาย แน่ หาก เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ต่อ ไป
{5:26} มนุษย์ คน ใด หนอ สามารถ ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระเจ้า ผู้ ทรง พระ ชนม์ อยู่ ตรัส จาก เปลว ไฟ เหมือน ที่ เรา ได้ยิน แล้ว ยัง มี ชีวิต รอด อยู่?
{5:27} ท่าน จง เข้า ไป ใกล้ และ ฟัง ทุก อย่าง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส เถิด แล้ว กลับ มาบ อก เรา ถึง สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตรัส แก่ ท่าน เรา จะ ฟัง และ ปฏิบัติ ตาม”
{5:28} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ได้ยิน สิ่ง ที่ ท่าน พูด กับ ข้าพเจ้า และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เรา ได้ยิน สิ่ง ที่ คน เหล่า นี้ พูด กับ เจ้า แล้ว ทุก อย่าง ที่ พวก เขา พูด นั้น ดี แล้ว
{5:29} เรา อยาก ให้ เขา มี จิตใจ เช่น นี้ เสมอ ไป คือ ยำเกรง เรา และ ปฏิบัติ ตาม คำ บัญชา ทั้งปวง ของ เรา เพื่อ ทุก อย่าง จะ เป็น ผล ดี สำหรับ เขา และ ลูกหลาน ตลอด ไป!
{5:30} “ จง ไป บอก พวก เขา ให้ กลับ ไป ยัง เต็นท์ ของ ตน
{5:31} ส่วน เจ้า จง อยู่ กับ เรา ที่ นี่ เพื่อ เรา จะ มอบ คำ บัญชา กฎหมาย และ บทบัญญัติ ทั้งปวง แก่ เจ้า เจ้า จง สั่งสอน เขา ให้ ปฏิบัติ ตาม ใน ดินแดน ที่ เรา กำลัง ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พวก เขา”
{5:32} ฉะนั้น จง ใส่ใจ ทำ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง บัญชา ท่าน ไว้ อย่า ออก นอก ลู่ นอก ทาง
{5:33} จง ดำเนิน ชีวิต ตาม แนวทาง ทั้งปวง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง บัญชา ท่าน ไว้ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน ยาว และ เจริญ รุ่งเรือง ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ยึดครอง
{i6:1} จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{6:1} ต่อ ไป นี้ คือ พระ บัญชา กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ให้ ข้าพเจ้า สอน ท่าน ให้ ปฏิบัติ ตาม ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง
{6:2} เพื่อ ท่าน และ ลูกหลาน รุ่น ต่อๆ ไป จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ชั่ว ชีวิต โดย ปฏิบัติ ตาม กฎหมาย และ พระ บัญชา ทั้งสิ้น ของ พระองค์ ที่ ข้าพเจ้า มอบ ให้ และ เพื่อ ท่าน จะ ชื่นชม กับ ชีวิต ที่ ยืน ยาว
{6:3} อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง และ ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม เพื่อ จะ เป็น ผล ดี แก่ ท่าน และ ท่าน จะ ทวี จำนวน มาก ขึ้น ใน ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{6:4} อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง เถิด พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น หนึ่ง
{6:5} จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่าง สุด ใจ สุด จิต และ สุด กำลัง ของ ท่าน
{6:6} จง ให้ บทบัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน
{6:7} จง พร่ำ สอน บทบัญญัติ เหล่า นี้ แก่ บุตร หลาน ของ ท่าน จง พูด ถึง บทบัญญัติ เหล่า นี้ ขณะ อยู่ ที่ บ้าน ขณะ เดิน ไป ตาม ทาง ขณะ ที่นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น
{6:8} จง ผูก ไว้ ที่ มือ เป็น สัญลักษณ์ และ คาด ไว้ ที่ หน้าผาก
{6:9} จง เขียน ไว้ ที่ วงกบ ประตู และ ที่ ประตู รั้ว ของ ท่าน
{6:10} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง พา ท่าน เข้า สู่ ดินแดน ซึ่ง ทรง สัญญา ไว้ กับ บรรพบุรุษ คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน เป็น ดินแดน ที่ มี เมือง ใหญ่ รุ่งเรือง ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ สร้าง
{6:11} มี บ้านเรือน ที่ เพียบพร้อม ด้วย สิ่ง ดีๆ สารพัด ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ จัด หา มี บ่อ น้ำ ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ ลงแรง ขุด มี สวน องุ่น และ ดง มะกอก ซึ่ง ท่าน ไม่ ได้ ปลูก และ เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน จน อิ่มหนำ
{6:12} จง ระวัง ให้ ดี อย่า ลืม องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ ออก จาก แดน ทาส
{6:13} จง ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง ปรนนิบัติ พระองค์ แต่ ผู้ เดียว และ จง สาบาน ใน พระ นาม ของ พระองค์
{6:14} อย่า ติดตาม พระ อื่น ใด ของ ชน ชาติ ต่างๆ ที่ อยู่ รอบ ตัว ท่าน
{6:15} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง สถิต ท่ามกลาง ท่าน ทั้งหลาย ทรง เป็น พระเจ้า ที่ หึง หวง พระ พิโรธ ของ พระองค์ จะ เผา ผลาญ ท่าน และ พระองค์ จะ ทรง กวาด ล้าง ท่าน ออก ไป จาก แผ่นดิน นี้
{6:16} อย่า ลองดี กับ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เหมือน ที่ ท่าน ได้ ทำ ที่ มัสสาห์
{6:17} จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ข้อ กำหนด และ กฎหมาย ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน อย่าง เคร่งครัด
{6:18} จง ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง และ ดี งาม ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เพื่อ ทุก สิ่ง จะ เป็น ผล ดี แก่ ท่าน และ ท่าน จะ ได้ เข้า ไป ครอบครอง ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง สัญญา ไว้ ด้วย คำ ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{6:19} โดย กำจัด ศัตรู ทั้งปวง ที่ อยู่ ต่อ หน้า ท่าน ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ไว้
{6:20} ใน อนาคต เมื่อ ลูกหลาน ของ ท่าน ถาม ว่า“ ข้อ กำหนด กฎหมาย และ บทบัญญัติ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ทรง บัญชา ไว้ นี้ มี ความหมาย อย่างไร?”
{6:21} จง บอก เขา ว่า“ พวก เรา เคย เป็น ทาส ของ ฟาโรห์ อยู่ ใน อียิปต์ แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง นำ เรา ออก มา จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{6:22} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำ หมาย สำคัญ และ ปาฏิหาริย์ อัน ยิ่งใหญ่ น่า สะพรึงกลัว แก่ อียิปต์ และ แก่ ฟาโรห์ รวม ทั้ง ราชวงศ์ ทั้งปวง ของ พระองค์ ต่อ หน้า ต่อ ตา เรา
{6:23} แต่ พระองค์ ทรง นำ เรา ออก มา จาก ที่ นั่น เข้า สู่ ดินแดน นี้ และ ประทาน ดินแดน นี้ แก่ เรา ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ ด้วย คำ ปฏิญาณ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา
{6:24} พระ ยาห์เวห์ ทรง บัญชา ให้ เรา ปฏิบัติ ตาม กฎหมาย ทั้งปวง นี้ และ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา เพื่อ เรา จะ รุ่งเรือง และ มี ชีวิต อยู่ เหมือน ใน วัน นี้
{6:25} และ เรา ก็ จะ ได้ รับ ความ ชอบธรรม หาก เรา ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม บทบัญญัติ ทั้งปวง ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ตาม ที่ ทรง บัญชา”
{i7:1} ขับ ไล่ ชน ชาติ ต่างๆ ออก ไป
{7:1} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน เข้า สู่ ดินแดน ซึ่ง ท่าน กำลัง เข้า ยึดครอง และ ทรง ขับ ไล่ ชน ชาติ ต่างๆ ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน คือ ชาว ฮิต ไทต์ชาวเกอร์ กา ชี ชาว อา โม ไรต์ ชาว คา นา อัน ชาว เปริสซีชาวฮีไวต์ และ ชาว เย บุ สรวม เป็น เจ็ด ชน ชาติ ซึ่ง ใหญ่ และ เข้มแข็ง กว่า ท่าน
{7:2} และ เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง มอบ พวก เขา ให้ แก่ ท่าน และ ท่าน เอา ชนะ พวก เขา ได้ แล้ว ท่าน ต้อง ทำลาย ล้าง พวก เขา ให้ หมด สิ้น อย่า ทำ สนธิสัญญา รอมชอม กับ เขา หรือ แสดง ความ เมตตา ปรานี ต่อ เขา
{7:3} อย่า แต่งงาน ข้าม เชื้อชาติ อย่า ให้ ลูกหลาน ของ ท่าน ไม่ ว่า ชาย หรือ หญิง แต่งงาน กับ ลูกหลาน ของ พวก เขา
{7:4} เพราะ พวก เขา จะ ทำให้ ลูกหลาน ของ ท่าน หัน จาก การ ติดตาม เรา ไป นมัสการ พระ อื่นๆ แล้ว พระ พิโรธ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ เผา ผลาญ ทำลาย ท่าน อย่าง รวดเร็ว
{7:5} จง ทำ อย่าง นี้ กับ พวก เขา คือ รื้อ แท่น บูชา ของ พวก เขา ทิ้ง ทุบ หิน ศักดิ์สิทธิ์ โค่น เสา เจ้าแม่ อา เชราห์ และ เผา รูป เคารพ ของ พวก เขา
{7:6} เพราะ ท่าน เป็น ประชากร บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือกสรร ท่าน จาก ประชาชาติ ทั้งปวง บน แผ่นดิน โลก ให้ เป็น ประชากร ของ พระองค์ เป็น กรรมสิทธิ์ อัน ล้ำ ค่า ของ พระองค์
{7:7} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เลือก ท่าน และ รัก ท่าน ไม่ ใช่ เพราะ ท่าน ยิ่งใหญ่ กว่า ชน ชาติ อื่นๆ แท้ จริง พวก ท่าน เป็น ชน ชาติ เล็ก ที่สุด เสีย ด้วย ซ้ำ
{7:8} แต่ เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง รัก ท่าน และ ทรง รักษา คำ ปฏิญาณ ที่ ให้ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน พระองค์ จึง ทรง นำ ท่าน ออก มา ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ ทรง ไถ่ ท่าน ออก จาก แดน ทาส จาก อำนาจ ของ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์
{7:9} ฉะนั้น จง รู้ เถิด ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า พระองค์ ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ทรง ซื่อสัตย์ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา แห่ง ความ รัก ของ พระองค์ ต่อ ผู้ ที่ รัก พระองค์ และ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ของ พระองค์ ถึง พัน ชั่ว อายุ คน
{7:10} แต่ บรรดา ผู้ ที่ เกลียด ชัง พระองค์ พระองค์ จะ ทรง ตอบ สนอง เขา ด้วย การ ทำลาย ล้าง พระองค์ จะ ทรง ตอบ สนอง คน เหล่า นั้น ที่ เกลียด ชัง พระองค์ โดย ไม่ รอ ช้า
{7:11} ฉะนั้น จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{7:12} หาก ท่าน เอาใจ ใส่ บทบัญญัติ เหล่า นี้ และ ใส่ใจ ที่ จะ ปฏิบัติ ตาม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง รักษา พัน ธ สัญญา แห่ง ความ รัก กับ ท่าน ตาม ที่ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{7:13} พระองค์ จะ ทรง รัก และ อวยพร ท่าน และ ทำให้ ท่าน ทวี จำนวน ขึ้น พระองค์ จะ ทรง อวยพร ลูกหลาน ของ ท่าน และ พืช ผล จาก แผ่นดิน ของ ท่าน ทั้ง ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน ลูก วัว และ ลูก แกะ จาก ฝูง สัตว์ ของ ท่าน ใน ดินแดน ซึ่ง พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ว่า จะ ประทาน แก่ ท่าน
{7:14} ท่าน จะ ได้ รับ พระ พร เหนือ กว่า ชน ชาติ อื่น ใด จะ ไม่ มี ชาย หญิง คน ใด ใน พวก ท่าน ที่ เป็น หมัน และ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน ก็ เช่น กัน
{7:15} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ปกป้อง ท่าน จาก ความ เจ็บ ไข้ ได้ ป่วย ทั้งสิ้น และ พระองค์ จะ ไม่ ทรง ทรมาน ท่าน ด้วย โรค ร้าย ใดๆ เหมือน ที่ ท่าน ได้ เห็น ใน อียิปต์ แต่ จะ ให้ โรค ร้าย นั้น เกิด แก่ คน ทั้งปวง ที่ เกลียด ชัง ท่าน
{7:16} จง ทำลาย ประชาชาติ ทั้งปวง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง มอบ ไว้ ใน มือ ของ ท่าน อย่า สงสาร เขา และ อย่า ปรนนิบัติ พระ ต่างๆ ของ เขา เพราะ นั่น จะ เป็น หลุมพราง ดัก ท่าน
{7:17} ท่าน อาจ จะ รำพึง ว่า“ ชน ชาติ พวก นี้ เข้มแข็ง มาก เรา จะ ไป ขับ ไล่ ได้ อย่างไร?”
{7:18} แต่ อย่า กลัว พวก เขา เลย จง ระลึก ถึง สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ทำ แก่ ฟาโรห์ และ ชาว อียิปต์ ทั้งปวง
{7:19} ท่าน ก็ ได้ เห็น มา แล้ว กับ ตา ทั้ง การ ทดสอบ ครั้ง ใหญ่ หมาย สำคัญ และ ปาฏิหาริย์ ต่างๆ พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ใช้ สิ่ง เหล่า นี้ นำ ท่าน ออก มา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ทำ แบบ เดียวกัน นี้ กับ ชน ชาติ ทั้งปวง ที่ ท่าน เกรงกลัว ใน ขณะ นี้
{7:20} แม้ แต่ ผู้ รอดชีวิต ที่ หลบ ซ่อน จาก ท่าน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ส่ง ฝูง ต่อ มา ไล่ ต่อย พวก เขา ให้ พินาศ
{7:21} อย่า กลัว ชน ชาติ เหล่า นี้ เลย เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ประทับ ท่ามกลาง ท่าน ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ยิ่งใหญ่ และ น่า เกรงขาม
{7:22} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ค่อยๆ ขับ ไล่ ชน ชาติ เหล่า นี้ ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน ที ละ เล็ก ที ละ น้อย พระองค์ ไม่ ได้ ทรง อนุญาต ให้ ท่าน กำจัด เขา หมด ใน คราว เดียว มิ ฉะนั้น สัตว์ ป่า รอบ ตัว ท่าน จะ ทวี จำนวน ขึ้น อย่าง รวดเร็ว
{7:23} แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง มอบ พวก เขา ให้ ท่าน ให้ เขา วุ่นวาย ระส่ำระสาย จน ถูก ทำลาย ล้าง ไป
{7:24} พระองค์ จะ ทรง มอบ กษัตริย์ ของ พวก เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน ท่าน จะ ลบ ชื่อ คน เหล่า นั้น ออก จาก ใต้ ฟ้า ไม่ มี ผู้ ใด สามารถ ยืนหยัด ต่อสู้ ท่าน ได้ ท่าน จะ ทำลาย ล้าง พวก เขา
{7:25} จง เผา แบบ จำลอง พระ ต่างๆ ของ พวก เขา ทิ้ง อย่า โลภ เงิน ทอง ที่ ใช้ ทำ รูป จำลอง เหล่า นั้น อย่า เก็บ ไว้ เป็น บ่วง ดัก ตัว ท่าน เอง เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รังเกียจ มัน
{7:26} อย่า นำ สิ่ง ที่ น่า รังเกียจ เข้า ไป ไว้ ใน บ้าน ของ ท่าน เกรง ว่า ท่าน จะ เป็น เหมือน สิ่ง นั้น คือ ถูก แยก ออก มา เพื่อ ทำลาย จง รังเกียจ เดียดฉันท์ มัน เพราะ มัน ต้อง ถูก ทำลาย
{i8:1} อย่า ลืม องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{8:1} จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทุก ประการ ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ ทวี จำนวน ขึ้น และ เข้า ไป ยึดครอง ดินแดน ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง สัญญา ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{8:2} จง ระลึก ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน ผ่าน ถิ่น กันดาร ตลอด สี่ สิบ ปี ที่ ผ่าน มา นี้ อย่างไร พระองค์ ทรง ทำให้ ท่าน ถ่อม ลง และ ทดสอบ ดู ใจ ของ ท่าน ว่า ท่าน จะ ทำ ตาม พระ บัญชา ของ พระองค์ หรือ ไม่
{8:3} พระองค์ ทรง ทำให้ ท่าน ถ่อม ลง โดย ให้ ท่าน หิว โหย แล้ว ทรง เลี้ยงดู ท่าน ด้วย มา นา ซึ่ง ท่าน หรือ บรรพบุรุษ ไม่ เคย รู้จัก มา ก่อน ทั้งนี้ เพื่อ สอน ท่าน ว่า มนุษย์ ไม่ อาจ ดำรง ชีวิต ด้วย อาหาร เพียง อย่าง เดียว แต่ ดำรง ชีวิต ด้วย ทุก ถ้อยคำ จาก พระ โอษฐ์ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{8:4} ตลอด สี่ สิบ ปี ที่ ผ่าน มา นี้ เสื้อ ผ้า ของ ท่าน ไม่ ได้ ซีด เปื่อย เท้า ของ ท่าน ไม่ ได้ บวม
{8:5} ฉะนั้น ท่าน พึง รู้ อยู่ แก่ ใจ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ตี สั่งสอน ท่าน เหมือน พ่อ ตี สั่งสอน ลูก
{8:6} จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จง ดำเนิน ตาม ทาง ของ พระองค์ และ ยำเกรง พระองค์
{8:7} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง นำ ท่าน เข้า สู่ ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ คือ ดินแดน ที่ มี ลำธาร บ่อ น้ำ น้ำพุ ทั้ง ใน หุบเขา และ ภูเขา
{8:8} เป็น ดินแดน แห่ง ข้าว สาลี และ ข้าว บาร์เลย์ องุ่น และ ต้น มะเดื่อ ต้น ทับทิม น้ำมัน มะกอก และ น้ำผึ้ง
{8:9} ดินแดน ที่ มี อาหาร อุดม สมบูรณ์ และ ท่าน จะ ไม่ ขาดแคลน สิ่ง ใด ดินแดน ซึ่ง มี ก้อน หิน เป็น เหล็ก และ ท่าน สามารถ ขุด แร่ ทองแดง ได้ จาก ภูเขา
{8:10} เมื่อ ท่าน รับประทาน อิ่มหนำ จง สรรเสริญ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน สำหรับ ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ซึ่ง พระองค์ ได้ ประทาน แก่ ท่าน
{8:11} ท่าน จง ระวัง ให้ ดี อย่า ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย การ ไม่ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา บทบัญญัติ และ กฎหมาย ของ พระองค์ ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{8:12} มิ ฉะนั้น เมื่อ ท่าน ได้ รับประทาน จน อิ่มหนำ เมื่อ ท่าน ตั้ง ถิ่น ฐาน สร้าง บ้าน น่า อยู่
{8:13} และ เมื่อ ฝูง วัว แพะ และ แกะ ทั้ง เงิน และ ทอง และ ทุก สิ่ง ที่ ท่าน มี ทวี จำนวน ขึ้น มากมาย
{8:14} จิตใจ ของ ท่าน ก็ จะ หยิ่ง ผยอง และ ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ จาก ดินแดน แห่ง ความ เป็น ทาส
{8:15} พระองค์ ทรง นำ ท่าน ผ่าน ถิ่น กันดาร อัน กว้าง ใหญ่ และ น่า สะพรึงกลัว ที่ ซึ่ง ร้อน ระอุ และ แห้ง แล้ง มี งู พิษ และ แมง ป่อง พระองค์ ประทาน น้ำ จาก ศิลา แก่ ท่าน
{8:16} พระองค์ ทรง เลี้ยงดู ท่าน ใน ถิ่น กันดาร ด้วย มา นา ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ เคย รู้จัก มา ก่อน เพื่อ ทำให้ ท่าน ถ่อม ลง และ ทดสอบ ท่าน เพื่อ จะ เป็น ผล ดี แก่ ท่าน ใน บั้นปลาย
{8:17} ท่าน อาจ จะ บอก ตัวเอง ว่า“ เรา มั่งมี ขึ้น มา ด้วย กำลัง และ อำนาจ ของ เรา เอง”
{8:18} แต่ จง ระลึก ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ ผู้ ประทาน ความ สามารถ ที่ ทำให้ ท่าน มั่งมี เป็น การ ยืนยัน พัน ธ สัญญา ที่ ทรง ให้ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ดัง ที่ เป็นอยู่ ขณะ นี้
{8:19} หาก ท่าน ลืม พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน แล้ว หัน ไป ติดตาม นมัสการ และ กราบ ไหว้ พระ อื่นๆ ข้าพเจ้า ขอ ยืนยัน ว่า ท่าน จะ พินาศ แน่นอน
{8:20} หาก ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน ก็ จะ ถูก ทำลาย ไป เหมือน ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำลาย ชน ชาติ ต่างๆ ไป ต่อ หน้า ท่าน
{i9:1} ไม่ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ อิสราเอล
{9:1} อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง เถิด บัดนี้ ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง ดินแดน ของ ชน ชาติ ต่างๆ ที่ ฟาก ข้าง โน้น ซึ่ง ยิ่งใหญ่ และ เข้มแข็ง กว่า ท่าน มาก นัก เมือง ของ เขา ใหญ่ โต มี ปราการ สูง เสียด ฟ้า
{9:2} พวก เขา สูง ใหญ่ และ แข็งแรง เพราะ พวก เขา คือ มนุษย์ ยักษ์ อา นาค! ท่าน รู้ และ เคย ได้ยิน ผู้คน กล่าว กัน ว่า“ ใคร จะ ต่อสู้ พวก มนุษย์ ยักษ์ อา นาค ได้?”
{9:3} แต่ วัน นี้ จง มั่นใจ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ พวก ท่าน คือ ผู้ ที่ จะ นำ หน้า ท่าน ไป เหมือน ไฟ เผา ผลาญ พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ล้าง พวก เขา ปราบ พวก เขา ลง ต่อ หน้า ท่าน และ ท่าน จะ ขับ ไล่ และ กวาด ล้าง พวก เขา ออก ไป โดย เร็ว ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{9:4} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป พ้น หน้า ท่าน แล้ว อย่า นึก ใน ใจ ว่า“ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง นำ เรา มา ยึดครอง ดินแดน นี้ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ เรา” เปล่า เลย เป็น เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ ชน ชาติ เหล่า นี้ ต่างหาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน
{9:5} ที่ พวก ท่าน จะ เข้า ยึดครอง ดินแดน ของ เขา ได้ ไม่ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม หรือ ความ สัตย์ ธรรม ของ ท่าน แต่ เป็น เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ ชน ชาติ เหล่า นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย จึง ทรง ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน เพื่อ ให้ เป็น ไป ตาม คำ ปฏิญาณ ที่ ทรง ให้ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ
{9:6} พึง เข้าใจ เถิด ว่าที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ นี้ ให้ ท่าน ครอบครอง ไม่ ใช่ เพราะ ความ ชอบธรรม ของ ท่าน เพราะ ที่ จริง ท่าน เป็น ประชากร ที่ ดื้อรั้น หัว แข็ง
{i9:7} ลูก วัว ทองคำ
{9:7} จง ระลึก เสมอ และ อย่า ลืม ที่ ท่าน เคย ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน ถิ่น กันดาร ตั้งแต่ วัน ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์ จน มา ถึง ที่ นี่ ท่าน กบฏ ขัดขืน องค์ พระผู้เป็นเจ้า เสมอ มา
{9:8} ท่าน ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ที่ โฮ เร บ ทำให้ พระองค์ กริ้ว จน จะ ทำลาย ท่าน อยู่ แล้ว
{9:9} ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า ขึ้น ไป บน ภูเขา เพื่อ รับ แผ่น ศิลา จารึก พัน ธ สัญญา ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำ ไว้ กับ พวก ท่าน ข้าพเจ้า อยู่ บน ภูเขา สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ไม่ ได้ รับประทาน อาหาร หรือ ดื่ม น้ำ เลย
{9:10} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประทาน ศิลา สอง แผ่น ซึ่ง จารึก ด้วย นิ้ว ของ พระองค์ เป็น บทบัญญัติ ทั้งปวง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประกาศ ออก มา จาก ไฟ บน ภูเขา แก่ ท่าน ใน วัน ชุมนุม ประชากร นั้น
{9:11} เมื่อ ครบ สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประทาน ศิลา สอง แผ่น เป็น ศิลา พัน ธ สัญญา แก่ ข้าพเจ้า
{9:12} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า“ จง ลง ไป จาก ที่ นี่ โดย เร็ว เพราะ ประชากร ของ เจ้าที่ เจ้า นำ ออก มา จาก อียิปต์ ได้ เสื่อมทราม ไป แล้ว พวก เขา หันเห จาก สิ่ง ที่ เรา บัญชา ไป อย่าง รวดเร็ว และ หล่อ โลหะ ทำ รูป เคารพ ขึ้น มา”
{9:13} และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ เรา ได้ เห็น ชน ชาติ นี้ แล้ว เป็น ชน ชาติ ที่ ดื้อรั้น หัว แข็ง จริงๆ!
{9:14} อย่า มา ห้าม เรา เพราะ เรา จะ ทำลาย และ ลบ ชื่อ พวก เขา ออก จาก ใต้ ฟ้า และ เรา จะ ทำให้ เจ้า เป็น ชน ชาติ ที่ เข้มแข็ง และ มี จำนวน มากมาย กว่า พวก เขา”
{9:15} ข้าพเจ้า จึง กลับ ลง มา จาก ภูเขา ซึ่ง มี ไฟ ลุก โชน และ ถือ ศิลา แห่ง พัน ธ สัญญา สอง แผ่น มา ด้วย
{9:16} เมื่อ ข้าพเจ้า มอง ดู ก็ เห็น ว่า ท่าน ได้ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน ได้ หล่อ รูป ลูก วัว ไว้ เป็น รูป เคารพ สำหรับ พวก ท่าน เอง ท่าน หัน ออก จาก ทาง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา นั้น อย่าง รวดเร็ว
{9:17} ข้าพเจ้า จึง เหวี่ยง แผ่น ศิลา ทั้ง สอง ทิ้ง ทำให้ ศิลา แตก เป็น เสี่ยงๆ ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน
{9:18} แล้ว อีก ครั้ง หนึ่ง ที่ ข้าพเจ้า หมอบ กราบ ลง ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน ไม่ กิน ไม่ ดื่ม อะไร เพราะ บาป ทั้งปวง ที่ ท่าน ได้ ทำ ท่าน ได้ ทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ร้าย ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เป็น การ ยั่วยุ ให้ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{9:19} ข้าพเจ้า เกรงกลัว พระ พิโรธ โกรธ กริ้ว ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เพราะ พระองค์ กริ้ว จน จะ ทำลาย ท่าน อยู่ แล้ว แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ ทรง ฟัง ข้าพเจ้า อีก ครั้ง
{9:20} และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ พิโรธ อา โร น มาก จน จะ ทรง ทำลาย เขา แต่ ใน ครั้ง นั้น ข้าพเจ้า อธิษฐาน เผื่อ อา โร นด้วย
{9:21} ข้าพเจ้า จึง เอา สิ่ง ผิด บาป ของ พวก ท่าน คือ รูป ลูก วัว ซึ่ง ท่าน สร้าง ขึ้น นั้น เผา ทิ้ง และ บด เป็น ผุยผง ทิ้ง ลง ใน ลำธาร ซึ่ง ไหล ลง มา จาก ภูเขา
{9:22} ท่าน ยัง ได้ ทำให้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ พิโรธ อีก ที่ ทา เบราห์ที่มัสสาห์และที่ขิบโรทหัทธาอาวาห์
{9:23} เมื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ส่ง ท่าน ออก จาก คา เดช บา รเนีย และ ตรัส สั่ง ว่า“ จง เข้า ไป ครอบครอง ดินแดน ที่ เรา ให้ เจ้า” แต่ ท่าน กบฏ ขัดขืน พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ท่าน ไม่ ไว้ วางใจ และ ไม่ เชื่อฟัง พระองค์
{9:24} ท่าน กบฏ ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เสมอ มา ตั้งแต่ ข้าพเจ้า รู้จัก ท่าน แล้ว
{9:25} ข้าพเจ้า จึง หมอบ กราบ ลง ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตลอด สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ว่า จะ ทรง ทำลาย ท่าน
{9:26} ข้าพเจ้า อธิษฐาน ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า“ ข้า แต่ พระ ยาห์เวห์ องค์ เจ้า ชีวิต ขอ อย่า ทำลาย ประชากร ของ พระองค์ อัน เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ เอง ซึ่ง ทรง ไถ่ โดย ฤทธา นุ ภาพ อัน ยิ่งใหญ่ และ ทรง นำ ออก มา จาก อียิปต์ โดย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์
{9:27} ขอ ทรง ระลึก ถึง อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ โปรด ทรง มอง ข้าม ความ ดื้อรั้น หัว แข็ง ความ ชั่ว ร้าย และ บาป ของ คน เหล่า นี้
{9:28} มิ ฉะนั้น ประเทศ ซึ่ง พระองค์ ทรง นำ พวก เรา ออก มา จะ กล่าว ว่า‘ เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่ สามารถ พา พวก เขา ไป ยัง ดินแดน ที่ ทรง สัญญา ไว้ และ เพราะ พระองค์ ทรง เกลียด พวก เขา จึง ทรง พา พวก เขา เข้า ไป ตาย ใน ถิ่น กันดาร’
{9:29} แต่ พวก เขา เป็น ประชากร ของ พระองค์ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์ ซึ่ง ทรง นำ ออก มา โดย ฤทธา นุ ภาพ อัน ยิ่งใหญ่ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก”
{i10:1} แผ่น ศิลา ชุด ที่ สอง
{10:1} ครั้ง นั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส สั่ง ข้าพเจ้า ว่า“ จง สกัด ศิลา สอง แผ่น เหมือน ชุด แรก และ ทำ หีบ ไม้ สำหรับ เก็บ รักษา แล้ว กลับ ขึ้น มา หา เรา บน ภูเขา
{10:2} เรา จะ จารึก ข้อความ เหมือน กับ ศิลา ชุด แรก ซึ่ง เจ้า ทำ แตก ไป แล้ว นั้น และ ให้ เจ้า เก็บ รักษา แผ่น ศิลา ชุด ใหม่ นี้ ไว้ ใน หีบ”
{10:3} ข้าพเจ้า จึง ใช้ ไม้ กระถิน เทศ ทำ หีบ และ สกัด ศิลา สอง แผ่น เหมือน ชุด แรก และ ข้าพเจ้า ถือ ศิลา สอง แผ่น ขึ้น ไป เข้า เฝ้า พระเจ้า บน ภูเขา
{10:4} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง จารึก ข้อความ เดียวกัน กับ ครั้ง ก่อน คือ บัญญัติ สิบ ประการ ซึ่ง ทรง ประกาศ แก่ ท่าน จาก เปลว ไฟ บน ภูเขา ใน วัน ชุมนุม นั้น และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประทาน ศิลา นั้น แก่ ข้าพเจ้า
{10:5} ข้าพเจ้า ก็ ลง มา จาก ภูเขา แล้ว เก็บ แผ่น ศิลา ไว้ ใน หีบ ที่ ข้าพเจ้า ทำ ขึ้น ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา ข้าพเจ้า ไว้ ซึ่ง ศิลา นั้น ยัง คง อยู่ ใน หีบ นั้น ตราบ จน บัดนี้
{10:6} (ชน อิสราเอล เดินทาง จาก บ่อ น้ำ ของ ชาว ยา อา คาน มา ยัง โม เส ราห์ ที่ ซึ่ง อา โร น สิ้น ชีวิต ลง และ ถูก ฝัง ไว้ เอ เล อา ซาร์ บุตร ของ เขา ดำรง ตำแหน่ง ปุโรหิต สืบ ต่อ มา
{10:7} จาก ที่ นั่น พวก เขา เดินทาง ต่อ มา ถึง กุด โก ดาห์ และ ต่อ มา ถึง โย ทบาธาห์ ซึ่ง เป็น ดินแดน แห่ง ธาร น้ำ
{10:8} ครั้ง นั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง คัดเลือก เผ่า เล วี ให้ หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ให้ เข้า เฝ้า รับใช้ ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ กล่าว อวยพร ใน พระ นาม ของ พระองค์ ดัง ที่ พวก เขา ยัง ทำ อยู่ ตราบ จน ทุก วัน นี้
{10:9} ฉะนั้น เผ่า เล วี จึง ไม่ ได้ รับ ส่วนแบ่ง ที่ดิน เป็น กรรมสิทธิ์ ใน หมู่ พี่น้อง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน รับสั่ง กับ เขา)
{10:10} ส่วน ข้าพเจ้า ได้ อยู่ บน ภูเขา สี่ สิบ วัน สี่ สิบ คืน เหมือน คราว แรก ครั้ง นี้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ ทรง รับฟัง ข้าพเจ้า อีก เช่น กัน พระองค์ ไม่ ได้ ทรง ประสงค์ จะ ทำลาย ท่าน
{10:11} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ลุก ขึ้น เถิด นำ ประชากร ไป ตาม ทาง ของ เขา เพื่อ เขา จะ ได้ เข้า ครอบครอง ดินแดน ที่ เรา ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ เขา ว่า จะ ยก ให้ เขา”
{i10:12} จง ยำเกรง องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{10:12} บัดนี้ อิสราเอล เอ๋ย พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ได้ ทรง ประสงค์ สิ่ง อื่น ใด นอก เสีย จาก ให้ ท่าน ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ให้ ดำเนิน ใน วิถี ทั้งปวง ของ พระองค์ รัก พระองค์ ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ
{10:13} และ ยึดถือ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา และ กฎหมาย ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ประโยชน์ สุข ของ ท่าน เอง
{10:14} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น เจ้าของ ฟ้า สวรรค์ ทั้ง ฟ้า สวรรค์ อัน สูง สุด และ โลก กับ สรรพ สิ่ง ใน นั้น ด้วย
{10:15} แต่ ถึง อย่าง นั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ยัง ทรง รัก และ โปรดปราน บรรพบุรุษ ของ ท่าน จึง ได้ เลือกสรร ท่าน ทั้งหลาย ผู้ เป็น วงศ์วาน ให้ อยู่ เหนือ ชน ชาติ อื่น ทั้งปวง ดัง เช่น ทุก วัน นี้
{10:16} ฉะนั้น จง เข้า สุหนัต ใจ ของ ท่าน อย่า ดื้อรั้น หัว แข็ง อีก ต่อ ไป
{10:17} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เป็น องค์ พระผู้เป็นเจ้า เหนือ พระ ทั้งปวง ทรง เป็น จอม เจ้านาย เหนือ เจ้านาย ทั้งหลาย ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ยิ่งใหญ่ ทรง ฤทธิ์ และ น่า เกรงขาม ผู้ ทรง ปราศจาก อคติ และ ไม่ ทรง เห็นแก่ อามิส สินจ้าง
{10:18} พระองค์ ทรง ดูแล ปกป้อง ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย ทรง รัก คน ต่าง ด้าว ประทาน อาหาร และ เครื่อง นุ่งห่ม แก่ พวก เขา
{10:19} ดังนั้น พวก ท่าน จงรัก คน ต่าง ด้าว เพราะ พวก ท่าน เอง เคย เป็น คน ต่าง ด้าว ใน อียิปต์
{10:20} จง ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ปรนนิบัติ พระองค์ จง ยึดมั่น ใน พระองค์ และ ปฏิญาณ โดย อ้าง พระ นาม ของ พระองค์
{10:21} จง สรรเสริญ พระองค์ ผู้ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง สำแดง ปาฏิหาริย์ อัน ยิ่งใหญ่ และ น่า ครั่น คร้าม เพื่อ ท่าน ซึ่ง ท่าน เอง ได้ เห็น กับ ตา แล้ว
{10:22} เมื่อ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ลง ไป อียิปต์ นั้น มี เพียง เจ็ด สิบ คน แต่ เดี๋ยวนี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ให้ ท่าน มี จำนวน มากมาย ดุจ ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า
{i11:1} จงรัก และ เชื่อฟัง องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{11:1} จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ปฏิบัติ ตาม ข้อ กำหนด กฎหมาย บทบัญญัติ และ พระ บัญชา ของ พระองค์ เสมอ
{11:2} ใน วัน นี้ จง จำ ไว้ เถิด ว่า ลูกหลาน ของ ท่าน ไม่ ใช่ ผู้ ที่ เคย เห็น หรือ มี ประสบการณ์ การ ตี สั่งสอน ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง พระ บารมี พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ของ พระองค์
{11:3} หมาย สำคัญ และ สิ่ง ต่างๆ ซึ่ง ทรง กระทำ ใน ใจ กลาง อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ กษัตริย์ แห่ง อียิปต์ และ ทั้ง ประเทศ ของ เขา
{11:4} สิ่ง ที่ พระองค์ ทรง กระทำ ต่อ กองทัพ ม้า และ รถม้า ศึก ของ อียิปต์ อย่าง ที่ ทรง บันดาล ให้ น้ำ ใน ทะเล แดง ท่วม พวก เขา ขณะ กำลัง รุกไล่ ท่าน และ ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง กระทำ ให้ ชาว อียิปต์ สิ้น เขี้ยว เล็บ ตราบ จน ทุก วัน นี้
{11:5} พวก ลูกหลาน ไม่ ได้ เห็น สิ่ง ที่ พระเจ้า ทรง ทำ เพื่อ ท่าน ใน ถิ่น กันดาร จวบ จน เดินทาง มา ถึง ที่ นี่
{11:6} และ สิ่ง ที่ ทรง ทำ แก่ ดา ธาน กับ อา บี รัม บุตร ของ เอ ลี อับ เผ่า รู เบน เมื่อ ธรณี แยก กลาง อิสราเอล ทั้งปวง และ กลืน พวก เขา ลง ไป พร้อม ทั้ง ครอบครัว เต็นท์ ตลอด จน ทุก ชีวิต ที่ เป็น ของ พวก เขา
{11:7} แต่ ท่าน ทั้งหลาย ได้ เห็น การ อัศจรรย์ อัน ยิ่งใหญ่ ทั้งปวง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ทรง ทำ ด้วย ตา ของ ท่าน เอง
{11:8} ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ เข้มแข็ง และ เข้า ไป ยึด ดินแดน ซึ่ง พวก ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง
{11:9} และ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน นาน ใน ดินแดน ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ว่า จะ ประทาน แก่ พวก เขา กับ วงศ์วาน เป็น ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง
{11:10} ดินแดน ที่ ท่าน กำลัง จะ เข้า ไป ยึดครอง นี้ ไม่ เหมือน อียิปต์ ที่ ท่าน จาก มา ซึ่ง ท่าน หว่าน เมล็ด แล้ว ต้อง วิด น้ำ เข้า แปลง เหมือน สวน ผัก
{11:11} แต่ ดินแดน ที่ ท่าน จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง นี้ เป็น ดินแดน แห่ง ภูเขา และ หุบเขา ซึ่ง ได้ ดื่มด่ำ สาย ฝน จาก ฟ้า สวรรค์
{11:12} เป็น ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำนุ บำรุง และ พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อยู่ เหนือ ที่ นั่น ตลอด ทั้ง ปี
{11:13} ฉะนั้น หาก ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญชา ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ อย่าง ซื่อสัตย์ คือ จงรัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ปรนนิบัติ พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ
{11:14} แล้ว พระองค์ จะ ทรง ให้ ฝน ตก ตาม ฤดูกาล บน แผ่นดิน ของ ท่าน ทั้ง ฝน ฤดู ใบไม้ ร่วง และ ฝน ฤดู ใบไม้ ผลิ ซึ่ง จะ ให้ ผล ผลิต เมล็ด ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ และ น้ำมัน
{11:15} พระองค์ จะ ให้ หญ้า ใน ท้อง ทุ่ง สำหรับ ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ ท่าน จะ รับประทาน อย่าง อิ่มหนำ
{11:16} จง ระวัง อย่า ให้ จิตใจ ของ ท่าน ถูก ล่อลวง ไป กราบ ไหว้ บูชา พระ อื่นๆ
{11:17} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง พระ พิโรธ และ ปิด ฟ้า สวรรค์ ไม่ ให้ มี ฝน และ พื้น ดิน จะ ไม่ ให้ ผลิตผล แล้ว ใน ไม่ ช้า ท่าน จะ พินาศ ไป จาก ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประทาน แก่ ท่าน
{11:18} จง จดจำ ถ้อยคำ เหล่า นี้ ของ ข้าพเจ้า ไว้ ใน ความคิด และ จิตใจ ของ ท่าน จง ผูก ไว้ ที่ มือ เป็น สัญลักษณ์ และ คาด ไว้ ที่ หน้าผาก
{11:19} จง สอน สิ่ง เหล่า นี้ แก่ บุตร หลาน ของ ท่าน จง พูด ถึง สิ่ง เหล่า นี้ เมื่อ ท่าน นั่ง อยู่ ที่ บ้าน ขณะ เดิน ไป ตาม ทางใน ยาม ที่นอน ลง หรือ ลุก ขึ้น
{11:20} จง เขียน ไว้ ที่ วงกบ ประตู และ ประตู รั้ว ของ ท่าน
{11:21} เพื่อ ท่าน และ บุตร หลาน ของ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน ยาว เท่ากับ วัน เวลา ที่ ฟ้า อยู่ เหนือ โลก ใน ดินแดน ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ปฏิญาณ ว่า จะ ให้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{11:22} หาก ท่าน ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า มอบ ให้ท่า นอ ย่าง เคร่งครัด คือ ให้ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ดำเนิน ตาม ทาง ทั้งสิ้น ของ พระองค์ และ ยึดมั่น ใน พระองค์
{11:23} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ จะ ทรง ขับ ไล่ ชน ชาติ ทั้งปวง ที่ อยู่ ตรง หน้า ท่าน ท่าน จะ ยึดครอง ดินแดน ของ ชน ชาติ ที่ ยิ่งใหญ่ และ เข้มแข็ง กว่า ท่าน
{11:24} ทุก หน แห่ง ที่ ท่าน เหยียบ ย่าง จะ ตก เป็น ของ ท่าน พรมแดน ของ ท่าน จะ ขยาย จาก ถิ่น กันดาร จด เลบานอน และ จาก แม่น้ำ ยู เฟรติส จด ทะเล เมดิเตอร์เรเนียน
{11:25} ไม่ มี ผู้ ใด อาจหาญ ยืนหยัด ต่อกร กับ ท่าน ได้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง บันดาล ให้ ทุก หน ทุก แห่ง ที่ ท่าน ไป หวาดกลัว ครั่น คร้าม ท่าน ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้
{11:26} ดู เถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า วาง พระ พร และ คำ สาปแช่ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน
{11:27} ท่าน จะ ได้ รับ พระ พร หาก ท่าน เชื่อฟัง พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{11:28} และ รับ การ สาปแช่ง หาก ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ หันเห จาก ทาง ซึ่ง ข้าพเจ้า บัญชา ท่าน ใน วัน นี้ โดย ไป ติดตาม พระ อื่นๆ ซึ่ง ท่าน ไม่ เคย รู้จัก
{11:29} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง นำ ท่าน ไป ยัง ดินแดน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ไป ครอบครอง จง ประกาศ พระ พร บน ภูเขา เก ริ ซิม และ ประกาศ คำ สาปแช่ง บน ภูเขา เอ บาล
{11:30} ตาม ที่ พวก ท่าน รู้ อยู่ แล้ว ว่า ภูเขา เหล่า นี้ อยู่ ฟาก แม่น้ำ จอร์แดน ฝั่ง โน้น ทาง ตะวัน ตก ของ เส้นทาง ไป ตาม ทิศ ตะวัน ตก ใกล้ หมู่ ต้นไม้ ใหญ่ แห่ง โม เรห์ ใน พรมแดน ของ ชาว คา นา อัน ผู้ อาศัย ใน อา รา บาห์ใกล้ๆ กิลกาล
{11:31} ท่าน จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ครอบครอง ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เมื่อ ท่าน เข้า ยึดครอง และ อาศัย ใน ดินแดน นั้น แล้ว
{11:32} ท่าน จง เชื่อฟัง กฎหมาย และ บทบัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า วาง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน ใน วัน นี้
{i12:1} มี สถาน นมัสการ แห่ง เดียว
{12:1} ต่อ ไป นี้ คือ กฎหมาย และ บทบัญญัติ ซึ่ง ท่าน จะ ต้อง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ตราบ เท่า ที่ ท่าน อาศัย อยู่ ใน ดินแดน นั้น
{12:2} จง ทำลาย สถาน บูชา ทั้งปวง ที่ ชน ชาติ ต่างๆ กราบ ไหว้ อยู่ นั้น ให้ สิ้น ซาก ชน ชาติ เหล่า นี้ เป็น ชน ชาติ ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ไป ยึดครอง ดินแดน ของ เขา ไม่ ว่า บน ยอด เขา เนิน เขา หรือ ใต้ ต้นไม้ ใหญ่
{12:3} จง ทุบ แท่น บูชา ทุบ ทำลาย หิน ศักดิ์สิทธิ์ เผา เสา เจ้าแม่ อา เชราห์ ทำลาย รูป เคารพ ของ เขา และ กำจัด ให้ สิ้น ชื่อ ไป จาก ที่ นั่น
{12:4} อย่า นมัสการ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม แบบอย่าง ของ พวก เขา
{12:5} แต่ จง แสวง หา ที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือกสรร จาก เผ่า ทั้งหลาย เพื่อ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ ไว้ ให้ เป็น ที่ ประทับ ท่าน ต้อง ไป ที่ นั่น
{12:6} จง นำ เครื่อง เผา บูชา และ ของ ถวาย ต่างๆ สิบ ลด ของ ถวาย พิเศษ เครื่อง ถวาย ตาม คำ ปฏิญาณ เครื่องบูชา ตาม ความ สมัครใจ และ ลูก หัว ปี จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว ของ ท่าน ไป ที่ นั่น
{12:7} ท่าน กับ ครอบครัว จะ เลี้ยง ฉลอง กัน ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น และ จะ ชื่นชม ยินดี ใน ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร ท่าน
{12:8} ท่าน อย่า ทำ ตามใจ ชอบ อย่าง ที่ ท่าน ทำ อยู่ ที่ นี่ ใน ขณะ นี้
{12:9} เนื่อง จาก ท่าน ยัง ไม่ ได้ เข้า สู่ ที่ พัก และ ดินแดน กรรมสิทธิ์ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง จะ ประทาน แก่ ท่าน
{12:10} แต่ ท่าน จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ตั้ง ถิ่น ฐาน ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เป็น มรดก และ พระองค์ จะ ให้ ท่าน พัก สงบ จาก ศัตรู รอบ ด้าน เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อย่าง ปลอดภัย
{12:11} เมื่อนั้น ท่าน จง นำ ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า กำชับ ไว้ คือ เครื่อง เผา บูชา และ ของ ถวาย ต่างๆ สิบ ลด และ ของ ถวาย พิเศษ และ ทรัพย์สิน ที่ ดี ทั้งหลาย ที่ ท่าน ได้ ปฏิญาณ ไว้ แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า มา ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ให้ เป็น ที่ ประทับ เพื่อ พระ นาม ของ พระองค์
{12:12} จง ชื่นชม ยินดี ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น ทั้ง ท่าน บุตร ชาย บุตร สาว คนใช้ ชาย หญิง ของ ท่าน และ คน เผ่า เล วี ใน เมือง ของ ท่าน ซึ่ง ไม่ มี กรรมสิทธิ์ ส่วนแบ่ง ของ ตนเอง
{12:13} จง ระวัง อย่า ถวาย เครื่อง เผา บูชา ที่ไหนๆ ตามใจ ชอบ
{12:14} จง ถวาย เครื่องบูชา เหล่า นั้น เฉพาะ ใน สถานที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เลือก ใน เขต เผ่า ใด เผ่า หนึ่ง เท่านั้น และ จง ทำ ทุก สิ่ง ที่ นั่น ตาม ที่ ข้าพเจ้า ได้ กำชับ ท่าน ไว้
{12:15} อย่างไร ก็ ตาม ท่าน อาจ ฆ่า สัตว์ ใน เมือง ใดๆ และ รับประทาน เนื้อ ได้ มาก เท่า ที่ ต้องการ ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร ท่าน เหมือน ที่ ท่าน ฆ่า ละมั่ง และ กวาง เพื่อ รับประทาน อยู่ ใน ขณะ นี้ ทั้ง ผู้ ที่ เป็น มลทิน และ ไม่ เป็น มลทิน ตาม ระเบียบ พิธี ก็ รับประทาน ได้ ด้วย
{12:16} แต่ อย่า รับประทาน เลือด จง เท ลง บน พื้น เหมือน เท น้ำ
{12:17} อย่า รับประทาน ส่วน ใดๆ ของ สิ่ง เหล่า นี้ ใน เมือง ของ ท่าน ไม่ ว่า จะ เป็น สิบ ลด ของ ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ น้ำมัน หรือ ลูก หัว ปี จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว หรือ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง ท่าน ทูล ปฏิญาณ ว่า จะ ถวาย แด่ พระเจ้า ของ ถวาย ตาม ความ สมัครใจ หรือ ของ ถวาย พิเศษ
{12:18} ทั้ง ท่าน บุตร ชาย บุตร สาว คนใช้ ชาย หญิง ของ ท่าน และ คน เล วี จาก เมือง ของ ท่าน จะ ต้อง นำ สิ่ง เหล่า นี้ มา รับประทาน ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก และ จง ปีติ ยินดี ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ
{12:19} อย่า ละเลย ชน เล วี ตราบ เท่า ที่ ท่าน อาศัย ใน ดินแดน ของ ท่าน
{12:20} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ทรง ขยาย พรมแดน ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ และ ท่าน อยาก รับประทาน เนื้อ สัตว์ พร้อม กับ กล่าว ว่า“ ข้าพเจ้า อยาก กิน เนื้อ” ท่าน ก็ กิน ได้ มาก เท่า ที่ ต้องการ
{12:21} หาก สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ นั้น อยู่ ไกล เกิน ไป สำหรับ ท่าน ท่าน ก็ สามารถ ฆ่า สัตว์ จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ประทาน ตาม ที่ ข้าพเจ้า กำชับ ไว้ และ รับประทาน ใน เมือง ของ ท่าน มาก น้อย ตาม ความ ต้องการ
{12:22} เหมือน ที่ ท่าน รับประทาน ละมั่ง หรือ กวาง อยู่ ใน ขณะ นี้ และ แม้ แต่ ผู้ ที่ เป็น มลทิน ตาม ระเบียบ พิธี ก็ สามารถ รับประทาน เนื้อ นั้น ได้
{12:23} แต่ จง แน่ใจ ว่า ท่าน ไม่ ได้ รับประทาน เลือด เพราะ เลือด เป็น ชีวิต อย่า รับประทาน ชีวิต พร้อม กับ เนื้อ
{12:24} ท่าน ต้อง ไม่ รับประทาน เลือด จง เท เลือด ลง บน พื้น ดิน เหมือน เท น้ำ
{12:25} อย่า รับประทาน เลือด เพื่อ จะ เป็น ผล ดี แก่ ท่าน และ บุตร หลาน เนื่อง จาก ท่าน ได้ ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{12:26} แต่ ของ ถวาย แด่ พระเจ้า และ สิ่ง ใดๆ ซึ่ง ท่าน ปฏิญาณ ไว้ จะ ต้อง นำ ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เลือก
{12:27} จง ถวาย เครื่อง เผา บูชา บน แท่น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง เนื้อ และ เลือด เลือด นั้น จะ หลั่ง ลง ข้าง แท่น บูชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ส่วน เนื้อ ท่าน รับประทาน ได้
{12:28} จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม กฎ ระเบียบ เหล่า นี้ ที่ ข้าพเจ้า มอบ ให้ เพื่อ ทุก สิ่ง จะ เป็น ผล ดี แก่ ท่าน และ ลูกหลาน สืบ ไป เพราะ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง และ ดี งาม ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{12:29} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ทำลาย ล้าง ชน ชาติ ต่างๆ ต่อ หน้า ท่าน ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน จะ รุก เข้า ไป ยึดครอง แต่ เมื่อ ท่าน ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป และ ตั้ง รกราก ใน ดินแดน นั้น
{12:30} และ หลัง จาก พวก เขา ถูก ทำลาย ไป ต่อ หน้า ท่าน แล้ว จง ระวัง อย่า หลง ติด กับ โดย ไป ไต่ถาม เกี่ยว กับ พระ ของ ชน ชาติ เหล่า นั้น ว่า“ ชน ชาติ เหล่า นี้ ปรนนิบัติ พระ ของ เขา อย่างไร? เพื่อ เรา จะ ได้ ทำ ตาม”
{12:31} อย่า นมัสการ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม อย่าง พวก เขา เพราะ ใน การ นมัสการ พระ ของ เขา พวก เขา ล้วน ทำ สิ่ง น่า ชิงชัง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เกลียด พวก เขา ถึง กับ นำ บุตร ชาย บุตร สาว มา เผา เป็น เครื่องบูชา แก่ พระ ของ เขา
{12:32} จง พิเคราะห์ ดู ว่า ท่าน ได้ ปฏิบัติ ตาม ทุก สิ่ง ซึ่ง ข้าพเจ้า กำชับ อย่า เพิ่มเติม หรือ ตัดทอน เลย
{i13:1} อย่า นมัสการ พระ อื่น
{13:1} หาก มี ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ที่ ทำนาย อนาคต โดย อ้าง ความ ฝัน อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน และ ประกาศ กับ พวก ท่าน ว่า จะ เกิด หมาย สำคัญ หรือ ปาฏิหาริย์
{13:2} และ หาก หมาย สำคัญ หรือ ปาฏิหาริย์ ที่ เขา บอก ไว้ เป็น จริง ขึ้น มา และ เขา กล่าว ว่า“ ให้ เรา ไป ติดตาม พระ อื่นๆ เถิด” (บรรดา พระ ที่ ท่าน ไม่ รู้จัก)“ ให้ เรา ไป กราบ ไหว้ พระ เหล่า นั้น เถิด”
{13:3} อย่า ไป ฟัง คำ ของ ผู้ เผย พระ วจนะ หรือ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ คน นั้น เลย พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทดสอบ ดู ว่า ท่าน รัก พระองค์ ด้วย สุด จิต สุด ใจ หรือ ไม่
{13:4} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน คือ ผู้ ที่ ท่าน ต้อง ติดตาม และ ยำเกรง จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา และ เชื่อฟัง พระองค์ จง ปรนนิบัติ และ ยึดมั่น ใน พระองค์
{13:5} ผู้ เผย พระ วจนะ และ ผู้ ฝัน เห็น เหตุการณ์ นั้น จะ ต้อง ถูก ประหาร เพราะ เขา สั่งสอน ให้ กบฏ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ได้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ และ ทรง ไถ่ ท่าน จาก แดน ทาส ผู้ นั้น พยายาม ชักจูง ท่าน ให้ หันเห จาก ทาง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง สั่ง ให้ ท่าน เดิน ตาม ท่าน ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{13:6} หาก พี่น้อง ของ ท่าน เอง หรือ บุตร ชาย บุตร สาว หรือ ภรรยา ที่ รัก หรือ เพื่อน สนิท แอบ ชักจูง ท่าน โดย กล่าว ว่า“ ให้ เรา ไป นมัสการ พระ อื่นๆ เถิด” (พระ ซึ่ง ท่าน หรือ บรรพบุรุษ ไม่ เคย รู้จัก มา ก่อน
{13:7} พระ ของ ชน ชาติ ต่างๆ รอบ ตัว ท่าน ไม่ ว่า ใกล้ หรือ ไกล จาก สุด ปลาย แผ่นดิน ข้าง หนึ่ง ไป อีก ข้าง หนึ่ง)
{13:8} อย่า คล้อย ตาม หรือ รับฟัง อย่า สงสาร เขา ไม่ ต้อง ไว้ ชีวิต หรือ ปกป้อง เขา เลย
{13:9} จง ประหาร เขา ตัว ท่าน เอง จง ลงมือ ประหาร เขา เป็น คน แรก แล้ว ให้ ประชาชน ทั้งปวง ลงมือ ด้วย
{13:10} จง เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย เพราะ เขา พยายาม ชักจูง ท่าน ให้ หันเห จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้ ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ จาก แดน ทาส
{13:11} แล้ว อิสราเอล ทั้งปวง จะ ได้ยิน เรื่องราว และ จะ ได้ เข็ด ขยาด และ ไม่ มี ใคร ใน พวก ท่าน ทำ สิ่ง ชั่ว ร้าย แบบ นั้น อีก
{13:12} หาก ท่าน ได้ยิน คน กล่าว ถึง เมือง ใด ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เป็น ที่ พัก อาศัย
{13:13} ว่า มี กลุ่ม คน ชั่ว ชักจูง ชาว เมือง ให้ หลงผิด ไป โดย กล่าว ว่า“ ให้ เรา ไป นมัสการ พระ อื่นๆ เถิด” (พระ ซึ่ง ท่าน ไม่ รู้จัก มา ก่อน)
{13:14} ท่าน ต้อง สืบสวน ไล่เลียง ไต่ถาม อย่าง ถี่ถ้วน หาก เป็น ความ จริง และ พิสูจน์ ได้ ว่า มี การ กระทำ อัน น่า รังเกียจ เช่น นั้น ใน หมู่ ท่าน
{13:15} ท่าน จง ประหาร ชาว เมือง ทั้งหมด ด้วย ดาบ ทำลาย ล้าง ทั้ง ประชาชน และ ฝูง สัตว์ ให้ สิ้น ซาก
{13:16} แล้ว นำ ข้าวของ ทั้งหมด ที่ ยึด ได้ มา กอง ไว้ กลาง ลาน เมือง และ จุด ไฟ เผา ทั้ง เมือง และ ข้าวของ ให้ สิ้น เป็น เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เมือง นั้น จะ กลาย เป็น ซาก ปรัก หัก พัง ตลอด ไป อย่า สร้าง ขึ้น ใหม่ อีก เลย
{13:17} อย่า ให้ พบ สิ่ง ที่ ต้อง ทำลาย ทิ้ง ใน มือ ของ ท่าน เลย แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง หัน จาก พระ พิโรธ อัน รุนแรง มา เมตตา และ รัก เอ็นดู ท่าน และ ให้ ท่าน ทวี จำนวน ขึ้น ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{13:18} เพราะ ท่าน เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ และ ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ พระองค์
{i14:1} อาหาร ที่ ไม่ เป็น มลทิน และ อาหาร ที่ เป็น มลทิน (ลนต.11:1-23)
{14:1} ท่าน ทั้งหลาย เป็น บุตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ฉะนั้น เมื่อ ท่าน ไว้ทุกข์ ให้ ผู้ ตาย อย่า เชือด เนื้อ เถือ หนัง ตัวเอง หรือ โกน หัว
{14:2} ท่าน เป็น ประชาชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เลือกสรร ท่าน จาก ประชาชาติ ทั้งหลาย บน พื้น โลก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ล้ำ ค่า ของ พระองค์
{14:3} อย่า รับประทาน สิ่ง ใดๆ ซึ่ง น่า ขยะแขยง
{14:4} สัตว์ ต่อ ไป นี้ ท่าน รับประทาน ได้ คือ วัว แกะ แพะ
{14:5} กวาง ละมั่ง เก้ง แพะ ป่า สมัน โครำ ขาว และ แกะ ภูเขา
{14:6} ท่าน รับประทาน สัตว์ ที่ มี กีบ แยก และ เคี้ยวเอื้อง ได้
{14:7} แต่ อย่า รับประทาน สัตว์ ใด ที่ ไม่ มี คุณสมบัติ ครบ ทั้ง สอง ข้อ นี้ ฉะนั้น อย่า รับประทาน อูฐ กระต่าย กระจง ผา ซึ่ง เคี้ยวเอื้อง แต่ กีบ ไม่ แยก สัตว์ เหล่า นี้ เป็น มลทิน ตาม ระเบียบ พิธี สำหรับ ท่าน
{14:8} อย่า รับประทาน หมู ซึ่ง แม้ กีบ แยก แต่ ไม่ เคี้ยวเอื้อง และ อย่า แตะ ต้อง ซาก ของ สัตว์ เหล่า นี้
{14:9} ท่าน รับประทาน สัตว์ น้ำ ทั้งปวง ที่ มี ครีบ และ เกล็ด ได้
{14:10} ท่าน อย่า รับประทาน สัตว์ น้ำ ชนิด อื่นๆ ที่ ไม่ มี ครีบ และ เกล็ด เพราะ ถือ ว่า เป็น มลทิน สำหรับ ท่าน
{14:11} ท่าน รับประทาน สัตว์ ปีก ทั้งหลาย ที่ ไม่ เป็น มลทิน ได้
{14:12} แต่ นก เหล่า นี้ ท่าน อย่า รับประทาน คือ นก อินทรี แร้ง หนวด แพะ แร้ง ดำ
{14:13} เหยี่ยว แดง เหยี่ยว ดำ เหยี่ยว ปีก แหลม พันธุ์ ต่างๆ
{14:14} กา พันธุ์ ต่างๆ
{14:15} นก เค้า ใหญ่ นก เค้า นก นางนวล เหยี่ยว พันธุ์ ต่างๆ
{14:16} นก ฮูก นก ทึดทือ นก แสก
{14:17} นก เค้า ป่าน กอ อก นก กา น้ำ
{14:18} นก กระสา นก ยาง พันธุ์ ต่างๆ นก กะราง หัว ขวาน และ ค้างคาว
{14:19} แมลง มี ปีก เป็น มลทิน สำหรับ ท่าน อย่า รับประทาน เลย
{14:20} ส่วน สัตว์ มี ปีก ที่ ไม่ เป็น มลทิน ท่าน รับประทาน ได้
{14:21} อย่า รับประทาน สัตว์ ที่ ตาย เอง ท่าน อาจ จะ ยก หรือ ขาย ให้ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย ใน เมือง ของ ท่าน เขา รับประทาน ได้ ส่วน ท่าน อย่า รับประทาน เพราะ ท่าน เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่า ต้ม ลูก แพะ ใน น้ำนม แม่ ของ มัน
{i14:22} บทบัญญัติ เรื่อง สิบ ลด
{14:22} จง แยก หนึ่ง ใน สิบ ของ ผลิตผล ทั้งหมด จาก ไร่ นา ของ ท่าน ใน แต่ละ ปี ไว้ ต่างหาก
{14:23} จง นำ สิบ ลด นี้ มา รับประทาน ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน ที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ คือ สิบ ลด จาก เมล็ด ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ น้ำมัน และ ลูก หัว ปี จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว เพื่อ ท่าน จะ ได้ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เสมอ
{14:24} หาก ที่ นั่น ไกล มาก และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร ท่าน และ ท่าน ไม่ สามารถ ขน สิบ ลด มา (เนื่อง จาก สถานที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม นั้น อยู่ ไกล มาก)
{14:25} ท่าน ก็ จง แลก สิบ ลด เป็น เงิน แล้ว นำ มา ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก
{14:26} จง ใช้ เงิน นั้น ซื้อ สิ่ง ใด ก็ ได้ ที่ ท่าน ต้องการ ไม่ ว่า จะ เป็น วัว แกะ เหล้า องุ่น ใหม่ หรือ เครื่อง ดื่ม อื่นๆ ที่ ได้ จาก การ หมัก หรือ สิ่งของ อื่นๆ ที่ ท่าน ต้องการ แล้ว ท่าน และ ครอบครัว จะ รับประทาน ด้วย ความ ปีติ ยินดี ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{14:27} อย่า ละเลย คน เล วี ใน เมือง ของ ท่าน เพราะ พวก เขา ไม่ ได้ รับ ส่วนแบ่ง หรือ มี กรรมสิทธิ์ ของ ตน
{14:28} ทุก ปลาย ปี ที่ สาม จง นำ สิบ ลด ทั้งหมด ของ พืช ผล ของ ปี นั้น มา สะสม ไว้ ใน เมือง ของ ท่าน
{14:29} เพื่อ ชน เลวี (ผู้ ซึ่ง ไม่ มี ส่วนแบ่ง หรือ กรรมสิทธิ์ ของ เขา) คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย ที่ อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน จะ ได้ รับประทาน อย่าง อิ่มหนำ แล้ว พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน การ งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ
{i15:1} ปี แห่ง การ ยก หนี้สิน (ลนต.25:8-38)
{15:1} ทุก ปลาย ปี ที่ เจ็ด ท่าน ต้อง ยก หนี้สิน
{15:2} โดย ทำ ดังนี้ คือ เจ้าหนี้ ทุก ราย จะ ยก หนี้ ให้ พี่น้อง ร่วม ชาติ อิสราเอล ไม่ เรียกร้อง ให้ ใช้ หนี้ เพราะ เป็น วาระ ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประกาศ ให้ ยกเลิก พันธะ หนี้สิน
{15:3} ท่าน อาจ ทวง หนี้ จาก คน ต่าง ด้าว ได้ แต่ จง ยก หนี้ ให้ พี่น้อง ร่วม ชาติ
{15:4} อย่างไร ก็ ตาม จะ ไม่ มี คน ยากจน ใน หมู่ พวก ท่าน เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน อย่าง เหลือล้น ใน ดินแดน ซึ่ง พระองค์ ประทาน ให้ ท่าน ครอบครอง เป็น กรรมสิทธิ์
{15:5} ถ้า เพียง แต่ ท่าน เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่าง ครบถ้วน และ ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม คำ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{15:6} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ ท่าน จะ ให้ หลาย ชน ชาติ ยืม แต่ ไม่ เคย ต้อง ยืม จาก ใคร ท่าน จะ ปกครอง หลาย ชน ชาติ แต่ จะ ไม่ มี ใคร ได้ ปกครอง ท่าน
{15:7} หาก มี คน ยากจน ท่ามกลาง พี่น้อง ใน เมือง ใด ของ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง จะ ประทาน แก่ ท่าน อย่า นิ่ง ดูดาย หรือ ไม่ ยอม เห็นใจ ช่วยเหลือ เขา
{15:8} จงใจ กว้าง เอื้อเฟื้อ ให้ เขา ยืม ตาม ที่ เขา จำเป็น
{15:9} จง ระวัง อย่า มี ความคิด ชั่ว ร้าย ว่า“ ปี ที่ เจ็ด ซึ่ง เป็น ปี แห่ง การ ยก หนี้สิน ใกล้ จะ มา ถึง แล้ว” ก็ เลย ไร้ น้ำใจ ไม่ ยอม ให้ อะไร แก่ พี่น้อง ผู้ ยากไร้ เขา อาจ ร้อง ทูล องค์ พระผู้เป็นเจ้า แล้ว จะ ถือ เป็น ความ ผิด บาป ของ ท่าน
{15:10} ท่าน จง ให้ เขา ยืม ด้วย ใจ กว้าง ขวาง และ อย่า มี ใจ คิด เสียดาย เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน กิจการ งาน ทุก อย่าง และ ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ
{15:11} จะ มี คน จน ใน แผ่นดิน เสมอ ฉะนั้น ข้าพเจ้า จึง กำชับ ให้ ท่าน เอื้อเฟื้อ แก่ พี่น้อง คน ยากไร้ ผู้ ขัด สน ใน ดินแดน ของ ท่าน
{i15:12} ปลดปล่อย ทาส (อพย.21:2-6; ลนต.25:38-55)
{15:12} หาก พี่น้อง ชาว ฮีบรู ไม่ ว่า ชาย หรือ หญิง ขาย ตัว เป็น ทาส และ รับใช้ ท่าน มา ครบ หก ปี ท่าน ต้อง ปล่อย เขา เป็น ไท ใน ปี ที่ เจ็ด
{15:13} และ อย่า ปล่อย เขา ไป มือเปล่า
{15:14} จง มี น้ำใจ ให้ ของ จาก ฝูง สัตว์ ลาน นวด ข้าว และ บ่อ ย่ำ องุ่น แก่ เขา ด้วย จง แบ่งปัน ให้ เขา ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร ท่าน
{15:15} จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส อยู่ ใน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ไถ่ ท่าน ด้วย เหตุ นี้ ข้าพเจ้า จึง แจ้ง พระ บัญชา นี้ แก่ ท่าน ใน วัน นี้
{15:16} แต่ หาก ทาส ของ ท่าน กล่าว ว่า“ ข้าพเจ้า ไม่ อยาก จาก ท่าน ไป” เพราะ เขา รัก ท่าน และ ครอบครัว ของ ท่าน และ เขา อยู่ กับ ท่าน มี ความ สุข ดี
{15:17} ก็ จง ใช้ เหล็ก แหลม เจาะ ติ่ง หู เขา แนบ กับ ประตู และ เขา จะ เป็น ทาส ของ ท่าน ตลอด ไป กับ ทาส หญิง ก็ ทำ เช่น เดียวกัน
{15:18} เมื่อ ท่าน ปล่อย ทาส เป็น อิสระ อย่า รู้สึก เสียดาย เพราะ ตลอด หก ปี ที่ เขา รับใช้ ท่าน ค่า แรง ของ เขา มี ค่า เป็น สอง เท่า ของ ค่า แรง ลูกจ้าง และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ
{i15:19} ลูก หัว ปี ของ สัตว์
{15:19} จง แยก สัตว์ หัว ปี ตัวผู้ ทุก ตัว จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว สำหรับ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่า เอา ลูก วัว หัว ปี ไป ใช้งาน และ อย่า ตัด ขน ลูก แกะ หัว ปี
{15:20} แต่ละ ปี ท่าน กับ ครอบครัว จะ รับประทาน สัตว์ เหล่า นี้ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก
{15:21} หาก สัตว์ หัว ปี มี ตำหนิ เช่น ขา เก ตาบ อด หรือ มี อะไร ผิด ปกติ อย่า นำ มา ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{15:22} ท่าน จง รับประทาน สัตว์ เหล่า นี้ ใน เมือง ของ ท่าน เอง แม้ ผู้ ที่ เป็น มลทิน ตาม ระเบียบ พิธี ใน ขณะ นั้น ก็ รับประทาน ได้ เหมือน ที่ รับประทาน เนื้อ ละมั่ง หรือ กวาง
{15:23} แต่ อย่า รับประทาน เลือด จง เท ลง บน พื้น ดิน เหมือน เท น้ำ
{i16:1} เทศกาล ปัสกา (อพย.12:14-20; ลนต.23:4-8; กดว.28:16-25)
{16:1} จง ฉลอง เทศกาล ปัส กา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน เดือน อา บีบ เพราะ ใน เดือน นั้น พระองค์ ทรง นำ ท่าน ออก จาก อียิปต์ ใน ยาม ค่ำ คืน
{16:2} จง เลือก เครื่องบูชา ปัส กา จาก ฝูง แพะ แกะ และ ฝูง วัว ของ ท่าน ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน ที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์
{16:3} จง รับประทาน เครื่องบูชา นี้ พร้อม กับ ขนม ปัง ไม่ ใส่ เชื้อ จง รับประทาน ขนม ปัง ไม่ ใส่ เชื้อ ตลอด เจ็ด วัน นี้ ซึ่ง เป็น ขนม ปัง แห่ง ความ ทุกข์ เพราะ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ อย่าง เร่งรีบ เพื่อ ท่าน จะ ได้ ระลึก ถึง ตอน ที่ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ ตลอด ชีวิต ของ ท่าน
{16:4} ตลอด เจ็ด วัน อย่า ให้ มี เชื้อ ยีสต์ ใน อาณาเขต ของ ท่าน เลย และ อย่า ให้ เนื้อที่ ท่าน ถวาย ใน เย็น วัน แรก เหลือ ค้าง ถึง รุ่งเช้า
{16:5} อย่า ถวาย เครื่องบูชา ปัส กา ใน เมือง ใดๆ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน
{16:6} ท่าน จะ ต้อง ถวาย ใน สถานที่ ซึ่ง พระเจ้า ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์ เท่านั้น จง ถวาย ปัส กา ใน เวลา เย็น เมื่อ ดวง อาทิตย์ ลับ ไป ใน วัน ครบ รอบ ปี แห่ง การ เดินทาง ออก จาก อียิปต์
{16:7} จง ย่าง และ รับประทาน เครื่องบูชา ใน สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก แล้ว กลับ ไป ยัง เต็นท์ ใน เช้า วัน รุ่งขึ้น
{16:8} และ จง รับประทาน ขนม ปัง ไม่ ใส่ เชื้อ ตลอด หก วัน หลัง จาก นั้น ใน วัน ที่ เจ็ด ให้ ประชากร มา ชุมนุม กัน ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ อย่า ทำงาน
{i16:9} เทศกาล แห่ง สัปดาห์ (ลนต.23:15-22; กดว.28:26-31)
{16:9} เจ็ด สัปดาห์ หลัง จาก ที่ ท่าน เริ่ม ลงมือ เกี่ยว ข้าว
{16:10} จง ฉลอง เทศกาล แห่ง สัปดาห์ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย ถวาย เครื่องบูชา ตาม ความ สมัครใจ ตาม สัดส่วน ของ พระ พร ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ประทาน แก่ ท่าน
{16:11} และ ท่าน บุตร ชาย บุตร สาว ทาส ชาย หญิง คน เล วี ใน เมือง ของ ท่าน คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน จง ชื่นชม ยินดี ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์
{16:12} อย่า ลืม ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน อียิปต์ ฉะนั้น จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม กฎเกณฑ์ เหล่า นี้
{i16:13} เทศกาล อยู่ เพิง (ลนต.23:33-43; กดว.29:12-39)
{16:13} หลัง จาก เก็บ รวบรวม ผลิตผล จาก ลาน นวด ข้าว และ บ่อ ย่ำ องุ่น แล้ว จง ฉลอง เทศกาล อยู่ เพิง ตลอด เจ็ด วัน
{16:14} ท่าน บุตร ชาย บุตร สาว ทาส ชาย หญิง คน เล วี คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย ใน เมือง ของ ท่าน จง ฉลอง วาระ ชื่นชม ยินดี ด้วย กัน
{16:15} ตลอด เจ็ด วัน จง ฉลอง เทศกาล นี้ ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เลือก เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน การ เก็บเกี่ยว และ ใน การ งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ และ ท่าน จะ ชื่นชม ยินดี เต็ม ที่
{16:16} ชาย ทุก คน ใน อิสราเอล ต้อง เข้า เฝ้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ปี ละ สาม ครั้ง ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ ทรง เลือก ใน เทศกาล ขนม ปัง ไม่ ใส่ เชื้อ เทศกาล แห่ง สัปดาห์ และ เทศกาล อยู่ เพิง อย่า ให้ ผู้ ใด เข้า เฝ้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า มือเปล่า
{16:17} แต่ละ คน จง นำ ของ ถวาย มา ตาม สัดส่วน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง อวยพร
{i16:18} ตุลาการ
{16:18} จง แต่งตั้ง ตุลาการ และ เจ้าหน้าที่ ปกครอง สำหรับ แต่ละ เผ่า ใน ทุก เมือง ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ประทาน แก่ ท่าน คน เหล่า นี้ จะ ตัดสิน ความ อย่าง ยุติธรรม
{16:19} อย่า บิดเบือน ความ ยุติธรรม หรือ มี อคติ ลำเอียง อย่า รับ สินบน เพราะ สินบน บัง ตา คน ที่ มี สติปัญญา และ บิดเบือน ถ้อยคำ ของ ผู้ ชอบธรรม
{16:20} จง ปฏิบัติ ตาม ความ ยุติธรรม เท่านั้น เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ ครอบครอง ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ประทาน แก่ ท่าน
{i16:21} การ นมัสการ พระ อื่น
{16:21} อย่า ตั้ง เสา ไม้ ของ เจ้าแม่ อา เชราห์ขึ้นข้างๆ แท่น บูชา ที่ ท่าน สร้าง ถวาย พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{16:22} และ อย่า ตั้ง หิน ศักดิ์สิทธิ์ ขึ้น เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เกลียด ชัง สิ่ง เหล่า นี้
{17:1} อย่า ถวาย แกะ หรือ วัว ที่ มี ตำหนิ หรือ พิการ แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ เป็น สิ่ง ที่ น่า รังเกียจ สำหรับ พระองค์
{17:2} หาก ชาย หรือ หญิง คน ใด ที่ อยู่ ท่ามกลาง ท่าน ใน เมือง ใด เมือง หนึ่ง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ประทาน แก่ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน โดย การ ละเมิด พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{17:3} ไป นมัสการ กราบ ไหว้ พระ อื่นๆ ดวง อาทิตย์ ดวง จันทร์ หรือ ดวง ดาว ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ สั่ง ห้าม ไว้
{17:4} และ มี ผู้ มา ร้องเรียน ต่อ ท่าน ท่าน ต้อง ไต่สวน อย่าง รอบคอบ หาก เป็น จริง และ มี ข้อ พิสูจน์ ว่า มี สิ่ง ที่ น่า รังเกียจ เช่น นี้ เกิด ขึ้น ใน อิสราเอล
{17:5} ก็ จง นำ ชาย หรือ หญิง ที่ ทำ ชั่ว นั้น ออก ไป ที่ ประตู เมือง แล้ว เอา หิน ขว้าง ให้ ตาย
{17:6} แต่ อย่า ประหาร ใคร เมื่อ มี พยาน เพียง ปาก เดียว จะ ต้อง มี พยาน อย่าง น้อย สอง หรือ สาม ปาก
{17:7} พยาน ต้อง ลงมือ ขว้าง ก่อน จาก นั้น ประชาชน จะ ร่วม ขว้าง ด้วย ท่าน ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{i17:8} ศาล ยุติธรรม
{17:8} หาก มี คดี ความ ใด ยุ่งยาก เกิน กว่า ท่าน จะ ตัดสิน ไม่ ว่า เป็น คดี ฆ่า คน ตาย โดย เจตนา คดี ฟ้องร้อง หรือ คดี ทำร้าย ร่างกาย จง นำ คดี เหล่า นั้น ไป ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก
{17:9} ไป แจ้ง ต่อ ปุโรหิต ซึ่ง เป็น คน เล วี และ แจ้ง ตุลาการ ซึ่ง ประจำการ อยู่ ใน ขณะ นั้น คน เหล่า นี้ จะ เป็น ผู้ ไต่สวน และ ตัดสิน
{17:10} ท่าน จะ ต้อง ปฏิบัติ ตาม คำ ตัดสิน ของ เขา ที่ แจ้ง ท่าน ใน ที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เลือก จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม ทุก สิ่ง ที่ พวก เขา สั่ง ท่าน
{17:11} จง ปฏิบัติ ตาม บทบัญญัติ ที่ พวก เขา สั่งสอน และ ทำ ตาม คำ ตัดสิน ของ เขา อย่า หันเห จาก สิ่ง ที่ เขา แจ้ง ท่าน ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย
{17:12} ผู้ ใด ดูหมิ่น ตุลาการ หรือ ปุโรหิต ซึ่ง ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ นั่น จะ ต้อง ถูก ประหาร ท่าน จะ ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ออก จาก อิสราเอล
{17:13} ประชาชน ทั้งปวง จะ ได้ยิน เรื่องราว แล้ว เกรงกลัว และ จะ ไม่ กล้า หมิ่น ประมาท อีก
{i17:14} กษัตริย์
{17:14} เมื่อ ท่าน ได้ เข้า ไป ครอบครอง และ ตั้ง ถิ่น ฐาน ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน แล้ว และ กล่าว ว่า“ ให้ พวก เรา ตั้ง กษัตริย์ ปกครอง เรา เหมือน ชน ชาติ ทั้งปวง รอบๆ เรา”
{17:15} จง แน่ใจ ว่า ท่าน แต่งตั้ง คน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ให้ เป็น กษัตริย์ เขา จะ ต้อง เป็น คน อิสราเอล ไม่ ใช่ คน ต่าง ด้าว
{17:16} กษัตริย์ ต้อง ไม่ หา ม้า มากมาย มา เป็น ของ ตัว หรือ ส่ง คน ไป ที่ อียิปต์ เพื่อ หา ม้า มา เพิ่ม เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส สั่ง ไว้ ว่า“ เจ้า จะ ต้อง ไม่ หวน กลับ ไป ทาง นั้น อีก”
{17:17} เขา จะ ต้อง ไม่ มี ภรรยา หลาย คน มิ ฉะนั้น จิตใจ ของ เขา จะ หันเห ไป และ เขา จะ ต้อง ไม่ สะสม เงิน ทอง ไว้ มากมาย
{17:18} เมื่อ เขา ขึ้น ครอง ราชย์ ให้ เขา คัด ลอก บทบัญญัติ นี้ จาก หนังสือ ม้วน ของ ปุโรหิต ผู้ เป็น ชน เลวี
{17:19} บทบัญญัติ นี้ จะ ได้ อยู่ กับ เขา ให้ เขา อ่าน ตลอด ชีวิต เพื่อ เขา จะ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา และ ใส่ใจ ที่ จะ ปฏิบัติ ตาม ทุก ถ้อยคำ ของ บทบัญญัติ และ กฎหมาย เหล่า นี้
{17:20} เพื่อ เขา จะ ไม่ ถือ ว่า ตัวเอง ดี กว่า พี่น้อง ร่วม ชาติ และ หันเห จาก บทบัญญัติ ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย แล้ว เขา กับ วงศ์วาน จะ ได้ ครอบครอง ราชบัลลังก์ ใน อิสราเอล ยาว นาน สืบ ไป
{i18:1} ส่วนแบ่ง ของ ปุโรหิต และ คน เลวี
{18:1} ปุโรหิต ชาวเล วี รวม ทั้งคน ใน เผ่า เล วี ทั้งหมด จะ ไม่ ได้ รับ ส่วนแบ่ง หรือ มี กรรมสิทธิ์ ร่วม กับ อิสราเอล พวก เขา จะ ยัง ชีพ ด้วย เครื่องบูชา ซึ่ง เผา ด้วย ไฟ ถวาย แด่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เพราะ นั่น เป็น ส่วน กรรมสิทธิ์ ของ พวก เขา
{18:2} พวก เขา จะ ไม่ ครอบครอง ทรัพย์ สมบัติ ใด ใน หมู่ พี่น้อง เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เขา ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ กับ พวก เขา
{18:3} เมื่อ ประชาชน ถวาย วัว ผู้ หรือ แกะ เป็น เครื่องบูชา บรรดา ปุโรหิต จะ ได้ โคน ขา หน้า เนื้อ แก้ม และ เนื้อ ท้อง เป็น ส่วนแบ่ง
{18:4} จง มอบ ผลิตผล รุ่น แรก คือ เมล็ด ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ น้ำมัน และ ขน แกะ ที่ ตัด ครั้ง แรก ให้ แก่ พวก เขา
{18:5} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือกสรร พวก เขา และ วงศ์วาน ของ พวก เขา จาก ทุก เผ่า ให้ มา ปฏิบัติ หน้าที่ รับใช้ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ เสมอ ไป
{18:6} หาก ชน เล วี คน ใด ปรารถนา จะ ย้าย ถิ่น ฐาน จาก เมือง ใด ใน อิสราเอล มา ยัง สถานที่ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เลือก เขา ก็ ทำ ได้
{18:7} และ ให้ เขา ปฏิบัติ หน้าที่ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เขา ได้ เช่น เดียว กับ ญาติ พี่น้อง เล วี ทั้งปวง ซึ่ง ปฏิบัติ หน้าที่ อยู่ ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{18:8} เขา มี สิทธิ์ ได้ รับ ส่วนแบ่ง จาก เครื่องบูชา และ ของ ถวาย อย่าง เท่าเทียม กัน แม้ จะ ได้ รับ เงิน จาก การ ขาย ทรัพย์สิน ของ ครอบครัว แล้ว ก็ ตาม
{i18:9} การ กระทำ อัน น่า รังเกียจ
{18:9} เมื่อ ท่าน เข้า สู่ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน อย่า เลียน แบบ การ กระทำ อัน น่า ชิงชัง ของ ชน ชาติ ทั้งหลาย ที่ นั่น
{18:10} อย่า ให้ ผู้ ใด ใน พวก ท่าน ยก บุตร ชาย บุตร สาว เป็น เครื่องบูชา ด้วย ไฟ เป็น หมอดู หรือ นัก คาถา อาคม แปล ความหมาย ลาง บอก เหตุ ต่างๆ เป็น พ่อ มด แม่มด
{18:11} หรือ ทำ เวทมนตร์ หรือ เป็น คนทรง หรือ เป็น หมอผี หรือ ไป ปรึกษา คน ที่ ตาย แล้ว
{18:12} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง รังเกียจ คน ที่ ทำ สิ่ง เหล่า นี้ และ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขับ ไล่ ชน ชาติ เหล่า นั้น ออก ไป ต่อ หน้า ท่าน ก็ เพราะ ธรรมเนียม ปฏิบัติ อัน น่า ชิงชัง เหล่า นี้
{18:13} ท่าน จะ ต้อง ไม่ มี ที่ ติ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{i18:14} ผู้ เผย พระ วจนะ
{18:14} ชน ชาติ ต่างๆ ซึ่ง ท่าน จะ ขับ ไล่ออก ไป จาก ดินแดน นั้น ฟัง คำ ของ นัก คาถา อาคม และ หมอดู แต่ ส่วน ท่าน พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ทรง อนุญาต ให้ ท่าน ทำ เช่น นั้น
{18:15} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ตั้ง ผู้ เผย พระ วจนะ เหมือน ข้าพเจ้า ขึ้น มา คน หนึ่ง สำหรับ ท่าน จาก ท่ามกลาง พี่น้อง ของ ท่าน เอง ท่าน ต้อง รับฟัง เขา
{18:16} เพราะ ท่าน เอง ได้ ทูล ขอ จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ที่ ภูเขา โฮ เร บ ใน วัน ชุมนุม นั้น เมื่อ ท่าน กล่าว ว่า“ ขอ อย่า ให้ เรา ได้ยิน พระ สุรเสียง ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา หรือ อย่า ให้ เรา เห็น เปลว ไฟ ใหญ่ นั้น อีก เลย มิ ฉะนั้น เรา จะ ต้อง ตาย”
{18:17} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า“ ที่ พวก เขา กล่าว มา ก็ ดี
{18:18} เรา จะ ตั้ง ผู้ เผย พระ วจนะ ขึ้น มา คน หนึ่ง เหมือน เจ้า ใน หมู่ พี่น้อง ของ เขา เรา จะ ใส่ ถ้อยคำ ของ เรา ไว้ ใน ปาก ของ เขา เขา จะแจ้ง ทุก สิ่ง ที่ เรา สั่ง เขา แก่ เหล่า ประชากร
{18:19} ถ้า ผู้ ใด ไม่ ยอม ฟัง คำ พูด ของ เรา ซึ่ง ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น กล่าว ใน นาม ของ เรา เรา เอง จะ จัดการ กับ ผู้ นั้น
{18:20} แต่ ผู้ เผย พระ วจนะ คน ใด ซึ่ง แอบ อ้าง นาม ของ เรา ทั้งๆ ที่ เรา ไม่ ได้ สั่ง ให้ เขา พูด หรือ ผู้ เผย พระ วจนะ ที่ กล่าว ใน นาม พระ อื่นๆ จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย”
{18:21} ท่าน อาจ จะ กล่าว กับ ตนเอง ว่า“ แล้ว เรา จะ รู้ ได้ อย่างไร ว่า ถ้อยคำ นี้ ไม่ ได้ มา จาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า?”
{18:22} หาก สิ่ง ที่ ผู้ เผย พระ วจนะ ประกาศ ใน พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ ไม่ เกิด ขึ้น หรือ เป็น จริง แสดง ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่ ได้ ตรัส ถ้อยคำ นั้น ผู้ เผย พระ วจนะ นั้น กุ ขึ้น มา เอง ท่าน อย่า ไป เกรงกลัว เขา
{i19:1} เมือง ลี้ภัย (กดว.35:6-34; ฉธบ.4:41-43; ยชว.20:1-9)
{19:1} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำลาย ชน ชาติ ต่างๆ ใน ดินแดน ซึ่ง พระองค์ กำลัง จะ ประทาน แก่ ท่าน เมื่อ ท่าน ขับ ไล่ พวก เขา ออก ไป และ ตั้ง ถิ่น ฐาน ใน บ้านเมือง ของ เขา แล้ว
{19:2} จง เลือก เมือง สาม แห่ง ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง ประทาน แก่ ท่าน
{19:3} จง สร้าง ทาง ไป ยัง เมือง เหล่า นี้ และ แบ่ง ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น ออก เป็น สาม ส่วน เพื่อ ผู้ ที่ ฆ่า คน จะ หนี ไป ลี้ภัย ที่ นั่น
{19:4} ต่อ ไป นี้ คือ กฎ เกี่ยว กับ ผู้ ที่ ทำให้ คน ตาย แล้ว หนี ไป เมือง ลี้ภัย เพื่อ เอา ชีวิต รอด คือ ผู้ ที่ ทำให้ คน ตาย โดย ไม่ เจตนา ไม่ ได้ วาง แผนการ ร้าย มา ก่อน
{19:5} ยก ตัวอย่าง เช่น ชาย คน หนึ่ง เข้า ไป ตัด ไม้ ใน ป่า กับ เพื่อนบ้าน ขณะ ที่ เหวี่ยง ขวาน หัว ขวาน กระเด็น ออก มา ถูก เพื่อนบ้าน ถึง แก่ ความ ตาย เขา สามารถ หนี ไป ยัง เมือง ลี้ภัย แห่ง ใด แห่ง หนึ่ง ใน สาม เมือง นี้ และ ได้ รับ การ คุ้มครอง
{19:6} ถ้า มี เพียง เมือง เดียว อาจ จะ ไกล เกิน ไป ทำให้ ญาติ ของ ผู้ ตาย ตาม ล้าง แค้น เขา ได้ ทัน เขา จะ ถูก ฆ่า ทั้งๆ ที่ ไม่ น่า จะ ต้อง ตาย ใน เมื่อ สิ่ง ที่ เกิด ขึ้น นั้น เป็น อุบัติเหตุ
{19:7} ด้วย เหตุ นี้ ข้าพเจ้า จึง สั่ง ให้ ท่าน ตั้ง เมือง สาม แห่ง นี้ ขึ้น
{19:8} หาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ขยาย อาณาเขต ของ ท่าน ตาม ที่ ทรง สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ประทาน ดินแดน ทั้งหมด ที่ ทรง สัญญา ไว้
{19:9} เนื่อง จาก ท่าน เชื่อฟัง บทบัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ คือ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน ใน ทาง ของ พระองค์ เสมอ เมื่อนั้น จง กำหนด เมือง ลี้ภัย ขึ้น อีก สาม แห่ง
{19:10} จง ทำ อย่าง นี้ เพื่อ เลือด ของ ผู้ บริสุทธิ์ จะ ไม่ ต้อง หลั่ง ลง บน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ และ เพื่อ ท่าน จะ ไม่ มี ความ ผิด ฐาน ทำให้ เลือด ตก ยาง ออก
{19:11} แต่ หาก ผู้ ใด เกลียด ชัง เพื่อนบ้าน และ ซุ่ม ดัก คอย เล่นงาน และ ฆ่า เขา แล้ว หนี เข้า ไป ใน เมือง ลี้ภัย ไม่ ว่า แห่ง ใด
{19:12} บรรดา ผู้ อาวุโส ประจำเมือง ของ เขา จะ ส่ง คน มา จับกุม ตัว เขา และ นำ เขา กลับ มา มอบ ให้ แก่ ผู้ แก้ แค้น แทน ผู้ ตาย เพื่อ ประหาร
{19:13} อย่า สงสาร เขา เลย จง ขจัด ความ ผิด จาก การ หลั่ง โลหิต ของ ผู้ ที่ ไม่ มี ความ ผิด ออก ไป จาก อิสราเอล เพื่อ ท่าน จะ อยู่ อย่าง ร่มเย็น เป็น สุข
{19:14} อย่า โยกย้าย หลัก เขต ของ เพื่อนบ้าน ซึ่ง บรรพบุรุษ ปัก ไว้ ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เป็น กรรมสิทธิ์
{i19:15} พยาน
{19:15} อย่า ตัดสิน คดี ผู้ ใด เมื่อ มี พยาน เพียง ปาก เดียว แต่ละ คดี จะ ต้อง มี พยาน ยืนยัน สอง สาม ปาก
{19:16} ถ้า ผู้ ใด เป็น พยาน มุ่ง ร้าย กล่าวโทษ อีก ผู้ หนึ่ง ว่า ประกอบ อาชญากรรม
{19:17} ทั้ง คู่ ต้อง มา ยืน อยู่ ต่อ หน้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ต่อ หน้า ปุโรหิต และ ตุลาการ ซึ่ง ประจำ หน้าที่ ขณะ นั้น
{19:18} ตุลาการ จะ ต้อง ไต่สวน อย่าง ถี่ถ้วน หาก พิสูจน์ ได้ ว่า พยาน โกหก เป็น พยาน เท็จ กล่าว ร้าย พี่น้อง ของ เขา
{19:19} โทษ ทัณฑ์ ซึ่ง เขา ตั้งใจ จะ ให้ ตก แก่ พี่น้อง จะ ตก ที่ เขา เอง ท่าน จะ ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{19:20} แล้ว ประชาชน อื่นๆ ที่ ได้ยิน เรื่อง นี้ จะ ขยาด กลัว และ จะ ไม่ มี ใคร กล้า ทำ ชั่ว อย่าง นี้ ใน หมู่ พวก ท่าน อีก
{19:21} อย่า สงสาร เขา เลย ชีวิต แทน ชีวิต ตา แทน ตา ฟัน แทน ฟัน มือ แทน มือ และ เท้า แทน เท้า
{i20:1} การ ออก ศึก
{20:1} เมื่อ ท่าน ออก รบ และ เห็น ศัตรู มี ม้า รถม้า ศึก และ กองทัพ ยิ่งใหญ่ เหนือ กว่า ท่าน อย่า กลัว พวก เขา เลย เพราะ ว่า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ผู้นำ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ นั้น จะ สถิต กับ ท่าน
{20:2} ก่อน จะ ออก รบ ปุโรหิต จะ เดิน มา ข้าง หน้า และ กล่าว แก่ กองทัพ ว่า
{20:3} “ อิสราเอล เอ๋ย จง ฟัง เถิด วัน นี้ ท่าน กำลัง จะ ไป รบ กับ ศัตรู ไม่ ต้อง ขวัญ หนี ดีฝ่อ หรือ หวาดกลัว อย่า หวาดหวั่น พรั่นพรึง หรือ ตื่น ตระหนก ตกใจ
{20:4} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เสด็จ ไป กับ ท่าน พระองค์ ทรง ต่อสู้ กับ ศัตรู เพื่อ ท่าน และ จะ ประทาน ชัย ชนะ แก่ ท่าน”
{20:5} แล้ว แม่ทัพ นาย กอง จะ กล่าว แก่ กองทัพ ว่า“ มี ใคร บ้าง ที่ เพิ่ง สร้าง บ้าน ใหม่ แต่ ยัง ไม่ ได้ ทำ พิธี ถวาย? ถ้า มี จง กลับ ไป บ้าน เพราะ ท่าน อาจ จะ ตาย ใน สงคราม แล้ว คน อื่น จะ มา ทำ พิธี ถวาย แทน
{20:6} มี ใคร บ้าง เพิ่ง ปลูก สวน องุ่น แต่ ยัง ไม่ ได้ กิน ผล เลย? ถ้า มี จง กลับ บ้าน ท่าน อาจ จะ ตาย ใน สงคราม แล้ว คน อื่น มา กิน แทน
{20:7} มี ใคร บ้าง ที่ เพิ่ง หมั้น และ ยัง ไม่ ได้ แต่งงาน? ถ้า มี จง กลับ บ้าน แต่งงาน เสีย เถิด มิ ฉะนั้น ท่าน อาจ จะ ตาย ใน สงคราม และ คน อื่น มา แต่งงาน กับ คู่หมั้น ของ ท่าน แทน”
{20:8} แล้ว แม่ทัพ นาย กอง กล่าว เสริม ว่า“ มี ใคร ใจ เสาะ หรือ หวาดหวั่น บ้าง? ถ้า มี จง กลับ บ้าน ไป ก่อน ที่ จะ ทำให้ คน อื่น เสีย ขวัญ ไป ด้วย”
{20:9} เมื่อ แม่ทัพ นาย กอง กล่าว จบ แล้ว ก็ จะ ประกาศ รายชื่อ ผู้นำ ทัพ
{20:10} เมื่อ ท่าน ประชิด เมือง ใด ก่อน อื่น จง ยื่น ข้อ เสนอ ให้ เขา ยอม เจรจา
{20:11} หาก เมือง นั้น ยอมรับ ข้อ เสนอ และ เปิด ประตู เมือง ให้ ชาว เมือง ทั้งหมด จะ ถูก เกณฑ์ แรงงาน เป็น คน รับใช้ ของ ท่าน
{20:12} หาก เขา ไม่ ยอม เจรจา อย่าง สันติ และ ต่อสู้ กับ ท่าน ท่าน จง ล้อม เมือง นั้น
{20:13} เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน มอบ เมือง นั้น ไว้ ใน มือ ของ ท่าน จง ลง ดาบ ฆ่า ชาย ทุก คน ใน เมือง นั้น
{20:14} แต่ ท่าน อาจ จะ ยึด ผู้หญิง เด็ก ฝูง สัตว์ และ ทรัพย์สิน ต่างๆ ใน เมือง นั้น เป็น ของ ท่าน ท่าน นำ ของ ที่ ยึด ได้ จาก ศัตรู ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ไป ใช้ ได้
{20:15} ข้อ ปฏิบัติ เหล่า นี้ ใช้ เฉพาะ เมือง ไกลๆ ไม่ ใช่ เมือง ที่ เป็น ของ ประเทศ ใกล้ เคียง
{20:16} ส่วน เมือง ต่างๆ ใน ประเทศ ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ อย่า ไว้ ชีวิต จง ทำลาย ทุก สิ่ง ที่ มี ลมหายใจ
{20:17} จง ทำลาย ล้าง ชาว ฮิต ไทต์ ชาว อา โม ไรต์ ชาว คา นา อัน ชาว เปริสซีชาวฮีไวต์ และ ชาว เย บุ ส ให้ หมด สิ้น ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา ไว้
{20:18} มิ ฉะนั้น พวก เขา จะ สอน ให้ ท่าน ทำ สิ่ง ที่ น่า ชิงชัง โดย การ กราบ ไหว้ พระ ต่างๆ ตาม เขา และ ท่าน จะ ทำบาป ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{20:19} เมื่อ ท่าน บุก ล้อม เมือง อยู่ นาน เพื่อ ยึด เมือง อย่า โค่น ต้นไม้ ทิ้ง เพราะ ท่าน จะ ได้ รับประทาน ผล ของ มัน ไม่ ต้อง โค่น ต้นไม้ ต้นไม้ ใน ท้อง ทุ่ง เป็น มนุษย์ หรือ ท่าน จึง ต้อง ล้อม ทำลาย?
{20:20} แต่ ท่าน อาจ จะ โค่น ต้นไม้ ซึ่ง ไม่ ได้ ใช้ เป็น อาหาร เพื่อ ใช้ ทำ เครื่อง ล้อม เมือง ของ ศัตรู จน กว่า เมือง จะ แตก
{i21:1} การ ลบ บาป สำหรับ การ ฆาตกรรม ที่ ไม่ รู้ตัว ผู้ กระทำ ผิด
{21:1} เมื่อ ท่าน เข้า สู่ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน เป็น กรรมสิทธิ์ หาก พบ ศพ กลาง ทุ่ง และ ไม่ ทราบ ว่า ใคร เป็น คน ฆ่า
{21:2} ผู้ อาวุโส และ ตุลาการ ของ ท่าน จะ วัด ระยะ จาก ศพ ไป ยัง เมือง ที่ ใกล้ ที่สุด
{21:3} แล้ว ผู้ อาวุโส ของ เมือง นั้น จะ นำ วัว สาว ซึ่ง ไม่ เคย เทียม แอก ไม่ เคย ถูก ใช้งาน มา ก่อน
{21:4} ไป ยัง หุบเขา ซึ่ง ไม่ เคย มี การ ไถ หว่าน และ มี ธาร น้ำ ไหล แล้ว หัก คอ วัว ที่ นั่น
{21:5} ปุโรหิต ชน เล วี จะ ก้าว ไป ข้าง หน้า เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง เลือก ปุโรหิต ให้ ปฏิบัติ หน้าที่ ให้ อวยพร ใน พระ นาม พระ ยาห์เวห์ และ ให้ ตัดสิน กรณี พิพาท และ การ ทำร้าย ร่างกาย
{21:6} บรรดา ผู้ อาวุโส ของ เมือง ที่ ใกล้ ที่สุด นั้น จะ ล้าง มือ เหนือ วัว ซึ่ง ถูก หัก คอ ใน หุบเขา
{21:7} และ ประกาศ ว่า“ มือ ของ เรา ไม่ ได้ ทำให้ หลั่ง เลือด และ ตา ของ เรา ไม่ ได้ เห็น ว่า ใคร ทำ
{21:8} ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า โปรด รับ การ ลบ มลทิน บาป สำหรับ อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ ซึ่ง ทรง ไถ่ ไว้ แล้ว อย่า ให้ ประชากร ของ พระองค์ ต้อง รับ โทษ ที่ คน บริสุทธิ์ ผู้ นี้ ถูก ฆ่า ตาย เลย” แล้ว ความ ตาย นี้ จะ ได้ รับ การ อภัยโทษ บาป
{21:9} ท่าน ก็ จะ ได้ ช่วย ให้ ตัวเอง พ้น โทษ จาก การ ที่ คน บริสุทธิ์ ต้อง ตาย เนื่อง จาก ท่าน ได้ ทำ สิ่ง ที่ ถูกต้อง ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{i21:10} การ แต่งงาน กับ หญิง เชลย
{21:10} เมื่อ ท่าน ออก รบ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง มอบ ข้าศึก ไว้ ใน มือ ของ ท่าน และ ท่าน จับ เขา เป็น เชลย
{21:11} หาก ท่าน เห็น หญิง งาม ใน หมู่ เชลย ซึ่ง ท่าน ชอบ และ อยาก ได้ ไว้ เป็น ภรรยา
{21:12} จง พา นาง มา ที่ บ้าน ของ ท่าน ให้ นาง โกน ผม และ ตัด เล็บ
{21:13} และ เปลี่ยน เสื้อ ผ้า ซึ่ง สวม อยู่ เมื่อ ถูก จับ มา เป็น เชลย ให้ นาง อยู่ ใน บ้าน ของ ท่าน ไว้ทุกข์ แก่ บิดา มารดา ของ นาง หนึ่ง เดือน เต็มๆ หลัง จาก นั้น ท่าน จึง รับ นาง มา เป็น ภรรยา
{21:14} หาก นาง ไม่ ถูกใจ ท่าน จง ปล่อย นาง ไป ตาม ทาง ที่ นาง ต้องการ อย่า ขาย หรือ ปฏิบัติ กับ นาง เยี่ยง ทาส เพราะ ท่าน ได้ ทำให้ นาง อับอาย แล้ว
{i21:15} สิทธิ บุตร หัว ปี
{21:15} หาก ชาย ใด มี ภรรยา สอง คน เขา รัก คน หนึ่ง และ ไม่ รัก อีก คน หนึ่ง และ ทั้ง สอง ให้ กำเนิด บุตร ชาย แก่ เขา แต่ บุตร หัว ปี เป็น บุตร ของ ภรรยา ที่ เขา ไม่ รัก
{21:16} เมื่อ เขา แบ่ง ทรัพย์สิน ให้ บุตร ชาย ของ เขา เขา จะ ต้อง ไม่ ให้ สิทธิ บุตร หัว ปี แก่ บุตร ชาย ที่ เกิด จาก ภรรยา ที่ เขา รัก แทน บุตร ชาย หัว ปี จริงๆ ที่ เกิด จาก ภรรยา ที่ เขา ไม่ รัก
{21:17} เขา ต้อง ยอมรับ บุตร ของ ภรรยา ที่ เขา ไม่ รัก เป็น บุตร หัว ปี โดย ยก ทรัพย์สิน ให้ แก่ บุตร หัว ปี เป็น สอง เท่า บุตร นี้ เป็น เครื่องหมาย แรก แห่ง กำลัง ของ บิดา ของ เขา สิทธิ บุตร หัว ปี เป็น ของ เขา
{i21:18} บุตร ดื้อดึง
{21:18} หาก คน ใด มี บุตร ชาย ที่ ดื้อดึง หัว แข็ง ไม่ อยู่ ใน โอวาท ไม่ ยอม เชื่อฟัง บิดา มารดา แม้ ถูก ตี สั่งสอน ก็ แล้ว
{21:19} ให้ บิดา มารดา นำ ตัว บุตร นั้น มา พบ ผู้ อาวุโส ของ เมือง นั้น ที่ ประตู เมือง
{21:20} เขา จะแจ้ง ผู้ อาวุโส ว่า“ ลูก คน นี้ ดื้อรั้น หัว แข็ง ไม่ เชื่อฟัง ชอบ สำมะเลเทเมา”
{21:21} แล้ว ชาว เมือง นั้น จะ เอา หิน ขว้าง เขา ให้ ตาย ท่าน ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน ชน อิสราเอล ทั้งปวง จะ ได้ยิน เหตุการณ์ ที่ เกิด ขึ้น แล้ว เกรงกลัว
{i21:22} กฎ อื่นๆ
{21:22} ผู้ ใด ทำ ความ ผิด ที่ มี โทษ ถึง ตาย เมื่อ ถูก ประหาร แขวน ศพ ไว้ บน ต้นไม้
{21:23} อย่า ปล่อย ให้ ศพ ค้าง อยู่ บน ต้นไม้ ข้าม คืน จง ฝัง ใน วัน นั้น เพราะ คน ที่ ถูก แขวน ไว้ ที่ ต้นไม้ นั้น ถูก พระเจ้า สาปแช่ง อย่า ทำให้ แผ่นดิน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์ นั้น เป็น มลทิน
{22:1} หาก ท่าน เห็น วัว หรือ แกะ ของ เพื่อนบ้าน หลง มา อย่า นิ่ง ดูดาย จง นำ มัน กลับ ไป คืน เจ้าของ
{22:2} หาก เจ้าของ อยู่ ไกล หรือ ท่าน ไม่ รู้ ว่า ใคร เป็น เจ้าของ จง พา มัน ไป ที่ บ้าน ของ ท่าน และ ดูแล มัน จน กว่า เจ้าของ จะ มา ถาม หา จึง คืน มัน ให้ เขา
{22:3} ไม่ ว่า จะ เป็น ลา เสื้อ ผ้า หรือ สิ่ง ใดๆ ของ เขา ที่ สูญหาย อย่า นิ่ง ดูดาย
{22:4} เมื่อ ท่าน เห็น ลา หรือ วัว ของ เพื่อนบ้าน ล้ม อยู่ ตาม ทาง อย่า นิ่ง ดูดาย จง เข้า ไป ช่วยเหลือ ให้ มัน ยืน ขึ้น ได้ อีก
{22:5} สตรี อย่า สวม เครื่อง แต่ง กาย ของ บุรุษ และ บุรุษ ก็ อย่า สวม เครื่อง แต่ง กาย ของ สตรี เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รังเกียจ ผู้ ที่ ทำ เช่น นั้น
{22:6} หาก พบ รังนก ริม ทาง หรือ บน ต้นไม้ หรือ ที่ พื้น และ มี แม่ นก กก ไข่ หรือ ลูก ของ มัน อย่า จับ ทั้ง แม่ นก และ ลูก นก
{22:7} ท่าน อาจ จับ ลูก นก ไว้ แต่ จง ปล่อย แม่ นก ไป เพื่อ ประโยชน์ สุข ของ ท่าน และ เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน ยาว
{22:8} เมื่อ สร้าง บ้าน ใหม่ จง ก่อ ขอบ รอบ หลังคา เพื่อ ท่าน จะ ไม่ นำ ความ ผิด มา สู่ บ้าน ของ ท่าน เนื่อง จาก มี คน พลัด ตกลง มา ตาย
{22:9} อย่า หว่าน เมล็ด พืช สอง ชนิด ปน กัน ใน สวน องุ่น ของ ท่าน หาก ท่าน ทำ ทั้ง ผล องุ่น และ พืชพันธุ์ นั้น จะ เป็น มลทิน
{22:10} อย่า เอา วัว กับ ลา เข้า เทียม แอก ด้วย กัน
{22:11} อย่า สวม เสื้อ ผ้า ที่ ทอ จาก ด้าย ขนสัตว์ ปน ด้าย ลินิน
{22:12} ท่าน จง เย็บ พู่ ห้อย ไว้ ที่ มุม ทั้ง สี่ ของ เสื้อ คลุม
{i22:13} การ ทำ ผิด ใน ชีวิต สมรส
{22:13} หาก ชาย ใด แต่งงาน และ หลัง จาก ที่ หลับ นอน กับ ภรรยา แล้ว ไม่ ชอบ นาง
{22:14} จึง ทำให้ นาง เสื่อมเสีย ชื่อเสียง โดย พูด ให้ร้าย ว่า“ ข้าพเจ้า แต่งงาน กับ หญิง นี้ แต่ เมื่อ เข้า หา นาง กลับ ไม่ พบ หลักฐาน ที่ พิสูจน์ ว่า นาง เป็น สาว พรหมจารี”
{22:15} บิดา มารดา ของ หญิง นั้น ต้อง นำ ข้อ พิสูจน์ พรหมจารี ของ นาง มา ให้ ผู้ อาวุโส ประจำเมือง พิจารณา ที่ ประตู เมือง
{22:16} ผู้ เป็น บิดา จะ กล่าว แก่ บรรดา ผู้ อาวุโส ว่า“ ข้าพเจ้า ยก บุตร สาว ให้ เป็น ภรรยา ของ ชาย ผู้ นี้ แต่ เขา ไม่ ชอบ นาง
{22:17} และ ตอน นี้ เขา มา พูด ให้ นาง เสื่อมเสีย ว่า‘ ข้าพเจ้า พบ ว่า ลูกสาว ของ ท่าน ไม่ ใช่ สาว พรหมจารี’ แต่ นี่ เป็น ข้อ พิสูจน์ ความ เป็น พรหมจารี ของ บุตร สาว ของ ข้าพเจ้า” แล้ว คลี่ ผ้า ออก ให้ คณะ ผู้ อาวุโส ของ เมือง นั้น ดู
{22:18} ผู้ อาวุโส จะ นำ ชาย ผู้ นั้น มา ลงโทษ
{22:19} และ ปรับ เขา เป็น เงิน หนัก 100 เช เข ลม อบ ให้ แก่ บิดา ของ หญิง นั้น เพราะ เขา ทำให้ หญิง พรหมจารี ชาว อิสราเอล เสีย ชื่อเสียง นาง ยัง คง เป็น ภรรยา ของ เขา ต่อ ไป เขา จะ หย่า กับ นาง ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต
{22:20} แต่ หาก คำ กล่าวหา เป็น ความ จริง และ ไม่ มี หลักฐาน พิสูจน์ ว่า หญิง นั้น เป็น สาว พรหมจารี
{22:21} นาง จะ ถูก นำ ตัว ไป ที่ ประตู บ้าน ของ บิดา และ ให้ ชาว เมือง นั้น เอา หิน ขว้าง นาง ให้ ตาย นาง ได้ ทำ สิ่ง ที่ น่า ละอาย ใน อิสราเอล โดย ปล่อยตัว ให้ ผู้ชาย ทั้งๆ ที่ ยัง ไม่ ได้ ออก เรือน ท่าน จะ ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{22:22} ชาย ใด ถูก จับ ได้ ใน ขณะ นอน กับ ภรรยา ของ คน อื่น ทั้ง ตัว เขา และ หญิง ผู้ คบ ชู้ จะ ต้อง มี โทษ ถึง ตาย ท่าน จะ ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก อิสราเอล
{22:23} ชาย ใด พบ สาว พรหมจารี ซึ่ง หมั้น แล้ว และ หลับ นอน กับ เธอ ใน เมือง
{22:24} ทั้ง คู่ จะ ต้อง ถูก นำ ตัว ไป ที่ ประตู เมือง และ ถูก หิน ขว้าง ตาย เพราะ เหตุ ที่ ฝ่าย หญิง ไม่ ได้ ร้องขอ ความ ช่วยเหลือ และ ฝ่าย ชาย ได้ ละเมิด พรหมจารี คู่หมั้น ของ คน อื่น ท่าน ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{22:25} แต่ หาก เหตุการณ์ นี้ เกิด ขึ้น นอก เมือง ชาย ผู้ ข่มขืน หญิง สาว ที่ ผู้ อื่น หมั้น หมาย ไว้ แล้ว ต้อง ตาย เพียง คน เดียว
{22:26} อย่า ทำ อะไร ฝ่าย หญิง เพราะ นาง ไม่ ได้ ทำบาป อะไร ที่ สมควร ตาย กรณี นี้ คล้ายคลึง กับ กรณี ที่ มี คน ทำร้าย เพื่อนบ้าน ถึง แก่ ความ ตาย
{22:27} เพราะ เหตุ เกิด ที่ นอก เมือง หญิง สาว นั้น อาจ ส่งเสียง ร้อง แล้ว แต่ ไม่ มี ใคร ได้ยิน จึง ไม่ มี ใคร ช่วย นาง ออก มา
{22:28} ชาย ใด ถูก จับ ได้ ว่า ข่มขืน สาว พรหมจารี ที่ ยัง ไม่ ได้ หมั้น หมาย
{22:29} เขา จะ ต้อง จ่าย เงิน หนัก 50 เชเขล แก่ บิดา ของ หญิง นั้น และ แต่งงาน กับ นาง เพราะ เขา ได้ ละเมิด หญิง นั้น เขา จะ หย่า กับ นาง ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต ของ เขา
{22:30} อย่า ให้ ผู้ ใด แต่งงาน กับ ภรรยา ของ บิดา เขา จะ ต้อง ไม่ หยาม เกียรติ บิดา
{i23:1} ผู้ ที่ ถูก ห้าม เข้า ร่วม ชุมนุม ประชากร
{23:1} ชาย ใด ถูก ตอน โดย การ ทุบ หรือ ตัด ห้าม เข้า ร่วม ชุมนุม ประชากร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{23:2} ห้าม ลูก ที่ เกิด จาก การ สมรส ต้อง ห้าม หรือ วงศ์วาน ของ เขา เข้า ร่วม ชุมนุม ประชากร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ
{23:3} ห้าม ชาว อัมโมน หรือ ชาว โม อับ หรือ วงศ์วาน ของ เขา เข้า ร่วม ชุมนุม ประชากร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จน ถึง สิบ ชั่ว อายุ
{23:4} เพราะ พวก เขา ไม่ ยอม ให้ อาหาร และ น้ำ แก่ ท่าน เมื่อ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์ และ เขา ว่าจ้าง บา ลา อัมบุตรเบโอร์จากเปโธร์ ใน อา รัม นา หะ รา อิม มา แช่ง ท่าน
{23:5} แต่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ไม่ ทรง ฟัง บา ลา อัม กลับ ทรง พลิก ผัน คำ สาปแช่ง ให้ กลาย เป็น พร สำหรับ ท่าน เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รัก ท่าน
{23:6} อย่า ทำ สนธิสัญญา ไมตรี กับ พวก เขา เลย ตลอด ชีวิต ของ ท่าน
{23:7} อย่า รังเกียจ คน เอ โดม เพราะ เขา เป็น พี่น้อง ของ ท่าน และ อย่า รังเกียจ คน อียิปต์ เพราะ ท่าน เคย เป็น คน ต่าง ด้าว ใน ประเทศ ของ เขา
{23:8} บุตร หลาน ชั่ว อายุ ที่ สาม ของ พวก เขา สามารถ เข้า มา ร่วม ชุมนุม ประชากร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้
{i23:9} สิ่ง ที่ เป็น มลทิน ใน ค่าย
{23:9} ระหว่าง รบ ผู้ ที่ อยู่ ใน ค่าย พัก จะ ต้อง หลีก ห่าง จาก ทุก สิ่ง ที่ ไม่ บริสุทธิ์
{23:10} ชาย ใด เป็น มลทิน เนื่อง จาก การ หลั่ง น้ำ อสุจิ ใน เวลา กลางคืน จะ ต้อง ออก ไป อยู่ นอก ค่าย พัก
{23:11} จน ตก เย็น จึง อาบ น้ำ และ กลับ เข้า มา ใน ค่าย ได้ เมื่อ ดวง อาทิตย์ ลับ ฟ้า
{23:12} จง กำหนด ที่ ปลดทุกข์ ไว้ นอก ค่าย พัก
{23:13} ทุก คน จะ มี พลั่ว จง ใช้ พลั่ว ขุด หลุม และ กลบ สิ่งปฏิกูล หลัง จาก ปลดทุกข์ แล้ว
{23:14} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ดำเนิน อยู่ ใน ค่าย ของ ท่าน เพื่อ ปกป้อง คุ้มครอง ท่าน และ มอบ ศัตรู ไว้ ใน มือ ของ ท่าน ค่าย พัก จะ ต้อง บริสุทธิ์ เพื่อ พระองค์ จะ ได้ ไม่ เห็น สิ่ง ที่ ไม่ บังควร และ เมิน พระ พักตร์ ไป จาก ท่าน
{i23:15} กฎ อื่นๆ
{23:15} ทาส คน ใด หนี นาย มา พึ่ง ท่าน อย่า จับ เขา ส่ง คืน นาย
{23:16} จง ยอม ให้ เขา อาศัย อยู่ กับ ท่าน ใน เมือง ใด ก็ ได้ ตาม ที่ เขา เลือก อย่า ข่มเหง รังแก เขา
{23:17} อย่า ให้ มี ชาย หญิง ชาว อิสราเอล คน ใด เป็น โสเภณี ใน เทวสถาน
{23:18} อย่า นำ รายได้ จาก หญิง โสเภณี หรือ ชาย โสเภณี มา แก้ บน ใน พระ นิเวศ ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เพราะ ทั้ง สอง เป็น ที่ รังเกียจ สำหรับ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{23:19} เมื่อ ท่าน ให้ พี่น้อง ร่วม ชาติ ยืม เงิน อาหาร หรือ สิ่ง อื่น ใด ก็ ตาม อย่า เรียก ดอกเบี้ย
{23:20} ท่าน อาจ เก็บ ดอกเบี้ย จาก คน ต่าง ชาติ ได้ แต่ ไม่ ใช่ เก็บ จาก พี่น้อง อิสราเอล ด้วย กัน เพื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ได้ อวยพร ท่าน ใน ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ เข้า ไป ครอบครอง
{23:21} เมื่อ ท่าน ถวาย สัตย์ ปฏิญาณ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่า ผัดผ่อน ที่ จะ ทำ ตาม ที่ ปฏิญาณ ไว้ เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เรียกร้อง ให้ ทำ ตาม คำ ปฏิญาณ นั้น แน่นอน มิ ฉะนั้น ท่าน จะ มี ความ ผิด บาป
{23:22} หาก ท่าน ไม่ ปฏิญาณ ท่าน ก็ จะ ไม่ มี ความ ผิด
{23:23} เมื่อ ท่าน กล่าว ปฏิญาณ ท่าน จะ ต้อง ทำ ตาม ที่ พูด ไว้ ทุก อย่าง เพราะ ท่าน ปฏิญาณ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม ความ สมัครใจ ของ ท่าน เอง
{23:24} ถ้า ท่าน เข้า ไป ใน สวน องุ่น ของ เพื่อนบ้าน ท่าน อาจ เก็บ องุ่น รับประทาน ได้ ตาม ที่ ต้องการ แต่ อย่า ใส่ ภาชนะ นำ ออก ไป
{23:25} ถ้า ท่าน เข้า ไป ใน นา ของ เพื่อนบ้าน ท่าน เก็บ เมล็ด ข้าว ด้วย มือ ของ ท่าน ได้ แต่ อย่า ใช้ เคียว เกี่ยว รวง ข้าว จาก ต้น
{24:1} ชาย ใด ไม่ พึงพอใจ ภรรยา เพราะ ข้อ บกพร่อง ต่างๆ ให้ เขียน หนังสือ หย่า มอบ แก่ นาง และ ส่ง ตัว นาง ออก ไป จาก บ้าน ของ เขา
{24:2} หลัง จาก นั้น หาก นาง แต่งงาน ใหม่
{24:3} และ สามี ใหม่ ก็ ไม่ พึงพอใจ นาง แล้ว เขียน หนังสือ หย่า มอบ ให้ แล้ว ส่ง ตัว นาง ออก ไป จาก บ้าน ของ เขา หรือ หาก สามี ใหม่ ตาย ไป
{24:4} สามี คน แรก ที่ หย่า กัน แล้ว ห้าม กลับ ไป แต่งงาน กับ นาง อีก เพราะ นาง เป็น มลทิน แล้ว เพราะ เป็น ที่ น่า รังเกียจ ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า อย่า นำ บาป มา เหนือ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์
{24:5} อย่า เกณฑ์ ชาย ที่ เพิ่ง แต่งงาน ให้ ออก รบ หรือ มอบหมาย หน้าที่ ใดๆ แก่ เขา ตลอด ปี แรก ให้ เขา มี ความ สุข อยู่ กับ ภรรยา ที่ บ้าน
{24:6} อย่า ยึด หิน โม่ เป็น ของ ค้ำ ประกัน การ กู้ยืม เพราะ เป็น เครื่องมือ ที่ เจ้าของ ใช้ ประทัง ชีวิต
{24:7} ผู้ ใด ลักพา ตัว พี่น้อง ชาว อิสราเอล และ ปฏิบัติ ต่อ เขา เยี่ยง ทาส หรือ ขาย เขา ไป ผู้ ลักพา ตัว จะ ต้อง ตาย ท่าน ต้อง ขจัด ความ ชั่ว ร้าย ออก ไป จาก หมู่ พวก ท่าน
{24:8} ใน กรณี ของ โรค เรื้อน จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม คำ สั่ง ของ ปุโรหิต ชาวเล วี อย่าง เคร่งครัด ท่าน ต้อง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า ได้ บัญชา พวก เขา ไว้
{24:9} จง จดจำ สิ่ง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ทำ ต่อ มิ เรียม ระหว่าง ทาง หลัง จาก ที่ ท่าน ออก จาก อียิปต์
{24:10} เมื่อ ท่าน ให้ เพื่อนบ้าน ยืม สิ่ง ใด อย่า เข้า ไป เอา ของ ค้ำ ประกัน ใน บ้าน ของ เขา
{24:11} จง คอย อยู่ ข้าง นอก ให้ ผู้ ขอ กู้ นำ ของ ค้ำ ประกัน ออก มา ให้ ท่าน เอง
{24:12} หาก คน นั้น ยากจน ท่าน อย่า เก็บ ของ ค้ำ ประกัน ไว้ ข้าม คืน
{24:13} จง คืน เสื้อ คลุม ให้ เขา ก่อน ดวง อาทิตย์ ตก ดิน เพื่อ เขา จะ ใช้ ห่ม นอน แล้ว เขา จะ ขอบคุณ ท่าน และ จะ ถือ ว่า เป็น การ กระทำ ที่ ชอบธรรม ใน สาย พระ เนตร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{24:14} อย่า เอา รัด เอาเปรียบ ลูกจ้าง ที่ ยากไร้ และ ขัด สน ไม่ ว่า จะ เป็น พี่น้อง ชาว อิสราเอล หรือ คน ต่าง ด้าว ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน เมือง ของ ท่าน
{24:15} จง จ่าย ค่า แรง แก่ เขา ทุก วัน ก่อน ดวง อาทิตย์ ลับ ฟ้า เนื่อง จาก เขา ยากจน และ ใจ จด ใจ จ่อ อยู่ ที่ ค่า จ้าง มิ ฉะนั้น เขา อาจ จะ ร้อง กล่าวโทษ ท่าน ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ท่าน จะ มี ความ ผิด บาป
{24:16} อย่า ประหาร บิดา เพราะ บาป ของ บุตร หรือ ประหาร บุตร เพราะ บาป ของ บิดา แต่ละ คน จะ ต้อง ตาย เพราะ บาป ของ ตนเอง
{24:17} จง ให้ ความ ยุติธรรม แก่ คน ต่าง ด้าว และ ลูก กำพร้า พ่อ อย่า เอา เสื้อ คลุม ของ หญิง ม่าย เป็น ของ ค้ำ ประกัน หนี้สิน
{24:18} จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน อียิปต์ และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง ไถ่ ท่าน ออก มา ด้วย เหตุ นี้ ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ ทำ เช่น นี้
{24:19} เมื่อ ท่าน เก็บเกี่ยว พืช ผล หาก ท่าน ลืม ฟ่อน ข้าว มัด หนึ่ง ไว้ ใน ท้อง นา อย่า กลับ ไป เอา จง ปล่อย ไว้ สำหรับ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย เพื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร การ งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ
{24:20} เมื่อ ท่าน ฟาด ผล มะกอก จาก ต้น ไม่ ต้อง เก็บ ซ้ำ ที่ กิ่ง เดิม จง ปล่อย ส่วน ที่ เหลือ ไว้ เป็น ของ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย
{24:21} เมื่อ ท่าน เก็บเกี่ยว องุ่น ใน สวน ของ ท่าน อย่า เก็บ ซ้ำ จน เกลี้ยง จง ปล่อย ส่วน ที่ เหลือ ไว้ เป็น ของ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย
{24:22} จง ระลึก ว่า ท่าน เคย เป็น ทาส ใน อียิปต์ ด้วย เหตุ นี้ ข้าพเจ้า จึง บัญชา ท่าน ให้ ทำ เช่น นี้
{25:1} เมื่อ ผู้ ใด เป็น ความ กัน ให้ นำ เรื่อง มา ถึง ศาล ตุลาการ จะ ตัดสิน คดี ปล่อยตัว ผู้ บริสุทธิ์ และ ลงโทษ ผู้ กระทำ ผิด
{25:2} หาก ผู้ กระทำ ผิด สมควร ถูก โบย ตุลาการ จะ สั่ง ให้ เขา นอน ลง และ ให้ โบย ต่อ หน้า มาก น้อย ตาม แต่ โทษ หนัก เบา
{25:3} แต่ อย่า โบย เขา เกิน สี่ สิบ ที มิ ฉะนั้น โทษ ทัณฑ์ จะ รุนแรง เกิน เหตุ และ พี่น้อง ของ ท่าน จะ ต้อง เสื่อมเสีย เกียรติ ต่อ หน้า ท่าน
{25:4} อย่า เอา ตะกร้อ ครอบ ปาก วัว ซึ่ง นวด ข้าว อยู่
{25:5} ถ้า พี่น้อง อาศัย อยู่ ด้วย กัน และ มี คน หนึ่ง ตาย ไป โดย ปราศจาก บุตร ชาย อย่า ให้ ภรรยา ม่าย ของ เขา แต่งงาน กับ คน นอก ครอบครัว สามี พี่น้อง สามี จง รับ นาง เป็น ภรรยา และ ทำ หน้าที่ พี่น้อง สามี แก่ นาง
{25:6} ลูก คน แรก ที่ เกิด มา จะ สืบ ชื่อ ของ ผู้ ล่วงลับ ไป แล้ว เพื่อ ชื่อ ของ เขา จะ ไม่ ถูก ลบ ไป จาก อิสราเอล
{25:7} แต่ หาก พี่น้อง ของ ผู้ ตาย ไม่ ยอม แต่งงาน กับ หญิง ม่าย ผู้ นั้น นาง จะ ไป หา บรรดา ผู้ อาวุโส ที่ ประตู เมือง และ กล่าว ว่า“ พี่น้อง สามี ของ ดิฉัน ไม่ ยอม สืบ ชื่อ ของ ผู้ ตาย ใน อิสราเอล เขา ไม่ ยอม ทำ หน้าที่ พี่น้อง สามี ต่อ ดิฉัน”
{25:8} แล้ว บรรดา ผู้ อาวุโส ของ เมือง นั้น จะ เรียกตัว ญาติ คน นั้น มา เจรจา หาก เขา ยัง ยืนกราน ปฏิเสธ ว่า“ ข้าพเจ้า ไม่ ต้องการ แต่งงาน กับ นาง”
{25:9} หญิง ม่าย จะ เดิน เข้า ไป หา ชาย คน นั้น ต่อ หน้า บรรดา ผู้ อาวุโส ถอด รองเท้า ของ เขา ออก มา ข้าง หนึ่ง ถ่ม น้ำลาย รด หน้า เขา และ กล่าว ว่า“ นี่แหละ ผล ที่ จะ เกิด กับ คน ที่ ไม่ ยอม สืบ สาย ตระกูล ให้ พี่น้อง ของ เขา”
{25:10} หลัง จาก นั้น คน อิสราเอล จะ เรียก เชื้อสาย ของ ชาย ผู้ นั้น ว่า‘ ครอบครัว ของ คน ที่ ถูก ดึง รองเท้า ออก’
{25:11} หาก ชาย สอง คน สู้ รบ ตบมือ กัน และ ภรรยา ของ ฝ่าย หนึ่ง ตรง เข้า มา ช่วย สามี โดย บีบ ของลับ ของ ฝ่าย ตรง ข้าม
{25:12} ท่าน จะ ต้อง ตัด มือ ของ นาง ทิ้ง อย่า สงสาร นาง เลย
{25:13} อย่า มี ตุ้ม น้ำหนัก ที่ ต่าง กัน ไว้ ใน ถุง ของ ท่าน อัน หนึ่ง หนัก อัน หนึ่ง เบา
{25:14} อย่า มี เครื่อง ตวง วัด ที่ ต่าง กัน ใน บ้าน ของ ท่าน อัน หนึ่ง ใหญ่ อัน หนึ่ง เล็ก
{25:15} จง ใช้ มาตรา ชั่ง ตวง วัด ที่ ถูกต้อง แม่นยำ และ เที่ยงตรง เพื่อ ท่าน จะ มี ชีวิต ยืน ยาว ใน ดินแดน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{25:16} เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง รังเกียจ ผู้ คด โกง
{25:17} อย่า ลืม สิ่ง ที่ ชาว อา มา เลข ทำ แก่ ท่าน เมื่อ ท่าน ออก มา จาก อียิปต์
{25:18} พวก เขา พบ ท่าน ระหว่าง ทาง เมื่อ ท่าน อ่อน ระโหย โรย แรง และ โจมตี คน ที่ อยู่ รั้ง ท้าย โดย ไม่ มี ความ เกรงกลัว พระเจ้า เลย
{25:19} ฉะนั้น เมื่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง โปรด ให้ ท่าน พัก สงบ จาก ศัตรู ทั้งปวง ใน ดินแดน ที่ จะ ทรง ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ จง ทำลาย อา มา เลข ให้ สูญสิ้น ไป จาก ความ ทรง จำ ภาย ใต้ ฟ้า สวรรค์ อย่า ลืม ข้อ นี้!
{i26:1} พืช ผล รุ่น แรก และ สิบ ลด
{26:1} เมื่อ ท่าน เข้า ยึดครอง และ ตั้ง ถิ่น ฐาน อยู่ ใน ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง จะ ประทาน แก่ ท่าน เป็น กรรมสิทธิ์
{26:2} จง นำ พืช ผล รุ่น แรก บาง ส่วน ที่ ท่าน เก็บเกี่ยว จาก ผืน แผ่นดิน ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ ใส่ ตะกร้า มา ยัง สถานที่ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เลือก เป็น ที่ สถาปนา พระ นาม ของ พระองค์
{26:3} และ กล่าว แก่ ปุโรหิต ซึ่ง ประจำการ ใน ขณะ นั้น ว่า“ ข้าพเจ้า ขอ ประกาศ ใน วัน นี้ ต่อ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า ข้าพเจ้า ได้ มา ยัง ดินแดน ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ เรา ว่า จะ ประทาน แก่ เรา”
{26:4} ปุโรหิต จะ รับ ตะกร้า จาก มือ ของ ท่าน ไป วาง ไว้หน้า แท่น บูชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{26:5} จาก นั้น ท่าน จะ ประกาศ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า“ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ คือ ชาว อา รัม ผู้ ระ เห เร่ร่อน และ เขา ได้ ไป อาศัย อยู่ ที่ อียิปต์ พร้อม กับ คน เพียง หยิบมือ เดียว แต่ เมื่อ อยู่ ที่ นั่น ก็ กลาย เป็น ชาติ ใหญ่ มี อำนาจ และ มี คน มาก
{26:6} แต่ ชาว อียิปต์ ปฏิบัติ ต่อ เรา อย่าง ไม่ เป็น ธรรม เคี่ยวเข็ญ ให้ เรา ตรากตรำ ทำงาน หนัก
{26:7} แล้ว เรา ร้อง ทูล พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ เรา และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ได้ยิน เสียง ของ เรา และ ทอด พระ เนตร เห็น ความ ยากแค้น ลำเค็ญ ความ เหนื่อย ยาก และ การ กดขี่ ข่มเหง ที่ เรา ได้ รับ
{26:8} ดังนั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง ทรง นำ เรา ออก จาก อียิปต์ ด้วย พระ หัตถ์ อัน ทรง ฤทธิ์ และ พระ กร ที่ เหยียด ออก ด้วย ความ ครั่น คร้าม ใหญ่ หลวง ด้วย หมาย สำคัญ และ ปาฏิหาริย์
{26:9} พระองค์ ทรง นำ เรา มา ยัง สถานที่ นี้ ประทาน ดินแดน อัน อุดม สมบูรณ์ ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง แก่ เรา
{26:10} ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า บัดนี้ ข้า พระองค์ ได้ นำ พืช ผล รุ่น แรก จาก ที่ดิน ที่ ประทาน มา ถวาย” แล้ว จง วาง ตะกร้า นั้น ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ก้ม กราบ ต่อ หน้า พระองค์
{26:11} แล้ว ท่าน กับ ชาวเล วี และ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน จะ ฉลอง สิ่ง ดี งาม ทั้งปวง ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ได้ ประทาน แก่ ท่าน และ ครัว เรือน ของ ท่าน
{26:12} ทุก ปี ที่ สาม เป็น ปี แห่ง สิบ ลด ใน ปี นั้น จง มอบ หนึ่ง ใน สิบ ของ ผลิตผล ทั้งปวง ของ ท่าน แก่ ชาวเล วี คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย เพื่อ พวก เขา จะ ได้ รับประทาน อิ่มหนำ ใน เมือง ของ ท่าน
{26:13} จาก นั้น ท่าน จง ทูล พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ว่า“ ข้า พระองค์ ได้ นำ ส่วน ศักดิ์สิทธิ์ จาก บ้าน ของ ข้า พระองค์ มา มอบ ให้ ชาวเล วี คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ และ หญิง ม่าย ตาม ที่ ทรง บัญชา ไว้ ข้า พระองค์ ไม่ ได้ หันเห หรือ ลืม พระ บัญชา ทั้งปวง ของ พระองค์
{26:14} ข้า พระองค์ ไม่ ได้ รับประทาน ส่วน ศักดิ์สิทธิ์ ขณะ ไว้ทุกข์ หรือ ยก ส่วน ใด ออก ไป ขณะ ที่ เป็น มลทิน หรือ อุทิศ ส่วน ใด แก่ ผู้ ตาย ข้า พระองค์ เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ข้า พระองค์ และ ทำ ทุก สิ่ง ตาม พระ บัญชา
{26:15} ขอ โปรด ทอด พระ เนตร ลง มา จาก สวรรค์ ที่ ประทับ อัน บริสุทธิ์ และ ทรง อวยพร อิสราเอล ประชากร ของ พระองค์ และ อวยพร ดินแดน ซึ่ง พระองค์ ได้ ประทาน แก่ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย อัน เป็น ดินแดน ที่ อุดม ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง ตาม ที่ ทรง สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ข้า พระองค์ ทั้งหลาย”
{i26:16} ทำ ตาม พระ บัญชา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{26:16} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง บัญชา พวก ท่าน ใน วัน นี้ ให้ ปฏิบัติ ตาม กฎหมาย และ บทบัญญัติ ต่างๆ เหล่า นี้ จง ถือ ปฏิบัติ อย่าง ถี่ถ้วน ด้วย สุด จิต สุด ใจ ของ ท่าน
{26:17} วัน นี้ ท่าน ได้ ประกาศ แล้ว ว่า พระ ยาห์เวห์ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ท่าน และ ท่าน จะ ดำเนิน ใน ทาง ของ พระองค์ จะ รักษา กฎหมาย พระ บัญชา และ บทบัญญัติ ของ พระองค์ และ จะ เชื่อฟัง พระองค์
{26:18} ใน วัน นี้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประกาศ ว่า ท่าน เป็น ประชากร ของ พระองค์ เป็น กรรมสิทธิ์ ล้ำ ค่า ของ พระองค์ ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ และ ท่าน จะ ต้อง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งสิ้น ของ พระองค์
{26:19} พระองค์ ทรง ประกาศ ไว้ ว่า จะ ทรง ตั้ง ให้ ท่าน เป็น ที่ ยกย่อง มี เกียรติยศ และ ชื่อเสียง เหนือ กว่า ชน ชาติ อื่นๆ ทั้งปวง ที่ ทรง สร้าง ท่าน จะ เป็น ชน ชาติ บริสุทธิ์ สำหรับ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้
{i27:1} แท่น บูชา ที่ ภูเขา เอ บาล
{27:1} โมเสส และ ผู้ อาวุโส ของ อิสราเอล สั่ง ประชากร ว่า“ จง ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{27:2} เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า สู่ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน ให้ จง ตั้ง หิน ใหญ่ จำนวน หนึ่ง ขึ้น และ ฉาบ ปูน
{27:3} จารึก เนื้อความ บทบัญญัติ นี้ ไว้ บน หิน เหล่า นั้น เมื่อ ท่าน ข้าม ไป สู่ ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน ซึ่ง เป็น ดินแดน ที่ อุดม ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง ตาม ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน
{27:4} และ เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป จง ตั้ง หิน เหล่า นี้ ขึ้น บน ภูเขา เอ บาล ตาม ที่ ข้าพเจ้า สั่ง ท่าน วัน นี้ และ ฉาบ ด้วย ปูน
{27:5} จง สร้าง แท่น บูชา หิน ขึ้น ที่ นั่น ถวาย แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่า ใช้ เครื่องมือ เหล็ก สกัด หิน เหล่า นั้น
{27:6} จง สร้าง แท่น บูชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย หิน ที่ พบ ใน ท้อง ทุ่ง และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา แด่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน บน แท่น นั้น
{27:7} จง ถวาย เครื่อง สันติ บูชา บน แท่น นั้น เช่น กัน และ เลี้ยง ฉลอง รื่นเริง ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{27:8} จง จารึก บทบัญญัติ ทั้งปวง นี้ ลง ไป ให้ ชัดเจน บน ก้อน หิน ที่ ท่าน ตั้ง ขึ้น”
{i27:9} คำ สาปแช่ง จาก ภูเขา เอ บาล
{27:9} แล้ว โมเสส และ ปุโรหิต ชาวเล วี กล่าว แก่ ชน อิสราเอล ว่า“ อิสราเอล เอ๋ย จง สงบเงียบ และ ฟัง เถิด บัดนี้ ท่าน ได้ เป็น ประชากร ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน แล้ว
{27:10} จง เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา และ กฎหมาย ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้”
{27:11} ใน วัน เดียวกัน นั้น โมเสส สั่ง ประชากร ดังนี้ ว่า
{27:12} เมื่อ ท่าน ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน แล้ว เผ่า สิ เม โอน เล วี ยูดาห์ อิสสา คาร์ โย เซฟ และ เบน ยา มิ น จะ ยืน อยู่ บน ภูเขา เก ริ ซิม เพื่อ อวยพร ประชากร
{27:13} ส่วน เผ่า รู เบน กาด อา เชอร์เศบูลุนดานและนัฟ ทา ลี จะ ยืน อยู่ บน ภูเขา เอ บาล เพื่อ กล่าว คำ สาปแช่ง
{27:14} คน เล วี จะ ป่าวร้อง แก่ ชน อิสราเอล ด้วย เสียง อัน ดัง ว่า
{27:15} “ ขอ แช่ง คน ที่ แกะ สลัก หรือ หล่อ รูป เคารพ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง รังเกียจ เป็น ผล งาน จาก น้ำมือ ของ ช่าง และ ตั้ง ไว้ อย่าง ลับๆ” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:16} “ ขอ แช่ง คน ที่ ไม่ ให้ เกียรติ บิดา มารดา” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:17} “ ขอ แช่ง คน ที่ ย้าย หลัก เขต ที่ดิน ของ เพื่อนบ้าน” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:18} “ ขอ แช่ง คน ที่ นำ คน ตาบ อด ให้ หลง ทาง” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:19} “ ขอ แช่ง คน ที่ ไม่ ให้ ความ ยุติธรรม แก่ คน ต่าง ด้าว ลูก กำพร้า พ่อ หรือ หญิง ม่าย” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:20} “ ขอ แช่ง คน ที่ หลับ นอน กับ ภรรยา ของ บิดา เพราะ เขา หยาม เกียรติ บิดา ของ เขา” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:21} “ ขอ แช่ง คน ที่ สมสู่ กับ สัตว์” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:22} “ ขอ แช่ง คน ที่ หลับ นอน กับ พี่ สาว น้อง สาว ของ ตน ไม่ ว่า จะ เป็น บุตร สาว ของ บิดา หรือ บุตร สาว ของ มารดา ก็ ตาม” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:23} “ ขอ แช่ง คน ที่ หลับ นอน กับ แม่ยาย ของ ตน” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:24} “ ขอ แช่ง คน ที่ ลอบ สังหาร เพื่อนบ้าน ของ เขา” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:25} “ ขอ แช่ง คน ที่ รับ สินบน เพื่อ ฆ่า ผู้ บริสุทธิ์” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{27:26} “ ขอ แช่ง คน ที่ ไม่ ยึดมั่น ปฏิบัติ ตาม บทบัญญัติ นี้” แล้ว ประชากร ทั้งปวง จะ ขาน รับ ว่า“ อา เมน!”
{i28:1} พระ พร สำหรับ การ เชื่อฟัง
{28:1} หาก ท่าน เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน อย่าง ครบถ้วน และ หมั่น ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง เชิดชู ท่าน เหนือ ประชาชาติ ทั้งปวง ใน โลก
{28:2} พร ทั้งหมด นี้ จะ มี มา ถึง ท่าน และ ดำรง อยู่ กับ ท่าน หาก ท่าน เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:3} ท่าน จะ ได้ รับ พร ทั้ง ใน เมือง และ ใน ทุ่ง นา
{28:4} ท่าน จะ ได้ รับ พร ให้ มี บุตร หลาน มากมาย ให้ ท้อง ทุ่ง ของ ท่าน เกิด ผล มาก และ ให้ ฝูง สัตว์ และ ฝูง แพะ แกะ ของ ท่าน มี ลูก ดก
{28:5} ท่าน จะ ได้ รับ พร ให้ ตะกร้า มี พืช ผล ล้นหลาม และ ราง นวด แป้ง เต็ม ไป ด้วย ขนม ปัง
{28:6} ท่าน จะ ได้ รับ พร ไม่ ว่า จะ ไป ทาง ไหน
{28:7} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ปราบ ศัตรู ทั้งหลาย ต่อ หน้า ท่าน พวก เขา จะ เดิน ทัพ มา สู้ ท่าน ทาง เดียว แต่ แตกฉาน ซ่านเซ็น ไป เจ็ด ทาง
{28:8} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง อวยพร ยุ้ง ฉาง ของ ท่าน และ ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ลงมือ ทำ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน ดินแดน ซึ่ง พระองค์ ประทาน แก่ ท่าน
{28:9} หาก ท่าน ถือ รักษา พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน ตาม ทาง ของ พระองค์ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ จะ ทรง ตั้ง ท่าน ให้ มั่นคง ใน ฐานะ ชน ชาติ บริสุทธิ์ ของ พระองค์ ตาม ที่ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน ด้วย คำ ปฏิญาณ
{28:10} แล้ว ประชาชาติ ทั้งปวง ใน โลก จะ เห็น ว่า ท่าน ได้ รับ การ ขนาน นาม ตาม พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ และ พวก เขา จะ เกรงกลัว ท่าน
{28:11} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ประทาน ความ เจริญ รุ่งเรือง อย่าง ล้นเหลือ แก่ ท่าน ใน เรื่อง บุตร หลาน ลูก อ่อน ของ ฝูง สัตว์ และ พืช ผล จาก แผ่นดิน ใน ดินแดน ที่ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ว่า จะ ยก ให้ ท่าน
{28:12} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เปิด ฟ้า สวรรค์ ซึ่ง เป็น คลัง อัน อุดม สมบูรณ์ ของ พระองค์ ให้ ฝน ตก ใน แผ่นดิน ของ ท่าน ตาม ฤดูกาล และ จะ ทรง อวยพร งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ ท่าน จะ ให้ หลาย ชาติ กู้ยืม แต่ ไม่ ยืม จาก ใคร เลย
{28:13} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง กระทำ ให้ ท่าน เป็น หัว ไม่ ใช่ หาง ถ้า เพียง แต่ ท่าน ใส่ใจ พระ บัญชา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ และ ปฏิบัติ ตาม อย่าง เคร่งครัด ท่าน จะ อยู่ เบื้องบน สุด เสมอ ไม่ เคย อยู่ เบื้อง ล่าง เลย
{28:14} อย่า หันเห จาก พระ บัญชา ซึ่ง ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ ไป ทาง ขวา หรือ ทาง ซ้าย อย่า ไป ติดตาม และ ปรนนิบัติ พระ อื่น ใด
{i28:15} คำ สาปแช่ง สำหรับ การ ไม่ เชื่อฟัง
{28:15} แต่ หาก ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ไม่ ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา และ กฎหมาย ทั้งปวง ซึ่ง ข้าพเจ้า กำลัง แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้ คำ สาปแช่ง ทั้งปวง นี้ ก็ จะ ตก มา ถึง ท่าน
{28:16} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง ทั้ง ใน เมือง และ ใน ทุ่ง นา
{28:17} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง โดย ให้ ตะกร้า ของ ท่าน ปราศจาก พืช ผล และ ราง นวด แป้ง ไม่ มี ขนม ปัง
{28:18} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง โดย ให้ มี ลูกหลาน น้อย และ ให้ ท้อง ทุ่ง ของ ท่าน ไม่ เกิด ผล และ ฝูง วัว ฝูง แพะ แกะ ก็ ไม่ มี ลูก
{28:19} ท่าน จะ ถูก สาปแช่ง ไม่ ว่า ท่าน จะ ไป ทาง ไหน
{28:20} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ให้ คำ สาปแช่ง ตก อยู่ แก่ ท่าน ท่าน จะ เดือดร้อน วุ่นวาย และ ล้มเหลว ใน กิจการ ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย ล้าง และ ถึง แก่ หายนะ อย่าง รวดเร็ว เพราะ ความ ชั่ว ร้าย ของ ท่าน ที่ ได้ ละทิ้ง พระองค์
{28:21} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ลงโทษ ท่าน ด้วย โรค ภัย ไข้ เจ็บ ต่างๆ จน กว่า พระองค์ จะ ทำลาย ท่าน ให้ หมด ไป จาก ดินแดน ที่ ท่าน จะ เข้า ยึดครอง
{28:22} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง บันดาล โรค ภัย กัด กร่อน ชีวิต ด้วย ความ เจ็บ ไข้ และ การ อักเสบ ด้วย ความ ร้อน ระอุ และ ความ แห้ง แล้ง ด้วย เชื้อ รา และ แมลง ทำลาย ต้นไม้ ซึ่ง จะ เล่นงาน ท่าน จน ท่าน พินาศ ไป
{28:23} ท้อง ฟ้า เหนือ ศีรษะ ของ ท่าน จะ เป็น เหมือน ทองสัมฤทธิ์ และ แผ่นดิน เบื้อง ล่าง จะ เป็น เหมือน เหล็ก
{28:24} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ บันดาล ให้ ฝน กลาย เป็น ฝุ่น ผง ลง มา จาก ท้อง ฟ้า จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย ล้าง ไป
{28:25} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ทำให้ ท่าน พ่าย แพ้ ศัตรู ท่าน จะ ออก ไป ประจันหน้า กับ พวก เขา ทาง เดียว แต่ เตลิด หนี จาก เขา เจ็ด ทาง และ ท่าน จะ กลาย เป็น สิ่ง ที่ น่า สยดสยอง แก่ อาณาจักร ทั้งปวง ใน โลก
{28:26} ซากศพ ของ พวก ท่าน จะ ตก เป็น เหยื่อ ของ นก ใน อากาศ และ สัตว์ ป่า ใน แผ่นดิน โลก และ จะ ไม่ มี ผู้ ใด ขับ ไล่ พวก มัน ไป
{28:27} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ใช้ ฝี อย่าง ที่ เคย เกิด กับ อียิปต์ เนื้องอก แผล เนื้อร้าย และ โรค คัน ซึ่ง รักษา ไม่ หาย ทรมาน ท่าน
{28:28} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ใช้ ความ คลุ้มคลั่ง ความ มืด บอด และ ความ วุ่นวาย ใจ ทรมาน ท่าน
{28:29} เวลา กลางวัน แสกๆ ท่าน จะ คลำ สะเปะสะปะ เหมือน คน ตาบ อด อยู่ ใน ความ มืด ท่าน จะ ไม่ ประสบ ความ สำเร็จ ใน กิจการ ใดๆ ที่ ท่าน ทำ เลย ท่าน จะ ถูก กดขี่ ข่มเหง และ ถูก ปล้น ชิง วัน แล้ว วัน เล่า โดย ไม่ มี ใคร ช่วย ท่าน
{28:30} ท่าน จะ หมั้น หมาย หญิง สาว ไว้ เป็น ภรรยา แต่ ชาย อื่น จะ ข่มขืน นาง ท่าน จะ สร้าง บ้าน แต่ ไม่ ได้ อาศัย ใน บ้าน นั้น ท่าน จะ ลงแรง ปลูก สวน องุ่น แต่ ไม่ มี วัน ได้ กิน ผล ของ มัน
{28:31} วัว ของ ท่าน จะ ถูก เชือด ต่อ หน้า ต่อ ตา ท่าน แต่ ท่าน จะ ไม่ ได้ ลิ้ม รส มัน เลย ลา ของ ท่าน จะ ถูก ไล่ ต้อน ไป ต่อ หน้า ท่าน และ ไม่ ได้ กลับ คืน มา แกะ ของ ท่าน จะ ถูก ยก ให้ แก่ ศัตรู และ จะ ไม่ มี ใคร ช่วย ปกป้อง มัน
{28:32} บุตร ชาย บุตร สาว ของ ท่าน จะ ถูก ยก ให้ เป็น ทาส ของ ชาติ อื่น ท่าน จะ ตั้ง ตา คอย ลูก วัน แล้ว วัน เล่า แต่ ไม่ อาจ ช่วย อะไร เขา ได้
{28:33} คน ต่าง ชาติ ซึ่ง ท่าน ไม่ เคย รู้จัก จะ มา กิน ผล ผลิต ซึ่ง ท่าน ลงแรง เพาะปลูก ตลอด วัน คืน แห่ง ชีวิต ของ ท่าน จะ มี แต่ การ กดขี่ ข่มเหง อัน โหดร้าย ทารุณ
{28:34} ท่าน จะ คลุ้มคลั่ง ไป เพราะ เหตุการณ์ โศกสลด ที่ เห็น
{28:35} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ทรมาน กาย ของ ท่าน ด้วย ฝี ที่ เจ็บ ปวด ซึ่ง รักษา ไม่ หาย เป็น แผล ลาม ตั้งแต่ ส้น เท้า ขึ้น ไป ถึง กลาง กระหม่อม
{28:36} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง เนรเทศ ท่าน และ กษัตริย์ ซึ่ง ท่าน เลือก ให้ ปกครอง ท่าน นั้น ไป ยัง ชน ชาติ ซึ่ง ท่าน หรือ บรรพบุรุษ ไม่ เคย รู้จัก ท่าน จะ นมัสการ พระ อื่นๆ ซึ่ง สร้าง ขึ้น จาก ไม้ และ หิน ที่ นั่น
{28:37} ท่าน จะ กลาย เป็น สิ่ง ที่ น่า สยดสยอง เป็น ขี้ ปาก และ คำ ถากถาง ใน หมู่ ชาติ ต่างๆ ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ขับ ไล่ ไส ส่ง ท่าน ไป
{28:38} ท่าน จะ หว่าน มาก แต่ จะ เก็บเกี่ยว ได้ น้อย เพราะ ตั๊กแตน มา กัด กิน พืช ผล
{28:39} ท่าน จะ ปลูก สวน องุ่น และ ดูแล รักษา แต่ ไม่ ได้ ดื่ม เหล้า องุ่น หรือ เก็บ ผล องุ่น เพราะ มี หนอน มา กัด กิน
{28:40} ท่าน จะ มี ต้น มะกอก ทั่ว แผ่นดิน แต่ ไม่ มี น้ำมัน ให้ ใช้ เพราะ ผล มะกอก จะ ร่วง หมด
{28:41} ท่าน จะ มี บุตร ชาย บุตร สาว แต่ ท่าน จะ รักษา เขา ไว้ ไม่ ได้ เพราะ พวก เขา จะ ถูก ฉุด คร่า ไป เป็น เชลย
{28:42} ฝูง ตั๊กแตน จะ ทำลาย ต้นไม้ และ พืช ผล ใน แผ่นดิน ของ ท่าน จน หมด สิ้น
{28:43} คน ต่าง ด้าว ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน หมู่ พวก ท่าน จะ รุ่งเรือง ยิ่ง ขึ้น เรื่อยๆ แต่ ท่าน จะ ตกต่ำ ลง ทุกที
{28:44} เขา จะ เป็น ฝ่าย ให้ ท่าน ยืม ไม่ ใช่ ท่าน เป็น ฝ่าย ให้ เขา ยืม เขา จะ เป็น หัว ส่วน ท่าน จะ เป็น หาง
{28:45} คำ สาปแช่ง ทั้งหมด นี้ จะ ตก แก่ ท่าน และ จะ ตาม เล่นงาน ท่าน จน ย่อยยับ ไป เนื่อง จาก ท่าน ไม่ ได้ เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ไม่ รักษา พระ บัญชา และ กฎหมาย ต่างๆ ที่ ทรง ให้ ท่าน ไว้
{28:46} สิ่ง เหล่า นี้ จะ เป็น หมาย สำคัญ และ การ อัศจรรย์ แก่ ท่าน และ แก่ วงศ์วาน ของ ท่าน ตลอด ไป
{28:47} เพราะ ท่าน ไม่ ได้ ปรนนิบัติ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย ความ ชื่นชม ยินดี และ ด้วย ความ เต็ม ใจ ใน ยาม ที่ ท่าน รุ่งเรือง
{28:48} ฉะนั้น ท่าน จะ ต้อง ปรนนิบัติ ศัตรู ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ส่ง มา เล่นงาน ท่าน อย่าง หิว โหย และ กระหาย อย่าง เปลือย กาย และ สิ้น เนื้อ ประดา ตัว พระองค์ จะ ทรง วาง แอก เหล็ก บน คอ ของ ท่าน จน กว่า พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ท่าน ให้ สิ้น ไป
{28:49} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง นำ ชน ชาติ หนึ่ง จาก แดน ไกล จาก สุด ปลาย แผ่นดิน โลก ซึ่ง พูด ภาษา ที่ ท่าน ไม่ อาจ เข้าใจ มา ต่อสู้ กับ ท่าน ดั่ง อินทรี โฉบ
{28:50} เป็น ชน ชาติ ซึ่ง หน้าตา ดุร้าย ไม่ เคารพ นับถือ คน ชรา หรือ เวทนา เด็ก เล็ก
{28:51} พวก เขา จะ กลืน กิน ลูก อ่อน จาก ฝูง สัตว์ ของ ท่าน และ พืช ผล จาก แผ่นดิน ของ ท่าน จน ท่าน ถูก ทำลาย สิ้น พวก เขา จะ ไม่ เหลือ เมล็ด ข้าว เหล้า องุ่น ใหม่ น้ำมัน ลูก วัว หรือ ลูก แกะ จาก ฝูง สัตว์ ของ ท่าน จน กว่า ท่าน จะ พินาศ
{28:52} ชน ชาติ นี้ จะ ล้อม เมือง ต่างๆ ทั่ว ดินแดน ของ ท่าน ตราบ จน กำแพง สูง ซึ่ง ท่าน เชื่อ มั่น จะ พัง ลง พวก เขา จะ ล้อม เมือง ทั้งสิ้น ทั่ว ดินแดน ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน กำลัง จะ ประทาน แก่ ท่าน
{28:53} ใน ช่วง ถูก ยึด เมือง ซึ่ง ศัตรู ทรมาน ท่าน อย่าง โหดร้าย ทารุณ นั้น ท่าน ถึง กับ กิน ผล แห่ง ครรภ์ ของ ท่าน คือ กิน เนื้อ บุตร ชาย บุตร สาว ที่ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ประทาน แก่ ท่าน
{28:54} แม้ แต่ ชาย ที่ อ่อนโยน และ ใจ อ่อน ที่สุด ใน พวก ท่าน ก็ ยัง ใจ ดำ ต่อ พี่น้อง ของ ตนเอง ต่อ ภรรยา ที่ รัก และ บุตร ของ เขา ที่ ยัง รอดชีวิต อยู่
{28:55} เขา จะ ไม่ ยอม แบ่ง เนื้อ บุตร ของ ตน ที่ เคี้ยว อยู่ ให้ คน เหล่า นั้น สัก คน เดียว นั่น เป็น ทั้งหมด ที่ เขา เหลือ อยู่ เพราะ ความ ทุกข์ ยาก ที่ ศัตรู ก่อ ขึ้น ขณะ มา ล้อม เมือง ทั้งหมด ของ ท่าน
{28:56} หญิง ที่ อ่อนโยน และ ใจ อ่อน ที่สุด ใน พวก ท่าน ผู้ ซึ่ง เท้า แทบ จะ ไม่ แตะ ดิน จะ ไม่ ยอม แบ่งปัน ให้ กับ สามี ที่ รัก หรือ บุตร ชาย บุตร สาว ของ ตน
{28:57} นาง จะ ซุกซ่อน ทารก ที่ เพิ่ง คลอด ใหม่ ของ นาง เพื่อ เก็บ ไว้ กิน คน เดียว ใน ช่วง ยึด เมือง ท่ามกลาง ความ ทุกข์ ลำเค็ญ ด้วย น้ำมือ ของ ศัตรู ใน เมือง ต่างๆ ของ ท่าน
{28:58} หาก ท่าน ไม่ ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม ถ้อยคำ ทั้งปวง ใน บทบัญญัติ ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ เล่ม นี้ และ ไม่ ยำเกรง พระ นาม อัน ทรง เกียรติ สิริ และ น่า เกรงขาม ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้งหลาย
{28:59} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ส่ง ภัย พิบัติ อัน น่า สะพรึงกลัว ภัย พิบัติ อัน รุนแรง และ เนิ่นนาน โรค ภัย อัน ร้ายแรง และ เรื้อรัง มา เหนือ ท่าน และ วงศ์วาน ของ ท่าน
{28:60} พระองค์ จะ ทรง นำ โรค ร้าย ทั้งปวง แห่ง อียิปต์ ซึ่ง ท่าน ขยาด กลัว ยิ่งนัก มา ยัง ท่าน โรค นั้น จะ คง อยู่ กับ ท่าน
{28:61} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง นำ โรค ภัย และ ภัย พิบัติ สารพัด แม้ ไม่ ได้ บันทึก ใน หนังสือ บทบัญญัติ นี้ มา ยัง ท่าน จน กว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย ไป
{28:62} แม้ ว่า ท่าน เคย มี จำนวน มากมาย เหมือน ดวง ดาว ใน ท้อง ฟ้า ท่าน ก็ จะ เหลือ อยู่ เพียง น้อย นิด เพราะ ท่าน ไม่ เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน
{28:63} เช่น เดียว กับ ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า พอ พระทัย จะ ให้ ท่าน เจริญ และ ทวี จำนวน ขึ้น พระองค์ ก็ จะ พอ พระทัย ใน การ ทำลาย ล้าง ท่าน ท่าน จะ ถูก ขุด ราก ถอน โคน จาก แผ่นดิน ที่ ท่าน จะ เข้า ไป ยึดครอง
{28:64} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ทำให้ ท่าน กระจัด กระจาย ไป ตาม ชน ชาติ ต่างๆ จาก สุด โลก ด้าน หนึ่ง ไป ยัง อีก ด้าน หนึ่ง ท่าน จะ กราบ ไหว้ พระ อื่นๆ ซึ่ง ทำ จาก ไม้ และ หิน ที่ นั่น เป็น พระ ที่ ท่าน หรือ บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ เคย รู้จัก มา ก่อน
{28:65} ท่าน จะ ไม่ ได้ อยู่ อย่าง สงบสุข เลย ใน หมู่ ชน ชาติ เหล่า นั้น ไม่ มี แม้ แต่ ที่ ให้ วาง เท้า องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ให้ ท่าน หวาด วิตก ทำให้ ดวงตา อ่อน ระโหย และ ดวงใจ หดหู่ สิ้น หวัง
{28:66} ชีวิต ของ ท่าน จะ แขวน อยู่ ใน ความ สงสัย ท่าน จะ วิตก ว้าวุ่น ทั้ง กลางวัน และ กลางคืน ไม่ มี ความ มั่นใจ ใดๆ ใน ชีวิต
{28:67} ยาม เช้า ท่าน จะ พูด ว่า“ อยาก ให้ เป็น เวลา เย็น!” และ ใน ยาม เย็น ท่าน จะ พูด ว่า“ อยาก ให้ เป็น เวลา เช้า!” เพราะ ความ อก สั่น ขวัญ แขวน ที่ จะ เต็ม ล้น ใน ใจ ของ ท่าน และ ภาพ ต่างๆ ที่ ตา ของ ท่าน จะ เห็น
{28:68} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ส่ง ท่าน ลง เรือก ลับ ไป อียิปต์ ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เตือน ไม่ ให้ท่า นก ลับ ไป ที่ นั่น อีก ท่าน จะ เสนอ ขาย ตัวเอง เป็น ทาส ชาย หญิง ให้ แก่ ศัตรู ของ ท่าน ที่ นั่น แต่ จะ ไม่ มี ใคร ซื้อ
{i29:1} รื้อฟื้น พัน ธสัญญา
{29:1} ทั้งหมด นี้ คือ เงื่อนไข ของ พัน ธ สัญญา ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง บัญชา โมเสส ให้ ทำ กับ ชน ชาติ อิสราเอล ใน ดินแดน โม อับ เพิ่มเติม จาก พัน ธ สัญญา ที่ พระองค์ ได้ ทรง ทำ กับ พวก เขา ที่ ภูเขา โฮ เร บ
{29:2} โมเสส ได้ เรียก ชาว อิสราเอล ทั้งปวง มา ประชุม และ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า ท่าน ได้ เห็น ทุก สิ่ง กับ ตา แล้ว ว่า องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำ อะไร บ้าง ใน อียิปต์ ทั้ง ต่อ ฟาโรห์ ต่อ ข้าราชการ ทั้งปวง และ ต่อ ดินแดน ทั้งสิ้น ของ เขา
{29:3} ท่าน ได้ เห็น ภัย พิบัติ ครั้ง ใหญ่ หมาย สำคัญ และ ปาฏิหาริย์ อัน ยิ่งใหญ่ เหล่า นั้น ด้วย ตา ของ ท่าน เอง
{29:4} แต่ จน ทุก วัน นี้ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ ยัง ไม่ ได้ ประทาน จิตใจ ที่ จะ เข้าใจ หรือ ตา ที่ มอง เห็น หรือ หู ที่ ได้ยิน แก่ ท่าน
{29:5} เรา นำ เจ้า ผ่าน ถิ่น กันดาร มา ตลอด สี่ สิบ ปี เสื้อ ผ้า ของ เจ้า ไม่ ได้ ขาด วิ่น รองเท้า ไม่ ได้ สึก ไป
{29:6} เจ้า ไม่ ได้ รับประทาน ขนม ปัง และ ดื่ม เหล้า องุ่น หรือ สุรา เรา ทำ เช่น นี้ เพื่อ เจ้า จะ รู้ ว่า เรา คือ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เจ้า
{29:7} เมื่อ ท่าน มา ถึง ที่ นี่ กษัตริย์ สิ โหน แห่ง เฮ ชโบน และ กษัตริย์ โอก แห่ง บา ชาน ออก มา รบ กับ พวก เรา แต่ พวก เรา ชนะ พวก เขา
{29:8} เรา ยึดครอง ดินแดน ของ พวก เขา และ ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ เผ่า รู เบน เผ่า กาด และ เผ่า มนัส เสห์ครึ่งเผ่า
{29:9} จง ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม ข้อ กำหนด ของ พัน ธ สัญญา นี้ ทุก ประการ เพื่อ ท่าน จะ เจริญ รุ่งเรือง ใน ทุก สิ่ง ที่ ท่าน ทำ
{29:10} ใน วัน นี้ ท่าน ทุก คน มา พร้อมหน้า กัน ที่ นี่ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทั้ง ผู้นำ หัวหน้า ประชากร ผู้ อาวุโส เจ้าหน้าที่ และ ชาย ทั้งปวง ของ อิสราเอล
{29:11} พร้อม ทั้ง ลูกๆ และ ภรรยา ของ ท่าน และ คน ต่าง ด้าว ใน ค่าย ของ ท่าน ซึ่ง ตัด ฟืน และ หาบ น้ำ ให้ ท่าน
{29:12} ท่าน ยืน อยู่ ที่ นี่ เพื่อ เข้า ร่วม ใน พัน ธ สัญญา กับ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เป็น พัน ธ สัญญา ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำ กับ ท่าน ใน วัน นี้ และ ทรง ประทับ ตรา ด้วย คำ ปฏิญาณ
{29:13} เพื่อ ยืนยัน กับ ท่าน ใน วัน นี้ ใน ฐานะ ที่ ท่าน เป็น ประชากร ของ พระองค์ ว่า พระองค์ จะ ทรง เป็น พระเจ้า ของ ท่าน ตาม ที่ พระองค์ ทรง สัญญา ไว้ กับ ท่าน และ ตาม ที่ พระองค์ ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ
{29:14} ข้าพเจ้า ทำ พัน ธ สัญญา นี้ ด้วย คำ ปฏิญาณ ไม่ เฉพาะ กับ ท่าน
{29:15} ซึ่ง ยืน อยู่ กับ เรา ที่ นี่ ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ใน วัน นี้ เท่านั้น แต่ ทำ กับ บรรดา ผู้ ที่ ไม่ ได้ อยู่ ที่ นี่ ใน วัน นี้ ด้วย
{29:16} ท่าน เอง ย่อม รู้ ว่า เรา อยู่ กัน อย่างไร ใน อียิปต์ และ เรา เดินทาง ผ่าน ดินแดน ของ ชาติ ต่างๆ มา ถึง ที่ นี่ ได้ อย่างไร
{29:17} ท่าน ได้ เห็น เทวรูป และ รูป เคารพ อัน น่า ชิงชัง ซึ่ง ทำ จาก ไม้ หิน เงิน และ ทอง ใน หมู่ พวก เขา
{29:18} ใน วัน นี้ จง ระวัง อย่า ให้ มี คน ใด ไม่ ว่า ชาย หรือ หญิง ตระกูล หรือ เผ่า ใด ใน พวก ท่าน เอาใจ ออก ห่าง จาก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา ไป กราบ ไหว้ นมัสการ พระ ของ ชน ชาติ อื่นๆ จง ระวัง อย่า ให้ มี ราก ที่ แพร่ พิษ ร้าย ขม ขื่น ใน หมู่ พวก ท่าน
{29:19} เมื่อ คน เช่น นั้น ได้ยิน ถ้อยคำ ปฏิญาณ นี้ เขา อวยพร ตนเอง และ คิด ว่า“ ฉัน จะ ยัง คง ปลอดภัย แม้ จะ ดึงดัน ดำเนิน ตาม ทาง ของ ฉัน ต่อ ไป” พวก เขา จะ นำ ภัย พิบัติ มา ยัง ดินแดน ที่ ชุ่มชื้น และ ที่ แห้ง แล้ง
{29:20} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ไม่ ทรง อภัยโทษ เขา พระ พิโรธ และ ความ หึง หวง ของ พระองค์ จะ เผา ผลาญ ผู้ นั้น คำ สาปแช่ง ทั้งปวง ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ เล่ม นี้ จะ ตก อยู่ แก่ ผู้ นั้น และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ลบ ชื่อ เขา ออก จาก ใต้ ฟ้า สวรรค์
{29:21} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง แยก ผู้ นั้น ออก จาก เผ่า ทั้งปวง ของ อิสราเอล เพื่อ ลงโทษ ด้วย ภัย พิบัติ ตาม คำ สาปแช่ง ทั้งสิ้น ของ พัน ธ สัญญา ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ บทบัญญัติ นี้
{29:22} แล้ว บุตร หลาน ของ ท่าน ใน ชั่ว อายุ ต่อ มา และ คน ต่าง ชาติ จาก แดน ไกล จะ เห็น หายนะ ใน แผ่นดิน และ โรค ภัย ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ใช้ ทรมาน พวก เขา
{29:23} ดินแดน ทั้งหมด จะ ถูก เผา ผลาญ กลาย เป็น ถิ่น ร้าง มี แต่ เกลือ และ กำมะถัน เพาะปลูก ไม่ ได้ ไม่ มี พืช ผล ผัก หญ้า งอก ขึ้น เช่น เดียว กับ หายนะ ของ เมือง โส โดม โก โม ราห์ อัด มาห์ และ เศ โบ ยิม ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ล้ม ล้าง ด้วย พระ พิโรธ อัน รุนแรง
{29:24} ชน ชาติ ทั้งหลาย จะ ถาม ว่า“ ทำไม องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ทำ ต่อ ดินแดน นี้ ถึง เพียง นี้? เหตุ ใด พระองค์ ทรง พระ พิโรธ รุนแรง ขนาด นี้?”
{29:25} คำ ตอบ ก็ คือ“ เพราะ ชน ชาติ นี้ ละทิ้ง พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา พัน ธ สัญญา ซึ่ง พระองค์ ทรง ทำ กับ พวก เขา เมื่อ ครั้ง พระองค์ ทรง นำ พวก เขา ออก มา จาก อียิปต์
{29:26} พวก เขา หลง เตลิด ไป กราบ ไหว้ นมัสการ พระ อื่นๆ พระ ที่ พวก เขา ไม่ รู้จัก พระ ที่ พระองค์ ไม่ ได้ ประทาน ให้ พวก เขา
{29:27} ฉะนั้น พระ พิโรธ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จึง เผา ผลาญ ดินแดน นี้ เพื่อ พระองค์ จะ ทรง นำ คำ สาปแช่ง ทั้งปวง ที่ บันทึก ไว้ ใน หนังสือ นี้ ลง มา เหนือ ดินแดน ของ เขา
{29:28} โดย พระ พิโรธ อัน ร้อน แรง และ ความ เกรี้ยวกราด อัน ใหญ่ หลวง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ขุด ราก ถอน โคน เขา ออก จาก แผ่นดิน และ เหวี่ยง ทิ้ง ไป ใน ดินแดน อื่น ดัง ที่ เป็นอยู่ ขณะ นี้”
{29:29} สิ่ง ลี้ลับ ทั้งหลาย เป็น ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ เรา แต่ สิ่ง ต่างๆ ที่ ทรง สำแดง เป็น ของ เรา กับ ลูกหลาน ตลอด ไป เพื่อ เรา จะ ปฏิบัติ ตาม ถ้อยคำ ทั้งสิ้น ของ บทบัญญัติ นี้
{i30:1} ความ รุ่งเรือง หลัง จาก หัน กลับ มา หา องค์ พระผู้เป็นเจ้า
{30:1} เมื่อ พระ พร และ คำ สาปแช่ง ทั้งปวง ที่ ข้าพเจ้า ได้ ประกาศ ไว้ เกิด ขึ้น ท่าน ก็ จะ คิด ได้ ใน ขณะ ที่ ท่าน อาศัย อยู่ ใน ชาติ ต่างๆ ซึ่ง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ทรง กระจาย ท่าน ไป
{30:2} และ เมื่อใด ที่ ท่าน และ บุตร หลาน หัน กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ เชื่อฟัง พระองค์ อย่าง สุด จิต สุด ใจ ใน ทุก สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{30:3} เมื่อนั้น พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ก็ จะ ทรง ให้ท่า นก ลับ รุ่งเรือง ขึ้น อีก ครั้ง หนึ่ง พระองค์ จะ ทรง เอ็นดู สงสาร ท่าน และ รวบรวม ท่าน กลับ คืน มา จาก ชน ชาติ ต่างๆ ซึ่ง พระองค์ ทรง กระจาย ท่าน ไป
{30:4} แม้ ท่าน จะ ถูก เนรเทศ ไป ไกล ลิบ โลก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ก็ จะ รวบรวม ท่าน จาก ที่ นั่น และ นำ ท่าน กลับ มา อีก
{30:5} พระองค์ จะ ทรง นำ ท่าน มา ยัง ดินแดน ที่ เป็น ของ บรรพบุรุษ ของ ท่าน และ ท่าน จะ ครอบครอง ดินแดน นี้ พระองค์ จะ ทรง ให้ ท่าน รุ่งเรือง และ มี จำนวน มาก ยิ่ง กว่า บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:6} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ให้ จิตใจ ของ ท่าน และ ของ วงศ์วาน ของ ท่าน เข้า สุหนัต เพื่อ ท่าน จะ รัก พระองค์ สุด จิต สุด ใจ และ มี ชีวิต อยู่
{30:7} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ก็ จะ ทรง ให้ คำ สาปแช่ง ทั้งปวง นี้ ตก แก่ ศัตรู ผู้ เกลียด ชัง และ ข่มเหง รังแก ท่าน
{30:8} ท่าน จะ หวน กลับ มา เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ และ ปฏิบัติ ตาม พระ บัญชา ทั้งสิ้น ที่ ข้าพเจ้า แจ้ง ท่าน ใน วัน นี้
{30:9} แล้ว พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง ให้ ท่าน เจริญ รุ่งเรือง ใน การ งาน ทุก อย่าง ที่ ท่าน ทำ และ ให้ บุตร หลาน ทวี ขึ้น ให้ ฝูง สัตว์ มี ลูก อ่อน มากมาย และ พืช ผล ของ แผ่นดิน งอก งาม พระ ยาห์เวห์ จะ ทรง ปีติ ยินดี ใน ตัว ท่าน และ ทำให้ ท่าน เจริญ รุ่งเรือง อีก ครั้ง หนึ่ง เหมือน อย่าง ที่ พระองค์ ทรง ปีติ ยินดี ใน บรรพบุรุษ ของ ท่าน
{30:10} หาก ท่าน เชื่อฟัง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ถือ รักษา พระ บัญชา และ กฎหมาย ของ พระองค์ ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ บทบัญญัติ นี้ และ หัน กลับ มา หา พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ด้วย สุด จิต สุด ใจ
{i30:11} ข้อ เสนอ จะ ให้ ชีวิต หรือ ความ ตาย
{30:11} สิ่ง ที่ ข้าพเจ้า กำชับ ท่าน ใน วัน นี้ ไม่ ใช่ สิ่ง ที่ เหลือ บ่า กว่า แรง หรือ เกิน เอื้อม สำหรับ ท่าน
{30:12} ไม่ ได้ อยู่ สูง ใน ฟ้า สวรรค์ จน ท่าน ต้อง ถาม ว่า“ ใคร จะ ขึ้น ไป บน สวรรค์ แล้ว นำ มา ประกาศ แก่ เรา เพื่อ เรา จะ ได้ ปฏิบัติ ตาม?”
{30:13} และ ไม่ ใช่ อยู่ โพ้นทะเล จน ท่าน ต้อง ถาม ว่า“ ใคร จะ ข้าม ทะเล เพื่อ นำ มา ประกาศ แก่ เรา เพื่อ เรา จะ ได้ ปฏิบัติ ตาม?”
{30:14} เปล่า เลย แต่ ถ้อยคำ นี้ อยู่ ใกล้ ตัว ท่าน อย่าง ยิ่ง อยู่ ใน ปาก และ อยู่ ใน ใจ ของ ท่าน เพื่อ ท่าน จะ ปฏิบัติ ตาม
{30:15} ดู เถิด วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ตั้ง ชีวิต กับ ความ รุ่งเรือง ผาสุก และ ความ ตาย กับ หายนะ ไว้ ตรง หน้า ท่าน แล้ว
{30:16} เพราะ ข้าพเจ้า ได้ กำชับ ท่าน แล้ว ใน วัน นี้ ให้ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ดำเนิน ตาม ทาง ของ พระองค์ ให้ รักษา พระ บัญชา กฎหมาย และ บทบัญญัติ ของ พระองค์ แล้ว ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ และ ทวี จำนวน ขึ้น และ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน จะ ทรง อวยพร ท่าน ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน จะ เข้า ไป ยึดครอง
{30:17} แต่ หาก จิตใจ ของ ท่าน หันเห ไป และ ท่าน ไม่ ยอม เชื่อฟัง หาก ท่าน ถูก ชักจูง ให้ ไป กราบ ไหว้ นมัสการ พระ อื่นๆ
{30:18} ข้าพเจ้า ประกาศ แก่ ท่าน ใน วัน นี้ ว่า ท่าน จะ ถูก ทำลาย อย่าง แน่นอน ท่าน มี ชีวิต อยู่ ได้ ไม่ นาน ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ครอบครอง
{30:19} ข้าพเจ้า อ้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก มา เป็น พยาน ต่อสู้ ท่าน ว่า ใน วัน นี้ ข้าพเจ้า ได้ ตั้ง ชีวิต และ ความ ตาย พระ พร และ คำ สาปแช่ง ไว้ ต่อ หน้า ท่าน ขอ ให้ ท่าน เลือก เอา ชีวิต เถิด เพื่อ ท่าน กับ ลูกหลาน จะ มี ชีวิต อยู่
{30:20} และ เพื่อ ท่าน จะ รัก พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เชื่อฟัง พระ สุรเสียง ของ พระองค์ และ ยึดมั่น ใน พระองค์ เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เป็น ชีวิต ของ ท่าน และ จะ ทรง ให้ ท่าน มี ชีวิต อยู่ ยาว นาน ใน ดินแดน ที่ ทรง ปฏิญาณ ว่า จะ ประทาน แก่ บรรพบุรุษ ของ ท่าน คือ แก่ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ
{i31:1} แต่งตั้ง โย ชู วา แทน โมเสส
{31:1} แล้ว โมเสส ออก ไป กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ แก่ ประชากร อิสราเอล ทั้งปวง ว่า
{31:2} “ บัดนี้ ข้าพเจ้า อายุ ถึง 120 ปี แล้ว ข้าพเจ้า ไม่ สามารถ เป็น ผู้นำ ของ ท่าน ได้ อีก ต่อ ไป องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ ข้าพเจ้า ว่า‘ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน’
{31:3} พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เอง จะ ทรง นำ ท่าน ข้าม ไป พระองค์ จะ ทรง ทำลาย ชน ชาติ ต่างๆ ที่ อยู่ ตรง หน้า ท่าน และ ท่าน จะ เข้า ไป ครอบครอง ดินแดน ของ พวก เขา โย ชู วา จะ นำ ท่าน ข้าม ไป ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ไว้
{31:4} และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง ทำ กับ ชน ชาติ เหล่า นั้น เหมือน ที่ ทรง ทำ แก่ กษัตริย์ สิ โหน และ กษัตริย์ โอก ของ ชาว อา โม ไรต์ ซึ่ง ทรง ทำลาย ไป พร้อม กับ ดินแดน ของ เขา
{31:5} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง มอบ พวก เขา ไว้ ใน มือ ของ ท่าน ท่าน ต้อง ทำ ทุก อย่าง กับ พวก เขา ตาม ที่ ข้าพเจ้า กำชับ ไว้
{31:6} จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด อย่า กลัว หรือ ครั่น คร้าม พวก เขา เลย เพราะ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน เสด็จ ไป กับ ท่าน พระองค์ จะ ไม่ ทรง ทอดทิ้ง หรือ ละทิ้ง ท่าน เลย”
{31:7} แล้ว โมเสส จึง เรียก โย ชู วา มา และ กล่าว กับ เขา ต่อ หน้า ชน อิสราเอล ทั้งปวง ว่า“ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ ท่าน ต้อง นำ ประชากร เหล่า นี้ เข้า ยึดครอง ดินแดน ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา ว่า จะ ประทาน แก่ พวก เขา และ ท่าน ต้อง แบ่ง สรร ดินแดน นั้น แก่ พวก เขา เป็น กรรมสิทธิ์
{31:8} อย่า กลัว อย่า ท้อแท้ เลย องค์ พระผู้เป็นเจ้า เอง จะ ทรง นำ หน้า ท่าน และ สถิต อยู่ กับ ท่าน พระองค์ จะ ไม่ ทรง ทอดทิ้ง หรือ ละทิ้ง ท่าน เลย”
{i31:9} การ อ่าน บทบัญญัติ
{31:9} ดังนั้น โมเสส ได้ บันทึก บทบัญญัติ นี้ และ มอบ ให้ แก่ ปุโรหิต ชาวเล วี ผู้ ทำ หน้าที่ หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ แก่ ผู้ อาวุโส ทั้งปวง ของ อิสราเอล
{31:10} แล้ว โมเสส กำชับ พวก เขา ว่า“ ทุก ปลาย ปี ที่ เจ็ด ซึ่ง เป็น ปี แห่ง การ ยก หนี้ ใน ช่วง เทศกาล อยู่ เพิง
{31:11} เมื่อ อิสราเอล ทั้งปวง มา ชุมนุม กัน ต่อ หน้า พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ใน สถานที่ ซึ่ง พระองค์ จะ ทรง เลือก จง อ่าน บทบัญญัติ นี้ ให้ พวก เขา ฟัง ต่อ หน้า
{31:12} จง เรียก เหล่า ประชากร มา ชุมนุม ทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก และ คน ต่าง ด้าว ที่ อาศัย อยู่ ใน เมือง ต่างๆ ของ พวก ท่าน เพื่อ พวก เขา จะ ได้ ฟัง และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ ปฏิบัติ ตาม ทุก ถ้อยคำ ใน บทบัญญัติ นี้ อย่าง เคร่งครัด
{31:13} ลูกหลาน ซึ่ง ไม่ รู้จัก บทบัญญัติ เหล่า นี้ จะ ได้ยิน และ เรียนรู้ ที่ จะ ยำเกรง พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน ตราบ เท่า ที่ ท่าน อาศัย อยู่ ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน เข้า ไป ยึดครอง”
{i31:14} ทำนาย ว่า อิสราเอล จะ กบฏ
{31:14} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ โมเสส ว่า“ ใกล้ จะ ถึง เวลา ตาย ของ เจ้า แล้ว จง เรียก โย ชู วา เข้า มา ใน เต็นท์ นัด พบ เพื่อ เรา จะ มอบหมาย ภารกิจ ให้ เขา” ดังนั้น โมเสส กับ โย ชู วา จึง มา ที่ เต็นท์ นัด พบ
{31:15} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า เสด็จ มา ปรากฏ ใน เสา เมฆ ที่ ทาง เข้า เต็นท์
{31:16} และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ โมเสส ว่า“ เจ้า จะ ล่วงลับ ไป อยู่ กับ บรรพบุรุษ ของ เจ้า แล้ว ไม่ นาน ประชากร เหล่า นี้ จะ ขาย ตัว ให้ พระ ของ คน ต่าง ชาติ ใน ดินแดน ที่ เขา จะ เข้า ไป เขา จะ ทิ้ง เรา และ ละเมิด พัน ธ สัญญา ที่ เรา ทำ ไว้ กับ พวก เขา
{31:17} ใน วัน นั้น เรา จะ โกรธ พวก เขา และ ละทิ้ง พวก เขา เรา จะ ซ่อน หน้า จาก พวก เขา และ พวก เขา จะ ถูก ทำลาย ภัย พิบัติ และ ความ ยุ่งยาก นานัปการ จะ เกิด กับ พวก เขา จน พวก เขา พูด ว่า‘ ภัย พิบัติ เหล่า นี้ เกิด กับ เรา เพราะ พระเจ้า ของ เรา ไม่ ได้ อยู่ กับ เรา แล้ว ไม่ ใช่ หรือ?’
{31:18} และ ใน วัน นั้น เรา จะ ซ่อน หน้า จาก พวก เขา อย่าง แน่นอน เพราะ ความ ชั่วช้า ทั้งปวง ของ พวก เขา ที่ หัน ไป หา พระ อื่นๆ
{31:19} “ บัดนี้ เจ้า ทั้ง สอง จง เขียน บทเพลง นี้ และ สอน ประชากร อิสราเอล ให้ ขับ ร้อง เพื่อ เป็น พยาน ฝ่าย เรา ต่อสู้ พวก เขา
{31:20} เมื่อ เรา นำ พวก เขา เข้า สู่ ดินแดน อัน อุดม ด้วย น้ำนม และ น้ำผึ้ง ที่ เรา สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ ไว้ กับ บรรพบุรุษ ของ พวก เขา เมื่อ พวก เขา อิ่ม หมี พี มัน และ รุ่งเรือง พวก เขา จะ หัน ไป นมัสการ พระ อื่น แล้ว ละทิ้ง เรา และ ละเมิด พัน ธ สัญญา ของ เรา
{31:21} เมื่อ ภัย พิบัติ และ ความ ยุ่งยาก นานัปการ เกิด กับ พวก เขา บทเพลง นี้ จะ เป็น พยาน ต่อสู้ พวก เขา เพราะ ลูกหลาน ของ พวก เขา จะ ไม่ ลืม บทเพลง นี้ เรา รู้ อยู่ แล้ว ว่า พวก เขา มี แนวโน้ม จะ ทำ อะไร ตั้งแต่ ก่อน ที่ เรา จะ นำ พวก เขา เข้า ไป ใน ดินแดน ซึ่ง เรา สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ กับ พวก เขา”
{31:22} ดังนั้น โมเสส จึง เขียน เนื้อเพลง บท นี้ ใน วัน นั้น และ สอน ชาว อิสราเอล
{31:23} พระองค์ ทรง บัญชา โย ชู วา บุตร นูน ว่า“ จง เข้มแข็ง และ กล้า หาญ เถิด เพราะ เจ้า จะ นำ ประชากร อิสราเอล เข้า สู่ ดินแดน ที่ เรา สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ ไว้ กับ พวก เขา และ เรา เอง จะ อยู่ กับ เจ้า”
{31:24} เมื่อ โมเสส เขียน บทบัญญัติ ทั้งปวง ซึ่ง บันทึก ไว้ ใน หนังสือ นี้ ตั้งแต่ ต้น จน จบ แล้ว
{31:25} ท่าน กำชับ คน เล วี ซึ่ง หาม หีบ พัน ธ สัญญา ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า
{31:26} “ จง วาง หนังสือ บทบัญญัติ นี้ ไว้ ข้าง หีบ พัน ธ สัญญา ของ พระ ยาห์เวห์ พระเจ้า ของ ท่าน และ มัน จะ อยู่ ที่ นั่น เป็น พยาน ต่อสู้ พวก ท่าน
{31:27} เพราะ ข้าพเจ้า รู้ อยู่ ว่า พวก ท่าน ชอบ กบฏ และ ดื้อรั้น หัว แข็ง เพียง ใด แม้ ทุก วัน นี้ ซึ่ง ข้าพเจ้า ยัง อยู่ กับ ท่าน ท่าน ยัง กบฏ ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ถึง เพียง นี้ ท่าน จะ ยิ่ง กบฏ มาก ขึ้น สัก เพียง ใด หลัง จาก ที่ ข้าพเจ้า ตาย ไป แล้ว!
{31:28} จง เรียก ผู้ อาวุโส ประจำ เผ่า ทั้งปวง และ เจ้าหน้าที่ ทั้งหมด ของ ท่าน มา ประชุม เพื่อ ข้าพเจ้า จะ กล่าว ถ้อยคำ เหล่า นี้ ให้ เขา ฟัง และ อ้าง ฟ้า สวรรค์ และ แผ่นดิน โลก มา เป็น พยาน ต่อสู้ พวก เขา
{31:29} เพราะ ข้าพเจ้า รู้ อยู่ ว่า หลัง จาก ข้าพเจ้า ตาย ไป แล้ว ท่าน จะ เสื่อมทราม ลง และ หันเห จาก ทาง ที่ ข้าพเจ้า กำชับ ท่าน ไว้ ใน เวลา ต่อ มา ภัย พิบัติ ย่อม เกิด แก่ ท่าน เพราะ ท่าน จะ ทำ สิ่ง ที่ ชั่ว ใน สาย พระ เนตร ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ พระองค์ ด้วย สิ่ง ที่ มือ ของ ท่าน ได้ ทำ”
{i31:30} บทเพลง ของ โมเสส
{31:30} แล้ว โมเสส จึง ท่อง บทเพลง ตั้งแต่ ต้น จน จบ ให้ ชุมชน อิสราเอล ฟัง ดังนี้
{32:1} ฟ้า สวรรค์ เอ๋ย ฟัง เถิด ที่ ข้าพเจ้า จะ กล่าว แผ่นดิน โลก เอ๋ย จง สดับ วาจา จาก ปาก ของ ข้าพเจ้า
{32:2} ขอ ให้ คำ สอน ของ ข้าพเจ้า พรั่งพรู ลง มา ดั่ง ฝน และ ให้ ถ้อยคำ ของ ข้าพเจ้า หยาด หยด มา ดุจ น้ำค้าง เหมือน สาย ฝน โปรยปราย ลง บน หญ้า อ่อน เหมือน ฝน ชุ่ม ริน รด พืชพันธุ์ เขียว สด
{32:3} ข้าพเจ้า จะ ประกาศ พระ นาม ของ พระ ยาห์เวห์ ขอ สดุดี ความ ยิ่งใหญ่ ของ พระเจ้า ของ เรา!
{32:4} พระองค์ ทรง เป็น พระ ศิลา พระ ราชกิจ ของ พระองค์ สมบูรณ์ พร้อม และ วิถีทาง ของ พระองค์ ล้วน ยุติธรรม ทรง เป็น พระเจ้า ผู้ ซื่อสัตย์ ผู้ ไม่ ทำ สิ่ง ที่ ผิด ใดๆ เลย พระองค์ ทรง ชอบธรรม และ ยุติธรรม
{32:5} พวก เขา ทำ ตัว เสื่อมทราม ต่อ พระองค์ น่า อับอาย ขายหน้า เกิน กว่า จะ เป็น ลูก ของ พระเจ้า ต่อ ไป พวก เขา เป็น คน รุ่น ที่ วิปริต และ กลับกลอก
{32:6} ท่าน ตอบ สนอง ต่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เช่น นี้ หรือ ประชากร ที่ โง่เขลา เบาปัญญา? พระเจ้า ไม่ ใช่ พระ บิดา พระ ผู้ สร้าง ของ ท่าน ผู้ ทรง ก่อ ร่าง สร้าง ท่าน ขึ้น มา หรือ?
{32:7} จง ระลึก ถึง วัน คืน เก่า ก่อน คิด ถึง ชั่ว อายุ ตั้งแต่ อดีต นาน มา ถาม บิดา ของ ท่าน ดู เถิด เขา จะ บอก ท่าน ได้ ถาม บรรดา ผู้ อาวุโส เถิด พวก เขา จะ อธิบาย ให้ ฟัง
{32:8} เมื่อ องค์ ผู้ สูง สุด ประทาน กรรมสิทธิ์ แก่ ชน ชาติ ต่างๆ เมื่อ ทรง แยก มวล มนุษยชาติ พระองค์ ทรง กำหนด เขต ชน ชาติ ทั้งหลาย ตาม จำนวน บุตร ของ อิสราเอล
{32:9} ส่วน ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า คือ ประชากร ของ พระองค์ ยา โค บ คือ ส่วน กรรมสิทธิ์ ของ พระองค์
{32:10} พระองค์ ทรง พบ เขา ใน ถิ่น กันดาร อัน เริศร้าง และ เต็ม ไป ด้วย เสียง โหยหวน พระองค์ ทรง ปกป้อง และ ดูแล เขา พระองค์ ทรง พิทักษ์ เขา ดั่ง แก้ว พระ เนตร ของ พระองค์
{32:11} เหมือน นก อินทรี ตะกุย รัง ของ มัน และ บิน ร่อน อยู่ เหนือ ลูก อ่อน กาง ปีก ออก รองรับ ประคับประคอง พา ลูก บิน ไป
{32:12} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ผู้ เดียว ทรง นำ เขา ไป ไม่ มี พระ ต่าง ด้าว อยู่ กับ เขา
{32:13} พระองค์ ทรง ทำให้ เขา ทะยาน ไป ตาม เบื้อง สูง แห่ง แผ่นดิน และ ทรง เลี้ยงดู เขา ด้วย ผล ผลิต จาก ท้อง ทุ่ง ทรง บำรุง เลี้ยง เขา ด้วย น้ำผึ้ง จาก ศิลา และ ด้วย น้ำมัน จาก หิน ผา
{32:14} ด้วย น้ำนม และ นมข้น จาก ฝูง สัตว์ และ ด้วย แพะ แกะ อ้วนพี กับ แกะ ผู้ ชั้น เยี่ยม แห่ง บา ชาน และ ข้าว สาลี ที่ ดี ที่สุด เขา ดื่ม น้ำ องุ่น สี แดง ก่ำ ที่ มี ฟอง
{32:15} เย ชู รุน อ้วนพี ขึ้น ก็ พยศ ครั้น อิ่มหนำ ก็ อ้วน ใหญ่ ขน เป็น มัน ปลาบ เขา ทอดทิ้ง พระเจ้า ผู้ ทรง สร้าง เขา ปฏิเสธ พระ ศิลา พระ ผู้ ช่วย ให้ รอด ของ ตน
{32:16} พวก เขา ยั่วยุ ให้ พระองค์ อิจฉา ด้วย พระ ต่าง ด้าว ทั้งปวง ของ เขา และ ยั่วยุ พระ พิโรธ ของ พระองค์ ด้วย รูป เคารพ อัน น่า ชิงชัง ทั้งหลาย
{32:17} พวก เขา เซ่น สังเวย แก่ ภูต ผี ปีศาจ ซึ่ง ไม่ ใช่ พระเจ้า เป็น พระ ซึ่ง เขา ไม่ เคย รู้จัก พระ ซึ่ง เพิ่ง ปรากฏ พระ ซึ่ง บรรพบุรุษ ของ ท่าน ไม่ เกรงกลัว
{32:18} ท่าน ได้ ทอดทิ้ง พระ ศิลา ผู้ ให้ กำเนิด ท่าน ท่าน ลืม พระเจ้า ผู้ ทรง ให้ ท่าน เกิด มา
{32:19} องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เห็น เช่น นี้ และ ทรง ละทิ้ง เขา เพราะ ว่า บุตร ชาย บุตร สาว ของ พระองค์ ทำให้ พระองค์ ทรง พระ พิโรธ
{32:20} พระองค์ ตรัส ว่า“ เรา จะ ซ่อน หน้า จาก พวก เขา และ ดู ว่า บั้นปลาย ของ เขา จะ เป็น เช่น ใด เพราะ เขา เป็น คน รุ่น ที่ นอก ลู่ นอก รอย ลูกหลาน ผู้ ไม่ ซื่อสัตย์
{32:21} เขา ทำให้ เรา อิจฉา สิ่ง ที่ ไม่ ใช่ พระ และ ยั่ว โทสะ เรา ด้วย รูป เคารพ อัน ไร้ ค่า เรา จะ ทำให้ เขา อิจฉา ผู้ ที่ ไม่ ใช่ ชน ชาติ เรา จะ ยั่ว โทสะ เขา ด้วย ประชาชาติ ที่ ไม่ มี ความ เข้าใจ
{32:22} เพราะ โทสะ ของ เรา จุด เปลว ไฟ ซึ่ง เผา ถึง ก้นบึ้ง ของ แด นม รณา ไฟ นั้น จะ เผา ผลาญ โลก และ พืช ผล ทั้งปวง และ บันดาล ให้ ภูเขา ทั้งหลาย ลุก เป็น ไฟ
{32:23} “ เรา จะ สุม หายนะ ลง เหนือ พวก เขา และ ยิง ธนู เข้า ใส่ พวก เขา
{32:24} เรา จะ ส่ง การ กันดาร อาหาร มา ต่อสู้ พวก เขา ส่ง โรค ระบาด อัน ล้างผลาญ และ ภัย พิบัติ ร้ายแรง มา เล่นงาน พวก เขา เรา จะ ส่ง เขี้ยว เล็บ ของ สัตว์ ป่า มา ทำร้าย พวก เขา ส่ง พิษ ของ งู ร้าย ซึ่ง เลื้อย มา ใน ผง คลี
{32:25} ตาม ท้อง ถนน มี คม ดาบ ปลิด ชีวิต ลูกหลาน ของ พวก เขา ภายใน บ้าน มี ความ หวาดหวั่น พรั่นพรึง ชาย หนุ่ม และ หญิง สาว จะ พินาศ ทั้ง ทารก และ คน สูง อายุ
{32:26} เรา พูด แล้ว ว่า เรา จะ กระจาย พวก เขา ออก ไป และ ลบ พวก เขา ให้ เลือน หาย ไป จาก ความ ทรง จำ ของ มนุษยชาติ
{32:27} แต่ เรา หวั่น คำ ถากถาง ของ ศัตรู เกรง ว่า ปฏิปักษ์ จะ เข้าใจ ผิด และ พูด ว่า‘ มือ ของ เรา พิชิต ชัย ชนะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ไม่ ได้ ทรง ทำ อะไร เลย’”
{32:28} พวก เขา เป็น ชน ชาติ ที่ ไร้ ความคิด ขาด ความ ฉลาด หลักแหลม
{32:29} ถ้า เพียง แต่ พวก เขา ฉลาด และ เข้าใจ และ มอง ออก ว่า บั้นปลาย ของ ตน จะ เป็น เช่น ใด!
{32:30} คน คน เดียว จะ ไล่ คน เป็น พัน ได้ อย่างไร? หรือ สอง คน ทำให้ คน เป็น หมื่น หนี เตลิด ได้ อย่างไร? ถ้า ไม่ ใช่ เพราะ พระ ศิลา ของ พวก เขา ได้ ขาย พวก เขา เสีย แล้ว ถ้า ไม่ ใช่ เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง มอบ พวก เขา ไว้ แล้ว
{32:31} เพราะ ศิลา ของ ชน ชาติ อื่นๆ ไม่ เหมือน พระ ศิลา ของ เรา แม้ ศัตรู ของ เรา ก็ ยอมรับ เช่น นั้น
{32:32} เทือกเถา ของ พวก เขา มา จาก เทือกเถา แห่ง โส โดม และ จาก ท้อง ทุ่ง แห่ง โก โม ราห์ ผล องุ่น ของ พวก เขา เต็ม ไป ด้วย ยาพิษ พวง องุ่น ของ พวก เขา มี แต่ ความ ขม ขื่น
{32:33} เหล้า องุ่น ของ พวก เขา คือ พิษ งู ร้าย เป็น พิษ ร้าย ของ งู เห่า
{32:34} “ เรา เก็บงำ เรื่อง นี้ และ ประทับ ตรา เก็บ ไว้ ใน คลัง ของ เรา ไม่ ใช่ หรือ?
{32:35} การ แก้ แค้น เป็น หน้าที่ ของ เรา เอง เรา จะ คืน สนอง เมื่อ ถึง เวลา เท้า ของ พวก เขา จะ ลื่น ไถล วัน แห่ง หายนะ ของ พวก เขา ใกล้ เข้า มา แล้ว และ ความ ย่อยยับ จะ ถา โถม เข้า ใส่ พวก เขา”
{32:36} องค์ พระผู้เป็นเจ้า จะ ทรง พิพากษา ประชากร ของ พระองค์ และ ทรง สงสาร เอ็นดู ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ เมื่อ พระองค์ ทอด พระ เนตร เห็น พละ กำลัง ของ พวก เขา เสื่อม ลง และ ไม่ มี ใคร หลง เหลือ อยู่ ไม่ ว่า ทาส หรือ ไท
{32:37} พระองค์ จะ ตรัส ว่า“ พระ ทั้งหลาย ของ พวก เขา ไป ไหน เสีย เล่า ศิลา ที่ พวก เขา ลี้ภัย ไป ไหน เสีย แล้ว
{32:38} ไหน ล่ะ พระ ที่ กิน ไขมัน ของ เครื่องบูชา และ ดื่ม เหล้า องุ่น ของ เครื่อง ดื่ม บูชา ของ พวก เขา? ให้ พระ เหล่า นั้น ลุก ขึ้น มา ช่วย พวก เจ้า สิ! ให้ พระ เหล่า นั้น มา ให้ ที่ พักพิง แก่ พวก เจ้า สิ!
{32:39} “ จง ดู เถิด เรา เอง นี่แหละ คือ ผู้ นั้น! ไม่ มี พระ อื่น ใด นอกจาก เรา เรา ทำให้ ตาย และ เรา ให้ ชีวิต เรา ทำให้ บาดเจ็บ และ เรา จะ รักษา ให้ หาย และ ไม่ มี ผู้ ใด ช่วย ให้ พ้น มือ ของ เรา ไป ได้
{32:40} เรา ชู มือ ขึ้น ฟ้า และ ประกาศ ว่า เรา ดำรง อยู่ นิรันดร์ ฉัน ใด
{32:41} เมื่อ เรา ลับ ดาบ อัน วาววับ ของ เรา และ เมื่อ เรา กุม การ พิพากษา ไว้ ใน มือ เรา จะ แก้ แค้น ศัตรู ของ เรา และ ตอบแทน ผู้ ที่ เกลียด ชัง เรา ฉัน นั้น
{32:42} เรา จะ ทำให้ ลูกศร ของ เรา ดื่ม เลือด จน เมามาย ส่วน ดาบ ของ เรา จะ กิน เนื้อ คือ เลือดเนื้อ ของ ผู้ ถูก สังหาร และ เชลย ศีรษะ ของ บรรดา ผู้นำ ของ ศัตรู”
{32:43} ประชาชาติ ทั้งหลาย เอ๋ย จง ชื่นชม ยินดี ร่วม กับ ประชากร ของ พระองค์ เถิด เพราะ พระองค์ จะ ทรง แก้ แค้น ให้ แก่ โลหิต ของ ผู้ รับใช้ ของ พระองค์ พระองค์ จะ ล้าง แค้น ศัตรู ของ พระองค์ และ ลบ มลทิน บาป ให้ แก่ ดินแดน และ ประชากร ของ พระองค์
{32:44} โมเสส มา กับ โย ชู วา บุตร นูน กล่าว เนื้อเพลง ทั้ง บท นี้ ให้ ประชาชน ฟัง
{32:45} เมื่อ โมเสส ท่อง ข้อความ ให้ อิสราเอล ทั้งปวง ฟัง จบ แล้ว
{32:46} ก็ กล่าว แก่ พวก เขา ว่า“ จง จำ ใส่ใจ ทุก ถ้อยคำ ที่ ข้าพเจ้า ได้ ประกาศ แก่ ท่าน อย่าง หนักแน่น ใน วัน นี้ เพื่อ ท่าน จะ กำชับ บุตร หลาน ให้ ใส่ใจ ปฏิบัติ ตาม ทุก ถ้อยคำ ใน บทบัญญัติ นี้
{32:47} บทบัญญัติ นี้ ไม่ ได้ เป็น เพียง ถ้อยคำ ที่ พูด ไป เปล่าๆ แต่ เป็น ชีวิต ของ ท่าน โดย บทบัญญัติ นี้ ท่าน จะ มี ชีวิต อยู่ ยาว นาน ใน ดินแดน ซึ่ง ท่าน กำลัง จะ ข้าม แม่น้ำ จอร์แดน ไป ครอบครอง”
{i32:48} โมเสส จะ สิ้น ชีวิต บน ภูเขา เนโบ
{32:48} ใน วัน เดียวกัน นั้น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ โมเสส ว่า
{32:49} “ จง ขึ้น ไป บน ภูเขา เน โบ ใน เทือกเขา อา บา ริม ใน โม อับ ตรง ข้าม เมือง เย รี โค และ มอง ดู คา นา อัน ดินแดน ซึ่ง เรา ยก ให้ เป็น กรรมสิทธิ์ แก่ ชน อิสราเอล
{32:50} บน ภูเขา ที่ เจ้า ขึ้น ไป นั้น เจ้า จะ ตาย ไป อยู่ ร่วม กับ ญาติ พี่น้อง ของ เจ้า เช่น เดียว กับ อา โร น พี่ ชาย ของ เจ้า ซึ่ง ตาย ที่ ภูเขา โฮร์ และ ถูก รวบ ไป อยู่ กับ ญาติ พี่น้อง ของ เขา
{32:51} เพราะ เจ้า ทั้ง สอง ไม่ ได้ ให้ เกียรติ เรา ต่อ หน้า ชน อิสราเอล ที่ สายน้ำ แห่ง เม รี บาห์ คา เดช ใน ถิ่น กันดาร ศิน และ ไม่ ได้ เชิดชู ความ บริสุทธิ์ ของ เรา ใน หมู่ ชน อิสราเอล
{32:52} ฉะนั้น เจ้า จะ เห็น ดินแดน นั้น แต่ ไกล เจ้า จะ ไม่ ได้ เข้า ไป ใน ดินแดน ซึ่ง เรา จะ ยก ให้ ประชากร อิสราเอล”
{i33:1} โมเสส อวยพร เผ่า ต่างๆ (ปฐก.49:1-28)
{33:1} ก่อน สิ้น ชีวิต โมเสส คน ของ พระเจ้า ได้ อวยพร ประชากร อิสราเอล
{33:2} เขา กล่าว ว่า“ องค์ พระผู้เป็นเจ้า เสด็จ จาก ซี นาย ทรง ฉาย แสง อรุณ เหนือ พวก เขา จาก เส อีร์ ทรง เปล่ง รังสี จาก ภูเขา ปา ราน พระองค์ เสด็จ มา กับ ผู้ บริสุทธิ์ นับ หมื่น แสน จาก ทิศ ใต้ จาก ลาดเขา ของ พระองค์
{33:3} แน่นอน พระองค์ ทรง รัก เหล่า ประชากร วิ สุทธิ ชน ทั้งปวง อยู่ ใน พระ หัตถ์ พวก เขา กราบ ลง แทบ พระ บาท และ รับ การ สั่งสอน จาก พระองค์
{33:4} คือ บทบัญญัติ ที่ โมเสส ให้ แก่ เรา ไว้ เป็น กรรมสิทธิ์ ของ ชุมชน ยา โค บ
{33:5} พระองค์ ทรง เป็น กษัตริย์ เหนือ เย ชู รุน เมื่อ บรรดา ผู้นำ มา ชุมนุม กัน ร่วม กับ เผ่า ต่างๆ ของ อิสราเอล
{33:6} “ ขอ ให้ รู เบน ดำรง อยู่ เป็น อมตะ อย่า ให้ คน ของ เขา มี น้อย”
{33:7} และ เขา กล่าว ถึง ยูดาห์ ว่า“ ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ ทรง ฟัง เสียง ร่ำร้อง ของ ยูดาห์ ประสาน เขา เข้า กับ ชน ชาติ ของ เขา เขา ต่อสู้ ฟันฝ่า ด้วย มือ ของ เขา เอง ขอ ทรง ช่วย ยูดาห์ ต่อกร กับ ศัตรู!”
{33:8} เขา กล่าว ถึง เผ่า เลวีว่า“ อู ริม และ ทูม มิ ม ของ พระองค์ อยู่ กับ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง โปรดปราน พระองค์ ทรง ทดสอบ เขา ที่ มัสสาห์ พระองค์ ทรง ต่อสู้ กับ เขา ที่ ห้วงน้ำ เม รี บาห์
{33:9} เขา กล่าว ถึง บิดา มารดา ของ ตน ว่า‘ ข้าพเจ้า ไม่ เห็นแก่ หน้า พวก เขา’ เขา ไม่ เห็นแก่ พี่น้อง ของ เขา ไม่ เห็นแก่ บุตร ของ เขา แต่ เขา พิทักษ์ รักษา พระ ดำรัส ของ พระองค์ และ ปกป้อง พัน ธ สัญญา ของ พระองค์
{33:10} เขา จะ สอน พระ โอวาท ของ พระองค์ แก่ ยา โค บ และ สอน บทบัญญัติ ของ พระองค์ แก่ อิสราเอล เขา ถวาย เครื่อง หอม ต่อ หน้า พระองค์ และ ถวาย เครื่อง เผา บูชา ทั้งสิ้น บน แท่น ของ พระองค์
{33:11} ข้า แต่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ขอ ทรง อวยพร ความ ชำนาญ ทั้งสิ้น ของ เขา และ พอ พระทัย ผล งาน ที่ เขา ทำ ขอ ทรง บด ขยี้ ผู้ ที่ ต่อสู้ เขา ขอ ทรง ฟาด ฟัน ศัตรู ของ เขา จน ลุก ขึ้น ไม่ ได้ อีก ต่อ ไป”
{33:12} เขา กล่าว ถึง เผ่า เบน ยา มิ นว่า“ ขอ ให้ ผู้ ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง รัก พักพิง ใน พระองค์ อย่าง มั่นคง ปลอดภัย เพราะ พระองค์ ทรง ปกป้อง เขา วัน ยัง ค่ำ และ ให้ ผู้ ที่ พระองค์ ทรง รัก พัก อยู่ แนบ พระ ทรวง ของ พระองค์”
{33:13} เขา กล่าว ถึง เผ่า โย เซฟ ว่า“ ขอ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง อวยพร ดินแดน ของ เขา ด้วย น้ำค้าง ล้ำเลิศ จาก ฟ้า สวรรค์ เบื้องบน และ ด้วย ห้วงน้ำ ลึก เบื้อง ล่าง
{33:14} ด้วย ผล ผลิต ยอดเยี่ยม จาก ดวง ตะวัน และ ด้วย ผล ผลิต ที่ ดี ที่สุด ตาม ฤดูกาล
{33:15} ด้วย ของขวัญ เลอเลิศ จาก ภูเขา ดึกดำบรรพ์ ด้วย ความ สมบูรณ์ พูน ผล จาก ภูเขา อัน ถาวร นิรันดร์
{33:16} ด้วย ของขวัญ ล้ำ ค่า จาก ผืน แผ่นดิน และ ความ อุดม สมบูรณ์ จาก พื้น พสุธา และ ด้วย ความ โปรดปราน จาก พระองค์ ผู้ ประทับ ใน พุ่มไม้ ที่ ลุก เป็น ไฟ ขอ ให้ พร ทั้งปวง นี้ มา เหนือ โย เซฟ เหนือ เจ้านาย ใน หมู่ พี่น้อง
{33:17} ผู้ ทรง ไว้ ซึ่ง ศักดา ดุจ ลูก วัว หนุ่ม หัว ปี เขา สัตว์ ของ เขา คือ เขา ของ วัว ป่า เขา จะ ขวิด ประชาชาติ ทั้งหลาย ด้วย เขา สัตว์ เหล่า นั้น แม้ ประชาชาติ ที่ อยู่ สุด ปลาย แผ่นดิน โลก นี่แหละ คือ ชน เอฟ รา อิม นับ หมื่น และ ชน มนัส เสห์นับพัน”
{33:18} เขา กล่าว ถึง เผ่า เศบูลุนว่า“ จง ร่าเริง ยินดี เถิด เศบูลุน เอ๋ย เมื่อ ท่าน ออก ไป และ ท่าน อิสสา คาร์ เอ๋ย จง ร่าเริง ยินดี ใน เต็นท์ ของ ท่าน
{33:19} พวก เขา จะ เรียก ประชากร มา ชุมนุม ที่ ภูเขา และ ถวาย เครื่องบูชา แห่ง ความ ชอบธรรม ที่ นั่น เขา จะ เฉลิม ฉลอง ความ อุดม สมบูรณ์ แห่ง ท้อง ทะเล เฉลิม ฉลอง ทรัพย์ สมบัติ ที่ ซ่อน ไว้ ใน หาด ทราย”
{33:20} เขา กล่าว ถึง เผ่า กาด ว่า“ ขอ ถวาย สรรเสริญ แด่ พระองค์ ผู้ ทรง ขยาย อาณาจักร ของ กาด! กาด มี ชีวิต อยู่ เยี่ยง ราชสีห์ ซึ่ง ฉีก ทึ้ง แขน หรือ ศีรษะ
{33:21} เขา เลือก ดินแดน ดี เยี่ยม ที่สุด ไว้ เป็น ของ ตนเอง ส่วน ที่ เป็น ของ ผู้นำ ถูก สงวน ไว้ สำหรับ เขา เมื่อ บรรดา หัวหน้า ของ ประชาชน มา ชุมนุม กัน เขา ทำให้ ลุล่วง ตาม พระ ประสงค์ อัน ชอบธรรม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ ตาม พระ วินิจฉัย เกี่ยว กับ อิสราเอล”
{33:22} เขา กล่าว ถึง เผ่า ดาน ว่า“ ดาน เหมือน ลูก สิงห์ โลดแล่น ออก มา จาก บา ชาน”
{33:23} เขา กล่าว ถึง เผ่า นัฟ ทา ลี ว่า“ นัฟ ทา ลี อิ่มเอิบ ด้วย ความ โปรดปราน จาก องค์ พระผู้เป็นเจ้า และ เต็ม เปี่ยม ด้วย พระ พร ของ พระองค์ เขา จะ ครอบครอง ไป ทาง ใต้ ถึง ทะเลสาบ”
{33:24} เขา กล่าว ถึง เผ่า อา เชอร์ว่า“ อา เชอร์ เป็น ลูก ที่ ได้ รับ พร มาก ที่สุด ขอ ให้ เขา เป็น ที่ ชื่น ชอบ ของ พี่ๆ น้องๆ และ ให้ เขา ล้าง เท้า ด้วย น้ำมัน
{33:25} ดาล ประตู ของ ท่าน จะ เป็น เหล็ก และ ทองสัมฤทธิ์ และ พลัง วังชา ของ ท่าน จะ อยู่ คู่ คืน วัน ของ ท่าน
{33:26} “ ไม่ มี ผู้ ใด เสมอเหมือน พระเจ้า แห่ง เย ชู รุน ผู้ ประทับ อยู่ บน ฟ้า สวรรค์ เพื่อ ช่วย ท่าน ผู้ ประทับ เหนือ เมฆ ด้วย พระ บารมี ของ พระองค์
{33:27} พระเจ้า องค์ นิรันดร์ เป็น ที่ ลี้ภัย ของ ท่าน และ เบื้อง ล่าง คือ อ้อม แขน อัน นิรันดร์ พระองค์ จะ ทรง ขับ ไล่ เหล่า ศัตรู ออก ไป ให้ พ้น หน้า ท่าน ตรัส ว่า‘ จง ทำลาย พวก เขา เสีย!’
{33:28} ฉะนั้น อิสราเอล จะ อาศัย อยู่ โดย สวัสดิภาพ ธาร น้ำพุ ของ ยา โค บ มั่นคง ใน ดินแดน แห่ง ข้าว และ เหล้า องุ่น ใหม่ ที่ ซึ่ง ฟ้า สวรรค์ หยาด ริน น้ำค้าง ลง มา
{33:29} อิสราเอล เอ๋ย! พระ พร นี้ มี แก่ ท่าน ใคร เล่า เสมอเหมือน ท่าน? ชน ชาติ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ช่วย ให้ รอด พระองค์ ทรง เป็น โล่ และ เป็น ผู้ ช่วย ท่าน และ ทรง เป็น ดาบ อัน รุ่งโรจน์ ของ ท่าน ศัตรู ของ ท่าน จะ ก้ม หัว ให้ ท่าน และ ท่าน จะ ย่ำ บน ที่ สูง ของ เขา”
{i34:1} โมเสส สิ้น ชีวิต
{34:1} จาก ที่ราบ โม อับ โมเสส ขึ้น ไป ยัง ยอด เขา ปิสกาห์ บน ภูเขา เน โบต รง ข้าม เมือง เย รี โค ที่ นั่น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง แสดง ดินแดน ทั้งหมด ให้ เขา เห็น คือ จาก กิเล อาด จน จด ดาน
{34:2} เขต ทั้งหมด ของ นัฟ ทา ลี เขต แดน ของ เอฟ รา อิมกับมนัสเสห์ เขต แดน ทั้งหมด ของ ยูดาห์ จน จด ทะเล เมดิเตอร์เรเนียน
{34:3} เนเกบ และ ภูมิภาค ทั้งหมด จาก หุบเขา เย รี โค นคร แห่ง ต้น อินทผลัม จน จด โศอาร์
{34:4} แล้ว องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ เขา ว่า“ นี่ คือ ดินแดน ที่ เรา สัญญา ด้วย คำ ปฏิญาณ ไว้ กับ อับราฮัม อิส อัค และ ยา โค บ เมื่อ เรา กล่าว ว่า‘ เรา จะ ยก ดินแดน นี้ ให้ แก่ วงศ์วาน ของ เจ้า’ ตอน นี้ เรา ให้ เจ้า เห็น กับ ตา แล้ว แต่ เจ้า จะ ไม่ ได้ ข้าม ไป”
{34:5} และ โมเสส ผู้ รับใช้ ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ก็ สิ้น ชีวิต ลง ที่ นั่น ใน โม อับ ตาม ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ไว้
{34:6} พระองค์ ทรง ฝัง เขา ไว้ ใน หุบเขา ตรง ข้าม เบธเปโอร์ ใน โม อับ แต่ ไม่ มี ผู้ ใด ทราบ ตำแหน่ง ที่ แน่นอน ตราบ จน ทุก วัน นี้
{34:7} โมเสส สิ้น ชีวิต เมื่อ อายุ ได้ 120 ปี สายตา ยัง ดี และ เรี่ยวแรง ไม่ ได้ ถดถอย
{34:8} ประชากร อิสราเอล ไว้ทุกข์ ให้ โมเสส เป็น เวลา สาม สิบ วัน ใน ที่ราบ โม อับ นั้น จน กระทั่ง ช่วง เวลา แห่ง การ ร้องไห้ ไว้ทุกข์ จบ สิ้น ลง
{34:9} โย ชู วา บุตร นูน ประกอบ ด้วย พระ วิญญาณ แห่ง สติปัญญา เพราะ โมเสส ได้ วางมือ บน เขา ประชากร อิสราเอล จึง เชื่อฟัง เขา และ ทำ สิ่ง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ได้ ทรง บัญชา โมเสส ไว้
{34:10} ตั้งแต่ นั้น มา ไม่ มี ผู้ เผย พระ วจนะ คน ใด ใน อิสราเอล เสมอเหมือน โมเสส ผู้ ซึ่ง องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง รู้จัก หน้า ต่อ หน้า
{34:11} ผู้ ได้ ทำ หมาย สำคัญ และ ปาฏิหาริย์ ทั้งปวง ที่ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ใช้ เขา ไป ทำ ใน อียิปต์ ต่อ ฟาโรห์ ข้า ราช บริพาร และ ต่อ ดินแดน ทั้งหมด ของ เขา
{34:12} ไม่ เคย มี ผู้ ใด สำแดง อานุภาพ เกรียงไกร หรือ ทำ สิ่ง น่า ครั่น คร้าม ดัง ที่ โมเสส ทำ ใน สายตา ของ อิสราเอล ทั้งปวง